Jump to ratings and reviews
Rate this book
Rate this book
Szczęk otwieranego okna zaskoczyły ich tak, że aż podskoczyli. Morda właśnie wracała. W sekundę potem ciszę rozerwał straszliwy, przeraźliwy krew w żyłach mrożący krzyk, jakiś brzęk, rumor i znów krzyk...

288 pages, Paperback

First published January 1, 1987

13 people are currently reading
220 people want to read

About the author

Joanna Chmielewska

124 books256 followers
Joanna Chmielewska is the pen name of Irena Kühn (born 2 April 1932 in Warsaw), a Polish writer and screenplay author. Her work is often described as "ironic detective stories". Her novels, which have been translated into at least nine languages, have sold more than 6 million copies in Poland and over 10 million in Russia.

Joanna Chmielewska graduated as an architect in 1954 from Warsaw University of Technology, and worked as a designer before devoting herself to writing. Her first short story was published in the magazine Kultura i Życie (Culture and Life) in 1958 and her first novel, Klin (The Wedge), in 1964. She loves horse races and gambling: both hobbies have been mentioned extensively in her books. She is also a connoisseur of amber, a passion which form the basis for her 1998 novel Złota mucha (The Golden Fly).

To date, she has written more than fifty novels. Most frequently, the protagonist is a woman called Joanna that inherits many characteristics from Chmielewska herself. She also often writes about Joanna's friends like Alicja (We Are All Suspects, All in Red), co-workers (We Are All Suspects, Wild Protein) or family (The Forefathers' Wells, Bad Luck).

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
466 (35%)
4 stars
483 (36%)
3 stars
288 (21%)
2 stars
61 (4%)
1 star
23 (1%)
Displaying 1 - 30 of 40 reviews
Profile Image for denudatio_pulpae.
1,589 reviews35 followers
August 16, 2020
Cała historia rozpoczyna się od pogmatwanej sprawy spadkowej. Janeczka i Pawełek, główni bohaterowie książki, przeprowadzają się do odziedziczonego starego domu z tajemniczym, niedostępnym strychem. Ciekawskie rodzeństwo oczywiście postanawia zgłębić tajemnice ukryte za zamkniętymi drzwiami. Jakie sekrety kryją się pod warstwą kurzu? Przekonajcie się.

Jako dziecko uwielbiałam "Nawiedzony dom", targałam tę książkę niezliczoną ilość razy z biblioteki szkolnej. Ponowna lektura nie zachwyciła mnie już tak bardzo (starość nie radość), ale nadal uważam, że to bardzo dobra historia dla dzieci i młodzieży. Pełna humoru, z ciekawym wątkiem kryminalnym i sympatycznymi bohaterami. Pewnie jeszcze kiedyś do niej wrócę, a w międzyczasie dobrze byłoby nadrobić braki w znajomości twórczości pani Chmielewskiej, bo wstyd.
7/10
Profile Image for Flavia.
257 reviews19 followers
October 12, 2024
Zwykle lubię czytadła, ale to się nie umywa do czytadeł. Flaki z olejem, olej z flakami, figa z makiem i mak z figą.

Pies jest najmądrzejszym z bohaterów i myślę, że to dużo świadczy o książce, która ma uchodzić za kryminał (co prawda dziecięco młodzieżowy, ale jednak kryminał).

Całość została napisana w sposób przypominający rozwleczone wypracowanie na język polski... Litości! I jakby się nad tym zastanowić większość fabuły to dzieci dręczące starszą panią. Poza tym zdaje się, iż z powieści wybrzmiewa oda do młodości czy oda przeciw starości, bo im starsi są bohaterowie, tym bardziej traktuje się ich jako niesprawnych umysłowo i uciążliwych. A jeszcze wszystkie postaci mówią w ten sam sposób. Zakończenie mnie ucieszyło, ale to pewnie wizja końca na horyzoncie, gdyż samo w sobie było niestety oczywiste...

Podsumowując: 2/10
Szkoda czasu, nic nie dodaje. Trochę mi potrwa sięgnięcie po kolejną Chmielewską (tym razem dla dorosłych). Choć nie straumatyzowało mnie [jak Chmielarz], to również nie wywołało we mnie nic a nic a nic (powiedziałabym, że to jakaś kląwa autorów na Ch, ale przecież Christie ma u mnie w pokoju ołtarzyk)...
Profile Image for Jerzy Baranowski.
215 reviews7 followers
August 9, 2022
Niewymagająca, sympatyczna książeczka dla młodzieży z poprzedniego ustroju. Może być całkowicie niezrozumiała dla młodzieży obecnej :)
Profile Image for Лина Сакс.
902 reviews23 followers
January 17, 2023
Мир глазами ребенка.

