Djevelanger

Rino Carlsen #3

by Frode Granhus

En sommerdag løper lille Ida glad og fornøyd av gårde med dukkene sine for å plukke blomster – men hun kommer aldri inn igjen.

Det har ikke regnet på evigheter. Varmen er i ferd med å tørke ut tjernet Emilie Sande stadig søker til. Vannstanden synker, og hennes fortvilelse øker. For noe ligger skjult under overflaten. Noe hun for all del ikke ønsker at skal komme opp i dagen.

På politihuset i Bodø er det også varmt – og hett, vil noen mene. Guro Hammer, det nyeste tilskuddet til etterforskningsgruppa, setter følelsene i sving hos enkelte av de mannlige kollegaene. Da det kommer melding om at en liten jente er forsvunnet, passer Rino Carlsen på å bli satt på saken sammen med Guro. Dermed er jakten i gang …

Genres: Crime, Mystery

331 pages, Hardcover

First published February 13, 2014

About the author

Frode Granhus (født 1965) debuterte med den kritikerroste kriminalromanen "Hevneren" i 2003. Hans andre bok, "Be en bønn for Sikas", kom i 2006, mens "Malstrømmen" kom i 2010.

Reviews

[Geir Tangen · Rating 5 out of 5]

Her er min anmeldelse av Djevelanger: (ekstern lenke)
http://bokbloggeir.com/2015/05/04/dje...

[Therese · Rating 5 out of 5]

Fantastisk spennende bok fra start til slutt.

[Tine Haslevang · Rating 2 out of 5]

Må innrømme at jeg var litt usikker på om jeg skulle gi to eller tre, men endte altså på to stjerner. I boken møter vi lille Ida som er ute å leker, for så å ikke komme hjem igjen. Saken blir tatt av Rino og Guro, og blir raskt koblet til to forsvinninger av små jenter på 80-tallet. Videre er Hurtigruten og religion sentrale elementer i historien uten at jeg skal avsløre for mye. Jeg startet optimistisk med boken, da jeg hadde hørt mye skryt av den og forfatteren. Siden jeg også er fra Norge-Norge var dette et aspekt jeg gledet meg til, endelig en bok med denne vakre landsdelen som bakteppe. Desverre sitter jeg skuffet tilbake. La oss begynne med det positive: Boken er lettlest med korte kapitler og en del dialog. Morsomt med så mange kjente steder nevnt og involvert, spesielt for oss som liker Lofoten og Vesterålen. Dette er desverre det eneste positive jeg kommer på. Så, det negative: viktigst av alt, handlingen får aldri opp pulsen min. Trangen til å bla videre daler, og interessen synker. Forfatteren klarer aldri å bygge opp den store spenningen for min del. Plottet er greit nok, men forfatteren leverer ikke. Jeg synes også han kunne gjort så mye mer når det gjelder den religiøse aspekten, der var det klart potensiale som ble skuslet bort. Selve avslutningen er, for min del, ikke spesielt overraskende, så den komme. Synes politiet lett kommer frem til løsningen, skulle gjerne sett litt fler problemer og sidespor, noe som kunne bygd opp spenningen. Når det gjelder karakterene mener jeg Rino er bra. Guro Hammer er en annen sak, blir rett og slett lei og irritert av henne. Ida er også dårlig. Med kapitlene hvor hun er i fokus kjeder jeg meg, og får heller aldri følelsen av at dette er en seks år gammel jente eller at hun er spesielt redd, spesielt ikke med tanke på situasjonen hun er i. Hun virker for voksen og rolig, i alle fall ut fra alder og med tanke på hvor avskåret og trygt har levd før kidnappingen. Når alt dette er sagt vil jeg ikke avskrive boken for alle. Har som sagt hørt utrolig mye skryt, omtrent ikke et negativt ord. Så selv om min opplevelse desverre ikke var særlig positiv så kan den godt funke for andre, spesielt de sin liker "snill" krim :-)

[Kinga (oazaksiazek) · Rating 5 out of 5]

To była najbardziej oczekiwana premiera tego roku.
Czekałam na trzecią część, jak czekam na czekoladowe mleczko w tubce, za każdym razem, gdy wracam do Polski.

Uprzejmie proszę Wydawnictwo Świat Książki o jak najszybsze wydanie pozostałych dwóch części.

Zacznę od minusów, bo nie podobała mi się w sumie tylko jedna rzecz. Chodzi mi o wątek głównego bohatera i jego koleżanki z pracy. Te niektóre uwagi były na poziomie gimnazjalisty a nie dojrzałego faceta. Właśnie dlatego całość oceniłabym na 4,50-4,75.

Zapytacie pewnie o plusy?
Pamiętam to uczucie, gdy zaczęłam czytać pierwszą część ("Wir"). Wówczas kompletnie przepadłam od samego początku. Podobnie było i tym razem. Mroźny świat Norwegii mnie oczarował. Opisy tworzyły klimat grozy, oddawały ducha tego kraju i tych wszystkich malowniczo zlokalizowanych miejscowości. Prolog budził pytania, które z biegiem akcji zyskiwały odpowiedzi. Autor potrafi zbudować napięcie i zaprezentować ciekawe problemy.

Co prawda, "Skrucha" nie zaskoczyła mnie tak bardzo jak dwie poprzednie pozycje, ale i tak bawiłam się świetnie (jeśli można to w ogóle tak określić). Czy wspominałam już, że uwielbiam tego autora i to w jaki sposób dopina wszystko na ostatni guzik? Zawsze wszystko wyjaśnia i rozwiewa moje wątpliwości. Za to go cenię i dlatego będę z niecierpliwością oczekiwała kolejnych jego książek.

No i muszę w końcu kupić sobie papierowe wydania, aby móc po raz kolejny pochłonąć te tytuły.

[Solveig · Rating 4 out of 5]

Her har jeg funnet meg en ny krimfavoritt! Med den nord-norske naturen som bakteppe leker Granhus seg gjennom sidene med en utrolig spennende krim som tar deg med på uante veier. Her er det spenning og uventede vendinger samt mellommenneskelige relasjoner som gir liv til boken. Jeg skal definitivt lese de andre krimbøkene hans!

[Håvard Bjørnelv · Rating 3 out of 5]

Slett ikke dårlig, men til tider litt for langsom for min smak.

[Sigrid Tjønnøy · Rating 4 out of 5]

Ei spennende bok der Frode Granhus igjen klarer å holde på avsløringen helt til siste slutt.