Niet iedereen glijdt soepeltjes door het leven, zeker niet als je steeds met anderen te maken hebt. Ga je vol enthousiasme naar een auditie, blijk je gecast te zijn voor de rol van Ellie, een oude sekswerker in een windjack. Sta je net met je burgerlijk fatsoen bladeren aan te harken in je voortuin, komen een paar wandelvrouwen met minirugzakjes je vertellen dat het zinloos is. En wat moet je met die vrouw die je in een wokrestaurant komt vragen waar ze ‘je porum ook alweer van kent’?
Het is niet niks om je te verhouden tot andere mensen. En tot jezelf. Dat weten Plien en Bianca maar al te goed. In De binnenstebuitentrui tonen ze dagelijkse ongemakkelijke situaties in al hun facetten.
Ik weet niet zo goed wat ik er van moet vinden... Ik ben altijd fan geweest van Plien en Bianca maar misschien ben ik ze wat ontgroeid. Ze zijn altijd heel goed in het grappig en scherp neerzetten van typetjes. Zeker dat laatst doen ze in dit boekje ook. Daarbij zijn ze ook scherp over zichzelf. Maar toch bekruipt mij over het geheel het gevoel dat ze wel heel scherp zijn voor de rest van de wereld en er wat op lijken neer te kijken.
Het laatste boek van 2025 is dit prachtige exemplaar. Sommige boeken openen niet alleen een verhaal, maar ook een plekje in je hoofd.
Het boek de Binnenstebuitentrui deed dat bij mij. Al lezend kwamen er herinneringen boven aan het programma van vroeger dat rustige, warme gevoel van thuiskomen. Hetzelfde tempo, dezelfde zachtheid, dezelfde ruimte om gewoon te mogen zijn. Wat iedereen steeds meer vergeet of niet meer interessant genoeg vind hoe iemand zich voelt.
Wat ik zo fijn vind aan dit boek, is dat het nergens haast heeft. Het duwt je niet richting een boodschap, maar nodigt je uit om te voelen. Om even stil te staan bij wat er van binnen in je leeft. De thema’s anders zijn, kwetsbaarheid, jezelf laten zien zijn zo herkenbaar en worden met zoveel mildheid beschreven dat het bijna voelt alsof het boek tegen je fluistert in plaats van praat.
Voor mij voelde Binnenstebuitentrui als een warme trui die je binnenstebuiten draagt: een beetje onwennig misschien, maar ook eerlijk en comfortabel. Het is zo’n boek dat je langzaam leest, soms even weglegt, en daarna toch weer oppakt omdat bepaalde zinnen blijven hangen. En er even een markeerstift over heen haalt. Want wie weet heb je er nog wat aan.
Dit is geen boek dat je “uit” leest en weer vergeet. Het blijft nog even bij je. In je hoofd, in je gevoel. En dat maakt het voor mij een heel bijzonder en waardevol boek.
Ik heb dit boek gekregen als recensie exemplaar en echt dankjewel @uitgeverijrainbow voor dit prachtige boek.
Een heerlijk en hilarisch boek met brieven van Bianca en Plien. Het was superchaotisch, maar altijd leuk om te lezen. En die illustraties waren echt geweldig! Ik had wel iets meer interactie gewild tussen de brieven, we krijgen het op punten wel, maar soms ga je van een topic naar een hele andere. Maar echt blij dat ik dit boek heb kunnen lezen, dank je wel naar mijn man die het boek voor me heeft gekocht!
SUPER leuk! Heel grappig en herkenbaar. Ondanks sommige momenten over het ouderschap gaan, word de lezer overal in meegenomen. Juist het 'normale' is zo fijn om te lezen, even te ontprikkelen en ons menselijk gedrag van een afstandje te bekijken.
Het is opgedeeld in (korte) brieven dus ideaal om af en toe een paar pagina's te lezen. Daarnaast voegen de fantastische illustraties veel leesplezier toe.
Hi-la-risch boek! Het zijn allemaal korte (en vaak erg grappige) verhalen die de dames naar elkaar schrijven. Soms zou je graag een reactie van de ander willen om het iets meer inhoud te geven. Dus daarom eigenlijk 4 sterren. Maar als luisterboek lezen Plien en Bianca het zelf voor, fantastisch! Dat is echt die 5e ster waard.
Ik heb het boek geluisterd waarbij Plien en Bianca zelf voorlazen. Zelf vond ik het niet zo “tranen lachen” zoals mijn schoonzus zei die het boek gewoon gelezen heeft. Voor mij lag het aan de stemmen die ik niet leuk vond voorlezen
Plien en Bianca zijn zelf 2 zeurende oude zenuwachtige zuurpruimen geworden. Ze hebben in het boek over andere (oude)mensen die mopperen en zuur zijn maar zelf kunnen ze er ook wat van. :-) Heel soms gelachen maar ik had wat meer de oude Plien en Bianca verwacht en niet dit. Volgende keer beter.
Wat een gezellig boek om te lezen! Heerlijk voor het slapen even wat stukjes lezen en dan met een fijn, oh-ik-ben-niet-de-enige-die-dit-naar-vindt-gevoel de ogen toe doen.