Adeline

by María Solar

Adeline é unha homenaxe a Carmilla, a primeira vampira literaria, escrita vinte e cinco anos antes de Drácula. Laura vive desde nena agoniada por un estraño don que posúe: ve mortos. Durante anos leva unha vida solitaria no pazo familiar da contorna de Verín. Cando medra, a ansiada vida universitaria en Madrid tampouco é o que esperaba. No regreso estival ao pazo, Laura atopa unha misteriosa viaxeira. A muller é idéntica á que viu en soños moitos anos atrás. Non é un encontro casual. Aquela moza está alí para descubrirlle que o Universo é moito máis inmenso do que percibimos e que os seres ocultos están e estiveron sempre entre nós. «Os non mortos non temos idade. Laura, só quero que saibas que estou en perigo.» Finalista do XV Premio Jules Verne de Literatura Xuvenil

288 pages, Paperback

First published February 15, 2024

About the author

María Solar naceu e vive en Santiago de Compostela. É presentadora do programa A revista fin de semana da TVG. Licenciouse en Xornalismo e Bioloxía ademáis de ser diplomada en Maxisterio e ter o título de Especialista en Información Ecolóxica e Medioambiental. A súa actividade profesional sempre se centrou no xornalismo e ten unha longa traxectoria en radio e televisión. Na Radio Galega presentou e dirixiu durante oito anos o magacine As tardes da Galega e na TVG presentou diversos programas de todos os xéneros como o cultural Zigzag Diario, Ciencianosa, En pé de festa, Arrampla con todo ou Os directos da Galega, entre outros. Ademais foi actriz de dobraxe.

Como autora, céntrase no público infantil. Ten publicado entre outros 'O Fillo do Pintamonas' (Tambre, 2010), 'Boa Sorte' (Baía, 2008), 'O tempo do revés' (Baía, 2008) e os libros divulgativos 'O libro do noso mar' (Lea, 1999), 'Ecoloxía na aula' (Lea, 1998).

No ano 2014 alzouse co Premio Lazarillo polo seu libro 'O meu pesadelo favorito'

Reviews

[Karla González · Rating 4 out of 5]

¿Que podo dicir, se está ambientado no meu queridiño Verín? Fíxome moitísima ilusión ver que a miña vila sae nunha novela, así que non dubidei en empezar con ela.
Laura estuda en Madrid, pero criouse nun pazo nos arredores de Verín co seu pai. De pequena pasou por unha experiencia estraña que a deixou moi marcada.
No seu segundo curso, tópase cunha rapaza que lle chama a atención e faille ver que o mundo é moito máis que o que ela está a vivir.

A novela é un chisquiño perturbadora xa con eso de que Laura ve mortos. A chegada de Adeline á vida de Laura so fai poñela aínda máis revolta.

Son capítulos curtos que se len moi rápido e fan que queiras ler "so un máis" antes de darte conta de que o libro rematou. Moi ameno, algo escuro. Gustoume moito.

[Marina · Rating 3 out of 5]

Estou un pouco decepcionada coa historia. Encantoume ler sobre unha vampira en galego pero faltoume algo de desarrollo, a segunda parte do libro foi bastante acelerada. A historia podía ser máis larga

[Sara Baztán · Rating 3 out of 5]

Noooo tiooo, mi pobre Rodrigoooooo. Dios que agobio, genera muy bien la atmósfera tensa. En realidad le daría 3 estrellas y media. La primera parte del libro me ha encantado.

[Lara · Rating 3 out of 5]

teño sentimentos moi contraditorios sobre este libro. por unha banda, gostei da ambientación e da reinterpretación de Carmilla. mete suficientes cambios como para considerarse un retelling con substancia e identidade propia e mantén certos elementos propios da obra orixinal (e da concepción de vampiros nesa época), como o tipo de poderes sobrenaturais que posúen e a súa conexión cos lobos. a atmosfera tamén está moi ben conseguida, sobre todo na primeira metade do libro, antes de que Laura volva ao pazo. toda a explicación da súa infancia e das lendas sobre o pazo seguen un bo ritmo e presentan a historia correctamente.

creo que o meu problema comezou na segunda parte do libro, desembocando no final. non sei se, como mencionou outra recensión, é unha cuestión de que necesita máis páxinas, pero definitivamente hai algo que falta. é estraño porque ten un tipo de final que gosto, mais aquí sinto que non o merece. desenvolvo os meus pensamentos nesta sección con spoilers (e aviso que hai spoilers sen contexto de Sempre vivimos no castelo e When the Night Bells Ring): este libro presenta un final que eu chamo "final Shirley Jackson" (porque a primeira vez que o lin foi nunha das súas novelas) ou "final feliz pero tóxico". é un final no que, aínda que os personaxes principais quedan felices e satisfeitos coas súas decisións e as consecuencias dos mesmos, ti como lectore es consciente de que a situación na que se atopan non pode manterse así por moito tempo e que haberá nalgún momento no futuro no que as cousas rematarán fodidas. aínda así, os libros que lin ata agora con este final foron capaces de meterme na pel des protagonistas e facerme feliz de que consigan o que queren, por moi pouco saudable que sexa. incluso desexas que así ocorra e acabas enfadándote con calquera que se interpoña nos seus plans, aínda que o que propoñen sexa, de forma obxectiva, unha mellor idea (ou polo menos unha idea máis racional). é unha cuestión de catarse, porque ademais estes personaxes "racionais" adoitan ser hipócritas e amosaren como non son mellores moralmente que os personaxes principais, simplemente agochan esas partes máis cuestionables cunha manta de normatividade. escóndense na idea do que é "normal" é "correcto", polo que cando o personaxe disidente consigue o que quere sintes que é unha victoria. por moito que poidan ser cuestionables, son honestes consigo mesmes e cos demais.

adeline tiña o potencial para facer isto e, aínda que teoricamente é o que fai, non consegue transmitir esa sensación de xustiza ou, como mínimo, felicidade pola protagonista. es capaz de entender a postura de Adeline como vampira perseguida por séculos. tamén podes entender a dependencia de Laura pola súa soidade e pola sensación de que Adeline é a única que a pode comprender ata a súa esencia máis pura. quizais é que faltaron máis escenas das dúas, tanto positivas como negativas, pero o momento no que Laura decide quedar con Adeline non me fixo sentir moito. si que me sorprendeu positivamente por subvertir o que poderías esperar en base á historia orixinal, pero non tiña a conexión con Laura necesaria como para sentir felicidade de forma visceral pola súa decisión. non conseguín vivir na cabeza de Laura, de sentila como unha forza salvaxe e perdida que necesita o escapismo máis puro e drástico da "vida humana normal" para ser feliz de novo.

por último, só quero dicir que, aínda que non gostei deste libro como podería, son fan de que con este e Sangue 12, empezo a notar que as novelas deste século de vampiros en galego seguen a Carmilla como inspiración e teñen vampiras sáficas, algo do que son moi fan. a ver se temos máis historias de vampiros queers así en xeral, por favor 🙏🙏🙏.

[María (Auguibooks) · Rating 4 out of 5]

Este libro chegou ás miñas mans grazas a @edicionsxeraisdegalicia 😊
Certo é que xa lle tiña botado o ollo porque María Solar é unha autora á que sigo e tiven a oportunidade de ler dúas das súas novelas, en concreto " A culpa" e "As horas roubadas", que tedes apuntados no meu perfil.

Nesta ocasión estamos ante unha novela xuvenil , clara homenaxe a "Carmilla" de Sheridan Le Fanu, o primeiro clásico de vampiros escrito en 1872. A autora actualiza a historia , modernízaa para que sexa máis atractiva para o público ao que vai dirixida.
O libro preséntanos a Laura, unha moza que na actualidade reside en Madrid pero que se criou nun pazo galego. Alí, durante a súa infancia , ocorren unha serie de feitos que a marcarán e aos que terá que enfrontarse cando decide volver a casa a pasar o verán.
Unha das maiores virtudes da novela é a capacidade que ten a autora para crear a atmosfera idónea para o desenvolvemento da trama, indo de menos a máis ata alcanzar o seu punto máis álxido nas páxinas finais. Destacar tamén a construción das personaxes , a capacidade de enlazar a trama sobrenatural co tratamento de temas tan importantes como a saúde mental, a identidade ou a aceptación da diferenza e a ambientación, que consegue que o pazo se converta nun personaxe con vida propia na narración.
Nas últimas páxinas , a acción de desata e a novela vólvese máis perturbadora ata desembocar nun final que me sorprendeu gratamente. Construída a base de capítulos curtos, Adeline é unha lectura amena que gozarán tanto os adultos como adolescentes así que non dubidedes en darlle unha oportunidade.
O libro está dipoñible en castelán na Editorial Anaya e en catalán a Edicions Bromera.

------------------------------------------------------------------------------
Este libro llegó a mis manos gracias a la Editorial Xerais. Cierto es que ya le había echado el ojo porque María Solar es una autora a la que sigo y tuve la oportunidad de leer dos de sus novelas, en concreto " La culpa" y "Las horas robadas", que tenéis reseñados en mi perfil. En esta ocasión estamos ante una novela juvenil , claro homenaje a "Carmilla" de Sheridan Le Fanu, el primer clásico de vampiros escrito en 1872. La autora actualiza la historia , la moderniza para que sea más atractiva para el público a lo que va dirigida. El libro nos presenta a Laura, una joven que en la actualidad reside en Madrid pero que se crió en un pazo gallego. Allí, durante su infancia , ocurren una serie de hechos que la marcarán y a los que tendrá que enfrentarse cuando decide volver la casa a pasar el verano. Una de las mayores virtudes de la novela es la capacidad que tiene la autora para crear la atmósfera idónea para el desarrollo de la trama, yendo de menos a más hasta alcanzar su punto más álgido en las páginas finales. Destacar también la construcción de los personajes , la capacidad de enlazar la trama sobrenatural con el tratamiento de temas tan importantes como la salud mental, la identidad o la aceptación de la diferencia y la ambientación, que consigue que el pazo se convierta en un personaje con vida propia en la narración. En las últimas páginas , la acción de desata y la novela se vuelve más
perturbador hasta desembocar en un final que me sorprendió gratamente. Construida la base de capítulos cortos, Adeline es una lectura amena que disfrutarán tanto los adultos como adolescentes así que no dudéis en darle una oportunidad. El libro está
disponible en castellano en la Editorial Anaya y en catalán a Edicions Bromera.

[Anabel · Rating 4 out of 5]

Realmente desfrutei de ler esta historia homenaxe a un clásico (aínda que algo descoñecido) como o é Carmilla. Como gran fan da historia de Sheridan Le Fanu, esta nova narrativa é como un toque fresco á trama xa coñecida. Tamén é moi agradable lela en galego e ambientada nunha Galicia actual.
A historia segue o esquema orixinal dándolle toques novos como unha infancia diferente a Laura para explicar a soidade que sente, así como novos toques paranormais que fan que un se enganche máis á novela. Adeline tamén se sente con frescura (e algo máis doce), cun cambio de nome para adecuarse máis ao contexto e ambiente, así como un novo anagrama (porque non podía faltar).

En xeral, é unha historia moi boa e ben consolidada. Ten unhas persoaxes novas e interesantes que recordan aos persoaxes orixinais pero cunha profundidade diferente. Ademais, cinco estrelas por ese final. Agradecida de como se foi desenvolvendo a protagonista en relación coa natureza de Adeline e moi feliz da decisión final que tomou. Non podía pedir nada mellor.

En resumo, unha gran homenaxe á Carmilla e en galego!

[Nessa · Rating 3 out of 5]

un retelling de carmilla con una ambientación actual y en galicia-madrid. bastante correcto. al principio (las primeras 100 páginas) se hace bastante bola, pero a partir de la mitad del libro las cosas ya cogen ritmo (supongo que en el libro original pasa igual). un ritmo quizás demasiado acelerado, en el que se quedan temas por cerrar.

lo que pasa es que ya a modo personal, no sé si se ha cargado precisamente lo que más me gusta de la temática vampírica: lo gótico y lo exótico de la zona donde ocurre (esas zonas desconocidas y boscosas de centroeuropa donde hablan un idioma incomprensible). sin embargo, si hay que situar esto en españa, galicia y la zona en la que se ambienta es el lugar correcto.

el final, lejos de ser satisfactorio, es completamente desolador. pero eso también es algo positivo, uno no se lo espera.

esto todo ha sido un efecto mariposa: cómo una decisión puede cambiar toda una vida. esto también ha sido una lección: lo mejor es siempre no invitar a nadie a quedarse en casa.

[Tania · Rating 4 out of 5]

Dende nena, Laura pode ver mortos. Este don cáusalle moita agonía durante os anos mozos, pero a cousa mellora cando se traslada a Madrid. Alí coñece a unha rapaza que parece comprendela, de feito, incluso resúltalle familiar, polo que fanse amigas rápidamente. Todo parece ir ben, pero puco despóis de volverse xuntas para Galicia comezarán a acontecer cousas paranormais na casa de Laura, un pazo ubicado na contorna de Verín.

Quedei completamente marabillada pola escritura de María Solar tras ler "A Culpa", polo que pese a non estar moi acostumada a ler novela xuvenil non dudei en mercalo en canto me topei ca obra na Casa do Libro.

Pese aos meus prexuizos iniciais, recomendo moito esta lectura tanto a mozos como a adultos. Pensei que sería moi "cursi" ou infantil, pero nada máis lonxe da realidade. Cautivoume moito a trama e disfrutei moitísimo a lectura de principio a fin. ¡Considero que pode ser un agasallo magnífico para un/a mozo/a fan da literatura fantástica!

[Yoli-Mividapor1libro · Rating 4 out of 5]

Lín o libro en castelán, pero penso en María Solar en galego.
Eu non sabía ó que me ía enfrentar, fun a cegas completamente. O que me atopei foi unha lectura moi fluida a que me tivo enganchada.
Laura se vai a cidade a estudar escapando da súa vida no pazo. Volve a él por vacacacións e o pasado volve ou, mellor dito, nunca se foi.
Nesta novela hai temas moi interesante a tratar: saúde mental, amizade, toxicidade, perda...
Foi un cúmulo de cousas que me tiveron enganchada.
Ten ese toque fantasioso ou paranormal que o lín sen dificultade ningunha.
Podería falar moito máis, pero as veces é mellor contar pouco.
O final me deixou cunha sensación rara. Non foi esperado por miña parte e eso foi algo positivo xa que a autora supo facerme sentir, me deixou cavilando.
Tiven a sorte de presentar en @libreriaideas a autora e falar longo e tendido da novela e foi unha auténtica gozada. Mil grazas.

[Goretti · Rating 2 out of 5]

Quizá porque, para documentarme, he leído antes Carmilla y, seguidamente, este. Me ha parecido una copia extensa y actualizada de Carmilla. Venía de leer hace un año La Culpa,que me pareció sublime y se convirtió en uno de mis libros preferidos, con una temática y prosas insuperables. Tenía ganas de leer Adeline porque la temática me atrae de siempre, pero me ha desencantado profundamente. Todo acontece según la trama de Carmilla, sólo que ahora ambientada en época actual entre Madrid y Ourense. Hay capítulos para mí inconclusos y cuestiones que quedan en el aire, sin matizar.
Después del nivelazo de A Culpa, está novela me ha descolocado, no me pareció escrita por la misma autora.

[Myriam · Rating 1 out of 5]

Abandonado

Antes de terminar en bloqueo lector prefiero no continuar con esta historia.

Nose que decir xd, no me ha gustado nada. Ni la trama súper insulsa, ni los personajes, ni la forma de escribir de la autora, nada cero.

[Mer · Rating 4 out of 5]

https://bitacorademislecturas.blogspo...