Τα χρώματα που εσείς μου μάθατε

by Άννα Κανδαράκη

Τον βοήθησα, αρχικά με ερωτήσεις, υποθέσεις και απαλή φωνή. Με χειρουργικές κινήσεις, τόσο προσεχτικά όσο όταν πας να αγγίξεις ένα μισάνοιχτο όστρακο, που με το που το πλησιάζεις κλείνει, ήθελα να τον προσεγγίσω, να μάθω την ιστορία του. Ήξερα ότι ανά πάσα στιγμή μπορούσα να τον χάσω. Αυτό είναι πάντα ένα από τα βασικά που δουλεύουμε στην ψυχοθεραπεία. Να μαλακώσουμε τις άμυνές μας, να καταλάβουμε ότι να λυγίζεις δεν είναι αδυναμία, αλλά δύναμη.

Θραύσματα και μονοπάτια που έχουν συναντηθεί μέσα στη θεραπευτική αίθουσα ενώθηκαν και συνέθεσαν αυτές τις διαδρομές, με μοναδικό σκοπό εκείνος που θα τις διαβάσει να συναντήσει τον εαυτό του, τον διπλανό του, το παιδί ή τον γονιό του, εκείνον που επέλεξε να περπατήσουν μαζί και εκείνον που άφησε πίσω αλλά τον κουβαλάει μέσα του.
Συχνά πιάσετε τον εαυτό σας να ψάχνει ποιος φταίει, η επικριτική μαμά, ο απόμακρος μπαμπάς, ο ασυνεπής πρώην, ο παραιτημένος νυν… Μην το κάνετε. Δεν ψάχνουμε ένοχο. Να καταλάβουμε θέλουμε, γιατί η κατανόηση είναι και το πρώτο βήμα προς τη λύτρωση.

Με πολύτιμο εργαλείο τη γνώση της κλινικής ψυχολογίας, αλλά ταυτόχρονα με απλό και εύληπτο λόγο, οι ιστορίες επιδιώκουν να κάνουν μια γενναία βουτιά στην περίπλοκη και πολύχρωμη ανθρώπινη ψυχή.

Genres: Nonfiction, Psychology

160 pages, Paperback

Published October 5, 2023

Reviews

[Chris Koul]

Δεν σου λέει κάτι που δεν ξέρεις ή δεν ξανάκουσες, αλλά στα λέει με τόσο εμπνευσμένο και όμορφο τρόπο που θες να αρχίσεις να τα εφαρμόζεις.

[Natasa Kyriakopoulou]

Αν και δεν διαβάζω πολλά βιβλία αυτοβοηθειας, νιώθω ότι δεν μου πάνε.. αυτό μου άρεσε πάρα πολύ! Με ακούμπησε, με γλώσσα απλή ειπώθηκαν όμορφα, ουσιαστικά πράγματα!

[Georgia]

Δείτε επίσης και στο Chill and read

Πριν λίγες μέρες αποδέχθηκα μια πρόσκληση και είχα έτσι την ευκαιρία να γνωρίσω κα να συνομιλήσω με τη συγγραφέα Δρ. Άννα Κανδαράκη, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου βιβλίου της «Τα χρώματα που εσείς μου μάθατε». Η βραδιά κύλησε με συζήτηση για τα σύγχρονα θέματα που μας απασχολούν όλους λίγο πολύ αλλά και με εξομολογήσεις από κάποιους από τους παρόντες. Μου άρεσε πολύ η ζεστή και προσιτή στάση της κυρίας Κανδαράκη, ανοιχτή προς όλους, ζητώντας της γνώμη μας, όπως μου άρεσε πολύ και ο τρόπος που μιλούσε. Ένας άνθρωπος που δείχνει με τη γλώσσα του σώματος πως θέλει πραγματικά να ακούσει αυτά που έχεις να πεις και που ακούει με μια πραγματικά ζεστή ματιά!

Παίρνοντας λοιπόν το βιβλίο αυτό στα χέρια μου είχα μια περιέργεια να δω ποιες ιστορίες είχε να μοιραστεί μαζί μας. Ποια χρώματα είναι αυτά που της έμειναν, αυτά που ήθελε να γνωρίσουμε κι εμείς. Όταν ξεκίνησα λοιπόν να το διαβάζω ήταν σαν να άκουγα τη φωνή της να μου το αφηγείται. Όπως ακριβώς τη θυμόμουν να μας μιλάει, έτσι ακριβώς τη διάβαζα και ένιωσα σαν να την έχω απέναντί μου και να μου διηγείται η ίδια τις ιστορίες του βιβλίου.

Κάθε ιστορία είναι κι ένα χρώμα, ένα χρώμα αντιπροσωπευτικό της εμπειρίας ή του ανθρώπου που ζήτησε τη βοήθειά της. Και όχι, μην ανησυχείτε, δεν βγάζει στη φόρα τα «άπλυτα» των ανθρώπων που την εμπιστεύτηκαν, αυτά τα οποία είναι υποχρεωμένη να φυλάει σαν επτασφράγιστο μυστικό. Τις αληθινές ιστορίες θεραπευόμενων, τις άλλαξε ώστε να μην προδίδουν τίποτα, όχι όμως τόσο που να χάνουν την ουσία τους. Και μέσα από αυτές τις ιστορίες, μας μιλάει για όσα θα έπρεπε να έχουμε στο νου μας. Να προσέχουμε τον εαυτό μας, γιατί αν δεν θελήσουμε εμείς να τον βοηθήσουμε, κανένας δε θα το καταφέρει.

Στο τέλος κάθε χρώματος, βρίσκει κανείς συγκεντρωμένες τις μεγάλες ή μικρές αλήθειες που θα ήθελε να αποκομίσει από το κείμενο. Αλήθειες που αφορούν στη γονεϊκότητα, τη μητρότητα, τις ανθρώπινες σχέσεις, τον έρωτα, το γάμο, την εφηβεία, τα θέλω και τα πρέπει, τη στάση μας απέναντι στη ζωή, το φόβο, την επιθυμία, ακόμα και την ίδια τη ζωή.

Διαβάζοντας τις ιστορίες αυτές, αναγνώρισα σε αρκετά σημεία τον εαυτό μου, ανθρώπους που γνωρίζω, καταστάσεις που μου φάνηκαν γνωστές κι άλλες που με προβλημάτισαν πολύ.

Μπορεί τα nonfiction βιβλία να μην είναι το φόρτε μου, την ανάγνωση αυτού το βιβλίου όμως την απόλαυσα. Δεν είναι ένα βιβλίο αυτοβοήθειας, όπως τα έχουμε συνηθίσει. Δεν προσπαθεί να μας πείσει ότι αυτός είναι ο σωστός τρόπος για να κάνουμε κάτι, για να πετύχουμε ένα στόχο ή για να γίνουμε καλύτεροι. Όχι. Είναι εδώ για να μας δείξει πως κάποιες συμπεριφορές που ίσως θεωρούμε φυσιολογικές, είναι στην πραγματικότητα προβληματικές, για να μας θυμίσει πως όλα ξεκινούν από εμάς και πως ναι, αν πάρουμε την απόφαση να μας βοηθήσουμε με κάποιο τρόπο, αυτό δε θα γίνει χωρίς κόπο, αλλά θα γίνει μόνο επειδή το θέλουμε.

Διαβάστε το βιβλίο κι αν κάτι σας θυμίσει τον εαυτό σας, απλά προσπαθήστε να τον κατανοήσετε καλύτερα.

[Bookmarked_gr]

Γιατί να μην βάλω 5 αστέρια σε ένα βιβλιο που για το είδος του , είναι ο,τι καλύτερο μπορεί να επιλέξει κανείς ? Μέσα από μια πολύ όμορφη προσέγγιση η κυρία Κανδαράκη μας βάζει να σκεφτούμε ,ίσως και να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα ,απαλλαγμένη από την τοξική θετικότητα που προβάλλεται ανελλιπώς τελευταία μέσα από τους επίδοξους life coaches .
Αυτό το βιβλιο με άγγιξε πραγματικά .

