Met Het tijdperk Max, wereldkampioen 2023 schreef Koen Vergeer een boek dat gevuld is met smeuïge raceverslagen van de tweeëntwintig verreden wedstrijden. Voor mij als grote fan van de formule 1 is het smullen tijdens het lezen. Het enige wat eraan ontbreekt is het geluid van de motoren, de drukte rondom het circuit en de geur van brandend rubber bij een burn-out.
Inleiding
In de inleiding blikt Vergeer terug op een seizoen waarin Max Verstappen het ene na het andere Formule 1 record brak en oeroude records liet sneuvelen. Met het gedeelte proloog/testdagen kijkt hij terug op het begin van de carrière van Max en vraagt zich af waar de concurrentie op dit moment staat. Verder komen de rookies van 2023, te weten Piastri, Sargeant en de Vries aanbod, van wie het een en ander wordt verwacht. Hoe dat is verlopen voor deze heren weten we inmiddels, maar erover lezen is net zo leuk. Mercedes gaat opnieuw een zwaar seizoen tegemoet met een bolide die niet goed af te stellen is. Voor Red Bull zijn de kaarten geschud, zij komen meteen goed uit de startblokken en elke race loopt Max verder uit.
Raceverslagen
Tijdens het lezen van de raceverslagen herbeleef je als het ware de grand prix en voelt opnieuw de adrenaline in je lijf. Helemaal wanneer deze op een stratencircuit wordt verreden. Na elk raceverslag volgen er achtergrondinformatie over bijvoorbeeld een coureur, wetenswaardigheden, anekdotes en terugblikken aan herinneringen van de auteur over in het verleden verreden races. Met geestdriftige beschrijvingen weet Vergeer de historische bolides tot leven te toveren. Zo vertelt hij over Monaco 1973 waar de auto’s voor het eerst van een vaste nummering voorzien werden. Bernie Ecclestone achter de schermen een professioneel mediacircus begint op te starten. En natuurlijk ontbreekt ontwerper Adrian Newey niet
Safetycar
Het boek is op bepaalde punten ook nog leerzaam. Vijftig jaar geleden tijdens de Grand Prix van Canada werd voor het eerst de safetycar ingezet die in eerste instantie voor de nodige onrust zorgde bij de coureurs. Velen gingen meteen banden wisselen bij de inzet ervan, maar omdat het aantal ronden toen met pen en papier werd bijgehouden, was het niet altijd duidelijk wie er op kop reed op het moment dat een safetycar werd ingezet. Dit leidde na afloop tot urenlang overleg voordat de daadwerkelijke winnaar bekend werd. Vanaf de jaren negentig werd de safetycar pas een blijvertje.
Epiloog
In de epiloog laat Vergeer weten dat de hegemonie van Max doorgaat, en dat van McLaren nog wel het een en ander verwacht wordt in de vorm van Piastrie. Het is koffiedik kijken, ik ben er in ieder geval klaar voor, om volgend jaar de races te volgen en ervan te genieten.
Het enige minpuntje vond ik de beleving van de opgenomen kleurenfoto’s. Deze zijn allemaal in het midden van de paperback opgenomen. 14 Foto’s van een relatief klein formaat 10×7 en maar één grotere foto, 10×15, máár wel van Max.
Koen Vergeer, raceliefhebber en schrijver voor onder andere het tijdschrift Formule 1 schreef eerder al verschillende boeken over de Formule 1; Polepositie, Maxmania, Zandvoort en de Formule 1-fanaat. Vergeer geeft een objectieve en realistische kijk op het afgelopen raceseizoen aan de hand van raceverslagen in Het tijdperk Max, wereldkampioen 2023.