Η λέσχη του κακού

by Πάνος Αμυράς

Αύγουστος 1939,

Η κοσμική Αθήνα έχει μετατραπεί σε κέντρο διεθνούς κατασκοπείας ενώ οι πολεμικές ιαχές της ναζιστικής Γερμανίας αντηχούν σε όλη την Ευρώπη.
Χάρη σε ένα τυχαίο γεγονός, ο νεαρός αξιωματικός της Αστυνομίας Νίκος Αγραφιώτης αναλαμβάνει την πρώτη του αποστολή. Να εξιχνιάσει τη στυγερή δολοφονία ενός πρωταθλητή πυγμαχίας.

Ο Αγραφιώτης θα μπλέξει με τη σκοτεινή πλευρά της πόλης και θα περιηγηθεί στα μεγάλα σαλόνια προκειμένου να εξιχνιάσει το έγκλημα, αλλά θα διαπιστώσει ότι ο κύκλος του αίματος μόλις έχει ξεκινήσει.
Στην έρευνά του σε κακόφημα στέκια και πολυτελείς επαύλεις θα συναντήσει τζογαδόρους, μυστηριώδεις γυναίκες, πράκτορες και ανθρώπους του χρήματος σε μια Ελλάδα που ψάχνει κατεύθυνση μπροστά στη φωτιά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μαζί με μία ντίβα της τζαζ θα προσπαθήσει να ανακαλύψει την αλήθεια και θα έρθει αντιμέτωπος με το τέρας που γιγαντώνεται στα σωθικά της ανθρωπότητας.

Η πρώτη αποστολή του Νίκου Αγραφιώτη.
Ο Νίκος Αγραφιώτης πρωταγωνιστεί επίσης στην αστυνομική σειρά Η τριλογία της κατοχής

400 pages, Paperback

First published October 18, 2023

About the author

O Πάνος Αμυράς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στην ΑΣΟΕΕ αλλά γρήγορα στράφηκε στη δημοσιογραφία. Ξεκίνησε την καριέρα του από την οικονομική εφημερίδα Εξπρές. Το 1994 εντάχθηκε στο δημοσιογραφικό δυναμικό του Ελεύθερου Τύπου, ενώ από το 2011 έχει αναλάβει τη διεύθυνση της εφημερίδας. Έχει εργαστεί στο ραδιόφωνο της ΕΡΑ (Α΄ Πρόγραμμα) και στον ραδιοφωνικό σταθμό City FM. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών

Reviews

[Michael Kotsarinis]

Το prequel της πολύ επιτυχημένης Τριλογίας της Κατοχής, συνεχίζει την ίδια καλή συνταγή, συνδυάζοντας το ιστορικό μυθιστόρημα με πληθώρα πληροφοριών για την εποχή με το αστυνομικό ή πιο σωστά το νουάρ καθώς η υπόθεση, οι άνθρωποι και οι χώροι του βιβλίου ανήκουν καθαρά στο είδος αυτό. Διαβάζεται σαφώς πιο ελαφρά από τα προηγούμενα και δεν το εννοώ υποτιμητικά αλλά με την έννοια ότι δεν συγκρίνεται η τραγικότητα των γεγονότων της τριλογίας με τα τέλη του μεσοπολέμου όσο δύσκολες και αν ήταν οι καταστάσεις. Θεωρώ ότι σε όσους άρεσε η Τριλογία της Κατοχής θα αρέσει και αυτό ενώ είναι ένα πολύ καλό και σαν εισαγωγικό αν δεν την έχετε διαβάσει ακόμα.

Δείτε και την άποψη μου στο Ex Libris.

[Giannis · Rating 3 out of 5]

Ο Νίκος Αγραφιώτης επιστρέφει, νεότερος αυτή τη φορά καθώς ο Αμυράς μας διηγείται τη πρώτη αστυνομική υπόθεση του αστυνομικού που αγαπήσαμε. Η υπόθεση διαδραματίζεται στην Αθήνα του 1939, λίγο πριν τα τύμπανα του πολέμου ηχήσουν στην Ευρώπη. Η υπόθεση που καλείται να επιλύσει ο πρωτάρης Νίκος, είναι αρκετά «αδύναμη» σε σχέση με τη πρώτη τριλογία και δίνει την αίσθηση ότι δημιουργήθηκε πρόχειρα προκειμένου να «υποστηρίξει» την ιστορική καταγραφή των γεγονότων πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε όποιον άρεσε η πρώτη τριλογία και η ιστορία της εποχής, θα απολαύσει σίγουρα και αυτό το βιβλίο. Οποιοσδήποτε άλλος δεν έχει παρόμοιο ενδιαφέρον για την περίοδο εκείνη, καλύτερα να προσπεράσει!

Πρόχειρη ιστορία μυστηρίου, πρόχειροι διάλογοι, πρόχειροι έρωτες, αλλά με εξαιρετική ιστορική καταγραφή γεγονότων, προσώπων και περιοχών.

[Vassilis Xanthakis · Rating 5 out of 5]

Ο αγαπημένος αστυνομικός Αγραφιώτης επιστρέφει στη δράση κι αυτή τη φορά ο συγγραφέας τον τοποθετεί πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο κι ενώ βρισκόταν στην ενεργή δράση της ελληνικής αστυνομίας. Ο κ. Αμυράς είναι μετρ του είδους και γνωρίζει καλά πώς να διατηρεί το ενδιαφέρον σε υψηλά επίπεδα και πώς να μεταφέρει νοερά τον αναγνώστη στην ατμόσφαιρα της εποχής. Άριστο.

[Vasilis Kalandaridis · Rating 5 out of 5]

Πολύ καλό και σχεδόν διασκεδαστικό θα το χαρακτήριζα.

[Simos Varrias · Rating 4 out of 5]

Καλη πλοκη, ωραια γραφη, σε κραταει. Τα πραγματικα στοιχεια δινουν εναν αερα αυθεντικοτητας χωρις να κουράζουν. Λιγο δωρικο στυλ αλλα ταιριαστο. Θα διαβασω και αλλο του ιδιου.

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Είμαστε στα 1939. Ο νεαρός αξιωματικός της αστυνομίας Νίκος Αγραφιώτης ανακαλύπτει ένα πτώμα κοντά στο Ακταίον του Φαλήρου και οι ανώτεροί του του αναθέτουν την υπόθεση. Νεκρός είναι ένας διάσημος και ικανός πυγμάχος, πώς συνδέεται όμως με το κλίμα κατασκοπείας που αρχίζει να εξαπλώνεται πάνω από την Αθήνα; Πόσο εύκολο είναι να βρει ο Αγραφιώτης την άκρη σε μια υπόθεση όπου εμπλέκονται ισχυροί οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες;

Μπορεί να είναι εκδοτικά το τέταρτο μυθιστόρημα με ήρωα τον αγαπημένο μου Νίκο Αγραφιώτη, πρόκειται όμως για την πρώτη του υπόθεση, η οποία διαδραματίζεται τον Αύγουστο του 1939, έναν μήνα πριν την εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία και έναν χρόνο πριν την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου. Είναι η περίοδος εορτασμών της τρίτης επετείου της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου και ταυτόχρονα το δυσοίωνο πρελούδιο για την Ευρώπη, μιας και σύννεφα πολέμου μαζεύονται στα σύνορα της Πολωνίας. Η κοσμική Αθήνα έχει μετατραπεί σε κέντρο διεθνούς κατασκοπείας και όσο προχωράει η υπόθεση παρακολουθούμε τα διπλωματικά γεγονότα που θα οδηγήσουν στο ξέσπασμα του πολέμου: σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, άμεση ανάγκη για επιστροφή του βασιλιά από την Κέρκυρα, Συμφωνία του Μονάχου («δεν ήταν ο θρίαμβος της ειρήνης αλλά το τρόπαιο που αποθράσυνε το Βερολίνο») και πολλά άλλα, καταστάσεις που δημιουργούν έναν ασφυκτικό κλοιό όσο ο Νίκος Αγραφιώτης προσπαθεί να λύσει την υπόθεση.

Ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος είναι ένας νεαρός αξιωματικός της Αστυνομίας που δουλεύει στο ΙΗ΄ Τμήμα στα Σφαγεία, έναν προορισμό δυσμενούς μετάθεσης για τους μη αρεστούς της Διοίκησης Πρωτευούσης, μιας και μεθύστακες, χαρτοκλέφτες και κλεφτρόνια αποτελούν τη μικρή αλλά σταθερή πελατεία του. Ο Αγραφιώτης μόλις έναν χρόνο πριν κέρδισε μια θέση για μετεκπαίδευση στην Εγκληματολογική Υπηρεσία του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, που τον βοήθησε πολύ, προτιμά όμως να μείνει προσγειωμένος και σιωπηλός παρά να αγχωθεί για την ανέλιξή του στο Σώμα. Είναι ένας άνθρωπος που δε διαφέρει και πολύ από αυτόν που εξελίχθηκε στα επόμενα βιβλία: «…απέφευγε όσο μπορούσε τη θάλασσα και τους ολοκληρωτισμούς, και τα δύο του προκαλούσαν ναυτία» (σελ. 136). Προχωρώντας στις έρευνές του, διαπιστώνει πόσο δύσκολη είναι η υπόθεση και, ακόμη χειρότερα, πόσο αναλώσιμη είναι η θέση του, πως πρόκειται ουσιαστικά για ένα αναπόσπαστο κομμάτι μιας καλοστημένης παγίδας. Πώς θα αντιδράσει λοιπόν σε αυτήν τη διαπίστωση, πώς θα αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού; Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν οι ανώτεροί του, ο αστυνομικός διευθυντής Λουκάς Πουρνάρας και ο Υποδιοικητής Γενικής Ασφάλειας Σπύρος Παξινός, ορίζουν τον Θανάση Τσουγκανέα ως βοηθό του! Πρόκειται για άσπονδο φίλο του, δεν τα πάνε καλά, είναι εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, ίσως όμως είναι μια καλή επιλογή για την υπόθεση, αφού γνωρίζει καλά την πιάτσα. Θα καταφέρουν να συνεργαστούν αρμονικά;

Ο Κώστας Κρίσπης ήταν πολύ καλός πυγμάχος, φαβορί για τους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1940 και αθλούνταν στον Πυγμαχικό Σύλλογο Πετραλώνων, όντας το καλύτερο παιδί του. Ποιος θα ήθελε λοιπόν το κακό του; Πώς γίνεται ο θάνατός του να συνδέεται με τα πλοκάμια που έχει εξαπλώσει η Γερμανία ανά την Ευρώπη; Τα βήματα των ερευνών οδηγούν τον Αγραφιώτη στην τραγουδίστρια Μίρα, που φαίνεται να είχε ιδιαίτερους δεσμούς με τον πυγμάχο, ποιος είναι όμως ο πραγματικός ρόλος της στην ιστορία; Θα βοηθήσει ή θα προδώσει τον Αγραφιώτη; Στον κύκλο της συναντάμε τον Θωμά Χατζηλάμπρου, από τους βασικούς προμηθευτές καπνών στη Γερμανία και αντιπρόσωπο γερμανικών εταιρειών, τον Ηλία Δραγάτση, ανώτατο διευθυντικό στέλεχος της Ανώνυμης Ελληνικής Τηλεφωνικής Εταιρείας που πηγαινοέρχεται στη Γερμανία και τη γυναίκα του, Θάλεια, η οποία έρχεται σε επαφές με σημαίνοντα πρόσωπα της ιταλικής αριστοκρατίας, τον φιλοβρετανό γιατρό Γιάννη Βασιλείου, τον βασιλιά των καμπαρέ Μηνά Κελμπή, που πλουτίζει από το εμπόριο γυναικών και μαδά κορόιδα στις χαρτοπαικτικές λέσχες και πολλούς άλλους.

