What do you think?
Rate this book
Meeloper
Kunstenaar Sien onderzoekt op een geheel eigen manier of ze het werkende systeem kan ontrafelen. Dat ze met iets veel groters bezig was had ook zij niet voorzien.
Meeloper is een roman over werk. Waarom is werk onlosmakelijk verbonden met ons leven en zelfs met onze identiteit? Hoe is het zover gekomen dat werk als iets vanzelfsprekends wordt gezien en hoe verhoudt werk zich tot kunst en de liefde?
Sytske Frederika van Koeveringe laat op volstrekt eigenzinnige, originele en humorvolle manier zien hoe werk verweven is met alle aspecten van ons leven en wat de waarde ervan is voor onze maatschappij.
Meeloper is een roman over werk. Waarom is werk onlosmakelijk verbonden met ons leven en zelfs met onze identiteit? Hoe is het zover gekomen dat werk als iets vanzelfsprekends wordt gezien en hoe verhoudt werk zich tot kunst en de liefde?
Sytske Frederika van Koeveringe laat op volstrekt eigenzinnige, originele en humorvolle manier zien hoe werk verweven is met alle aspecten van ons leven en wat de waarde ervan is voor onze maatschappij.
299 pages, Kindle Edition
Published January 11, 2024
3 people are currently reading
43 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
February 20, 2024
Ironisch genoeg was dit boek precies zoals een gemiddelde werkdag: ik begon vol enthousiasme, moest lachen tijdens ‘De lunchpauze’ (al was het wel een beetje een herhaling van ‘Vrouw doet dit, dat’) en aan het einde van de dag (‘The Offical Naturalness’) kon je me opvegen 🫠
February 4, 2024
Hardop lachen en genieten van alle gedachtenspinsels. Als je dit boek leest ga je niet alleen anders naar werk, maar ook naar de wereld kijken.
February 29, 2024
Tweede boek wat ik van deze auteur lees. Vond ook dit boek erg vermakelijk. Veel droge humor en rake observaties. Biedt stof tot nadenken over de betekenis van werk in het dagelijks leven. Kunnen we wel zonder?
3.5 ⭐️
3.5 ⭐️
August 26, 2025
Hardop gelachen! Feest van herkenning: in hoeverre ben ik mijn baan? Ik wil leuke dingen doen dus minder werken maar voor leuke dingen doen is geld nodig aaaaah. Ik wil nu meer lezen van haar!
February 13, 2024
Deze recensie verscheen eerder op Hebban
Meeloper van Sytske Frederika van Koeveringe behandelt actuele thema's op een humoristische wijze.
Sytske Frederika van Koeveringe (1988) is zowel beeldend kunstenaar als schrijver. Haar debuutroman, getiteld Het is maandag vandaag, werd uitgebracht in 2017 en ontving positieve kritieken. In 2021 was Van Koeveringe genomineerd voor de Jan Hanlo Essayprijs met haar werk Dag nacht licht toch. Naast het schrijven van toneelstukken, essays, proza en poëzie voor gerenommeerde publicaties zoals NRC Handelsblad, de Revisor en De Groene Amsterdammer, heeft ze in januari 2024 haar nieuwste roman Meeloper uitgebracht.
Het verhaal in deze roman draait om Sien, een recent afgestudeerde van de kunstacademie. Ze hoopt geld te verdienen met zeefdrukken, maar omdat dit nog niet genoeg oplevert, heeft ze een ‘ernaastbaan’ in een winkel. Sien is constant bezig met de vraag of ze het werkende systeem begrijpt en dit wordt steeds belangrijker voor haar naarmate ze ziet dat werk alles in het leven beïnvloedt. Om een beter begrip te krijgen van het concept werk, interviewt Sien verschillende mensen en loopt ze een dagje met hen mee. Zo gaat ze bijvoorbeeld op pad met de vuilnisman, haar moeder, de kassière of een ambtenaar.
‘Ik word met steeds meer bewust van de alledaagsheid van werk. Dat iedereen voor iedereen werkt én er óók voor mij wordt gewerkt. Met welke beroepen kom ik dagelijks direct of indirect in aanraking, wie zijn die mensen hierachter? Wie zit er achter deze rol tape bijvoorbeeld? En wie waren die verhuizers die me zo vriendelijk en snel hebben geholpen? (..) Alles wat ik aanraak, waar ik naar kijk, wat ik ruik en voel: ik wil weten die erachter zit en hoe de mensen met elkaar zijn omgegaan vóór ik de spullen en dingen ontmoette. Door dit besef raak ik verstrikt in een web van hoe alles met alles verbonden is.’
