What do you think?
Rate this book
Uitgedokterd
Journaliste Eveline Johansen stelt een misstand aan de kaak als haar dochter na een verkeerde ziekenhuisingreep invalide wordt. Ze gaat tot het uiterste om de schuldigen ter verantwoording te roepen. Slaagt ze in haar missie of wordt de drang naar gerechtigheid haar fataal?
299 pages, Kindle Edition
First published November 24, 2023
2 people are currently reading
20 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
June 16, 2025
Tegelijkertijd een goede triller lezen en stichting ALS Nederland steunen. Wat een tof idee!
Ik las uitgedokterd. Een spannende thriller met veel meer lagen dan je in eerste instantie zou denken. Het verhaal wordt slechts minimaal uitgezet op de achterzijde van dit boek, want het bevat zoveel meer. Misstanden in de gezondheidszorg, familievetes, botsende ego's op de werkvloer, jaloers gedrag rondom exen, geldproblemen rondom een familie en illegale praktijken. Dit boek zit bomvol elementen die er samen voor zorgen dat je met je billen samengeknepen zit te lezen. Je wilt er geen woord van missen, want dan mis je misschien die aanknopingspunten die je tot de onvermijdelijke ontknoping brengen. En uiteindelijk kom je in sneltreinvaart tot een emotionele climax in het verhaal waarbij je toch even moet slikken.
Overigens gaat dit boek door een groot stuk van Nederland, waarbij bekende plaatsen in Utrecht en Amsterdam terugkomen. Die herkenning maakt het nog eens extra leuk.
Het boek op zich is knap geschreven. Hier en daar zou ik persoonlijk voor iets andere stijlvormen gekozen hebben, maar het verhaal dat in hoofdstukken per personage is geschreven, leest heel lekker weg. je wilt ook echt weten wat er verder gaat gebeuren, want dat er iets aan zit te komen dat voel je aan alles. Ik heb niet vaak thrillers met dit thema gelezen en dat vond ik zelf verfrissend en daarmee kan ik dit boek iedereen aanraden.
Dat de auteur de opbrengst volledig schenkt aan Stichting ALS Nederland vind ik dan ook echt de kers op de taart. Zo'n goed doel steunen en er dit verhaal voor terugkrijgen is absoluut een goede zet.
Vier hele dikke sterren voor het verhaal, maar ik geef er 5 omdat dit boek echt een groot platform verdient met het gekoppelde doel!
Ik las uitgedokterd. Een spannende thriller met veel meer lagen dan je in eerste instantie zou denken. Het verhaal wordt slechts minimaal uitgezet op de achterzijde van dit boek, want het bevat zoveel meer. Misstanden in de gezondheidszorg, familievetes, botsende ego's op de werkvloer, jaloers gedrag rondom exen, geldproblemen rondom een familie en illegale praktijken. Dit boek zit bomvol elementen die er samen voor zorgen dat je met je billen samengeknepen zit te lezen. Je wilt er geen woord van missen, want dan mis je misschien die aanknopingspunten die je tot de onvermijdelijke ontknoping brengen. En uiteindelijk kom je in sneltreinvaart tot een emotionele climax in het verhaal waarbij je toch even moet slikken.
Overigens gaat dit boek door een groot stuk van Nederland, waarbij bekende plaatsen in Utrecht en Amsterdam terugkomen. Die herkenning maakt het nog eens extra leuk.
Het boek op zich is knap geschreven. Hier en daar zou ik persoonlijk voor iets andere stijlvormen gekozen hebben, maar het verhaal dat in hoofdstukken per personage is geschreven, leest heel lekker weg. je wilt ook echt weten wat er verder gaat gebeuren, want dat er iets aan zit te komen dat voel je aan alles. Ik heb niet vaak thrillers met dit thema gelezen en dat vond ik zelf verfrissend en daarmee kan ik dit boek iedereen aanraden.
Dat de auteur de opbrengst volledig schenkt aan Stichting ALS Nederland vind ik dan ook echt de kers op de taart. Zo'n goed doel steunen en er dit verhaal voor terugkrijgen is absoluut een goede zet.
Vier hele dikke sterren voor het verhaal, maar ik geef er 5 omdat dit boek echt een groot platform verdient met het gekoppelde doel!
February 19, 2024
⭐️⭐️⭐️1/2
Ook met dit boek heeft Antoinette Kalkman wederom een knap staaltje verhaal neergezet. In de link alle info en mijn volledige mening op Samenlezenisleuker 📚🍸 7/10
https://samenlezenisleuker.wordpress....
Ook met dit boek heeft Antoinette Kalkman wederom een knap staaltje verhaal neergezet. In de link alle info en mijn volledige mening op Samenlezenisleuker 📚🍸 7/10
https://samenlezenisleuker.wordpress....
April 13, 2024
Ik kreeg via Vrouwenthrillers van Antoinette Kalkman een gesigneerd exemplaar van haar nieuwe thriller toegestuurd met natuurlijk de vraag of ik het boek wilde lezen en recenseren. Aangezien ik al een aantal enthousiaste recensies van deze thriller gehoord en gelezen had, heb ik hoge verwachtingen. Het boek heeft een intrigerende cover van een donkerblauwe achtergrond met ziekenhuisgang en op de voorgrond een portret van een moeder die je recht aankijkt.
Moeder en journaliste Eveline Johansen stelt een onderzoek in nadat haar dochter na een verkeerde medische ingreep invalide wordt. Ze wil tot het uiterste gaan om de waarheid aan het licht te krijgen en de schuldigen te straffen. Zal ze hierin slagen, of wordt haar missie haar fataal?
Wauw! Wat een indrukwekkend, aangrijpend en intens verhaal is dit. Het is zonder twijfel een pageturner, die me wist te pakken en die ik niet los kon laten voordat ik het boek uit had.
Het verhaal is geschreven vanuit drie hoofdpersonages; moeder en journaliste Eveline, Justus de chirurg en arts en Ferdinand arts en afdelingshoofd. Alle drie de personages, maar daarbij ook de andere personages in het verhaal zijn natuurlijk, realistisch en heel uniek en divers uitgewerkt en neergezet. Hierdoor komt het verhaal heel waarheidsgetrouw op je over en daardoor komt de ernst van de gebeurtenissen echt bij je binnen. De drie hoofdpersonages, en zeker Eveline die het meest aan bod komt, zijn goed uitgediept.
Het verhaal is geschreven vanuit de drie hoofdpersonages die alle drie een totaal verschillend en uiteenlopend leven leiden, maar die samen komen in het ziekenhuis waarin de dochter van Eveline, Valérie, plotsklaps belandt, waarna ze op het hockeyveld met een epileptische aanval neervalt. Het is een enorm intrigerend, boeiend en goed doordacht verhaal. Doordat je van alle drie de personages ook hun eigen verhaal, leven en perspectief op de gebeurtenissen leest is het een fascinerend verhaal dat je echt aan het denken zet. Er zitten mega verrassende wendingen in het goed uitgewerkte en doordachte verhaal. Met name de plottwist is geweldig en maakt het verhaal helemaal af.
Uitgedokterd is een fascinerende, originele en ijzersterke thriller. De drie hoofdpersonages zijn realistisch, natuurlijk en enorm goed uitgediept. Het is erg vlot, levendig en meeslepend geschreven. Antoinette Kalkman weet je naast de verhaallijn waarin de drie personages samen komen in het ziekenhuis met de gebeurtenissen ook goed hun eigen privéleven vol problemen en gebeurtenissen uit te werken. Het zorgt voor een intrigerend en krachtig totaal met verrassend wendingen en een ijzersterk plot.
Moeder en journaliste Eveline Johansen stelt een onderzoek in nadat haar dochter na een verkeerde medische ingreep invalide wordt. Ze wil tot het uiterste gaan om de waarheid aan het licht te krijgen en de schuldigen te straffen. Zal ze hierin slagen, of wordt haar missie haar fataal?
Wauw! Wat een indrukwekkend, aangrijpend en intens verhaal is dit. Het is zonder twijfel een pageturner, die me wist te pakken en die ik niet los kon laten voordat ik het boek uit had.
Het verhaal is geschreven vanuit drie hoofdpersonages; moeder en journaliste Eveline, Justus de chirurg en arts en Ferdinand arts en afdelingshoofd. Alle drie de personages, maar daarbij ook de andere personages in het verhaal zijn natuurlijk, realistisch en heel uniek en divers uitgewerkt en neergezet. Hierdoor komt het verhaal heel waarheidsgetrouw op je over en daardoor komt de ernst van de gebeurtenissen echt bij je binnen. De drie hoofdpersonages, en zeker Eveline die het meest aan bod komt, zijn goed uitgediept.
Het verhaal is geschreven vanuit de drie hoofdpersonages die alle drie een totaal verschillend en uiteenlopend leven leiden, maar die samen komen in het ziekenhuis waarin de dochter van Eveline, Valérie, plotsklaps belandt, waarna ze op het hockeyveld met een epileptische aanval neervalt. Het is een enorm intrigerend, boeiend en goed doordacht verhaal. Doordat je van alle drie de personages ook hun eigen verhaal, leven en perspectief op de gebeurtenissen leest is het een fascinerend verhaal dat je echt aan het denken zet. Er zitten mega verrassende wendingen in het goed uitgewerkte en doordachte verhaal. Met name de plottwist is geweldig en maakt het verhaal helemaal af.
Uitgedokterd is een fascinerende, originele en ijzersterke thriller. De drie hoofdpersonages zijn realistisch, natuurlijk en enorm goed uitgediept. Het is erg vlot, levendig en meeslepend geschreven. Antoinette Kalkman weet je naast de verhaallijn waarin de drie personages samen komen in het ziekenhuis met de gebeurtenissen ook goed hun eigen privéleven vol problemen en gebeurtenissen uit te werken. Het zorgt voor een intrigerend en krachtig totaal met verrassend wendingen en een ijzersterk plot.
January 18, 2024
𝑬𝒆𝒏 𝒊𝒋𝒛𝒊𝒏𝒈𝒘𝒆𝒌𝒌𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒈𝒊𝒍 𝒌𝒍𝒊𝒏𝒌𝒕 𝒐𝒗𝒆𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒗𝒆𝒍𝒅. 𝑴𝒆𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒓𝒖𝒌 𝒅𝒓𝒂𝒂𝒊 𝒊𝒌 𝒎𝒆 𝒐𝒎 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒐𝒏𝒔 𝒅𝒐𝒆𝒍. 𝑫𝒊𝒆 𝒔𝒕𝒆𝒎 𝒉𝒆𝒓𝒌𝒆𝒏 𝒊𝒌.
Hockeybelofte Valérie Johansen staat op het punt om in de voetsporen van haar beroemde vader te treden. Wanneer zij tijdens haar debuutwedstrijd plotseling op het veld in elkaar zakt, wordt ze met spoed afgevoerd naar het ziekenhuis. De dokters tasten volledig in het duister wat er met haar aan de hand is en aanvullende onderzoeken volgen.
𝑾𝒂𝒕 𝒌𝒂𝒏 𝒊𝒌 𝒉𝒂𝒂𝒓 𝒃𝒊𝒆𝒅𝒆𝒏? 𝒁𝒆𝒏𝒖𝒘𝒆𝒏 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒆𝒏 𝒕𝒐𝒖𝒘𝒕𝒋𝒆𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒋𝒆 𝒂𝒂𝒏 𝒆𝒍𝒌𝒂𝒂𝒓 𝒌𝒖𝒏𝒕 𝒌𝒏𝒐𝒑𝒆𝒏.
Men ontdekt een tumor in Valéries wervelkolom en er volgt een routine operatie. Tijdens de operatie treden er complicaties op. Valérie ging lopend het ziekenhuis in en komt er in een rolstoel weer uit. Hockey was haar levenselixer, nu is het nog maar de vraag of ze ooit weer zal kunnen lopen? Laat staan hockeyen?
𝑴𝒆𝒏𝒔𝒆𝒏 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒆𝒏 𝒎𝒂𝒄𝒉𝒊𝒏𝒆𝒔. 𝑬é𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒌𝒆𝒆𝒓𝒅 𝒔𝒄𝒉𝒓𝒐𝒆𝒇𝒋𝒆 𝒌𝒂𝒏 𝒇𝒂𝒕𝒂𝒂𝒍 𝒛𝒊𝒋𝒏.
Terwijl hun wereld volledig is ingestort is de grote vraag; hoe heeft dit ooit kunnen gebeuren? Zijn er cruciale fouten gemaakt? Had dit voorkomen kunnen worden? Moeder Eveline is ervan overtuigd dat er iets is gebeurd in de operatiekamer en gaat op zoek naar harde bewijzen om de onderste steen boven te krijgen. Ze wil nog maar één ding, de verantwoordelijke aan de schandpaal nagelen. Dit mag nooit meer gebeuren.
𝑱𝒊𝒋 𝒘𝒊𝒍𝒕 𝒄𝒉𝒂𝒎𝒑𝒂𝒈𝒏𝒆 𝒅𝒓𝒊𝒏𝒌𝒆𝒏, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒔𝒍𝒐𝒐𝒕𝒘𝒂𝒕𝒆𝒓 𝒃𝒆𝒕𝒂𝒍𝒆𝒏. 𝒁𝒐 𝒛𝒊𝒕 𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒓𝒆𝒍𝒅 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒊𝒏 𝒆𝒍𝒌𝒂𝒂𝒓.
Als de leugen regeert zal de wraak dan zoet zijn?
𝑴𝒆𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒉𝒐𝒐𝒇𝒅 𝒃𝒐𝒗𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒎𝒂𝒂𝒊𝒗𝒆𝒍𝒅 𝒑𝒂𝒌 𝒋𝒆 𝒅𝒆 𝒎𝒐𝒐𝒊𝒔𝒕𝒆 𝒛𝒐𝒏𝒏𝒆𝒔𝒕𝒓𝒂𝒍𝒆𝒏.
Antoinette Kalkman maakte in 2019 haar thrillerdebuut met Bonuszoon bij Godijn Publishing. In november 2023 verscheen haar nieuwste thriller Uitgedokterd. Daaraan voorafgaand verscheen in oktober 2023 het Godijntje Groeistuipen, een novelle over de jeugd van de hoofdpersonen uit Uitgedokterd. Zelf heb ik deze niet gelezen voor ik aan Uitgedokterd begon en heb niet de indruk dat ik heel veel heb gemist, kortom het verhaal is dankzij Antoinette haar prettige schrijfwijze ook prima los te lezen. Een voor mij nieuwe schrijfster en dat vind ik altijd super leuk, ik hou van nieuwe schrijvers ontdekken. Heeft Antoinette mij weten te verrassen? De achterflap en de titel spraken mij heel erg aan, ik was dan ook blij dat ik het boek mocht lezen en recenseren van Godijn. Gaandeweg het lezen kom je erachter dat de titel een dubbele betekenis heeft en heel goed gekozen is.
Met een hoop medische kennis en nul vertrouwen meer in ziekenhuizen en artsen begon ik aan dit boek.
Uitgedokterd begint op een originele manier met de Eed van Hippocrates, de artseneed. Het verhaal is opgedeeld in seizoensdelen en bestaat uit 29 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Eveline, Justus en Ferdinand. En gaat van start met een mysterieuze proloog, wat is er aan de hand? Een proloog waarvan je aan het einde denkt ahá geniaal. Hij zet direct aan tot heel snel verder lezen.
Aan het eind verantwoord Antoinette nog over het hoe en waarom zij dit boek heeft geschreven. Dat vond ik erg interessant om te lezen. Ze vertelt dat Uitgedokterd niet gerust op autobiografische gebeurtenissen en toch in zekere zin ook weer wel. Tijdens de zoektocht naar de juiste arts en behandelmethodes, in de tijd dat haar oudste dochter een heftige diagnose kreeg stuitte zij op een documentaire van Zembla over ziekenhuiscalamiteiten en medische missers. Voor haar dochter precies op tijd, daarmee zijn ze door het oog van de naald gekropen. Maar hiermee werd wel een zaadje gepland voor dit boek.
Antoinette Kalkman heeft een enorm toegankelijke schrijfstijl. Realistisch, inlevend en ontzettend aangrijpend, meeslepend, eigentijds, spannend en beeldend. Vanaf het moment dat je begint met lezen is wegleggen geen optie meer, je moet doorlezen.
In Uitgedokterd maken we kennis met drie totaal verschillende personages, wiens wegen elkaar plotseling kruisen. Moeder Eveline, neurochirurg Justus en hoofd van de afdeling neurochirurgie Ferdinand.
Journalist Eveline is getrouwd met ex hockey international Matthijs Johansen. Hockeybelofte Valérie staat op het punt om in de voetsporen van haar beroemde vader te treden, als jongste in de historie van Kampong ooit. Wanneer ze tijdens haar debuut wedstrijd plotseling in elkaar zakt op het veld en met spoed wordt afgevoerd naar het Ter landen ziekenhuis.
Is het een epileptische aanval? Of is er meer aan de hand? De dokters tasten nog volledig in het duister en aanvullende onderzoeken zijn noodzakelijk. Terwijl de tijd voorbij tikt is de angst en onzekerheid groot. Achtenveertig uur geleden zag hun leven er nog heel anders uit, nu is het veranderd is een nachtmerrie met hun dochter op de Medium Care.
Neurochirurg Justus Zuiderwijk ontfermd zich over haar en ontdekt dat er veel meer met haar aan de hand is en vindt een spinale tumor in Valéries wervelkolom. Zo snel mogelijk opereren luidt het advies. Een routineklus zo beweerde men, maar tijdens de operatie treden er complicaties op met als gevolg een neurotrauma. Valérie ging lopend het ziekenhuis in en kwam er invalide uit.
Terwijl hun wereld instort schieten ze in de overlevingsmodus. Hockey was haar levenselixer nu is het nog maar de vraag of Valérie ooit nog zal kunnen lopen? Hoe heeft dit kunnen gebeuren in een toonaangevend academisch ziekenhuis? Zijn er cruciale fouten gemaakt? Die voorkomen hadden kunnen worden? Eveline is ervan overtuigd dat er iets is gebeurd in de operatiekamer wat onder het groene laken had moeten blijven. Ze volgt haar moederinstinct en gaat op zoek naar harde bewijzen om de waarheid boven tafel te krijgen. En wil nog maar één ding, de verantwoordelijke aan de schandpaal nagelen, dit mag nooit meer gebeuren.
Alle drie struggelen ze op een andere manier door het leven. Eveline Johansen maakt zich grote zorgen over haar dochter en de drang naar gerechtigheid. En voor neurochirurg Justus en medisch afdelingshoofd neurologie Ferdinand wordt dit een hoofdpijndossier.
Justus studeerde cum laude af als arts en is samen met wannabee kunstenares Isabella. Arts worden was zijn roeping, hij wil mensen beter maken en het ziekenhuis is zijn leven maar hij is het altijd maar op zijn tenen moeten lopen zat, hij voelt zich niet gewaardeerd als arts in het ziekenhuis waar hij werkzaam is. Zijn leidinggevende Legende Ferdinand van Grunsven, hoogleraar en markant vakman en voelt zich bovenal verheven boven iedereen en wordt op handen gedragen. Hij zwaait al vele jaren de scepter en heeft altijd het laatste woord en ga je tegen hem in, dan kan hij het je behoorlijk zuur maken. Thuis heeft deze bullebak niets te vertellen, zijn vrouw Laurette is daar de baas. Ferdinand en Justus zijn als water en vuur en Justus is het niet eens met het beleid van Ferdinand.
Antoinette is onder de huid van de personages gekropen waardoor ze je ze uitvoerig leert kennen en je geheel tegen je wil in zelfs hier en daar sympathie krijgt voor iedereen, knap staaltje werk.
De angsten, het wantrouwen, wanneer je je moet overleveren aan de kunde en onkunde van artsen. Wat als ze nooit geopereerd was?
Na de broeierige proloog gaat het verhaal rustig van start en dan ineens boem, schering en inslag. De angstaanjagende gebeurtenis vliegt je naar de keel en hiermee is de toon gezet.
Het verhaal zit voortreffelijk in elkaar, ik ben ervan onder de indruk. Na het lezen valt alles op zijn plaats.
Uitgedokterd is geen bloederige thriller maar een echte psychologische thriller met een heel zwaar en indrukwekkend thema, die onder de huid kruipt. In Uitgedokterd stelt Kalkman medische missers die onder de radar verborgen hadden moeten blijven aan de kaak. Fictief maar ik ben ervan overtuigd dat dit in het dagelijkse leven aan de orde van alle dag is. De werkdruk, bureaucratie, het beleid wat ten koste gaat van de patiënten, vriendjespolitiek, reputatieschade, verzekeringsmaatschappijen en machtsmisbruik in een wereld waarin alles om geld draait! Het is goed te merken dat ze een gedegen research heeft gedaan.
Het psychologische aspect van het verhaal is zeer goed belicht en uitgewerkt. De verstrekkende gevolgen van een medische misser, voor de patiënt in kwestie en hun gezin maar ook voor degene die hiervoor verantwoordelijk zijn.
Wat doe jij met degene waarvan jij denkt dat hij of zij verantwoordelijk is voor het leed wat jouw kind is aangedaan? Wat drijft iemand?
Wie is er in deze casus nu fout? Het afdelingshoofd? De neurochirurg? De regering? De verzekeringsmaatschappijen? Of een opeenstapeling van alles bij elkaar? Eén ding is zeker; de patiënten zijn het grootste slachtoffer.
Volg altijd je eigen intuitie. Het moederinstinct, moeders weten alles en zijn als leeuwinnen als je aan hun kostbaarste bezit, hun kind komt.
Met Uitgedokterd heeft Antoinette Kalkman een indrukwekkende aangrijpende psychologische thriller die onder de huid kruipt neergezet. Met zeer goede uitwerking van het psychologische aspect van het verhaal. Over de verstrekkende gevolgen van een medische misser, voor een ieder die hiermee te maken heeft, slachtoffer en het gezin, maar ook de verantwoordelijken. Het verhaal zit voortreffelijk in elkaar. Waar gehakt wordt vallen er spaanders? Of is dit te makkelijk gedacht? En bestaat er zoiets als gerechtigheid?
Ik hoop dat Antoinette op dit moment alweer bezig is aan haar volgende thriller, want die ga ik zeker lezen.
𝑼𝒊𝒕𝒈𝒆𝒅𝒐𝒌𝒕𝒆𝒓𝒅, 𝒊𝒏𝒅𝒓𝒖𝒌𝒘𝒆𝒌𝒌𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒂𝒂𝒏𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒑𝒔𝒚𝒄𝒉𝒐𝒍𝒐𝒈𝒊𝒔𝒄𝒉𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓. 𝑨𝒍𝒔 𝒅𝒆 𝒍𝒆𝒖𝒈𝒆𝒏 𝒓𝒆𝒈𝒆𝒆𝒓𝒕 𝒛𝒂𝒍 𝒅𝒆 𝒘𝒓𝒂𝒂𝒌 𝒅𝒂𝒏 𝒛𝒐𝒆𝒕 𝒛𝒊𝒋𝒏? 𝑴𝒖𝒔𝒕𝒓𝒆𝒂𝒅!