[Rêve]

Το Διαβάζεις σε ένα απόγευμα και είναι σαν να ακούς τη φωνή της. Να το διαβάσετε!

[Penelope]

4,5⭐️

[Nikos Fotiou]

Ωραίο βιβλίο. Το άκουσα σε αφήγηση της συγγραφέως. Αν δεν ήταν ψυχολόγος θα μπορούσε να ήταν συγγραφέας ή αφηγήτρια

[David Nachmias]

Όπως ένας ζωγράφος χρησιμοποιεί το λευκό ως υπόσχεση όλων των χρωμάτων, έτσι και η -μορφωμένη και καλοπροαίρετη- Δρ. Κανδαράκη γράφει για να υπενθυμίσει πως κάποτε μάθαμε να τα ξεχωρίζουμε αυτά τα χρώματα μέσα από το βλέμμα των άλλων. Το βιβλίο της είναι ο πίνακας που ζωγραφίζεται από τη συνάντηση δύο ψυχών όπου το "εσείς" γίνεται καθρέφτης του "εγώ" κι η γραφή αναπνέει στο χρώμα της εμπιστοσύνης. Πρωτότυπο και χρήσιμο βιβλίο.

[Raphaela Folia]

Ενα βιβλιο αυτοβοηθειας διαφορετικο απο αλλα που μπορει ο καθενας μας να εχει διαβασει.. απλη και κατανοητη γραφη!
δεν σου λεει πραγματα τα οποια δεν ξερεις ή δεν εχεις ξανακουσει..

[Δήμητρα Κόμτσια]

Όταν μου το δώρισαν και διάβασα τον τίτλο του μπορώ να παραδεχτώ ότι ήμουν λίγο αρνητικά προκατειλημμένη.Αποφεύγω να αγοράζω βιβλία ψυχοθεραπευτών και ατόμων που προβάλλονται στα ΜΜΕ..Καθώς διάβαζα όμως τις σελίδες του έχω να επισημάνω ότι πρόκειται για ένα πολύ όμορφο βιβλίο που ναι μεν δεν θα σου πει κάτι που δεν έχεις ακούσει(εάν έχεις κάποιες γνώσεις σε θέματα ψυχικής υγείας) αλλά στα παρουσιάζει με τόσο όμορφο,ξεκούραστο τροπο που δεν αφήνει κανέναν ανέγγιχτο.Υπέροχη γραφή με σημειώσεις βασικών σημείων της ιστορίας που χρησιμεύουν ως οδηγός και λίστα ‘’να θυμάμαι’’.Μικρές ιστορίες που σε αγγίζουν ανάλογα την φάση που είσαι.Είναι ένα βιβλίο που μπορούν να το διαβάσουν όλοι, έχουν δεν έχουν γνώσεις ψυχικής υγείας(ορισμούς,θεωρίες κλπ)Στα αρνητικά είναι οτι σε κάποια σημεία ένιωθα οτι επαναλαμβάνετε και πραγματεύεται το ίδιο θέμα με την προηγούμενη ιστορία και οτι μου παρουσίαζε ιστορίες που είναι λίγο μακριά από εμένα(υψηλό κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο,διαφορετικές καταστάσεις) κάτι που με έκανε να προσπερνάω γραμμές. Τέλος ένιωσα οτι το βιβλιο εδωσε τις πιο θελκτικές του ιστορίες στην αρχή και μετά άρχισε να κατεβάζει ταχύτητες.

[Αθηνά Δ. Κάππα]

Όσες φορές έτυχε να δω συνεντεύξεις είτε να ακούσω podcast με την κυρία Κανδαράκη, ενθουσιάστηκα με τη διαύγεια και την αμεσότητά της.

Μπορείτε, επομένως, να αντιληφθείτε την ανυπομονησία μου όταν ξεφύλλισα το πρώτο της βιβλίο.

Αμέσως θα πω ότι ξεχώρισα την ειλικρίνεια, την τρυφερότητα και τις γνώσεις της. Δεν ένιωσα πως διαβάζω «άλλο ένα βιβλίο ψυχολογίας» με μαγικές συνταγές προς την ευτυχία, ούτε πως μιμείται γνωστούς συγγραφείς του κλάδου.

Αντιθέτως, διάβασα ένα βιβλίο άλλοτε αφοπλιστικό, άλλοτε τρυφερό· σε κάποιες σελίδες με συγκίνησε, σε κάποιες άλλες με έκανε να αισθανθώ περήφανη για την εξέλιξη των θεραπευόμενων.

«Το οποιοδήποτε βήμα διαφορετικό από την προδιαγεγραμμένη πορεία σου θέλει αρετή και τόλμη. Μια τόλμη που δε μετριέται με γυμνό μάτι. Θέλει ακτινογραφία να δεις την πίστη που κουβαλάει ο καθένας μέσα του. Γι’ αυτό και είναι τόσο άδικο να κρίνεις, να κρίνω, να κρίνουμε. Γιατί αν δεν ξέρεις την αφετηρία του άλλου, πώς μπορείς να αξιολογήσεις πόσο μακριά έχει φτάσει;»

[El]

The book embarks on a journey through the spectrum, unraveling the psychological, cultural, and emotional significance of each hue. It transcends mere academic discourse to offer readers a deeply enriching and introspective experience. As we journey through the pages, we are encouraged to reexamine our own relationship with colors, uncovering memories, emotions, and associations that may have long remained dormant.

It made me cry! It is a book with very deep meaning, that everyone can relate to. Honestly, it is not just a book; it's an emotional journey that touches the very core of our being. With its profound meaning and universal themes, it has the power to make readers laugh, cry, and reflect deeply on their own lives. Through its pages, we discover a mirror reflecting our innermost selves, reminding us of the beauty and complexity of the human experience.

[Maria Petrou]

Μέσα από διάφορες καθημερινές ιστορίες ανθρώπων η συγγραφέας ψυχογραφεί χαρακτήρες που πολλές φορές μπορείς να ταυτιστείς και συ ο ίδιος. Κάθε ιστορία αναδυκνύει τραυματικές εμπειρίες που τις περισότερες φορές ξεδιαλύνουν τη ζωή ενός ανρώπου μέσα από ψυχοθεραπεία και άλλοτε επιλέγει, παραμένει σε αυτό που του είναι ήδη γνώριμο, σε αυτό το οποίο του έχουν μάθει.
Σίγουρα έχει πολλα να κρατήσεις απο κάθε ιστορία, αλλά θα κλείσω με λόγια της συγγραφέας που αποτυπώθηκαν στο μυαλό μου, ευελπιστώντας πως κάθε φορά θα θυμίζω στον εαυτό μου πως πρέπει συνεχώς να είμαστε σε εγρήγορση και να μην αφηνόμαστε με ευκολία και χωρίς κόπο σε αυτό που απλά έχουμε συνηθίσει επείδη αξίζουμε να είμαστε ευτυχισμένοι.
"Η΄Ζωή είναι πολύ γρήγορη για να κρατηθούν σχέσεις τυχαία. Οι σχέσεις θέλουν κόπο,χρόνο και αφοσίωση, γι αυτό και επιλογή σωστή.Ποιους κρατάς και ποιους αφήνεις"

[Marilia]

While reading Nexus, I got this book in Rhodes and read it quickly. Different stories from the author and what she experienced as a Psychologist. Favourite story was the one with the guy that was a football fanatic and that he didn’t have a personal life ( only with the team). Also one of the best tips she given concerning grief is to always think of the person next to you instead of infront when you miss them.
Overall though she did not mention any practical tips on how she helped these people go through their issues. It was a bit general. 3 ⭐️

[Fani *loves angst*]

Ένα σπάνιο βιβλίο που δεν διατείνεται ότι όλα τα τραύματα μπορούν να διορθωθούν και να ζήσεις happily ever after, η μητρική αγκαλιά δεν είναι πάντα τέλεια, απλόχερη και ανιδιοτελής, η χαμένη-τραυματισμένη αυτοεκτίμηση να ανακτηθεί πλήρως. Το εκτίμησα για την αμεσότητά του και την ειλικρίνεια που το διακρίνει, κάτι που σπάνια διαβάζεις στα βιβλία αυτοβοήθειας και μαγικά quotes που κυκλοφορούν μαζικά εκεί έξω.

[Nasia Tsoukala]

Σύντομο, περιεκτικό, με τρομερή ενσυναίσθηση! Φάνηκε από την πρώτη σελίδα η πολύχρονη εμπειρία της Άννας Κανδαράκη κυρίως γιατί απέφυγε να πλατυάσει, να βομβαρδίσει τον αναγνώστη με περίπλοκες ορολογίες παραδίδοντας απέριττα μία συλλεκτική ανασκόπηση όλης της εμπειρίας της στην ψυχοθεραπευτική με έναν ατόφιο, μα κυρίως βατό τρόπο.
Βρήκα πολλές απαντήσεις σε θέματα που θεωρώ πως πλήττουν τον καθένα μας. Την ευχαριστώ θερμά για αυτό το δώρο στα χέρια μας.

[D Lazarou]

Ωραίο βιβλίο, με στοχευμένες ιστορίες που αγγίζουν διάφορες πτυχές της ζωης μας. Δεν ταυτίστηκα, ένιωσα περισσότερο σαν να μου διηγείται μια φίλη τι της έτυχε σήμερα στην δουλειά. Θα ήθελα περισσότερη επιστημονική ανάλυση που σίγουρα έχει το υπόβαθρο η συγγραφέας να δώσει και σίγουρα θα κρατησω πολλές από τις μικρές αλήθειες που πρέπει να θυμάμαι!

[Despoina]

Η κυρία Κανδαράκη γράφει με το δικό της τρόπο, αληθινό και αυθεντικό. Μικρά αλλά ζωντανά κεφάλαια που σε βάζουν να σκεφτείς και να αναλογιστείς τη ζωή, και τη δική σου αλλά και των διπλανών σου. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.

[Antonios Mel]

Αρκετά ενδιαφέρον βιβλίο...

[Κώστας Krommydas)]

Πολύ ωραία προσέγγιση πολλών ευαίσθητων θεμάτων...

[Maria Book_a_boook Tsimpogianni]

Ένα πολύ ωραίο βιβλίο που όντως μπορεί να σε οδηγήσει ένα βήμα παρά πέρα από έναν φωτισμένο άνθρωπο. Να το διαβάσετε!

[Evangelia]

Πολύ συγκινητικό, πολύ εύστοχο. Λίγο σε κάποια κεφάλαια χανόμουν από τα ανοίγματα αρκετών παραδειγμάτων. Κατα τα άλλα πολύ καλό.

[Μαρία]

Εξαιρετικό, με πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες που η κάθε μία μπορεί να σου εξηγήσει τις διαφορές πτυχές του ανθρώπου.

[Aleka Koukiou]

Αρκετα καλή η προσέγγιση της

[Vanesa Karb]

Υπέροχο! Σε συγκινεί και σε αγγίζει..

[Penelope]

4.8 🌟

[Apostolos]

μάλλον είμαστε ή έχουμε γύρω μας κάποια από αυτές τις ιστορίες...
Διαβάζεται πολύ εύκολα και με ενδιαφέρον.
Προτείνεται η μεταβίβαση ή σύσταση σε κάποιο επόμενο άτομο μετά την ολοκλήρωσή του

[Angela Spl]

Μια βαθιά ανθρώπινη, συγκινητική και απολύτως προσιτή ματιά στην ψυχολογία, μέσα από τα μάτια της κλινικής ψυχολόγου Δρ. Κανδαράκη. Στο «Τα χρώματα που εσείς μου μάθατε», κάθε χρώμα αντιπροσωπεύει μια μοναδική ιστορία, μια ψυχή, ένα βίωμα.
Η γλώσσα είναι απλή και ευανάγνωστη, γεμάτη ευαισθησία και σεβασμό. Χωρίς βαρύγδουπες θεωρίες, καταφέρνει να φτάσει στην καρδιά του αναγνώστη. Από τα βιβλία που διαβάζονται με μια ανάσα και σε συντροφεύουν και στην πορεία.