What do you think?
Rate this book
De eeuwige nacht
Na de mysterieuze verdwijning van haar zus, zet Eden alles op alles om haar terug te vinden. Maar als ze de hulp van de koppige onderzoeker Thomas J. Lambert inschakelt, raken ze al gauw verstrikt in een web van duistere magie en vergeten goden. Onder een sluier van mist en regen begint hun avontuur vol vreemde figuren, verboden plekken en gefluisterde woorden in een oude taal. Terwijl de dreiging steeds dichterbij komt, vervagen de grenzen tussen vriend en vijand. Hoe meer Eden ontdekt over het leven van haar zus, hoe groter het raadsel wordt. Wie is Christina eigenlijk? En zal het ze lukken haar te vinden, voor er iets verschrikkelijks gebeurt?
- GenresFantasy
288 pages, Hardcover
First published February 13, 2024
8 people are currently reading
253 people want to read
About the author
Lisette Kuijt
2 books37 followersDe Nederlandse auteur Lisette Kuijt houdt van verhalen over onwaarschijnlijke vriendschappen, van rommelige boekwinkels en van paperbacks. Al van jongs af aan schreef ze talloze korte verhalen, blogs, artikelen en gedichten. In 'De eeuwige nacht' brengt ze magie, diepgewortelde mysteries en intrigerende personages samen in een meeslepende Young Adult roman.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 70 reviews
Read
November 16, 2025dnf @ blz. 134
ah man, ik vind het altijd zo jammer als een boek er zo tof uit ziet en zo tof klinkt maar het dan toch niks is voor mij :(
helaas kwam ik met moeite door het verhaal omdat de flow er niet echt in zat. de schrijfstijl was wel goed! alleen het verhaal verliep dus niet zo soepel, in my opinion.
normaal ben ik echt fan van voetnoten, maar bij dit boek vond ik het alleen maar meer verwarrend. ook misschien omdat de world building net niet sterk genoeg was.
ik zou iedereen alsnog aanraden om dit boek een kans te geven! misschien dat jij het wel goed vind :)
dankjewel uitgeverij rebel books voor een recensie-exemplaar.
ah man, ik vind het altijd zo jammer als een boek er zo tof uit ziet en zo tof klinkt maar het dan toch niks is voor mij :(
helaas kwam ik met moeite door het verhaal omdat de flow er niet echt in zat. de schrijfstijl was wel goed! alleen het verhaal verliep dus niet zo soepel, in my opinion.
normaal ben ik echt fan van voetnoten, maar bij dit boek vond ik het alleen maar meer verwarrend. ook misschien omdat de world building net niet sterk genoeg was.
ik zou iedereen alsnog aanraden om dit boek een kans te geven! misschien dat jij het wel goed vind :)
dankjewel uitgeverij rebel books voor een recensie-exemplaar.
February 19, 2024
☆ 3/ 3,5 ☆
In “De eeuwige nacht” neemt Lisette je mee met haar pakkende beeldende schrijfstijl waarin je zo meegesleurd wordt in een mysterieuze verdwijning die Thomas J. Lambert op moet lossen.
Dit gaf me gelijk detective vibes, en wat het nog interessanter maakte was het vleugje fantasy die er in verweven zat.
Zoals ik al zei heeft Lisette een erg beeldende schrijfstijl en weet het duistere sfeertje van het verhaal goed neer te zetten, wat ik weer helemaal fantastisch vond natuurlijk.
De personages zijn boeiend, maar ik miste helaas een klein beetje meer diepgang en kreeg daarom geen goede connectie met ze tijdens het lezen.
Hopelijk zullen ze in een vervolgdeel wat extra backstory krijgen, want ik ben zeker geïnteresseerd!
Tijdens het lezen raakte ik wel een beetje de draad kwijt met verschillende (lastige) namen of de voetnoten die me af en toe uit het tempo van het verhaal haalden.
Ze zijn zeker een leuke toevoeging en geeft je net dat beetje extra informatie, maar persoonlijk raak ik zo snel afgeleid hierdoor en haalt me te makkelijk uit een verhaal.
Verder is het zeker een boeiend verhaal en absoluut eentje die je moet proberen als je op zoek bent naar leuke boeken van eigen bodem!!
In “De eeuwige nacht” neemt Lisette je mee met haar pakkende beeldende schrijfstijl waarin je zo meegesleurd wordt in een mysterieuze verdwijning die Thomas J. Lambert op moet lossen.
Dit gaf me gelijk detective vibes, en wat het nog interessanter maakte was het vleugje fantasy die er in verweven zat.
Zoals ik al zei heeft Lisette een erg beeldende schrijfstijl en weet het duistere sfeertje van het verhaal goed neer te zetten, wat ik weer helemaal fantastisch vond natuurlijk.
De personages zijn boeiend, maar ik miste helaas een klein beetje meer diepgang en kreeg daarom geen goede connectie met ze tijdens het lezen.
Hopelijk zullen ze in een vervolgdeel wat extra backstory krijgen, want ik ben zeker geïnteresseerd!
Tijdens het lezen raakte ik wel een beetje de draad kwijt met verschillende (lastige) namen of de voetnoten die me af en toe uit het tempo van het verhaal haalden.
Ze zijn zeker een leuke toevoeging en geeft je net dat beetje extra informatie, maar persoonlijk raak ik zo snel afgeleid hierdoor en haalt me te makkelijk uit een verhaal.
Verder is het zeker een boeiend verhaal en absoluut eentje die je moet proberen als je op zoek bent naar leuke boeken van eigen bodem!!
February 15, 2024
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Zo'n boek dat alles heeft: mysterie, spanning, intrigerende personages en beeldende omschrijvingen - en dan zonder dat het verveelt. Tel daar een stevig plot (met onverwachte wending!) bij op en het is een verhaal dat je niet snel zult vergeten. Ik kan niet wachten om meer van Lisette Kuijt te lezen, want we gaan ongetwijfeld meer van haar horen!
Zo'n boek dat alles heeft: mysterie, spanning, intrigerende personages en beeldende omschrijvingen - en dan zonder dat het verveelt. Tel daar een stevig plot (met onverwachte wending!) bij op en het is een verhaal dat je niet snel zult vergeten. Ik kan niet wachten om meer van Lisette Kuijt te lezen, want we gaan ongetwijfeld meer van haar horen!
March 4, 2024
Ik wilde dit boek een +1 geven voor de onverwachte queer rep. Maar hij was sowieso al geweldig, dus beeld je maar even in dat hij er zes heeft
December 31, 2024
3,5 ster
Het eerste hoofdstuk is meteen ontzettend spannend en pakt je meteen in het verhaal.
Lisette heeft een goede schrijfstijl. En waar ik in het begin dacht oh slim die voetnoten, merkte ik toch dat deze me uit het verhaal haalde en had ik ze liever als bijlage in het boek gezien.
Ik vind de wereld interessant net als de flora en fauna daar. Toch had de world building van mij wat uitgebreider gemogen. Ook had ik graag de karakters nog wat beter leren kennen
Al met al vond ik het zeker een leuk boek! En een detective in een fantasy wereld beviel me goed!
Het eerste hoofdstuk is meteen ontzettend spannend en pakt je meteen in het verhaal.
Lisette heeft een goede schrijfstijl. En waar ik in het begin dacht oh slim die voetnoten, merkte ik toch dat deze me uit het verhaal haalde en had ik ze liever als bijlage in het boek gezien.
Ik vind de wereld interessant net als de flora en fauna daar. Toch had de world building van mij wat uitgebreider gemogen. Ook had ik graag de karakters nog wat beter leren kennen
Al met al vond ik het zeker een leuk boek! En een detective in een fantasy wereld beviel me goed!
July 10, 2024
⭐: 3,5
Dit is een YA-fantasy van eigen bodem rondom een mysterie en speelt zich af in een wereld waar (vergeten) goden, geheime genootschappen en magie middels rituelen bestaan.
Een van de sterke aspecten van dit boek is de world building. Ik zag de straten en stegen van Miran en de bossen rondom helemaal voor me en kreeg het gevoel dat Kuijt veel tijd en liefde in het scheppen van deze wereld heeft gestoken! Een leuke toevoeging waren voetnoten die soms extra info gaven, b.v. over de oorsprong/betekenis van een term of over een magisch wezen. Ze haalden me wel een beetje uit de flow van het verhaal, maar het heeft ook wel zijn charme.
We volgen (vooral) drie personages, elk met een eigen POV. Ze waren duidelijk uitgewerkt en verschillend van elkaar, waardoor je als lezer een goed beeld van ze krijgt en het zorgde voor leuke onderlinge dynamieken. Wel had ik de personages graag beter leren kennen en meer menselijke struggles gezien en gevoeld. Het boek is niet heel lang (260 blz.), heeft drie POV’s en het plot vormt een belangrijk deel van de verhaallijn, dus dan is daar natuurlijk ook maar beperkt ruimte voor. Persoonlijk had ik dan liever één personage gevolgd en die op een dieper level leren kennen.
De schrijfstijl is gedetailleerd waardoor je alles goed voor je ziet en ook de vergelijkingen zijn zorgvuldig gekozen wat samen zorgt voor een duistere atmosfeer die je door het hele boek voelt. Van mij had de schrijfstijl wat vlotter gemogen, maar ik heb gelezen in andere reviews dat sommige het juist heel vlot vonden lezen, dus dat zal erg per lezer verschillen.
Al met al is het een mooi debuut. Veel van mijn kritiekpunten hebben meer te maken met mijn persoonlijke leesvoorkeuren, dus laat je daar zeker niet door ontmoedigen! Voor fans van multi-POV fantasy met een intrigerend en mysterieus plot, een duistere atmosfeer en een wereld met vergeten goden en magie op basis van rituelen, is dit zeker een aanrader!
Dit is een YA-fantasy van eigen bodem rondom een mysterie en speelt zich af in een wereld waar (vergeten) goden, geheime genootschappen en magie middels rituelen bestaan.
Een van de sterke aspecten van dit boek is de world building. Ik zag de straten en stegen van Miran en de bossen rondom helemaal voor me en kreeg het gevoel dat Kuijt veel tijd en liefde in het scheppen van deze wereld heeft gestoken! Een leuke toevoeging waren voetnoten die soms extra info gaven, b.v. over de oorsprong/betekenis van een term of over een magisch wezen. Ze haalden me wel een beetje uit de flow van het verhaal, maar het heeft ook wel zijn charme.
We volgen (vooral) drie personages, elk met een eigen POV. Ze waren duidelijk uitgewerkt en verschillend van elkaar, waardoor je als lezer een goed beeld van ze krijgt en het zorgde voor leuke onderlinge dynamieken. Wel had ik de personages graag beter leren kennen en meer menselijke struggles gezien en gevoeld. Het boek is niet heel lang (260 blz.), heeft drie POV’s en het plot vormt een belangrijk deel van de verhaallijn, dus dan is daar natuurlijk ook maar beperkt ruimte voor. Persoonlijk had ik dan liever één personage gevolgd en die op een dieper level leren kennen.
De schrijfstijl is gedetailleerd waardoor je alles goed voor je ziet en ook de vergelijkingen zijn zorgvuldig gekozen wat samen zorgt voor een duistere atmosfeer die je door het hele boek voelt. Van mij had de schrijfstijl wat vlotter gemogen, maar ik heb gelezen in andere reviews dat sommige het juist heel vlot vonden lezen, dus dat zal erg per lezer verschillen.
Al met al is het een mooi debuut. Veel van mijn kritiekpunten hebben meer te maken met mijn persoonlijke leesvoorkeuren, dus laat je daar zeker niet door ontmoedigen! Voor fans van multi-POV fantasy met een intrigerend en mysterieus plot, een duistere atmosfeer en een wereld met vergeten goden en magie op basis van rituelen, is dit zeker een aanrader!
March 10, 2024
2.5/5 ⭐️
Het is altijd jammer als je met zoveel zin aan een boek begint, maar het uiteindelijk toch niet helemaal iets voor je lijkt te zijn. Want dat is precies hoe ik me voel over De eeuwige nacht.
Ik had best hoge verwachtingen voor dit verhaal, het leek precies in mijn "straatje" te passen. Bovendien is de limited edition ook echt prachtig, dus applausje voor de uitgever voor dit mooie boek! Maar, zoals we weten, is bij een boek vooral de inhoud belangrijk.
De opzet van het verhaal is echt tof en schepte dus mijn hoge verwachtingen. Maar helaas was de uitwerking voor mij het niet helemaal. Als eerste stoorde ik mij best wel aan de voetnoten. Naar mijn mening waren deze overbodig. Ik denk dat 90% van de voetnoten perfect in het verhaal konden worden uitgelegd, of dat je ze uit context wel kon begrijpen. Ik snap wat de auteur ermee wou doen - diepte creëren in de wereldopbouw vermoed ik, maar dit had op andere manieren gekund door bijvoorbeeld alles te bundelen aan het begin of einde van het boek. Of gewoon doorheen de tekst, in het verhaal meteen.
De vier verschillende POV's vond ik persoonlijk ook wat te veel van het goede. Ik ben al niet enorme fan van verschillende POV's, dus dat helpt dan natuurlijk ook niet. Maar hoewel de POV's goed waren aangegeven, liep het naar mijn gevoel soms nog door elkaar door de manier waarop de auteur schrijft.
De scenes vond ik daarom ook niet altijd goed neergezet. Ze voelden soms niet aan als een geheel en ook met de tijdlijn was ik niet helemaal mee.
De personages zelf vond ik wel aangenaam en maakte heel wat goed. Hun onderlinge relaties en banden waren goed opgebouwd en is naar mijn mening een van de sterktes in het verhaal. De initiële wereldopbouw vond ik ook echt top; de combinatie van de haast sprookjesachtige omgeving, een vleugje magie en sterke geschiedenis zaten goed in elkaar.
Helaas dus niet 'my cup of tea'. Maar ontdek vooral zelf of jij wel geniet van deze fantasy van Nederlandse bodem!
Het is altijd jammer als je met zoveel zin aan een boek begint, maar het uiteindelijk toch niet helemaal iets voor je lijkt te zijn. Want dat is precies hoe ik me voel over De eeuwige nacht.
Ik had best hoge verwachtingen voor dit verhaal, het leek precies in mijn "straatje" te passen. Bovendien is de limited edition ook echt prachtig, dus applausje voor de uitgever voor dit mooie boek! Maar, zoals we weten, is bij een boek vooral de inhoud belangrijk.
De opzet van het verhaal is echt tof en schepte dus mijn hoge verwachtingen. Maar helaas was de uitwerking voor mij het niet helemaal. Als eerste stoorde ik mij best wel aan de voetnoten. Naar mijn mening waren deze overbodig. Ik denk dat 90% van de voetnoten perfect in het verhaal konden worden uitgelegd, of dat je ze uit context wel kon begrijpen. Ik snap wat de auteur ermee wou doen - diepte creëren in de wereldopbouw vermoed ik, maar dit had op andere manieren gekund door bijvoorbeeld alles te bundelen aan het begin of einde van het boek. Of gewoon doorheen de tekst, in het verhaal meteen.
De vier verschillende POV's vond ik persoonlijk ook wat te veel van het goede. Ik ben al niet enorme fan van verschillende POV's, dus dat helpt dan natuurlijk ook niet. Maar hoewel de POV's goed waren aangegeven, liep het naar mijn gevoel soms nog door elkaar door de manier waarop de auteur schrijft.
De scenes vond ik daarom ook niet altijd goed neergezet. Ze voelden soms niet aan als een geheel en ook met de tijdlijn was ik niet helemaal mee.
