Na de dood van haar tante Eva wordt Sophie samen met haar nichten Isa en Lieke verzocht om naar Winterberg te komen voor het openen van het testament. Al snel blijkt dat Eva wel wat voorwaarden aan haar nalatenschap heeft gekoppeld en dat zorgt voor onrust onder de familieleden. Er ontstaat een fikse ruzie omdat Isa heel andere ideeën dan de rest heeft. De volgende dag komt ze niet opdagen…
Als Sophie haar gaat zoeken, vindt ze tot haar afschuw het ontzielde lichaam van Isa. Verbijsterd moet ze toezien hoe haar man Daan door de politie als verdachte wordt opgepakt. Daan houdt bij hoog en laag vol dat hij onschuldig is. Maar als dat zo is; hoe komen zijn vingerafdrukken dan op het moordwapen?
Sophie moet haar eigen angsten overwinnen en de geheimen van het hotel zien te achterhalen omdat steeds duidelijker wordt dat daar misschien het ultieme bewijs voor Daans onschuld ligt...
Suzanne Vermeer is het pseudoniem van de in juni 2011 overleden auteur Paul Goeken. In 2002 debuteerde hij met zijn eerste thriller onder zijn eigen naam. Na vier titels ontstond het idee om daarnaast andere boeken onder pseudoniem uit te brengen. All-inclusive (2006) was het eerste boek op naam van Suzanne Vermeer en werd meteen een bestseller. Ook voor de volgende boeken waren de reisbranche en het toerisme het uitgangspunt en inmiddels is dat het unieke handelsmerk geworden voor deze ijzersterke vakantiethrillers.
Alle titels (All inclusive, De vlucht, Zomertijd, Cruise, Après-ski, De suite, Zwarte piste en Bella Italia ) zijn in de bestsellerlijst verschenen. De zomerthriller Cruise (2009) werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2010. Noorderlicht (verschijning januari 2012) is het laatste Suzanne Vermeer-boek dat Paul Goeken geschreven heeft.
This one is much better than most of the other books by this author. I did have some problems with the stereotyping of the German police though. But it is an ok read, somewhere between 2 and 3 stars
Boeken van Suzanne Vermeer vind ik altijd erg prettig om te lezen. Niet te moeilijk geschreven. Je gaat altijd lekker vlot door het verhaal heen. Ook deze keer weer. Misschien niet het beste boek, maar zeker ook weer prettig om te lezen!
Na het overlijden van haar tante ( Eva) moeten Sophie en haar man Daan vertrekken naar Winterberg voor het openen van het testament . Ook haar 2 nichten Isa en Lieke gaan daar naar toe. Tot een ieder verbazing krijgen ze dan te horen wat hun toegekend is en dit brengt heel wat teweeg bij haar oom Dieter en haar nicht Isa.
Suzanne Vermeer heeft met Winterberg een ijzersterk spannend boek geschreven die je vanaf de eerste blz niet meer wilt wegleggen. Suzanne neemt je mee naar het hotel waar het allemaal omdraait. Hij trekt je mee het hotel in en laat je niet meer gaan. Hij laat je dwalen door de ondergrondse gangen en laat je kennismaken met de familiegeheimen van Sophie en haar nichten. Je voelt de onderliggende spanning tussen de familieleden waardoor je meteen heb van die mag ik wel en die verbergt wat .... maar wat ? Het dagboek gedeelte heeft een lading van onmacht maar tegelijk heel broos. Suzanne laat je tijdens het lezen verbazen hoe het verhaal in elkaar steekt en zorgt voor voldoende afwisseling en spanning. Hij weet tot op het allerlaatst te boeien en laat je met een zucht van jammer ik heb het boek uit achter.
Voor mij is dit een zeer prettige kennismaking geweest met zijn boeken.
Dit boek was de beste van wat ik van Suzanne Vermeer heb gelezen. Er was een reeks aan plotwendingen en die begon ongeveer halverwege het boek. Dit was tevens het boek van Suzanne Vermeer wat ik het spannends vond (tot nu toe).
This starts interestingly. Could be Agatha Christie: Old Hotel, reading of the will, family secrets, hidden passages, crimes long ago... But the main protaganists are stupid, impulsive, often self-centered ... I know in this genre all sorts of unbelievable coincidences occur and people do stupid things. But the author has to write in a style where I temporarily suspend belief and get swept along with the story. Not this book. I managed to finish it, so I gave it a 2. If I can't finish a book, I give it a 1.
Heel sterk verhaal! Ik vond het heel goed geschreven en spannend om te lezen. De plot was heel goed ontwikkeld en ondanks dat het geen originele plot was en zeker eerder is gedaan, kon ik hem niet raden in dit verhaal.
Het was zo zielig dat ze aan het eind bijna helemaal vergiftigd werd… ik moest huilen. Op sommige momenten durfde ik niet meer naar buiten qua hoe eng het boek was. Echt een aanrader als je van spanning houdt !!
This entire review has been hidden because of spoilers.
An easy read for on a Sunday afternoon. A light and enjoyable book which concentrate around the murder of Isa. With a unexpected twist at the end and letters who give a different perspective.
Dit boek kun je gewoon niet wegleggen. Een verhaal voorzien van alle facetten maar ondanks dat, toch een onverwacht einde. Die zag je niet aankomen....
Makkelijk weg te lezen. Alleen de zogenaamde plot twist had ik al meteen door wie de dader was. Vervolgens het boek maar uitgelezen omdat ik teveel tijd had geïnvesteerd om het niet te doen.
Tot 2011, het jaar dat hij overleed, was Paul Goeken de auteur achter de boeken van Suzanne Vermeer. Dat laatstgenoemde een pseudoniem was, werd pas na de dood van Goeken bekendgemaakt. Goeken heeft onder eigen naam een aantal thrillers geschreven waarvan Hammerhead zijn debuut was. Zijn vijfde boek was All-inclusive, maar vanwege de afwijkende stijl besloot hij, in overleg met zijn uitgever, dit boek onder pseudoniem op de markt te brengen. De boeken van Vermeer, die stuk voor stuk goed zijn voor een plaats in de bestsellerlijst, zijn tot op de dag van vandaag een groot succes. Wie de huidige schrijver van deze boeken is, wordt geheim gehouden.
Vlak na de begrafenis van haar tante Eva ontvangt Sophie een brief van de notaris. Ze wordt in het testament genoemd als een van de erfgenamen, maar de wens van haar tante was dat het testament in Winterberg, waar ze een hotel runde, geopend wordt. In de wintersportplaats ontmoet ze de andere erfgenamen, haar nichten Lieke en Isa en haar om Dieter. Nadat de notaris het testament voorgelezen heeft, blijkt dat er aan een aantal voorwaarden voldaan moet worden. Dit zorgt voor onenigheid waarna Isa, die anders over de erfenis denkt, boos naar haar kamer gaat. Als ze de volgende dag niet bij een afspraak met de notaris verschijnt zoekt Sophie haar op en komt tot een schrikbarende ontdekking.
Het succes van de boeken van Suzanne Vermeer ligt waarschijnlijk aan het feit dat ze erg vlot lezen en dat de lezer zich tijdens het lezen niet al te veel hoeft in te spannen. Winterberg, dat het veertiende boek van de auteur is, is daar geen uitzondering op. Het concept van dit boek wijkt niet veel af van dat van de andere Vermeer-boeken. Het is luchtig geschreven, leest gemakkelijk weg en is niet diepgaand. Een aantal uren pretentieloos vermaak is met dit boek gegarandeerd.
Ondanks de diverse clichés die in het verhaal verwerkt zijn en de bij vlagen voorspelbare situaties is het boek niet vervelend om te lezen. Er zijn zeker momenten dat je wilt weten hoe het afloopt en wat er precies gebeurd is. De hoofdstukken waarin het verhaal vanuit het perspectief van Sophie en soms van Daan, haar man, verteld wordt, worden soms afgewisseld door enkele waarin een onbekende verteller het woord heeft. En juist die korte hoofdstukjes wekken aanvankelijk de nieuwsgierigheid.
De personages zijn over het algemeen niet uitvoerig uitgewerkt, maar voor een verhaal als dit is dat in feite niet echt noodzakelijk. Wat je als lezer moet weten, kom je te weten. En dat is op zich voldoende. De snelheid en spanning ontbreken in zeker de eerste helft van het boek. Pas nadat er een moord is gepleegd en de vermoedelijke dader gevangen is genomen, nemen beide toe. De laatste twintig bladzijden hebben, naar maatstaven van dit boek gemeten, zelfs een 'moordend' tempo.
Hoewel sommige omstandigheden en momenten wat onwerkelijk overkomen, is Winterberg geen vervelend boek om te lezen. Wie op zoek is naar diepgang komt bedrogen uit, maar voor wie gewoon eens lekker ontspannen wil lezen, is dit een ideaal boek.
Wauw, wauw en wauw, de meeste van Suzanne Vermeer's boeken vind ik over het algemeen best blergh/saai/too much. Maar deze was gewoon goed.
Natuurlijk was het wel een beetje simpel, en het plot was toch af en toe ietsje te, maar verder was het een leuk tussendoortje. :)
Een pluspuntje. Iets wat ik in veel Nederlandse boeken zie: vreemdgaan is blijkbaar normaal. In dit boek zien we juist een ander ding, een goed huwelijk tussen twee mensen en dat ze van elkaar houden. Echt wauw, toppie. Ik was al bang toen ik zag dat we een getrouwd stel hadden dat het zou betekenen dat ze vreemd zouden gaan. Gelukkig niet. Er zijn wel wat dingetjes die ik jammer vind aan Daan. Zoals dat zijn vrouw dus niet met de lift durft en hij dan niet galant is om met haar mee te gaan naar beneden via de trappen. Sure, ze zegt dat het goed is, maar kom op mannen, dat is duidelijk code voor: "Help, ik wil je heel graag hier en kom met me mee." Ook wat andere dingen zoals dat hij het bloed wegwast van schoenen en handen. Je kunt dan wel raden dat de politie daar niet blij mee is.
Sophie was echt geweldig, ik mocht haar heel erg en ik leefde met haar mee toen Daan werd opgepakt, en ik vond haar geweldig hoe ze zelf het mysterie ging oplossen.
Over dat mysterie, het was een beetje over de top, en ik had wat verdachten, maar ik had uiteindelijk niet dat verwacht, en ook niet dat einde. Maar geweldige setting, een hotel op de top van een berg, veel sneeuw, best ver weg van de samenleving. Echt deze setting is een van mijn favorieten. Er is zoveel mogelijk, zoveel dingen kunnen gebeuren.
Nu een minpuntje, die politie, ik vond het gewoonweg belachelijk hoe die politie Daan behandelden. Ook de leugens die ze zeiden, sorry, maar nee. Als dat de politie is dan is ie wel erg corrupt zeg. Ik hoop dan ook maar dat die politie agenten hier wel straf voor krijgen. Arme Daan.
Nog een laatste minpuntje was dat het verhaal vrij snel eindigde. We komen nu nooit te weten over wie het hotel overneemt. Wordt het verkocht? Wat doen ze met het appartment? Ik had graag een epiloog willen hebben die dit soort dingen nog even uitlegde.
Verder, ach het was een leuk boekje voor tussendoor, en zoals ik al zei, ik heb voor het eerst niet zin gehad om het boek weg te doen of gewoon stukken over te slaan.
Ik hoop dat het volgende boek van Suzanne Vermeer/ghostwriter ook goed is. :)
Na de dood van haar tante Eva reizen Sophie en Daan Smit naar het Duitse Winterberg omdat Sophie in het testament staat. Omdat hun financiële situatie niet erg rooskleurig is, verheugt Sophie zich op een erfenis. Tante Eva en oom Dieter runden een hotel in het populaire vakantieoord. Niet alleen is het sombere hotel een teleurstelling, maar ook dat haar nichten Isa en Lieke erfgenamen blijken te zijn. De voorwaarden van het testament veroorzaken direct problemen, want Dieter, Sophie en Lieke willen het hotel verkopen en Isa niet. Als Isa op een afschuwelijke manier vermoord wordt, pakt de politie Daan als verdachte op. Sophie blijft in paniek achter terwijl Daan op een onbeschofte manier door de politie wordt behandeld.
Na ‘Route du Soleil’ van Suzanne Vermeer, waarvan ik totaal niet onder de indruk was, begon ik aan ‘Winterberg’. Tot mijn verrassing is dit een lekker leesbaar boek en ook nog redelijk spannend. Jammer is dat de schrijfster van het boek de intelligentie van haar lezers erg onderschat, want allang was duidelijk wie de minnares van oom Dieter was en ook wie betrokken was bij de dood van Isa. Op het laatst moet Sophie zich over haar claustrofobie heen zetten om Daan uit zijn politiecel te kunnen redden en gaat ze in de geheime gangen onder het hotel kijken. ‘Winterberg’ doet eer aan Paul Goeken, de schrijver die in 2011 overleed en het pseudoniem Suzanne Vermeer voor zijn boeken gebruikte.
Doorgaans hou ik wel van de boeken van Suzanne Vermeer (of wie daar tegenwoordig ook achter zit), maar dit vond ik echt een draak van een boek. De paar vorige titels vond ik ook al wat minder, leken wat meer gericht op een jonger publiek (of zijn wellicht geschreven door een jongere auteur) maar vond ik prima voor zo even tussendoor. Maar Winterberg is een ongeloofwaardig verhaal met dito karakters. Om de paar pagina's dacht ik wel "Dit slaat nergens op". Het is lang geleden dat ik me zo heb geergerd aan een boek. Dat ik het boek toch in zijn geheel heb uitgelezen komt puur door de vlotte schrijfstijl en omdat ik toch wilde weten hoe het afliep (oh ja, ongeloofwaardige ontknoping was ik zojuist nog vergeten). Dat is dus ergens nog best knap en de enige reden dat het boek toch twee sterren krijgt,