description

Произошло возвращение в детство, когда детективы для детей читались взахлеб. И пани Иоанна всегда выделялась на фоне всех книг, потому что у нее в книгах были не отдельно дети и взрослые, когда даже не всегда понятно, где дети живут и ходят ли они в школу, а дети с семьей и семья всегда принимает участие в делах детей, даже если и не понимает этого. Получаются сразу уютные и жизненные книжки, потому что ты вряд ли найдешь пещеру или встретишь шпиона, ты не можешь подать объявление в газете о частном сыске и к тебе точно люди с постоянством как у Трех сыщиков не пойдут, и уж точно таких неожиданностей как у Нэнси Дрю не произойдет (про нее книжки совсем не люблю, прочитала две, поняла, что все на случайностях и бросила). А вот чердак, подвал, улица - это всегда под рукой и ты точно так же как Яночка и Павлик мог бы там что-то найти и вот уже получаешь награду как лучший помощник милиции/полиции.

С Яночкой и Павликом я уже была знакома по другой истории произошедшей с ними, поэтому так приятно было встретить их снова и узнать с чего все началось. И приятно было встретиться дополнительно с миром, который создает пани Иоанна. Ее книги отличаются семейностью. И это живые семьи и именно ее. Они отличаются от всех семей, которые есть в других книгах с комедией положений в жанре. Их трогательная сумасбродность не дает покоя многим писателям, которые так хотят описать свои выдуманные группы героев именно в таком стиле. Но пани Иоанна не описывает героев, а создает живых людей, в этом и отличие. У нее нет натужности для создания комедийности, сами люди, с их характерами, проблемами, с пониманием друг друга такое создают. Поэтому нам и смешно, и тепло, потому что мы узнаем собственные семейные посиделки, когда что-то простое начинает перерастать, казалось бы, в фарс, но как раз в фарс не превращается, потому что мы все же следим за ситуацией и желаем в ней разодраться. И с семьями пани Иоанны происходит тоже самое. Ситуации, ирония, словесные перепалки, детские выдумки - это мир в книгах Иоанны Хмелевской, ну детские выдумки только в детских детективах.

Есть еще кое-что, что дорогая наша пани добавляет в свои книги, ну кроме быта и самого детектива, она добавляет историю. Иногда это история самой страны, история людей до войны, в войну, иногда это история города, его изменения. У нее всегда есть что рассказать и показать дополнительно глубже простого развлечения.

В данной истории есть не только Варшава 1979 года, где есть милое на сегодняшний день упоминание трабанта (автомобильчик такой), улочек с не панельными домами, дети, спокойно гуляющие на улице и почтальоны, которых и ты знаешь в лицо и они тебя. Где есть милиция, которая слушает детей и готова потратить время, чтобы заняться их шифром. Тут есть история военной Варшавы, когда на чердаке прятали людей и не все немцы при этом были фашистами. Где есть и история перед войной, когда все не нужное закидывалось на чердак и теперь многое просто непонятно детям конца века. И, когда читаешь про это в книге, можешь понять, почему современный ребенок не в состоянии понять, как набирать номер на дисковом телефоне и вставить кассету в плеер. В книгах у пани Иоанны всегда есть еще что-то, как двойное дно, что делает ее богаче и удивительнее.

Точка отсчета в данной истории - это выселение соседки из большого семейного дома, который достался в проклятое наследство. Взрослые пытаются ей угодить и подыскивают квартиру, а дети, Яночка и Павлик, идут своим путем, они пытаются понять, что держит соседку в доме. Вот тут и начинается удивительное и захватывающее, потому что дети со свойственной им смекалкой начинают свое расследование и проникают во все заповедные места. Для них нет преград, потому что они пытаются помочь собственной семье - это не праздное любопытство, это очень личное расследование, поэтому в него и попадает бабушка, которую еще надо было обучить, она ведь не умная собака, которая все схватывает на лету) И так приятно читать как мир детей вплетается в мир взрослых и обратно, потому что по другому и не бывает, эти миры связаны и наверное отдельное великолепие книги, что история ведется именно из мира детей, то что ребенку понятно не нуждается в объяснении, то что ребенку непонятно обрастает ужасами и опасениями и требует разъяснения. Это как съемка "Инопланетянина" с роста ребенка, что до этого (так говорят, я не проверяла) не делалось в кино. И тут тоже книга с роста ребенка, не взрослый рассказывает о мире ребенка, а ребенок смотрит на мир. Поэтому так великолепно звучит фраза:
— Правильно сделали, значит, тоже соображают, — похвалила Яночка милицию.
Ну, конечно! Именно так быть и должно. Ребенок считает, что взрослые они тугодумы, они многое не понимают и поэтому похвала Яночки, это только со стороны смешно, а на самом деле обыденное простое действие.

Гениальным было в самом начале книги показать разность миров взрослого и ребенка и главное задать манеру того, как и кто будет думать, потому что взрослый задает вопрос, а объясняет ребенок, и ты сразу попадаешь на его уровень, ты сразу проникаешься его логикой и тебе, так же как и ему, взрослые кажутся тугодумами.
— Ручное оружие?
— Да, именно ручное. Такая большая железная шкатулка, которая запирается ключиком. Бабуля держала ее в руках.
Смятение все больше овладевало учительницей.
— Шкатулка в качестве оружия? Постой, а что, собственно, бабушка с ней делала?
— Размахивала в разные стороны, а потом положила и сказала, что слагает оружие. А раз держала в руках — значит, ручное.
И уже двигаясь из этой точки ты легко воспринимаешь все происходящее, особенно как дети получают такую прекрасную собаку, которая всех очаровывает, но самый главный ее плюс - она умная! И тут уже включается сама пани Иоанна, она подспудно учит ребенка, что нужно для того, чтобы собака была такой замечательной, не просто командовать ей, а читать книгу о том как воспитывать собаку, Яночка не раз произносит "я прочитала", когда указывает на то, что нужно делать, чтобы Хабр делал то, что от него требуется.

Пани Иоанна, вообще выделяет много важных вещей и книга помогает заглянуть в мир ребенка и обратить внимание на то, как этот мир можно выстроить. И тут же это чудесное семейное сплетение. И история. И детектив. Восхитительный букет, где каждый герой важен. Папа, как человек, знающий каждую проблему и составляющий план как их решать. Мама, как женщина, которая помогает и поддерживает самого главного в семье и поддерживающая мир в доме. Бабушка - это вообще важная часть дома, она и кормит, и помогает и столько всего знает и умеет! Дедушка только кажется тихим существом, а на самом деле он подспорье в доме и на нем образование внуков, хоть в первый момент ты этого и не понимаешь, это раскрывается потом, когда начинаешь вкапываться, откуда и что дети знают. Это как кирпичик на кирпичике и получается - дом. А привидение... А как еще изгнать злых ведьм, если не приручить свое привидение, пусть даже и из тыквы?

Вот вроде бы детектив, а как семейную историю прочитал и улыбаешься. Вспоминаешь книгу и опять улыбаешься. Очень хочется всем книгу посоветовать, но вот с детьми будет, может и проблема из-за года написания, все же 1979... Наверное, читать детям лучше, когда им 10 лет уже есть, они уже как-то могут и спросить что-то непонятное или в гугл залезть. Потому что даже я, читая, какие-то моменты понимала скорее из воспоминаний своих, но мне приходилось забираться в память, сопоставлять и тогда я понимала, о чем идет речь или как это выглядело, но сами действия детей, мотивации, должны ребенку быть понятны, а ситуации порадовать)
Profile Image for Ola.
189 reviews21 followers
April 4, 2018
Good old Chmielewska. The only thing that slightly annoys me is that all her characters have exactly the same sense of humour and always use the same jokes and sayings. They are funny, but... I guess I just know her style too well by now and sometimes it gets a bit repetitive. Completely deserves at least 4 stars though.
Profile Image for KjutBombelek (ksiazkowy_molik_) .
276 reviews1 follower
September 23, 2023
Miło było wrócić do tej książki po 14-stu latach.
Pamiętałam całą fabułę przez co nie bawiłam się aż tak dobrze jakbym mogła, ale i tak wywołała ciepłe uczucia w sercu.
Profile Image for Orwellka.
231 reviews
May 29, 2023
Rodzeństow Chabrowiczów nadal nie rozczarowuje!
Profile Image for Ewelina Galler.
86 reviews
August 12, 2023
Przyjemna lektura. Poznajemy Janeczkę i Pawełka oraz ich psa Chabra.
Ich rodzina przeprowadza się do nowego domu, który dostają w spadku. Ale z tego domu nie chce się wyprowadzić jedna z lokatorek. która do tej pory tam mieszkała. Co jej powodem, że kobieta nie chce się wyprowadzić i prawie codziennie dostaje paczki, które przynosi jej tajemniczy listonosz tego się dowiesz, jak przeczytasz.
Książkę czytało się przyjemnie. Ma w sobie intrygujący wątek detektywistyczny, który jest ciekawy i zachęca do dalszego czytania. Polecam.
Profile Image for Anna.
53 reviews
December 1, 2024
Za dzieciaka chyba bardziej mi się podobało... Ale i tak była to mile nostalgiczna lektura i powrót do czasów, gdy nie było internetu ani smartfonów. Chwilami czytało się niemalże jak o zupełnie innej, odległej epoce. Rozbawiło mnie szczególnie, gdy dzieci znalazły na strychu halloweenową dynię i były jednocześnie kompletnie zaskoczone i zafascynowane. Prawie pół wieku później taka dynia to stały element dziecięcej (i nie tylko) polskiej rzeczywistości.
Profile Image for Pola_pola.
21 reviews
July 20, 2019
"Nawiedzony dom" darzę ogromnym sentymentem - od niego zaczęła się moja przygoda z Chmielewską, która trwa do dziś.
Profile Image for Fay.
38 reviews
January 9, 2022
Czytane i na nowo i książka dla młodzieży - a dalej bawi, dalej mnie zastanawia ile te dzieci mają lat...
Profile Image for Alicia.
328 reviews14 followers
September 10, 2022
Uwielbiam Pawełka i Janeczkę ale jakoś polskie książki wole czytać niż słuchać.
Profile Image for Marek.
7 reviews
January 12, 2023
Chmielewska w nieco innej odsłonie, ale nadal przezabawna. Polecam
Profile Image for Natalia.
268 reviews1 follower
February 6, 2023
3,5
Ksiazki Pani Chmielewskiej to mój comfort read
Profile Image for Julia Masiakowska.
214 reviews1 follower
June 4, 2023
Pocieszne dzieciaczki i piesio. Całkiem niezła, niewymagająca historia
Profile Image for basia.
82 reviews8 followers
June 30, 2023
Nudne🤷‍♀️ Chyba jestem za stara na to.
Profile Image for Czytam co podleci.
83 reviews2 followers
November 6, 2023
Uwielbiam... może nie tak jak kiedyś ale nadal... idealne proporcje akcji i humoru, bohaterowie których nie sposób nie polubić i pies którego każdy chciałby mieć.... polecam przeczytać...
Profile Image for Zuzanna.
32 reviews
December 15, 2023
Nie nudziłam się przy tej książce, już od samego początku byłam ciekawa jak zagadka się rozwiąże. Napewno spodoba się młodszym czytelnikom.
Profile Image for Karotka .
56 reviews
March 6, 2024
Ależ się ubawiłam!
Janeczka i Pawełek to mój ulubiony duet detektywistyczny i niezmiernie ucieszyło mnie odkrycie, że to był pierwszy tom!
Wspaniała lektura.
Profile Image for An.
17 reviews
August 27, 2024
Chciałxm sobie powtórzyć książkę z dzieciństwa i nie zawiodła
230 reviews2 followers
April 5, 2025
Read in the Russian translation, called «Дом с привидением».

It was a fun read, but targeted at younger audiences (kids and early to mid-teens).
Profile Image for Justka.
252 reviews
September 30, 2021
Rewelacyjny kryminał młodzieżowy! Świetny humor, dobrze wykreowani bohaterowie i ciekawe rozwiązanie zagadki. Polecam, niezależnie od wieku – myślę, że każdy znajdzie w tej historii coś dla siebie.
Profile Image for Marta Duda-Gryc.
592 reviews42 followers
January 18, 2017
Powrót po latach - zachwyt prawie taki sam. Równie wielki, wynikający jednak częściowo z innych spostrzeżeń. Dla dorosłej Harpii akcja ma mniejsze znaczenie, większe - humor i język. Wspaniałe, błyskotliwe, rozśmieszające do łez - i niesłychanie nowoczesne, czy raczej bezczasowe. Bo taki własnie dar miała Chmielewska: język jej powieści, z których część powstała przecież 40-50 lat temu, jest tak uniwersalny, a sposób opisywania świata tak bezczasowo oględny, wysysający samo sedno z sytuacji i postaci i pomijający zbędne detale, które wiązałyby akcję nadmiernie z określoną epoką, że nic tu jeszcze latami nie będzie trącić myszką. Przygody Janeczki i Pawełka mogłyby mieć miejsce jeszcze nie tak dawno temu, w czasach, gdy nie wszyscy obdarzeni byli przekleństwem telefonu komórkowego. Ale myślę, że i do świata natychmiastowej komunikacji dałoby się zaadaptować historię tych dzieciaków z piekła rodem. Poza tym czujny, mądry Chaber i tak jest lepszy od internetu jako źródło informacji.
Jeden anachronizm, który rzucił mi się w oczy, i tak był przez Chmielewską użyty w funkcji komicznej (dwory - duże domy na wsi, należące dawniej do "obszarników", jak przypomina Janeczka). Dziś komizm tego słowa, lubianego przez komunistycznych propagandzistów, nabiera trochę innego odcienia, a dzieciakom zapewne trzeba tłumaczyć, o co chodzi, ale tym lepiej dla książki.
[Reduktorki! Aaaaaa!]
Displaying 1 - 30 of 40 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.