Η µικρή Μοκοσάντα φεύγει απ’ το χωριό της λίγο πριν ξεσπάσει εµφύλιος. Οδηγός της το πράσινο αστέρι, όπου ζουν, παντοτινά ευτυχισµένες, οι ψυχές των καλών ανθρώπων. Στο ταξίδι της συναντά ζώα που γίνονται φίλοι της, κι όλοι µαζί αναζητούν την Αλτάντα, το πέρασµα των κόσµων, γιατί η Μοκοσάντα ονειρεύεται να ξαναδεί τον πατέρα της, που έχασε µικρή, κι ίσως ακόµα και τη µάνα της, γιατί δεν ξέρει τι απόγινε όταν ο πόλεµος κατάπιε το Μοκόσο. Ο Ίκο-Ίκο, το πεινασµένο, φοβισµένο λυκάκι. Ο Λίτολο, ο µελαγχολικός γύπας. Η Ζουζούτα, το µικρό βασανισµένο φίδι. Κι εσείς, οι αναγνώστες της περιπλάνησής τους, κάτω απ’ τη λάµψη του πράσινου αστεριού. Ένα µυθιστόρηµα για τη φιλία και την αγάπη. Μια περιπέτεια για τον άλλο κόσµο, που ζει µέσα µας. Μια ιστορία σαν παραµύθι, για παιδικές ψυχές – σ’ ό,τι σώµα κι αν κατοικούν.
Ο Πέτρος Χατζόπουλος, όπως είναι το πραγματικό όνομα του Αύγουστου Κορτώ (English: Auguste Corteau), γεννήθηκε το 1979 στη Θεσσαλονίκη. Έχει εκδώσει διηγήματα, μυθιστορήματα, ποιήματα, νουβέλες, κριτικές και βιβλία για παιδιά.
Όσοι έχετε διαβάσει τον μικρό πρίγκιπα του Εξυπερύ θα αισθανθείτε για την μικρή Μοκοσάντα ότι είναι η μικρή σύγχρονη πριγκίπισσα που γεμάτη καλοσύνη κ ενσυναίσθηση θα αγγίξει την καρδιά σας...
Ένα βιβλίο πυρήνας αγάπης για τη φύση, για την οικολογία αλλά και για την αγάπη της φύσης προς τον άνθρωπο.Μια δύναμη αγάπης που γεννιέται αυθόρμητα. Για άλλη μία φορά ο Κορτώ είναι ένας ευφάνταστος ,εύστοχος, περιεκτικός και αναλυτικός λογοπλάστης που καταφέρνει να ακουμπήσει το εσώτερο κομμάτι της ψυχής μας και το επιβιβάζει σε ένα όχημα ταξιδίου...πρωτόγνωρο. Ένα παραμύθι που ξεκινάει από αρχέγονες μνήμες και δίνει τη δυνατότητα στην ψυχή σου να γυρίσει στην αρχή...
🟢 Οι λέξεις είναι σπόροι, φυτρώνουν μέσα σου μόλις τις ακούσεις πχ κανείς δεν ήξερε τι σημαίνει η λέξη μαμά όταν γεννηθήκαμε και ωστόσο κατά βάθος ξέραμε... 🟢 Ποια λέξη σας φαίνεται απαίσια? Η φρικτοτερη λέξη είναι η παράδοση... Σημαίνει ότι οι νεκροί εξουσιάζουν τους ζωντανούς, ότι είσαι πιόνι όντων που δεν σε γνώρισαν ποτέ, και ωστόσο ζούνε τη ζωή σου. Όποιος θέλει να κάνει το παράλογο να μοιάζει λογικό, όποιος θέλει να δικαιολογήσει την αδικαιολόγητη βία, την κακία, την βαφτίζει παράδοση
Ένα βιβλίο που σε ενώνει με το παιδί μέσα σου και σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Πόσοι συγγραφείς μπορούν τόσο απλά και εύκολα να το κάνουν αυτό σήμερα?
Μπορείτε να βρείτε και άλλες παρουσιάσεις βιβλίων στη στήλη de-book του debop
Η Μοκοσάντα είναι έτοιμη να αναχωρήσει για το Πράσινο Αστέρι. Αφήνει την οικογενειακή της εστία και τη μητέρα της, λίγο πριν ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος στο χωριό της, το Μοκόσο. Όσο και αν προσπαθεί να πάρει μαζί τη μητέρα της, εκείνη ξέρει πως ένα πρόβλημα υγείας μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην επιβίωση της κόρης της. Με δάκρυα στα μάτια, λοιπόν, ξεκινάει το ταξίδι για το μέρος όπου ζουν ευτυχισμένες οι ψυχές των νεκρών καλών ανθρώπων, όπως ο πατέρας της.
Στην πορεία της αυτή, παρέα με λίγο φαγητό, νερό και μια κουβέρτα, ξετυλίγεται η γλυκόπικρη ιστορία του μικρού κοριτσιού. Στον διάβα της, ένας λύκος, ένα γεράκι και ένας φίδι γίνονται οι ιδανικοί συνοδοιπόροι για το ταξίδι της. Με τη συνοδεία των νέων φίλων της, συνεχίζει αγέρωχη, με πολύ πόνο και πολλή ελπίδα, τον δρόμο για την εκπλήρωση του ονείρου της, να συναντήσει ξανά τον πατέρα της.
Ο Αύγουστος Κορτώ μόλις παρέδωσε το πιο χαρισματικό, αριστουργηματικό και άρτιο βιβλίο του! Το Πράσινο Αστέρι είναι μια μικρή βίβλος της ζωής. Θυμίζοντας σε πολλά σημεία τον σπουδαίο Μικρό Πρίγκιπα, κυρίως λόγω του ταξιδιού ενός μοναχικού παιδιού και της εμφάνισης των ζώων, το Πράσινο Αστέρι ακολουθεί τη δική του αυτόνομη πορεία στον χώρο της λογοτεχνίας.
H απώλεια είναι ο πυλώνας της ιστορίας. Ο θάνατος είναι αυτός που γκρεμίζει και ξαναζωντανεύει τον κόσμο της Μοκοσάντα και των φίλων της. Είναι συγκινητικό το πώς η απουσία έχει καθορίσει και τις ζωές των πλασμάτων που βρίσκονται στο πλευρό της. Ωστόσο, μέσα στις κακουχίες και τις δυσκολίες, το μοίρασμα, η ενσυναίσθηση και η αγκαλιά είναι τα κλειδιά για την πόρτα του φωτός και της αισιοδοξίας.
Πράγματι, όπως έχει υπογραμμίσει ο ίδιος ο συγγραφέας, είναι ένα βιβλίο για τους μεγάλους που είναι ακόμα παιδιά. Είναι ένα βιβλίο για το δώρο της ζωής, το οποίο κατανοείται με απόλυτη σιγουριά και χωρίς κανένα ίχνος μαύρης ματαιότητας, από την αντίθετη λέξη που ορίζει τη ζωή, τον θάνατο. Εκτός αυτού, αυτό το μαγικό βιβλίο επαναπροσδιορίζει την έννοια της φιλίας και της αγάπης, της αυτοθυσίας και της οικογένειας. Είμαστε τυχεροί αφού μπορούμε να διαβάσουμε την ιστορία της Μοκοσάντα. Ακόμα πιο τυχεροί όμως είμαστε αφού διανύουμε αυτήν τη ζωή την ίδια στιγμή που ο συγκεκριμένος συγγραφέας διανύει τα δικά του βιώματα.
Η μικρή Μοκοσάντα φεύγει από το χωριό της λίγο πριν ξεσπάσει ο εμφύλιος πόλεμος, καθοδηγούμενη από το πράσινο αστέρι, όπου ζουν αιώνια ευτυχισμένες οι ψυχές των καλών ανθρώπων. Στο ταξίδι της, γνωρίζει ζώα που γίνονται φίλοι της, και όλοι μαζί αναζητούν την Αλτάντα, το πέρασμα προς άλλους κόσμους. Η Μοκοσάντα ελπίζει να ξαναβρεί τον πατέρα της, που έχασε όταν ήταν μικρή, και ίσως και τη μητέρα της, της οποίας η τύχη αγνοείται από τότε που ο πόλεμος κατέστρεψε το Μοκόσο. Στο πλευρό της έχει τον Ίκο-Ίκο, το πεινασμένο και φοβισμένο λυκάκι, τον Λίτολο, τον μελαγχολικό γύπα, και τη Ζουζούτα, το μικρό βασανισμένο φίδι. Εσείς, οι αναγνώστες, θα ακολουθήσετε την περιπέτειά τους υπό το φως του πράσινου αστεριού. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που εξυμνεί τη φιλία και την αγάπη, μια περιπέτεια για τον εσωτερικό κόσμο μας, γραμμένη σαν παραμύθι για παιδικές ψυχές, ανεξάρτητα από το σώμα στο οποίο κατοικούν.
Η Μοκοσάντα αναγκάζεται να φύγει από το χωριό της καθώς ο πόλεμος είναι προ των πυλών. Στόχος της είναι να φτάσει στο πράσινο αστέρι εκεί που κατοικούν οι ψυχές των ανθρώπων που έφυγαν.
Στην διαδρομή της θα συναντήσει έναν λύκο, έναν γύπα και ένα φίδι. Αυτό που τους συνδέει είναι η απώλεια και αυτό που τους ενώνει είναι η αλληλεγγύη.
Ένα παραμύθι ενηλίκων που εξυμνεί την ομορφιά που έχει η ζωή μας όταν υπάρχει η αγάπη για τον πλησίον, η αποδοχή της διαφορετικότητας και η καλοσύνη στις πράξεις μας.
Ο Αύγουστος Κορτώ για άλλη μία φορά επέλεξε να μας χαρίσει ένα βιβλίο που αν και φαίνεται αρκετά απλοϊκό περνάει με έξυπνο τρόπο ωραία μηνύματα για τον θεσμό της φιλίας και των ανθρώπινων σχέσεων.
Ακολουθήστε και εσείς το πράσινο αστέρι και που ξέρετε μπορεί να σας βγάλει σε ένα νέο μονοπάτι που να αξίζει να το διαβείτε.
Θα ελεγα πως είναι ένα παραμυθι για μεγάλους αλλα σίγουρα μπορεί να διαβαστεί και από παιδιά για τα ωραία και βαθιά με νόημα,μηνυματα που περνάει. Ο συγγραφεας με τον δικο του τρόπο που μοιάζει απλος αλλα τοσο γεμάτος με συναισθηματα,χρώματα μας περνάει όμορφα την δύναμη της φιλίας,της συντροφικότητας,της καλοσύνης και της αγαπης. Ένα βιβλίο που μιλάει για την απώλεια αλλα σου γεμιζει την καρδιά με γλύκα και ζεστασιά τόση που δεν σε φορτίζει ψυχολογικά. Νιώθω ότι θα κολησω με την γραφή του και θα θέλω να διαβάσω όλα τα βιβλία του
Ένα φανταστικό παραμύθι με βαθύτερα νοήματα και συναισθήματα, γραμμένο με τρόπο ειλικρινή, χωρίς φανταχτερά λόγια. Η γραφή του αγγίζει τον αναγνώστη με την αλήθεια της. Η απλότητα του δεν μπορεί παρά να είναι αποτέλεσμα δυνατής σκέψης και σοφίας.
"Η φριχτότερη λέξη είναι η παράδοση. Σημαίνει οτι οι νεκροί εξουσιάζουν τους ζωντανούς, οτι εισαι πιόνι όντων που δεν σε γνώρισαν ποτέ κι ωστόσο ζούνε τη ζωή σου"
Έχω τελειώσει το βιβλίο κ μ έχει μείνει μια γλύκα, μια τρυφερότητα, μια ζεστασιά. Από αυτές που έρχονται κ ενώνουν ραγισματα της ψυχής. Το αγάπησα λέξη προς λέξη. Για όλα τα χρώματα που έφερε στα αυτιά μου, όλους τους ήχους που ζωγράφισε μπρος στα μάτια μ, όλες τις μυρωδιές που γέμισε τα χέρια κ την αγκαλιά μ. Υπέροχα γλυκό.
"Ο κόσμος είναι αληθινός μόνο αν έχεις κάποιον να στον δείξει"
Είχα χρόνια να διαβάσω "παιδικό" βιβλίο (είχα ξεχάσει τι έχανα). Πρόκειται για ένα γλυκό παραμύθι για την απώλεια, την ελπίδα, την καλοσύνη, την φιλιά, και φυσικά την αγάπη "που γεννιέται αυθόρμητα, εκει που δεν το περιμένεις, σε πείσμα των κανόνων και της ιστορίας".
Ένα τόσο γλυκό και συγκινητικό παραμύθι που με συνεπήρε και το διάβασα όλο σε μια ώρα. Ο Κορτώ με κέρδισε για άλλη μια φορά με την μοναδική του γραφή που στο βιβλιαράκι αυτό εκπέμπει μια τρυφερότητα, μια προσπάθεια κατανόησης του κόσμου και έννοιες όπως η φιλία κι η αγάπη μπλέκονται μεταξύ τους και συνδέουν έναν άλλον κόσμο με τον δικό μας τον πρόσκαιρο στην γη.
Δεν μπορώ να εκφράσω με λόγια πόσο υπέροχο, πόσο σοφό, πόσο ανεκτίμητο είναι αυτό το βιβλίο. Μου αγγιξε την ψυχή σαν την πρώτη φορά που διάβασα τον Μικρό Πρίγκηπα και από τότε που γύρισα την τελευταία του σελίδα, δεν έχω σταματήσει να το σκέφτομαι και να το κουβαλάω μέσα μου ...
Γιατί δεν έχει σημασία αν αυτός που σε νοιάζεται είναι δικός σου ή ξένος, άνθρωπος ή ζώο: η καλοσύνη, πιο γρήγορη απ' οτιδήποτε στην πλάση, αγγίζει την καρδιά του ενός την ίδια στιγμή που γεννιέται στην καρδιά του άλλου.
Δυστυχώς δεν μπορώ να πω ότι με άγγιξε πάρα πολύ. Ήταν σαν παραμύθι και όχι σαν μυθιστόρημα. Έχει φυσικά κάποια πολύ όμορφα κομμάτια και ρέει εύκολα αλλά θεωρώ ότι αγγίζει τα θέματα λίγο επιφανειακά και δεν εμβαθύνει παραπάνω για να κατανοήσουμε καλύτερα την ιστορία, ιδιαίτερα στο τέλος.
Τι ψυχή η Μοκοσάντα. Τι ψυχή κι ο Κορτώ. Ένα ολιγοσέλιδο (παράξενο για τον συγκεκριμένο πολυγραφότατο συγγραφέα που συνήθως γράφει πιο ογκώδη βιβλία) αριστούργημα. Ζεστό, συγκινητικό παραμύθι.
Ευγενικό, καλοσυνάτο, αγαπησιάρικο. Ένας τρυφερός Κορτώ που κερδίζει τις εντυπώσεις. Ένα βιβλίο που παρά την πικρή ιστορία που κρύβει και με οδηγό πάντα την αγάπη, κουβαλά την ελπίδα και την πίστη ότι είμαστε όλοι ικανοί να φτιάξουμε τον παράδεισο που μας αξίζει.
Αφηγείται μια παιδική ιστορία για ένα μακρινό ταξίδι. Κανένας δε φαντάζεται τι θα συμβεί στο τέλος. Ένα παραμύθι θα έλεγε κανείς για παιδιά, όμως εγώ θεωρώ ότι είναι ένα παραμύθι για μεγάλος. Διαβάζοντας το σου θυμίζει πολλά από αυτά που ξέχασες να υπολογίζεις ως σημαντικά. Για εμένα είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει ο καθένας από εμάς και αξίζει τα 5 αστέρια!!!
Το διάβασα κατά τη διάρκεια της πτήσης μου. Είναι ένα όμορφο παραμύθι, με πολύ όμορφα μηνύματα και παραλληλισμούς με αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν σήμερα. Απλά, αφού προορίζεται για ενήλικες, θα ήθελα να έχει λιγο περισσότερο βάθος. Θα το διάβαζα σ ένα παιδί πολύ ευχάριστα, αλλά είναι από τα βιβλία που έχω απολαύσει περισσότερο (γενικά ή από το συγκεκριμένο συγγραφέα); Όχι. Αξίζει όμως να διαβαστεί.