★★★★★
Hockeybelofte Valérie Johansen staat op het punt om in de voetsporen van haar beroemde vader te treden. Wanneer zij tijdens haar debuutwedstrijd plotseling op het veld in elkaar zakt, wordt ze met spoed afgevoerd naar het ziekenhuis. De dokters tasten volledig in het duister wat er met haar aan de hand is en aanvullende onderzoeken volgen.
𝑾𝒂𝒕 𝒌𝒂𝒏 𝒊𝒌 𝒉𝒂𝒂𝒓 𝒃𝒊𝒆𝒅𝒆𝒏? 𝒁𝒆𝒏𝒖𝒘𝒆𝒏 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒆𝒏 𝒕𝒐𝒖𝒘𝒕𝒋𝒆𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒋𝒆 𝒂𝒂𝒏 𝒆𝒍𝒌𝒂𝒂𝒓 𝒌𝒖𝒏𝒕 𝒌𝒏𝒐𝒑𝒆𝒏.
Men ontdekt een tumor in Valéries wervelkolom en er volgt een routine operatie. Tijdens de operatie treden er complicaties op. Valérie ging lopend het ziekenhuis in en komt er in een rolstoel weer uit. Hockey was haar levenselixer, nu is het nog maar de vraag of ze ooit weer zal kunnen lopen? Laat staan hockeyen?
𝑴𝒆𝒏𝒔𝒆𝒏 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒆𝒏 𝒎𝒂𝒄𝒉𝒊𝒏𝒆𝒔. 𝑬é𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒌𝒆𝒆𝒓𝒅 𝒔𝒄𝒉𝒓𝒐𝒆𝒇𝒋𝒆 𝒌𝒂𝒏 𝒇𝒂𝒕𝒂𝒂𝒍 𝒛𝒊𝒋𝒏.
Terwijl hun wereld volledig is ingestort is de grote vraag; hoe heeft dit ooit kunnen gebeuren? Zijn er cruciale fouten gemaakt? Had dit voorkomen kunnen worden? Moeder Eveline is ervan overtuigd dat er iets is gebeurd in de operatiekamer en gaat op zoek naar harde bewijzen om de onderste steen boven te krijgen. Ze wil nog maar één ding, de verantwoordelijke aan de schandpaal nagelen. Dit mag nooit meer gebeuren.
𝑱𝒊𝒋 𝒘𝒊𝒍𝒕 𝒄𝒉𝒂𝒎𝒑𝒂𝒈𝒏𝒆 𝒅𝒓𝒊𝒏𝒌𝒆𝒏, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒔𝒍𝒐𝒐𝒕𝒘𝒂𝒕𝒆𝒓 𝒃𝒆𝒕𝒂𝒍𝒆𝒏. 𝒁𝒐 𝒛𝒊𝒕 𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒓𝒆𝒍𝒅 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒊𝒏 𝒆𝒍𝒌𝒂𝒂𝒓.
Als de leugen regeert zal de wraak dan zoet zijn?
𝑴𝒆𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒉𝒐𝒐𝒇𝒅 𝒃𝒐𝒗𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒎𝒂𝒂𝒊𝒗𝒆𝒍𝒅 𝒑𝒂𝒌 𝒋𝒆 𝒅𝒆 𝒎𝒐𝒐𝒊𝒔𝒕𝒆 𝒛𝒐𝒏𝒏𝒆𝒔𝒕𝒓𝒂𝒍𝒆𝒏.
Antoinette Kalkman maakte in 2019 haar thrillerdebuut met Bonuszoon bij Godijn Publishing. In november 2023 verscheen haar nieuwste thriller Uitgedokterd. Daaraan voorafgaand verscheen in oktober 2023 het Godijntje Groeistuipen, een novelle over de jeugd van de hoofdpersonen uit Uitgedokterd. Zelf heb ik deze niet gelezen voor ik aan Uitgedokterd begon en heb niet de indruk dat ik heel veel heb gemist, kortom het verhaal is dankzij Antoinette haar prettige schrijfwijze ook prima los te lezen. Een voor mij nieuwe schrijfster en dat vind ik altijd super leuk, ik hou van nieuwe schrijvers ontdekken. Heeft Antoinette mij weten te verrassen? De achterflap en de titel spraken mij heel erg aan, ik was dan ook blij dat ik het boek mocht lezen en recenseren van Godijn. Gaandeweg het lezen kom je erachter dat de titel een dubbele betekenis heeft en heel goed gekozen is.
Met een hoop medische kennis en nul vertrouwen meer in ziekenhuizen en artsen begon ik aan dit boek.
Uitgedokterd begint op een originele manier met de Eed van Hippocrates, de artseneed. Het verhaal is opgedeeld in seizoensdelen en bestaat uit 29 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Eveline, Justus en Ferdinand. En gaat van start met een mysterieuze proloog, wat is er aan de hand? Een proloog waarvan je aan het einde denkt ahá geniaal. Hij zet direct aan tot heel snel verder lezen.
Aan het eind verantwoord Antoinette nog over het hoe en waarom zij dit boek heeft geschreven. Dat vond ik erg interessant om te lezen. Ze vertelt dat Uitgedokterd niet gerust op autobiografische gebeurtenissen en toch in zekere zin ook weer wel. Tijdens de zoektocht naar de juiste arts en behandelmethodes, in de tijd dat haar oudste dochter een heftige diagnose kreeg stuitte zij op een documentaire van Zembla over ziekenhuiscalamiteiten en medische missers. Voor haar dochter precies op tijd, daarmee zijn ze door het oog van de naald gekropen. Maar hiermee werd wel een zaadje gepland voor dit boek.
Antoinette Kalkman heeft een enorm toegankelijke schrijfstijl. Realistisch, inlevend en ontzettend aangrijpend, meeslepend, eigentijds, spannend en beeldend. Vanaf het moment dat je begint met lezen is wegleggen geen optie meer, je moet doorlezen.
In Uitgedokterd maken we kennis met drie totaal verschillende personages, wiens wegen elkaar plotseling kruisen. Moeder Eveline, neurochirurg Justus en hoofd van de afdeling neurochirurgie Ferdinand.
Journalist Eveline is getrouwd met ex hockey international Matthijs Johansen. Hockeybelofte Valérie staat op het punt om in de voetsporen van haar beroemde vader te treden, als jongste in de historie van Kampong ooit. Wanneer ze tijdens haar debuut wedstrijd plotseling in elkaar zakt op het veld en met spoed wordt afgevoerd naar het Ter landen ziekenhuis.
Is het een epileptische aanval? Of is er meer aan de hand? De dokters tasten nog volledig in het duister en aanvullende onderzoeken zijn noodzakelijk. Terwijl de tijd voorbij tikt is de angst en onzekerheid groot. Achtenveertig uur geleden zag hun leven er nog heel anders uit, nu is het veranderd is een nachtmerrie met hun dochter op de Medium Care.
Neurochirurg Justus Zuiderwijk ontfermd zich over haar en ontdekt dat er veel meer met haar aan de hand is en vindt een spinale tumor in Valéries wervelkolom. Zo snel mogelijk opereren luidt het advies. Een routineklus zo beweerde men, maar tijdens de operatie treden er complicaties op met als gevolg een neurotrauma. Valérie ging lopend het ziekenhuis in en kwam er invalide uit.
Terwijl hun wereld instort schieten ze in de overlevingsmodus. Hockey was haar levenselixer nu is het nog maar de vraag of Valérie ooit nog zal kunnen lopen? Hoe heeft dit kunnen gebeuren in een toonaangevend academisch ziekenhuis? Zijn er cruciale fouten gemaakt? Die voorkomen hadden kunnen worden? Eveline is ervan overtuigd dat er iets is gebeurd in de operatiekamer wat onder het groene laken had moeten blijven. Ze volgt haar moederinstinct en gaat op zoek naar harde bewijzen om de waarheid boven tafel te krijgen. En wil nog maar één ding, de verantwoordelijke aan de schandpaal nagelen, dit mag nooit meer gebeuren.
Alle drie struggelen ze op een andere manier door het leven. Eveline Johansen maakt zich grote zorgen over haar dochter en de drang naar gerechtigheid. En voor neurochirurg Justus en medisch afdelingshoofd neurologie Ferdinand wordt dit een hoofdpijndossier.
Justus studeerde cum laude af als arts en is samen met wannabee kunstenares Isabella. Arts worden was zijn roeping, hij wil mensen beter maken en het ziekenhuis is zijn leven maar hij is het altijd maar op zijn tenen moeten lopen zat, hij voelt zich niet gewaardeerd als arts in het ziekenhuis waar hij werkzaam is. Zijn leidinggevende Legende Ferdinand van Grunsven, hoogleraar en markant vakman en voelt zich bovenal verheven boven iedereen en wordt op handen gedragen. Hij zwaait al vele jaren de scepter en heeft altijd het laatste woord en ga je tegen hem in, dan kan hij het je behoorlijk zuur maken. Thuis heeft deze bullebak niets te vertellen, zijn vrouw Laurette is daar de baas. Ferdinand en Justus zijn als water en vuur en Justus is het niet eens met het beleid van Ferdinand.
Antoinette is onder de huid van de personages gekropen waardoor ze je ze uitvoerig leert kennen en je geheel tegen je wil in zelfs hier en daar sympathie krijgt voor iedereen, knap staaltje werk.
De angsten, het wantrouwen, wanneer je je moet overleveren aan de kunde en onkunde van artsen. Wat als ze nooit geopereerd was?
Na de broeierige proloog gaat het verhaal rustig van start en dan ineens boem, schering en inslag. De angstaanjagende gebeurtenis vliegt je naar de keel en hiermee is de toon gezet.
Het verhaal zit voortreffelijk in elkaar, ik ben ervan onder de indruk. Na het lezen valt alles op zijn plaats.
Uitgedokterd is geen bloederige thriller maar een echte psychologische thriller met een heel zwaar en indrukwekkend thema, die onder de huid kruipt. In Uitgedokterd stelt Kalkman medische missers die onder de radar verborgen hadden moeten blijven aan de kaak. Fictief maar ik ben ervan overtuigd dat dit in het dagelijkse leven aan de orde van alle dag is. De werkdruk, bureaucratie, het beleid wat ten koste gaat van de patiënten, vriendjespolitiek, reputatieschade, verzekeringsmaatschappijen en machtsmisbruik in een wereld waarin alles om geld draait! Het is goed te merken dat ze een gedegen research heeft gedaan.
Het psychologische aspect van het verhaal is zeer goed belicht en uitgewerkt. De verstrekkende gevolgen van een medische misser, voor de patiënt in kwestie en hun gezin maar ook voor degene die hiervoor verantwoordelijk zijn.
Wat doe jij met degene waarvan jij denkt dat hij of zij verantwoordelijk is voor het leed wat jouw kind is aangedaan? Wat drijft iemand?
Wie is er in deze casus nu fout? Het afdelingshoofd? De neurochirurg? De regering? De verzekeringsmaatschappijen? Of een opeenstapeling van alles bij elkaar? Eén ding is zeker; de patiënten zijn het grootste slachtoffer.
Volg altijd je eigen intuitie. Het moederinstinct, moeders weten alles en zijn als leeuwinnen als je aan hun kostbaarste bezit, hun kind komt.
