What do you think?
Rate this book
Sellinger: Wenst, het tweede boek
Een zich door het landschap klievend kanaal met smerig schuimend, stinkend water, een uitdragerij, een café bij een ijzeren
draaibrug. Voorbij de eindeloze velden achter de huizen doet
zich de wereld vermoeden – in elk geval de Stad, want daarmee
wordt een busdienst onderhouden. Het dorp Wenst staat op
geen enkele kaart, maar in zijn essentie bestaat het in honderd-,
in duizendvoud – en dus niet alleen in Oost-Groningen.
Aan de hand van een aantal levens heeft Allard Schröder al eerder mensen uit dit onbetekenende dorp beschreven. Onder de
titel Sellinger verschijnen nu zeven nieuwe verhalen die opnieuw
de levens van bewoners uit dit denkbeeldige dorp in de vroege
jaren vijftig tot leven roepen. Hun dromen en verlangens zijn
groter dan wat hun leven hen te bieden heeft, ze bieden hun een
uitweg uit de benauwde kosmos waarin ze bestaan. Soms gebeurt er iets waardoor de hoofdrolspelers van deze verhalen
even boven hun kleine leven uitstijgen. Ook al is dat alleen maar
voor hen zelf waarneembaar, het is er niet minder werkelijk om.
draaibrug. Voorbij de eindeloze velden achter de huizen doet
zich de wereld vermoeden – in elk geval de Stad, want daarmee
wordt een busdienst onderhouden. Het dorp Wenst staat op
geen enkele kaart, maar in zijn essentie bestaat het in honderd-,
in duizendvoud – en dus niet alleen in Oost-Groningen.
Aan de hand van een aantal levens heeft Allard Schröder al eerder mensen uit dit onbetekenende dorp beschreven. Onder de
titel Sellinger verschijnen nu zeven nieuwe verhalen die opnieuw
de levens van bewoners uit dit denkbeeldige dorp in de vroege
jaren vijftig tot leven roepen. Hun dromen en verlangens zijn
groter dan wat hun leven hen te bieden heeft, ze bieden hun een
uitweg uit de benauwde kosmos waarin ze bestaan. Soms gebeurt er iets waardoor de hoofdrolspelers van deze verhalen
even boven hun kleine leven uitstijgen. Ook al is dat alleen maar
voor hen zelf waarneembaar, het is er niet minder werkelijk om.
- GenresFiction
240 pages, Hardcover
First published November 15, 2022
4 people are currently reading
223 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
April 6, 2023
De nietige wereld van Wenst, omringd door een immense werkelijkheid waarover uitsluitend vermoedens bestaan, is een metafoor voor de condition humaine. Wij allen zijn onwetende stakkers, die doen wat zij doen omdat zij dat zo gewend zijn en die de enormiteit van het onbekende trachten te beroeren met hun krachteloze dromen en kansloze verlangens.
March 27, 2024
In Wenst, het fictieve Groningse dorp van Allard Schröder, maken we kennis met haar bewoners en hun ambities en dromen. Ambities en dromen die desondanks vastgeklonken zitten aan het dorp zelf, waarvan de grenzen gevormd worden door de verre horizon en ver weg gelegen bosranden. Af en toe krijgen de bewoners een glimp van de buitenwereld: een succesvolle zakenman die (tijdelijk) terugkeert, een rode Chevrolet die de hoofden op hol brengt en een minnares in het verre Groningen.
De verhalen van de bewoners staan los van elkaar, alhoewel hier en daar hun levens verwrongen worden. Mooi om te lezen hoe elke bewoner als het ware zijn of haar eigen strijd heeft te voeren, vol van teleurstellingen en onvolmaakte verwachtingen.
De verhalen van de bewoners staan los van elkaar, alhoewel hier en daar hun levens verwrongen worden. Mooi om te lezen hoe elke bewoner als het ware zijn of haar eigen strijd heeft te voeren, vol van teleurstellingen en onvolmaakte verwachtingen.
Read
April 7, 2023Fascinerend boek gelezen. Sellinger is een nieuwe roman van de Nederlandse schrijver Allard Schröder. Roman of boek met kortverhalen, ik weet het niet zo goed. Alle gebeurtenissen in het boek spelen zich af in het Nederlandse plattelandsdorpje Wenst. De mensen heten Oblinga, Willersma, Elveringa, Rolfens. Hun levens worden overhoop gehaald, telkens door een onverwachte verschijning.
Er zijn de jongens aan de brug die een Chevrolet zien passeren met een vrouw aan het stuur, de begrafenis waarbij een minnares een onbekend kind van de overledene komt tonen, de laboratoriumassistent die iets krijgt met de vreemde vrouw van zijn baas (er zit een lichte horrortoets in dit verhaal). En er is Heiman Sellinger zelf, de man die na jaren plots terug in het dorp verschijnt en Else doet beseffen dat ze nog steeds verliefd op hem is.
De verhalen komen niet samen, al durft er stilletjes op de achtergrond wel eens een personage van een vorig verhaal opduiken. De schrijver lijkt te spelen met de literaire verwachting dat alles gaat samensmelten tot één gloedvol geheel, wat niet gebeurt.
Ondertitel is: Wenst, het tweede boek. Het eerste boek (Wenst uit 2009) heb ik gemist maar dat is niet erg. Sellinger is een fascinerende roman (of verhalenbundel dus), knap en onconventioneel, met het dorpje Wenst als hoofdpersoon, en met een nest personages om van te smullen. Een boek vol mooie tristesse.
Volledig leesverslag: https://wimoosterlinck.wpcomstaging.c...
Er zijn de jongens aan de brug die een Chevrolet zien passeren met een vrouw aan het stuur, de begrafenis waarbij een minnares een onbekend kind van de overledene komt tonen, de laboratoriumassistent die iets krijgt met de vreemde vrouw van zijn baas (er zit een lichte horrortoets in dit verhaal). En er is Heiman Sellinger zelf, de man die na jaren plots terug in het dorp verschijnt en Else doet beseffen dat ze nog steeds verliefd op hem is.
De verhalen komen niet samen, al durft er stilletjes op de achtergrond wel eens een personage van een vorig verhaal opduiken. De schrijver lijkt te spelen met de literaire verwachting dat alles gaat samensmelten tot één gloedvol geheel, wat niet gebeurt.
Ondertitel is: Wenst, het tweede boek. Het eerste boek (Wenst uit 2009) heb ik gemist maar dat is niet erg. Sellinger is een fascinerende roman (of verhalenbundel dus), knap en onconventioneel, met het dorpje Wenst als hoofdpersoon, en met een nest personages om van te smullen. Een boek vol mooie tristesse.
Volledig leesverslag: https://wimoosterlinck.wpcomstaging.c...
March 24, 2024
In Sellinger komt de lezer terecht in het fictieve dorpje Wenst. In zeven verhalen schetst Allard Schröder de tijdgeest, de sfeer en het plattelandsleven begin jaren vijftig. Hiervoor gebruikt hij zeven verschillende personages die onderling weinig met elkaar te maken hebben. De verhalen variëren van zeer realistisch naar versies met een vleugje magie. Uiteindelijk is het vooral de melancholische, eenzame, grijze stemming van het boek die aan de lezer blijft plakken.
Ilja Leonard Pfeijffer omschrijft perfect wat voor schrijver Schröder is: iemand die kan schilderen met woorden. De auteur is inderdaad een meester-verhalenverteller. In een vlot leesbare taal introduceert hij ongedwongen enkele thema’s in het verhaal. Zo valt de mannelijke kwetsbaarheid op. In een samenleving waar klassieke rolpatronen gangbaar zijn, blijken vrouwen vaak de sterke bepalende factor te zijn en lijken mannen eerder te ondergaan. Denk maar aan Else uit het titelverhaal die zich niet laat beteugelen door Obbinge. Of Conchita die in haar Chevrolet de jongens uit het dorp het nakijken laat.
Wereldse zaken zoals een auto spreken tot de verbeelding in Wenst waar verveling heerst. De tegenstelling platteland versus het stadsleven duikt regelmatig op in het boek. Het leven van de personages speelt zich af op de akkers met een lokaal café als enige vertier. De personages kijken bij gebrek aan toekomstperspectief hunkerend naar de mogelijkheden die zij zien buiten hun dorp.
Ook het oorlogsverleden dat de personages met zich dragen, speelt in enkele verhalen een rol. Ongeacht tot welke kant je behoorde, je positie in de oorlog is bepalend voor je verdere leven.
Sellinger is in principe het vervolg op Wenst, maar je kan het boek perfect lezen zonder het eerste boek gelezen te hebben. Een ideaal boek voor wie wil wegglijden in mooie verhalen, badend in een ietwat mysterieuze sfeer.
Ilja Leonard Pfeijffer omschrijft perfect wat voor schrijver Schröder is: iemand die kan schilderen met woorden. De auteur is inderdaad een meester-verhalenverteller. In een vlot leesbare taal introduceert hij ongedwongen enkele thema’s in het verhaal. Zo valt de mannelijke kwetsbaarheid op. In een samenleving waar klassieke rolpatronen gangbaar zijn, blijken vrouwen vaak de sterke bepalende factor te zijn en lijken mannen eerder te ondergaan. Denk maar aan Else uit het titelverhaal die zich niet laat beteugelen door Obbinge. Of Conchita die in haar Chevrolet de jongens uit het dorp het nakijken laat.
Wereldse zaken zoals een auto spreken tot de verbeelding in Wenst waar verveling heerst. De tegenstelling platteland versus het stadsleven duikt regelmatig op in het boek. Het leven van de personages speelt zich af op de akkers met een lokaal café als enige vertier. De personages kijken bij gebrek aan toekomstperspectief hunkerend naar de mogelijkheden die zij zien buiten hun dorp.
Ook het oorlogsverleden dat de personages met zich dragen, speelt in enkele verhalen een rol. Ongeacht tot welke kant je behoorde, je positie in de oorlog is bepalend voor je verdere leven.
Sellinger is in principe het vervolg op Wenst, maar je kan het boek perfect lezen zonder het eerste boek gelezen te hebben. Een ideaal boek voor wie wil wegglijden in mooie verhalen, badend in een ietwat mysterieuze sfeer.
May 1, 2024
Vijftien jaar geleden verscheen de verhalenbundel
Wenst
. Daar bracht Schröder ons een eerste keer naar het fictieve dorpje Wenst, gelegen dicht bij de Duitse grens aan een stinkend kanaal, en naar het jaar 1952. Met Sellinger keert hij terug naar zijn dorpje, dat nu nog explicieter verafgelegen in Oost-Groningen ligt. Meer dan een vervolg vond ik het interessant om beide verhalenbundels met elkaar te vergelijken en verschillen te bemerken.
Al volgt elk verhaal een of meerdere personages uit het dorp, vaak iemand die uit het dorp was verdwenen en nu terugkeert, of iemand die verlangt uit het dorp weg te trekken, de reeks aan personages is toch verschillend in beide bundels. In Wenst zijn de hoofdpersonages meestal volwassenen die verlangen iets te veranderen. Eén keer is er wel een verhaal over enkele jongeren die 12-13 jaar zijn. Dit verhaal is geschreven in de ik-persoon, wat suggereert dat hij ook de verteller van de andere verhalen is. In Sellinger krijg je vaker jongvolwassenen als hoofdpersonage. Het zijn meer coming-of-age-verhalen met dromen van avonturen buiten Wenst. Eén verhaal volgt een weduwe die een baby vindt op het platteland en die zeven jaar later botst met de administratie die geen geboortebewijs heeft voor haar 'zoon'. En het slotverhaal brengt ongeveer alle personages uit de verhalen samen op een feest.
Meer dan een andere focus in personages viel me een andere aanpak in vertelperspectief op. In een quote achteraan het boek staat: 'In Wenst doet hij het ook perfect, door de lezer in een tijdloos landschap te plaatsen en ogenschijnlijk heel nonchalant veelbetekenende woorden te laten vallen.' Dit klopt voor Wenst, maar minder voor Sellinger. Daar zijn de verhalen ten eerste minder tijdloos. Zowel het gebruik van Groningse dialectwoorden, de nog aanwezige invloed van de Duitse bezetter op de avonturendrang van de jongvolwassenen als de aanwezigheid van het modernisme in de vorm van blitse auto's plaatsen deze verhalen meer in die naoorlogse periode, terwijl dat in Wenst nog veel subtieler en onderhuidser is.
Maar ook de schrijfstijl van Wenst is subtieler en onderhuidser. Of nonchalanter, zoals de quote het schrijft. In Sellinger hebben we nog altijd een alwetende verteller. Maar die vertelt veel vaker wat er zich in het hoofd van een personage afspeelt, terwijl we in Wenst dat meer zelfs als lezer moesten aanvoelen. Dat verschil is volgens mij in alle verhalen aan te duiden, waardoor het me een bewuste keuze lijkt. Het is alsof ook in de schrijfstijl het modernisme nu en dan voor de deur van de ouderwetse gemeenschap staat.
Ik durf niet zeggen dat ik de verhalen bijzonder vind. Toen ik het slotverhaal aan het lezen was, bleek ik de meeste personages alweer enigszins vergeten te zijn. Maar knap geschreven zijn ze wel.
Al volgt elk verhaal een of meerdere personages uit het dorp, vaak iemand die uit het dorp was verdwenen en nu terugkeert, of iemand die verlangt uit het dorp weg te trekken, de reeks aan personages is toch verschillend in beide bundels. In Wenst zijn de hoofdpersonages meestal volwassenen die verlangen iets te veranderen. Eén keer is er wel een verhaal over enkele jongeren die 12-13 jaar zijn. Dit verhaal is geschreven in de ik-persoon, wat suggereert dat hij ook de verteller van de andere verhalen is. In Sellinger krijg je vaker jongvolwassenen als hoofdpersonage. Het zijn meer coming-of-age-verhalen met dromen van avonturen buiten Wenst. Eén verhaal volgt een weduwe die een baby vindt op het platteland en die zeven jaar later botst met de administratie die geen geboortebewijs heeft voor haar 'zoon'. En het slotverhaal brengt ongeveer alle personages uit de verhalen samen op een feest.
Meer dan een andere focus in personages viel me een andere aanpak in vertelperspectief op. In een quote achteraan het boek staat: 'In Wenst doet hij het ook perfect, door de lezer in een tijdloos landschap te plaatsen en ogenschijnlijk heel nonchalant veelbetekenende woorden te laten vallen.' Dit klopt voor Wenst, maar minder voor Sellinger. Daar zijn de verhalen ten eerste minder tijdloos. Zowel het gebruik van Groningse dialectwoorden, de nog aanwezige invloed van de Duitse bezetter op de avonturendrang van de jongvolwassenen als de aanwezigheid van het modernisme in de vorm van blitse auto's plaatsen deze verhalen meer in die naoorlogse periode, terwijl dat in Wenst nog veel subtieler en onderhuidser is.
Maar ook de schrijfstijl van Wenst is subtieler en onderhuidser. Of nonchalanter, zoals de quote het schrijft. In Sellinger hebben we nog altijd een alwetende verteller. Maar die vertelt veel vaker wat er zich in het hoofd van een personage afspeelt, terwijl we in Wenst dat meer zelfs als lezer moesten aanvoelen. Dat verschil is volgens mij in alle verhalen aan te duiden, waardoor het me een bewuste keuze lijkt. Het is alsof ook in de schrijfstijl het modernisme nu en dan voor de deur van de ouderwetse gemeenschap staat.
Ik durf niet zeggen dat ik de verhalen bijzonder vind. Toen ik het slotverhaal aan het lezen was, bleek ik de meeste personages alweer enigszins vergeten te zijn. Maar knap geschreven zijn ze wel.
June 22, 2024
Stomme rating: ik moet denken aan mijn kind - echt bijna helemaal, nog een paar duizend woorden, Master of Science in de Kunstgeschiedenis - dat zegt dat we niet meer kritisch durven zijn op onze kunst- en cultuurdragers. Ik lees Allard Schröder voor het eerst. Wat een stylist zeg. Ik snap dat hij veel fans heeft.
Maar wat stoor ik me vervolgens aan de bloemrijke met ongevoeglijk veel bijvoeglijk naamwoorden overwoekerde zinnen 😉
En dat je bijvoorbeeld korsetten kunt horen zuchten,
of regelmatig het idee hebt materiaal voor het Nederlands Dictee in handen te hebben (in een zin las ik de woorden antimakassar, crapauds en piëdestal). Of de tientallen personages met stuk voor stuk lyrische (Oost-Groningse neem ik aan) namen zoals Weland, Heiman en Wiegboks.
Toegegeven, dat laatste is misschien wat flauw. Schröder heeft niet voor niets zoveel fans, maar het was gewoon te veel gestileerd en te weinig verhaal naar mijn zin.
Maar wat stoor ik me vervolgens aan de bloemrijke met ongevoeglijk veel bijvoeglijk naamwoorden overwoekerde zinnen 😉
En dat je bijvoorbeeld korsetten kunt horen zuchten,
of regelmatig het idee hebt materiaal voor het Nederlands Dictee in handen te hebben (in een zin las ik de woorden antimakassar, crapauds en piëdestal). Of de tientallen personages met stuk voor stuk lyrische (Oost-Groningse neem ik aan) namen zoals Weland, Heiman en Wiegboks.
Toegegeven, dat laatste is misschien wat flauw. Schröder heeft niet voor niets zoveel fans, maar het was gewoon te veel gestileerd en te weinig verhaal naar mijn zin.
March 24, 2024
3,5 ⭐️
Bespreking voor Belga (naar aanleiding van de nominatie voor de Boon literatuurprijs)
Met de verhalenbundel 'Sellinger' maakt de Nederlandse auteur Allard Schröder kans op de Boon voor fictie. In 'Sellinger' neemt Schröder de lezer een tweede keer mee naar het fictieve dorp Wenst, een dorp vol gewone stervelingen en sukkelaars, mensen bij wie de dromen en verlangens misschien wel even opflakkeren, maar ook even snel opnieuw verdampen.
Het dorp Wenst was eerder, in 2009, al eens het decor voor de personages van Schröder, al kan dit tweede deel perfect los gelezen worden van zijn voorganger. Opnieuw dompelt Schröder, die in 2002 de AKO-literatuurprijs won voor 'De hydrograaf', de lezer onder in het grijsgrauwe en quasi uitzichtloze leven in het Groningse dorpje Wenst anno 1952. Een zin die de sfeer in het dorp goed samenvat is: "Elke dag keken ze thuis over die eindeloze velden en zagen dat er opnieuw niets was gebeurd en dat er ook niets zou gebeuren",
De personages in de verhalen van Schröder zijn ook geen helden, maar gewone stervelingen. "Ik heb het heldendom in de literatuur nooit goed begrepen. Gewone mensen interesseren me meer. Gewone mensen en hun verlangens om vooruit te komen in de wereld", zei Schröder daarover zelf in De Standaard. De naam van het dorp, Wenst, is geen toeval en symboliseert het onvervulde verlangen van de personages.
Rode draad in de verschillende verhalen is de komst van een buitenstaander die de dromen of verlangens aanwakkert. Of het nu gaat om een flitsende vrouw in een Chevrolet of een achtergelaten baby op een akker, het zijn vonkjes die de personages doen opflakkeren en wegdromen van vergezichten buiten Wenst. Maar toch eindigen die aangewakkerde dromen vaak in ontgoocheling of treurnis, of zoals de recensent van Trouw het treffend samenvat over het laatste verhaal van de bundel (Vollers feest): "Ze willen leven, een ander leven, maar het wordt een glas bier en een half dansje op een brak feest. Meer zit er niet in".
Bespreking voor Belga (naar aanleiding van de nominatie voor de Boon literatuurprijs)
Met de verhalenbundel 'Sellinger' maakt de Nederlandse auteur Allard Schröder kans op de Boon voor fictie. In 'Sellinger' neemt Schröder de lezer een tweede keer mee naar het fictieve dorp Wenst, een dorp vol gewone stervelingen en sukkelaars, mensen bij wie de dromen en verlangens misschien wel even opflakkeren, maar ook even snel opnieuw verdampen.
Het dorp Wenst was eerder, in 2009, al eens het decor voor de personages van Schröder, al kan dit tweede deel perfect los gelezen worden van zijn voorganger. Opnieuw dompelt Schröder, die in 2002 de AKO-literatuurprijs won voor 'De hydrograaf', de lezer onder in het grijsgrauwe en quasi uitzichtloze leven in het Groningse dorpje Wenst anno 1952. Een zin die de sfeer in het dorp goed samenvat is: "Elke dag keken ze thuis over die eindeloze velden en zagen dat er opnieuw niets was gebeurd en dat er ook niets zou gebeuren",
De personages in de verhalen van Schröder zijn ook geen helden, maar gewone stervelingen. "Ik heb het heldendom in de literatuur nooit goed begrepen. Gewone mensen interesseren me meer. Gewone mensen en hun verlangens om vooruit te komen in de wereld", zei Schröder daarover zelf in De Standaard. De naam van het dorp, Wenst, is geen toeval en symboliseert het onvervulde verlangen van de personages.
Rode draad in de verschillende verhalen is de komst van een buitenstaander die de dromen of verlangens aanwakkert. Of het nu gaat om een flitsende vrouw in een Chevrolet of een achtergelaten baby op een akker, het zijn vonkjes die de personages doen opflakkeren en wegdromen van vergezichten buiten Wenst. Maar toch eindigen die aangewakkerde dromen vaak in ontgoocheling of treurnis, of zoals de recensent van Trouw het treffend samenvat over het laatste verhaal van de bundel (Vollers feest): "Ze willen leven, een ander leven, maar het wordt een glas bier en een half dansje op een brak feest. Meer zit er niet in".
October 14, 2023
**** 1/2
April 15, 2025
Ja, echt prachtig geschreven. Groots in kleinheid.
April 18, 2023
Heerlijk boek. Mooi verbeeldend taalgebruik van een creatieve denker.
Verhalen die zich afspelen in de jaren 50 in een mogelijk dorp op het platteland in mogelijk Groningen.
Verhalen die zich afspelen in de jaren 50 in een mogelijk dorp op het platteland in mogelijk Groningen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 9, 2023
Prachtig, net als Wenst. Ik zou ook eens willen lezen hoe Allard Schröder een verhaal schrijft dat hoop geeft.
December 26, 2023
Sellinger : Wenst, het tweede boek
AuteurAllard Schröder
TaalNederlands
UitgeverAmsterdam: De Bezige Bij, 2022
234 p.
ISBN9789403103327 (hardback)
Sellinger : Wenst, het tweede boek
AuteurAllard Schröder
De Bezige Bij, 2022
234 p.
ISBN9789403103327 (hardback)
.
Allard Schröder werd één van mijn favoriete Nederlandstalige schrijvers door zijn schitterende roman Grover (1999) over de lotgevallen van een grof besnaarde bankbediende Grover, genomineerd voor de AKO-Literatuurprijs en de ECI Literatuurprijs.
In Sellinger : Wenst, het tweede boek beschrijft Allard Schröder het fictieve Groningse gehucht Wenst, waar de tijd stilstaat en dat wordt bevolkt door zonderlijke personages.
Het boek bestaat uit zeven verhalen die zich allemaal afspelen in het dorp Wenst in de jaren 1950. Daarmee is het boek het vervolg op Schröders verhalenbundel uit 2010, die dezelfde naam als het dorp draagt.
Het titelverhaal mij bijzonder trof door zijn verhaalplot, speelt in 1951. Het verhaal wordt verteld vanuit Else Obbinge die destijds smoorverliefd op hem was. Zij had altijd gedacht dat de jood Sellinger was omgekomen in de kampen en zoekt nu opnieuw toenadering tot haar grote liefde, die opnieuw is opgedoken. Schröder laat de liefde opnieuw opbloeien en confronteert de lezer met de bekrompenheid en de vijandigheid van het dorp tegenover buitenstaanders. De te hoge verwachtingen va Else worden uiteindelijk bijgesteld aan de wrange werkelijkheid.
Alle verhalen spelen zich in dat trieste Wenst af en Schröder slaagt erin die verhalen een herkenbare sfeer mee te geven. Desalniettemin heeft Schröder een unieke stijl die direct herkenbaar is wegens een mix van romantiek en bijtend realisme.
AuteurAllard Schröder
TaalNederlands
UitgeverAmsterdam: De Bezige Bij, 2022
234 p.
ISBN9789403103327 (hardback)
Sellinger : Wenst, het tweede boek
AuteurAllard Schröder
De Bezige Bij, 2022
234 p.
ISBN9789403103327 (hardback)
.
Allard Schröder werd één van mijn favoriete Nederlandstalige schrijvers door zijn schitterende roman Grover (1999) over de lotgevallen van een grof besnaarde bankbediende Grover, genomineerd voor de AKO-Literatuurprijs en de ECI Literatuurprijs.
In Sellinger : Wenst, het tweede boek beschrijft Allard Schröder het fictieve Groningse gehucht Wenst, waar de tijd stilstaat en dat wordt bevolkt door zonderlijke personages.
Het boek bestaat uit zeven verhalen die zich allemaal afspelen in het dorp Wenst in de jaren 1950. Daarmee is het boek het vervolg op Schröders verhalenbundel uit 2010, die dezelfde naam als het dorp draagt.
Het titelverhaal mij bijzonder trof door zijn verhaalplot, speelt in 1951. Het verhaal wordt verteld vanuit Else Obbinge die destijds smoorverliefd op hem was. Zij had altijd gedacht dat de jood Sellinger was omgekomen in de kampen en zoekt nu opnieuw toenadering tot haar grote liefde, die opnieuw is opgedoken. Schröder laat de liefde opnieuw opbloeien en confronteert de lezer met de bekrompenheid en de vijandigheid van het dorp tegenover buitenstaanders. De te hoge verwachtingen va Else worden uiteindelijk bijgesteld aan de wrange werkelijkheid.
Alle verhalen spelen zich in dat trieste Wenst af en Schröder slaagt erin die verhalen een herkenbare sfeer mee te geven. Desalniettemin heeft Schröder een unieke stijl die direct herkenbaar is wegens een mix van romantiek en bijtend realisme.
March 8, 2024
Tot mijn scha en schande moet ik bekennen dat Sellinger het eerste boek is dat ik van Allard Schröder gelezen heb, maar wat een genot was het om door de 'petites histoires' van Wenst te wandelen, begeleid door een taal die aanvoelt als een warm deken.
De inwoners van Wenst leven als het ware onder een glazen stolp en alles wat zich buiten Wenst afspeelt, wordt aan hun verbeelding overgelaten. De afzonderlijke verhalen hebben op het eerste zicht niks met elkaar te maken en als lezer verwacht je misschien dat in het laatste verhaal de losse eindjes van de eerdere verhalen mooi zullen samenkomen, maar Allard Schröder speelt met de verwachtingen van de lezer op zo'n manier dat je verwonderd achterblijft.
Ga, lees en geniet hiervan.
De inwoners van Wenst leven als het ware onder een glazen stolp en alles wat zich buiten Wenst afspeelt, wordt aan hun verbeelding overgelaten. De afzonderlijke verhalen hebben op het eerste zicht niks met elkaar te maken en als lezer verwacht je misschien dat in het laatste verhaal de losse eindjes van de eerdere verhalen mooi zullen samenkomen, maar Allard Schröder speelt met de verwachtingen van de lezer op zo'n manier dat je verwonderd achterblijft.
Ga, lees en geniet hiervan.
March 7, 2024
Ogenschijnlijk losstaande kortverhalen, doch ze vinden allemaal plaats in een dorpsgemeenschap Wenst nabij Groningen.
Naoorlogse tijdsgeest. De hoofdfiguren van de verhalen zijn op zoek naar zichzelf, willen zichzelf vinden, slagen er niet allemaal in. Enkelen verlaten het dorp en zoeken andere horizonten op.
Prachtige proza!
Een zweem van mysterie spint zich doorheen de verhalen.
Staat op de shortlist van de Boon Literatuurprijs.
Naoorlogse tijdsgeest. De hoofdfiguren van de verhalen zijn op zoek naar zichzelf, willen zichzelf vinden, slagen er niet allemaal in. Enkelen verlaten het dorp en zoeken andere horizonten op.
Prachtige proza!
Een zweem van mysterie spint zich doorheen de verhalen.
Staat op de shortlist van de Boon Literatuurprijs.
July 30, 2024
Wat een sierlijke stijl, zoveel mooi gepolijste zinnen. Niemand kan de eenzaamheid en de vruchteloze zoektocht naar geluk onder de lage en donkere Oost-Groningse hemel delicater beschrijven dan Schröder. Niveau Jeroen Brouwers. Niet zo woest, maar elk woord staat op de plek waar het moet staan. Klasse.
October 5, 2024
Korte verhalen over het boerenleven in het fictieve dorp Wenst in Oost-Groningen, waar niks gebeurt, maar, zoals deze verhalen laten zien, het is nog helemaal niet makkelijk om deze leegte in een behoorlijke verhaallijn te gieten. De zeven verhalen hebben met elkaar gemeen dat ze in Wenst spelen en dat er af en toe dezelfde mensen in optreden, hoewel er weinig gebeurt. Het is niettemin het tweede deel over Wenst, maar het stimuleert me helemaal niet om het eerste deel te gaan lezen. Verhalen over boerendorpen ontaarden al gauw in streeknovelles, en hier is dat niet anders. Voor buitenstaanders die wel een leven hebben is dat helemaal niet interessant. Het einde is surrealistisch en tegelijk vergezocht.
July 13, 2023
Schroder roept met zijn verhalen, stijl en prachtige zinnen een even indringende als herkenbare sfeer op van het leven, de verlangens en gesmoorde ambities in Oost Groningen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 5, 2024
Wat een geweldig talige bundel van Allard Schröder. De kortste zinnen bevatten zoveel rijkdom dat je langzaam moet lezen, terwijl de verhalen je juist mee de wereld van Wenst in slepen.
May 1, 2024
Een reeks mooie verhalen, wat schurend op de de rand van werkelijkheid en magisch-realisme, heel goed geschreven, een feest voor een geduldige lezer.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews