Levenslang in de Toren

by Roxanne Borgman

Mijn naam is Alise Aalmers. Ik was dagelijks op mijn hoede voor de jagers vanwege één simpel ik ben een magiër, een lichtmagiër. Dat ik zo ben geboren, daar heeft de regering geen boodschap aan. Wij magiërs worden al eeuwenlang gezien als een gevaar voor de samenleving en wij worden levenslang opgesloten in de Nederlandse Torens. Ik heb de dans vaak kunnen ontspringen, tot die ene dag met Janela.

Ik had haar met alle macht moeten tegenhouden, maar als destructiemagiër laat Janela zich niet gemakkelijk de les lezen. Ze dacht een medemagiër te redden die werd mishandeld door de jagers, maar haar actie kostte ons uiteindelijk meer dan alleen onze vrijheid. Ze zette de levens van talloze onschuldige mensen in Alkmaar op het spel.

Om te voorkomen dat alles wat ik liefheb wordt vernietigd, moet ik moeilijke keuzes maken. Het laatste wat ik wil is samenwerken met de vijand. Maar als je levenslang hebt in de Toren, dan leer je pas echt wat wanhoop inhoudt.

427 pages, Kindle Edition

Published November 25, 2023

Reviews

[Kim Coenen · Rating 5 out of 5]

Via Roxanne op Instagram zag ik een oproep voor recensenten voor haar nieuwe fantasy debuut. Aangezien de prachtige en magische cover er erg uitnodigend uitzag, meldde ik me direct aan en kreeg ik daarna al vrij snel van Roxanne een berichtje of ze mij haar boek mocht toesturen. Ik heb goede verwachtingen van het boek. Op de cover zijn we een vrouw in een mantel die door een magische poort van licht loopt met op de achtergrond een stad. De typografie van de titel past mooi bij het beeld en vormt zonder twijfel een fantasy gevoel. Ook de flaptekst is veelbelovend, dus ik ga snel van het boek genieten.

Alise Aalmers is een magiër, een lichtmagiër. Hierdoor moet ze dagelijks op haar hoede zijn voor de jagers. Ondanks dat ze zo geboren is en hier dus niets aan kan veranderen, heeft de regering hier geen boodschap aan. Magiërs worden gezien als een gevaar voor de samenleving. Hierdoor worden ze opgespoord en levenslang opgesloten in de Nederlandse Torens. Het lukt Alise tot nu toe om uit de klauwen van de jagers te blijven, totdat haar vriendin Janela een ongelofelijk grote fout maakt met alle gevolgen van dien. Het kost haar meer dan haar vrijheid. Ze zet het leven van talloze onschuldige mensen in Alkmaar op het spel. Alise wil voorkomen dat alles wat ze liefheeft wordt vernietigd, maar daardoor moet ze moeilijke keuzes maken. Ze wil dan ook niet samenwerken met de vijand, maar als je levenslang hebt in de Toren, ervaar je pas wat wanhoop is.

Roxanne Borgman heeft een heerlijke levendige, sfeervolle, vlotte en krachtige schrijfstijl. Ze weet perfect de situatie, omgeving en gebeurtenissen te beschrijven zodat ze helemaal tot leven komen, maar niet te langdradig worden. Daarbij weet ze met realistische en krachtige dialogen het verhaal nog verder te verlevendigen.

We volgen voor het overgrote deel het verhaal en het personage Alise, deze jonge negentienjarige vrouw is met veel gevoel op realistische wijze neergezet (ondanks dan natuurlijk haar magische krachten) is het en personage waarin je je als lezer gemakkelijk kan verplaatsen. Daarbij weet haar zorgzame en liefdevolle karakter ervoor te zorgen dat het personage snel in mijn hart zat. Ook de andere personages zoals Bren, Nathaniel, Ceridwen, Lydia, Janela, Xander en de anderen zijn heel divers, verschillend en op geheel eigen wijze neergezet. Het ene personage is net wat verder uitgewerkt dan het andere, afhankelijk van hun rol in de verhaallijn.

Het verhaal heeft een spannende, originele en avontuurlijke verhaallijn. Het verhaal wist me zonder twijfel meermaals te verrassen. De diepgang naar het verleden en de familielijn van Alise, maar ook van Nathaniel vond ik een sterke aanvulling op het verhaal. Het verhaal was een perfecte combinatie van een mooi en spannend verhaal, een goed avontuur, diepgang naar het verleden en niet te vergeten romantiek. Dat laatste had ik zeker niet verwacht, maar versterkte wel het al prachtige en goede verhaal. Ik heb echt genoten. Roxanne Borgman weet een prachtige spanningsboog op te bouwen en met een goed plot weet ze het verhaal mooi af te sluiten.

Levenslang in de toren is een spannende, goede en avontuurlijke fantasy. Roxanne Borgman heeft een levendige, vlotte en krachtige schrijfstijl. Ze weet enorm goed de spanning gedurende het verhaal op te bouwen en er zitten verrassende wendingen in. De personages zijn sterk en met gevoel neergezet. Ik heb erg genoten van haar fantasy debuut en ik hoop dat ze in de toekomst met meer boeken gaat komen. 

[Live Your Life Reading · Rating 4 out of 5]

Ik kreeg een hele tijd geleden een exemplaar van Levenslang in de toren opgestuurd door Roxanne Borgman. Ik zou hem voor haar lezen en recenseren, maar kwam hier door omstandigheden tot nu toe niet aan toe. Gelukkig, liep ik iets voor in mijn planningen en kon ik het boek er alsnog tussenschuiven om hem in te halen.

Als allereerst is de cover gewoon prachtig. Je ziet op de cover Alise Aalmers staan in het tuniek een lichtmagiër. De cover is subtiel en toch sprekend voor het verhaal en heeft op mij een fijne en licht-magische uitstraling.

Roxanne heeft een hele fijne schrijfstijl. Ze neemt je mee door het verhaal en maakt het lezen je gemakkelijk door haar zinsopbouw en haar gebruik van woorden. Levenslang in te toren is geschreven in het eerste perspectief, vanuit Alise. Je krijgt het hele verhaal mee vanuit haar perspectief en wat ik heel mooi vind is dat Roxanne toch ook de perspectieven van andere karakters in het verhaal over weet te brengen door het empathisch vermogen dat ze Alise heeft gegeven. Je leest eigenlijk zo door het verhaal heen. Het enige wat je wel merkt is dat fantasieboeken gewoon veel achtergrondinformatie hebben of nodig hebben en dat een boek daardoor soms te kort is om alles helemaal goed te snappen of te volgen. De karakters in het verhaal zijn allemaal anders, met een eigen verhaal en geschiedenis, en zijn ook allemaal op hun eigen manier leuk.

Dan over het verhaal. Levenslang in de toren gaat er zonder teveel spoilers over dat magiërs worden vervolgd, opgesloten, mishandeld en vaak vermoord door een groep die zich de Jagers noemt. De magiërs worden levenslang opgesloten in een toren waar ze eigenlijk zitten om onschuldige mensen te beschermen tegen de schade die magiërs aan kunnen richten. Deze toren staat in Alkmaar en het verhaal speelt zich daar dus ook gedeeltelijk af. Alise en Janela zijn twee tegenpolen, maar toch beste vriendinnen die botsen, maar elkaar toch altijd steunen. Tot Janela een Jager verwond en Alise deze Jager probeert te helpen. Beide worden ze opgepakt, maar Alise krijgt genade van de Jager die ze gered heeft, wat betekent dat ze geen lijfstraffen mag ontvangen. De Jager in dit verhaal heeft een hele eigen geschiedenis en brengt twijfel omhoog bij Alise. De magiërs en de Jagers zijn gewend om elkaar te haten, horen alleen maar slechte verhalen over elkaar en er wordt nogal wat propaganda gemaakt tegen magiërs. Maar hoe bescherm je mensen tegen magiërs, als je deze groep opsluit en met veel geweld en disrespect in bedwang houdt, precies datgene waarvoor je "onschuldige" mensen wil beschermen? Dat is een beetje dubbel toch? Alise probeert dit door te laten dringen en is eigenlijk in het hele verhaal een beetje degene die tussen wal en schip valt. Ze hoort niet bij de magiërs, want ze helpt en beschermt Jagers, maar andersom is het hetzelfde. Ze is een magiër en wordt daarom gehaat door de Jagers. Deze strijd komt heel erg naar voren in het boek en Roxanne weet dat erg goed neer te zetten. Natuurlijk is dat niet het enige. Er ontstaat natuurlijk iets tussen Nathaniel, de Jager die ze redde, en Alise. Ondertussen wil een woeste Janela ontsnappen en gebruikt daarvoor zeer gevaarlijke wegen, die uiteindelijk leiden tot een avontuur, maar ook een strijd die zwaar en moeilijk is, vooral voor Alise.

In het verhaal leert Alise over het geheime verleden van haar oma, over de werelden die er zijn naast de hare en over de krachten die ze bezit en wat ze er mee kan. Het mooie vind ik dat ze aan de ene kant in de toren wordt gegooid en haar familie, huis, eigenlijk iedereen verliest, maar tegelijkertijd ook een nieuwe familie krijgt en zoveel bereikt en leert.

Niet alles is zwart-wit. Niet iedereen is alleen goed of alleen slecht. Iedereen heeft een drijfveer. Iedereen heeft ergens geleerd om te denken zoals hen geleerd is, om te doen zoals ze doen. En soms, heel soms, komt hulp ook uit onverwachte hulp. Niemand is perfect, niemand kan alles goed doen. En ook daar moet je mee leren leven en omgaan.

Ik vind Levenslang in de toren een erg mooi en goed boek, zeker aangezien er weinig echte fantasie boeken van onze eigen bodem zijn. Roxanne heeft daarin een heel goed voorbeeld gesteld en ik hoop ook dat er meer mensen zijn die het aan gaan durven om Fantasy te gaan schrijven.

Ik merkte bij mezelf soms wat verwarring op. Er gaat bijvoorbeeld iemand dood die eerder in het verhaal naar voren komt, en ik heb helemaal gemist hoe deze persoon is gestorven, zelfs met teruglezen kwam ik er niet meer bij en ik vraag me nu dus nog steeds af of er iets mist in het verhaal of dat mijn geheugen zo slecht is dat ik het echt niet meer weet. Sommige stukken hadden van mij nog wat meer aandacht mogen hebben, zoals het leven in de toren. Alise heeft natuurlijk genade dus je krijgt niet helemaal mee wat voor hel het leven daar is. Je ziet alleen wat kleine dingen, maar doordat het 1 boek is, van 400 pagina's, was er geen ruimte om het leven in de toren helemaal goed uit te beelden. Ik had daar graag meer van willen horen, net als van de verschillende werelden.

Al met al heb ik genoten van het verhaal en van de karakters en vond ik de boodschappen, de emoties en de rode draad van het verhaal heel treffend.

Ik geef Levenslang in de toren 4 sterren!

~ Live Your Life Reading

[Amber Drenth · Rating 4 out of 5]

Mijn naam is Alise Aalmers. Ik was dagelijks op mijn hoede voor de jagers vanwege één simpel feit: ik ben een magiër, een lichtmagiër. Dat ik zo ben geboren, daar heeft de regering geen boodschap aan. Wij magiërs worden al eeuwenlang gezien als een gevaar voor de samenleving en wij worden levenslang opgesloten in de Nederlandse Torens. Ik heb de dans vaak kunnen ontspringen, tot die ene dag met Janela.
Ik had haar met alle macht moeten tegenhouden, maar als destructiemagiër laat Janela zich niet gemakkelijk de les lezen. Ze dacht een medemagiër te redden die werd mishandeld door de jagers, maar haar actie kostte ons uiteindelijk meer dan alleen onze vrijheid. Ze zette de levens van talloze onschuldige mensen in Alkmaar op het spel.
Om te voorkomen dat alles wat ik lief heb wordt vernietigd, moet ik moeilijke keuzes maken. Het laatste wat ik wil is samenwerken met de vijand. Maar als je levenslang hebt in de Toren, dan leer je pas echt wat wanhoop inhoudt.

Roxanne heeft een hele fijne en vlotte schrijfstijl. De beschrijvingen zijn goed uitgewerkt waardoor je een goed beeld vormt van de omgeving en de personages.
Het verhaal is spannend, avontuurlijk en met twisten waardoor je door wil lezen.
Het leuke vind ik dat het zich afspeelt in Nederland.
Hou je van Fantasy van eigen bodem, vol met magie, avontuur, spanning en zelfs wat romantiek? Dan raad ik je zeker aan om dit boek te lezen.

[Alexander · Rating 3 out of 5]

Een mooi Nederlandstalig fantasyverhaal waarin Alkmaar een grote, centrale rol speelt, en Borgman weet heel mooi de stad te verweven in haar worldbuilding waardoor het ook echt voelt alsof Alkmaar centraal staat. Alle karakters zijn goed uitgewerkt en het is vrij makkelijk om met de karakters mee te leven - en Borgman verdient ook een pluim voor haar subtiele representatie rondom queerness aangezien ze een hoop bijkarakters heeft die met iemand van hun eigen geslacht zijn getrouwd. De werelden die Borgman schetst zijn effectief en overtuigend, en dat maakt het leesplezier des te groter.
Maar ik geef ook toe dat het boek niet echt iets voor mij was uiteindelijk, en dat komt door de centrale relatie. Ik had nogal moeite met de relatie tussen Alise en Nathaniël, en dat is waarschijnlijk een persoonlijk dingetje; ik hou er niet van als de machtsverhouding tussen twee karakters in een relatie ongelijk is, en aangezien Alise een magiër is en Nathaniël degene die haar opsluit zijn de machtsverhoudingen per definitie ongelijk - en dat is iets dat voor mijn gevoel nooit helemaal in het boek opgelost wordt. Levenslang in de Toren is een hartstikke leuk boek, maar aan het eind van de dag is het helaas toch niet het soort boek voor mij, en dat is helaas de gok die je neemt als je een boek koopt of je jezelf aanmeldt voor het winnen van één. Ik wens Borgman alle goeds en hoop dat het boek prima verkoopt.