Met Uitgedokterd heeft Antoinette Kalkman een indrukwekkende aangrijpende psychologische thriller die onder de huid kruipt neergezet. Met zeer goede uitwerking van het psychologische aspect van het verhaal. Over de verstrekkende gevolgen van een medische misser, voor een ieder die hiermee te maken heeft, slachtoffer en het gezin, maar ook de verantwoordelijken. Het verhaal zit voortreffelijk in elkaar. Waar gehakt wordt vallen er spaanders? Of is dit te makkelijk gedacht? En bestaat er zoiets als gerechtigheid?
Ik hoop dat Antoinette op dit moment alweer bezig is aan haar volgende thriller, want die ga ik zeker lezen.
𝑼𝒊𝒕𝒈𝒆𝒅𝒐𝒌𝒕𝒆𝒓𝒅, 𝒊𝒏𝒅𝒓𝒖𝒌𝒘𝒆𝒌𝒌𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒂𝒂𝒏𝒈𝒓𝒊𝒋𝒑𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒑𝒔𝒚𝒄𝒉𝒐𝒍𝒐𝒈𝒊𝒔𝒄𝒉𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓. 𝑨𝒍𝒔 𝒅𝒆 𝒍𝒆𝒖𝒈𝒆𝒏 𝒓𝒆𝒈𝒆𝒆𝒓𝒕 𝒛𝒂𝒍 𝒅𝒆 𝒘𝒓𝒂𝒂𝒌 𝒅𝒂𝒏 𝒛𝒐𝒆𝒕 𝒛𝒊𝒋𝒏? 𝑴𝒖𝒔𝒕𝒓𝒆𝒂𝒅!
★★★★★
November 18, 2024
Zoals ze in haar nawoord uitdrukkelijk vermeld, heeft Antoinette Kalkman een heel erg persoonlijke reden om dit boek te schrijven - en ze heeft niet alleen kunnen putten uit eigen ervaring maar ook de nodige experten geraadpleegd.
Dat betekent dat het verhaal goed in mekaar zit al doet het zeker de eerste 150 bladzijden eerder denken aan een aflevering van een hospitaalserie op tv dan aan een thriller.
Op het toppunt van hun (nogal egoïstische en zich superieur verheven boven de rest van de bevolking) leven gebeurt er een dubbel drama. Dochter Valérie krijgt een epilepsie-aanval als ze haar debuut maak in een hockey-match op nationaal niveau en in de consternatie valt moeder Eveline op haar gezicht met een gebroken neus tot gevolg. Valérie naar het ziekenhuis waar een tumor wordt vastgesteld, Eveline en haar echtgenoot (en Valéries vader) krijgen scheurtjes in hun tot dan perfekt schijnende relatie. In het ziekenhuis bepalen verzekeringen de budgetten en hoofdarts Ferdinand legt zijn ondergeschikten, inclusief de andere chirurgen waaronder speciaist Julius, een onmenselijk hard regime op.
En daar begint het. Julius past tegen beter weten in maar onder druk van Ferdinand een verkeerde operatietechniek toe. Wet een haast standaard operatie moest worden, waarbij Valérie verder terug haar normale leven kan oppikken, loopt faliekant verkeerd. Valérie verlamd, Eveline en Matthijs slaande ruzie over hoe het nu verder moet. Matthijs probeert met Valérie er van te maken wat er van te maken valt, Eveline voelt aan dat er bij die operatie een medische fout gebeurde en is uit op wraak.
Eigenlijk loopt het allemaal chronologisch met hier en daar een vermelding van dingen uit het verleden die een verklaring geven voor feiten in het heden.
Er komt nog een prominente figuur bij, een onderzoeksjournalist (oud collega en vriend van Eveline, waarop Matthijs jaloers is omdat hij ze verdenkt van overspel).
Om de plot nog wat ingewikkelder en raar genoeg ook geloofwaardige te maken komen ook de schulden van Ferdinand erbij, zijn band met een zware drugscrimineel en een drugslabo dat op zijn landgoed geïnstalleerd wordt.
Zoals het in een goede soap gebruikelijk is, loopt alles door mekaar, zijn er privé strubbelingen, relaties die stuklopen drugsgebruik en drankmisbruik.
Ik ben niet thuis in dit soort verhalen maar vermoed dat het gezien de context wel origineel is – het onverwachte einde is dat zeker.
Plotwendingen die het verhaal compleet veranderen: de epilepsieaanval, de foutief verlopen operatie, het ontdekken van de medische fout, het drugslabo, het ontslag van Julius, de confrontatie Julius-Matthijs, het onderzoek van Eveline in haar isoleercel, Eveline die Julius in de val lokt, de ontploffing bij het drugslabo en dan het eindspel, letterlijk, van Eveline.
Valérie loopt wel een beetje naast haar schoenen, duidelijk door de schuld van haar ouders, opvoeding weet je wel. Maar het is een levenslustig meisje en daarmee zowat de enige aangename persoon in het hele boek.
Als de anderen zijn psychologisch best wel geloofwaardig getypeerd, al is het misschien wel wat te veel van het goed, zoals in soaps gebruikelijk. Toch spelen ze allemaal hun rol en dat maakt het triest, dramatisch, onafwendbaar maar het blijft geloofwaardig omdat de personages in karakter blijven.
De karakters worden diep psychologische maar ook naar achtergrond getekend. In de loop van het verhaal evolueren ze ook, maar geen van allen ten goede. Dat lijkt een constante en geeft steeds de indruk dat dit nooit goed kan komen. Al geeft de schrijfster niet echt inzicht in wat er nog zal gebeuren. Ze hint vrijblijvend op enkele mogelijkheden maar het verhaal zal zich dan toch nog totaal anders verder ontwikkelen.
De schrijfster heeft zelf iets van die aard meegemaakt in Nederland en je merkt dat het boek, wat ze zelf ook bevestigt, daar op gebaseerd is en in die tijdsgeest moet gezien worden. Het kan dan ook nergens anders spelen, van bij het begin van de aan Nederland “aangepaste” eed van Hippocrates over de manier om een ziekenhuis te besturen, de macht van politiek en verzekeringsmaatschappijen en vooral het gemak waarmee drugs kunnen gekocht worden en hoe niemand daar aanstoot lijkt aan te nemen.
Er zijn een paar punten waar je als lezer graag antwoord op wil maar dat vormt niet echt een spanningslijk of spannende momenten zoals je in een echte thriller verwacht.
Zal Valérie nog genezen? Wie zal de rechtszaak winnen, Eveline of Ferdinand, Julius? Wat met de drugscriminelen?
Zal Julius het overleven en de eigenlijke climax: zal Eveline vertellen wat ze weet?
Ik vond het eerder vervelend dan spannend.
Dit is een hedendaags verhaal. De schrijfster gebruikt de taal van de betere klasse en dat komt de geloofwaardigheid wel ten goede. En toont aan dat het een aktueel verhaal is en geen historisch gebeuren. Zoals al gezegd zie ik het wel, in flink ingekorte versie, als een aflevering in een medische soap of als enkele afleveringen met alle toeters en bellen erbij.
Het is niet mijn kopje thee, ik heb me vooral de eerste 150 bladzijden moeten dwingen om verder te lezen. Dan werd het beter doordat het boek duidelijk aan snelheid won en er zoveel onverwachte dingen gebeurden.
Dat betekent dat het verhaal goed in mekaar zit al doet het zeker de eerste 150 bladzijden eerder denken aan een aflevering van een hospitaalserie op tv dan aan een thriller.
Op het toppunt van hun (nogal egoïstische en zich superieur verheven boven de rest van de bevolking) leven gebeurt er een dubbel drama. Dochter Valérie krijgt een epilepsie-aanval als ze haar debuut maak in een hockey-match op nationaal niveau en in de consternatie valt moeder Eveline op haar gezicht met een gebroken neus tot gevolg. Valérie naar het ziekenhuis waar een tumor wordt vastgesteld, Eveline en haar echtgenoot (en Valéries vader) krijgen scheurtjes in hun tot dan perfekt schijnende relatie. In het ziekenhuis bepalen verzekeringen de budgetten en hoofdarts Ferdinand legt zijn ondergeschikten, inclusief de andere chirurgen waaronder speciaist Julius, een onmenselijk hard regime op.
En daar begint het. Julius past tegen beter weten in maar onder druk van Ferdinand een verkeerde operatietechniek toe. Wet een haast standaard operatie moest worden, waarbij Valérie verder terug haar normale leven kan oppikken, loopt faliekant verkeerd. Valérie verlamd, Eveline en Matthijs slaande ruzie over hoe het nu verder moet. Matthijs probeert met Valérie er van te maken wat er van te maken valt, Eveline voelt aan dat er bij die operatie een medische fout gebeurde en is uit op wraak.
Eigenlijk loopt het allemaal chronologisch met hier en daar een vermelding van dingen uit het verleden die een verklaring geven voor feiten in het heden.
Er komt nog een prominente figuur bij, een onderzoeksjournalist (oud collega en vriend van Eveline, waarop Matthijs jaloers is omdat hij ze verdenkt van overspel).
Om de plot nog wat ingewikkelder en raar genoeg ook geloofwaardige te maken komen ook de schulden van Ferdinand erbij, zijn band met een zware drugscrimineel en een drugslabo dat op zijn landgoed geïnstalleerd wordt.
Zoals het in een goede soap gebruikelijk is, loopt alles door mekaar, zijn er privé strubbelingen, relaties die stuklopen drugsgebruik en drankmisbruik.
Ik ben niet thuis in dit soort verhalen maar vermoed dat het gezien de context wel origineel is – het onverwachte einde is dat zeker.
Plotwendingen die het verhaal compleet veranderen: de epilepsieaanval, de foutief verlopen operatie, het ontdekken van de medische fout, het drugslabo, het ontslag van Julius, de confrontatie Julius-Matthijs, het onderzoek van Eveline in haar isoleercel, Eveline die Julius in de val lokt, de ontploffing bij het drugslabo en dan het eindspel, letterlijk, van Eveline.
Valérie loopt wel een beetje naast haar schoenen, duidelijk door de schuld van haar ouders, opvoeding weet je wel. Maar het is een levenslustig meisje en daarmee zowat de enige aangename persoon in het hele boek.
Als de anderen zijn psychologisch best wel geloofwaardig getypeerd, al is het misschien wel wat te veel van het goed, zoals in soaps gebruikelijk. Toch spelen ze allemaal hun rol en dat maakt het triest, dramatisch, onafwendbaar maar het blijft geloofwaardig omdat de personages in karakter blijven.
De karakters worden diep psychologische maar ook naar achtergrond getekend. In de loop van het verhaal evolueren ze ook, maar geen van allen ten goede. Dat lijkt een constante en geeft steeds de indruk dat dit nooit goed kan komen. Al geeft de schrijfster niet echt inzicht in wat er nog zal gebeuren. Ze hint vrijblijvend op enkele mogelijkheden maar het verhaal zal zich dan toch nog totaal anders verder ontwikkelen.
De schrijfster heeft zelf iets van die aard meegemaakt in Nederland en je merkt dat het boek, wat ze zelf ook bevestigt, daar op gebaseerd is en in die tijdsgeest moet gezien worden. Het kan dan ook nergens anders spelen, van bij het begin van de aan Nederland “aangepaste” eed van Hippocrates over de manier om een ziekenhuis te besturen, de macht van politiek en verzekeringsmaatschappijen en vooral het gemak waarmee drugs kunnen gekocht worden en hoe niemand daar aanstoot lijkt aan te nemen.
Er zijn een paar punten waar je als lezer graag antwoord op wil maar dat vormt niet echt een spanningslijk of spannende momenten zoals je in een echte thriller verwacht.
Zal Valérie nog genezen? Wie zal de rechtszaak winnen, Eveline of Ferdinand, Julius? Wat met de drugscriminelen?
Zal Julius het overleven en de eigenlijke climax: zal Eveline vertellen wat ze weet?
Ik vond het eerder vervelend dan spannend.
Dit is een hedendaags verhaal. De schrijfster gebruikt de taal van de betere klasse en dat komt de geloofwaardigheid wel ten goede. En toont aan dat het een aktueel verhaal is en geen historisch gebeuren. Zoals al gezegd zie ik het wel, in flink ingekorte versie, als een aflevering in een medische soap of als enkele afleveringen met alle toeters en bellen erbij.
Het is niet mijn kopje thee, ik heb me vooral de eerste 150 bladzijden moeten dwingen om verder te lezen. Dan werd het beter doordat het boek duidelijk aan snelheid won en er zoveel onverwachte dingen gebeurden.
January 15, 2024
[RECENSIE] Uitgedokterd van Antoinette Kalkman
EEN GEMOTIVEERD VERHAAL HOE LEVENS VERNIETIGD KUNNEN WORDEN
++ ‘De zelfverzekerde tronie waarmee hij zojuist binnenkwam vervormt binnen luttele seconden tot een vaalbleek smoelwerk. Zijn ogen puilen uit zijn kassen’ ++
Oorspronkelijke titel: Uitgedokterd
ISBN: 978 94 646 4143 1
Uitgegeven door: Uitgeverij Godijn Publishing
Pagina’s: 328
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️
De auteur Antoinette Kalkman is een creatieve duizendpoot. Ze heeft ruim twintig jaar als ondernemer in de financiële wereld gewerkt. Daarnaast is ze marketeer, schrijft ze columns en heeft ze mede aan de wieg gestaan van de Gouden Lezersuil; een award voor de lezer die zich op een constructieve manier bezighoudt met boeken en een positieve bijdrage levert aan het schrijf- en leespubliek. Maar naast dat al is ze op de eerste plaats moeder van vier dochters. In 2019 komt een grote wens van haar uit, haar debuut, de psychologische thriller Bonuszoon wordt gepresenteerd. Onlangs verscheen haar tweede thriller Uitgedokterd.
Valérie Johansen, dochter van Eveline en Matthijs Johansen is een groot hockeytalent en staat reservekeeper bij hockeyclub Kampong. Haar wens is ooit nog in het Nederlandse team te mogen spelen. Maar ze wordt ook helemaal blij als ze als reserve in moet vallen in de belangrijke wedstrijd tegen Bloemendaal. Het wordt haar debuut in het eerste team.
Als ze na een epileptische aanval op het veld met spoed naar het Academisch Ziekenhuis in Utrecht wordt vervoerd, staat daar het medisch team onder leiding van neurochirurg Justus Zuiderwijk klaar om het meisje te helpen. De wereld van haar ouders staat een ogenblik stil als er bij hun dochter een tumor wordt ontdekt…
++ ‘Als de laatste bebouwing achter me ligt, zijn het de sterren die me begeleiden. Omdat de bomen geen blad meer dragen, is het grote huis met haar protserige ronde serre van veraf goed te zien’ ++
De opbouw van de plot ontwikkelt zich wisselend vanuit de drie hoofdpersonages Eveline, Justus en Ferdinand van Grunsven. De laatste is afdelingsneuroloog en in die functie verantwoordelijk voor de neurologische afdeling en dus ook de directe chef van Justus. Ferdinand woont op het landgoed Welgelegen dat al vele generaties familie-eigendom is en bij hem ligt de verantwoording voor het beheer.
De primaire verhaallijn speelt zich af in het ziekenhuis en beschrijft in eerste instantie de behandeling van de tumor bij Valérie, een actie die niet helemaal naar wens verloopt.
In een meeslepende schrijfstijl neemt de auteur haar lezers mee door dit vreselijke avontuur. Door de gemaakte keuze om vanuit drie perspectieven het verhaal in de eerste persoon enkelvoud te laten vertellen, trekt dit de lezer dicht naar de hoofdpersonages toe en kun je zelfs spreken van het als lezer meebeleven. Dat meebeleven krijgt nog een extra dimensie als de auteur haar drie hoofdpersonages tot op het bot afpelt en je vanuit ieders persoonlijke gedachte haar of zijn besluiten ziet nemen. Je kunt de betekenis van het woord ‘empathie’ niet duidelijker uitleggen als op die wijze.
Samengevat is Uitgedokterd een verhaal waarin alle aspecten van een goede thriller in terug te vinden zijn. Sterke personages op een beeldende wijze vormgegeven en een verhaal dat op een filmische wijze wordt verteld. Daarbij word je lopende het verhaal nog enkele keren onverwachts verrast op een plottwist waarbij een personage niet is wat je in eerste instantie meent te weten. De schrijfstijl is onderschikt aan de personages maar past naadloos bij het karakter wat op dat moment aan het woord is. De spanning is in belangrijke mate onderhuids en dit past ook weer precies bij de gelaagde verhaallijn die op het hoogste niveau over de vier seizoenen is verdeeld. Kortom, Uitgedokterd is een uitstekend boek dat op meerdere facetten uitblinkt en de auteur naar de smalle top van Nederlandse topauteurs verheft. Met een laatste compliment voor de diepgaande research die is gedaan naar alle onderwerpen en beroepen die zo sterk zijn neergezet.
Eindoordeel: 4,0 sterren
Spanning: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 5 sterren
EEN GEMOTIVEERD VERHAAL HOE LEVENS VERNIETIGD KUNNEN WORDEN
++ ‘De zelfverzekerde tronie waarmee hij zojuist binnenkwam vervormt binnen luttele seconden tot een vaalbleek smoelwerk. Zijn ogen puilen uit zijn kassen’ ++
Oorspronkelijke titel: Uitgedokterd
ISBN: 978 94 646 4143 1
Uitgegeven door: Uitgeverij Godijn Publishing
Pagina’s: 328
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️
De auteur Antoinette Kalkman is een creatieve duizendpoot. Ze heeft ruim twintig jaar als ondernemer in de financiële wereld gewerkt. Daarnaast is ze marketeer, schrijft ze columns en heeft ze mede aan de wieg gestaan van de Gouden Lezersuil; een award voor de lezer die zich op een constructieve manier bezighoudt met boeken en een positieve bijdrage levert aan het schrijf- en leespubliek. Maar naast dat al is ze op de eerste plaats moeder van vier dochters. In 2019 komt een grote wens van haar uit, haar debuut, de psychologische thriller Bonuszoon wordt gepresenteerd. Onlangs verscheen haar tweede thriller Uitgedokterd.
Valérie Johansen, dochter van Eveline en Matthijs Johansen is een groot hockeytalent en staat reservekeeper bij hockeyclub Kampong. Haar wens is ooit nog in het Nederlandse team te mogen spelen. Maar ze wordt ook helemaal blij als ze als reserve in moet vallen in de belangrijke wedstrijd tegen Bloemendaal. Het wordt haar debuut in het eerste team.
Als ze na een epileptische aanval op het veld met spoed naar het Academisch Ziekenhuis in Utrecht wordt vervoerd, staat daar het medisch team onder leiding van neurochirurg Justus Zuiderwijk klaar om het meisje te helpen. De wereld van haar ouders staat een ogenblik stil als er bij hun dochter een tumor wordt ontdekt…
++ ‘Als de laatste bebouwing achter me ligt, zijn het de sterren die me begeleiden. Omdat de bomen geen blad meer dragen, is het grote huis met haar protserige ronde serre van veraf goed te zien’ ++
De opbouw van de plot ontwikkelt zich wisselend vanuit de drie hoofdpersonages Eveline, Justus en Ferdinand van Grunsven. De laatste is afdelingsneuroloog en in die functie verantwoordelijk voor de neurologische afdeling en dus ook de directe chef van Justus. Ferdinand woont op het landgoed Welgelegen dat al vele generaties familie-eigendom is en bij hem ligt de verantwoording voor het beheer.
De primaire verhaallijn speelt zich af in het ziekenhuis en beschrijft in eerste instantie de behandeling van de tumor bij Valérie, een actie die niet helemaal naar wens verloopt.
In een meeslepende schrijfstijl neemt de auteur haar lezers mee door dit vreselijke avontuur. Door de gemaakte keuze om vanuit drie perspectieven het verhaal in de eerste persoon enkelvoud te laten vertellen, trekt dit de lezer dicht naar de hoofdpersonages toe en kun je zelfs spreken van het als lezer meebeleven. Dat meebeleven krijgt nog een extra dimensie als de auteur haar drie hoofdpersonages tot op het bot afpelt en je vanuit ieders persoonlijke gedachte haar of zijn besluiten ziet nemen. Je kunt de betekenis van het woord ‘empathie’ niet duidelijker uitleggen als op die wijze.
Samengevat is Uitgedokterd een verhaal waarin alle aspecten van een goede thriller in terug te vinden zijn. Sterke personages op een beeldende wijze vormgegeven en een verhaal dat op een filmische wijze wordt verteld. Daarbij word je lopende het verhaal nog enkele keren onverwachts verrast op een plottwist waarbij een personage niet is wat je in eerste instantie meent te weten. De schrijfstijl is onderschikt aan de personages maar past naadloos bij het karakter wat op dat moment aan het woord is. De spanning is in belangrijke mate onderhuids en dit past ook weer precies bij de gelaagde verhaallijn die op het hoogste niveau over de vier seizoenen is verdeeld. Kortom, Uitgedokterd is een uitstekend boek dat op meerdere facetten uitblinkt en de auteur naar de smalle top van Nederlandse topauteurs verheft. Met een laatste compliment voor de diepgaande research die is gedaan naar alle onderwerpen en beroepen die zo sterk zijn neergezet.
Eindoordeel: 4,0 sterren
Spanning: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 5 sterren
December 24, 2024
"De herkenning voor mezelf vond ik niet, wel de emoties die mijn moeder gevoeld moet hebben destijds"
Antoinette Kalkman stuurde mij een tijd geleden dit boek. Ik ben zelf chronisch ziek en voornamelijk voordat er duidelijk werd wat er aan de hand was, zijn er fouten gemaakt die een dodelijk afloop hadden kunnen hebben. Ik wist dat dit voor mijn ouders ook heel heftig was, maar als je ouders vrij gesloten zijn en niet altijd dingen laten merken, weet je niet goed hoe ze zich echt gevoeld hebben en weet je ook niet hoe je je er zelf bij moet voelen.
Om een stukje herkenning voor mezelf, maar ook een stukje van mijn ouders terug te vinden, begon ik aan Uitgedokterd.
Uitgedokterd wordt geschreven in de eerste persoonsvorm, vanuit Eveline(Moeder van een ziek kind), Justus (neurochirurg) en Ferdinand(Afdelingshoofd Neurochirurgie) en hierdoor lees je 3 verschillende perspectieven van één situatie, alledrie de perspectieven lezen alsof je zelf deze persoon bent. Met afwisseling tussen de karakters laat Antoinette heel mooi zien wat er in een ziekenhuis, thuis en in de situatie van medische missers kan gebeuren. Antoinette heeft een lekkere schrijfstijl met hier en daar wat moeilijkere/duurdere/ouderwetsere woorden en soms moest ik echt even opzoeken wat iets betekende, maar dit hinderde me niet tijdens het lezen.
Het verhaal vond ik snel, maar toch traag. Het verhaal is opgedeeld in seizoenen en speelt zich af in een jaar. In elk seizoen vordert gestaag de situatie en het verhaal en wordt de spanning opgebouwd door in het leven van elk personage weer iets te laten gebeuren, iets wat aan het einde opbouwt tot een hoogtepunt en allemaal weer samenkomt tot 1 ding. Voor mij was het soms wel heel erg veel van het goeie, waardoor ik het emotionele gedeelte van het verhaal soms wel wat miste. Maar opbouw en spanning missen zeker niet. Je weet gewoon dat er iets gaat gebeuren en dat het zo afliep.... Was veel heftiger dan ik me had ingebeeld. Vele malen heftiger zelfs.
Het verhaal was goed, en nodig. De perspectieven vanuit het ziekenhuis en de arts zetten heel mooi neer hoe de werkelijkheid soms gaat. Sinds geld ertoe doet in het ziekenhuis, er bezuinigd wordt, er minder mensen werken en de protocollen meer gaan over politiek dan goeie zorg, zijn er meer gevaren dan ooit in de zorg en is een fout snel gemaakt. Wat dat met ouders doet... het kan je krankzinnig maken.
Het perspectief van de moeder van één van de slachtoffers geeft je een kijkje in de wanhoop, het verdriet en de boosheid die je voelt als dit jouw kind overkomt.
En het perspectief van de arts laat je zien dat artsen soms onder druk bezwijken, maar ook onder druk dingen doen waar ze niet achter staan omdat ze anders hun baan verliezen.
In de wereld van geld is iedereen een verliezer blijkt maar weer.
Het verhaal is goed, maar bouwt naar mijn mening langzaam op en heeft een plot buiten proportie. Niet erg, maar wel benoemensqaardig.
Ik hoopte in het verhaal wat herkenning te vinden, ook voor mezelf. Die vond ik in de zin dat ik als ziek kind mijn ouders niet kon peilen en leerde mezelf groot te houden, omdat mijn ouders dat ook deden. Niemand van ons heeft gerouwd, boosheid geuit en dat is heel zwaar gevallen. Ook in het verhaal herken ik dit. De vader doet heel positief en de moeder is degene die vragen stelt, maar geen emotie laat merken. Met als resultaat dat ook het zieke kind zich sterk houdt. Helaas gaat dit vaak zo.. durfden mensen maar te voelen wat ze voelden.
Ik vond ook herkenning in het perspectief van de moeder. In mijn geval ging het natuurlijk niet zo raar en was de situatie ook anders, maar de angst, het schuldgevoel, de twijfels, die herken ik wel. Het was ergens fijn om te lezen dat ouders ook die emoties hebben, om een stukje in te kunnen leven in waar de ouders doorheen gaan.
Uitgedokterd is al met al een goed verhaal, al vond ik er niet helemaal wat ik zocht. Het bevat een stevig plot, goed uitgediepte karakters en berust voor een gedeelte op de werkelijkheid, zei het een groot tikje aangedikt.
En het mooie vind ik dat Kalkman de Royalties doneert aan onderzoek naar ALS. Wat een geweldig initiatief!
Ik geef 'Uitgedokterd' 3,75 sterren!
~ Live Your Life Reading
Antoinette Kalkman stuurde mij een tijd geleden dit boek. Ik ben zelf chronisch ziek en voornamelijk voordat er duidelijk werd wat er aan de hand was, zijn er fouten gemaakt die een dodelijk afloop hadden kunnen hebben. Ik wist dat dit voor mijn ouders ook heel heftig was, maar als je ouders vrij gesloten zijn en niet altijd dingen laten merken, weet je niet goed hoe ze zich echt gevoeld hebben en weet je ook niet hoe je je er zelf bij moet voelen.
Om een stukje herkenning voor mezelf, maar ook een stukje van mijn ouders terug te vinden, begon ik aan Uitgedokterd.
Uitgedokterd wordt geschreven in de eerste persoonsvorm, vanuit Eveline(Moeder van een ziek kind), Justus (neurochirurg) en Ferdinand(Afdelingshoofd Neurochirurgie) en hierdoor lees je 3 verschillende perspectieven van één situatie, alledrie de perspectieven lezen alsof je zelf deze persoon bent. Met afwisseling tussen de karakters laat Antoinette heel mooi zien wat er in een ziekenhuis, thuis en in de situatie van medische missers kan gebeuren. Antoinette heeft een lekkere schrijfstijl met hier en daar wat moeilijkere/duurdere/ouderwetsere woorden en soms moest ik echt even opzoeken wat iets betekende, maar dit hinderde me niet tijdens het lezen.
Het verhaal vond ik snel, maar toch traag. Het verhaal is opgedeeld in seizoenen en speelt zich af in een jaar. In elk seizoen vordert gestaag de situatie en het verhaal en wordt de spanning opgebouwd door in het leven van elk personage weer iets te laten gebeuren, iets wat aan het einde opbouwt tot een hoogtepunt en allemaal weer samenkomt tot 1 ding. Voor mij was het soms wel heel erg veel van het goeie, waardoor ik het emotionele gedeelte van het verhaal soms wel wat miste. Maar opbouw en spanning missen zeker niet. Je weet gewoon dat er iets gaat gebeuren en dat het zo afliep.... Was veel heftiger dan ik me had ingebeeld. Vele malen heftiger zelfs.
Het verhaal was goed, en nodig. De perspectieven vanuit het ziekenhuis en de arts zetten heel mooi neer hoe de werkelijkheid soms gaat. Sinds geld ertoe doet in het ziekenhuis, er bezuinigd wordt, er minder mensen werken en de protocollen meer gaan over politiek dan goeie zorg, zijn er meer gevaren dan ooit in de zorg en is een fout snel gemaakt. Wat dat met ouders doet... het kan je krankzinnig maken.
Het perspectief van de moeder van één van de slachtoffers geeft je een kijkje in de wanhoop, het verdriet en de boosheid die je voelt als dit jouw kind overkomt.
En het perspectief van de arts laat je zien dat artsen soms onder druk bezwijken, maar ook onder druk dingen doen waar ze niet achter staan omdat ze anders hun baan verliezen.
In de wereld van geld is iedereen een verliezer blijkt maar weer.
Het verhaal is goed, maar bouwt naar mijn mening langzaam op en heeft een plot buiten proportie. Niet erg, maar wel benoemensqaardig.
Ik hoopte in het verhaal wat herkenning te vinden, ook voor mezelf. Die vond ik in de zin dat ik als ziek kind mijn ouders niet kon peilen en leerde mezelf groot te houden, omdat mijn ouders dat ook deden. Niemand van ons heeft gerouwd, boosheid geuit en dat is heel zwaar gevallen. Ook in het verhaal herken ik dit. De vader doet heel positief en de moeder is degene die vragen stelt, maar geen emotie laat merken. Met als resultaat dat ook het zieke kind zich sterk houdt. Helaas gaat dit vaak zo.. durfden mensen maar te voelen wat ze voelden.
Ik vond ook herkenning in het perspectief van de moeder. In mijn geval ging het natuurlijk niet zo raar en was de situatie ook anders, maar de angst, het schuldgevoel, de twijfels, die herken ik wel. Het was ergens fijn om te lezen dat ouders ook die emoties hebben, om een stukje in te kunnen leven in waar de ouders doorheen gaan.
Uitgedokterd is al met al een goed verhaal, al vond ik er niet helemaal wat ik zocht. Het bevat een stevig plot, goed uitgediepte karakters en berust voor een gedeelte op de werkelijkheid, zei het een groot tikje aangedikt.
En het mooie vind ik dat Kalkman de Royalties doneert aan onderzoek naar ALS. Wat een geweldig initiatief!
Ik geef 'Uitgedokterd' 3,75 sterren!
~ Live Your Life Reading
April 17, 2024
Recensie van:
Uitgedokterd
Auteur:
Antoinette Kalkman
debuteerde in 2019 met de psychologische thriller Bonuszoon. In dat jaar werd zij tweede bij de verkiezing ‘Beste Nederlandse Thriller’ van Thrillers & More. In 2020 werd zij uitgeroepen tot Zout schrijver van het jaar.
Wijze van lezen:
Boek ontvangen van uitgeverij Godijn Publishing en Antoinette Kalkman in ruil voor mijn recensie. Gewonnen bij Vrouwen thrillers.nl
Uitgeverij: Godijn Publishing
Genre: thriller
Cover en flaptekst:
Een vrouwengezicht doemt op uit de duisternis. Haar ogen kijken me aan alsof ze diep in mijn ziel willen kijken. Indringend, confronterend wat is er aan de hand.
Een huiveringwekkende flaptekst.
De auteursinformatie en foto vind ik een waardevolle toevoeging.
Quote:
Proloog
Het is alsof iemand mijn adem uit me perst en ik verlies de controle over mijn lichaam. Ik heb een enorme smakker gemaakt. Alles doet me zeer. Moeizaam druk ik me met mijn onderarmen iets op. Met de souplesse van een schildpad die op zijn schild terecht is gekomen beweeg ik zo snel ik kan weg van het gevaar. Het gaat alleen niet zoals ik wil. De hitte likt aan mijn schoenen en lijkt me in te halen.
Mooie teksten:
Lente
Stel dat er iets met je kind gebeurt. Bij het idee alleen al wordt elke moeder krankzinnig!
Zomer
Een deur scheidt ons slechts fysiek mijn gedachten vlechten zich om de jouwe omarmen ik ben bij je dochterlief
Herfst
Hoe meer ik dichterbij kom
Hoe vaker ik aan je denk
Wellicht gaat het gebeuren
Ontkomen zul je niet
Winter
Voor alles is een eerste keer
Behalve de dood, dat is gelijk de laatste keer
Lente
Goed zorgen is een Kunst
Het verhaal:
Journaliste Eveline Johansen stelt een misstand aan de kaak als haar dochter na een verkeerde ziekenhuis ingreep invalide wordt. Slaagt zij in haar missie of wordt de drang naar gerechtigheid haar fataal?
Mijn leesbeleving:
Dit verhaal volgt de levens van Justus, Ferdinand en Eveline. Intens door de gehanteerde ik-vorm. Drie levens die eerst niets met elkaar te maken (lijken te) hebben. Maar hoe verder het verhaal vordert hoe meer ze met elkaar vervlochten raken.
Ieder woord komt binnen of met vernietigende kracht of zachtjes binnen sijpelend. Als moeder van twee dochters vond ik dit een aangrijpend en confronterend boek. Maar iedereen met een kind, ook met zonen, of geen kind kan zich inleven in dit verhaal.
Ik heb meerdere malen aan den lijve ondervonden hoe fragiel het leven kan zijn. Hoe tijden van fladderende vlinders in je buik van geluk kunnen veranderen in een ijskoude douche die met zijn kilte zich vastbijt in je lijf.
Hoop is dan maar zo’n strohalm. Overgeleverd aan de deskundigen, diegene met kennis en vaardigheid en al ogenschijnlijk toverend met materiaal in vaardige handen kan helen. Althans als externe factoren als tijd is geld niet in je nek hijgen. Als iemand die zijn functie misbruikt niet manipuleert. En zo te werk gaat dat hij of zij uit het zoeklicht van hen die strijden voor genoegdoening.
Vlijmscherpe en voelbare observaties en dialoog tussen gedetailleerd uitgewerkte personages en gebeurtenissen zorgen ervoor dat dit verhaal onder de huid kruipt. Zich vastzet in je hoofd en je emoties keer op keer beroerd. Tranen achterlaat op je gezicht van medeleven, verdriet. Of je bloed doet borrelen omdat je kwaad wordt over zoveel onrecht, zoveel moedwillig leed.
Of dat je de rillingen over je lijf voelt gaan omdat het angstaanjagend spannend is. Als de dreiging van mensen die over lijken gaan om geld te verdienen alles overheersend en bepalend wordt. Een toewerking naar een macabere finale.
