What do you think?
Rate this book
Eiland van de maan
Een eiland in een meer, zo’n tweeduizend jaar geleden. Een vrouwengemeenschap van priesteressen, waarin rituelen, ceremoniën, jaarfeesten en vaste gebruiken onderdeel zijn van hun leven, dat in dienst staat van de Godin. De eigenzinnige Lucretia, de bedachtzame Leona, de trouwe Tulia en hun vriendinnen staan, na een jarenlange opleiding in de tempel, aan de vooravond van hun inwijding, waarmee ze zich definitief en levenslang verbinden aan de Godin. Een verhaal over jonge vrouwen, waarin vriendschap, liefde, verraad, verdriet en opoffering een rol spelen.
Maak kennis met Lucretia, dochter van hogepriesteres Valtina. Ambitieus, intelligent en de gedoodverfde opvolgster van haar moeder. Een jonge vrouw die toegewijd is aan het pad wat zij gaat, maar de liefde lijkt een kink te brengen in de kabel van haar leven, dat zij stiekem al min of meer uitgestippeld had.
Leona daarentegen is een dochter uit een rijke en voorname familie. Zij heeft haar opleiding op het eiland genoten om zodoende uitstekend voorbereid te zijn een zo gunstig mogelijk huwelijk te sluiten, dat politiek en/of zakelijk van belang is voor haar familie. Dochters die een opleiding bij een tempel hebben gehad, daar kun je mee voor de dag komen!
Tulia is een kind van het eiland, dochter van een priesteres. Zij heeft sterke organisatorische kwaliteiten en is een trouwe vriendin van Lucretia en Leona. Met haar optimisme en trouw is zij een baken van licht en zekerheid.
Hun andere vriendinnen – de zachtaardige Gratia, de kunstzinnige Fabia, de strijdvaardige Lavinia, de dromerige Meliora en de natuurminnende Maia – hebben ieder hun eigen pad voor zich. Maar allemaal zijn ze toegewijd aan de Godin en aan de tempel waar ze deel van uitmaken. Toch zal niet iedereen voor altijd op het Eiland van de Maan blijven.
De hogepriesteressen, Valtina, Oleta en Cecilia, hebben soms hun handen vol aan de verwikkelingen die plaatsvinden.
Naast het Eiland van de Maan, ligt in het meer ook het Eiland van de Zon. Ook hier een tempel, met priesters die zich toegewijd hebben aan de zonnereligie. Samen vormen de eilanden het spirituele hart van de regio waarin het meer het centrale punt is.
De tempel is niet een op zichzelf staande organisatie, maar maakt deel uit van het leven van de mensen die rondom het meer wonen. De priesteressen van de tempel dienen de Godin, maar zijn ook dienstbaar aan de mensen buiten de tempel. Zij dienen de gemeenschap met het werk wat ze doen op het vasteland, maar ook middels de jaarfeesten die zij vieren. Soms heel intiem in de tempel, soms ook openbaar, waar iedereen die dat wil, deel van uit kan maken.
Na hun inwijding zal voor geen van de meisjes het leven nog hetzelfde zijn. Er worden lotsdraden geweven, waarvan de echo’s tot ver in de tijd hoorbaar zijn.
Maak kennis met Lucretia, dochter van hogepriesteres Valtina. Ambitieus, intelligent en de gedoodverfde opvolgster van haar moeder. Een jonge vrouw die toegewijd is aan het pad wat zij gaat, maar de liefde lijkt een kink te brengen in de kabel van haar leven, dat zij stiekem al min of meer uitgestippeld had.
Leona daarentegen is een dochter uit een rijke en voorname familie. Zij heeft haar opleiding op het eiland genoten om zodoende uitstekend voorbereid te zijn een zo gunstig mogelijk huwelijk te sluiten, dat politiek en/of zakelijk van belang is voor haar familie. Dochters die een opleiding bij een tempel hebben gehad, daar kun je mee voor de dag komen!
Tulia is een kind van het eiland, dochter van een priesteres. Zij heeft sterke organisatorische kwaliteiten en is een trouwe vriendin van Lucretia en Leona. Met haar optimisme en trouw is zij een baken van licht en zekerheid.
Hun andere vriendinnen – de zachtaardige Gratia, de kunstzinnige Fabia, de strijdvaardige Lavinia, de dromerige Meliora en de natuurminnende Maia – hebben ieder hun eigen pad voor zich. Maar allemaal zijn ze toegewijd aan de Godin en aan de tempel waar ze deel van uitmaken. Toch zal niet iedereen voor altijd op het Eiland van de Maan blijven.
De hogepriesteressen, Valtina, Oleta en Cecilia, hebben soms hun handen vol aan de verwikkelingen die plaatsvinden.
Naast het Eiland van de Maan, ligt in het meer ook het Eiland van de Zon. Ook hier een tempel, met priesters die zich toegewijd hebben aan de zonnereligie. Samen vormen de eilanden het spirituele hart van de regio waarin het meer het centrale punt is.
