Na een moeilijke periode besluit Mare in haar eentje de kerstdagen in het huisje van haar opa en oma in Zeeland door te brengen. Tijdens een wandeling belandt ze in de strandtent waar ze als kind vaak kwam. Daar ontmoet ze Boris, de kok van het paviljoen. Er ontstaat een bijzondere vriendschap tussen hen en wanneer dat voorzichtig uitbloeit tot meer, blijkt de man van weinig woorden juist een heel verhaal met zich mee te dragen. Door een ontmoeting met Wannes, Boris' opa én een oude jeugdvriend van Mares eigen grootvader, ontstaat er echter niet alleen een zoektocht naar de geschiedenis van haar familie, maar ook naar zichzelf. Lukt het Mare om haar weg te vinden wanneer blijkt dat Boris' verleden haar dromen onmogelijk maakt?
Uhm... Ik kan alleen maar zeggen dat dit het eerste boek in jaren is waarbij ik meerdere keren heb gehuild...
Wat een fijn, mooi, heftig, geweldig verhaal is dit..
In dit verhaal volg je Mare, die tijdens dit verhaal op zoek gaat naar verbintenis, geschiedenis en zichzelf op een hele goede geschreven, waardevolle, emotionele en fijne manier. Jacodine weet zo te schrijven dat elke seconde je aandacht bij het boek blijft en elke gebeurtenis en elk gesprek dat Mare voert met anderen (of in gedachten) je hart raakt. Ik kon niet stoppen met lezen.
En ondertussen ontmoet ze Boris, met een heel eigen heftig verhaal, die haar hele wereld op zijn kop zet.. Boris 🤤🤤🤤 ja ik wil een Boris jongens. Ik hou van Boris ❤️
Er zitten veel geschiedenis aspecten in dit verhaal, vanuit eigen familieleden, eigen woonplaats van de auteur en het is voor mij, als iemand die echt niks van Zeeland weet, erg interessant en boeiend om hierover te lezen en ondertussen en prachtig mooi romantisch verhaal te lezen.
Wel 1 vraag, laat me nooit meer zo huilen alsjeblieft. Niet leuk.
Wat een fantastisch boek! Ik kreeg gewoon heimwee naar Zeeuws-Vlaanderen (een echte Zeeuwse). Het verhaal heeft zoveel herkenningspunten, en behoort nu dan ook tot mijn favorieten 🩷
Wat een ontzettend fijn verhaal is dit weer van Jacodine. Een verhaal met een lach en een traan. Met komische scenes en scenes met een serieus onderwerp, weer prachtig omschreven. Blij dat ik deze weer heb kunnen luisteren en ben echt benieuwd naar een volgende feelgood van Jacodine's hand.
Wauw, wat was dit weer een geweldig boek dat mij van begin tot eind geboeid had.
Het boek gaat over Mare, een vrouw begin 30, die in de rouw is omdat zij onlangs haar moeder verloren is. Daarbij maakt haar vriend het ook nog eens uit. Omdat zij wat rust nodig heeft besluit ze in de kerstvakantie naar het oude huis van haar opa en oma, waar zij veel tijd in haar jeugd doorbracht, in Westkapelle te gaan. Al snel ontmoet ze daar Boris, een norse, stoere kok waar ze snel een klik mee heeft. Boris heeft echter ook het een en ander waar hij mee worstelt. Is dit een typisch geval "right person, wrong time"?
Ik heb zo genoten van dit boek. Een heerlijke, humoristische schrijfstijl dat lekker wegleest in combinatie met het leuke plot had mij vanaf het begin in zijn greep.
Ik kon mijzelf af en toe goed in Mare herkennen waardoor ik enorm met haar mee ging leven. Ook Mare's zus vond ik een geweldig karakter door haar humor en gevatte opmerkingen. Over Boris kan ik niks anders zeggen dan: wie wil dat nou niet?
Doordat het zich afspeelt in een dorp vlakbij mij kwam het verhaal nog meer tot leven. Voor de lancering van het boek mocht ik samen met Jacodine en een aantal boektokkers mee op een tour door Westkapelle waar wij verschillende locaties uit het boek bezochten. Ik heb door deze leuke dag alleen maar meer van het boek kunnen genieten!
Naast dat het boek enorm grappig is en je bij Boris wegzwijmelt, komen er ook heftigere onderwerpen aan bod. Jacodine is heel goed in het schrijven over serieuze onderwerpen en het toch luchtig te houden zonder dat het voelt alsof de onderwerpen niet serieus worden genomen.
Al met al was dit een fantastisch boek dat ik je zeker zou aanraden te lezen. Vooral deze zomer in een strandtentje aan zee natuurlijk!
Na een moeilijke periode besluit Mare in haar eentje de kerstdagen in het huisje van haar opa en oma in Zeeland door te brengen. Tijdens een wandeling belandt ze in de strandtent waar ze als kind vaak kwam. Daar ontmoet ze Boris, de kok van het paviljoen. Er ontstaat een bijzondere vriendschap tussen hen en wanneer dat voorzichtig uitbloeit tot meer, blijkt de man van weinig woorden juist een heel verhaal met zich mee te dragen. Door een ontmoeting met Wannes, Boris’ opa én een oude jeugdvriend van Mares eigen grootvader, ontstaat er echter niet alleen een zoektocht naar de geschiedenis van haar familie, maar ook naar zichzelf. Lukt het Mare om haar weg te vinden wanneer blijkt dat Boris’ verleden haar dromen onmogelijk maakt?
De schrijfstijl van Jacodine leest enorm vlot weg. Ik zat zo in het verhaal en las het onwijs snel ook weer uit. De emoties en ervaringen van zowel Mare als Boris zijn enorm goed omschreven. Het heeft mij meerdere keren enorm ontroerd: mijn hart brak in stukjes en is weer gelijmd. Doordat ik ook de plekken heb mogen bezoeken uit het boek, kreeg het verhaal toch een extra laag met herinneringen.
Ik heb intens genoten van de reis met Mare en Boris. En buiten dat ook mooie dingen over de geschiedenis mogen leren.
4 sterren in de categorie feelgood. Het is geen literaire kunst, maar het leest heerlijk weg en de karakters zijn interessant en herkenbaar. Het feit dat het zich afspeelt op plekken waar ik in mijn jeugd ongeveer elk vrij weekend en vakantie kwam en waar m'n vader nu woont, maakt het een feest der herkenning. De plekken, de mensen, het taalgebruik. De verliefdheid op de Zeeuwse stranden en hoe alles wat Jacodine beschreef uiteraard direct tot de verbeelding sprak. Verder heb ik weer nieuwe dingen geleerd over de oorlog en de impact daarvan op Westkapelle, waardoor ik deze zomer toch echt weer eens een bezoek aan het Polderhuis (plaatselijk museum) ga brengen. Of het een ander, die niet bekend is met Westkapelle, dezelfde warme gevoelens geeft? Ik denk het niet. Maar het is een fantastisch vakantieboek en ik ben benieuwd als één van m'n vrienden het leest, hoe zij het ervaren.
Ik mocht dit boek als redacteur lezen en het is zo’n onwijs fijne feelgood; de schrijfstijl is een geoliede machine, de romance is heerlijk en ik kreeg echt een warm gevoel van het geheel. Feelgoodliefhebbers, verenigt u en gaat dit lezen!
Ik heb al Zwarte koffie, macchiato en takkenthee, Bagels en een bakkie troost, en Storm in een glas takkenthee van Jacodine van de Velde met enorm veel plezier gelezen. Hierdoor heb ik erg hoge verwachtingen van deze nieuwe feelgood. Het boek heeft een rustgevende en liefdevolle cover. In een warm oranje roze achtergrond is een silhouet te zien van een duinlandschap met vuurtoren en een verliefd koppel dat elkaar vasthoudt.
Mare heeft een moeilijke tijd achter de rug en besluit de kerstdagen in het huisje van haar opa en oma in Zeeland door te brengen. Tijdens een van haar wandelingen komt ze langs de strandtent waar ze als kind ook vaak kwam. Daar ontmoet ze Boris, de kok van het paviljoen. Tussen de twee ontstaat een bijzondere vriendschap die langzaamaan opbloeit tot liefde. Boris is een man van weinig woorden, maar hij blijkt een heel verhaal bij zich te dragen. Wanneer Mare Wannes ontmoet, die ook nog eens Boris, zijn opa en oude jeugdvriend van haar grootvader is, komt Mare meer te weten over de geschiedenis van haar familie en over zichzelf. Zullen Mare en Boris samen eindigen, als je beide andere toekomstdromen hebt?
Het verhaal is geschreven vanuit Mare, doordat Jacodine van de Velde het verhaal start waarbij Mare haar leven er nog heel anders uitziet en in korte tijd drastisch verandert, kan je als lezer niets anders dan enorm empathie voor Mare voelen waardoor je vervolgens gemakkelijk met Mare mee het verhaal in gaat. Mare is erg realistisch en een redelijk doorsnee vrouw een duidelijke toekomstdroom van huisje, boompje, kindje. Ook de andere personages, waaronder Boris en haar zus, zijn heerlijk diverse persoonlijkheden en daarbij geeft Jacodine van de Velde de personages ook nog eens inhoud en diepgang.
Jacodine van de Velde heeft een hele vlotte en levendige schrijfstijl en weet enorm veel gevoel en emotie in het verhaal te stoppen, waardoor verhaal me echt wist te grijpen. Met haar sterke dialogen komt het verhaal vervolgens echt tot leven.
Het verhaal heeft een mooie, aangrijpende en leuke opbouw. Daarbij is het ook echt een verhaal met diepgang en een bijzonder, mooi maar ook aangrijpend verhaal. De heftige wendingen en gebeurtenissen zorgen ervoor dat het verhaal je in zijn greep houdt. Tot bijna aan het einde houdt Jacodine van de Velde je over een aantal dingen in nieuwsgierigheid waardoor de spanning hoog oploopt. Met de plottwist wist Jacodine van de Velde me ook nog even te verrassen, maar met het epiloog weet ze het verhaal op prachtige wijze af te ronden.
Bij hoog en laag is een prachtige, mooie en ontroerende feelgood. Het is erg levendig en vol gevoel geschreven. Het boek bevat realistische personages en een prachtige diepgang. Het verhaal heeft me erg gegrepen en ik heb er enorm van genoten. Een aanrader!
Aangezien ik zelf iedere week een paar dagen in Westkapelle zit omdat mijn vriend daar woont, vond ik het natuurlijk ontzettend leuk toen ik hoorde dat Jacodine bezig was met een verhaal dat zich in dit dorp afspeelt. Eindelijk een boek lezen met een omgeving die ik goed ken, super tof! En wat was het er eentje: dacht ik even leuk één hoofdstukje te lezen, was op de een of andere manier het boek opeens uit. Vraag me niet hoe, het gebeurde gewoon zomaar!😂
Dit is het eerste boek dat ik van Jacodine heb gelezen en was gelijk verkocht aan haar vlotte humoristische schrijfstijl. Dit boek heeft zulke heerlijke humor, dat ik af en toe hardop heb moeten grinniken door de scherpe opmerkingen van de personages. De personages hebben veel diepgang en ook al geven ze nog niet veel weg in het begin, toch leer je ze erg goed kennen hoe dieper je in het verhaal komt. Het gaat nog lastig worden om ze weer los te laten!
De personages hebben het een en het ander meegemaakt in hun leven, en er komen flink wat zware onderwerpen aan bod. Zo is bijvoorbeeld Mare’s moeder overleden waar ze mee leert om te gaan, en naast dat is er ook nog eens breuk ontstaan in haar twaalf jaar lange relatie. Ik vind het erg knap hoe Jacodine dit soort onderwerpen op een respectvolle maar ook leerzame manier neerzet, en niet te zwaar maakt door op de juiste momenten dat vleugje humor er in te stoppen. Soms kunnen boeken met zware onderwerpen je in zo’n sleur brengen, maar dat had dit boek totaaaal niet!
Uiteraard zag ik de omgevingen zo voor me tijdens het lezen, maar ook als je nog nooit in Westkapelle bent geweest (ik raad je wél erg aan om eens te gaan, want het is er heerlijk) is het mooi beeldend en zo geschreven dat je het alsnog goed voor je ziet. Ook was het Zeeuws dat af en toe door het boek heen gebruikt werd erg leuk, het las heel vertrouwd omdat we hier bij ons thuis ook Zeeuws praten. Ook al was dit misschien te verwachten, want ja, het verhaal speelt zich af in Zeeland, toch vond ik dit een leuke verassing/ toevoeging.
Ik heb onwijs genoten van dit verhaal, ik ben zo gehecht geraakt aan de personages en vond het heerlijk om een boek te lezen die zich in Westkapelle afspeelt. En de Chinese tomatensoep met appelmoes er doorheen (ja, je leest het goed!!) die in het boek voorkomt, ga ik zeker zelf ook een keer maken, want wat is die lekker! Was ik even blij toen ik ontdekte dat er achter in het boek het recept staat. 🤭
Jacodine, je schrijft geweldig en ik wil absoluut meer boeken van je lezen!! ❤️
Wat een prachtig, liefdevol boek. Eentje waarin Jacodine duidelijk heel veel liefde heeft gestopt. Ik heb regelmatig hardop gelachen om de humor, traantjes weggepinkt (net als nu) om de verdrietige en hartverwarmende momenten, en gewoon even gehuild.
Cover Op de cover ‘Bij hoog en laag’ staat een stel naast een torentje op het strand en geniet van een prachtige zonsondergang. Ik ben een liefhebber van mooie luchten. Ik denk dat ik verder niets hoef uitleggen wat ik van deze cover vind…..
Het verhaal Mare besluit om na een hele heftige periode niet in haar appartementje te blijven zitten maar de kerst in het huisje van haar opa en oma in Westkapelle door te brengen. Wanneer ze daar is kan ze haar draai nog niet goed vinden. Ze besluit een strandwandeling te maken. Mare komt uit bij een strandpaviljoen waar zij in haar jeugd regelmatig kwam. Ze ontmoet daar Boris, de kok, die haar graag wat plaagt. Een bijzondere vriendschap ontstaat er tussen Mare en Boris. Heel langzaam groeien er warme gevoelens tussen hen ontdekt Mare dat Boris een hele rugzak met bagage met zich mee draagt….
Mare ontmoet Wannes, de jeugdvriend van haar opa én de opa van Boris, samen praten ze over vroeger. Mare is nieuwsgierig naar de geschiedenis van Westkapelle en naar die van haar familie. Dit wakkert ook de zoektocht naar haarzelf aan. Wat wil ze zelf en kan ze de ingeslagen weg vervolgen nu lijkt dat Boris zijn verleden er voor zorgt dat haar dromen in duigen vallen?
Mijn mening Wat heeft Jacodine van de Velde weer een kanjer van een feelgood geschreven! Ze laat me gelijk in het begin enorm meeleven met Mare. Mare krijgt namelijk behoorlijk wat voor haar kiezen en staat er ineens helemaal alleen voor. Jacodine van de Velde heeft het voor elkaar; ik zit meteen helemaal in haar verhaal ‘Bij hoog en laag’.
Wat maakt het verhaal ‘Bij hoog en laag’ veel emoties bij me los. Ik worstel er echt mee. Zeker wanneer Boris, dat zo’n stoere grote gespierde kerel is, emotioneel vertelt over een gemis. Jacodine weet precies hoe ze zulke intens emoties moet verwoorden. Ik voel Boris zijn pijn en schiet gelijk helemaal vol. Dat Boris het moeilijk vindt om over zijn heftige verleden te praten vind ik niet vreemd. Dat Mare dit niet makkelijk vindt snap ik ook.
Het is goed dat wanneer ze met de oude jeugdvriend van haar opa over vroeger praat zich ineens beseft dat ze eigenlijk op zoek is naar zichzelf. Onbewust helpt de stoere Boris haar bij die zoektocht. Hij trekt Mare met regelmaat uit haar comfortzone. Dit is ook het geval wanneer ze samen de boerderij van zijn zus bezoeken waar de ene na de andere vertederende alpaca los rondloopt. Waarom? Dat mogen jullie zelf lezen:-)
Maar er is ook een ander personage, waar Mare regelmatig meepraat, die Mare de waarheid durft te zeggen. Dat Mare dit niet altijd even leuk, helpt het haar wel bij die zoektocht.
‘Bij hoog en laag’ is een ontroerend en liefdevol verhaal van Mare en Boris. Ze hebben heel wat met hun emoties geworsteld. Die worsteling heeft er voor gezorgd dat ze beiden zich ellendig hebben gevoeld. Maar die er ook voor heeft gezorgd dat ze hun ogen hebben geopend. Want het einde……Wat een emoties, ze bezorgden mij een dikke brok in de keel! Ik kon wel janken. Echt ik moest dan ook wel even goed slikken en het verhaal even laten bezinken.
‘Bij hoog en laag’ krijgt van mij 5 dikke vette Sterren!
Hoeveel slecht nieuws kan één persoon verwerken voordat het teveel wordt. Bij Mare is de maat vol, ze kan het allemaal even niet meer aan. Hierdoor besluit ze om na deze heftige periode de kerstdagen alleen door te brengen in het huisje van haar oma en opa in Zeeland. Wanneer ze Boris ontmoet, de kok van een paviljoen waar ze vroeger als kind vaak kwam, is dat het begin van een bijzondere vriendschap. Tijdens een ontmoeting met Wannes de opa van Boris en ook een oude jeugdvriend van haar eigen opa, komt ze steeds meer te weten over haar familie geschiedenis. Hierdoor ontdekt Mare ook dingen over haarzelf. Is de liefde die Boris en Mare voor elkaar voelen genoeg, als je beide andere toekomstdromen hebt?
De mooie rustgevende maar ook romantische cover trok mijn aandacht en na het lezen van de achterflap was er maar één conclusie. Dit is een heel mooi feelgood verhaal, die ik wil lezen. Deze mooie feelgood heb ik samen gelezen met de leesclubbooksand.cocktails.
Het verhaal begint op een heel heftig en moeilijke periode in het leven van Mare. Hierdoor beleef je wat Mare meemaakt en leef je intens met haar mee. Sommige dingen zijn herkenbaar en komen daardoor nogal heftig binnen. Mare heeft toekomstdromen en die ziet ze van het ene op het andere moment in rook opgaan.
Zowel Mare als de andere personages zijn mooi neergezet en goed uitgediept. Ik vind het heerlijk om tijdens het lezen meer over de personages te weten te komen en ze zo beter te leren kennen. De vriendschap tussen Mare en Boris die langzaamaan opbloeit tot liefde. Het speelse geplaag waar het allemaal mee begon is zo levendig en beeldend beschreven. De leuke en grappige alpaca's. Vanaf het eerste deel zit je al helemaal in het verhaal en dat beloofd wat voor de rest van het verhaal.
Bij hoog en laag is een prachtig, mooi, ontroerend, liefdevol verhaal met veel diepgang en emotie. De heftige gebeurtenissen waar het verhaal mee begint en de uiteindelijke plottwist aan het einde wat toch voor een verrassing zorgde. Het is een verhaal dat je raakt. Ik moest het dan ook even laten bezinken.
Hosternokke nog aan toe wat heb ik genoten van het verhaal van Mare en Boris en alle lieve personages eromheen. Ik wil ook met Alpaca’s wandelen op het strand. Echt een aanrader voor alle feelgoodfans.
Na een moeilijke periode besluit Mare in haar eentje de kerstdagen in het huisje van haar opa en oma in Zeeland door te brengen. Tijdens een wandeling belandt ze in de strandtent waar ze als kind vaak kwam. Daar ontmoet ze Boris, de kok van het paviljoen. Er ontstaat een bijzondere vriendschap tussen hen en wanneer dat voorzichtig uitbloeit tot meer, blijkt de man van weinig woorden juist een heel verhaal met zich mee te dragen. Door een ontmoeting met Wannes, Boris' opa én een oude jeugdvriend van Mares eigen grootvader, ontstaat er echter niet alleen een zoektocht naar de geschiedenis van haar familie, maar ook naar zichzelf. Lukt het Mare om haar weg te vinden wanneer blijkt dat Boris' verleden haar dromen onmogelijk maakt?
Pfoe.. ik moet even bijkomen van dit boek! Dit was mijn eerste boek van Jacodine van de Velde en wat heb ik genoten van haar schrijfstijl! Je zit al snel helemaal in het boek en waant je al snel aan de kust van Zeeland. Ik heb met grote regelmaat hardop gelachen, maar ook vloeide de tranen weleens. Ik had de heftige gebeurtenissen in het boek niet helemaal verwacht waardoor ze me wel overvielen. Ik kan me voorstellen dat dit een trigger kan zijn voor mensen**
“Door de stroming en het getij drijven er voorwerpen weg, maar er spoelen ook dingen aan. We raken dingen kwijt in het leven, maar er komt ook weer iets nieuws voor terug”
Mare is een kleuterjuf dus ik kon mij heerlijk herkennen in de verhalen rondom het juf zijn! Ik vond dit ook heel goed omschreven! Wat ik zo mooi vind aan dit verhaal is dat dingen/emoties niet mooier worden gemaakt dan ze zijn. Rouwen is een heftig proces waar iedereen op zijn eigen manier doorheen gaat. Mare en Boris vinden en verliezen elkaar in dit verdriet!
Door dit boek krijg je ook een mooi stukje geschiedenis mee waar ik erg van heb genoten!
Ik vond het echt een fijn, heftig, mooi, leuk en geweldig verhaal! Ik was echt een beetje all over the place met mijn emoties tijdens dit boek.
‘Bij hoog en laag’ is een verhaal over verlies, liefde, vriendschap, familie en nog zoveel meer.. Owja en vergeet de Alpaca’s niet!
Ik heb enorm genoten van dit boek!
**wiegendood, kinderwens, verlies van een ouder en verhalen rondom de tweedewereldoorlog
Voor Mare heeft de feestelijke decembermaand, na een ontzettend zware periode, even totaal geen betekenis. Om die reden besluit ze zich terug te trekken in het vakantiehuisje van haar opa en oma in Zeeland.
Als Mare na een wandeling in het strandpaviljoen belandt, waar ze vroeger ook altijd kwam ontmoet ze Boris. Er ontstaat iets bijzonders tussen de twee, maar beiden dragen een groot verdriet in hun hart.
“Deze man is zo zorgzaam en attent voor mij geweest, maar nu lijkt hij iemand nodig te hebben.” Jacodine van de Velde
Als Mare kennismaakt met de familie van Boris, ontdekt ze dat niet alleen haar familiegeschiedenis moet worden onderzocht, maar dat ook de toekomst veel vragen oproept.
Bij hoog en Laag van Jacodine van de Velde is een prachtig feelgood liefdesverhaal over de ups en downs van het leven.
Iedereen die graag leest en iemand verloren heeft die hen lief was, zal kunnen beamen dat je veel verhalen goed kan lezen zonder er al te emotioneel van te worden. Tot het moment dat je een van die verhalen treft die je keihard raken en je laten voelen wat er in het verhaal wordt gevoeld, omdat je het verdriet herkent. Dat is de verdienste van de manier waarop de auteur het verhaal vertelt, en die emotie bracht Jacodine van de Velde met Bij hoog en laag bij mij teweeg.
Mooie personages, sterke verhaallijnen, rauwe pijn en begripvolle liefde komen samen in deze feelgood roman, die wat mij betreft het meest krachtig is in de stille en ingetogen momenten van steun en troost. Jacodine van de Velde laat de liefde stralen in rust en kracht. Ze brengt haar personages bijeen in een moeilijke tijd van hun leven en laat ze samen gewoon zijn. Ze geeft ze niet alleen elkaar, maar omringt ze ook met karakters die voor humor, vriendschap en luchtigheid zorgen.
Bij hoog en laag is een verhaal over verdriet, liefde en hoop. Niet alleen in het heden, maar ook in het verleden is een verhaallijn die voor mooie, aangrijpende en met ware feiten doorspekte momenten zorgt en het verhaal een bijzonder fijne belevenis maken.
Er is eigenlijk zoveel te vertellen over dit verhaal. Het was mijn eerste kennismaking met de fijne, meeslepende schrijfstijl van Jacodine, en ik ben absoluut niet makkelijk te overtuigen voor feelgood, maar deze zat echt helemaal goed in elkaar. Er waren voldoende thema’s die met elkaar verweven waren, er was een liefdesrelatie die langzaam vorm kreeg en alles werd filmisch beschreven en aaneengeregen.
🌊 Mare spoelt na haar breuk en het verlies van haar moeder in Zeeland aan. Er is een onverwachte klik met de blonde Boris, het tegenovergestelde van haar ex en standaard type 🌊 Vanaf het begin wordt je nieuwsgierigheid naar het verhaal van Boris opgewekt. De stoere kok komt dan wel speels en soms wat bot over, maar je merkt dadelijk dat er nog meer over hem te ontdekken is 🌊 Afstand wordt overbrugd door de vele telefoongesprekken waarin ze elkaar beter leren kennen, niet enkel koetjes en kalfjes gebabbel, maar ook diepgaandere onderwerpen en de issues waarmee ze moeten dealen komen aan bod 🌊 Stilaan vindt Mare haarzelf terug en herbekijkt ze haar verbroken relatie. Naarmate Boris ook meer over hemzelf deelt, stelt hij zich verder open voor een eventuele liefde. 🌊 Emoties en gebeurtenissen zijn uit het leven gegrepen, rauw en eerlijk neergepend 🌊 Fade to black, maar wel voldoende liefde en chemie tussen de hoofdpersonages 🌊 Verschillende thema’s waaronder familie, rouw, geschiedenis, hervinden van jezelf, relatiebreuk 🌊 Leuke elementen/situaties in het verhaal verwerkt en ook zeker veel aandacht voor details 🌊 Na het lezen wil je gegarandeerd naar Zeeland 🌊 De luisterstem was een match en een echte meerwaarde voor het verhaal omwille van de juiste intonatie en inleving, ze leefde zich helemaal uit tijdens het zangstukje en dat kan alleen maar gewaardeerd worden
Kortom een aanrader voor de feelgood lovers, maar ook voor de liefhebbers van een liefdevol verhaal met interessante thema’s.
[feelgood | slowburn | strangers to friends to lovers | 🌶️🌶️ closed door-fade to black | 1POV | Kobo plus 🎧📙] . . 🏷️ #KoboPlus #boekreview
Dit mooie ontroerende verhaal van Mare en Boris is een verhaal dat mij zal bijblijven. Het is een verhaal vol emotie en liefde die ik heb gevoeld en mij heeft weten te raken. De humor is heerlijk, de rauwe pijn voelde bij mij ook pijnlijk en ik heb met Mare en Boris mee gehuild. Wat voelde ik met hen beide op verschillende momenten mee.
Erg leuk vond ik het om te lezen dat Boris helemaal in zijn element is in de keuken van het strandpaviljoen. Het is hard werken voor hem maar je ziet dat hij het vol passie doet.
Van de Velde heeft dit prachtige verhaal met diepgang zeer beeldend geschreven en ik voelde mij aanwezig in onder andere de strandtent, waar Mare als kind vaak kwam, en alle plaatsen in de omgeving van waar Mare is geweest. Voor mij een bekend gedeelte van Zeeland, waarvan ik al jaren geleden van ben gaan houden.
Een dag nadat Bij hoog en laag was uitgekomen ben ik begonnen met het lezen van dit verhaal en ik baalde ervan wanneer het verhaal uit was. Wat heb ik genoten van de hoofdpersonages, de mede personages waaronder ook de zus van Mare, die Mare zo af en toe een liefdevolle schop onder haar kont moet geven. Wat fijn dat ze elkaar hebben.
Deze beauty is een aanrader om te gaan lezen en van mij krijgt de auteur de dik verdiende 5 sterren.
'Door de stroming en het getij drijven er voorwerpen weg, maar er spoelen ook dingen aan. We raken dingen kwijt in het leven, maar er komt ook weer iets nieuws voor terug. '
Bij hoog en laag van Jacodine van de Velde heeft me bij de keel gegrepen. Ik was één van de gelukkigen die een zondag met haar en andere boekliefhebbers mocht doorbrengen om enkele plekjes die in haar boek voorkomen te bezoeken. En wauw, wat heeft dat het boek een extra dimensie gegeven. Ik zal het maar meteen bekennen, ik heb gehuild. En niet zomaar een traantje laten maar echt tranen met tuiten. Dus, misschien moet ik jullie even waarschuwen want er komen best heftige onderwerpen in het boek voor. Heb je net een relatiebreuk achter de rug? Heb je iemand dierbaar verloren?,... Bekijk dan met jezelf of dit het goede moment is dit boek te lezen. 😏
Ondanks de moeilijkere onderwerpen is Jacodine erin geslaagd om me ook veel te laten lachen, ik hou van de humor in haar boek wat voor de perfecte afwisseling zorgde. Want ja hoor, mijn emoties waren 'all over the place.
Bij hoog en laag gaat over liefde, vriendschap, verlies, rouw, familie, Alpaca's en zoveel meer. Een absolute aanrader!! Jacodine heeft een pareltje neergeschreven en ik kan niet wachten om meer van haar boeken te lezen.
Wat een boek. mn eerste Nederlandse boek wat ik lees sinds ik jong was.
ik had hem al een paar keer zien liggen en moest al zal em lezen. ik woon uiteindelijk ook in een Zeeuws dorpje.
hoe alles word uitgelegd en hoe iedereen praat en met elkaar om gaat voelde zo goed en accuraat.
de hooft characters zijn bijde goed gemaakt met goede en slechte kanten, verhalen en gebeurtenissen. ik vind het realistisch genoeg voor mij en heb em binnen een week uitgelezen met veel plezier.
alles aan t boek trok me er in en ondanks dat de karakters stuk ouder dan mij zijn kon ik me nog wel goed vinden in bepaalde gevoelens en gedachtes.
Jacodine van de Velde heeft met Bij hoog en laag is een bijzonder mooie feelgood neergezet die ik in 1 dag uitgelezen en geluisterd heb. Het verhaal zit naast het feelgood aspect vol aangrijpende gebeurtenissen en verrassende wendingen waardoor ik het boek echt niet weg kon leggen. Bij hoog en laag is echt een aanrader wanneer je zin hebt in een ontroerende feelgood met diepgang. Het verhaal speelt zich voor een groot deel af in Zeeland (met wat Zeeuwse historie) waardoor ik nu alweer verlang naar een vakantie aan de Zeeuwse kust.
´....Het begint midden in situatie die je werkelijk het verhaal in sleept, of trekt eigenlijk, je hebt iets sneller door dan de hoofdpersoon en daardoor krijg je al een beetje medelijden en medeleven met haar. Je krijgt een band, want je gunt haar meer en beter....´
Heerlijke feelgood om zo tussendoor te kunnen lezen of luisteren (zoals ik deed). Aan het begin van het verhaal vraag je je nog af waar het heen gaat, maar gedurende het verhaal wordt het allemaal steeds leuker. Het einde vond ik al helemaal cute 💕
Als ras echte Zeeuwse, geweldig om al die kenmerkende Zeeuwse plaatsen en begrippen te herkennen! Verwerkt in een boek dat je eigenlijk maar moeilijk weg kan leggen. Ik heb ervan genoten!