Daar waar alle verhaallijnen in elkaar grijpen, confronteren met elkaar en voor een sublieme plot zorgen.
Antoinette Kalkman heeft mij wederom omver geblazen. Bonuszoon vond ik destijds ook al zo magnifiek.
Ik lees en recenseer graag meer van haar.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een bloedstollende, emotionele, gruwelijke, intense achtbaan aan gebeurtenissen die na een geloofwaardige opbouw bij elkaar een sublieme plot vormen.
Een beeldende schrijfstijl en gedetailleerd uitgewerkte personages. Een verhaal dat nog intenser wordt door de gehanteerde ik-vorm.
Uitgedokterd
Auteur:
Antoinette Kalkman
debuteerde in 2019 met de psychologische thriller Bonuszoon. In dat jaar werd zij tweede bij de verkiezing ‘Beste Nederlandse Thriller’ van Thrillers & More. In 2020 werd zij uitgeroepen tot Zout schrijver van het jaar.
Wijze van lezen:
Boek ontvangen van uitgeverij Godijn Publishing en Antoinette Kalkman in ruil voor mijn recensie. Gewonnen bij Vrouwen thrillers.nl
Uitgeverij: Godijn Publishing
Genre: thriller
Cover en flaptekst:
Een vrouwengezicht doemt op uit de duisternis. Haar ogen kijken me aan alsof ze diep in mijn ziel willen kijken. Indringend, confronterend wat is er aan de hand.
Een huiveringwekkende flaptekst.
De auteursinformatie en foto vind ik een waardevolle toevoeging.
Quote:
Proloog
Het is alsof iemand mijn adem uit me perst en ik verlies de controle over mijn lichaam. Ik heb een enorme smakker gemaakt. Alles doet me zeer. Moeizaam druk ik me met mijn onderarmen iets op. Met de souplesse van een schildpad die op zijn schild terecht is gekomen beweeg ik zo snel ik kan weg van het gevaar. Het gaat alleen niet zoals ik wil. De hitte likt aan mijn schoenen en lijkt me in te halen.
Mooie teksten:
Lente
Stel dat er iets met je kind gebeurt. Bij het idee alleen al wordt elke moeder krankzinnig!
Zomer
Een deur scheidt ons slechts fysiek mijn gedachten vlechten zich om de jouwe omarmen ik ben bij je dochterlief
Herfst
Hoe meer ik dichterbij kom
Hoe vaker ik aan je denk
Wellicht gaat het gebeuren
Ontkomen zul je niet
Winter
Voor alles is een eerste keer
Behalve de dood, dat is gelijk de laatste keer
Lente
Goed zorgen is een Kunst
Het verhaal:
Journaliste Eveline Johansen stelt een misstand aan de kaak als haar dochter na een verkeerde ziekenhuis ingreep invalide wordt. Slaagt zij in haar missie of wordt de drang naar gerechtigheid haar fataal?
Mijn leesbeleving:
Dit verhaal volgt de levens van Justus, Ferdinand en Eveline. Intens door de gehanteerde ik-vorm. Drie levens die eerst niets met elkaar te maken (lijken te) hebben. Maar hoe verder het verhaal vordert hoe meer ze met elkaar vervlochten raken.
Ieder woord komt binnen of met vernietigende kracht of zachtjes binnen sijpelend. Als moeder van twee dochters vond ik dit een aangrijpend en confronterend boek. Maar iedereen met een kind, ook met zonen, of geen kind kan zich inleven in dit verhaal.
Ik heb meerdere malen aan den lijve ondervonden hoe fragiel het leven kan zijn. Hoe tijden van fladderende vlinders in je buik van geluk kunnen veranderen in een ijskoude douche die met zijn kilte zich vastbijt in je lijf.
Hoop is dan maar zo’n strohalm. Overgeleverd aan de deskundigen, diegene met kennis en vaardigheid en al ogenschijnlijk toverend met materiaal in vaardige handen kan helen. Althans als externe factoren als tijd is geld niet in je nek hijgen. Als iemand die zijn functie misbruikt niet manipuleert. En zo te werk gaat dat hij of zij uit het zoeklicht van hen die strijden voor genoegdoening.
Vlijmscherpe en voelbare observaties en dialoog tussen gedetailleerd uitgewerkte personages en gebeurtenissen zorgen ervoor dat dit verhaal onder de huid kruipt. Zich vastzet in je hoofd en je emoties keer op keer beroerd. Tranen achterlaat op je gezicht van medeleven, verdriet. Of je bloed doet borrelen omdat je kwaad wordt over zoveel onrecht, zoveel moedwillig leed.
Of dat je de rillingen over je lijf voelt gaan omdat het angstaanjagend spannend is. Als de dreiging van mensen die over lijken gaan om geld te verdienen alles overheersend en bepalend wordt. Een toewerking naar een macabere finale.
Daar waar alle verhaallijnen in elkaar grijpen, confronteren met elkaar en voor een sublieme plot zorgen.
Antoinette Kalkman heeft mij wederom omver geblazen. Bonuszoon vond ik destijds ook al zo magnifiek.
Ik lees en recenseer graag meer van haar.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een bloedstollende, emotionele, gruwelijke, intense achtbaan aan gebeurtenissen die na een geloofwaardige opbouw bij elkaar een sublieme plot vormen.
Een beeldende schrijfstijl en gedetailleerd uitgewerkte personages. Een verhaal dat nog intenser wordt door de gehanteerde ik-vorm.
December 22, 2023
Journaliste Eveline Johanson weet het zeker, er is iets misgegaan tijdens de operatie van haar dochter, waardoor haar dochter nu invalide is. Haar man vindt dat ze het moet laten rusten, maar dit kan ze niet. Ze gaat tot het uiterste om de schuldige ter verantwoording te roepen. Gaat haar dit lukken of wordt deze missie haar ondergang?
Ik had eerder al ‘Groeistuipen’ gelezen. ‘Groeistuipen’ is de voorloper op ‘Uitgedokterd’, waarbij de jeugd van Eveline, Ferdinand en Justus uitgelicht wordt. Tijdens het lezen van ‘Groeistuipen’ vroeg ik me af wat deze personen met elkaar gemeen hadden, maar tijdens het lezen van ‘Uitgedokterd’ valt het verhaal ‘Groeistuipen’ echt op zijn plek en heb je het gevoel alsof je het verleden van deze drie personen al kent. Wat meteen fijn leest, hierdoor.
Het boek wordt verteld vanuit de drie hoofdpersonen. Zij vertellen hun verhaal steeds in de ik-vorm en toch merkte ik op een bepaald moment al snel vanuit welk personage ik aan het lezen was, ook al had ik de naam boven het hoofdstuk gemist.
Het is een fictief verhaal maar Kalkman is dit wel gaan schrijven door een opname van haar eigen dochter. Hierdoor had ik continue het gevoel alsof bepaalde delen op waarheid gebaseerd zijn en dat gaf me een unheimlich gevoel. Hierdoor kon ik het boek ook niet aan de kant leggen en moest ik steeds verder lezen.
Ook de titel vind ik erg goed gekozen. De titel kan naar twee kanten uitgelegd worden en hierdoor komt het boek nog eens extra binnen.
De royalties van dit boek gaan naar Stichting ALS Nederland t.b.v. wetenschappelijk onderzoek naar de oplossing voor ALS.
Ik was al enthousiast over haar eerdere boek ‘Bonuszoon’ maar Kalkman heeft zichzelf overtroffen met ‘Uitgedokterd’.
Dit boek ontvingen wij van Godijn Publishing in ruil voor een recensie tijdens de blogtour. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Ik had eerder al ‘Groeistuipen’ gelezen. ‘Groeistuipen’ is de voorloper op ‘Uitgedokterd’, waarbij de jeugd van Eveline, Ferdinand en Justus uitgelicht wordt. Tijdens het lezen van ‘Groeistuipen’ vroeg ik me af wat deze personen met elkaar gemeen hadden, maar tijdens het lezen van ‘Uitgedokterd’ valt het verhaal ‘Groeistuipen’ echt op zijn plek en heb je het gevoel alsof je het verleden van deze drie personen al kent. Wat meteen fijn leest, hierdoor.
Het boek wordt verteld vanuit de drie hoofdpersonen. Zij vertellen hun verhaal steeds in de ik-vorm en toch merkte ik op een bepaald moment al snel vanuit welk personage ik aan het lezen was, ook al had ik de naam boven het hoofdstuk gemist.
Het is een fictief verhaal maar Kalkman is dit wel gaan schrijven door een opname van haar eigen dochter. Hierdoor had ik continue het gevoel alsof bepaalde delen op waarheid gebaseerd zijn en dat gaf me een unheimlich gevoel. Hierdoor kon ik het boek ook niet aan de kant leggen en moest ik steeds verder lezen.
Ook de titel vind ik erg goed gekozen. De titel kan naar twee kanten uitgelegd worden en hierdoor komt het boek nog eens extra binnen.
De royalties van dit boek gaan naar Stichting ALS Nederland t.b.v. wetenschappelijk onderzoek naar de oplossing voor ALS.
Ik was al enthousiast over haar eerdere boek ‘Bonuszoon’ maar Kalkman heeft zichzelf overtroffen met ‘Uitgedokterd’.
Dit boek ontvingen wij van Godijn Publishing in ruil voor een recensie tijdens de blogtour. Dit beïnvloedt onze mening niet.
April 6, 2024
Medische thrillers vind ik altijd reuze interessant. Ik was dan ook blij verrast toen ik bij @vrouwenthrillers het boek Uitgedokterd van @antoinetteschrijft won in ruil voor een recensie. Als voorproefje las ik de novelle Groeistuipen en dat maakte me nieuwsgierig.
Justus Zuijderwijk is neurochirurg in het Ter Landen ziekenhuis te Utrecht en heeft een niet zo sprankelende relatie met Isabel van Grunsven. Hij werkt gebukt onder het gezag van zijn pretentieuze zwager Ferdinand die hoogleraar en afdelingshoofd neurochirurgie is en voorstander van risicovolle, zware operaties wanneer daarmee tweemaal opereren teruggebracht kan worden naar eenmaal.
Eveline Johansen is moeder en journaliste en als haar dochter in het ziekenhuis beland en een operatie moet ondergaan, staat ze doodsangsten uit. Maar dat is niets vergeleken met de angst wanneer blijkt dat de operatie niet goed gaat en Valérie invalide wordt. Ze is vastbesloten de onderste steen boven te halen hoe het zo mis kon gaan.
Antoinette heeft een prettige schrijfstijl, het boek leest gemakkelijk terwijl het onderwerp dat allesbehalve is. Ze brengt emoties goed over zodat je gaat meeleven met alle hoofdpersonen, ook de minder sympathieke. Na een verrassend einde zet het nawoord je aan het denken: over werkdruk in de zorg, kostenefficiënt werken en medische missers. Heel mooi dat de royalties van deze psychologische thriller naar het ALS-fonds gaan.
Hartelijk dank aan @vrouwenthrillers en @antoinetteschrijft voor het recensie-exemplaar.
Justus Zuijderwijk is neurochirurg in het Ter Landen ziekenhuis te Utrecht en heeft een niet zo sprankelende relatie met Isabel van Grunsven. Hij werkt gebukt onder het gezag van zijn pretentieuze zwager Ferdinand die hoogleraar en afdelingshoofd neurochirurgie is en voorstander van risicovolle, zware operaties wanneer daarmee tweemaal opereren teruggebracht kan worden naar eenmaal.
Eveline Johansen is moeder en journaliste en als haar dochter in het ziekenhuis beland en een operatie moet ondergaan, staat ze doodsangsten uit. Maar dat is niets vergeleken met de angst wanneer blijkt dat de operatie niet goed gaat en Valérie invalide wordt. Ze is vastbesloten de onderste steen boven te halen hoe het zo mis kon gaan.
Antoinette heeft een prettige schrijfstijl, het boek leest gemakkelijk terwijl het onderwerp dat allesbehalve is. Ze brengt emoties goed over zodat je gaat meeleven met alle hoofdpersonen, ook de minder sympathieke. Na een verrassend einde zet het nawoord je aan het denken: over werkdruk in de zorg, kostenefficiënt werken en medische missers. Heel mooi dat de royalties van deze psychologische thriller naar het ALS-fonds gaan.
Hartelijk dank aan @vrouwenthrillers en @antoinetteschrijft voor het recensie-exemplaar.
June 30, 2024
Ik wist na het lezen van de synopsis van het boek niet echt wat ik moest verwachten. Ik zat eigenlijk meer te denken aan een waargebeurd verhaal dan aan een medische thriller. Maar al snel bleek het toch om het tweede te gaan.
Wanneer de dochter van Eveline tijdens het hockeyen een toeval krijgt stort haar wereld compleet in. Het is het begin van een lang medisch traject dat uiteindelijk niet goed afloopt. Na een verkeerde ziekenhuisingreep raakt haar dochter invalide. Eveline vermoed dat er fouten zijn gemaakt in de operatiekamer en gaat haar best doen om de onderste steen boven te krijgen.
Het verhaal had veel diepgang voor een thriller. Er kwamen meerdere thema's voorbij zoals vriendschap, rouwverwerking en verslaving. Antoinette legt aan het einde van het verhaal uit dat het niet een biografisch verhaal is maar dat het medische gedeelte wel op waargebeurde feiten is gebaseerd. Dat kon ik wel merken tijdens het lezen want soms voelde het echt alsof je er bij staat.
Je leest het verhaal uit het perspectief van Eveline(de moeder), Justus(de chirurg) en Ferdinand (hoofd chirurgie). En echt elk personage is interessant om over te lezen, ze hebben elk hun eigen verhaal en problemen. Daardoor krijgt dit boek echt verschillende lagen en draait het verhaal niet alleen om de enorme medische misser. Dat vond ik persoonlijk erg goed gedaan.
Wanneer de dochter van Eveline tijdens het hockeyen een toeval krijgt stort haar wereld compleet in. Het is het begin van een lang medisch traject dat uiteindelijk niet goed afloopt. Na een verkeerde ziekenhuisingreep raakt haar dochter invalide. Eveline vermoed dat er fouten zijn gemaakt in de operatiekamer en gaat haar best doen om de onderste steen boven te krijgen.
Het verhaal had veel diepgang voor een thriller. Er kwamen meerdere thema's voorbij zoals vriendschap, rouwverwerking en verslaving. Antoinette legt aan het einde van het verhaal uit dat het niet een biografisch verhaal is maar dat het medische gedeelte wel op waargebeurde feiten is gebaseerd. Dat kon ik wel merken tijdens het lezen want soms voelde het echt alsof je er bij staat.
Je leest het verhaal uit het perspectief van Eveline(de moeder), Justus(de chirurg) en Ferdinand (hoofd chirurgie). En echt elk personage is interessant om over te lezen, ze hebben elk hun eigen verhaal en problemen. Daardoor krijgt dit boek echt verschillende lagen en draait het verhaal niet alleen om de enorme medische misser. Dat vond ik persoonlijk erg goed gedaan.
December 13, 2023
Uitgedokterd! Van Antoinette Kalkman.
Journaliste Eveline Johansen stelt een misstand aan de kaak als haar dochter na een verkeerde ziekenhuisingreep invalide wordt. Ze gaat tot het uiterste om de schuldigen ter verantwoording te roepen. Slaagt ze in haar missie of wordt de drang naar gerechtigheid haar fataal?
Wat een verhaal! Dit moest ik echt even laten bezinken. Maar hoe mooi die dubbele betekenis van de titel. Ik houd ervan.
Dit verhaal kruipt bij mij als moeder (en oma) onder mijn huid. Heftig wat het met je doet als je kind iets overkomt. Maar ook zo herkenbaar, ik kon me echt verplaatsen in moeder Eveline. Ook de rol van de vader is zeer goed uitgewerkt. Hoe dit gezin al eerder voor een onmogelijke opgave heeft gestaan en toch de draad weer opgepakt heeft zegt veel over hun doorzettingsvermogen. Dat hun dochter dit ook heeft en keihard knokt is mooi om te lezen.
Dan de artsen in dit verhaal. Hoe je die hebt neergezet en ook laat zien wat druk op de werkvloer met je kan doen, knap gedaan.
Ik wil er niet te veel over vertellen maar dit boek moet je gelezen hebben.
De spanning houd je vast tot het zeer verassende einde. Ik geef het 5 sterren.
Journaliste Eveline Johansen stelt een misstand aan de kaak als haar dochter na een verkeerde ziekenhuisingreep invalide wordt. Ze gaat tot het uiterste om de schuldigen ter verantwoording te roepen. Slaagt ze in haar missie of wordt de drang naar gerechtigheid haar fataal?
Wat een verhaal! Dit moest ik echt even laten bezinken. Maar hoe mooi die dubbele betekenis van de titel. Ik houd ervan.
Dit verhaal kruipt bij mij als moeder (en oma) onder mijn huid. Heftig wat het met je doet als je kind iets overkomt. Maar ook zo herkenbaar, ik kon me echt verplaatsen in moeder Eveline. Ook de rol van de vader is zeer goed uitgewerkt. Hoe dit gezin al eerder voor een onmogelijke opgave heeft gestaan en toch de draad weer opgepakt heeft zegt veel over hun doorzettingsvermogen. Dat hun dochter dit ook heeft en keihard knokt is mooi om te lezen.
Dan de artsen in dit verhaal. Hoe je die hebt neergezet en ook laat zien wat druk op de werkvloer met je kan doen, knap gedaan.
Ik wil er niet te veel over vertellen maar dit boek moet je gelezen hebben.
De spanning houd je vast tot het zeer verassende einde. Ik geef het 5 sterren.
April 28, 2024
-uitgedokterd, Antoinette Kalkman-
🇳🇱: Waar gaat dit boek over:
Journaliste Eveline Johansen stelt een misstand aan de kaak als haar dochter na een verkeerde ziekenhuisingreep invalide wordt. Ze gaat tot het uiterste om de schuldigen ter verantwoording te roepen. Slaagt ze in haar missie of wordt de drang naar gerechtigheid haar fataal?
Toen Antoinette mij benaderde om dit boek te lezen werd ik gelijk heel erg nieuwsgierig, door de cover die ik zag. Er zit iets mysterieus en engs vast aan de cover..
Ik moet eerlijk zeggen… ik lees niet zo heel vaak meer thrillers, maar dit boek was echt heel erg spannend om te lezen!
De achterzijde van het boek zegt echt lang niet alles van wat er echt achter de cover schuilt.
Het duurde even om het boek in te komen, maar het einde lees je als een sneltrein.🔥
Het is onwijs spannend, heeft een emotioneel einde, bekende plaatsen in Nederland & boordevol drama!😮💨
En…lijkt het jouw ook wat?!😆
En ik heb nog een heel leuk nieuwtje!!
Ik geef dit boek dan ook ⭐️⭐️⭐️✨/5 sterren!
QOTD: Wat is jouw favoriete Nederlandse thriller?🫣
🇳🇱: Waar gaat dit boek over:
Journaliste Eveline Johansen stelt een misstand aan de kaak als haar dochter na een verkeerde ziekenhuisingreep invalide wordt. Ze gaat tot het uiterste om de schuldigen ter verantwoording te roepen. Slaagt ze in haar missie of wordt de drang naar gerechtigheid haar fataal?
Toen Antoinette mij benaderde om dit boek te lezen werd ik gelijk heel erg nieuwsgierig, door de cover die ik zag. Er zit iets mysterieus en engs vast aan de cover..
Ik moet eerlijk zeggen… ik lees niet zo heel vaak meer thrillers, maar dit boek was echt heel erg spannend om te lezen!
De achterzijde van het boek zegt echt lang niet alles van wat er echt achter de cover schuilt.
Het duurde even om het boek in te komen, maar het einde lees je als een sneltrein.🔥
Het is onwijs spannend, heeft een emotioneel einde, bekende plaatsen in Nederland & boordevol drama!😮💨
En…lijkt het jouw ook wat?!😆
En ik heb nog een heel leuk nieuwtje!!
Ik geef dit boek dan ook ⭐️⭐️⭐️✨/5 sterren!
QOTD: Wat is jouw favoriete Nederlandse thriller?🫣
April 14, 2024
Wat een indrukwekkend en aangrijpend verhaal! Het is een echte pageturner, die ik niet los kon laten. Ik wilde weten hoe het afliep.
Het verhaal is geschreven vanuit drie hoofdpersonages; moeder en journaliste Eveline, Justus de chirurg en arts en Ferdinand arts en afdelingshoofd. Alle drie de personages, maar zeker ook de andere personages in het verhaal zijn heel realistisch neergezet. Waardoor het verhaal heel echt bij je binnen komt. De drie hoofdpersonages, zoals Eveline die het meest in het verhaal voorkomt, zijn goed uitgewerkt.
Uitgedokterd is een originele en zeer goede thriller.Het is erg vlot, levendig geschreven. Antoinette Kalkman weet verhaal zo te schrijven, dat je blijft lezen. Het zorgt voor een intrigerend en krachtig totaal met verrassend wendingen en een ijzersterk plot.
Antoinette schrijft en VrouwenThrillers.nl Dank je wel voor deze spannende thriller.
Ik geef het 5 ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Het verhaal is geschreven vanuit drie hoofdpersonages; moeder en journaliste Eveline, Justus de chirurg en arts en Ferdinand arts en afdelingshoofd. Alle drie de personages, maar zeker ook de andere personages in het verhaal zijn heel realistisch neergezet. Waardoor het verhaal heel echt bij je binnen komt. De drie hoofdpersonages, zoals Eveline die het meest in het verhaal voorkomt, zijn goed uitgewerkt.
Uitgedokterd is een originele en zeer goede thriller.Het is erg vlot, levendig geschreven. Antoinette Kalkman weet verhaal zo te schrijven, dat je blijft lezen. Het zorgt voor een intrigerend en krachtig totaal met verrassend wendingen en een ijzersterk plot.
Antoinette schrijft en VrouwenThrillers.nl Dank je wel voor deze spannende thriller.
Ik geef het 5 ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
April 22, 2024
Intrigerend verhaal over een misstand in een ziekenhuis en wat je als moeder doet voor rechtvaardiging. Door de verschillende perspectieven een heel goed neergezet boek. Totaal niet saai en leest vlot weg met spannende passages en ontwikkelingen.
May 6, 2024
Ben niet zo van de thrillers maar deze van Antoinette tikt een werkelijk en actueel onderwerp aan. Mooi ook dat ze de royalties van het boek aan Stichting ALS NL doneert, waar ze zich al jaren voor inzet. Ben wel benieuwd naar groeistuipen nu.
January 26, 2024
Lekker boek; vooral ook omdat er zoveel plekken uit Utrecht in voor komen die ik goed ken!
December 10, 2025
Indringend verhaal over misstanden in een ziekenhuis die vreselijke gevolgen hebben voor patiënten. Deels medisch maar vooral ook een psychologische thriller.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews