Nu ondergebracht bij een nieuwe uitgeverij: Noordboek
In De Scharrelaar, hét halfjaarlijkse tijdschrift over vogels met verrassende fictie en nonfictie verhalen, lees je als eerste het nieuw werk van je favoriete Nederlandse en Vlaamse (natuur)schrijvers zoals Marja Vuijsje, Stefan Brijs, Remco Daalder, Luc Hoogenstijn, Rob Buiter, Nienke Beintema, Achilles Cools, Dik van der Meulen en vele anderen. Daarnaast worden in ieder nummer vogelillustraties afgebeeld van gerenommeerde kunstenaars, zoals Erik van Ommen, Sabine Liedtke en Roos Holleman. In het komende nummer staan vogeletsen van Han van Hagen centraal.
De redactie bestaat uit uitgever Emile Brugman, Volkskrant-journalist Jean-Pierre Geelen, NRC-journalist Saskia van Loenen en schrijver Alexander Reeuwijk. Zij laten de schrijvers, dichters en kunstenaars schitteren onder het motto: vogels zijn onze cultuur!
Stefan Brijs (born 29 December 1969) is a Belgian novelist writing in Dutch. He was born in Genk, where he lived most of his life. He finished his studies for teacher in 1990. Since 1999 he is a full-time writer. In 2003 he moved to the province of Antwerp.
We moesten er een jaar op wachten, wegens de overgang naar de nieuwe uitgever (zeer bedankt, Noordboek!), maar dan heb je ook wat: een editie die sommige eerdere overtreft. Met bijvoorbeeld aandacht voor de invloed van de oorlog in Oekraïne (en de gesloten grenzen van Rusland) voor het onderzoek naar kanoeten, met vogelverhalen geschreven in India (met zeer tot de verbeelding sprekende vogelnamen als koningsdrongo, junglebabbelaar en geelkeelbuulbuul) en met de geschiedenis van een steeds waanzinniger wordende Britse vogelonderzoeker. En dat is nog lang niet alles. Er is ook nog aandacht voor de Onlanden rond Groningen, waar de soortenrijkheid steeds groter wordt, en in maar liefst twee verhalen schrijft men kritisch over het twitchen (eindelijk!) en positief over het genieten van vogels die toevallig op je pad komen. De verhalen die er voor mij uitsprongen waren die van Remco Daalder over zijn overtocht naar het eiland Noss, een van de Shetland-eilanden, en die van Job van Tol over de roerdomp die een winter in Artis kwam schuilen.
Door heel het boekje heen staan etsen van Han van Hagen, die ik toevallig afgelopen jaar leerde kennen via twee van zijn ets-boeken. Hoewel de etsen prachtig gedetailleerd zijn, vond ik het jammer dat het geen directe illustraties van de verhalen waren. Hoe dan ook: de nieuwe Scharrelaar is een waar feest en er komen waarempel ook nog zeven (!) scharrelaars in voor, en evenzoveel wielewalen. Wat een magie!