“سه شنبه های روزبه”برای بسیاری از دانش آموختگان مکتب روزبه، اعم از دانشجو، انترن، دستیار و اعضاء هیأت علمی و حتی آن هایی که گذری به بیمارستان روزبه داشته اند، نامی آشناست؛ سنتی دیرینه که سال هاست در “روزبه” برقرار است و همچنان، استمرار داد.
“سه شنبه های روزبه” روز Case Report یا همان معرفی بیمار است. روال کار، بر این است که یک مورد خاص روانپزشکی، توسط دستیار مربوط، معرفی و سپس مورد مصاحبه و ارزشیابی روانپزشکی قرار می گیرد. سپس، موضوع مورد نظر، به بحث گذاشته می شود، به نحوی که همه حاضرین می توانند در آن شرکت نمایند و به اظهار نظر بپردازد. پس از آن، صورت بندی کلی از نظر علامت شناسی، تشخیص و درمان، توسط گرداننده جلسه انجام می شود.
کتاب حاوی کیسهای متعددی است که در سهشنبههای بیمارستان روزبه در گرند راندها به بحث گذاشته شده بودند. با این حال، به نظرم تجربهی حضوری جلسات ذکرشده از آنچه در کتاب بود، بهتر بود؛ چرا که برای مثال در جلسات حضوری اساتید مختلف دربارهی موضوعاتی از قبیل پیشنهادات برای انواع مختلف رواندرمانی مورد نیاز و تفاسیر مختلف حول بیماری به ارائهی نظر میپرداختند و میشد تفاوت و گوناگونی آراء را مشاهده کرد، اما در کتاب تقریباً همهی نظرات یککاسه شدهاند و انگار صرفاً یک مونولوگ در جریان است و تقریباً یک راه حل وجود دارد. همچنین در جلسات حضوری به وضوح ابتکار عمل بیشتری دیده میشد تا در کتاب که یک راهحل نهایی ارائه شده است. به عبارتی، خصلت بحثگونهی جلسات در کتاب گویی حذف شده است. با این حال، میپذیریم.