Agaath gaat viraal
Het vervolg op Zeg maar Agaath is gelukkig net zo goed als dat eerste deel. Ik meende eerst dat er geen deel twee hoefde te komen, maar het blijkt toch leuk dat Margôt Ros en Jeroen Kleijne verder geschreven hebben. Hoe vergaat het Agaath, bijna 79, die haar zoon teruggevonden heeft: durft ze contact te zoeken? Kan Karim, 19, zijn weg vinden op de kunstacademie?
Vooral heeft de bijzondere vriendschap tussen hen beiden een rol in het verhaal, naast andere serieuze thema’s als weduweschap, liefde en te veel hooi op je vork nemen. In het begin zijn beide personages behoorlijk zoekend naar een nieuwe draai in hun leven en hangt er een wat zwaarmoedige lucht. Die klaart op zodra er iets leuks gebeurt en Agaath weer loskomt. Letterlijk, daarom gaat ze ook viraal. :-) Met de humor waarmee Ros en Kleijne schrijven lees je het boek als vanzelf vlot uit!
Agaath staat voor onafhankelijk, mondig, vooral NIET-bejaard en voor het hebben van een hart voor de ander. Wie houdt niet van dit mens? Lezen dus, al is het alleen vanwege de kaketoe en de patatjes kapsalon.