Het schrijven van een boek over werk is niet nieuw. Er bestaan al verschillende non-fictie boeken die het onderwerp vanuit diverse perspectieven behandelen. Een roman schrijven over werk is echter een compleet andere uitdaging. Van Koeveringe is erin geslaagd om de juiste balans te vinden tussen het vermaken en meeslepen van de lezer in haar verhaal, terwijl ze ook nog wat denkwerk in de roman heeft verwerkt. De opbouw van het verhaal is uitstekend, blijft boeiend en komt geloofwaardig over. De problemen waarmee Sien worstelt zijn herkenbaar en tonen aan dat de schrijfster grondig onderzoek heeft gedaan voordat ze begon met schrijven.
Van Koeveringe geeft geen helder antwoord op de vraag naar de specifieke rol die werk speelt in ons leven. Het zou echter ook ongeloofwaardig zijn als ze probeert een vast beeld te schetsen van zo'n complex onderwerp. Ze wisselt de voor de hand liggende redenen om te werken, zoals het verdienen van geld voor onze basisbehoeften, af met verhalen over het filosofische en zingevende aspect van werk. Ze behandelt bijvoorbeeld de vraag wat liefde met werk te maken heeft, of wie we eigenlijk zijn op ons werk en hoe we onszelf presenteren. Dit alles heeft Van Koeveringe verweven in een verhaal dat genoeg humor bevat om boeiend te blijven. Op deze manier wordt het complexe onderwerp van werk op een luchtige wijze besproken, waardoor er nooit sprake is van verveling.
Het taalgebruik dat Van Koeveringe hanteert, past goed bij het personage Sien. Het is modern, met af en toe Engelse invloeden, korte zinnen en veel innerlijke gedachten. Hoewel het boek waarschijnlijk niet bekroond zal worden voor prachtige woorden en zinnen, is het verhaal toch humoristisch en herkenbaar. Op een eigenzinnige manier heeft Van Koeveringe dus een goede roman geschreven over de alomtegenwoordigheid van werk in ons leven.
Meeloper van Sytske Frederika van Koeveringe behandelt actuele thema's op een humoristische wijze.
Sytske Frederika van Koeveringe (1988) is zowel beeldend kunstenaar als schrijver. Haar debuutroman, getiteld Het is maandag vandaag, werd uitgebracht in 2017 en ontving positieve kritieken. In 2021 was Van Koeveringe genomineerd voor de Jan Hanlo Essayprijs met haar werk Dag nacht licht toch. Naast het schrijven van toneelstukken, essays, proza en poëzie voor gerenommeerde publicaties zoals NRC Handelsblad, de Revisor en De Groene Amsterdammer, heeft ze in januari 2024 haar nieuwste roman Meeloper uitgebracht.
Het verhaal in deze roman draait om Sien, een recent afgestudeerde van de kunstacademie. Ze hoopt geld te verdienen met zeefdrukken, maar omdat dit nog niet genoeg oplevert, heeft ze een ‘ernaastbaan’ in een winkel. Sien is constant bezig met de vraag of ze het werkende systeem begrijpt en dit wordt steeds belangrijker voor haar naarmate ze ziet dat werk alles in het leven beïnvloedt. Om een beter begrip te krijgen van het concept werk, interviewt Sien verschillende mensen en loopt ze een dagje met hen mee. Zo gaat ze bijvoorbeeld op pad met de vuilnisman, haar moeder, de kassière of een ambtenaar.
‘Ik word met steeds meer bewust van de alledaagsheid van werk. Dat iedereen voor iedereen werkt én er óók voor mij wordt gewerkt. Met welke beroepen kom ik dagelijks direct of indirect in aanraking, wie zijn die mensen hierachter? Wie zit er achter deze rol tape bijvoorbeeld? En wie waren die verhuizers die me zo vriendelijk en snel hebben geholpen? (..) Alles wat ik aanraak, waar ik naar kijk, wat ik ruik en voel: ik wil weten die erachter zit en hoe de mensen met elkaar zijn omgegaan vóór ik de spullen en dingen ontmoette. Door dit besef raak ik verstrikt in een web van hoe alles met alles verbonden is.’
Het schrijven van een boek over werk is niet nieuw. Er bestaan al verschillende non-fictie boeken die het onderwerp vanuit diverse perspectieven behandelen. Een roman schrijven over werk is echter een compleet andere uitdaging. Van Koeveringe is erin geslaagd om de juiste balans te vinden tussen het vermaken en meeslepen van de lezer in haar verhaal, terwijl ze ook nog wat denkwerk in de roman heeft verwerkt. De opbouw van het verhaal is uitstekend, blijft boeiend en komt geloofwaardig over. De problemen waarmee Sien worstelt zijn herkenbaar en tonen aan dat de schrijfster grondig onderzoek heeft gedaan voordat ze begon met schrijven.
Van Koeveringe geeft geen helder antwoord op de vraag naar de specifieke rol die werk speelt in ons leven. Het zou echter ook ongeloofwaardig zijn als ze probeert een vast beeld te schetsen van zo'n complex onderwerp. Ze wisselt de voor de hand liggende redenen om te werken, zoals het verdienen van geld voor onze basisbehoeften, af met verhalen over het filosofische en zingevende aspect van werk. Ze behandelt bijvoorbeeld de vraag wat liefde met werk te maken heeft, of wie we eigenlijk zijn op ons werk en hoe we onszelf presenteren. Dit alles heeft Van Koeveringe verweven in een verhaal dat genoeg humor bevat om boeiend te blijven. Op deze manier wordt het complexe onderwerp van werk op een luchtige wijze besproken, waardoor er nooit sprake is van verveling.
Het taalgebruik dat Van Koeveringe hanteert, past goed bij het personage Sien. Het is modern, met af en toe Engelse invloeden, korte zinnen en veel innerlijke gedachten. Hoewel het boek waarschijnlijk niet bekroond zal worden voor prachtige woorden en zinnen, is het verhaal toch humoristisch en herkenbaar. Op een eigenzinnige manier heeft Van Koeveringe dus een goede roman geschreven over de alomtegenwoordigheid van werk in ons leven.
February 22, 2024
Meeloper. Door: Sytske Frederika van Koeveringe.
Roman staat er op de cover maar het hoofdpersonage Sien deed me stiekem toch aan van Koeveringe zelf denken. Sinds ik Vrouw doet dit, dat van haar las ben ik fan. Dat boek vond ik zo goed, ik onderlijnde de helft van de tekst.
Meeloper is anders, hier onderlijnde ik ook wel wat maar minder. We volgen Sien, een kunstenaar die onder andere zeefdrukt (de cover van Meeloper is een zeefdruk van van Koeveringe), die voor een eigen project het werkende systeem wil ontrafelen en daarvoor (onder andere) meeloopt met een aantal mensen om te zien wat hun werk inhoudt. Als meeloper dus.
Dat onderzoek weidt uit, maakt cirkelbewegingen en komt niet tot een allesomvattend resultaat. De zoektocht, en dus ook het verhaal, bevat veel herhaling en weinig spannende gebeurtenissen. Het doet je op een andere manier naar je eigen job kijken (in mijn geval ook een ‘ernaastbaan’) en hoe die jou al dan niet bepaalt. Heel boeiend.
Ergens deed het boek me aan Drang van Kate Zambreno denken: laat het door iemand anders schrijven en je verveelt je dood maar de boeiende, sprankelende persoon van de schrijver, in dit geval Sytske Frederika van Koeveringe maakt dat dit een boek is dat je wil lezen, waar je veel uit kan halen.
Helemaal weg van Vrouw doet dit, dat dus het is niet raar dat ik dat boek net iets beter vond dan Meeloper. Maar dat is persoonlijke smaak. Ik wil in ieder geval meer boeken van van Koeveringe want ik vind haar enorm fascinerend!
Roman staat er op de cover maar het hoofdpersonage Sien deed me stiekem toch aan van Koeveringe zelf denken. Sinds ik Vrouw doet dit, dat van haar las ben ik fan. Dat boek vond ik zo goed, ik onderlijnde de helft van de tekst.
Meeloper is anders, hier onderlijnde ik ook wel wat maar minder. We volgen Sien, een kunstenaar die onder andere zeefdrukt (de cover van Meeloper is een zeefdruk van van Koeveringe), die voor een eigen project het werkende systeem wil ontrafelen en daarvoor (onder andere) meeloopt met een aantal mensen om te zien wat hun werk inhoudt. Als meeloper dus.
Dat onderzoek weidt uit, maakt cirkelbewegingen en komt niet tot een allesomvattend resultaat. De zoektocht, en dus ook het verhaal, bevat veel herhaling en weinig spannende gebeurtenissen. Het doet je op een andere manier naar je eigen job kijken (in mijn geval ook een ‘ernaastbaan’) en hoe die jou al dan niet bepaalt. Heel boeiend.
Ergens deed het boek me aan Drang van Kate Zambreno denken: laat het door iemand anders schrijven en je verveelt je dood maar de boeiende, sprankelende persoon van de schrijver, in dit geval Sytske Frederika van Koeveringe maakt dat dit een boek is dat je wil lezen, waar je veel uit kan halen.
Helemaal weg van Vrouw doet dit, dat dus het is niet raar dat ik dat boek net iets beter vond dan Meeloper. Maar dat is persoonlijke smaak. Ik wil in ieder geval meer boeken van van Koeveringe want ik vind haar enorm fascinerend!
April 14, 2025
🔎 In ‘Meeloper’ onderzoekt kunstenaar Sien of ze het werkende systeem kan ontrafelen. Waarom is het zo verbonden met ons leven en onze identiteit? Hoe werd het zo vanzelfsprekend? Hoe verhoudt het zich tot kunst en liefde?
🔎 Sien studeerde af als kunstenaar, maar heeft nog een aantal bijbanen. Het valt haar op dat mensen erg vaak een gesprek openen door naar het werk van de ander te vragen. Alleen weet Sien niet goed wat ze daarop moet antwoorden. ‘Kunstenaar’ lijkt voor velen geen antwoord op de vraag te zijn. Maar haar bijbanen dekken de lading ook niet.
🔎 Ze begint zich af te vragen hoe anderen naar werk kijken, wat het voor hen betekent, waarom het voor zovelen hun identiteit lijkt te worden. Zou ze daar als kunstenaar niet iets mee kunnen?
🔎 Een vaag plan krijgt vorm in Siens hoofd. Ze besluit met zoveel mogelijk mensen met verschillende beroepen te praten. Ze contacteert tal van bedrijven en mensen met de vraag of ze voor haar onderzoek een dag mee mag lopen.
🔎 Ik vond het opzet van dit boek erg veelbelovend klinken, maar helaas bleek dat we toch geen match waren. Het verhaal kabbelt naar mijn aanvoelen veel te langzaam en nogal stuurloos verder. Sien wist niet goed wat ze eigenlijk aan het doen was, bijgevolg wist ik niet goed wat ik nu eigenlijk aan het lezen was. Normaal gezien voel ik vrij snel verbinding met een hoofdpersonage, maar in het geval van Sien bleef de verbinding totaal uit. Haar ‘worstelingen’ en beweegredenen konden me niet raken.
🔎 Sien studeerde af als kunstenaar, maar heeft nog een aantal bijbanen. Het valt haar op dat mensen erg vaak een gesprek openen door naar het werk van de ander te vragen. Alleen weet Sien niet goed wat ze daarop moet antwoorden. ‘Kunstenaar’ lijkt voor velen geen antwoord op de vraag te zijn. Maar haar bijbanen dekken de lading ook niet.
🔎 Ze begint zich af te vragen hoe anderen naar werk kijken, wat het voor hen betekent, waarom het voor zovelen hun identiteit lijkt te worden. Zou ze daar als kunstenaar niet iets mee kunnen?
🔎 Een vaag plan krijgt vorm in Siens hoofd. Ze besluit met zoveel mogelijk mensen met verschillende beroepen te praten. Ze contacteert tal van bedrijven en mensen met de vraag of ze voor haar onderzoek een dag mee mag lopen.
🔎 Ik vond het opzet van dit boek erg veelbelovend klinken, maar helaas bleek dat we toch geen match waren. Het verhaal kabbelt naar mijn aanvoelen veel te langzaam en nogal stuurloos verder. Sien wist niet goed wat ze eigenlijk aan het doen was, bijgevolg wist ik niet goed wat ik nu eigenlijk aan het lezen was. Normaal gezien voel ik vrij snel verbinding met een hoofdpersonage, maar in het geval van Sien bleef de verbinding totaal uit. Haar ‘worstelingen’ en beweegredenen konden me niet raken.
October 30, 2024
Het begon veelbelovend maar toch niet helemaal mijn ding. Ik vind Sarah Jaffe's Work Won't Love You Back persoonlijk een veel interessanter perspectief, maar ik ben dan ook een wetenschapper geen kunstenaar.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews