What do you think?
Rate this book
オールドボーイ [Old Boy] #1-2
Старина. Том 1
Гото похитили и заперли в камере без окон, где он в итоге провёл целое десятилетие. Всё это время его единственным проводником во внешний мир был телевизор. Выдержать столь долгую изоляцию ему помогали интенсивные физические тренировки и еда из китайской забегаловки, которую каждый день приносил надзиратель. Спустя десять лет Гото неожиданно оказывается на свободе. Но кто его похитители? Почему его так долго держали взаперти? Кто пытался сломать его? Он отправляется на поиски ответов и постепенно погружается в глубины своего прошлого.
416 pages, Hardcover
Published November 1, 2023
2 people are currently reading
32 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
August 3, 2021
MANYAAAAAAK seni gidi manyak seni manyak seniiii
January 27, 2024
Epeydir okumak istediğim ama bir şekilde ertelediğim bir seriydi. Film uyarlamaları hiç ilgimi çekmemiş olsa da mangayı merak ediyordum. Gerek çizimleri gerek de merak uyandırıcı hikayesiyle harika bir ikili ciltti. Neredeyse otuz yıl önce yazılmış bir seri olduğunu hissettirse de kötü yaşlanmış demek haksızlık olur.
Tek eksi yanı henüz serinin çeyreğini okumuş olsam da şu an için karakterleri biraz zayıf buldum. Özellikle yan karakterlerin üzerine biraz daha düşülebilirmiş. Hikaye henüz tam açılmamış olduğu için hala umut var.
Tek eksi yanı henüz serinin çeyreğini okumuş olsam da şu an için karakterleri biraz zayıf buldum. Özellikle yan karakterlerin üzerine biraz daha düşülebilirmiş. Hikaye henüz tam açılmamış olduğu için hala umut var.
December 5, 2022
Je suis archi fan des dessins et du personnage principal. L’histoire est assez sombre mais il y a des moments de tendresse subtile qui m’ont transpercé le cœur. J’ai hâte de lire la suite!
December 10, 2020
Çizimlerini de hikayesini de sevdim. İntikam hikayesi okumak hiç sıkmıyor beni. Bakalım Gotou’nun başına devamında neler gelecek.
May 5, 2024
Whaaa j'ai trop aimé ?? C'est carrément ma came et les dessins sont sublimes
Hâte de lire la suite >:)
Hâte de lire la suite >:)
October 16, 2020
old-boy'n sinemadaki başarısı bir manganın sayfalarında. okuması oldukça keyifli... on yıl boyunca bir binada hapis tutulan gotou'nun intikam peşinde mor mavi ejder'i arayıp bulması ve ardındaki bütün o sır perdesi... orijinal bir hikayeyi anımsamak için çizgilerin içinde bir süre daha dolanmak lazım.
Gerekli Şeyler birinci ve ikinci cildi birlikte yayınlamış, umarım diğerleri de yakın bir zamanda raflarda yerini alır. iyi okumalar...
Gerekli Şeyler birinci ve ikinci cildi birlikte yayınlamış, umarım diğerleri de yakın bir zamanda raflarda yerini alır. iyi okumalar...
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 30, 2021
It's funny because, in the japanese manga it's 10 years, in the south korean movie adaptation it's 15 and in the american remake it's 20. Now I'm just waiting for the inevitable Netflix or Amazon tv show remakes where the protagonist will spend 25 years in the room.
September 3, 2025
Biraz Monte Kristo Kontu, biraz Yakuza, biraz ağır abi tavırları ve çeşitli akıl oyunları. Mis gibi aktı.
August 23, 2021
Türkçede dört cilt birleştirilmiş şekilde basılan seriyi tamamladım. Sadece bu sayıyı değil toplam sekiz sayıya dair yorumlayacağım.
Yıllar önce bu mangayı temel alan Kore yapımı filmi izlemiştim. Şimdi detaylarını hatırlamasam da mangadan fikir olarak ilham almakla beraber oldukça farklı şekillerde ilerliyorlardı. Film müthiş bir intikam hikayesi olarak tanıtılıyor ve yorumlarda, aldığı puanlarla sinema çevrelerince çok kıymetli bulunuyordu. Fakat bu filmi sevemediğimi hatırlıyorum. Filme dair çıkan yaygaranın da abartılı olduğunu düşünmüştüm.
Yıllar sonra özgün eser manga dilimize çevirilince denemek istedim. Çünkü fikir, bir adamın durduk yere on sene bir odaya kapatılması, hayli orijinaldi. Sayfaları çevirdiğimde hikaye beni hızla içine aldı. Old Boy çizimleri itibariyle ortalama mangalara göre kat kat üstün, kaliteli, doyurucu görsellikler sunuyordu. Hikaye oldukça orijinal, merak uyandırıcıydı. Üstelik insan psikolojisi, hayatın anlamı gibi konularda düşünmeye sevk ediyordu.
Ciltler ilerledikçe hikayeye eklenen karakterlerle kitap hem zenginleşiyor hem düğüm yavaş yavaş çözülüyordu. İşte bu noktada bazı şeyler aksamaya başlıyordu.
Merak duygumuzu kaşıyarak, karakterimizin hem zekasını hem de vücudunu ustaca kullanmasını bize izleterek keyifli bir bulmaca çözme bölümü izliyoruz. Sonrasında yavaş yavaş düşman somut şekilde karşımızda beliriyor. Tüm bu olaylar Gotou’nun ilkokul arkadaşı tarafından tezgahlanmışa benziyor. Üstelik bu dev, korkunç, saplantılı, kompleks tezgahın daha o çocuk yaşta yaşanan bir olay sebebiyle cereyan ettiğini öğreniyoruz. Bu hatırlama kısımları uzadıkça uzamakla beraber okur olarak bana (verilen ipuçlarından yola çıkarak, yoksa farklı ipuçlarıyla farklı şeyler daha travmatik olasılıklar düşünebilirdim) “Yahu ne olmuş olabilir ki? Kesin Kakinuma’nın öfke motivasyonu beni tatmin etmeyecek” diye düşünüyor, önyargılarımı negatif besliyordu. Nitekim öyle de oldu. Müzik sınıfı seçmelerinde Gotou, zaten oldukça “kayıp” bir profil çizen Kakinuma şarkı söylerken onun yalnızlığını hisseden tek kişi olmuş, ağlamış ve Kakinuma’yı küçük düşürmüş… Açıkçası koskoca ciltlerin finalinde kötü adamın motivasyonu beni hiç tatmin etmedi. Az da olsa kültürler arası farklılıklar olabilir ihtimali geliyor aklıma sadece. Bu konuyu, finali bir japon okur ile tartışmak, onun bakış açısını öğrenmek isterdim. Zira kültür farklılıklarından kaynaklı onur, utanma, ayıp gibi durumlar farklı hisler doğurabilir ancak. Bu ihtimali yazmakla birlikte, bir japonla konuşsam da bu intikam motivasyonu fikrini beğenmeyeceğimden neredeyse eminim. Gülücük.
Karakter gelişimlerinde de bazı zayıflıklar vardı. Örneğin Kakinuma’nın sadece okul derslerinde başarılı olduğunu, hırslı olduğunu, ilkokul sonrası iyi bir eğitim aldığını biliyoruz. Bunun dışında sosyal olarak da fiziksel olarak da bir “enkaz” ile karşı karşıyayız. Akran zorbalığına uğrayan, bakışları, fiziksel görüntüsü çirkin bir çocuk. Nasıl böylesine zengin olduğu hususunda okur olarak ikna olmuyorum. Ekonomi balonundan iyi faydalanmış. Bazı yerlerde Gotou ile mücadele sırasında da kullandığı ilginç, özel bir “içgüdü” varlığı çok yüzeysel işleniyor. Bu psişik, paranormal bir şey mi, yoksa Death Note, Sherlock Holmes gibi gerçek hayattaki ipuçlarını inanılmaz iyi okumayla mı ilgili? Bilmiyoruz. Ne zaman yatırım yapacağını, ne zaman paraya çevireceğini hatta Eri’nin olası yerini “sezdiği” ima ediliyor. Ama altı yeterince doldurulamıyor.
Sona doğru geldiğimiz 7-8.ci ciltlerdeki hızlı dönüşler, “plot twist” olasılıkları fena olmamakla birlikte çok özel bir sürpriz de barındırmadan nihayetlendi. Yine de okumaya bir dinamizm kattığını söyleyebiliriz. Öğretmen kimin tarafında? Çok şüpheye düşemeden çözülüyor. Kakinuma’nın yanında çalışan ajan gerçekten taraf değiştirdi mi? (Ki onun neden taraf değiştirdiğini de yeterince anlamış değilim. Gülücük.) Fazla zorlanmadan ortaya çıkıyor. Sadece şunu gururla söyleyebilirim; en ortada bırakılan karakter olan Eri’den daha karşılaştıkları ilk geceden ve olağanüstü ilgisinden şüphelenmiş ve bu şüpheyi seri boyu muhafaza etmiştim! Olayın içine hipnoz gibi bir sürpriz girince olasılıklar çıldırıyor ama burayı da abartmadan toparlamış yazar.
Finalde Kakinuma konusu bir hayal kırıklığı olmakla beraber Eri’nin akibeti ve o gizli beş dakikada aldığı belirsiz “telkin”in sisli bırakılması güzel olmuş. Gerçi onu da Kyoko, yani Kakinuma’nın sekreteri biliyor olmalı. Onu konuşturabilirlerdi. Akibeti ne oldu göremedik…
Manga işleyiş itibariyle tamamen yetişkinlere yönelik. Şiddet, argo ve ciddi miktarda cinsellik, çıplaklık kullanılmış.
Çok iyi bir fikir, gayet güzel ilerleme, sonra bir parça sünme ve buna bağlı boşluklanan öykü, tatmin etmeyen final fakat manga klasmanında şahane çizimler. Aklım üç puan, gönlüm dört puan veriyor. Biraz Lost Dizisi ve finali gibi. Gülücük. Sonuç süreçten keyif almaya mani degil.
Yıllar önce bu mangayı temel alan Kore yapımı filmi izlemiştim. Şimdi detaylarını hatırlamasam da mangadan fikir olarak ilham almakla beraber oldukça farklı şekillerde ilerliyorlardı. Film müthiş bir intikam hikayesi olarak tanıtılıyor ve yorumlarda, aldığı puanlarla sinema çevrelerince çok kıymetli bulunuyordu. Fakat bu filmi sevemediğimi hatırlıyorum. Filme dair çıkan yaygaranın da abartılı olduğunu düşünmüştüm.
Yıllar sonra özgün eser manga dilimize çevirilince denemek istedim. Çünkü fikir, bir adamın durduk yere on sene bir odaya kapatılması, hayli orijinaldi. Sayfaları çevirdiğimde hikaye beni hızla içine aldı. Old Boy çizimleri itibariyle ortalama mangalara göre kat kat üstün, kaliteli, doyurucu görsellikler sunuyordu. Hikaye oldukça orijinal, merak uyandırıcıydı. Üstelik insan psikolojisi, hayatın anlamı gibi konularda düşünmeye sevk ediyordu.
Ciltler ilerledikçe hikayeye eklenen karakterlerle kitap hem zenginleşiyor hem düğüm yavaş yavaş çözülüyordu. İşte bu noktada bazı şeyler aksamaya başlıyordu.
Merak duygumuzu kaşıyarak, karakterimizin hem zekasını hem de vücudunu ustaca kullanmasını bize izleterek keyifli bir bulmaca çözme bölümü izliyoruz. Sonrasında yavaş yavaş düşman somut şekilde karşımızda beliriyor. Tüm bu olaylar Gotou’nun ilkokul arkadaşı tarafından tezgahlanmışa benziyor. Üstelik bu dev, korkunç, saplantılı, kompleks tezgahın daha o çocuk yaşta yaşanan bir olay sebebiyle cereyan ettiğini öğreniyoruz. Bu hatırlama kısımları uzadıkça uzamakla beraber okur olarak bana (verilen ipuçlarından yola çıkarak, yoksa farklı ipuçlarıyla farklı şeyler daha travmatik olasılıklar düşünebilirdim) “Yahu ne olmuş olabilir ki? Kesin Kakinuma’nın öfke motivasyonu beni tatmin etmeyecek” diye düşünüyor, önyargılarımı negatif besliyordu. Nitekim öyle de oldu. Müzik sınıfı seçmelerinde Gotou, zaten oldukça “kayıp” bir profil çizen Kakinuma şarkı söylerken onun yalnızlığını hisseden tek kişi olmuş, ağlamış ve Kakinuma’yı küçük düşürmüş… Açıkçası koskoca ciltlerin finalinde kötü adamın motivasyonu beni hiç tatmin etmedi. Az da olsa kültürler arası farklılıklar olabilir ihtimali geliyor aklıma sadece. Bu konuyu, finali bir japon okur ile tartışmak, onun bakış açısını öğrenmek isterdim. Zira kültür farklılıklarından kaynaklı onur, utanma, ayıp gibi durumlar farklı hisler doğurabilir ancak. Bu ihtimali yazmakla birlikte, bir japonla konuşsam da bu intikam motivasyonu fikrini beğenmeyeceğimden neredeyse eminim. Gülücük.
Karakter gelişimlerinde de bazı zayıflıklar vardı. Örneğin Kakinuma’nın sadece okul derslerinde başarılı olduğunu, hırslı olduğunu, ilkokul sonrası iyi bir eğitim aldığını biliyoruz. Bunun dışında sosyal olarak da fiziksel olarak da bir “enkaz” ile karşı karşıyayız. Akran zorbalığına uğrayan, bakışları, fiziksel görüntüsü çirkin bir çocuk. Nasıl böylesine zengin olduğu hususunda okur olarak ikna olmuyorum. Ekonomi balonundan iyi faydalanmış. Bazı yerlerde Gotou ile mücadele sırasında da kullandığı ilginç, özel bir “içgüdü” varlığı çok yüzeysel işleniyor. Bu psişik, paranormal bir şey mi, yoksa Death Note, Sherlock Holmes gibi gerçek hayattaki ipuçlarını inanılmaz iyi okumayla mı ilgili? Bilmiyoruz. Ne zaman yatırım yapacağını, ne zaman paraya çevireceğini hatta Eri’nin olası yerini “sezdiği” ima ediliyor. Ama altı yeterince doldurulamıyor.
Sona doğru geldiğimiz 7-8.ci ciltlerdeki hızlı dönüşler, “plot twist” olasılıkları fena olmamakla birlikte çok özel bir sürpriz de barındırmadan nihayetlendi. Yine de okumaya bir dinamizm kattığını söyleyebiliriz. Öğretmen kimin tarafında? Çok şüpheye düşemeden çözülüyor. Kakinuma’nın yanında çalışan ajan gerçekten taraf değiştirdi mi? (Ki onun neden taraf değiştirdiğini de yeterince anlamış değilim. Gülücük.) Fazla zorlanmadan ortaya çıkıyor. Sadece şunu gururla söyleyebilirim; en ortada bırakılan karakter olan Eri’den daha karşılaştıkları ilk geceden ve olağanüstü ilgisinden şüphelenmiş ve bu şüpheyi seri boyu muhafaza etmiştim! Olayın içine hipnoz gibi bir sürpriz girince olasılıklar çıldırıyor ama burayı da abartmadan toparlamış yazar.
Finalde Kakinuma konusu bir hayal kırıklığı olmakla beraber Eri’nin akibeti ve o gizli beş dakikada aldığı belirsiz “telkin”in sisli bırakılması güzel olmuş. Gerçi onu da Kyoko, yani Kakinuma’nın sekreteri biliyor olmalı. Onu konuşturabilirlerdi. Akibeti ne oldu göremedik…
Manga işleyiş itibariyle tamamen yetişkinlere yönelik. Şiddet, argo ve ciddi miktarda cinsellik, çıplaklık kullanılmış.
Çok iyi bir fikir, gayet güzel ilerleme, sonra bir parça sünme ve buna bağlı boşluklanan öykü, tatmin etmeyen final fakat manga klasmanında şahane çizimler. Aklım üç puan, gönlüm dört puan veriyor. Biraz Lost Dizisi ve finali gibi. Gülücük. Sonuç süreçten keyif almaya mani degil.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 10, 2024
Chronique complète :
https://sunread26.wordpress.com/2023/...
Extrait :
Nouvelle petite série, édité chez NaBan édition, seconde série de l’éditeur pour moi. Je l’ai découverte sur Piccoma, où la lecture des deux premiers tomes (version double) est gratuite (1 chapitre par jour environ). Comme j’en ai entendu beaucoup de bien, j’avais envie de me faire ma propre idée à son sujet, et même si ma lecture a été découpée, j’ai globalement appréciée l’ambiance et le côté mystérieux qui se dégage de la série.
Bon, le truc un peu compliqué avec les lectures sur Piccoma, c’est que les chapitres ne restent pas accessibles pour toujours, et comme j’ai pu en lire, à peu près, un par jour, je ne me souviens plus exactement de tous les détails (surtout l’ordre chronologique de certains passages). En tout cas, comme les trois premiers chapitres sont gratuits et for ever, je peux au moins vous dire comment ça commence (avec le format papier, je feuillete en même temps que j’écris). Tout commence dans le restaurant qui sert la nourriture dans la fameuse et mystérieuse prison. Une fois sur place, le protagoniste entre en scène, et on suit alors son quotidien dans cette minuscule pièce. Puis vient le moment qui nous intéresse : sa sortie.
La première chose bien marquante (et qui ferais presque monter une larme) c’est sa réaction face à la liberté. La surprise et la joie se mélangeant, sa maladresse face à une foule de personne parce qu’il n’est plus habitué, le fait qu’il salive devant le premier restaurant de sushi qu’il croise. Enfermé dans une simple pièce pendant 10 ans, il est difficile de croire qu’il soit resté sain d’esprit, et pourtant ça semble bien être le cas. Mise à part son envie de vengeance, il reste assez normal. Je suppose qu’une fois qu’il a acquis la télévision, il a pu avoir quelque chose pour ne pas devenir fou. Sans compter qu’il continuait de s’entraîner physiquement, ce qui l’occupait aussi. Chose très étrange d’ailleurs, il était enfermé, mais il avait la TV et des cigarettes, est-ce que c’était à la charge de la personne l’ayant enfermé ?
[...]
https://sunread26.wordpress.com/2023/...
Extrait :
Nouvelle petite série, édité chez NaBan édition, seconde série de l’éditeur pour moi. Je l’ai découverte sur Piccoma, où la lecture des deux premiers tomes (version double) est gratuite (1 chapitre par jour environ). Comme j’en ai entendu beaucoup de bien, j’avais envie de me faire ma propre idée à son sujet, et même si ma lecture a été découpée, j’ai globalement appréciée l’ambiance et le côté mystérieux qui se dégage de la série.
Bon, le truc un peu compliqué avec les lectures sur Piccoma, c’est que les chapitres ne restent pas accessibles pour toujours, et comme j’ai pu en lire, à peu près, un par jour, je ne me souviens plus exactement de tous les détails (surtout l’ordre chronologique de certains passages). En tout cas, comme les trois premiers chapitres sont gratuits et for ever, je peux au moins vous dire comment ça commence (avec le format papier, je feuillete en même temps que j’écris). Tout commence dans le restaurant qui sert la nourriture dans la fameuse et mystérieuse prison. Une fois sur place, le protagoniste entre en scène, et on suit alors son quotidien dans cette minuscule pièce. Puis vient le moment qui nous intéresse : sa sortie.
La première chose bien marquante (et qui ferais presque monter une larme) c’est sa réaction face à la liberté. La surprise et la joie se mélangeant, sa maladresse face à une foule de personne parce qu’il n’est plus habitué, le fait qu’il salive devant le premier restaurant de sushi qu’il croise. Enfermé dans une simple pièce pendant 10 ans, il est difficile de croire qu’il soit resté sain d’esprit, et pourtant ça semble bien être le cas. Mise à part son envie de vengeance, il reste assez normal. Je suppose qu’une fois qu’il a acquis la télévision, il a pu avoir quelque chose pour ne pas devenir fou. Sans compter qu’il continuait de s’entraîner physiquement, ce qui l’occupait aussi. Chose très étrange d’ailleurs, il était enfermé, mais il avait la TV et des cigarettes, est-ce que c’était à la charge de la personne l’ayant enfermé ?
[...]
September 19, 2020
Okuduğum ilk manga. Hikayenin başı. Bakalım devamı nasıl olacak. Enteresan olan, mangalar Arapça gibi sağdan sola okunuyor. Yani normal kitabın ön kapağı aslında Manga'nın arka kapağı oluyor. Sağ sayfanın sağ üstteki karesinden başlayıp sola doğru okuyor, sonra sağa geçiyorsunuz. 2 sayfa sonra alışılıyor ama.
February 7, 2023
It is not a superhero-type manga but has a good storyline, hard to put the book down.
The sketches and the perspectives are pretty impressive. I'm happy to have this collection.
The sketches and the perspectives are pretty impressive. I'm happy to have this collection.
April 1, 2023
4.5/5
akıcı
iyi çizimli
merak ettirici
açıkçası kusur bulamadım ama yine de 10/10 diyemem
ama yinede çok güzeldi
öneririrm
akıcı
iyi çizimli
merak ettirici
açıkçası kusur bulamadım ama yine de 10/10 diyemem
ama yinede çok güzeldi
öneririrm
November 20, 2023
Excellent stuff!
Displaying 1 - 15 of 15 reviews