De tempel is niet een op zichzelf staande organisatie, maar maakt deel uit van het leven van de mensen die rondom het meer wonen. De priesteressen van de tempel dienen de Godin, maar zijn ook dienstbaar aan de mensen buiten de tempel. Zij dienen de gemeenschap met het werk wat ze doen op het vasteland, maar ook middels de jaarfeesten die zij vieren. Soms heel intiem in de tempel, soms ook openbaar, waar iedereen die dat wil, deel van uit kan maken.
Na hun inwijding zal voor geen van de meisjes het leven nog hetzelfde zijn. Er worden lotsdraden geweven, waarvan de echo’s tot ver in de tijd hoorbaar zijn.
400 pages, Hardcover
5 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
December 20, 2023
Recensie van:
Eiland van de maan
Echo’s uit een versluierd en onvoltooid verleden
Auteur:
Corrine Baard-Post heeft jarenlang vrouwencirkels en Rode Tenten begeleid, workshops over kruidengeneeskunde en natuurspiritualiteit verzorgd, rituelen voor vrouwen begeleid en in co-creatie een tempeltraining voor vrouwen ontwikkeld en gegeven.
Ze is co-auteur van de boekjes Maanweiden (2014) en Hoedster van de Rode Tent (2015). In 2021 verscheen haar debuutroman Lotte, Hannah en Emmy, Arnhemse meisjes in oorlogstijd.
Wijze van lezen:
Doordat ik proeflezer was heb ik twee hardcover boeken ontvangen en ben ik door Corrine Baard-Post gevraagd om een recensie te schrijven. Deze is niet beïnvloed doordat ik proeflezer mocht zijn.
Uitgeverij: Triple Eight Publishing
Genre: historische spirituele roman
Cover en flaptekst:
Een sterrennacht. Twee vrouwelijke silhouetten die dansen in het licht van de volle maan. Het licht van de maan weerspiegeld op het water. Rechts de takken van een palm. Een mysterieuze, warme en prachtige sfeer wordt er met deze cover gecreëerd.
Een informatieve en krachtige flaptekst die je een tipje van de sluier van het verhaal geeft.
Mooie tekst:
Wiegend in de armen
van de Grote Moeder
als vuurrode klaprozen in goudgeel graan
schommelend in haar schoot
meedeinen op de grote getijden
van de volle en donkere maan
van het leven en de dood
Als de golven van het meer in een
eeuwig komen en gaan
Het verhaal:
Een eiland in een meer, zo’n tweeduizend jaar geleden. Een vrouwengemeenschap van priesteressen, waarin rituelen, ceremoniën, jaarfeesten en vaste gebruiken onderdeel zijn van hun leven, dat in dienst staat van de Godin. De eigenzinnige Lucretia, de bedachtzame Leona, de trouwe Tulia en hun vriendinnen staan, na een jarenlange opleiding in de tempel, aan de vooravond van hun inwijding, waarmee ze zich definitief en levenslang verbinden aan de Godin.
Het lijkt niets te maken te hebben met de hedendaagse Nora en Ruby. Toch gaan zij op onderzoek uit naar aanleiding van hun ontmoeting, dir toevallig lijkt maar waarin een diepe herkenning schuilt. Dromen en regressie leiden uiteindelijk tot een reis die hun levens radicaal zal veranderen.
Een verhaal over jonge vrouwen, waarin vriendschap, liefde, verraad, verdriet en opoffering een rol spelen.
Mijn leesbeleving:
Dit verhaal is in al haar facetten schitterend en beeldend. Een verhaal dat ik goud waard vind. Ik kon bijna niet stoppen met lezen. Zo mooi, zo emotioneel, zo betekenisvol. Pffff wat een schrijftalent is deze auteur.
Wat me zo raakte was het feit dat ik mijn eigen leven onder de loep nam. Wie ben ik als mens, als vrouw, als partner en als moeder. Wat is de waarde van mijn bestaan? Waar huist de spiritualiteit in mijzelf, het goddelijke. Een reis die ik niet wilde missen. Intiem en diepgaand en nog niet ten einde.
Vanaf de eerste letter werd ik meegetrokken in het verhaal. Ik keek door de ogen van de personages naar hoe zij de wereld zagen. En niet alleen dat ik voelde ook wat zij door maakten. Psychisch en fysiek raakte dit verhaal mij diep. Ik raakte verweven met een wereld waarvan ik het bestaan niet wist. Met gebeurtenissen die ik niet kende.
De overgangen van heden naar verleden en weer terug zijn vloeiend en logisch gedaan. Uitleg over hetgeen je leest wordt tijdens het lezen telkens prima gedaan. Voorin het boek wordt op duidelijke wijze uitleg gegeven met behulp van een illustratie over de belangrijke feesten en tijd van het jaar zoals verteld in dit boek.
Het eerste boek wat ik van haar las vond ik al zo mooi. Een verhaal over De Tweede Wereldoorlog in Arnhem; Lotte, Emmy en Hannah Arnhemse meisjes in oorlogstijd.
Maar dit genre beheerst de auteur ook gewoon met gemak. Het leest ontzettend fijn.
Je blijft voortdurend door lezen omdat je de uiteindelijke clou wilt kennen. De plot is prachtig en maakte op mij een diepe indruk.
Het gevoel dat ik na het lezen van de laatste letter afscheid moest nemen van Nora, Ruby enerzijds en het eiland van de maan anderzijds viel mij ontzettend zwaar.
Ik ben groot fan. Ik ben zo blij dat ik het gelezen heb en geleerd heb, me verbaasd, verwondert en geëmotioneerd heb gevoeld. Ik wil over dit onderwerp meer verhalen lezen.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een prima opbouw die al begint in de proloog en vanuit daar voortvloeit naar de rest van het verhaal.
Spanning, intrige, mysterie, passie, afgunst, goddelijkheid, verraad, devotie, vriendschap, innerlijke verbondenheid, spiritualiteit in de breedste zin van het woord, rouw en verlies wisselen elkaar in razendsnel af.
De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt. Door de intens beeldende schrijfstijl beleef je het verhaal met je psyche en lijf. Je gaat mee in een achtbaan aan emoties. Onderweg uitstappen uit de achtbaan is geen optie.
In de plot komen alle verhaallijnen samen. Deze zindert nog lang na.
Corrine bedankt voor dit unieke verhaal waarbij ik weer veel geleerd heb. Fascinerend.
Bedankt dat ik proeflezer mocht zijn. Ik houd me aanbevolen voor een volgende keer.
Ook de website www.eilandvandemaan.nl is het bezoeken meer dan waard. Ook om je nog meer te verdiepen in het onderwerp van dit verhaal.
Eiland van de maan
Echo’s uit een versluierd en onvoltooid verleden
Auteur:
Corrine Baard-Post heeft jarenlang vrouwencirkels en Rode Tenten begeleid, workshops over kruidengeneeskunde en natuurspiritualiteit verzorgd, rituelen voor vrouwen begeleid en in co-creatie een tempeltraining voor vrouwen ontwikkeld en gegeven.
Ze is co-auteur van de boekjes Maanweiden (2014) en Hoedster van de Rode Tent (2015). In 2021 verscheen haar debuutroman Lotte, Hannah en Emmy, Arnhemse meisjes in oorlogstijd.
Wijze van lezen:
Doordat ik proeflezer was heb ik twee hardcover boeken ontvangen en ben ik door Corrine Baard-Post gevraagd om een recensie te schrijven. Deze is niet beïnvloed doordat ik proeflezer mocht zijn.
Uitgeverij: Triple Eight Publishing
Genre: historische spirituele roman
Cover en flaptekst:
Een sterrennacht. Twee vrouwelijke silhouetten die dansen in het licht van de volle maan. Het licht van de maan weerspiegeld op het water. Rechts de takken van een palm. Een mysterieuze, warme en prachtige sfeer wordt er met deze cover gecreëerd.
Een informatieve en krachtige flaptekst die je een tipje van de sluier van het verhaal geeft.
Mooie tekst:
Wiegend in de armen
van de Grote Moeder
als vuurrode klaprozen in goudgeel graan
schommelend in haar schoot
meedeinen op de grote getijden
van de volle en donkere maan
van het leven en de dood
Als de golven van het meer in een
eeuwig komen en gaan
Het verhaal:
Een eiland in een meer, zo’n tweeduizend jaar geleden. Een vrouwengemeenschap van priesteressen, waarin rituelen, ceremoniën, jaarfeesten en vaste gebruiken onderdeel zijn van hun leven, dat in dienst staat van de Godin. De eigenzinnige Lucretia, de bedachtzame Leona, de trouwe Tulia en hun vriendinnen staan, na een jarenlange opleiding in de tempel, aan de vooravond van hun inwijding, waarmee ze zich definitief en levenslang verbinden aan de Godin.
Het lijkt niets te maken te hebben met de hedendaagse Nora en Ruby. Toch gaan zij op onderzoek uit naar aanleiding van hun ontmoeting, dir toevallig lijkt maar waarin een diepe herkenning schuilt. Dromen en regressie leiden uiteindelijk tot een reis die hun levens radicaal zal veranderen.
Een verhaal over jonge vrouwen, waarin vriendschap, liefde, verraad, verdriet en opoffering een rol spelen.
Mijn leesbeleving:
Dit verhaal is in al haar facetten schitterend en beeldend. Een verhaal dat ik goud waard vind. Ik kon bijna niet stoppen met lezen. Zo mooi, zo emotioneel, zo betekenisvol. Pffff wat een schrijftalent is deze auteur.
Wat me zo raakte was het feit dat ik mijn eigen leven onder de loep nam. Wie ben ik als mens, als vrouw, als partner en als moeder. Wat is de waarde van mijn bestaan? Waar huist de spiritualiteit in mijzelf, het goddelijke. Een reis die ik niet wilde missen. Intiem en diepgaand en nog niet ten einde.
Vanaf de eerste letter werd ik meegetrokken in het verhaal. Ik keek door de ogen van de personages naar hoe zij de wereld zagen. En niet alleen dat ik voelde ook wat zij door maakten. Psychisch en fysiek raakte dit verhaal mij diep. Ik raakte verweven met een wereld waarvan ik het bestaan niet wist. Met gebeurtenissen die ik niet kende.
De overgangen van heden naar verleden en weer terug zijn vloeiend en logisch gedaan. Uitleg over hetgeen je leest wordt tijdens het lezen telkens prima gedaan. Voorin het boek wordt op duidelijke wijze uitleg gegeven met behulp van een illustratie over de belangrijke feesten en tijd van het jaar zoals verteld in dit boek.
Het eerste boek wat ik van haar las vond ik al zo mooi. Een verhaal over De Tweede Wereldoorlog in Arnhem; Lotte, Emmy en Hannah Arnhemse meisjes in oorlogstijd.
Maar dit genre beheerst de auteur ook gewoon met gemak. Het leest ontzettend fijn.
Je blijft voortdurend door lezen omdat je de uiteindelijke clou wilt kennen. De plot is prachtig en maakte op mij een diepe indruk.
Het gevoel dat ik na het lezen van de laatste letter afscheid moest nemen van Nora, Ruby enerzijds en het eiland van de maan anderzijds viel mij ontzettend zwaar.
Ik ben groot fan. Ik ben zo blij dat ik het gelezen heb en geleerd heb, me verbaasd, verwondert en geëmotioneerd heb gevoeld. Ik wil over dit onderwerp meer verhalen lezen.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een prima opbouw die al begint in de proloog en vanuit daar voortvloeit naar de rest van het verhaal.
Spanning, intrige, mysterie, passie, afgunst, goddelijkheid, verraad, devotie, vriendschap, innerlijke verbondenheid, spiritualiteit in de breedste zin van het woord, rouw en verlies wisselen elkaar in razendsnel af.
De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt. Door de intens beeldende schrijfstijl beleef je het verhaal met je psyche en lijf. Je gaat mee in een achtbaan aan emoties. Onderweg uitstappen uit de achtbaan is geen optie.
In de plot komen alle verhaallijnen samen. Deze zindert nog lang na.
Corrine bedankt voor dit unieke verhaal waarbij ik weer veel geleerd heb. Fascinerend.
Bedankt dat ik proeflezer mocht zijn. Ik houd me aanbevolen voor een volgende keer.
Ook de website www.eilandvandemaan.nl is het bezoeken meer dan waard. Ook om je nog meer te verdiepen in het onderwerp van dit verhaal.
December 15, 2023
De priesteressen van Maaneiland stellen alles in het werk om hun Godin te eren. Deze vrouwengemeenschap heeft een vaste structuur waarbij iedereen hun taken krijgt toebedeeld. De rituelen en jaarlijkse feesten vormen de leidraad in hun leven en alles staat in het teken van de Godin. Ze worden opgeleid tot slimme, geletterde en zelfstandige priesteressen waarbij rekening wordt gehouden met hun gaven en krachten. Net zoals in elke gemeenschap heiligt het doel de middelen en daardoor komt de persoonlijke voorkeur pas op de tweede plaats. Dit wordt niet altijd in dank afgenomen en jaloezie en afgunst steken soms de kop op. Vriendschap en loyaliteit worden op de proef gesteld, zeker als er liefde in het spel zit waardoor verraad om de hoek gluurt. Haat en liefde liggen dicht bij elkaar en dat is ook op het Eiland van de Maan niet anders…
Nora en Ruby komen elkaar toevallig tegen en er is direct een soort van herkenning. Is dit het lot die hen samenbracht of is er meer aan de hand. Met regressietherapie probeert Nora meer te weten te komen over haar dromen en dat brengt haar terug naar Italië waar ze vroeger al een vreemde gewaarwording beleefde, maar nu wordt ze vergezeld van Ruby. Het wordt een bizarre trip waarbij geen van beide met lege handen terug komt.
Het verhaal is opgebouwd uit 2 verhaallijnen die op het eerste zicht niets met elkaar te maken hebben. De vrouwengemeenschap van priesteressen onder leiding van de Hoge Priesteressen is een gestructureerde leefgroep waarbij zowel kinderen, jongvolwassenen en ouderen hun plichten vervullen. De verdeling van de taken, de voorbereidingen van de feesten en de opgelegde rituelen worden heel gedetailleerd weergegeven. Zo krijgt de lezer een duidelijk beeld van de werking in het algemeen. Nora en Ruby volgen we dan in een heel andere context maar ook hier is de zoektocht niet alleen in het hier en nu maar spelen dromen en voorgevoelens een grote rol, een zoektocht naar het diepste en meest verborgen innerlijke van zichzelf.
De schrijfwijze is heel filmisch waarbij vooral het eiland en de omgeving in geuren en kleuren wordt beschreven. Ook de priesteressen en de verschillende gewaden worden heel nauwkeurig toegelicht en accentueren daarmee ook het belang ervan. De rituelen worden tot in de puntjes voorbereid en de feesten zelf zijn telkens een hoogtepunt waar naartoe wordt gewerkt. Vol passie en overgave en zo komt het ook over bij de lezer, je voelt de devotie en toewijding.
De personages zijn heel uiteenlopend van karakter en dat brengt wat animo met zich mee. Vriendschap, loyaliteit maar ook jaloezie, intriges en verraad komen aan bod. De ene misstap al met grotere gevolgen dan de ander.
Het verhaal zit vol mystieke krachten en spirituele energie. Dat de auteur kan schrijven heb ik al ondervonden in haar prachtige oorlogsverhaal ‘Lotte, Hannah en Emmy’. Daardoor was ik wel geïnteresseerd om mijn grenzen te verleggen en me te laten onderdompelen in het mysterie van Maaneiland. Prachtig beschreven allemaal en het verhaal zit ook goed in elkaar waarbij beide verhaallijnen mooi naar elkaar toe groeien. Maar helaas was het spirituele gedeelte iets te prominent aanwezig voor mij. Vooral de uitgebreide beschrijvingen van de voorbereidingen, de rituelen en alle handelingen kwamen mij iets te veelvuldig en langdurig over waardoor de intriges en de onderlinge omgang van de priesteressen en de emoties en gedragingen een beetje naar de achtergrond werden verdrongen. Dit is echter puur mijn persoonlijke beleving en ben er dan ook van overtuigd dat veel lezers volledig in de ban zullen zijn van dit mystieke avontuur.
Wie fan is van spirituele romans en mystieke en esoterische verhalen, dan zul je absoluut aan je trekken komen en ik snap volledig de 5 sterren beoordelingen. Want het is een fijn verhaal, mooi beschreven, goed opgebouwd en in een magisch decor die absoluut tot de verbeelding spreekt.
Ondanks het minder mijn smaak is geef ik toch 3,5 sterren!
Nora en Ruby komen elkaar toevallig tegen en er is direct een soort van herkenning. Is dit het lot die hen samenbracht of is er meer aan de hand. Met regressietherapie probeert Nora meer te weten te komen over haar dromen en dat brengt haar terug naar Italië waar ze vroeger al een vreemde gewaarwording beleefde, maar nu wordt ze vergezeld van Ruby. Het wordt een bizarre trip waarbij geen van beide met lege handen terug komt.
Het verhaal is opgebouwd uit 2 verhaallijnen die op het eerste zicht niets met elkaar te maken hebben. De vrouwengemeenschap van priesteressen onder leiding van de Hoge Priesteressen is een gestructureerde leefgroep waarbij zowel kinderen, jongvolwassenen en ouderen hun plichten vervullen. De verdeling van de taken, de voorbereidingen van de feesten en de opgelegde rituelen worden heel gedetailleerd weergegeven. Zo krijgt de lezer een duidelijk beeld van de werking in het algemeen. Nora en Ruby volgen we dan in een heel andere context maar ook hier is de zoektocht niet alleen in het hier en nu maar spelen dromen en voorgevoelens een grote rol, een zoektocht naar het diepste en meest verborgen innerlijke van zichzelf.
De schrijfwijze is heel filmisch waarbij vooral het eiland en de omgeving in geuren en kleuren wordt beschreven. Ook de priesteressen en de verschillende gewaden worden heel nauwkeurig toegelicht en accentueren daarmee ook het belang ervan. De rituelen worden tot in de puntjes voorbereid en de feesten zelf zijn telkens een hoogtepunt waar naartoe wordt gewerkt. Vol passie en overgave en zo komt het ook over bij de lezer, je voelt de devotie en toewijding.
De personages zijn heel uiteenlopend van karakter en dat brengt wat animo met zich mee. Vriendschap, loyaliteit maar ook jaloezie, intriges en verraad komen aan bod. De ene misstap al met grotere gevolgen dan de ander.
Het verhaal zit vol mystieke krachten en spirituele energie. Dat de auteur kan schrijven heb ik al ondervonden in haar prachtige oorlogsverhaal ‘Lotte, Hannah en Emmy’. Daardoor was ik wel geïnteresseerd om mijn grenzen te verleggen en me te laten onderdompelen in het mysterie van Maaneiland. Prachtig beschreven allemaal en het verhaal zit ook goed in elkaar waarbij beide verhaallijnen mooi naar elkaar toe groeien. Maar helaas was het spirituele gedeelte iets te prominent aanwezig voor mij. Vooral de uitgebreide beschrijvingen van de voorbereidingen, de rituelen en alle handelingen kwamen mij iets te veelvuldig en langdurig over waardoor de intriges en de onderlinge omgang van de priesteressen en de emoties en gedragingen een beetje naar de achtergrond werden verdrongen. Dit is echter puur mijn persoonlijke beleving en ben er dan ook van overtuigd dat veel lezers volledig in de ban zullen zijn van dit mystieke avontuur.
Wie fan is van spirituele romans en mystieke en esoterische verhalen, dan zul je absoluut aan je trekken komen en ik snap volledig de 5 sterren beoordelingen. Want het is een fijn verhaal, mooi beschreven, goed opgebouwd en in een magisch decor die absoluut tot de verbeelding spreekt.
Ondanks het minder mijn smaak is geef ik toch 3,5 sterren!
December 17, 2023
Na haar prachtig debuut 'Lotte, Hannah en Emmy' heeft Corrine Baard-Post met haar nieuw boek een totaal ander pad bewandeld. 'Eiland van de Maan' is meer een spiritueel verhaal.
Het boek bestaat uit twee verhaallijnen : een verhaal dat tweeduizend jaar geleden afspeelde en een verhaal in het heden
Tweeduizend jaar geleden werd op het Maaneiland de godin van de maan geëerd. De cyclus van de maan speelt een grote rol, net zoals de cyclus van de vrouw ook belangrijk is. Op het eiland van de maan leven enkel hoogpriesteressen, priesteressen, meisjes die een opleiding tot priesteres volgen en kleine kinderen zowel jongens als meisjes. Wanneer de kleine jongens oud genoeg zijn, worden ze naar het Zonne-eiland gebracht waar alleen mannen en jongens leven. Sommige meisjes zijn dochters van priesteressen en hebben al heel hun leven op het eiland gewoond. Andere meisjes komen van het vasteland uit een vooraanstaande familie naar het eiland om een opleiding tot priesteres te volgen. Zo genieten ze meer aanzien wanneer ze na hun opleiding terugkeren. Voor deze opleiding moeten ze een riant bedrag betalen, dit zijn de belangrijkste inkomsten voor het eiland
De priesteressen op het eiland hebben elk een taak waarin ze heel bedreven zijn bv de kruidengeneeskunde, les geven, kraamhulp, stervensbegeleiding, organiseren van feesten, erediensten,...Naast hun dagelijkse taken wordt er ook grote aandacht besteed aan de traditionele feesten. Bij enkele feesten is het dan ook de gewoonte dat mannelijke priesters van het Zonne-eiland naar het Maaneiland afreizen om samen de rituelen uit te voeren. Denk maar aan het feest van Vruchtbaarheid en Leven waarbij de uitverkoren priesteres geslachtsgemeenschap heeft met de Zonnekoning...
Nora gaat met haar man op reis naar Italië. Wanneer ze het Maaneiland bezoekt, krijgt ze een raar gevoel. Het is alsof ze hier al ooit geweest is.
Als Nora dan Ruby voor het eerst ontmoet, heeft ze het gevoel dat ze haar al eerder kende. Ruby's ogen komen haar zo vertrouwd voor. Na de regressietherapie wil ze samen met Ruby de Maantempel terug oprichten. Ze willen gelijkgestemde vrouwen bijeenbrengen om samen hun innerlijke te doorgronden...
De twee verhaallijnen worden afwisselend verteld. Naarmate het verhaal verder loopt, komen er gelijkenissen naar boven. Het verleden wordt met het heden verweven.
De mooie cover past perfect bij het verhaal. Een vollemaan waarin twee dames sierlijk dansen. De maan die schittert in het water. De magie, de spiritualiteit spat van de cover.
Door haar ervaring heeft Corinne ons ondergedompeld in de spirituele wereld. Ze leert ons kennis maken met de verschillende rituelen.
De personages werden goed uitgewerkt. We leren hun goede en minder goede karaktertrekken kennen. Hun trouw, vriendschap maar ook hun jaloersheid komen aan bod.
Corinne slaagt erin dat je echt met de karakters meeleeft. Je voelt hun angst, hun woede, hun machteloosheid, hun verdriet.
Alleen ben ik niet zo voor het spirituele. Deze deeltjes waren soms langdradig en haalden de schwung uit het verhaal.
Het verhaal van Nora las ik niet zo graag, terwijl ik wel met volle teugen genoten heb van Lucretia, Leona en de andere priesteressen.
Als jullie dit boek graag lazen, raad ik echt Corinne haar debuutboek aan 'Lotte, Hannah en Emmy'. Een hartverscheurend verhaal dat ik me nog lang zal blijven herinneren.
Het boek bestaat uit twee verhaallijnen : een verhaal dat tweeduizend jaar geleden afspeelde en een verhaal in het heden
Tweeduizend jaar geleden werd op het Maaneiland de godin van de maan geëerd. De cyclus van de maan speelt een grote rol, net zoals de cyclus van de vrouw ook belangrijk is. Op het eiland van de maan leven enkel hoogpriesteressen, priesteressen, meisjes die een opleiding tot priesteres volgen en kleine kinderen zowel jongens als meisjes. Wanneer de kleine jongens oud genoeg zijn, worden ze naar het Zonne-eiland gebracht waar alleen mannen en jongens leven. Sommige meisjes zijn dochters van priesteressen en hebben al heel hun leven op het eiland gewoond. Andere meisjes komen van het vasteland uit een vooraanstaande familie naar het eiland om een opleiding tot priesteres te volgen. Zo genieten ze meer aanzien wanneer ze na hun opleiding terugkeren. Voor deze opleiding moeten ze een riant bedrag betalen, dit zijn de belangrijkste inkomsten voor het eiland
De priesteressen op het eiland hebben elk een taak waarin ze heel bedreven zijn bv de kruidengeneeskunde, les geven, kraamhulp, stervensbegeleiding, organiseren van feesten, erediensten,...Naast hun dagelijkse taken wordt er ook grote aandacht besteed aan de traditionele feesten. Bij enkele feesten is het dan ook de gewoonte dat mannelijke priesters van het Zonne-eiland naar het Maaneiland afreizen om samen de rituelen uit te voeren. Denk maar aan het feest van Vruchtbaarheid en Leven waarbij de uitverkoren priesteres geslachtsgemeenschap heeft met de Zonnekoning...
Nora gaat met haar man op reis naar Italië. Wanneer ze het Maaneiland bezoekt, krijgt ze een raar gevoel. Het is alsof ze hier al ooit geweest is.
Als Nora dan Ruby voor het eerst ontmoet, heeft ze het gevoel dat ze haar al eerder kende. Ruby's ogen komen haar zo vertrouwd voor. Na de regressietherapie wil ze samen met Ruby de Maantempel terug oprichten. Ze willen gelijkgestemde vrouwen bijeenbrengen om samen hun innerlijke te doorgronden...
De twee verhaallijnen worden afwisselend verteld. Naarmate het verhaal verder loopt, komen er gelijkenissen naar boven. Het verleden wordt met het heden verweven.
De mooie cover past perfect bij het verhaal. Een vollemaan waarin twee dames sierlijk dansen. De maan die schittert in het water. De magie, de spiritualiteit spat van de cover.
Door haar ervaring heeft Corinne ons ondergedompeld in de spirituele wereld. Ze leert ons kennis maken met de verschillende rituelen.
De personages werden goed uitgewerkt. We leren hun goede en minder goede karaktertrekken kennen. Hun trouw, vriendschap maar ook hun jaloersheid komen aan bod.
Corinne slaagt erin dat je echt met de karakters meeleeft. Je voelt hun angst, hun woede, hun machteloosheid, hun verdriet.
Alleen ben ik niet zo voor het spirituele. Deze deeltjes waren soms langdradig en haalden de schwung uit het verhaal.
Het verhaal van Nora las ik niet zo graag, terwijl ik wel met volle teugen genoten heb van Lucretia, Leona en de andere priesteressen.
Als jullie dit boek graag lazen, raad ik echt Corinne haar debuutboek aan 'Lotte, Hannah en Emmy'. Een hartverscheurend verhaal dat ik me nog lang zal blijven herinneren.
December 23, 2023
Ik mocht het boek Eiland van de maan geschreven door Corrine Baard – Post lezen. Zo’n tweeduizend jaar geleden op het Maaneiland leefde een vrouwengemeenschap van priesteressen die hun Godin eerden. Dit deden ze door het uitvoeren van diverse rituelen en ceremonies. De meisjes op het eiland worden opgeleid tot priesteres en zullen bij het volwassen worden hun eigen taak krijgen die aansluit bij hun gave.
Corrine heeft het verhaal opgedeeld in twee verhaallijnen. In de ene verhaallijn leef je in de tijd zo’n tweeduizend jaar geleden en zie je de levens van Lucretia, Leona en Tulia die priesteres in opleiding zijn. In de andere verhaallijn ontmoet je Nora die op een onverklaarbare wijze zich aangetrokken voelt tot een eiland in Italië. In eerste instantie zijn er nog geen herkenningspunten in de twee verhaallijnen. Naar mate het verhaal vordert komen de twee verhalen steeds dichterbij elkaar en begrijp je hoe het heden de toekomst heeft bepaald. Dit was een mooie samenkomst van de twee lijnen.
De personages, de rituelen en de omgevingen werden zeer gedetailleerd verteld. Aan de kleinste details heeft Corrine aandacht besteed. Je merkt hierdoor dat Corrine het onderwerp aan het hart gaat, en hier zelf ook actief mee bezig is. Zelf vond ik sommige details wat te veel van het goede en had dan van mij ook wel minder aanwezig mogen zijn. Het levert wel een authentiek boek op en er zullen ook lezers zijn die het spirituele en de beschreven rituelen zullen omarmen. Naar mijn mening zou het boek zich ook ontlenen voor een verfilming.
Ook thema’s zoals vriendschap, trouw en liefde komen aanbod. Maar ook jaloezie, verraad en wraak zijn vertegenwoordigd. De combinatie van al deze thema's zorgen voor een bijzonder verhaal. Hoewel het voor mij te veel rituelen en te veel spirituele dingen waren heb ik zeker genoten van het verhaal. Want Corrine heeft mooi verhaal geschreven en een fijne schrijfstijl.
2
Corrine heeft het verhaal opgedeeld in twee verhaallijnen. In de ene verhaallijn leef je in de tijd zo’n tweeduizend jaar geleden en zie je de levens van Lucretia, Leona en Tulia die priesteres in opleiding zijn. In de andere verhaallijn ontmoet je Nora die op een onverklaarbare wijze zich aangetrokken voelt tot een eiland in Italië. In eerste instantie zijn er nog geen herkenningspunten in de twee verhaallijnen. Naar mate het verhaal vordert komen de twee verhalen steeds dichterbij elkaar en begrijp je hoe het heden de toekomst heeft bepaald. Dit was een mooie samenkomst van de twee lijnen.
De personages, de rituelen en de omgevingen werden zeer gedetailleerd verteld. Aan de kleinste details heeft Corrine aandacht besteed. Je merkt hierdoor dat Corrine het onderwerp aan het hart gaat, en hier zelf ook actief mee bezig is. Zelf vond ik sommige details wat te veel van het goede en had dan van mij ook wel minder aanwezig mogen zijn. Het levert wel een authentiek boek op en er zullen ook lezers zijn die het spirituele en de beschreven rituelen zullen omarmen. Naar mijn mening zou het boek zich ook ontlenen voor een verfilming.
Ook thema’s zoals vriendschap, trouw en liefde komen aanbod. Maar ook jaloezie, verraad en wraak zijn vertegenwoordigd. De combinatie van al deze thema's zorgen voor een bijzonder verhaal. Hoewel het voor mij te veel rituelen en te veel spirituele dingen waren heb ik zeker genoten van het verhaal. Want Corrine heeft mooi verhaal geschreven en een fijne schrijfstijl.
2
December 30, 2023
Voor de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek Eiland van de maan, geschreven door Corrine Baard-Post gelezen. In dit boek lopen twee verhaallijnen naast elkaar, welke wel afwisselend worden verteld. Allereerst leren we een vrouwengemeenschap van priesteressen kennen. Ze leven op een eiland in een meer zo’n 2000 jaar geleden. Hun leven staat in dienst van de Godin van de maan. Ze hebben, om de Godin van de maan te eren, verschillende rituelen, ceremoniën en jaarfeesten en vaste gebruiken. Vlak bij het eiland van de maan ligt het Zon eiland. Op het zoneiland wonen en werken de Priesters die de God van de Zon eren. De priesteressen en de priesters hebben een goed contact samen en er zijn Ceremoniën en feesten die ze samen vieren. Parallel aan dit verhaal maken we kennis met Ruby en Nora. Zij leven in het nu. Zij ontmoeten elkaar en er blijkt een bepaalde klik tussen hen beiden te zijn en ze voelen allebei dat ze elkaar al eerder hebben ontmoet in een ander leven.
Op de cover zien we een volle maan, schijnend over water. In deze volle maan dansen twee vrouwen. Een mooie cover die, vind ik, goed bij het verhaal past. Daarnaast vond ik de cover ook wel rustgevend. Het is een boek wat over spiritualiteit gaat, maar het is, naar mijn mening, absoluut niet zweverig. Sommige hoofdstukken zijn wel langer, waarin uitgebreid beschreven werd over de rituelen, wat voor mij niet storend was. Het gaf mij een goede inkijk in het leven van deze priesteressen. Daarnaast worden de karakters van de priesteressen goed uitgewerkt, waardoor ze voor mij goed tot leven kwamen. Dit alles bij elkaar trok mij echt wel goed in het verhaal. Het koste me wel even moeite om de paralellen in het verhaal te zien tussen de priesteressen en het verhaal van Nora en Ruby. Maar uiteindelijk heeft Corrine er wel voor gezorgd dat de verhalen van de priesteressen en van Nora en Ruby goed bij elkaar kwamen.
Op de cover zien we een volle maan, schijnend over water. In deze volle maan dansen twee vrouwen. Een mooie cover die, vind ik, goed bij het verhaal past. Daarnaast vond ik de cover ook wel rustgevend. Het is een boek wat over spiritualiteit gaat, maar het is, naar mijn mening, absoluut niet zweverig. Sommige hoofdstukken zijn wel langer, waarin uitgebreid beschreven werd over de rituelen, wat voor mij niet storend was. Het gaf mij een goede inkijk in het leven van deze priesteressen. Daarnaast worden de karakters van de priesteressen goed uitgewerkt, waardoor ze voor mij goed tot leven kwamen. Dit alles bij elkaar trok mij echt wel goed in het verhaal. Het koste me wel even moeite om de paralellen in het verhaal te zien tussen de priesteressen en het verhaal van Nora en Ruby. Maar uiteindelijk heeft Corrine er wel voor gezorgd dat de verhalen van de priesteressen en van Nora en Ruby goed bij elkaar kwamen.
May 5, 2025
Ik las Eiland van de maan, van Corrine Baard-Post.
Zo snel ik begon te lezen, werd ik in het verhaal meegenomen. Ik heb het ook bijna in één ruk uitgelezen.
Het pakte mij direct. Ik heb genoten van de geschiedenis die in het boek verstopt zit. De verhaallijn tussen het heden en het verleden is er mooi in verweven.
De relatie met de natuur is voelbaar in dit verhaal, maar ook de struggelingen die dat met zich meebrengt.
De persoonlijkheden van de personages in het boek zijn interessant en boeiend.
Het verhaal maakt je echt nieuwsgierig naar dat eiland van de maan en hoe daar toen zo verbonden met moeder aarde is geleefd.
Zo snel ik begon te lezen, werd ik in het verhaal meegenomen. Ik heb het ook bijna in één ruk uitgelezen.
Het pakte mij direct. Ik heb genoten van de geschiedenis die in het boek verstopt zit. De verhaallijn tussen het heden en het verleden is er mooi in verweven.
De relatie met de natuur is voelbaar in dit verhaal, maar ook de struggelingen die dat met zich meebrengt.
De persoonlijkheden van de personages in het boek zijn interessant en boeiend.
Het verhaal maakt je echt nieuwsgierig naar dat eiland van de maan en hoe daar toen zo verbonden met moeder aarde is geleefd.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews