Laura en Clavis, onwijs bedankt voor het recensie-exemplaar!
-
Titel: Tussen Twee Kwaden (Magic Kingdom Trilogie #3)
Auteur: Laura Diane
Uitgeverij: Clavis Young Adult
Genre(s): YA Dystopische Roman
Thema’s: Disney, verraad, worstelingen met het leven
Content Warnings: moord, bloed, dood
Gelezen in: het Nederlands (originele taal)
Beoordeling: 4 uit 5 sterren
LET OP: Aangezien dit deel drie in een serie betreft, zou het kunnen dat er informatie over eerdere delen in deze of mijn uitgebreide recensie te vinden is.
Zoals de meesten van mijn volgers zullen weten, ben ik ontzettend fan van (YA) dystopische verhalen (als je me niet gelooft: ik heb er zelfs een scriptie over geschreven :p) en daarom was ik nog voor de publicatie van het eerste deel al super enthousiast over deze trilogie. Tijdens het lezen en herlezen van deze serie is dit echt een van mijn favoriete series ooit geworden, simpelweg omdat het zo veel meer is dan gewoon ‘een verhaal’.
Wat ik allereerst heel leuk vind aan de hele trilogie is de manier waarop de omslagen met de verhalen verbonden zijn, maar ook met elkaar. Je kan aan de omslagen een beetje zien hoe het verhaal verloopt en welke sferen er in elk boek te vinden zijn en dat maakt het net een beetje extra speciaal.
(Spoiler ahead!): In dit derde deel volgen we Ayla, terwijl ze probeert recht te zetten wat ze al maanden verkeerd aan het doen is (sorry voor de vage omschrijving, ik probeer de spoilers zo klein mogelijk te houden). Bij Ayla is het besef eindelijk doorgedrongen wat ze heeft gedaan en wat voor impact dat heeft gehad en zal hebben op haarzelf en de mensen om haar heen.
Ik heb dit boek in één ademteug uitgelezen, zo goed vond ik het! Je valt meteen midden in de actie binnen en die actie gaat door tot de laatste pagina (en als het spannend is, moet je doorlezen. I don’t make the rules). Het verhaal is oprecht voor minstens 90% aan een stuk spannend en meeslepend, wat ervoor heeft gezorgd dat ik maar bleef lezen en het boek dus ook zo uit had. Ik vond dat heel fijn, want ik heb al lange tijd geen boek meer gelezen waar ik zo lekker in het verhaal zat als bij deze.
Wat ik ook erg fijn vond aan de vormgeving van het verhaal was dat de hoofdstukken niet superlang waren, waardoor ik het boek ook wat gemakkelijker meenam naar afspraken waar ik voor moest wachten, zodat ik iedere keer een klein stukje kon lezen. Daarnaast vind ik Laura’s schrijfstijl gewoon super fijn en vlot, net als bij haar andere boeken, waardoor ik heel snel door de pagina’s heen vlieg.
Mijn gevoelens tegenover de personages in dit deel zijn complex. Laat ik voorop stellen dat ik alle personages (zowel hoofd- als bijrollen) erg goed uitgewerkt vind en het idee heb dat ik over mensen zit te lezen en niet over stereotypen. Ik vind Ayla eigenlijk echt geen leuk persoon (sorrynotsorry) en dat gevoel werd in het tweede deel van dit verhaal echt versterkt. In het begin vond ik haar echt heel sterk, zeker omdat ze haar fouten wilde rechtzetten en er echt voor ging, maar in de tweede helft vond ik dat ze iets te veel in de slachtofferrol zat. Sure, je hebt hele erge dingen gedaan en sure, je leven ziet er totaal anders uit dan je misschien had gewild, maar swallowing in self-pity in de gevangenis kan ik niet zo goed hebben. That being said, ze heeft niet alle ellende verdiend die ze over zich heen kreeg, dus ik begrijp de reactie wel. Andere personages hebben geen hele grote ontwikkelingen doorgemaakt sinds de andere boeken, dus mijn mening daarover kan je vinden in mijn recensies van de eerdere delen.
Ik vond het daarnaast erg mooi om te lezen dat de sfeer van heel grimmig en echt dystopisch in het begin kan doorgroeien naar emotioneel, maar juist ook mooi in het einde. Misschien is het niet zo bedoeld, maar het was voor mij zeker een link met de Disney magie: hoe donker en duister alles ook lijkt, uiteindelijk komt alles goed.
Ik wil daarnaast nog even benoemen dat ik het leuk had gevonden als er ook ‘Owen’s POV’ en ‘Therapie met Ayla’ in het verhaal had gezeten. Aangezien de eerste twee boeken Owen toch ook wel als groot personage neerzetten en het ook wel een cruciaal personage is, voelde het een beetje eenzijdig dat hij op de helft van het boek ineens lijkt te verdwijnen. Ik had het leuk gevonden om ook zijn kant van het verhaal te lezen en zo een iets vollediger verhaal te hebben. Daarnaast denk ik dat Ayla’s therapiesessies na haar gevangenisstraf ook echt dingen toegevoegd hadden aan het verhaal, vooral een stukje verwerking en afsluiting (wat nu soms wat incompleet voelde).
Al met al heb ik ontzettend genoten van dit boek, deze serie, en ik raad hem dan ook absoluut aan!