Niet gelezen in het Frans maar in de Nederlandse vertaling: Waarom... daarom! vertaling door Anneke Pijnappel. (Waarom... daarom! is de Nederlandse titel en niet mijn uitleg over het lezen in het Nederlands, dat komt simpelweg omdat mijn Frans hier niet goed genoeg voor is, Waarom...daarom!)
Ik zou dit graag in het echt zien, dat... staat... Dat... ja! (in een slechte poging de schrijfstijl weer te geven).
Vervreemdend, om maar meteen een definitie te geven van mijn gevoelens waar ik eigenlijk nog heel veel meer halve... of beter... nee. Het is niet te zeggen. Woorden (aan kan geven) (wederom een slechte poging tot het kopiëren van Sarraute's stijl).
Waar het om gaat, zo ongeveer, ja, het gaat wel echt ergens over maar het is wat absurdistisch in uitvoering denk ik. Want, vooral in ronddraaiend en een beetje duizelligmakend dialoog met voornamelijk veel gegis en gegok voor mij, als lezer, en ook voor de personages, zo, lijkt. En zo, is het ergens een mooi voorbeeld van echte communicatie (of eerder, communicatie die denk ik vaak niet plaatsvind omdat het hier gaat om hoe twee vrienden de (on)mogelijkheid van een einde aan hun vriendschap bespreken (en daarmee op hun vriendschap reflecteren, soort van...) en zo woorden proberen te geven aan gevoelens die in realiteit (de mijne althans) vaak voor ongemakkelijke situaties zorgen, als er al woorden aan geuit worden en dan alternatief dus voor een langzaam uiteen gedrijf omdat die woorden... er niet zijn of niet gevonden (durven?) worden.)
Bovenstaande woorden heb ik mogelijk alleen maar zo kunnen schrijven/vinden dankzij het voorwoord van de vertaalster, die ik, als een dusdanig passende inleiding, wel enigszins als (onbewuste) leidraad heb genomen tijdens het lezen en in de poging er achteraf iets mee te kunnen.
Vooral hoop ik dat dit stuk snel weer een keer (in welke vorm ook) gaat worden opgevoerd! (Misschien wordt het dat ook wel, maar weet ik dat niet, dat zou heel goed kunnen.)