What do you think?
Rate this book
سرباز ناساز
راوی بی‌نام داستان، که در دو جنگ جهانی برای ارتش فرانسه خدمت کرده، معتقد است یک سرباز از زمان پیوستن به ارتش همه‌چیزش را می‌بازد؛ خانه، خانواده، معشوق، فرزند و یحتمل خودش را! او پس از اتمام جنگ دوم، مشغول رسیدگی به پروندهٔ کسانی میشود که همسر یا پسرانشان به جنگ رفته‌اند و هیچ خبری از آنها ندارند. از متن کتاب «دیگر کسی زندگی نمی‌کند… دیگر کسی نمی‌خوابد، دیگر کسی نمی‌خورد، مرده‌ها را روی جان‌پناه می‌چینند، زخمی‌ها را دیگر جمع نمی‌کنند. انتظار لحظهٔ سرنوشت‌ساز را می‌کشند، در نوعی بهت و حیرت، طی ارتعاش زمین‌لرزه‌ای، میان آن هیاهوی جنون‌آمیز.»
216 pages, Paperback
First published August 19, 2022
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 238 reviews
July 2, 2024
سرباز ناساز کتابی ایست از ژیل مارشان نویسنده فرانسوی ، کتاب او که به تازگی (2022) منتشر شده ، به سبب روایت قدرتمند و حیرت انگیز از جنگ جهانی اول ، می توان نسخه فرانسوی در غرب خبری نیست ، شاهکار اریش ماریا رمارک دانست .
مارشان به جای پرداختن به جبهه های جنگ و زندگی نکبت بار سربازان در خندق ها ، میان گل و لای ، جنازه ها و زیر بمباران سخت دشمن ، از شیوه خلاقانه ای استفاده کرده . قهرمان داستان او ، سرباز معلولی ایست که به سبب معلولیت ازادامه جنگ معاف شده و حالا پس از جنگ ، با تجربیات و ارتباطاتی که دارد ، شغل و حرفه جالبی برای خود ساخته . او در میان انبوه مفقودین جنگ ، به دنبال گمشدگان می گردد تا شاید با یافتن خبری از آنها ، خانواده آنان را از پریشانی نجات دهد .
مارشان ، با استفاده از خاطرات سربازان زنده مانده ، هم خاطرات وحشتناک آنها را از جنگ شرح می دهد و هم قهرمان داستان را در یافتن فرد گمشده دنبال می کند . ماموریت جدید او یافتن امیل ژوپلن ، سرباز شاعر و عاشق پیشه است . داستانی که سرانجام با یافتن معشوقه سرباز و نامه های آنها ، به تلخی و به شکلی غیر منتظره پایان می گیرد .
توصیفات مارشان از روزهای جنگ، خندق های خیس و سرد ، صدای شلیک تفنگ ها و توپ ها ، بیم و ناامیدی مردم ، جان های از دست رفته و مجروحانی که تا ابد رنج زخم‌های جنگ را با خود دارند ، درد و رنج بی پایان آن دوران را آشکارا نشان می دهد .
کتاب او را که لحنی عاشقانه ولطیف دارد را باید نگاهی متفاوت به نکبت جنگ دانست . نگاه مارشان ، جنگ را زشت تر و کریه تر هم نشان می دهد .
مارشان به جای پرداختن به جبهه های جنگ و زندگی نکبت بار سربازان در خندق ها ، میان گل و لای ، جنازه ها و زیر بمباران سخت دشمن ، از شیوه خلاقانه ای استفاده کرده . قهرمان داستان او ، سرباز معلولی ایست که به سبب معلولیت ازادامه جنگ معاف شده و حالا پس از جنگ ، با تجربیات و ارتباطاتی که دارد ، شغل و حرفه جالبی برای خود ساخته . او در میان انبوه مفقودین جنگ ، به دنبال گمشدگان می گردد تا شاید با یافتن خبری از آنها ، خانواده آنان را از پریشانی نجات دهد .
مارشان ، با استفاده از خاطرات سربازان زنده مانده ، هم خاطرات وحشتناک آنها را از جنگ شرح می دهد و هم قهرمان داستان را در یافتن فرد گمشده دنبال می کند . ماموریت جدید او یافتن امیل ژوپلن ، سرباز شاعر و عاشق پیشه است . داستانی که سرانجام با یافتن معشوقه سرباز و نامه های آنها ، به تلخی و به شکلی غیر منتظره پایان می گیرد .
توصیفات مارشان از روزهای جنگ، خندق های خیس و سرد ، صدای شلیک تفنگ ها و توپ ها ، بیم و ناامیدی مردم ، جان های از دست رفته و مجروحانی که تا ابد رنج زخم‌های جنگ را با خود دارند ، درد و رنج بی پایان آن دوران را آشکارا نشان می دهد .
کتاب او را که لحنی عاشقانه ولطیف دارد را باید نگاهی متفاوت به نکبت جنگ دانست . نگاه مارشان ، جنگ را زشت تر و کریه تر هم نشان می دهد .
October 24, 2024
از من خواست با صدای بلند به شما بگویم
که در جنگ بازنده‌ایم، حتی در صورت پیروزی.
سرباز ناساز یک اثر ضد جنگ تمام عیار بسیار خواندنی است که تلفیق جنگ و نکبت‌های بی‌پایان اون رو با قصه‌ای عاشقانه و جانسوز به خوبی پیوند داده و روایتی حزن آلود از جنگ و بعد اون ارائه داده و برای چندمین بار این مساله رو ثابت میکنه که جنگ تمام نمی‌شود و اثرات سوء آن پایدار خواهد بود.
سربازی فرانسوی که راوی قصه است در جنگ جهانی اول شرکت میکنه و در ماه‌های ابتدایی دست خودش رو از دست میده و به همین دلیل از ادامه جنگ معاف میشه..او تصمیم میگیره برای اینکه برای جامعه‌اش مفید باشه و گره‌ای از کار باز کنه و هم‌چنین درآمدی هم برای رتق و فتق امور زندگی‌اش کسب کنه به جست‌و‌جوی مفقودان جنگ بپردازه. در این اثنا پرونده یک شاعر عاشق پیشه به نام امیل ژوپلن به او محول میشه و او در پی یافتن امیل و معشوقه‌اش می‌افته و تصمیم میگیره و در این بین با افراد مختلفی صحبت میکنه تا ردی از امیل پیدا کنه. در واقع نویسنده با بیان خاطرات بازماندگان جنگ هم توصیفی هولناک، اثرگذار و صریح و بی پرده از جنگ ارائه میده و هم از لا به لای خاطرات این افراد راوی قصه سعی میکنه گمشده خودش، امیل رو پیدا کنه و این پرونده رو به سرانجام برسونه. تلاش‌های راوی داستان برای یافتن امیل و سرانجام این تلاش‌ها شالوده‌ی اصلی کتاب سرباز ناساز رو تشکیل میده.
شری بزرگ‌تر از جنگ وجود نداره.. یک پدیده مخرب چند وجهی که بر همه ابعاد زندگی انسان‌ها تاثیر مخرب و منفی میذاره. چه زندگی هایی نابود و چه عشق‌هایی پرپر شدند. چه جان‌های عزیزی گرفته شد و چه غم‌های بزرگی بر دل‌ها نهادینه شد. چه خرابی‌ها و آوارهایی از این نکبت به بار آمد و بشر به درد نخور امروزی همچنان از جنگ برای پیشبرد اهداف و آمالش استفاده میکنه. خواندن این کتاب در روزهایی که سایه‌ی شوم جنگ و پاسخ اسرائیل به ایران عزیز وجود داره و هر شب ممکنه آسیبی به کشور و مردم بزنه حس عجیب و غریبی بود. امید که روزی شعله‌ی جنگی در هیچ کجا دنیا برافروخته نشه. روایت مارشان به غایت قوی بود. همه چیز در سطح عالی قرار داشت. چه داستان عاشقانه و عشق امیل و معشوقه‌اش چه تلاش راوی برای یافتن امیل و چه توصیفات جنگ مارشان همگی خواندنی و درجه یک و تاثیرگذار بود. قلم مارشان آنجا که از جنگ می‌گفت بسیار قوی و تاثیرگذار و خشن بود و آنجا که از عشق می‌گفت بسیار لطیف و روح‌نواز. این تضاد روایت‌ها، این پلشتی و زیبایی و این غم داستان، در نهایت اثری خواندنی رو به وجود آورده که علاقه‌مندان به ادبیات ضد جنگ رو میتونه راضی کنه. یک اثر خوب دیگه از نشر خوبِ خوب که از ترجمه خوبی هم برخوردار بود و دم این انتشارات بابت چاپ آثار خواندنی حسابی گرم.
حسن ختام این معرفی هم اختصاص میدم به جمله ای از کتاب :
جنگ، وقتی چشیده باشی‌اش، توی تنت است، زیر پوستت. می‌توانی بالا بیاوری، می‌توانی هر چقدر دلت بخواهد خودت را بخارانی، تا پوستت خونی شود، ولی هیچوقت نمی‌رود. در وجودت است.
که در جنگ بازنده‌ایم، حتی در صورت پیروزی.
سرباز ناساز یک اثر ضد جنگ تمام عیار بسیار خواندنی است که تلفیق جنگ و نکبت‌های بی‌پایان اون رو با قصه‌ای عاشقانه و جانسوز به خوبی پیوند داده و روایتی حزن آلود از جنگ و بعد اون ارائه داده و برای چندمین بار این مساله رو ثابت میکنه که جنگ تمام نمی‌شود و اثرات سوء آن پایدار خواهد بود.
سربازی فرانسوی که راوی قصه است در جنگ جهانی اول شرکت میکنه و در ماه‌های ابتدایی دست خودش رو از دست میده و به همین دلیل از ادامه جنگ معاف میشه..او تصمیم میگیره برای اینکه برای جامعه‌اش مفید باشه و گره‌ای از کار باز کنه و هم‌چنین درآمدی هم برای رتق و فتق امور زندگی‌اش کسب کنه به جست‌و‌جوی مفقودان جنگ بپردازه. در این اثنا پرونده یک شاعر عاشق پیشه به نام امیل ژوپلن به او محول میشه و او در پی یافتن امیل و معشوقه‌اش می‌افته و تصمیم میگیره و در این بین با افراد مختلفی صحبت میکنه تا ردی از امیل پیدا کنه. در واقع نویسنده با بیان خاطرات بازماندگان جنگ هم توصیفی هولناک، اثرگذار و صریح و بی پرده از جنگ ارائه میده و هم از لا به لای خاطرات این افراد راوی قصه سعی میکنه گمشده خودش، امیل رو پیدا کنه و این پرونده رو به سرانجام برسونه. تلاش‌های راوی داستان برای یافتن امیل و سرانجام این تلاش‌ها شالوده‌ی اصلی کتاب سرباز ناساز رو تشکیل میده.
شری بزرگ‌تر از جنگ وجود نداره.. یک پدیده مخرب چند وجهی که بر همه ابعاد زندگی انسان‌ها تاثیر مخرب و منفی میذاره. چه زندگی هایی نابود و چه عشق‌هایی پرپر شدند. چه جان‌های عزیزی گرفته شد و چه غم‌های بزرگی بر دل‌ها نهادینه شد. چه خرابی‌ها و آوارهایی از این نکبت به بار آمد و بشر به درد نخور امروزی همچنان از جنگ برای پیشبرد اهداف و آمالش استفاده میکنه. خواندن این کتاب در روزهایی که سایه‌ی شوم جنگ و پاسخ اسرائیل به ایران عزیز وجود داره و هر شب ممکنه آسیبی به کشور و مردم بزنه حس عجیب و غریبی بود. امید که روزی شعله‌ی جنگی در هیچ کجا دنیا برافروخته نشه. روایت مارشان به غایت قوی بود. همه چیز در سطح عالی قرار داشت. چه داستان عاشقانه و عشق امیل و معشوقه‌اش چه تلاش راوی برای یافتن امیل و چه توصیفات جنگ مارشان همگی خواندنی و درجه یک و تاثیرگذار بود. قلم مارشان آنجا که از جنگ می‌گفت بسیار قوی و تاثیرگذار و خشن بود و آنجا که از عشق می‌گفت بسیار لطیف و روح‌نواز. این تضاد روایت‌ها، این پلشتی و زیبایی و این غم داستان، در نهایت اثری خواندنی رو به وجود آورده که علاقه‌مندان به ادبیات ضد جنگ رو میتونه راضی کنه. یک اثر خوب دیگه از نشر خوبِ خوب که از ترجمه خوبی هم برخوردار بود و دم این انتشارات بابت چاپ آثار خواندنی حسابی گرم.
حسن ختام این معرفی هم اختصاص میدم به جمله ای از کتاب :
جنگ، وقتی چشیده باشی‌اش، توی تنت است، زیر پوستت. می‌توانی بالا بیاوری، می‌توانی هر چقدر دلت بخواهد خودت را بخارانی، تا پوستت خونی شود، ولی هیچوقت نمی‌رود. در وجودت است.
July 19, 2024
عمرها در پي مقصود به جان گرديديم
دوست در خانه و ما گرد جهان گرديديم!
بله ، نکته دقیقا همینجاست...!🫠
وقتی جنگ در دل زندگی رخنه میکنه و هست و نیست رو به بازی میگیره، نمیدونه که با همه ی نابودگریش نمی‌تونه عشق واقعی رو از دل آدم ها پاک کنه.
مارشان در این کتاب دو وجهه از زندگی در زمان جنگ رو به تصویر کشیده، جنگ در دو جبهه، اولی با دشمنی که با وجود تلفات زیادش بی رحمانه می تازه و غریبه ای رو در برابر غریبه ای قرار میده تا به خاک و خون بکشه و نبرد دوم جدال برای عشق و بهم رسیدن در مقابل محدودیت ها و اجبار ها، و در نهایت هم همیشه دیر رسیدن و از دست رفتن...
شخصیت هایی که در این داستان با هر جایگاه و سرنوشتی بهشون پرداخته شده، بی شباهت به میلیون ها آدمی نیستن که ناخواسته از روال عادی زندگی دور شدن تا در جایی قرار بگیرن که با اون سازگاری ندارن، سربازی که شاعر هست و مثل پرنس ها زیباست، نمادین ترین شخصیت ممکن برای بیان این تناقضه، و دختر ماه زیباترین وصف ممکن برای زنی که هیچ خطر و مرز و آشوبی اون رو از هدفش دور نمیکنه.
سرباز ناساز هشدار میده که حتی اگه جنگ برای همه و با همه تموم شده باشه، حتی اگه از مرگ خلاص شده باشیم، تبعات مخربش تا ابد گریبان‌گیر همه ست و فرقی نمیکنه از چه دسته ای باشیم چون اشتهای بلعیدنش تمومی نداره.
کتاب عمیق و جذابیه🩵
دوست در خانه و ما گرد جهان گرديديم!
بله ، نکته دقیقا همینجاست...!🫠
وقتی جنگ در دل زندگی رخنه میکنه و هست و نیست رو به بازی میگیره، نمیدونه که با همه ی نابودگریش نمی‌تونه عشق واقعی رو از دل آدم ها پاک کنه.
مارشان در این کتاب دو وجهه از زندگی در زمان جنگ رو به تصویر کشیده، جنگ در دو جبهه، اولی با دشمنی که با وجود تلفات زیادش بی رحمانه می تازه و غریبه ای رو در برابر غریبه ای قرار میده تا به خاک و خون بکشه و نبرد دوم جدال برای عشق و بهم رسیدن در مقابل محدودیت ها و اجبار ها، و در نهایت هم همیشه دیر رسیدن و از دست رفتن...
شخصیت هایی که در این داستان با هر جایگاه و سرنوشتی بهشون پرداخته شده، بی شباهت به میلیون ها آدمی نیستن که ناخواسته از روال عادی زندگی دور شدن تا در جایی قرار بگیرن که با اون سازگاری ندارن، سربازی که شاعر هست و مثل پرنس ها زیباست، نمادین ترین شخصیت ممکن برای بیان این تناقضه، و دختر ماه زیباترین وصف ممکن برای زنی که هیچ خطر و مرز و آشوبی اون رو از هدفش دور نمیکنه.
سرباز ناساز هشدار میده که حتی اگه جنگ برای همه و با همه تموم شده باشه، حتی اگه از مرگ خلاص شده باشیم، تبعات مخربش تا ابد گریبان‌گیر همه ست و فرقی نمیکنه از چه دسته ای باشیم چون اشتهای بلعیدنش تمومی نداره.
کتاب عمیق و جذابیه🩵
April 21, 2024
بقول حافظ: عشق است و داو اول بر نقد جان توان زد.
جنگ کمترین چیزی را که از ما می گیرد جانمان است. مارشان کشتن و شکستن دلهای آغشته بهم در میان بوی باروت و خون را به زیبایی روایت می کند. رمانی جذاب که جنگ جهانی اول را از دوربین سرگشتگی دختر و پسری که درجستجوی هم هستند، نقد می کند. داستان درامی به اندازه دارد و در انتها با پایانی قابل پیش بینی شگفت زده تان می کند!
جنگ کمترین چیزی را که از ما می گیرد جانمان است. مارشان کشتن و شکستن دلهای آغشته بهم در میان بوی باروت و خون را به زیبایی روایت می کند. رمانی جذاب که جنگ جهانی اول را از دوربین سرگشتگی دختر و پسری که درجستجوی هم هستند، نقد می کند. داستان درامی به اندازه دارد و در انتها با پایانی قابل پیش بینی شگفت زده تان می کند!
August 12, 2024
توصیه اکید: حتما بخوانید.
June 8, 2024
«بهشت می‌خواستیم، دوزخ به دست آوردیم.
عشق می‌خواستیم، مرگ به دست آوردیم.
فقط آکاردئونی باقی مانده بود. ناکوک. آن هم قرار است ما را ترک کند.»
مدت‌ها بود کتابی نخونده بودم که اشک من رو دربیاره. عجب کتاب خوبی بود. قطعا یکی از موردعلاقه‌هام خواهد بود.
کتاب‌های زیادی درباره‌ی جنگ خوندم اما انگار همیشه دریچه‌‌ی تازه‌ای برای نگاه کردن و تجربه این کثافت بشری وجود داره. و چقدر این کتاب خوب نوشته شده بود. و چه ترجمه‌ی خوبی!
روایت درهم تنیده‌ای از جنگ، عشق، انسان بودن(و چقدر عجیبه) و زندگی‌های از دست رفته.
عشق می‌خواستیم، مرگ به دست آوردیم.
فقط آکاردئونی باقی مانده بود. ناکوک. آن هم قرار است ما را ترک کند.»
مدت‌ها بود کتابی نخونده بودم که اشک من رو دربیاره. عجب کتاب خوبی بود. قطعا یکی از موردعلاقه‌هام خواهد بود.
کتاب‌های زیادی درباره‌ی جنگ خوندم اما انگار همیشه دریچه‌‌ی تازه‌ای برای نگاه کردن و تجربه این کثافت بشری وجود داره. و چقدر این کتاب خوب نوشته شده بود. و چه ترجمه‌ی خوبی!
روایت درهم تنیده‌ای از جنگ، عشق، انسان بودن(و چقدر عجیبه) و زندگی‌های از دست رفته.
October 20, 2025
ژیل مارشان توی سرباز ناساز یه رمان ضدجنگ نوشته، اما نه از جنس فریاد و نفرت از جنگ؛ بلکه از جنس سکوت و خستگیِ بعد از اون. اون به‌جای اینکه درباره‌ی گلوله‌ها و فرمانده‌ها بنویسه، درباره‌ی آدم‌ها می‌نویسه. کسایی که در جنگ گم شدن، یا بعد از جنگ دیگه نتونستن خودشون رو پیدا کنن.
مارشان نشون میده که جنگ فقط توی میدان نبرد اتفاق نمی‌افته؛ توی ذهن و روح آدم‌ها هم ادامه داره. اون بخش‌هایی از زندگی که دیگه هیچوقت ترمیم نمی‌شن، همون جاییه که جنگ هنوز زنده‌ست.
در اصل، این کتاب یه داستان عاشقانه‌ست که وسط ویرانی جنگ اتفاق می‌افته. با اینکه اتفاقاتش تاریک و دردناک‌ان، فضاسازی کتاب اون‌قدر تاریک نیست؛ انگار یا نویسنده نخواسته سیاهی جنگ رو پررنگ‌تر نشون بده، یا نتونسته تا آخر عمق اون تاریکی بره. با این حال، خودِ اتفاقات، به اندازه‌ی کافی سنگین و تأثیرگذار هستن که تا مدت‌ها توی ذهن بمونن.
در طول داستان، ما شاهد عشق‌هایی هستیم که قربانی تصمیم‌های سخت می‌شن، و سکوت‌هایی که از هزار فریاد دردناک‌ترن. رمان به‌نوعی می‌گه که هیچ‌کس از جنگ «سالم» برنمی‌گرده و نه اون که جنگیده، نه اون که فقط منتظر بوده.
مارشان نشون میده که جنگ فقط توی میدان نبرد اتفاق نمی‌افته؛ توی ذهن و روح آدم‌ها هم ادامه داره. اون بخش‌هایی از زندگی که دیگه هیچوقت ترمیم نمی‌شن، همون جاییه که جنگ هنوز زنده‌ست.
در اصل، این کتاب یه داستان عاشقانه‌ست که وسط ویرانی جنگ اتفاق می‌افته. با اینکه اتفاقاتش تاریک و دردناک‌ان، فضاسازی کتاب اون‌قدر تاریک نیست؛ انگار یا نویسنده نخواسته سیاهی جنگ رو پررنگ‌تر نشون بده، یا نتونسته تا آخر عمق اون تاریکی بره. با این حال، خودِ اتفاقات، به اندازه‌ی کافی سنگین و تأثیرگذار هستن که تا مدت‌ها توی ذهن بمونن.
در طول داستان، ما شاهد عشق‌هایی هستیم که قربانی تصمیم‌های سخت می‌شن، و سکوت‌هایی که از هزار فریاد دردناک‌ترن. رمان به‌نوعی می‌گه که هیچ‌کس از جنگ «سالم» برنمی‌گرده و نه اون که جنگیده، نه اون که فقط منتظر بوده.
December 5, 2024
این کتاب من رو یاد رمان پیر و لوسی اثر رومن رولان انداخت که من اون کتاب رو خیلی دوست داشتم و حدود دو سه بار خوندمش... این کتاب هم یک کتاب ضد جنگ میشه گفت هست و توسط یک راوی ناشناس بیان میشه...راوی که در واقع یک جانباز در جنگ هست دستش رو از دست داده اما حاضر به ترک جنگ نشده و تا پایان در جنگ مونده...اون به دنبال شناسایی اجساد ناشناس می‌افته و تصمیم میگیره که در مورد اون‌ها تحقیق کنه و ناگهان با یک سرگذشته عجیب و غریب مواجه میشه...سرگذشت سربازی که عاشق هست و داستانی با تم عاشقانه رو برای ما رقم می‌زنه، پایان داستان بسیار عالی و بی‌نظیر بود...
July 2, 2026
Parigi 1925. Sono passati poco meno di dieci anni dalla fine della guerra. La vita sembra aver ripreso il suo corso. Molti fanno finta che nulla sia successo, tranne i reduci di quella tremenda guerra, costretti a portarsela addosso per sempre.
Il romanzo si apre all'interno di un café; seduta al tavolo troviamo una donna che attende il nostro protagonista con una questione urgente da sottoporgli: il figlio non è mai tornato dalla battaglia di Verdun. Madame Joplain – questo il nome della donna – è convintissima che il figlio Émile sia ancora vivo. Il protagonista senza nome è la persona giusta per questa ricerca; infatti, negli ultimi anni si è dedicato alla ricerca di soldati dispersi, perduti o condannati. Lui stesso ha dovuto lasciare il combattimento attivo a causa della perdita di una mano e da allora non ha mai smesso di occuparsi delle tragedie che la guerra ha lasciato dietro di sé; cercando così di fare ammenda, di espiare la colpa di essere sopravvissuto al “grande macello”. Per queste ragioni il protagonista accetta l'incarico affidatogli da Madame Joplain e si metterà alla ricerca di Émile (la cui vicenda li permette di “volgere un nuovo sguardo sulla guerra sperando di trovare un po' di bellezza” in quell'umana tragedia) avviando un'indagine che si incrocerà con altre mille storie di guerra tra cui quella della “Figlia della Luna”, una donna bellissima che attraversava, ogni notte, la terra di nessuno tra i due schieramenti nemici, alla perenne ricerca del suo amore perduto.
Ho preso questo libro, di cui non avevo mai sentito parlare, perché sono sempre alla ricerca di storie, di romanzi, ambientati durante la Grande Guerra e questo, non so perché (forse anche grazie alla copertina o a causa della casa editrice, di cui avevo letto un'altra pubblicazione ambientata nello stesso periodo) mi ha colpito fin da subito.
Il libro è narrato in prima persona, con grande sarcasmo, ma anche con commozione e sentimento. Troviamo al suo interno pagine di grande lirismo, raccontate con una scrittura elegante, delicata, quasi poetica che si fonde benissimo con la vicenda anzi con le vicende narrate. Non leggiamo solo la storia per certi versi romantica e anche onirica che sta al centro della narrazione, ma il romanzo è anche un'analisi del periodo storico della prima guerra mondiale.
Chi è tornato a casa dal fronte non è più stato lo stesso soprattutto nella mente e nell'anima. Le atrocità a cui avevano assistito questi poveri uomini gli perseguitano nella loro vita, rendendo difficile per loro riappropriarsi della normale quotidianità. Chi è tornato a casa ha ferite talmente profonde nell'anima ed è una persona diversa da quella che era prima di partire. Molti dei reduci, che il protagonista interroga durante la sua ricerca, si sfogano con lui narrando gli avvenimenti della guerra a cui hanno assistito perché i loro famigliari non capiscono (o non vogliono sentire raccontare in alcuni casi) tutto ciò che toglie loro il sonno.
Il soldato perduto è un romanzo breve con meno di 200 pagine ma molto denso, pregno di notizie e di aspetti sulla guerra. L'autore è riuscito a mostrare vari aspetti del conflitto, quali il ruolo delle donne, la macchina dei soccorsi e le terapie utilizzate (elettroshock) per “guarire” i soldati con disturbi da stress post traumatico e rispedirli nuovamente al fronte nel più breve tempo possibile.
Alla trama principale si intrecciano altre storie secondarie tra cui quella del protagonista (senza nome) e soprattutto quella che riguarda la “Figlia della Luna”; una donna misteriosa che si aggirava come una creatura soprannaturale per la cosiddetta terra di nessuno, indenne al fuoco di artiglieria perché invisibile al nemico; destinata ad imprimere un ricordo indelebile nei soldati che l'hanno vista. È sua la storia romantica che seguiamo insieme al protagonista nella ricerca di questo amore ostacolato e travagliato. La storia di un amore appassionato, fervente, che sfida la separazione, il dolore e la solitudine dettate dal conflitto mondiale. La frase (“attraverserei l'inferno per te”) che “La figlia della Luna” pensa ad un certo punto della narrazione è quello che Lucie (questo il suo vero nome) ha realmente fatto pur non avendola mai detto a voce alta al suo uomo.
Il soldato perduto è un racconto corale, poetico, coinvolgente, crudo ma allo stesso tempo splendido, grazie ad uno stile poetico e avvolgente, a tratti anche confortevole che fa da contrasto alle atrocità della guerra che vengono raccontate.
A fine lettura si prova un forte senso di smarrimento e di commozione; le pagine sono intrise di storie vere, cruente, dolorose e tragicamente tristi di soldati dispersi, feriti fisicamente o ritornati indenni nel fisico ma con profonde ferite nell'animo e mai guariti, di famiglie distrutte e di sogni infranti per sempre.
«Una volta che l'hai assaggiata, la guerra ce l'hai in corpo, sotto la pelle. Puoi vomitare, grattarti fino a sanguinare, non se ne andrà mai. È dentro di te. Allora io ci tornavo. C'era ancora odore di cenere e di polvere da sparo. Distese di croci all'infinito. E io indagavo, instancabilmente. Per tutti gli anni Venti e buona parte degli anni Trenta ho fatto quello strano mestiere di investigatore.»
Il romanzo si apre all'interno di un café; seduta al tavolo troviamo una donna che attende il nostro protagonista con una questione urgente da sottoporgli: il figlio non è mai tornato dalla battaglia di Verdun. Madame Joplain – questo il nome della donna – è convintissima che il figlio Émile sia ancora vivo. Il protagonista senza nome è la persona giusta per questa ricerca; infatti, negli ultimi anni si è dedicato alla ricerca di soldati dispersi, perduti o condannati. Lui stesso ha dovuto lasciare il combattimento attivo a causa della perdita di una mano e da allora non ha mai smesso di occuparsi delle tragedie che la guerra ha lasciato dietro di sé; cercando così di fare ammenda, di espiare la colpa di essere sopravvissuto al “grande macello”. Per queste ragioni il protagonista accetta l'incarico affidatogli da Madame Joplain e si metterà alla ricerca di Émile (la cui vicenda li permette di “volgere un nuovo sguardo sulla guerra sperando di trovare un po' di bellezza” in quell'umana tragedia) avviando un'indagine che si incrocerà con altre mille storie di guerra tra cui quella della “Figlia della Luna”, una donna bellissima che attraversava, ogni notte, la terra di nessuno tra i due schieramenti nemici, alla perenne ricerca del suo amore perduto.
Ho preso questo libro, di cui non avevo mai sentito parlare, perché sono sempre alla ricerca di storie, di romanzi, ambientati durante la Grande Guerra e questo, non so perché (forse anche grazie alla copertina o a causa della casa editrice, di cui avevo letto un'altra pubblicazione ambientata nello stesso periodo) mi ha colpito fin da subito.
Il libro è narrato in prima persona, con grande sarcasmo, ma anche con commozione e sentimento. Troviamo al suo interno pagine di grande lirismo, raccontate con una scrittura elegante, delicata, quasi poetica che si fonde benissimo con la vicenda anzi con le vicende narrate. Non leggiamo solo la storia per certi versi romantica e anche onirica che sta al centro della narrazione, ma il romanzo è anche un'analisi del periodo storico della prima guerra mondiale.
Chi è tornato a casa dal fronte non è più stato lo stesso soprattutto nella mente e nell'anima. Le atrocità a cui avevano assistito questi poveri uomini gli perseguitano nella loro vita, rendendo difficile per loro riappropriarsi della normale quotidianità. Chi è tornato a casa ha ferite talmente profonde nell'anima ed è una persona diversa da quella che era prima di partire. Molti dei reduci, che il protagonista interroga durante la sua ricerca, si sfogano con lui narrando gli avvenimenti della guerra a cui hanno assistito perché i loro famigliari non capiscono (o non vogliono sentire raccontare in alcuni casi) tutto ciò che toglie loro il sonno.
Il soldato perduto è un romanzo breve con meno di 200 pagine ma molto denso, pregno di notizie e di aspetti sulla guerra. L'autore è riuscito a mostrare vari aspetti del conflitto, quali il ruolo delle donne, la macchina dei soccorsi e le terapie utilizzate (elettroshock) per “guarire” i soldati con disturbi da stress post traumatico e rispedirli nuovamente al fronte nel più breve tempo possibile.
Alla trama principale si intrecciano altre storie secondarie tra cui quella del protagonista (senza nome) e soprattutto quella che riguarda la “Figlia della Luna”; una donna misteriosa che si aggirava come una creatura soprannaturale per la cosiddetta terra di nessuno, indenne al fuoco di artiglieria perché invisibile al nemico; destinata ad imprimere un ricordo indelebile nei soldati che l'hanno vista. È sua la storia romantica che seguiamo insieme al protagonista nella ricerca di questo amore ostacolato e travagliato. La storia di un amore appassionato, fervente, che sfida la separazione, il dolore e la solitudine dettate dal conflitto mondiale. La frase (“attraverserei l'inferno per te”) che “La figlia della Luna” pensa ad un certo punto della narrazione è quello che Lucie (questo il suo vero nome) ha realmente fatto pur non avendola mai detto a voce alta al suo uomo.
Il soldato perduto è un racconto corale, poetico, coinvolgente, crudo ma allo stesso tempo splendido, grazie ad uno stile poetico e avvolgente, a tratti anche confortevole che fa da contrasto alle atrocità della guerra che vengono raccontate.