De personages zelf vond ik wel aangenaam en maakte heel wat goed. Hun onderlinge relaties en banden waren goed opgebouwd en is naar mijn mening een van de sterktes in het verhaal. De initiële wereldopbouw vond ik ook echt top; de combinatie van de haast sprookjesachtige omgeving, een vleugje magie en sterke geschiedenis zaten goed in elkaar.
Helaas dus niet 'my cup of tea'. Maar ontdek vooral zelf of jij wel geniet van deze fantasy van Nederlandse bodem!
May 17, 2024
3,5⭐
Hoe een wereld gebouwd kan worden in één boek is heel knap. De personages waren interessant, niet allemaal even diepgaand, maar de toevoeging van meerdere perspectieven was leuk. Het was spannend en ik genoot van het vleugje romantiek. Op een gegeven moment raakte ik de draad een beetje kwijt, maar je komt er wel weer in.
Ik ben benieuwd of er meerdere delen komen, kan niet wachten om verder in deze wereld te duiken.
Hoe een wereld gebouwd kan worden in één boek is heel knap. De personages waren interessant, niet allemaal even diepgaand, maar de toevoeging van meerdere perspectieven was leuk. Het was spannend en ik genoot van het vleugje romantiek. Op een gegeven moment raakte ik de draad een beetje kwijt, maar je komt er wel weer in.
Ik ben benieuwd of er meerdere delen komen, kan niet wachten om verder in deze wereld te duiken.
April 25, 2024
Uitgeverij Rebel Books was zo vriendelijk om mij een recensie exemplaar te sturen in ruil voor mijn eerlijke mening over dit boek.
Als Eden’s oudere zus, Christina, op mysterieuze wijze verdwijnt schakelt ze de hulp in van onderzoeker Thomas en zijn assistent Reuben. Al gauw raken ze verstrikt in een web van duistere magie en vergeten goden. Terwijl de dreiging dichterbij komt vervagen de grenzen tussen vriend en vijand. Eden begint ze steeds meer af te vragen of ze haar zus wel zo goed kent als ze dacht. Wie is Christina eigenlijk en gaan ze haar op tijd vinden?
In het begin moest ik erg mijn weg zoeken in De Eeuwige Nacht. Ik merkte dat ik het niet meer gewend was om te wisselen tussen perspectieven en dat het verhaal in de derde persoon werd verteld. Ook bevat het verhaal voetnoten, die mij er een beetje uittrokken. Toen ik besloot om de voetnoten voor nu maar te negeren las het boek al een stuk makkelijker weg. Ook wende ik hierdoor wat sneller aan de schrijfstijl.
Lisette heeft een beeldende schrijfstijl. Hierdoor was het voor mij makkelijk om voor te stellen waar de personages waren, hoe de rituelen uitgevoerd worden en hoe de steegjes eruit zouden zien als ik er zelf zou zijn. Dat gaf het boek voor mij een extra beetje magie, want ik ben totaal geen beelddenker.
Ik vond de magie in De Eeuwige Nacht heel mooi uitgewerkt. Er moeten eerst ingrediënten verzameld worden en rituelen moeten worden uitgevoerd voordat de magie zijn werking gaat doen. Dit vond ik erg verfrissend. Vaak lees ik dat een personage in zijn/haar vingers knipt en dat dingen dan “vanzelf” gebeuren. Dat is in dit boek dus niet het geval. Ook beviel mij de dynamiek tussen de personages goed. Ik vind het altijd leuk als twee personages kibbelen en de derde persoon de vrede probeert te bewaren. Dat houd dingen interessant. Het gekibbel leidt niet af van het plot.
De Eeuwige Nacht is echt plot gericht. Hierdoor miste ik soms wel iets meer diepgang qua personages. Als ik iets meer achtergrond had gehad had ik een betere connectie kunnen vormen met de personages, want ik vond ze allemaal interessant. Wie weet leer ik ze beter kennen in een toekomstig boek.
De Eeuwige Nacht is een aanrader voor liefhebbers van Stalking Jack The Ripper, die graag mysterie lezen met een vleugje magie.
Als Eden’s oudere zus, Christina, op mysterieuze wijze verdwijnt schakelt ze de hulp in van onderzoeker Thomas en zijn assistent Reuben. Al gauw raken ze verstrikt in een web van duistere magie en vergeten goden. Terwijl de dreiging dichterbij komt vervagen de grenzen tussen vriend en vijand. Eden begint ze steeds meer af te vragen of ze haar zus wel zo goed kent als ze dacht. Wie is Christina eigenlijk en gaan ze haar op tijd vinden?
In het begin moest ik erg mijn weg zoeken in De Eeuwige Nacht. Ik merkte dat ik het niet meer gewend was om te wisselen tussen perspectieven en dat het verhaal in de derde persoon werd verteld. Ook bevat het verhaal voetnoten, die mij er een beetje uittrokken. Toen ik besloot om de voetnoten voor nu maar te negeren las het boek al een stuk makkelijker weg. Ook wende ik hierdoor wat sneller aan de schrijfstijl.
Lisette heeft een beeldende schrijfstijl. Hierdoor was het voor mij makkelijk om voor te stellen waar de personages waren, hoe de rituelen uitgevoerd worden en hoe de steegjes eruit zouden zien als ik er zelf zou zijn. Dat gaf het boek voor mij een extra beetje magie, want ik ben totaal geen beelddenker.
Ik vond de magie in De Eeuwige Nacht heel mooi uitgewerkt. Er moeten eerst ingrediënten verzameld worden en rituelen moeten worden uitgevoerd voordat de magie zijn werking gaat doen. Dit vond ik erg verfrissend. Vaak lees ik dat een personage in zijn/haar vingers knipt en dat dingen dan “vanzelf” gebeuren. Dat is in dit boek dus niet het geval. Ook beviel mij de dynamiek tussen de personages goed. Ik vind het altijd leuk als twee personages kibbelen en de derde persoon de vrede probeert te bewaren. Dat houd dingen interessant. Het gekibbel leidt niet af van het plot.
De Eeuwige Nacht is echt plot gericht. Hierdoor miste ik soms wel iets meer diepgang qua personages. Als ik iets meer achtergrond had gehad had ik een betere connectie kunnen vormen met de personages, want ik vond ze allemaal interessant. Wie weet leer ik ze beter kennen in een toekomstig boek.
De Eeuwige Nacht is een aanrader voor liefhebbers van Stalking Jack The Ripper, die graag mysterie lezen met een vleugje magie.
December 31, 2024
'De eeuwige nacht' is een intrigerend boek vol magie, mysterie en duisternis. Het neemt je mee naar het fascinerende Miran, een wereld vol goden en magische rituelen. Bereid je voor op een verhaal vol spanning en betoveringen.
Het verhaal begint direct mysterieus met de verdwijning van Christina. Eden, haar jongere zus, schakelt Thomas Lambert en zijn assistent Reuben in om de ontvoering op te lossen. Christina had echter een relatie met een belangrijke figuur in duistere kringen, wat leidt tot een spannende speurtocht en het verhaal een sterke detective-vibe geeft.
We volgen het verhaal vanuit vier perspectieven, waardoor je de denkwijzen van de personages beter leert kennen. Toch biedt het korte formaat van het boek weinig ruimte voor uitgebreide karakterontwikkeling. Hierdoor voelde ik niet echt een sterke band met de personages. Over het verleden van Thomas en Eden wordt wel wat verteld, maar dit geeft weinig extra diepgang. Dit stoorde me echter niet, want het plot was op zichzelf al boeiend genoeg.
Mijn favoriete element van het verhaal is de betoverende wereldopbouw en de rijke geschiedenis van Miran. Door de gedetailleerde schrijfstijl van Lisette Kuijt word je volledig in het verhaal gezogen. Ik kon me de magische planten en dieren levendig voorstellen. Ook de beschrijvingen van de magische rituelen waren zeer uniek. Toch las het verhaal niet altijd even vlot en miste het soms wat vaart, vooral in het begin. De voetnoten vond ik een leuke toevoeging, omdat ze aanvullende informatie gaven die het verhaal meer diepgang schonk.
Het einde was spannend en bevatte een onverwachte twist. Het laat ruimte open voor een eventueel vervolg. Voor mij zou dat zeker welkom zijn, want er valt duidelijk nog meer te ontdekken. 'De eeuwige nacht' is absoluut een aanrader voor liefhebbers van fantasy met een detective-vibe!
Het verhaal begint direct mysterieus met de verdwijning van Christina. Eden, haar jongere zus, schakelt Thomas Lambert en zijn assistent Reuben in om de ontvoering op te lossen. Christina had echter een relatie met een belangrijke figuur in duistere kringen, wat leidt tot een spannende speurtocht en het verhaal een sterke detective-vibe geeft.
We volgen het verhaal vanuit vier perspectieven, waardoor je de denkwijzen van de personages beter leert kennen. Toch biedt het korte formaat van het boek weinig ruimte voor uitgebreide karakterontwikkeling. Hierdoor voelde ik niet echt een sterke band met de personages. Over het verleden van Thomas en Eden wordt wel wat verteld, maar dit geeft weinig extra diepgang. Dit stoorde me echter niet, want het plot was op zichzelf al boeiend genoeg.
Mijn favoriete element van het verhaal is de betoverende wereldopbouw en de rijke geschiedenis van Miran. Door de gedetailleerde schrijfstijl van Lisette Kuijt word je volledig in het verhaal gezogen. Ik kon me de magische planten en dieren levendig voorstellen. Ook de beschrijvingen van de magische rituelen waren zeer uniek. Toch las het verhaal niet altijd even vlot en miste het soms wat vaart, vooral in het begin. De voetnoten vond ik een leuke toevoeging, omdat ze aanvullende informatie gaven die het verhaal meer diepgang schonk.
Het einde was spannend en bevatte een onverwachte twist. Het laat ruimte open voor een eventueel vervolg. Voor mij zou dat zeker welkom zijn, want er valt duidelijk nog meer te ontdekken. 'De eeuwige nacht' is absoluut een aanrader voor liefhebbers van fantasy met een detective-vibe!
May 26, 2025
Veel dank aan Rebel Books voor het recensie-exemplaar!
Lees dit boek voor:
☆ Als team een mysterie oplossen
☆ Goden en mythologie
☆ Een interessant magisch systeem
☆ Een vlotte schrijfstijl
☆ Duistere vibes met een goeie dosis humor
Toen ik De eeuwige nacht begon te lezen, werd ik meteen gegrepen door de actie, de duistere vibes en de interessante world building en magie. Ik zat direct midden in het verhaal en heb het boek niet weggelegd voordat ik het uit had. Dit boek heeft veel weg van andere YA-fantasyboeken waar ik eerder van genoten heb, maar combineert de elementen daaruit op een geheel eigen manier. Ik vond vooral de world building en het magische systeem erg goed uitgewerkt - door de voetnoten en terloopse details leek dit allemaal super simpel en vanzelfsprekend, maar erachter zit duidelijk veel research en denkwerk. Ik vond het heel knap gedaan om dit over te brengen zonder te veel informatie te dumpen op de lezer. Ook heb ik genoten van hoe de duistere vibes van het plot gepaard gaan met een goeie dosis humor, die vooral naar voren komt uit de samenwerking tussen Eden, Thomas, Reuben en een aantal andere personages.
Lees dit boek voor:
☆ Als team een mysterie oplossen
☆ Goden en mythologie
☆ Een interessant magisch systeem
☆ Een vlotte schrijfstijl
☆ Duistere vibes met een goeie dosis humor
Toen ik De eeuwige nacht begon te lezen, werd ik meteen gegrepen door de actie, de duistere vibes en de interessante world building en magie. Ik zat direct midden in het verhaal en heb het boek niet weggelegd voordat ik het uit had. Dit boek heeft veel weg van andere YA-fantasyboeken waar ik eerder van genoten heb, maar combineert de elementen daaruit op een geheel eigen manier. Ik vond vooral de world building en het magische systeem erg goed uitgewerkt - door de voetnoten en terloopse details leek dit allemaal super simpel en vanzelfsprekend, maar erachter zit duidelijk veel research en denkwerk. Ik vond het heel knap gedaan om dit over te brengen zonder te veel informatie te dumpen op de lezer. Ook heb ik genoten van hoe de duistere vibes van het plot gepaard gaan met een goeie dosis humor, die vooral naar voren komt uit de samenwerking tussen Eden, Thomas, Reuben en een aantal andere personages.
October 13, 2024
Love the cover, love the worldbuilding, love the character the series is named after, cannnot stand Eden and the way Reuben keeps turning on his best friend for her despite not knowing her at all. She's got one of the worst cases of Elena Gilbert syndrome I've ever seen: entitled, reckless, selfish and yet "morally superior" (read: lets others kill to protect her and then looks down on them for killing people; is willing to sacrifice the whole world to save her sister and everyone just oohs and aahs with sympathy and understanding). I'd love to read more books in this series, but I'm not sure I can stomach another book with Eden in it 😖
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 11, 2024
Ik kan niet anders dan dit boek 5 sterren geven! Dit boek zat vol spanning van begin tot eind en heen moment langdradig. De schrijfstijl was makkelijk te lezen de worldbuilding en karakters waren zo duidelijk dat ik ze zonder moeite voor me zag als een film.
Gewoon een top boek!
Gewoon een top boek!
April 14, 2025
3.5 sterren
March 7, 2024
Ik lees al behoorlijk wat jaartjes. Mij hoefden ze in groep drie niks meer te leren en mijn ouders hebben jaren ruzie moeten maken met de school over welke boeken ik wel en niet mocht lezen. Ik weet zo ondertussen dus ook behoorlijk goed wat ik wel en niet leuk vind. Dit boek bevatte zoveel dingen die ik normaal gesproken ongelooflijk leuk vind, dat ik uiteindelijk toch gezwicht ben voor de pre-order van de uitgeverij.
Ik vind het lastig mijn leeservaring met dit boek goed onder woorden te brengen. Laat ik beginnen met al het positieve. Het boek is heerlijk geschreven en leest makkelijk. Als ik had gewild, had ik het in een ruk uit kunnen lezen. Ik vond de voetnoten daarnaast ook erg tof. Bij vlagen waren ze grappig, bij vlagen informatief en bij vlagen droegen ze echt wat bij aan de world building. Maar, door ze over te slaan mis je niks.
De world building was sowieso erg tof. Ik moet toegeven dat er wat mij betreft wel net iets te veel info dumps in het eerste deel van het boek zaten, zeker omdat daar ook pagina's toegevoegd waren die als enige doel hadden om ons te helpen deze wereld te begrijpen. Persoonlijk had ik deze informatie of anders over het boek verdeeld of op een andere manier in het verhaal geschreven. Maar, het werkte wel. Ik had nooit het gevoel verloren te lopen.
Qua plot vind ik het alleen nog altijd heel lastig om volledig te begrijpen wat ik nu eigenlijk precies gelezen heb. De wereld is enorm goed opgebouwd, maar de emoties van de personages met betrekking tot die wereld schoten net wat te kort. Met name omdat we de motivatie van de "slechterik" als lezer zelf nooit echt te zien krijgen. Waarom doet ze dit? Waarom gaat ze zo ver? Waarom is dit een serieus alternatief voor deze wereld?
Het verhaal was denk ik net wat meer gaan leven, als we net wat meer hadden meegekregen van het normale dagelijkse leven en het soort regime. Maar, het boek smaakte wel naar meer. Dus hopelijk volgen er meer avonturen in deze wereld. Of in een andere. Ik ga het zeker lezen!
Ik vind het lastig mijn leeservaring met dit boek goed onder woorden te brengen. Laat ik beginnen met al het positieve. Het boek is heerlijk geschreven en leest makkelijk. Als ik had gewild, had ik het in een ruk uit kunnen lezen. Ik vond de voetnoten daarnaast ook erg tof. Bij vlagen waren ze grappig, bij vlagen informatief en bij vlagen droegen ze echt wat bij aan de world building. Maar, door ze over te slaan mis je niks.
De world building was sowieso erg tof. Ik moet toegeven dat er wat mij betreft wel net iets te veel info dumps in het eerste deel van het boek zaten, zeker omdat daar ook pagina's toegevoegd waren die als enige doel hadden om ons te helpen deze wereld te begrijpen. Persoonlijk had ik deze informatie of anders over het boek verdeeld of op een andere manier in het verhaal geschreven. Maar, het werkte wel. Ik had nooit het gevoel verloren te lopen.
Qua plot vind ik het alleen nog altijd heel lastig om volledig te begrijpen wat ik nu eigenlijk precies gelezen heb. De wereld is enorm goed opgebouwd, maar de emoties van de personages met betrekking tot die wereld schoten net wat te kort. Met name omdat we de motivatie van de "slechterik" als lezer zelf nooit echt te zien krijgen. Waarom doet ze dit? Waarom gaat ze zo ver? Waarom is dit een serieus alternatief voor deze wereld?
Het verhaal was denk ik net wat meer gaan leven, als we net wat meer hadden meegekregen van het normale dagelijkse leven en het soort regime. Maar, het boek smaakte wel naar meer. Dus hopelijk volgen er meer avonturen in deze wereld. Of in een andere. Ik ga het zeker lezen!
March 3, 2024
Allereerst: WAT een prachtig boek! Dit was definitely een cover buy voor mij. 🤫 Maar dat het verhaal ook nog eens zo interessant was? Vette bonus!
De schrijfstijl is erg prettig en verweven met goede, originele metaforen. De wereld is super interessant, lees: oude ruïnes, regenachtige dorpen, verborgen mysteries, rokerige kruiden, verschillende soorten magie. Ik HOU van deze witchy vibes!
Personages:
De vriendschap tussen Reuben en Thomas is erg goed gedaan, vooral hoe ze in hun pov’s over elkaar praten. Dat laat zien dat ze een verleden met elkaar delen en elkaar goed kennen. Hoewel ik zowel Reuben als vooral Thomas erg interessant geschreven vond, staat dat in contrast met Eden. Ik vond haar een beetje saai, al verminderde dat naarmate ik verder in het boek kwam.
Soms was ik een beetje verward:
- De hoofdstukken zijn onderverdeeld in verschillende pov’s maar er lijkt op sommige momenten steeds gewisseld te worden van perspectief, soms zelfs van perspectief van een bijpersoon. Dan worden er zintuiglijke dingen beschreven of gedachtes genoemd van personages die buiten de hoofdpersoon staan.
- Er zijn witregels die dezelfde scène onderbreken. Dat vond ik onnodig, want het trok me uit de scene en bracht verwarring omdat ik dacht dat het ergens anders zou verdergaan, maar dit bleek meestal niet het geval.
Desondanks vloog ik door het verhaal heen, was geïnvesteerd in de wereld, de personages en waar het mysterie heen zou gaan. Persoonlijk vond ik het ook geschreven vanuit een unieke invalshoek (mystery) wat fantasy betreft, zeker interessant. Je kunt wel zien dat Lisette Kuijt een goede schrijver is, en wat heeft ze een mooi debuut neergezet. Een fantastische aanvulling op boeken van Nederlandse bodem! Ik zal zeker uitkijken naar volgend werk van deze auteur.
De schrijfstijl is erg prettig en verweven met goede, originele metaforen. De wereld is super interessant, lees: oude ruïnes, regenachtige dorpen, verborgen mysteries, rokerige kruiden, verschillende soorten magie. Ik HOU van deze witchy vibes!
Personages:
De vriendschap tussen Reuben en Thomas is erg goed gedaan, vooral hoe ze in hun pov’s over elkaar praten. Dat laat zien dat ze een verleden met elkaar delen en elkaar goed kennen. Hoewel ik zowel Reuben als vooral Thomas erg interessant geschreven vond, staat dat in contrast met Eden. Ik vond haar een beetje saai, al verminderde dat naarmate ik verder in het boek kwam.
Soms was ik een beetje verward:
- De hoofdstukken zijn onderverdeeld in verschillende pov’s maar er lijkt op sommige momenten steeds gewisseld te worden van perspectief, soms zelfs van perspectief van een bijpersoon. Dan worden er zintuiglijke dingen beschreven of gedachtes genoemd van personages die buiten de hoofdpersoon staan.
- Er zijn witregels die dezelfde scène onderbreken. Dat vond ik onnodig, want het trok me uit de scene en bracht verwarring omdat ik dacht dat het ergens anders zou verdergaan, maar dit bleek meestal niet het geval.
Desondanks vloog ik door het verhaal heen, was geïnvesteerd in de wereld, de personages en waar het mysterie heen zou gaan. Persoonlijk vond ik het ook geschreven vanuit een unieke invalshoek (mystery) wat fantasy betreft, zeker interessant. Je kunt wel zien dat Lisette Kuijt een goede schrijver is, en wat heeft ze een mooi debuut neergezet. Een fantastische aanvulling op boeken van Nederlandse bodem! Ik zal zeker uitkijken naar volgend werk van deze auteur.
August 26, 2025
De eeuwige nacht wist mijn nieuwsgierigheid direct te prikkelen. Lisette Kuijt neemt je mee in een duister en mysterieus verhaal waarin een onverklaarbare verdwijning centraal staat. Vanaf de eerste bladzijde voelde het alsof ik in een mix van detective en fantasy terechtkwam.
Wat me vooral opviel, is de sfeer die de auteur weet neer te zetten. De schrijfstijl is beeldend, waardoor je de kilte en geheimzinnigheid van de wereld bijna kunt voelen. Echter merkte ik tijdens het lezen dat ik soms wat moeite had om volledig mee te leven met de personages. Ze zijn interessant en zeker niet vlak, maar ik had graag wat meer diepgang en achtergrond gezien om echt een sterke band met hen op te bouwen.
De voetnoten vond ik enerzijds een creatieve toevoeging, omdat ze extra details geven over de wereld en personages. Anderzijds haalden ze me soms uit de flow van het verhaal, waardoor ik af en toe het ritme kwijtraakte. Misschien had dit net wat vloeiender geïntegreerd kunnen worden.
Wat ik wel heel sterk vond, was de originele setting en de manier waarop spanning en mysterie in balans werden gebracht. Ondanks de kleine minpuntjes heb ik het boek met plezier gelezen en zeker een aanrader als je het lezen weer wilt oppakken na een lange tijd.
Wat me vooral opviel, is de sfeer die de auteur weet neer te zetten. De schrijfstijl is beeldend, waardoor je de kilte en geheimzinnigheid van de wereld bijna kunt voelen. Echter merkte ik tijdens het lezen dat ik soms wat moeite had om volledig mee te leven met de personages. Ze zijn interessant en zeker niet vlak, maar ik had graag wat meer diepgang en achtergrond gezien om echt een sterke band met hen op te bouwen.
De voetnoten vond ik enerzijds een creatieve toevoeging, omdat ze extra details geven over de wereld en personages. Anderzijds haalden ze me soms uit de flow van het verhaal, waardoor ik af en toe het ritme kwijtraakte. Misschien had dit net wat vloeiender geïntegreerd kunnen worden.
Wat ik wel heel sterk vond, was de originele setting en de manier waarop spanning en mysterie in balans werden gebracht. Ondanks de kleine minpuntjes heb ik het boek met plezier gelezen en zeker een aanrader als je het lezen weer wilt oppakken na een lange tijd.
Read
December 9, 2025Echt een leuk boek! Gekocht op YALFU naar aanleiding van een panel waar de auteur in zat. Daar vertelde ze van alles over haar boek; de oorsprong (een schrijf wedstrijd die ze niet won), de stad waarop ze de stad in het verhaal had gebaseerd (Leiden), de complexiteit van het schrijven vanuit meerdere perspectieven (soms best kut) en nog veel meer. Ik was toen zo gecharmeerd dat ik het boek gekocht heb (en ook heb laten signeren haha).
Verfrissend waren de voetnoten in het boek, die ik eigenlijk alleen vanuit non-fictie gewend ben. Maar het universum van het boek is groot en complex, en in plaats van ongemakkelijke pogingen doen om alles dan maar in het verhaal zelf uit te leggen (en daarmee het plot of het tempo verneuken), verschaffen de voetnoten de juiste informatie waar nodig. Achteraf denk ik ook dat de voetnoten heel goed bij 1 van de personages past, vooral mbt de onderzoekende natuur van deze persoon.
Ik vond De Eeuwige Nacht af en toe best spannend, maar tegelijktijd ook aan beetje kabbelend qua tempo. Er gebeurde wel van alles tegelijkertijd, en de verschillende perspectieven hielden me wel op m'n tenen, ook omdat niemand van de personages het hele verhaal wist. Desondanks was er geen echte spanningsboog. Het boek begint, midden, einde, en het is overal ongeveer even spannend.
Qua plot, personages, algeheel tempo en schrijfstijl, vind ik dat De Eeuwige Nacht lijkt op een detective (Ms Silver style). Natuurlijk zitten er allemaal magische en mythische elementen in die het wel anders maken (en daar heb ik ook echt van genoten), maar het detective gevoel blijft bij mij wel plakken.
Waar ik verder over te spreken ben, is dat de personages 'echt' aanvoelen. Ze zijn niet allemaal leuk. Ze hebben allemaal ook slechte eigenschappen (die op de meest onhandige momenten naar boven komen). Ze zijn heel menselijk, en dat vind ik (zeker in een debuut) echt indrukwekkend.
Er waren hier en daar wel wat minderpunten (plot heeft niet echt een mooie boog, geen opbouw met piek in de spanning en dan een goede climax, af en toe waren dingen best onhandig beschreven, kleine inconsistenties in de karakters) maar dat kan wat mij betreft niet op tegen alle positieve dingen.
Ik hoop dat Kuijt blijft schrijven, want ik zou haar volgende boek (zeker als die ook in dit universum is) meteen kopen. Wat mij betreft een aanrader!
Verfrissend waren de voetnoten in het boek, die ik eigenlijk alleen vanuit non-fictie gewend ben. Maar het universum van het boek is groot en complex, en in plaats van ongemakkelijke pogingen doen om alles dan maar in het verhaal zelf uit te leggen (en daarmee het plot of het tempo verneuken), verschaffen de voetnoten de juiste informatie waar nodig. Achteraf denk ik ook dat de voetnoten heel goed bij 1 van de personages past, vooral mbt de onderzoekende natuur van deze persoon.
Ik vond De Eeuwige Nacht af en toe best spannend, maar tegelijktijd ook aan beetje kabbelend qua tempo. Er gebeurde wel van alles tegelijkertijd, en de verschillende perspectieven hielden me wel op m'n tenen, ook omdat niemand van de personages het hele verhaal wist. Desondanks was er geen echte spanningsboog. Het boek begint, midden, einde, en het is overal ongeveer even spannend.
Qua plot, personages, algeheel tempo en schrijfstijl, vind ik dat De Eeuwige Nacht lijkt op een detective (Ms Silver style). Natuurlijk zitten er allemaal magische en mythische elementen in die het wel anders maken (en daar heb ik ook echt van genoten), maar het detective gevoel blijft bij mij wel plakken.
Waar ik verder over te spreken ben, is dat de personages 'echt' aanvoelen. Ze zijn niet allemaal leuk. Ze hebben allemaal ook slechte eigenschappen (die op de meest onhandige momenten naar boven komen). Ze zijn heel menselijk, en dat vind ik (zeker in een debuut) echt indrukwekkend.
Er waren hier en daar wel wat minderpunten (plot heeft niet echt een mooie boog, geen opbouw met piek in de spanning en dan een goede climax, af en toe waren dingen best onhandig beschreven, kleine inconsistenties in de karakters) maar dat kan wat mij betreft niet op tegen alle positieve dingen.
Ik hoop dat Kuijt blijft schrijven, want ik zou haar volgende boek (zeker als die ook in dit universum is) meteen kopen. Wat mij betreft een aanrader!
January 1, 2025
Dit boek is het resultaat van een combinatie van fantasy met een precies genoeg world building en een detective verhaal.
De schrijfstijl is erg beeldend maar leest vlot en prettig. Ik vind het knap dat Lisette zo’n uitgebreide (maar niet té) world building weet te schetsen in relatief weinig pagina’s.
Er is een goede balans tussen achtergrondinformatie en het verhaal zelf.
De personages en interacties zijn goed opgebouwd, en de verschillende POV’s geven het verhaal extra dimensies.
Ik vond de voetnoten een leuk extraatje, maar kan me voorstellen dat dit voor sommige mensen de vaart uit het verhaal haalt.
Het enige puntje van kritiek: mij is de motivatie achter het plot (nog?) niet helemaal duidelijk. Ik had graag gezien dat hier nog wat dieper op ingegaan was :-)
4/5 ⭐️
De schrijfstijl is erg beeldend maar leest vlot en prettig. Ik vind het knap dat Lisette zo’n uitgebreide (maar niet té) world building weet te schetsen in relatief weinig pagina’s.
Er is een goede balans tussen achtergrondinformatie en het verhaal zelf.
De personages en interacties zijn goed opgebouwd, en de verschillende POV’s geven het verhaal extra dimensies.
Ik vond de voetnoten een leuk extraatje, maar kan me voorstellen dat dit voor sommige mensen de vaart uit het verhaal haalt.
Het enige puntje van kritiek: mij is de motivatie achter het plot (nog?) niet helemaal duidelijk. Ik had graag gezien dat hier nog wat dieper op ingegaan was :-)
4/5 ⭐️
March 24, 2025
4,5 ⭐️
Ik hou van een goed mysterie! En dan helemaal als het verpakt is in een mooie, goed uitgedachte wereld, met grappige en realistische karakters en dat alles in slechts 260 pagina’s. Mijn plot-gedreven hartje gaat hier sneller van kloppen.
Misschien wel een beetje uitdagend voor de wat jongere YA’er: er zit heel veel in het boek en de auteur is niet van het er dik bovenop leggen. Vind ik zelf heel leuk, maar je moet dus wel goed je koppie erbij houden.
Het enige wat ik miste was wat meer achtergrond bij sommige karakters, het boek had van mij wel wat langer mogen zijn met die toevoeging. Maar ik zou het ook leuk vinden als dat in de volgende delen van de serie aan bod komt.
Ik hou van een goed mysterie! En dan helemaal als het verpakt is in een mooie, goed uitgedachte wereld, met grappige en realistische karakters en dat alles in slechts 260 pagina’s. Mijn plot-gedreven hartje gaat hier sneller van kloppen.
Misschien wel een beetje uitdagend voor de wat jongere YA’er: er zit heel veel in het boek en de auteur is niet van het er dik bovenop leggen. Vind ik zelf heel leuk, maar je moet dus wel goed je koppie erbij houden.
Het enige wat ik miste was wat meer achtergrond bij sommige karakters, het boek had van mij wel wat langer mogen zijn met die toevoeging. Maar ik zou het ook leuk vinden als dat in de volgende delen van de serie aan bod komt.
June 25, 2024
Eigenlijk verdient dit boek 3,5⭐️, maar goed halve sterren kunnen nog steeds niet.
Dit boek had een best goed verhaal en leuke karakters, alleen ik snapte er op een gegeven moment niks meer van. Misschien heb ik niet goed opgelet maar de verschillende groepen en termen vond ik zelf een beetje verwarrend.
Wél héél nice dat al deze termen onderaan de pagina’s of aan het eind van een hoofdstuk uitgelegd werden.
Al met al dus een goed boek en zeker het lezen waard mocht je even niet weten wat je wilt lezen!
Dit boek had een best goed verhaal en leuke karakters, alleen ik snapte er op een gegeven moment niks meer van. Misschien heb ik niet goed opgelet maar de verschillende groepen en termen vond ik zelf een beetje verwarrend.
Wél héél nice dat al deze termen onderaan de pagina’s of aan het eind van een hoofdstuk uitgelegd werden.
Al met al dus een goed boek en zeker het lezen waard mocht je even niet weten wat je wilt lezen!
May 21, 2025
De Eeuwige Nacht van Lisette Kuijt was een leuk & vlot fantasy boek. Alhoewel ik wou dat bepaalde elementen beter uitgewerkt werden, ben ik wel blij dat alles mooi op zijn einde kwam. Ik had echt nood aan een vlot boek en dat is exact wat dit verhaal is. Bovendien schrijft Kuijt heel beeldend en kon ik mij zo alles gemakkelijk voor de geest halen. Ik wil zeker nog verhalen gaan lezen van Lisette!
the vibes ™:
- mysterie 👀
- 🐦⬛
- romance subplot?
- goden
- detective 🕵️
the vibes ™:
- mysterie 👀
- 🐦⬛
- romance subplot?
- goden
- detective 🕵️
August 17, 2024
3 / 3.5 ⭐️
October 27, 2024
Ik vond de footnotes echt heel erg afleiden van het verhaal, het had zonder ook duidelijk geweest.
Verder was het gewoon een prima verhaal, niet goed, niet slecht, gewoon prima.
Verder was het gewoon een prima verhaal, niet goed, niet slecht, gewoon prima.
February 28, 2024
Te gek verhaal! Supergoed geschreven, kon bijna niet geloven dat dit haar debuut is, mss een alias?😳
Vind dat door de voetnoten de wereld van Miran nog echter aanvoeld, geniaal bedacht.
Ben nu al benieuwd naar een vervolg? hoop dat die wat dikker is 🤗
Vind dat door de voetnoten de wereld van Miran nog echter aanvoeld, geniaal bedacht.
Ben nu al benieuwd naar een vervolg? hoop dat die wat dikker is 🤗
July 12, 2024
Dit boek gaf me in het begin vibes van 'lockwood & co', alleen joegen ze niet op geesten, maar probeerden ze de zus van Eden? te redden.
De wereld en het magie systeem die werden gecreëerd waren intrigerend (de extra info las ik niet altijd, maar deze waren soms ook niet echt nodig voor het verhaal). Het boek had verassende wendingen en van de karakters kreeg je gewoon geen genoeg van. Ik ben heel benieuwd naar meer in deze serie.
De wereld en het magie systeem die werden gecreëerd waren intrigerend (de extra info las ik niet altijd, maar deze waren soms ook niet echt nodig voor het verhaal). Het boek had verassende wendingen en van de karakters kreeg je gewoon geen genoeg van. Ik ben heel benieuwd naar meer in deze serie.
Read
June 13, 2024Niet uitgelezen, gestopt op blz. 150, geen score gegeven.
Ik weet niet waarom, maar ik kom er gewoon niet in. Nochtans bevat dit boek heel veel positieve dingen: een intrigerende plot, goede personages, een originele wereld, geen typfouten, aangenaam en rijk taalgebruik en een knappe kaft. De voetnoten en die langere secties die uit boeken zijn overgenomen konden me minder bekoren, maar dan nog. De hoofdreden is volgens mij dat de plot en de wereld in combinatie met mekaar iets te onduidelijk zijn, waardoor ik er nooit helemaal ingezogen werd. Jammer, want het heeft zeker potentieel. Met wat geluk vindt dit boek lezers die het verhaal wel appreciëren.
Ik weet niet waarom, maar ik kom er gewoon niet in. Nochtans bevat dit boek heel veel positieve dingen: een intrigerende plot, goede personages, een originele wereld, geen typfouten, aangenaam en rijk taalgebruik en een knappe kaft. De voetnoten en die langere secties die uit boeken zijn overgenomen konden me minder bekoren, maar dan nog. De hoofdreden is volgens mij dat de plot en de wereld in combinatie met mekaar iets te onduidelijk zijn, waardoor ik er nooit helemaal ingezogen werd. Jammer, want het heeft zeker potentieel. Met wat geluk vindt dit boek lezers die het verhaal wel appreciëren.
July 28, 2024
Lisette Kuijt heeft een mooie beeldende schrijfstijl. Ik vind het erg knap hoe ze de sfeer in het boek neerzet. Het verhaal speelt zich af in de stad Brae, een oude stad vol donkere steegjes. Het is herfst en dat geeft een donkere sfeer vol regen, mist en kou. De personages zijn eigenlijk constant doorweekt, haha!
Het boek heeft verschillende voetnoten en boekpassages, die verwijzen naar boeken uit de wereld van De Eeuwige Nacht met informatie over flora en fauna, geschiedenis en rituelen. Ik vind dit slim bedacht. Zo krijgt de lezer informatie over de wereld zonder te veel 'tell' in het verhaal zelf en met meer 'show', waardoor ik het interessanter vond om te lezen.
Het vertelperspectief wisselt per hoofdstuk. Je volgt:
Christina, de vermiste zus
Eden, het jongere zusje van Christina
Thomas, jonge detective/onderzoeker
Reuben, de beste vriend en assistent van Thomas. Hij kan geesten zien.
Persoonlijk denk ik dat de constante wisselingen tussen personages ervoor zorgen dat je als lezer je nooit écht gaat hechten aan de personages. Door de wisselingen leer je de personages eigenlijk allemaal net niet goed genoeg kennen. Ik denk dat ik het leuker had gevonden als we alleen Reuben volgden. Hij geeft je in mijn ogen de meest interessante kijk op de andere personages.
De magie in het verhaal is afkomstig van goden en rituelen. Je hebt caeleth, dienaars van goden, en umraeth, dienaars van vergeten goden. Sommige mensen worden geboren met magie, anderen niet. Wanneer iemand met magie sterft, wordt de magie doorgegeven aan de eerstvolgende in de bloedlijn. In dit verhaal heeft de vermiste zus Christina magie en haar jongere zus Eden niet. Eden weet dat Christina nog leeft, omdat Eden nog geen magie heeft. Super interessant idee! Leuk bedacht.
Magie wordt dus uitgeoefend door middel van rituelen. Voor deze rituelen zijn er verschillende ingrediënten nodig, zoals allerlei soorten kruiden. In het boek wordt er daarom vaak gezegd dat het ruikt naar kruiden. In het begin vond ik dit leuk en sfeervol, maar na de zoveelste omschrijving van 'de geur van kruiden hangt in de lucht' vond ik het toch wel een beetje irritant worden, haha.
De flora en fauna in dit boek vind ik fantastisch!
Aeril: Mensachtige, lichtgevende wezentjes met scherpe tanden. Ze vielen vaak ten prooi aan grotere nachtdieren. De aeril vinden beschutting in de lantaarns van Brae en geven daarmee licht aan de inwoners.
Schaduwzucht: Een diepzwarte bloem die de geest open kan stellen voor het diepste en verborgenste deel van het onderbewustzijn. In de juiste dosis zorgt het kruid ervoor dat de gebruiker zijn diepste geheimen prijsgeeft, voorafgegaan van hallucinaties en vervormingen van de werkelijkheid.
Wolkendanser: Een kleine vogel wiens veren diverse verschijningsvormen van wolken kunnen aannemen.
Het einde ging voor mij een beetje vlug. De overgang van het een-na-laatste naar het laatste hoofdstuk, voelde een beetje vreemd. In het een-na-laatste hoofdstuk is er nog een eindgevecht gaande waar de personages van wegvluchten, dat in het laatste hoofdstuk opeens al achter de rug is. Ik begrijp het wel, want de personages waren niet echt onderdeel van dat eindgevecht, maar het ging in mijn ogen toch een beetje vlug.
- Hierna volgt mijn mening over wat dingen met spoilers -
Ik vond de verhaallijn over de ziener Orion nogal teleurstellend. Orion ziet dat hij vermoord zal worden door Eden. Dit verhaal wordt steeds meer opgebouwd, maar aan het einde gebeurt er eigenlijk niets. Eden is geen moordenaar, waardoor je je afvraagt hoe de situatie zal ontstaan. Ik had verwacht dat er iets 'groots' zou gebeuren, waarin Eden het misschien genoodzaakt ziet om Orion te doden. Of dat er iets gebeurt waardoor de voorspelling niet uitkomt. In plaats daarvan was de situatie nogal snel voorbij: Eden steekt Orion, die haar wil vermoorden wegens de voorspelling, gewoon in zijn arm. Ze had hem ook kunnen doden, maar kiest ervoor om hem in zijn arm te steken in plaats van in zijn hart. Dit past bij haar karakter. Maar waarom heeft Orion dan ooit gezien dat zij hem doodt? En de situatie ontstaat omdat Orion haar wil doden, wat alleen maar is ontstaan omdat hij denkt dat zij hem zal doden. Dit slaat in mijn ogen nergens op
De scène in de kas vond ik echt super gaaf. De groep (Thomas, Reuben, Eden) moet bladeren van een zwarte lotus verzamelen. Er is een vrouw die de zeldzame bloem in haar kas heeft laten groeien. De bloem ligt in het midden van een grote, donkere vijver. Vanaf de kant is de bloem onbereikbaar. Eden heeft er alles voor over om haar zus te redden en besluit om het water in te gaan. Ze voelt dat het water koud is. Thomas geeft het advies om in één keer kopje onder te gaan. Eden springt zonder aarzeling het water in. Zodra ze onderwater is, neemt het wateroppervlak een vaste vorm aan. Er blijkt een slotspreuk op het water te zitten, waardoor het water keihard wordt en Eden niet meer boven kan komen. Je kan het water wel in, maar niet meer uit. Thomas en Reuben redden Eden door op de plek waar zij zich bevindt, scherven te gooien waardoor het water steeds opnieuw opengaat.
Het boek heeft verschillende voetnoten en boekpassages, die verwijzen naar boeken uit de wereld van De Eeuwige Nacht met informatie over flora en fauna, geschiedenis en rituelen. Ik vind dit slim bedacht. Zo krijgt de lezer informatie over de wereld zonder te veel 'tell' in het verhaal zelf en met meer 'show', waardoor ik het interessanter vond om te lezen.
Het vertelperspectief wisselt per hoofdstuk. Je volgt:
Christina, de vermiste zus
Eden, het jongere zusje van Christina
Thomas, jonge detective/onderzoeker
Reuben, de beste vriend en assistent van Thomas. Hij kan geesten zien.
Persoonlijk denk ik dat de constante wisselingen tussen personages ervoor zorgen dat je als lezer je nooit écht gaat hechten aan de personages. Door de wisselingen leer je de personages eigenlijk allemaal net niet goed genoeg kennen. Ik denk dat ik het leuker had gevonden als we alleen Reuben volgden. Hij geeft je in mijn ogen de meest interessante kijk op de andere personages.
De magie in het verhaal is afkomstig van goden en rituelen. Je hebt caeleth, dienaars van goden, en umraeth, dienaars van vergeten goden. Sommige mensen worden geboren met magie, anderen niet. Wanneer iemand met magie sterft, wordt de magie doorgegeven aan de eerstvolgende in de bloedlijn. In dit verhaal heeft de vermiste zus Christina magie en haar jongere zus Eden niet. Eden weet dat Christina nog leeft, omdat Eden nog geen magie heeft. Super interessant idee! Leuk bedacht.
Magie wordt dus uitgeoefend door middel van rituelen. Voor deze rituelen zijn er verschillende ingrediënten nodig, zoals allerlei soorten kruiden. In het boek wordt er daarom vaak gezegd dat het ruikt naar kruiden. In het begin vond ik dit leuk en sfeervol, maar na de zoveelste omschrijving van 'de geur van kruiden hangt in de lucht' vond ik het toch wel een beetje irritant worden, haha.
De flora en fauna in dit boek vind ik fantastisch!
Aeril: Mensachtige, lichtgevende wezentjes met scherpe tanden. Ze vielen vaak ten prooi aan grotere nachtdieren. De aeril vinden beschutting in de lantaarns van Brae en geven daarmee licht aan de inwoners.
Schaduwzucht: Een diepzwarte bloem die de geest open kan stellen voor het diepste en verborgenste deel van het onderbewustzijn. In de juiste dosis zorgt het kruid ervoor dat de gebruiker zijn diepste geheimen prijsgeeft, voorafgegaan van hallucinaties en vervormingen van de werkelijkheid.
Wolkendanser: Een kleine vogel wiens veren diverse verschijningsvormen van wolken kunnen aannemen.
Het einde ging voor mij een beetje vlug. De overgang van het een-na-laatste naar het laatste hoofdstuk, voelde een beetje vreemd. In het een-na-laatste hoofdstuk is er nog een eindgevecht gaande waar de personages van wegvluchten, dat in het laatste hoofdstuk opeens al achter de rug is. Ik begrijp het wel, want de personages waren niet echt onderdeel van dat eindgevecht, maar het ging in mijn ogen toch een beetje vlug.
- Hierna volgt mijn mening over wat dingen met spoilers -
Ik vond de verhaallijn over de ziener Orion nogal teleurstellend. Orion ziet dat hij vermoord zal worden door Eden. Dit verhaal wordt steeds meer opgebouwd, maar aan het einde gebeurt er eigenlijk niets. Eden is geen moordenaar, waardoor je je afvraagt hoe de situatie zal ontstaan. Ik had verwacht dat er iets 'groots' zou gebeuren, waarin Eden het misschien genoodzaakt ziet om Orion te doden. Of dat er iets gebeurt waardoor de voorspelling niet uitkomt. In plaats daarvan was de situatie nogal snel voorbij: Eden steekt Orion, die haar wil vermoorden wegens de voorspelling, gewoon in zijn arm. Ze had hem ook kunnen doden, maar kiest ervoor om hem in zijn arm te steken in plaats van in zijn hart. Dit past bij haar karakter. Maar waarom heeft Orion dan ooit gezien dat zij hem doodt? En de situatie ontstaat omdat Orion haar wil doden, wat alleen maar is ontstaan omdat hij denkt dat zij hem zal doden. Dit slaat in mijn ogen nergens op
De scène in de kas vond ik echt super gaaf. De groep (Thomas, Reuben, Eden) moet bladeren van een zwarte lotus verzamelen. Er is een vrouw die de zeldzame bloem in haar kas heeft laten groeien. De bloem ligt in het midden van een grote, donkere vijver. Vanaf de kant is de bloem onbereikbaar. Eden heeft er alles voor over om haar zus te redden en besluit om het water in te gaan. Ze voelt dat het water koud is. Thomas geeft het advies om in één keer kopje onder te gaan. Eden springt zonder aarzeling het water in. Zodra ze onderwater is, neemt het wateroppervlak een vaste vorm aan. Er blijkt een slotspreuk op het water te zitten, waardoor het water keihard wordt en Eden niet meer boven kan komen. Je kan het water wel in, maar niet meer uit. Thomas en Reuben redden Eden door op de plek waar zij zich bevindt, scherven te gooien waardoor het water steeds opnieuw opengaat.
Displaying 1 - 30 of 70 reviews