Wie over vrede spreekt, heeft moed

by Leonard Ornstein, Judith Zilversmit (Contributor), Kitty Herweijer (Contributor)

7 oktober 2023 werd een inktzwarte dag in de geschiedenis van Israël.

Terreurbrigades van Hamas zaaiden dood en verderf. Het antwoord van Israël liet niet lang op zich wachten. Nachten- en dagenlang regende het bommen op Gaza, voordat het Israëlische leger de strook zelfs binnentrok.

Het publieke debat werd vrijwel meteen beheerst door emoties. Discussies bleken onmogelijk en/of ontaardden in pure vijandigheid. De anti-Israëlstemming sloeg geruisloos over naar een vorm van virulent antisemitisme zoals sinds de Tweede Wereldoorlog niet meer was vertoond.

In Wie over vrede spreekt, heeft moed zijn achttien essays en beschouwingen gebundeld van vooral, maar niet uitsluitend, Joodse schrijvers. Sommigen schrijven over Israël en de legitimatie van de oorlog, anderen over het lot van de Palestijnen, weer anderen over antisemitisme. Wat de schrijvers bindt is de innerlijke noodzaak zich op papier te verhouden tot deze afschuwelijke oorlog. Dit boek kan daarom het best worden beschouwd als een hartenkreet, een schreeuw om begrip voor de complexe werkelijkheid waar Israëli’s en Palestijnen voor staan.

De opbrengst van dit boek komt ten goede aan een vredesproject. Omdat elk sprankje verbinding hard nodig zal zijn na 7 oktober.

Met bijdragen van Paul Brill, Elma Drayer, Jessica Durlacher, Hans Fels, Esther van Fenema, Kitty Herweijer, Marcel Levi, Marcel Möring, Leonard Ornstein, Chaja Polak, Esther Porcelijn, Gideon Querido van Frank, Emile Schrijver, Marja Vuijsje, Robert Vuijsje, Tommy Wieringa, Femmetje de Wind en Judith Zilversmit

144 pages, Paperback

Published December 1, 2023

About the author

Leonard Ornstein is een Nederlands journalist. In 1995 ontving hij de Anne Vondelingprijs voor politieke journalistiek.

Reviews

[Minne Van Der Mast · Rating 2 out of 5]

Oef deze review is een moeilijke. Het boek werd gepresenteerd als een genuanceerde bundel over de oorlog, maar er kwamen eigenlijk alleen maar Nederlandse schrijvers van Joodse afkomst aan het woord. Het antizionisme werd automatisch gekoppeld aan antisemitisme en de Tweede Wereldoorlog werd ongeveer elke bladzijde genoemd, terwijl er over de geschiedenis van de Palestijnen geen woord werd gerept. Sommige auteurs benoemde wel treffend dat dit conflict gevangen zit tussen de extremisten van beide kanten, daar sta ik helemaal achter. Het scheen een helder licht op huidig anti-semitisme in Nederland maar sloeg betreffend een genuanceerd beeld over het conflict en het concept vrede de plank wel erg mis.

[Huso · Rating 1 out of 5]

Doordat de redactie van boekje alleen maar joden aan het woord heeft gelaten en geen mensen met een Palestijnse achtergrond, leest het boekje als een propagandabrochure van het CIDI. Israël goed. Palestijnen fout. Zo zwart-wit is het in het echt natuurlijk niet, maar zo eenzijdig wordt het in dit boekje wel neergezet. Het zou de redactie gesierd hebben om ook mensen met een Palestijnse achtergrond aan het woord te laten. Storend is ook dat er in diverse artikelen "feiten" worden genoemd die allang ontkracht zijn. Een beetje meer zelfkritiek was wel op zijn plaats geweest. Een verspilling van geld, dit flutboekje.

[Ben Rosenthal · Rating 4 out of 5]

Ik heb lang gedaan over dit boek omdat ik na elk verhaal/essay onder de tranen zat.

Dit boek biedt een Joods perspectief aan de oorlog in Gaza en de gevolgen ervan in Nederland. Het is een verzameling van essays van schrijvers die erg verschillen in hun meningen.

Sommige waren naar mijn gevoel ongenuanceerd, elitair, of té pro-Israël, terwijl ik bij andere enthousiast (en huilend) met een potlood regels markeerde en annotaties schreef.

Terugkerende thema's zijn de toenemende antisemitisme in Nederland, de geschiedenis van het Joodse volk (met een nadruk op de holocaust), de geschiedenis van Israël en natuurlijk de terreuraanval van 7 oktober. Het zijn immers voornamelijk Joodse schrijvers die over hun eigen ervaringen en opvattingen schrijven.

Lees dit als je je verder wil verdiepen in de geschiedenis van het conflict (nogmaals, vanuit een Joods perspectief). Als je een groot deel van je informatie binnenkrijgt van social media en de nuance erin mist. Erbij moet gezegd worden dat dit boek geen focus legt op het met leed gevulde geschiedenis van het Palestijnse volk (wat ik erg jammer vond), en hoewel de meeste essays de huidige humanitaire catastrofes in Gaza benoemen en bekritiseren, is het geen focus. Daar zou je dus andere bronnen voor moeten beschouwen.

Als je dit boek gaat lezen, raad ik de essays van de volgende schrijvers aan: Marcel Levi, Chaja Polak, Leonard Ornstein en Marja Vuijsje.

[Hes Canister · Rating 4 out of 5]

Mooi om verschillende perspectieven te lezen op de aanslagen in Israël van hamas op 7-10-2023 en de effecten die dit heeft gehad op de schrijvers van deze bundel. Er zitten wel wat dubbelingen in de verhalen, al zijn ze niet hetzelfde. Mooi dat de schrijvers hebben bijgedragen zonder hiervoor een vergoeding te vragen en de opbrengsten ten behoeven van een coëxistentie initiatief zijn.

[Lotte Jellema · Rating 2 out of 5]

Toen ik begon met lezen hoopte ik op een bundel waarin beide kanten aan het woord zouden komen. Helaas schrijven de auteurs min of meer allemaal vanuit hetzelfde perspectief. Met het licht op de huidige situatie is deze bundel naar mijn mening ook al enigzins verouderd.

[Erin · Rating 4 out of 5]

Collectie korte essays van met name (maar niet alleen) joodse Nederlandsers over van alles rondom de laatste fase van het conflict in Israël/Palestina. Soms ongemakkelijk, een enkele keer stuitend, maar vooral aanzettend tot denken en - waar dat kan - tot meer nuance. Uit de meeste bijdragen spreekt veel menselijkheid en verdriet om het geweld dat zoveel burgers raakt en een oplossing steeds verder weg drijft. Daarnaast schijnt het een licht op hoe de gebeurtenissen verderop ook hier op bepaalde mensen een effect hebben (al is dit door de selectie bijdragende auteurs wat eenzijdig). Je zou willen dat meer mensen dit lezen. Niet om het overal mee eens te zijn, maar om in ieder geval het gesprek met elkaar en de confrontatie met andere perspectieven weer aan te gaan.

[Suzanne · Rating 4 out of 5]

Het is makkelijk te roepen dat de oorlog de schuld van "de ander" is. Wie over vrede spreekt heeft dus zéker moed. De inleiding van Ornstein is gedateerd 'november 2023', wat betekent dat de bijdragen kort na 7 oktober 2023 geschreven moeten zijn. Des te indrukwekkender om te lezen hoe de schrijvers, ieder op een eigen manier, zoeken naar de analyse, de beschouwing en de nuance, zo kort na de gruweldaden van Hamas. Maar ook uiting geven aan gevoelens van angst, eenzaamheid en van in de steek gelaten worden door progressief Nederland. Inmiddels zijn we alweer maanden verder en wat is het een uitzichtloze situatie. Om met Marcel Möring te spreken: "Pas als de ellende aan weerszijden zo groot dat niemand meer wil, komt er een oplossing" (p.71).

[Dagmar · Rating 3 out of 5]

Het boek als geheel heeft me niet substantieel anders doen denken, maar sommige schrijvers hebben me wel echt aan het denken gezet en weten te raken. Het boek heeft me daarnaast wel ook de nodige nuance bijgebracht

[Hansje · Rating 4 out of 5]

Bijna alle auteurs schreven treffende verhalen en van meerdere kanten bekeken

[Carmen · Rating 5 out of 5]

4.5 ⭐️
Een bundel van mooie verhalen, die elkaar goed opvolgen.

[Sanam Gommers · Rating 2 out of 5]

Nieuwe perspectieven meegekregen, maar weinig nuance, waardoor het meer als een soort Joodse take op Israël-propaganda overkomt. Jammer, en lekker kortzichtig, de schrijvers lijken in een soort bubbel te leven waarin dingen erg zwart-wit zijn, waarin anti-zionisme gelijk staat aan anti-semitisme, en over het algemeen is dat vrij teleurstellend