Wspomnienia warszawskie

by Antoni Słonimski

Zabawna i mądra życiowo książeczka arcymistrza błyskotliwej puenty to tyleż opowieść o mieście, którego już nie ma, co zdumiewający portret jego… dzisiejszych mieszkańców i dygresje jak z najbardziej aktualnych felietonów!
Antoni Słonimski (1895–1976) kochał Warszawę miłością absolutną, choć nie bezkrytyczną. Tu się urodził i umarł, po wybuchu wojny opuścił miasto na dwanaście lat, wrócił w roku 1951. W jego „Wspomnieniach” anegdota goni anegdotę, a nad wszystkim unosi się przewrotny duch przedwojennej Warszawy: biedny, bogaty, pachnący, cuchnący, wielokulturowy i niepowtarzalny.

Genres: Biography, Poland, Nonfiction

116 pages, Paperback

First published January 1, 1957

About the author

Poet, satirist, theatre reviewer, columnist, playwright. As a columnist he was against national democracy and communism. He spent World War II in Paris and, after the fall of France, in London. After returning to Poland in 1951 he was an active poet and anti-Stalinist. He died in a car accident in 1976. He's buried in Laski near Warsaw and all rights to his works belong to The School for Blind People in Laski.

Reviews

[EliG · Rating 5 out of 5]

KURWA DODAJE TO TUTAJ BO NIGDZIE NIR MA, JEBANY WIERSZ "na smierc prezydenta Narutowicza" CZY ON ISTNIEJE CZY NIE JA PIERDOLE ILE MOZNA SZUKAĆ TEGO GÓWNA?? DOBRZE JEST NAPISANE I FAJNIE SIE CZYTA, JEDEN Z CIEKAWSZYCH WIERSZ JAKI ZOSTAŁY NAPISANE. ACZKOLWIEK JAK JESZCZE RAZ BĘDĘ MUSIAŁA ZAPISAĆ SIE NA STRONE PORNO BY PRZECZYTAĆ WIERSZ NA SPRAWDZIAN TO SIE ZABIJE. CZEMU TO JEST UKRYTE W NAJCIEMNIEJSZYCH ODCHLANIACH INTERNETU. BO CO RAZ NIE WZIELAM PODRĘCZNIKA I TERAZ MUSZE CIERPIEĆ. CZEMU CKE DAJE OBOWIĄZKOWO WIESZ KTÓRY ŻEBY PRZECZYTAC TO MUSZE ZWABIĆ DZIEWICE DO LASU I ZAMORDOWAĆ JĄ I DAC W OFIERZE SZATANOWI TYLKO PO TO BY TEN MNIE WYSLAL NA DNO WISLY GDZIE W KAMIENIU BYL WRYTYTY TEN WIERSZ GDZIE POLOWA BYLA PO FRANCUSKU POLOWA PO NIEMIECKU I Z DOATKIEM ŁACINY. UMARŁAM I ZAPYTAŁAM BOGA GDZIE MOZNA ZNALEŚĆ TEN WIERSZ OPRÓCZ PODRĘCZNIKA A TEN SIE ZASMIAL. NO TYP SIE PRZEWRÓCIŁ ZE ŚMIECHU I POWIEDZIAŁ MI ZE TYLKO WYBRAŃCY MOGA ZOBACZYĆ TEN WIERSZ A JA NIE JESTEM GOTOWA NA TAKIE BRZEMIE. ŁATWIEJ BYLO BY WYMYŚLIĆ MASZYNE DO PODRÓŻY W CZASIE I ZAPYTAĆ SŁONIMRSKIEGO SAMEGO NIZ PIERDOLIC SIE PRZED 4 GODZINY SZUKAJĄC TEGO. JAK NIE ZDAM TEGO SPRAWDZIANU TO ZARAZ NIE TYLKO NARUTOWICZ BEDZIE MARTWY AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAQQQQAQQQQQQQAQAQAAAQAAAAAAQAAAAAAAAAQAQQQAAQQQQQQQQQQTEYJSIDJDBD7BRBD7DHRJ8DJEBJRIDBRURIRVRUEHDB

ALE WSPOMNIENA WARSZAWSKIEJ TO 10/10 POLECAM FAJNIE SIE CZYTAŁO

[natalka · Rating 4 out of 5]

maleńka i urocza książeczka. mam po niej ochotę sięgnąć po "warszawę skamadrytów" :)

[Julia · Rating 5 out of 5]

Wspomnienia Słonimskiego napisane w niezwykle barwnie gawędziarski sposób wprawiają w melancholię i zadumę, a jednocześnie są wypełnione żartami i zabawnymi anegdotkami. Jednak Słonimski opisuje tu coś, co przeminęło bezpowrotnie - atmosferę Warszawy lat 20. Niezastąpioną i jedyną w swoim rodzaju, którą wojna tak gwałtownie zniszczyła, a jednocześnie która własnie dzięki temu wydaje się tak inna niż Warszawa, którą znamy teraz (bądź nawet z czasów PRL).
Pojawiają się u Słonimskiego postacie niezapomniane i tak ściśle związane ze stolicą i z pisarstwem, że bez nich nie byłoby tej tożsamości literackiej, tego ducha cyganerii i bohemy. Krótka książeczka, a jak dużo w sobie zawiera materiału.

Nieocenione źródło wiedzy o międzywojennej Warszawie, i społeczeństwie polskim w ogóle.

[Maja Książek · Rating 5 out of 5]

przeczytałam na raz. a nawet nie przeczytałam, bo czytając tą pozycję czułam się jakbym była na herbacie z panem w trzyczęściowym garniturze, który patrzy na mnie zza monokla, opowiadając o swojej przeszłości. warszawa wydaje się być miastem pełnym dam spacerujących po ulicy, gdzie za każdym rogiem czeka nowa kawiarnia. bardzo melancholijne i gawędziarskim, ale w najlepszym znaczeniu tych słów. miło spędziłam czas, choć został lekki niedosyt tych wszystkich opowieści okraszonych humorem sytuacyjnym lub aurą xx lecia międzywojennego. aż chce się czytać skamandrytów!

[Julia Anuszewska · Rating 4 out of 5]

Ciekawa miniatura, pełna inteligentnego humoru i gorzkiej refleksji podanej z dystansem. Wspomnienia Słonimskiego z młodości spędzonej w Warszawie - mieście przełomu XIX i XX wieku, mieście, którego już nie ma. Dobra książka na jeden deszczowy wieczór, trochę klasyki w lekkim wydaniu.

[Kata Bitowt · Rating 5 out of 5]

Bardzo fajna, miła i śmieszna. Pięknie człowiek władać słowem musi, żeby i o rzeczach najstraszniejszych w sposób bardzo trafnie żartobliwy napisać. Miód na serce

[Xvmichal · Rating 3 out of 5]

Brak mi niezbędnej do docenienia tej książki erudycji.

[laura · Rating 5 out of 5]

Cudowna!

[Fiona · Rating 5 out of 5]

Some of the wittiest and simultaneously most touching accounts I have ever read.

[Yaroslava · Rating 4 out of 5]

Jeśli ktoś zna współczesną Warszawę, dzięki książce Słonimskiego będzie mógł poznać ją przedwojenną. Wiele ciekawych szczegółów ubranych w piękny i łatwo strawny język, sporo dowcipów i poważnych przemyśleń.

[Wojtek Konieczny · Rating 4 out of 5]

8.5/10
Byłoby wyżej, ale zbyt duże partie czytałem już w "Alfabecie wspomnień".
Niemniej - Słonimski :>