A fine lettura si prova un forte senso di smarrimento e di commozione; le pagine sono intrise di storie vere, cruente, dolorose e tragicamente tristi di soldati dispersi, feriti fisicamente o ritornati indenni nel fisico ma con profonde ferite nell'animo e mai guariti, di famiglie distrutte e di sogni infranti per sempre.
«Una volta che l'hai assaggiata, la guerra ce l'hai in corpo, sotto la pelle. Puoi vomitare, grattarti fino a sanguinare, non se ne andrà mai. È dentro di te. Allora io ci tornavo. C'era ancora odore di cenere e di polvere da sparo. Distese di croci all'infinito. E io indagavo, instancabilmente. Per tutti gli anni Venti e buona parte degli anni Trenta ho fatto quello strano mestiere di investigatore.»
March 7, 2024
c'était très joli, de vraies fulgurances, tout en simplicité (attention je veux pas dire par là qu'il n'y a pas de travail : bien au contraire, il n'y a rien de plus épouvantablement difficile que de se rendre accessible, c'est à mon sens le geste artistique le plus noble qui soit, et en cela Gilles Marchand a énormément de talent). c'est très lyrique, un peu trop pour mon goût, les sabots sonnaient fort parfois, mais jamais de façon artificielle, ça sort toujours droit du coeur : on ne peut pas être cynique dans cette lecture, on ne peut que se laisser emporter et émouvoir, et c'est très fort d'arriver à faire ça. et oui, une fois sorti de l'histoire, on s'aperçoit que les coïncidences étaient quand même un peu massives et que les ficelles se tiraient quand même sacrément bien. est-ce que c'est grave, est-ce que ça rend le livre moins vibrant de cette émotion qu'il cultive tout du long ? absolument pas. est-ce que ça lui ôte, sans doute, une profondeur qui aurait pu le rendre plus mémorable ? sûrement. mais encore une fois, ce n'est pas si important. il faut parfois être normal quand on lit un livre. ce qui compte c'est l'amour et la beauté. et ce livre en est rempli.
January 23, 2026
Coup de cœur absolu !
Je viens de terminer cette magnifique histoire qui attendait sagement dans ma liste à écouter Audible depuis presque 2 ans.
j'avais entendu de très bonnes critiques mais rien ne m'attirait assez vers cette lecture pour que je m'y plonge.
Et je suis tellement contente car je n'attendais rien. Un livre ayant pour contexte la première guerre mondiale puis un bout d'être deux guerres... bof. une histoire d'amour... bof.
Et puis, j'ai tenté et le lecteur m'a emportée tant il met en valeur le texte qu'il lit. La plume est magnifique, les personnages sont attachants, y compris les tous petits rôles et le contexte est à la fois génial et épouvantable. Épouvantable parce qu'il est terriblement cruel et inhumain et génial car il offre à l'auteur la possibilité de mettre en lumière la beauté intrinsèque des émotions et de l'amour vrai.
bref, un très beau texte, brutal et poétique, noir et pourtant tellement lumineux, cruel et plein d'espoir.
A lire, absolument !
Je viens de terminer cette magnifique histoire qui attendait sagement dans ma liste à écouter Audible depuis presque 2 ans.
j'avais entendu de très bonnes critiques mais rien ne m'attirait assez vers cette lecture pour que je m'y plonge.
Et je suis tellement contente car je n'attendais rien. Un livre ayant pour contexte la première guerre mondiale puis un bout d'être deux guerres... bof. une histoire d'amour... bof.
Et puis, j'ai tenté et le lecteur m'a emportée tant il met en valeur le texte qu'il lit. La plume est magnifique, les personnages sont attachants, y compris les tous petits rôles et le contexte est à la fois génial et épouvantable. Épouvantable parce qu'il est terriblement cruel et inhumain et génial car il offre à l'auteur la possibilité de mettre en lumière la beauté intrinsèque des émotions et de l'amour vrai.
bref, un très beau texte, brutal et poétique, noir et pourtant tellement lumineux, cruel et plein d'espoir.
A lire, absolument !
June 9, 2025
c'est beau, la plume est excellente.
j'ai vécu la fin comme un Maupassant ou Gaudé 😭 not happy end
j'ai vécu la fin comme un Maupassant ou Gaudé 😭 not happy end
February 9, 2024
به پایان رساندن یک کتابِ با ارزش همواره همراه با تجربه‌است. تجربه‌ای شخصا نزیسته اما با همان پیام‌ها و مفهوم‌ها.
سربازِ ناساز اثرِ ژیل مارشان، یکی از این آثار است و خواندنش یکی از نزدیک‌ترین تجاربِ نزدیک به جنگ بود. هرچند که ژیل مارشان این کتاب را در سال ۲۰۲۲ منتشر کرده و شخصا در جنگ و در زمان جنگ نبوده، به خوبی می‌تواند یک تجربه‌ی نزدیک به جنگ را در اثرش ارائه کند و این نزدیکی نه از منظرِ روایت و چگونگی رقم خوردن جنگ‌ها یا توصیف نبرد‌ها و کشته شدن‌ها بلکه به این‌خاطر است که نویسنده تصمیم بر این می‌گیرد که انسان‌ها را در جنگ روایت کند. انسان‌هایی که هرکدام به نحوی چه با اختیار و چه به اجبار درگیر جنگی شده‌اند که زندگی‌شان را تحت شعاع خود قرار می‌دهد و این نوع و سبک روایت، شامل ارزش‌گذاری‌هایی میشود که جنگ و مفهومِ در جنگ‌بودن را نسبت به هر شخصیت تعریف می‌کند. این شکل از نوشتار دریافتِ تجربه است. تجربه‌ی در جنگ بودن. خواندنش لزوما خواندن تجربه‌ی یک فردِ حاضر در جنگ نیست. تجربه‌ی افرادی‌ست که هرکدام زندگی‌شان با جنگ گره می‌خورد و بخشی از خودشان را برای همیشه از دست می‌دهند و بعضا تا ابد در جنگ باقی می‌مانند. در این کتاب از عاشقانی صحبت میشود که همچنان در خلالِ جنگ ناامیدانه عاشق‌اند، از سربازانی گفته میشود که برای زنده ماندن و سر نرفتن حوصله‌شان همه چیز را افسانه‌ای جلوه می‌دهند و یا از آدم‌هایی که به واسطه‌ی احساس گناهشان دیگر مانند سابق نمی‌توانند زندگی را تجربه کنند و همه‌جا و همه‌ی زندگی‌شان وقف جنگ شده. این آمدن و رفتن شخصیت‌ها، نوع مواجهه‌شان، تفاوتشان و نقطه‌نظر مختص به خودشان هرکدام روایتی‌ست که تماما قطعه‌هایی از یک پازل را شکل می‌دهند. پازلی که دورنمایِ آن تصویرِ هولناک و سیاهی‌ست که شمایِ کلی جنگ را نشان می‌دهد.
خواندنش را توصیه میکنم.
سربازِ ناساز اثرِ ژیل مارشان، یکی از این آثار است و خواندنش یکی از نزدیک‌ترین تجاربِ نزدیک به جنگ بود. هرچند که ژیل مارشان این کتاب را در سال ۲۰۲۲ منتشر کرده و شخصا در جنگ و در زمان جنگ نبوده، به خوبی می‌تواند یک تجربه‌ی نزدیک به جنگ را در اثرش ارائه کند و این نزدیکی نه از منظرِ روایت و چگونگی رقم خوردن جنگ‌ها یا توصیف نبرد‌ها و کشته شدن‌ها بلکه به این‌خاطر است که نویسنده تصمیم بر این می‌گیرد که انسان‌ها را در جنگ روایت کند. انسان‌هایی که هرکدام به نحوی چه با اختیار و چه به اجبار درگیر جنگی شده‌اند که زندگی‌شان را تحت شعاع خود قرار می‌دهد و این نوع و سبک روایت، شامل ارزش‌گذاری‌هایی میشود که جنگ و مفهومِ در جنگ‌بودن را نسبت به هر شخصیت تعریف می‌کند. این شکل از نوشتار دریافتِ تجربه است. تجربه‌ی در جنگ بودن. خواندنش لزوما خواندن تجربه‌ی یک فردِ حاضر در جنگ نیست. تجربه‌ی افرادی‌ست که هرکدام زندگی‌شان با جنگ گره می‌خورد و بخشی از خودشان را برای همیشه از دست می‌دهند و بعضا تا ابد در جنگ باقی می‌مانند. در این کتاب از عاشقانی صحبت میشود که همچنان در خلالِ جنگ ناامیدانه عاشق‌اند، از سربازانی گفته میشود که برای زنده ماندن و سر نرفتن حوصله‌شان همه چیز را افسانه‌ای جلوه می‌دهند و یا از آدم‌هایی که به واسطه‌ی احساس گناهشان دیگر مانند سابق نمی‌توانند زندگی را تجربه کنند و همه‌جا و همه‌ی زندگی‌شان وقف جنگ شده. این آمدن و رفتن شخصیت‌ها، نوع مواجهه‌شان، تفاوتشان و نقطه‌نظر مختص به خودشان هرکدام روایتی‌ست که تماما قطعه‌هایی از یک پازل را شکل می‌دهند. پازلی که دورنمایِ آن تصویرِ هولناک و سیاهی‌ست که شمایِ کلی جنگ را نشان می‌دهد.
خواندنش را توصیه میکنم.
September 15, 2024
Un superbe 4,5 voire 5!
J’ai pris ce livre un peu par hasard sur les recommandations d’une lectrice de Goodreads (désolée je ne sais plus qui!). Et j’ai été happée par ces mots.
Ces mots qui disent le gâchis des guerres. La jeunesse foudroyée pour reprendre une image classique. Et la page qui ne se tourne jamais tout à fait pour celui qui l’a vécue.
L’amour qui est saccagé et sacrifié par la guerre mais aussi par les familles qui n’ont pas compris.
Ce n’est pas un roman optimiste et heureux mais peut-être réaliste ?
Une très belle écriture qui porte son sujet et emporte l’imaginaire.
Après vérification je pense qu’il s’agit d’Alex mot-à mots.
Un grand bravo.
Je recommande chaudement ce roman.
J’ai pris ce livre un peu par hasard sur les recommandations d’une lectrice de Goodreads (désolée je ne sais plus qui!). Et j’ai été happée par ces mots.
Ces mots qui disent le gâchis des guerres. La jeunesse foudroyée pour reprendre une image classique. Et la page qui ne se tourne jamais tout à fait pour celui qui l’a vécue.
L’amour qui est saccagé et sacrifié par la guerre mais aussi par les familles qui n’ont pas compris.
Ce n’est pas un roman optimiste et heureux mais peut-être réaliste ?
Une très belle écriture qui porte son sujet et emporte l’imaginaire.
Après vérification je pense qu’il s’agit d’Alex mot-à mots.
Un grand bravo.
Je recommande chaudement ce roman.
September 18, 2022
j'ai mal au cœur là
July 16, 2025
با دو خط آخر کتاب شروع می کنم :
عشق می خواستیم ، مرگ به دست آوردیم .
فقط آکوردئونی باقی مانده بود . ناکوک. آن هم قرار است ما را ترک کند .
فکر میکنم همه چیز در این دوخط خلاصه شده باشه نمی دونم راجبش چی بنویسم تقدیر انسان هایی که قطعا میشود مقصران بیشماری را برایشان نام برد با این تفاوت که شاید لیست این اسامی طولانی تر از قصه این افراد باشد اما باز هم در هر صورت چه تقدیر سرنوشت زندگی و هر کلمه دیگر که اسمی روی ان می توان گذاشت چه مقصر داشته باشد چه نداشته باشد نمی توان در هیچ کلمه ای باری که روی دوش زندگی کنندگانشان را نهاده بازگو کرد و آیا تقاصی وجود دارد برای باعث و بانی این زندگی ها که کم هم نیستند ؟
- سراسر کتاب از عشقی که وجود داشت در عجب بودم که چگونه امیدی بود برای انها اما در نهایت هم با مرگ روبرو شد و تمام مدت که کتاب رو میخوندم همش منتظر بودم که شاید دنیا کمک کنه به سرنوشت این افراد ولی خب دنیا بی رحم تر از این حرفها بود نمیدونم میتونم غمی که این کتاب داشت رو فراموش کنم ؛ کتاب بنظرم ارزش خوندن داشت و توی طول داستان ذهن خواننده دائم درگیر داستان بود و حتی تا آخر داستان و سراسر پر از
داستان و ماجراجویی بود
تکه هایی از کتاب :
_درجنگ بازنده ایم ، حتی در صورت پیروزی .
_ به یاد افسر پیری افتادم که روزی به من گفته بود تاریخ های حک شده روی سنگ قبرها به تنهایی ارزشی ندارند : چیزی که مهم است خط تیره ی بینشان است .
عشق می خواستیم ، مرگ به دست آوردیم .
فقط آکوردئونی باقی مانده بود . ناکوک. آن هم قرار است ما را ترک کند .
فکر میکنم همه چیز در این دوخط خلاصه شده باشه نمی دونم راجبش چی بنویسم تقدیر انسان هایی که قطعا میشود مقصران بیشماری را برایشان نام برد با این تفاوت که شاید لیست این اسامی طولانی تر از قصه این افراد باشد اما باز هم در هر صورت چه تقدیر سرنوشت زندگی و هر کلمه دیگر که اسمی روی ان می توان گذاشت چه مقصر داشته باشد چه نداشته باشد نمی توان در هیچ کلمه ای باری که روی دوش زندگی کنندگانشان را نهاده بازگو کرد و آیا تقاصی وجود دارد برای باعث و بانی این زندگی ها که کم هم نیستند ؟
- سراسر کتاب از عشقی که وجود داشت در عجب بودم که چگونه امیدی بود برای انها اما در نهایت هم با مرگ روبرو شد و تمام مدت که کتاب رو میخوندم همش منتظر بودم که شاید دنیا کمک کنه به سرنوشت این افراد ولی خب دنیا بی رحم تر از این حرفها بود نمیدونم میتونم غمی که این کتاب داشت رو فراموش کنم ؛ کتاب بنظرم ارزش خوندن داشت و توی طول داستان ذهن خواننده دائم درگیر داستان بود و حتی تا آخر داستان و سراسر پر از
داستان و ماجراجویی بود
تکه هایی از کتاب :
_درجنگ بازنده ایم ، حتی در صورت پیروزی .
_ به یاد افسر پیری افتادم که روزی به من گفته بود تاریخ های حک شده روی سنگ قبرها به تنهایی ارزشی ندارند : چیزی که مهم است خط تیره ی بینشان است .
February 15, 2025
از متن كتاب:
عشق هايمان را براي هم تعريف مي كرديم.آن هايي كه نداشتند سرهم مي كردند،آن هايي كه ديگر نداشتند يادآوري مي كردند.عشق هايي كه تباه نشده بودند قشنگ تر مي شدند.حسن قصه اين است كه زندگي را بهتر مي كند،پاهايمان سنگين بودند،اما احازه نمي داديم دل هايمان از اندوه سنگين شود.نميً تولنستيم اشك ها را به باران اصافه كنيم،غرق مي شديم. وناچار بوديم جلو برويم.كوله پشتي هايمان را كه با ماجراهاي عاشقانه پرشان مي كرديم،كولمان مي گرفتيم، هميشه كمك مي كرد.عشق خوب تقسيم مي شود،تكه اي ازش برمي داري وهمان قدر از براي كسي مي ماند كه قصه را برايت تعريف كرده،دست ودل بازي راحت بود.
نويسنده چقدر عجيب تونسته بود زشتي و دهشتناكي جنگ رو در كنار زيبايي و معصوميت عشق قرار بده،در جايي قلبت از توصيفات دردناك فشرده مي شد و جايي از زيبايي عشق قلبت لبريز مي شد.
عشق هايمان را براي هم تعريف مي كرديم.آن هايي كه نداشتند سرهم مي كردند،آن هايي كه ديگر نداشتند يادآوري مي كردند.عشق هايي كه تباه نشده بودند قشنگ تر مي شدند.حسن قصه اين است كه زندگي را بهتر مي كند،پاهايمان سنگين بودند،اما احازه نمي داديم دل هايمان از اندوه سنگين شود.نميً تولنستيم اشك ها را به باران اصافه كنيم،غرق مي شديم. وناچار بوديم جلو برويم.كوله پشتي هايمان را كه با ماجراهاي عاشقانه پرشان مي كرديم،كولمان مي گرفتيم، هميشه كمك مي كرد.عشق خوب تقسيم مي شود،تكه اي ازش برمي داري وهمان قدر از براي كسي مي ماند كه قصه را برايت تعريف كرده،دست ودل بازي راحت بود.
نويسنده چقدر عجيب تونسته بود زشتي و دهشتناكي جنگ رو در كنار زيبايي و معصوميت عشق قرار بده،در جايي قلبت از توصيفات دردناك فشرده مي شد و جايي از زيبايي عشق قلبت لبريز مي شد.
October 19, 2022
Un petit côté détective privé, un contexte d'entre deux guerres mondiales et la recherche de la vérité sur un soldat disparu, tout dans ce court roman me portait à le rapprocher d'Un long dimanche de fiançailles.
Ici on suit un narrateur inconnu, un soldat qui a vite quitté les combats en perdant une main à la bataille de la Marne mais qui a refusé de quitter le front et qui est resté jusqu'au bout.
Revenu à la vie civile et à sa femme, il a choisi d'enquêter, de redonner un nom à des corps anonymes, de permettre à des familles de dire adieu aux leurs et de réhabiliter des fusillés pour l'exemple.
La nouvelle mission qu'il accepte est une de celles pour lesquelles il n'a aucun espoir, une vieille dame étant persuadée que son fils est toujours vivant, mais il va l'accepter parce que ça paie bien. En plus ça lui permet de continuer de tenter de résoudre son mystère en cours, celui de la Fille de la Lune, une femme vue au milieu des champs de mine par de nombreux soldats.
On est dans un livre profondément touchant, le narrateur remonte la trace du soldat disparu, et à travers les rencontres qu'il fait il nous apporte des témoignages sur ce que chacun a vécu, toujours très touchants, bien souvent révoltants. Sans misérabilisme, il nous montre cette guerre pour rien, cette der des Ders où toute la jeunesse de plusieurs pays a été sacrifiée pour quelques mètres gagnés.
On suit notre poète et sa fiancée à travers le pays, on espère qu'ils arriveront à se croiser, à enfin se retrouver. Mais ceux qu'ils croiseront ce sont surtout les autres qui viendront raconter leur histoire, l'Histoire, des petites histoires qui font la grande. C'est peut-être un peu futile et sans grand espoir, un peu facile d'aller dans ce sens là mais le narrateur ne le fait en fait jamais parce qu'il n'a plus grand espoir dans la paix, lui qui a tant perdu avec cette guerre.
C'est poétique et réaliste, avec un style parfois un petit peu maladroit mais joli comme une histoire d'amour, résilient comme ceux qui ont survécu à une guerre et déprimant comme la suivante qui s'annonce.
Ici on suit un narrateur inconnu, un soldat qui a vite quitté les combats en perdant une main à la bataille de la Marne mais qui a refusé de quitter le front et qui est resté jusqu'au bout.
Revenu à la vie civile et à sa femme, il a choisi d'enquêter, de redonner un nom à des corps anonymes, de permettre à des familles de dire adieu aux leurs et de réhabiliter des fusillés pour l'exemple.
La nouvelle mission qu'il accepte est une de celles pour lesquelles il n'a aucun espoir, une vieille dame étant persuadée que son fils est toujours vivant, mais il va l'accepter parce que ça paie bien. En plus ça lui permet de continuer de tenter de résoudre son mystère en cours, celui de la Fille de la Lune, une femme vue au milieu des champs de mine par de nombreux soldats.
On est dans un livre profondément touchant, le narrateur remonte la trace du soldat disparu, et à travers les rencontres qu'il fait il nous apporte des témoignages sur ce que chacun a vécu, toujours très touchants, bien souvent révoltants. Sans misérabilisme, il nous montre cette guerre pour rien, cette der des Ders où toute la jeunesse de plusieurs pays a été sacrifiée pour quelques mètres gagnés.
On suit notre poète et sa fiancée à travers le pays, on espère qu'ils arriveront à se croiser, à enfin se retrouver. Mais ceux qu'ils croiseront ce sont surtout les autres qui viendront raconter leur histoire, l'Histoire, des petites histoires qui font la grande. C'est peut-être un peu futile et sans grand espoir, un peu facile d'aller dans ce sens là mais le narrateur ne le fait en fait jamais parce qu'il n'a plus grand espoir dans la paix, lui qui a tant perdu avec cette guerre.
C'est poétique et réaliste, avec un style parfois un petit peu maladroit mais joli comme une histoire d'amour, résilient comme ceux qui ont survécu à une guerre et déprimant comme la suivante qui s'annonce.
April 9, 2023
Dans la catégorie "Livre recommandé par un auteur" (Lili sohn), un court roman lu d'une traite, en une journée. Le narrateur est un jeune soldat revenu de la 1e guerre mondiale avec une main en moins. Son métier, détective au service des familles pour retrouver des soldats portés disparus (le plus souvent morts), enquêter pour réhabiliter des soldats et officiers fusillés à tort (pour désertion ou abandon de combats),... 7 ans après la fin de la guerre, il est contacté par une mère, veuve, d'un millieu aisé, persuadé que son fils n'est pas mort à la guerre car il était bien trop jeune pour mourir. Pendant plus de 10 ans, elle finance les recherches du détective qui recherche autant Émile Joplain, que sa mystérieuse amoureuse alsacienne.
Le livre m'a fait penser à "Au revoir là haut" de Pierre Lemaitre qui abordait la même période d'après-guerre, ou plutôt d'entre deux guerres. Avec les enjeux autour des monuments au mort, la recherche et l'identification des disparus (indispensable pour les pensions des veuves et orphelins), le rôle des femmes qui ont remplacé les hommes à l'arrière dans les champs, usines, tramways mais ont dû regagner leur foyer une fois la guerre finie, les gueules cassées,... Un focus aussi sur l'Alsace, allemande depuis plus de 40 ans au début de la guerre et de nouveau française à la fin, avec le traumatisme d'avoir vu nombre de ses soldats tués par d'autres jeunes de son pays.
Le livre est bien écrit et se lit vite, avec quelques moments qui font sourire. Assez poétique et "romantique" aussi.
Le livre m'a fait penser à "Au revoir là haut" de Pierre Lemaitre qui abordait la même période d'après-guerre, ou plutôt d'entre deux guerres. Avec les enjeux autour des monuments au mort, la recherche et l'identification des disparus (indispensable pour les pensions des veuves et orphelins), le rôle des femmes qui ont remplacé les hommes à l'arrière dans les champs, usines, tramways mais ont dû regagner leur foyer une fois la guerre finie, les gueules cassées,... Un focus aussi sur l'Alsace, allemande depuis plus de 40 ans au début de la guerre et de nouveau française à la fin, avec le traumatisme d'avoir vu nombre de ses soldats tués par d'autres jeunes de son pays.
Le livre est bien écrit et se lit vite, avec quelques moments qui font sourire. Assez poétique et "romantique" aussi.
September 22, 2024
راوی داستان،سربازی فرانسوی است که به دلیل قطع عضو،از جنگ معاف شده است و حالا او با استفاده از تجربیاتش فکری خلاقانه به ذهنش می رسد: با تحقیق و جست و جو دنبال گمشدگان این جنگ می گردد و انها را به آغوش خانواده باز می گرداند.
در همین بین به امیل و لوسی(دو دلداده) بر می خورد و باقی داستان،قصه عشق آتشین این دو در بحبوحه جنگ و خون است...
خیلی جاها خوندم که از این اثر ژیل مارشال به عنوان نسخه ی فرانسوی در غرب خبری نیست ،یاد کردند.
توصیفات این کتاب از جنگ، از آدم های در هنگام جنگ و پس از جنگ،از جبهه،از شهر های درگیر جنگ و.... بی نظیر بود.
مکالمه ها عالی بود ولی شخصیت پردازی کمی ضعیف بود.
ترجمه خیلی خوب بود(نشر خوب،جناب محمود گودرزی)
در همین بین به امیل و لوسی(دو دلداده) بر می خورد و باقی داستان،قصه عشق آتشین این دو در بحبوحه جنگ و خون است...
خیلی جاها خوندم که از این اثر ژیل مارشال به عنوان نسخه ی فرانسوی در غرب خبری نیست ،یاد کردند.
توصیفات این کتاب از جنگ، از آدم های در هنگام جنگ و پس از جنگ،از جبهه،از شهر های درگیر جنگ و.... بی نظیر بود.
مکالمه ها عالی بود ولی شخصیت پردازی کمی ضعیف بود.
ترجمه خیلی خوب بود(نشر خوب،جناب محمود گودرزی)
August 23, 2024
la fin a piétinée mon cœur
May 20, 2025
پایان: ۱۴۰۴/۲/۳۰. English / فارسی
وای بَر من، وای بَر من، وای بَر من
کتاب ترجمه، سایز جیبی هست و کلا ۲۱۵ صفحه داره، اما کاری که با من کرد، تاثیری که روی من گذاشت تاحالا یک کتاب ۶۰۰ صفحه‌ای اینجوری نتونست بزاره.
کتاب، ارزش خیلی والایی واسه من در قلبم پیدا کرده.
نویسنده‌ای که بند به بند، جمله به جمله می‌نوشت تا به یک جمله‌ای برسه که با خوندش احساسی میشی و در فکر فرو میری.
جمله‌ای که اگر یک دفعه‌تی یک جا بشنوی واست خاص نیست، عجیب نیست، حتی ممکنه مضحک باشه واست، اما نه اصلا اینجطور نیست. همه‌چی براتون یک معنایی دیگه‌ای داره.
چقدر خوب رابطه‌ی علت و معلول، نوشته بود.
یعنی حتی برای چیزهایی که برای من سوال پیش نیومده(ممکنه حواسم نبوده یا اهمیت زیادی نداده بودم به اون بخش از نظر چرایی) حتی جواب داد و بسیار خوب این چرایی و علت‌ها رو نوشته بود، یک دفعه نیومد بگه این افتاد، واسه این بود که پیش اومد.
نه اصلا!! کاملا به جا و درست استفاده کرد.
نوع روایت دلنشین بود واسه من، خط داستانی خیلی خوب طی میشد و کاملا منو با خودش همراه کرد، بطوری که خودم رو کامل میتونستم در سیر اون داستان ببینم و حس کنم. کاملا بهتون پیشنهاد میکنم بخونیدش، اما در زمانی مناسب که خودتون میدونی کی هست.
The translated book is pocket-sized and has a total of 215 pages, but what it did to me, the impact it had on me, a 600-page book could never have had.
The book has acquired a very high value in my heart.
A writer who wrote line by line, sentence by sentence, until he reached a sentence that makes you feel emotional and think deeply when you read it.
A sentence that if you hear it once in a while is not special to you, it is not strange, it may even be ridiculous to you, but no, it is not like that at all. Everything has a different meaning for you.
How well he wrote the relationship of cause and effect.
That is, even for things that I didn't have a question about (maybe I wasn't paying attention or didn't pay much attention to that part in terms of why), he even answered and wrote the why and the reasons very well, he didn't just say that this happened, that's why it happened.
Not at all!! He used it completely appropriately and correctly.
The type of narration was pleasant for me, the storyline was very well-paced and completely carried me along with it, so that I could see and feel myself completely in the course of that story.
I highly recommend you read it, but at the right time, when you know when it is.
وای بَر من، وای بَر من، وای بَر من
کتاب ترجمه، سایز جیبی هست و کلا ۲۱۵ صفحه داره، اما کاری که با من کرد، تاثیری که روی من گذاشت تاحالا یک کتاب ۶۰۰ صفحه‌ای اینجوری نتونست بزاره.
کتاب، ارزش خیلی والایی واسه من در قلبم پیدا کرده.
نویسنده‌ای که بند به بند، جمله به جمله می‌نوشت تا به یک جمله‌ای برسه که با خوندش احساسی میشی و در فکر فرو میری.
جمله‌ای که اگر یک دفعه‌تی یک جا بشنوی واست خاص نیست، عجیب نیست، حتی ممکنه مضحک باشه واست، اما نه اصلا اینجطور نیست. همه‌چی براتون یک معنایی دیگه‌ای داره.
چقدر خوب رابطه‌ی علت و معلول، نوشته بود.
یعنی حتی برای چیزهایی که برای من سوال پیش نیومده(ممکنه حواسم نبوده یا اهمیت زیادی نداده بودم به اون بخش از نظر چرایی) حتی جواب داد و بسیار خوب این چرایی و علت‌ها رو نوشته بود، یک دفعه نیومد بگه این افتاد، واسه این بود که پیش اومد.
نه اصلا!! کاملا به جا و درست استفاده کرد.
نوع روایت دلنشین بود واسه من، خط داستانی خیلی خوب طی میشد و کاملا منو با خودش همراه کرد، بطوری که خودم رو کامل میتونستم در سیر اون داستان ببینم و حس کنم. کاملا بهتون پیشنهاد میکنم بخونیدش، اما در زمانی مناسب که خودتون میدونی کی هست.
The translated book is pocket-sized and has a total of 215 pages, but what it did to me, the impact it had on me, a 600-page book could never have had.
The book has acquired a very high value in my heart.
A writer who wrote line by line, sentence by sentence, until he reached a sentence that makes you feel emotional and think deeply when you read it.
A sentence that if you hear it once in a while is not special to you, it is not strange, it may even be ridiculous to you, but no, it is not like that at all. Everything has a different meaning for you.
How well he wrote the relationship of cause and effect.
That is, even for things that I didn't have a question about (maybe I wasn't paying attention or didn't pay much attention to that part in terms of why), he even answered and wrote the why and the reasons very well, he didn't just say that this happened, that's why it happened.
Not at all!! He used it completely appropriately and correctly.
The type of narration was pleasant for me, the storyline was very well-paced and completely carried me along with it, so that I could see and feel myself completely in the course of that story.
I highly recommend you read it, but at the right time, when you know when it is.
August 11, 2026
Ce livre est une enquête menée par un ancien poilu pour retrouver Emile Joplain, un soldat disparu au combat. De là, on découvre une histoire d'amour telle que seuls les jeunes peuvent vivre, une passion dévorante entre un homme au front et son amour d'adolescence, Lucie Himmel, une Alsacienne et donc à cette époque, une Allemande. A travers cette enquête et cet amour contrarié, Gilles Marchand nous décrit la guerre de 14 18 de manière très crédible avec des détails très étudiés. Ayant visité les champs de bataille de l'est et du nord, que ce soit Douaumont ou Vimy, ainsi que les musées, j'ai vraiment apprécié la rigueur de l'auteur pour décrire le quotidien des poilus, les conditions de travail des chauffeurs de la voie sacrée, le traitement des blessés, la description des animaux du front et les conséquences de ce conflit. C'était une excellente lecture qui tient en haleine du début à la fin.
November 17, 2024
Buen libro.
Es cortito, pero no hace falta más, para ser un magnífico libro.
Es una historia de amor, si,pero nada ñoño.
Es verdad que lo ves venir. Y bueno las casualidades finales son de chiste.
Me ha gustado. Muy logrado.
Es cortito, pero no hace falta más, para ser un magnífico libro.
Es una historia de amor, si,pero nada ñoño.
Es verdad que lo ves venir. Y bueno las casualidades finales son de chiste.
Me ha gustado. Muy logrado.
December 29, 2025
c'est génial ! lisez Gilles Marchand ❤️
May 18, 2023
Lu d'une traite !
Quand une gueule cassée se lance dans une enquête pour retrouver un soldat disparu, il découvre une histoire d'amour, qui m'a bien émue...
Quand une gueule cassée se lance dans une enquête pour retrouver un soldat disparu, il découvre une histoire d'amour, qui m'a bien émue...
May 23, 2026
Tellement beau et tellement triste
June 14, 2026
merci papa de m’avoir conseillé ce superbe livre qui m’a brisé le cœur
« Si je raconte tout ce que j'ai vu comme horreurs à ma Georgette, j'ai trop peur qu'elle parvienne plus à croire à ses animaux imaginaires. Et ça enlèverait de la lumière à ses yeux. Et sans cette lumière, je serais perdu.»
« Si je raconte tout ce que j'ai vu comme horreurs à ma Georgette, j'ai trop peur qu'elle parvienne plus à croire à ses animaux imaginaires. Et ça enlèverait de la lumière à ses yeux. Et sans cette lumière, je serais perdu.»
Displaying 1 - 30 of 238 reviews