Prinses Lava wordt volgende week dertien. Tijd om de reis te maken naar het land dat haar koninkrijk zal worden: met een hond die haar de weg wijst, een jongen die haar zal begeleiden en de opdracht om iets te vinden om in haar nieuwe land aan het volk aan te bieden. Iets dat Aventurijn heet.
Maar Lava wil helemaal niet met een mottige hond en een bozige jongen op stap. Ze wil deze reis met haar tweelingzus maken, zoals ze altijd van plan waren. Maar haar zus is er niet.
Zoals dat hoort in een sprookje en in het leven is de reis van Lava confronterend, vormend en louterend. En of ze erachter zal komen wat Aventurijn is, of ze het vindt en of ze haar land bereikt… Dat vertelt Mireille je met haar betoverende woorden in Lava.
Mireille Geus writes plays for children and has written several texts for Sesame Street. She teaches writing in Amsterdam and has written several award-winning books. Her novel Piggy won the most prestigious award in children's literature in the Netherlands, the Golden Slate Pencil.
Een ontroerend, meeslepend boek over de dertienjarige Lava: koningin van een voor haar gereserveerd land. In een avontuurlijke, barre reis op weg naar dit koninkrijk, ziet Lava zichzelf en haar verdriet rondom haar verloren tweelingzusje onder ogen. Een sprookjesachtig verhaal over hoop, rouw en schuldgevoel. Met opvallende tekeningen van Marc Suvaal en uitgegeven bij Lemniscaat. Vanaf 10 jaar. We bespreken het boek in aflevering 109 van De Grote Vriendelijke Podcast. Luister nu via Spotify, je podcast-app of https://degrotevriendelijkepodcast.nl...
Wat een prachtig en ontroerend sprookje. Over een prinses die bijna 13 wordt en op een queeste gaat, op weg naar het land waar ze koningin zal zijn. Maar onder deze verhaallijn zit een verhaal over verdriet, gemis en rouw. Het staat in de bieb bij de B boeken, maar ik zou het aanraden aan bovenbouw of brugklas. De diepere lagen zijn ook niet eenvoudig te begrijpen. Na de verdrietige afronding is het wel fijn (feel good) dat de koningin-to-be begrijpt dat ze een koning heeft gevonden.
‘Vanmorgen, nog voordat ik mijn ogen opende, versloeg ik in mijn droom al zes draken.’
Lava schrijft dit in een brief aan haar zus op dag één. De dag dat ze moet vertrekken uit Donkerland naar haar eigen koninkrijk Groot Land. Groot Land dat eerst Dubbelland of Tweelingland heette. De prinses moet er met een onbekend cadeau exact om twaalf uur op haar dertiende verjaardag aankomen om koningin van dit voor haar onbekende land te worden.
Een boek dat roept om (voor)gelezen te worden. Over afscheid nemen en nieuwe werelden ontdekken. Lava is geweldig. Lees hier als je meer wilt weten.
Voor een wat kleiner lezerspubliek, verwacht ik. Omslag is wel bijzonder maar niet direct heel erg aantrekkelijk... Sprookjesachtig verhaal met een hele sterke persoonlijkheid als hoofdpersoon.... Lava.... de aanstaande koningin die met haar tweelingzus Etna de reis naar haar koninkrijk had zullen maken. Maar Etna leeft niet meer. En Lava wordt op pad gestuurd met de jongen Tippe en de 'halve hond' Barrel. Iets waar Lava helemaal geen zin in heeft, niet in de reis, niet in de jongen en al helemaal niet in die 'halve hond'. Uiteindelijk wordt het een heel erg mooi verhaal. Je moet even doorzetten.
Och wat zitten er pareltjes van wijsheden in dit boek! En ja natuurlijk is het allemaal al wat toevallig en natuurlijk kunnen we daar wat van vinden maar als je ervoor kiest dat gewoon tot je te laten komen dan is dit echt een heerlijk fijn mooi boek. Over rouw, over lef, over gemis, over vriendschap en over je bestemming. Misschien had ik haar alleen 15 gemaakt in plaats van 13. Maar verder, niets meer aan doen!
Het duurde even voordat het verhaal me pakte. Waarschijnlijk komt dat doordat er weinig dialoog is - het boek bestaat uit brieven van de hoofdpersoon naar haar overleden zus. Maar na een paar hoofdstukken werd ik toch nieuwsgierig en heb ik erg genoten. Het is een mooi en bijzonder boek. Een boek over rouw verpakt in een sprookje, erg mooi!
Voorspelbaar verhaal en Lava is echt niet mijn type hoofdpersonage. Geus heeft zich soms het er echt makelijk af gemaakt tijdens het schrijven. Dan geeft Lava een goede toespraak of iets, maar wat ze dan precies zegt wordt nooit helemaal geschreven, alleen de gevoelens en dat er van alles door haar stroomt, ja ja, het zal wel.