Το μυθιστόρημα είναι γραμμένο με τον γνωστό τρόπο που αγάπησα και στα υπόλοιπα της σειράς: γρήγορη αφήγηση, λιτοί διάλογοι, κλιμάκωση της πλοκής κι ένα άψογα στημένο πραγματολογικό φόντο με άφθονες ιστορικές και άλλες πληροφορίες που όμως δε με κούρασαν στιγμή. Κακόφημα στέκια και πολυτελείς επαύλεις, τζογαδόροι και πράκτορες, μυστηριώδεις γυναίκες και ντίβες της τζαζ, αγώνες πυγμαχίας και προετοιμασίες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αυξημένες εμπορικές σχέσεις Ελλάδας-Γερμανίας ώστε να περιοριστεί ο οικονομικός ρόλος της Μεγάλης Βρετανίας στη χώρα και σταδιακά να προωθηθούν όπλα στην Ελλάδα για στρατιωτική εξάρτηση της χώρας και μέσω αυτού πιο εύκολη πρόσδεση στο άρμα του Χίτλερ κ. π. ά., όλα σε αυτό το συναρπαστικό μυθιστόρημα. Η ζωντάνια και η απεικόνιση της τοπογραφίας της Αθήνας εκείνης της εποχής, που στηρίχτηκε σε κοπιώδη και προσεγμένη μελέτη των σχετικών πηγών και της βιβλιογραφίας, είναι παρούσα και εδώ. Οδοί και λεωφόροι, συνοικίες και νοσοκομεία, καφενεία και ζαχαροπλαστεία, εμβληματικά κτήρια και πολυκατοικίες αποκαλύπτουν τα μυστικά τους, κάνοντάς με και πάλι να τρέχω σε αναζήτηση περαιτέρω πληροφοριών, συνεπαρμένος από το αναπάντεχο κυνήγι γνώσης στο οποίο με έριξε το βιβλίο.

Το κτήριο της Γενικής Ασφάλειας επί της οδού Στουρνάρη, με το ενδιαφέρον Εγκληματολογικό Μουσείο στον τρίτο όροφο, η κοντινή και όμορφη λουτρόπολη της Γλυφάδας, με την έντονη κοσμική ζωή για τους πλούσιους και τα σκιερά δασάκια γι�� την Κυριακή της φτωχολογιάς, ο Ιππόδρομος στο Φάληρο με τους αγώνες, τα στοιχήματα, τα άλογα να παίρνουν φωτιά (τίποτα δεν κατάλαβα απ’ όσα παρέθεσε ο συγγραφέας, γκανιάν, πλασέ, ποσοστά, κέρδη κλπ. ένας αχταρμάς στο μυαλό μου, τριτοδεσμίτης γαρ), τα προσφυγικά παραπήγματα στη Νέα Κοκκινιά και στην Καλλιθέα, με τη δεύτερη να χαρακτηρίζεται ως «η Μονμάρτη της Αθήνας» χάρη στη σύνδεση των νεοφερμένων προσφύγων με τους κατοίκους της περιοχής και με τον Σωτήρη Σκίπη και τον Ιωάννη Γρυπάρη να προσφέρουν λίγο φως στη σκοτεινιά των καιρών. Είμαστε στην περίοδο όπου μόλις γκρεμίστηκε το Υπουργείο Οικονομικών στην πλατεία Κλαυθμώνος, ο ξεπεσμένος Αρμάνδος Δελαπατρίδης ζητιανεύει, η ατμόσφαιρα και το κλίμα της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά με τα λόγια του αρχηγού της κυβέρνησης, με την προπαγάνδα, με τα έργα στην πόλη, με το κυνήγι των κομμουνιστών, με τις παράτες της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας να δίνουν ένα ενδιαφέρον και άκρως ρεαλιστικό φόντο για την εξέλιξη της ιστορίας. Οι πολεμικές προετοιμασίες κρύβουν μεγάλα κέρδη και άρα τίποτα δεν είναι ικανό να τις σταματήσει, αλλά πώς συνδέονται όλα αυτά με τον χώρο της πυγμαχίας;

«Η λέσχη του κακού» είναι μια συναρπαστική περιπέτεια κατασκοπείας, γεμάτη μισές αλήθειες και ατόφια ψέματα, που διαδραματίζεται λίγες μέρες πριν το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Ο νεαρός αξιωματικός της αστυνομίας Νίκος Αγραφιώτης έχει να επιλύσει μια δύσκολη υπόθεση που μπλέκεται από σελίδα σε σελίδα όλο και περισσότερο, με τον συγγραφέα να παρεμβαίνει για καλύτερη κατανόηση των γεγονότων με συναρπαστικές πληροφορίες και σημαντικές εξελίξεις. Ιωάννης Μεταξάς, Εμμανουέλε Γκράτσι (ανατρίχιασα με τη συζήτηση που είχε με τον Μεταξά, με τα διπλωματικά του λόγια και με τα ξεκάθαρα του Μεταξά ως προς τα ζωτικά συμφέροντα και την ακεραιότητα της Ελλάδας, όλα αυτά έναν χρόνο πριν ξαναμιλήσουν και οδηγηθούμε στην κήρυξη του πολέμου), Αρθούρος Ζάιτς, Κώστας Κοτζιάς, Αριστοτέλης Κουτσουμάρης και άλλοι αναμιγνύονται με τους φανταστικούς ήρωες του βιβλίου και όλοι μαζί συγκροτούν μια συναρπαστική και μελετημένη εικόνα μιας πόλης και μιας εποχής, ένα ικανοποιητικό ρεαλιστικό παζλ. Ο συγγραφέας μάλιστα φρόντισε να υπάρχει ένα παράρτημα στις τελευταίες σελίδες με όλα τα απαραίτητα στοιχεία για τα ιστορικά πρόσωπα που σκιαγραφούνται στο έργο του. Η γραφή παραμένει κοφτή και γρήγορη, οι ρυθμοί αφήγησης κινηματογραφικοί, παντού υποδόριο σαρκαστικό χιούμορ. Και πάλι δεν υπάρχουν ψυχογραφήματα, όμως το ιδιαίτερο στυλ και η ξεκάθαρη ταυτότητα στη γραφή είναι από μόνα τους αρκετά για να συνεχίσουν να μου αρέσουν τα βιβλία του συγγραφέα με πρωταγωνιστή αυτόν τον ιδιαίτερο αστυνομικό. «Η λέσχη του κακού» είναι μια άκρως ρεαλιστική τοιχογραφία της Αθήνας του 1939 και ταυτόχρονα μια καλογραμμένη περιπέτεια με συνεχείς ανατροπές και μια άρτια σφιχτοδεμένη πλοκή γεμάτη αγωνία και σασπένς.

Πρώτη δημοσίευση στο site μου: https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7...

[Athena Venetaki · Rating 2 out of 5]

Πολύ βαρετό, καθόλου ροή. Το παράτησα πριν το τέλος

[Kostas Kyriakopoulos · Rating 4 out of 5]

Έγκλημα, κατάσκοποι και οικονομικός πόλεμος πριν από την καταστροφή στην Αθήνα του ’39.

Αστυνομική μυθοπλασία και ιστορία, μία ανάσα πριν από την έναρξη του Β’ΠΠ. Προπολεμική Αθήνα, Αύγουστος 1939 με καύσωνα, με τα μαύρα σύννεφα του πολέμου πάνω από την Ευρώπη. Ο υπαστυνόμος Νίκος Αγραφιώτης πάει πίσω από τα τρία βιβλία του δημιουργού του Πάνου Αμυρά που ήδη κυκλοφορούν και μας συστήνεται. Είναι το μυθιστορηματικό ντεμπούτο της καριέρας του -κάτι σαν prequel -σε μια Αθήνα περικυκλωμένη από την αναδυόμενη βαριά ατμόσφαιρα του φασισμού, του ναζισμού, της μεταξικής δικτατορίας. Ο Αγραφιώτης από μια άνευρη, παροπλισμένη θέση στο ΙΗ’ αστυνομικό τμήμα στον συνοικισμό των Σφαγείων όπου ελέγχει αν έχουν συμπληρωθεί σωστά οι δηλώσεις μετανοίας των κομμουνιστών, βρίσκεται να ερευνά τη δολοφονία ενός πυγμάχου, που ενσάρκωνε τις ελπίδες της Ελλάδας για διάκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι το ’40, οι οποίοι δεν έγιναν ποτέ.
Υπόκοσμος, βρώμικες οικονομικές δοσοληψίες, διεθνή οικονομικά παιχνίδια με προδοτικά διαπλεκόμενους Έλληνες επιχειρηματίες που διά της μεθόδου του «clearing» φροντίζουν τον Φύρερ και την τσέπη τους. Συνωστισμός κατασκόπων σε ακριβά σαλόνια γεμάτα σαμπάνια και καπνό από εισαγόμενα πούρα αλλά και λαϊκά στέκια με τους λούμπεν τύπους της εποχής ή τα πρώτα ξενυχτάδικα της Γλυφάδας. Αρκετή τζαζ, αντιφατικοί χαρακτήρες, μια όμορφη ντίβα, τις ημέρες που όλοι ήλπιζαν ότι οι καταστροφή δεν θα χτυπούσε την πόρτα της Ελλάδας. Πλοκή, ανατροπές, ροή, ιστορική έρευνα, Αθήνα, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, είτε περπατούν σε σκουριασμένες σιδερένιες σκάλες σε παλιές μονοκατοικίες με αυλή στην Καλλιθέα είτε σε πανάκριβα σαλόνια υποδοχής σε εταιρείες του Κολωνακίου. Φανταστικοί ήρωες και ιστορικά πρόσωπα, επιβαίνουν στο ίδιο καράβι και μοιράζονται δίκαια και αναλογικά τις διαθέσιμες θέσεις…
Ο Νίκος Αγραφιώτης είναι πλέον ένας καθιερωμένος μυθιστορηματικός υπαστυνόμος σε ένα ιστορικό πλαίσιο και μία ατμόσφαιρα που φτιάχνει ήρεμα χωρίς καταναγκασμούς και φραστικές βιαιότητες ο Αμυράς. Είναι ένας λογοτεχνικός χαρακτήρας που θα εξελιχθεί σε ελληνική εκδοχή του Μπέρνι Γκούντερ του Kerr, του Οπενχάιμερ του Gilbers ή του Nτε Λούκα του Lucarelli; O Αμυράς πάντως, φαίνεται να έχει ήδη κερδίσει ένα από τα σημαντικότερα στοιχήματα κάθε συγγραφέα και μάλιστα διπλό: Το στοίχημα με τον εαυτό του και τους αναγνώστες…
«Αυτός, ένας διώκτης του εγκλήματος, ένας ορκισμένος αστυνομικός στη μάχη για την ασφάλεια, ένιωθε ανήμπορος μπροστά στις μαύρες δυνάμεις του κακού που εξαπλώνονταν παντού. Δεν ήξερε πώς να προστατεύσει τους άλλους γιατί και ο ίδιος ήταν ανήμπορος να προστατευτεί. Έπρεπε να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού πριν βυθιστεί στη δίνη της παράνοιας που προκαλεί ο συμβιβασμός με την υποκρισία, η ανοχή στα σαράκια της καρδιάς, η παράδοση στους κανόνες των άλλων […] Έπρεπε να λύσει την υπόθεση για να λυτρωθεί από τους δαίμονές του, ακόμα και αν αυτό σήμαινε ότι θα ακροβατούσε στους πύρινους γκρεμούς της Κόλασης. Δεν είχε άλλο δρόμο, δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο, δεν θα πρόδιδε ποτέ ξανά την ύπαρξή του. Ο ξερός ήχος από τα παραθυρόφυλλα διέκοψε απότομα τις σκέψεις του.»

[Thanasis · Rating 3 out of 5]

Η πρώτη χρονολογικά αποστολή του Αγραφιώτη, λίγο πριν ξεσπάσει ο Β’ Παγκόσμιος. Τοποθετημένη στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1939, η ιστορία κινείται ανάμεσα σε κοσμικά σαλόνια, σκιώδη στέκια και παρακρατικά κυκλώματα, σε μια Αθήνα που μυρίζει κατασκοπεία και επερχόμενη καταστροφή.

Ο συγγραφέας συνεχίζει να στήνει με μαεστρία το ιστορικό σκηνικό — και αυτό, όπως και στα προηγούμενα βιβλία, είναι το δυνατό του σημείο. Η πλοκή γύρω από τη δολοφονία ενός πυγμάχου εμπλέκει γνωστούς τύπους του νουάρ (ντίβα της τζαζ, πράκτορες, πυγμάχοι, τζόγος), χωρίς να ξεφεύγει από την προβλέψιμη γραμμική αφήγηση που χαρακτηρίζει όλη τη σειρά.

Όποιος διαβάζει τα βιβλία για τον ρεαλισμό και την ατμόσφαιρα της εποχής, θα ικανοποιηθεί. Όποιος ψάχνει για πολύπλοκο αστυνομικό γρίφο, μάλλον όχι. Εμένα πάντως μου άρεσε!

[Sandra Aprl · Rating 4 out of 5]

Μου αρέσουν οι ωραίες αστυνομικές ιστορίες τύπου Raymond Chandler και θεωρώ ότι Η Λέσχη του Κακού είναι μία από αυτές. Επιπρόσθετα, η παράθεση ιστορικών λεπτομερειών από την εποχή του Μεταξά και των γεγονότων πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, εκτός του ότι δεν μου ήταν τόσο γνωστές, μου προκάλεσαν ρίγη τρόμου από τις ομοιότητες που εντόπισα στην τρέχουσα πολιτική και κοινωνική κατάσταση που επικρατεί σε παγκόσμιο επίπεδο.

[Vasiliki · Rating 5 out of 5]

4.5 ki auto htan polu wraio. me krathse full pou den to perimena giati pisteua oti biblia set se ekeinh thn periodo den me trelainoun alla to sugkekrimeno htan polu kalo. perimena pws kai pws na mathw ti egine. epishs mou aresan para polu oi perigrafes ths perioxhs kai ths atmosfairas genikotera, eniwtha san na eimai ekei

[Molly Fiddler · Rating 4 out of 5]

4.5/ 5 stars

[Vicky Papadopoulou · Rating 3 out of 5]

πολύ καλή περιγραφή της εποχής ωραίο βιβλίο απλά δεν ήταν τόσο στα δικά μου γούστα..

[Christos · Rating 3 out of 5]

Τιμιότατο για το είδος του, είναι εμφανές πως έχει γίνει ιστορική έρευνα για την εποχή που δίνει μια αληθοφάνεια με την εμπλοκή πραγματικών προσώπων στην εξέλιξη της αφήγησης.

[Marianna Arvaniti · Rating 3 out of 5]

Πολύ χλιαρό . Οι χαρακτήρες ρηχοί , εθισμένοι στο αλκοόλ , υπόθεση όχι και τόσο δεμένη , γενικά με απογοήτευσε μετά την τριλογία . Περίμενα κάτι καλύτερο