Profesor Janion jako "poeta krajowy", "kloszard metafizyczny", Pluszkin z powieści Gogola, "pracownica morza" z Wiktora Hugo, wreszcie - niezłomny starzec trwający na stanowisku w romantycznej bibliotece.
Janion opowiada o życiu po katastrofie Marca 1968 tu, w kraju, na przekór projektowi emigracji. Lata 70. i 80. to epoka gdańskich Transgresji, czas Güntera Grassa, Wernera Herzoga, czas Nowej Prywatności, przekuwanej w projekt polityczny. Jarosław Iwaszkiewicz i - przede wszystkim - Miron Białoszewski pojawiają się w drugim tomie rozmów z Kazimierą Szczuką jako partnerzy tamtych poszukiwań. Duch zmarłego Kazimierza Wyki nawiedza mieszkanie Janion. Poczciwy język polonistyczny pęka pod naporem interpretacji demonicznych i wampirycznych. Powstaje nielegalne Towarzystwo Kursów Naukowych. Wybucha Sierpień.
Literature historian, literature critic, famous feminist. A professor at The Institute of Literary Research of the Polish Academy of Sciences specialising in romanticism.
Druga część rozmowy Szczuki z Janion oscyluje wokół pracy naukowej, która zaczynała wypełniać każdy fragment życia profesor, tak jak mieszkanie zaczynało wypełniać się niezliczoną ilością książkę i papierów - tego, co odchodzi z ostatnim pokoleniem robiącym ręczne notatki. Prof. Misia wspomina swoich studentów, których uczyła niezależności myślenia, mówi o najważniejszych pracach historycznoliterackich, odwołujących się do romantyzmu, słowiańszczyzny, fantazmatów. Pokazuje różnice pomiędzy dziełem rzemieślniczym, naukowym, a 'wystrzałowym", z których oba są bardzo ważne. Między wierszami zawarte jest ulotne przesłanie, że wiele wybitnych umysłów pozostaje znanych jedynie lokalnie, a warz z ich odejściem tracimy ważną wiedzę o humanistycznym sposobie myślenia, jeśli nie zjawi się nikt zdeterminowany, kto tą wiedzę przekaże dalszym pokoleniom.
Pierwszy tom bardziej mi sie podobal, ten jest taki jakis fragmentaryczny i w sumie wiecej jest o innych ludziach, y ktorymi Janion sie stykala niz o niej samej. Ostatecznie i tak przeczytalam z zaitneresowaniem i czekam na kolejny tom.
„Prof. Misia„, druga część dyptyku o typowym dla Janion potrójnym tytule „Transe – traumy – transgresje”, jest już dużo bardziej profesorska. Pełna recenzja na https://nonienotak.wordpress.com/2017...