มหา'ลัย เหมืองแร่

เหมืองแร่

by อาจินต์ ปัญจพรรค์

หนังสือรวมเรื่องสั้นชิ้นเอกของวงวรรณกรรมไทย จากฝีมือนักประพันธ์ผู้ที่นักเขียนทั่วฟ้าเมืองไทยยกให้เป็นบรรณาธิการแห่งบรรณาธิการ และยังได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติประจำปี 2534 เสน่ห์ของหนังสือเล่มนี้อยู่ที่ภาษาในการถ่ายทอดเรื่องราวที่ชัดเจนและเป็นกันเอง ฉายภาพชีวิตของชาวเหมืองแร่ที่ขายแรง หาเช้ากินค่ำ และความผูกพันหลายระดับตั้งแต่นายงานจนถึงลูกจ้างรายวัน พร้อมปรัชญาชีวิตของท้องถิ่นที่เทียบชั้นนักเขียนระดับโลก ใครที่ชื่นชอบผลงานของอาจินต์ ปัญจพรรค์ ไม่ควรพลาด เพราะการจัดพิมพ์ในเวอร์ชั่นนี้เป็นการรวมเรื่องสั้นทั้ง 142 เรื่องมาไว้ในเล่มเดียวกัน พร้อมเข้าเล่มแบบปกแข็งอย่างดีในราคาต้นทุนจริงๆ

Unknown Binding

About the author

อาจินต์ ปัญจพรรค์ เกิดเมื่อ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2470 ที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรชายของขุนปัญจพรรค์พิบูล อดีตนายอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี และข้าหลวงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์และจังหวัดนครปฐม (มาติณ ถีนิติ) กับนางกระแส ปัญจพรรค์ (โกมารทัต) มีพี่น้องร่วมบิดามารดา คือ ชอุ่ม ปััญจพรรค์ พล.ต.ท.ลัดดา ปัญจพรรค์ และวัฒนา ปัญจพรรค์

เรียนชั้นประถมที่โรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย แล้วมาต่อมัธยมที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ ปากคลองตลาด โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาและเข้าเรียนต่อในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในช่วงเวลาตอนที่อาจินต์กำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่สองนั้นเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ขึ้น ทำให้มหาวิทยาลัยงดการเรียนการสอน นิสิตต่างพากันกลับบ้านเกิดเพื่อหนีการทิ้งระเบิดเพื่อทำลายจุดยุทธศาสตร์สำคัญในกรุงเทพ เมื่อภาวะสงครามสงบอาจินต์กลับมาเรียนอีกครั้ง แต่การใช้ชีวิตในช่วงหลบหนีนั้นกลับทำให้อาจินต์ไม่สามารถเรียนได้ดีจึงถูกรีไทร์ บิดาจึงส่งอาจินต์ไปทำงานหนักในเหมืองแร่เพื่อดัดนิสัยที่จังหวัดพังงา อาจินต์ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ในช่วงเวลาดังกล่าวมาเขียนในเรื่องสั้นชุดเหมืองแร่

เคยเป็นบรรณาธิการหนังสือฟ้าเมืองไทย นิตยสารรายสัปดาห์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงเมื่อ พ.ศ. 2512-2531 ชีวิตส่วนตัว อาศัยอยู่ที่บ้านสุทธิสาร กับภริยา ไม่มีบุตร คติคือ "ทำอะไรทำจริง"

Reviews

[Whale Read · Rating 5 out of 5]

วรรณกรรม
1 ใน หนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน

หนังสือที่พิมพ์เองขายเอง และประสบความสำเร็จ
รวมเรื่องสั้นจากเรื่องจริง จากประสบการตรงของผู้แต่ง คิดว่าน่าจะมีผสมเรื่องแต่งบ้างแหละ

ตัวอย่างชิ้นงานที่เขียนผ่าน ลักษณะนิสัยของผู้แต่ง เช่นความมีอารมณ์ขัน และสุนทรีย์ "เหมืองเล็กๆ ของเราอยู่ใต้ครอบฟ้าอันมหาศาล ชีวิตของเราที่คิดว่าสำคัญเหลือเกินนั้น ท้องฟ้ามิได้แยแสด้วยเลย มันคงแสดงมหกรรมแห่งแสงและสี และสำแดงความผงาดอยู่อมตะ"

[Naratch Phaoharuhansa · Rating 4 out of 5]

สำหรับผู้ที่ชอบภาษาที่มีสีเข้ม หยาดเหงื่อและแรงงาน

[Aum Amarit]

ดูหนังปล้วชอบ

[Kitja · Rating 5 out of 5]

Overrated ไปนิด
แต่โดยรวมๆก็เพลินดี

[นัทธิมา นัธ · Rating 5 out of 5]

ชอบภาษาสละสลวย การหักมุมในตอนท้ายของแต่ละบทค่ะ ชอบมาก

[Urachat Opaspunt · Rating 5 out of 5]

งานเขียนอันงดงาม สำนวนเข้มคม ฉายภาพแก่นและความรู้สึกอันเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณ