نقطهی مشترک عکسها جداافتادنشان از مجموعهها بود.معلقبودنشان. کتاب، عکسهای خیلی خوبی داشت، عکس مورد علاقهی من «بادکنک و دریا» بود. به عکس دستههای صندلی هم طولانی نگاه کردم. اگر انتظار یک مجموعهی یکدست را داشته باشید شاید ناامید شوید یا آن انسجام و یکدستی که دنبالش بودید را پیدا نکنید. با این حال دیدن عکسها آموزنده و لذتبخش بود.
بسیار بد.گویی جناب مهاجر نگاتیوهای معیوب را چاپ و در یک مجموعه گرد آوری کرده است.بجز ۴-۵ عکس(مانند لیوان و دسته صندلیو بشقاب ماهواره) مابقی تصاویر نه تنها از نظر زیبایی شناختی قابل بحث نیستند بلکه انسجام مفهومی در قالب یک مجموعه را ندارند.وقتی عکسهای مجموعه را میدیدم داستان لباس پادشاه در ذهنم تداعی میشد.