Την πρώτη μέρα της καραντίνας μια κούτα φτάνει στο διαμέρισμα του αστυνόμου Στάβαρη. Όλες οι ανεξιχνίαστες υποθέσεις που στοίχειωναν τον μέντορά του βρίσκονται κλεισμένες μέσα της. Αρνείται ν’ ασχοληθεί· του φτάνουν τα δικά του φαντάσματα. Με τον γέρο όμως ετοιμοθάνατο, δεν έχει καμία επιλογή. Του το χρωστάει… Τέσσερις φάκελοι, τέσσερις νεκροί, οι τρεις αυτόχειρες. Κανένας πραγματικός ύποπτος, κανένα στοιχείο που να συνδέει τα θύματα μεταξύ τους.
Μέρα με τη μέρα οι νεκροί παίρνουν χώρο δίπλα τους. Η Πέρσα, η σύντροφός του, βιώνει την αλλαγή του Στάβαρη, την αυξανόμενη πίεση να πιαστεί από ενδείξεις που δεν γίνονται ποτέ στοιχεία, την ακροβασία του στην άκρη των σκιών. Του δίνει διορία μέχρι το τέλος της καραντίνας για να βρει τις απαντήσεις που ψάχνει, ούτε μια μέρα παραπάνω. Μετά η κούτα θα κλείσει για πάντα.
Όταν όλα οδηγούνται σε αδιέξοδο, απομένει μια τελευταία πιθανότητα… Μήπως πίσω από τις αυτοκτονίες κρύβεται ένας κατά συρροή δολοφόνος, τόσο δόλιος και πειθαρχημένος, που τιθασεύει τους ψυχαναγκασμούς του και κρύβει όσα θα ταυτοποιούσαν τη μεθοδολογία του; Ένας δολοφόνος που δεν αρκείται να σκοτώσει, αλλά καταδικάζει τους οικείους των θυμάτων του να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους στο σκοτάδι της ξαφνικής αυτοχειρίας των ανθρώπων τους.
Πολλές εικασίες, μία βεβαιότητα: το deadline πρέπει να τηρηθεί. Και ο χρόνος ξεκινά από… τώρα.
14 ημέρες. 14 ημέρες προθεσμία έχει ο Στάβαρης, για να μελετήσει και, γιατί όχι, να λύσει τις υποθέσεις αυτοκτονιών που είναι πατικωμένες μέσα στο χαρτόκουτο του γέρου, του προϊστάμενού του, που νοσηλεύεται σε κώμα. Πρωτοφανής απαγόρευση κυκλοφορίας λόγω της πανδημίας, όλοι ψάχνουν κάπου ή κάποιον για να στηριχτούν ώστε αυτές οι μέρες να κυλήσουν όσο το δυνατόν ευκολότερα, και ο Στάβαρης βρήκε αυτό το στήριγμα στην Πέρσα. Σύντροφος, αλλά και πολύτιμος βοηθός στην έρευνα, με την κοφτερή ματιά της και την αγάπη της, κατάφερε να δώσει πνοή και ώθηση στον Στάβαρη, πρώτα να καταφέρει να ενώσει τα κομμάτια του παζλ των υποθέσεων και να βοηθήσει στην εξιλέωση των θυμάτων, αλλά και να στείλει στο φως τα δικά του φαντάσματα. Ενδιαφέρουσα και καλογραμμένη ιστορία, από τα πιο ωραία πρώτα βιβλία που έχω διαβάσει, χάνει το μισό του αστεράκι επειδής, too much pitsi pitsi for me! 😂 Καταλαβαίνω ότι όταν ένα ζευγάρι ερωτευμένο είναι κλεισμένο 14 μέρες μέσα σε ενα διαμέρισμα, προφανώς θα πέσει ο ένας πάνω στον άλλο (see what I did here 👀😂), όμως, ευτυχώς, από τη μέση και κάτω η αστυνομική έρευνα πήρε το πάνω χέρι, η εξιχνίαση των εγκλημάτων επιβλήθηκε στην πένα που ήταν βουτηγμένη στα σιρόπια, και έτσι η αγωνία κορυφώθηκε μέχρι τις αποκαλύψεις του τέλους.Με πολύ καλή ροή και αρκετές ανατροπές, σίγουρα ανήκει στα βιβλία που διαβάζεις με έναν δυνατό καφέ και καλή μουσική στο background. 4.5/5 ⭐
Ο Βαν Ντίζελ,ο Λάβκραφτ, μία κουρούνα, μία καραντίνα και τέσσερις ανεξιχνίαστες υποθέσεις.Τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά μεταξύ τους;
Θα αρχίσω λίγο ανάποδα και θα πω πως Το Deadline του Αντώνη Ζερβού είναι ένα βιβλίο που αξίζει την αμέριστη προσοχή μας. 5/5
Λόγω επαγγέλματος ο συγγραφέας δεν θα μπορούσε να μην εστιάσει στις λεπτομέρειες,που κατά τη γνώμη μου είναι αυτές που έκαναν και τη διαφορά.Μας έδωσε μία σφιχτοδεμένη πλοκή, χωρίς το παραμικρό λάθος. Μου άρεσε ο τρόπος γραφής, απλός, κατανοητός χωρίς περιττά για να γεμίσουμε σελίδες και χωρίς να κάνει κοιλιά. Μου αρέσει η πρωτότυπη υπόθεση, ένα ζευγάρι σε καραντίνα, έχοντας κάποια στοιχεία από παλιές υποθέσεις άλυτες, προσπαθούν να βρουν απαντήσεις μέσα από το σπίτι τους,με ότι μέσα έχουν στη διάθεση τους. Μας κάνει συνοδοιπόρους τους,δίνοντας μας σιγά σιγά τα στοιχεία μέχρι να φτάσουμε στην αποκάλυψη. Ενα αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν σε αφήνει σε ησυχία,μέχρι και την τελευταία σελίδα. Περιμένω το 2ο μέρος για να δω σε τι περιπέτειες θα μπλέξει ο συγγραφέας τους αγαπημένους μου πια ήρωες,Πέρσα και Στάβαρη.
«Όλα έφυγαν,όλα τελείωσαν ,οπότε αποθέστε με πάνω στην πυρά»
Υπάρχουν κάποια βιβλία που δε σε παρασύρουν μόνο με την πλοκή τους, αλλά με τον τρόπο που σε κάνουν να αισθανθείς, σαν να μπήκες κι εσύ στο ίδιο διαμέρισμα, να κάθισες στον καναπέ απέναντι απ’ τον ήρωα και να τον άκουσες να σου ψιθυρίζει τις σκέψεις του. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι το Deadline.
Σε έναν κόσμο που έχει σιγήσει, παγωμένο απ’ την καραντίνα του 2020, ο αστυνόμος Στάβαρης και η Πέρσα, η σύντροφός του στη ζωή και τώρα και στην εξιχνίαση, βρίσκονται "φυλακισμένοι" στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού τους. Κι όμως, εκεί μέσα, σε αυτήν την φαινομενική στασιμότητα, γεννιέται μια αγωνιώδης αναζήτηση: τρεις αυτοκτονίες και ένας φόνος, τέσσερις ιστορίες που μοιάζουν ξένες μεταξύ τους, αλλά κάτι τις συνδέει.Ή μήπως όχι;
Ο Αντώνης Ζερβός μας κερνά έναν καφέ και μας βάζει δίπλα στους ήρωες, μας κάνει συνένοχους στις υποψίες, στις διαψεύσεις, στα βλέμματα που λένε περισσότερα από τις λέξεις. Η έρευνα ξετυλίγεται με τρόπο ήσυχο, σχεδόν εσωστρεφή, χωρίς τα συνηθισμένα στερεότυπα της αστυνομικής λογοτεχνίας. Εδώ, η δράση είναι στο μυαλό. Στο συναίσθημα. Στην ανάσα ανάμεσα σε δύο κουβέντες. Και παρότι το σκοτάδι της υπόθεσης πλανάται στην ατμόσφαιρα, υπάρχουν μικρές ανάσες φωτός: οι τρυφερές στιγμές του ζευγαριού, η οικειότητα της καθημερινότητας, το χιούμορ που σκάει απρόσμενα, σαν φως από ρωγμή.
Το Deadline είναι ένα ντεμπούτο που δεν κραυγάζει για προσοχή, κι όμως, την κερδίζει. Είναι ανθρώπινο, έξυπνο, γειωμένο. Και μας αφήνει με μια γλυκιά ανυπομονησία για το τι άλλο έχει να μας πει στο μέλλον ο συγγραφέας.
Deadline και καλώς ήρθατε στον κόσμο του Στάβαρη και της Πέρσας του. Ένας αστυνομικός, μια δικηγόρος, μια πανδημία και μια ατελείωτη καραντίνα με ο,τι αυτο συνεπάγεται. Και μια κούτα με ανεξιχνίαστες υποθέσεις στο πάτωμα. Βιασμοί, δολοφονιες, αυτοκτονίες ή ολα σκηνοθετημένα; Εχουν σχέση μεταξύ τους ή είναι εντελώς ασύνδετες; Η Πέρσα με την κοφτερή της ματιά και την οξυδέρκεια της έκλεψε την παράσταση. Και ενώ τα περισσότερα ζευγάρια στην καραντίνα έφαγαν τα συκώτια τους, έριξαν επικές μάχες και έφτασαν ως και στα διαζύγια, στην περίπτωση του Στάβαρη και της Πέρσας γεμίσαμε μέλια. Τόσο που τουλάχιστον το πρώτο μισό του βιβλίου, άνετα θα μπορούσε να ονομαστεί "Έρωτας στα χρόνια της καραντίνας" Αρκετά μετά τη μέση οι υποθέσεις έγιναν φύλλο και φτερό με καταιγιστικό ρυθμό. Ενα πρώτο δείγμα γραφής του Αντώνη Ζερβού πήγε αρκετά καλά. Υγ: Ελπίζω το επόμενο να μην έχει άσπρο εξώφυλλο. Θέλουμε να μασουλάμε σοκολάτες και να πίνουμε καφέδες όσο διαβάζουμε και δε μπορούμε!
3,5 ⭐ Το μισό αστέρι γιατί είναι ευλογία να σε στηρίζει ο - η σύντροφος σου όταν ανοίγεις τα φτερά σου.
Εννοείται πως ευχαριστώ για το αντίτυπο που είχε την ευγενή καλοσύνη να μου στείλει ο ίδιος! 💜
Ένα ζευγάρι, μία κούτα, τέσσερις φάκελοι(ένας φόνος, τρεις αυτοκτονίες), μία δέκα τετραήμερη καραντίνα. Τι συνδέει τις υποθέσεις, τι λείπει, ποιος σκότωσε, ποιος συγκάλυψε, ένας ο δολοφόνος ή περισσότεροι; Ερωτήματα που έπρεπε να ψάχνουν τις απαντήσεις σε μία αίθουσα αστυνομικού τμήματος ή δικαστηρίου. Παρόλα αυτά στοιχειώνουν ένα διαμέρισμα. Στον περιορισμένο χώρο και χρόνο τα στοιχεία δείχνουν να γιγαντώνονται την ίδια στιγμή που δραπετεύουν σα να μην υπήρξαν ποτέ. Στάβαρης και Πέρσα βιώνουν την κατάληψη του χώρου τους από φαντάσματα...και τον χρόνο να μετράει αντίστροφα. DEADLiNE δεκατέσσερις μέρες για να πάρουν τη ζωή τους πίσω. Άμεση, πολύ καθαρή γραφή. Η ιστορία κυλάει αβίαστα χωρίς περίπλοκους διαλόγους ή ορολογίες. Είσαι μέσα στην υπόθεση κάθε στιγμή. Ένταση απτή, σχεδόν σε κάθε σελίδα. Και μικρές αλλά ιδιαίτερα χαλαρωτικές οι περιγραφές των προσωπικών στιγμών του ζευγαριού. Μας δίνουν αυτό το κάτι που τους κρατάει και δε χάνονται στις σκιές. Περνώντας οι δεκατέσσερις μέρες το DEADLiNE λήγει και ο αναγνώστης περιμένει...😉🙂 Συγχαρητήρια στον συγγραφέα για το πρώτο του, επιτυχημένο για μένα, βιβλίο. 4,5+/5🌟🌟🌟🌟🌟
ένα βιβλίο με πρωτότυπ η πλοκή παρότι διαδραματίζεται στο ν κορωνοϊό, καταφέρνει να κρατήσει αμίωτο το ενδιαφέρον με μία εξιχνίαση καθαρά " κατοικον" και έναν αστυνόμο που πραγματικά θα ζηλέψετε τον έρωτα που ζει
Πρωτο βιβλίο του Αντώνη Ζερβού. Γρήγορο με πολύ καλά σχεδιασμένη τη πλοκή του και απλα καθηλωτικο. Εαν ξεκινα ετσι δυναμικα ενας συγγραφέας εχουμε να δουμε πολυ καλα πραγματα στο μελλον. Αντώνη σύντομα αναμένουμε τη συνέχεια της περιπέτειας του Σταβαρη κ της Περσας!!!!
Το «Deadline» αποτελεί ένα δυναμικό ντεμπούτο στην ελληνική αστυνομική λογοτεχνία, παρουσιάζοντας μια περίπλοκη και αγωνιώδη ιστορία γεμάτη μυστήριο και ανατροπές. Η αφήγηση τοποθετείται χρονικά τον Μάρτιο του 2020, εν μέσω της πρώτης καραντίνας λόγω της πανδημίας, προσδίδοντας μια έντονη αίσθηση εγκλεισμού και ψυχολογικής πίεσης στην αφήγηση.
Ο αστυνόμος Στάβαρης λαμβάνει μια κούτα γεμάτη με ανεξιχνίαστες υποθέσεις τεσσάρων θανάτων, τρεις εκ των οποίων φαίνεται να είναι αυτοκτονίες. Μαζί με τη σύντροφο του, Πέρσα, καλούνται να διερευνήσουν αυτές τις υποθέσεις, ενώ ο ίδιος αντιμετωπίζει και προσωπική πίεση, καθώς έχει προθεσμία μέχρι το τέλος της καραντίνας για να βρει τις απαντήσεις.
Η μεγάλη δύναμη του Deadline έγκειται στη δυνατότητα του συγγραφέα να μεταφέρει τον αναγνώστη στο ψυχολογικό κλίμα της καραντίνας, όπου ο χρόνος μοιάζει να παγώνει, αλλά ταυτόχρονα κάθε δευτερόλεπτο μετράει κρίσιμα για την επίλυση της υπόθεσης.
Το βιβλίο καταφέρνει να δημιουργήσει έντονο σασπένς, καθώς ο αναγνώστης ακολουθεί τους πρωταγωνιστές σε μια αγωνιώδη αναζήτηση για την αλήθεια, με συνεχείς ανατροπές που κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο. Αυτή η ικανότητα του συγγραφέα να κρατά τον αναγνώστη σε εγρήγορση είναι ένα από τα δυνατά σημεία του βιβλίου και συνάδει με τα χαρακτηριστικά ενός επιτυχημένου αστυνομικού θρίλερ.
Συνολικά, το *»Deadline»* είναι ένα υποσχόμενο ξεκίνημα για τον Αντώνη Ζερβό, που θα ενθουσιάσει όχι μόνο τους φίλους της αστυνομικής λογοτεχνίας, αλλά και εκείνους που αναζητούν κάτι περισσότερο πίσω από το μυστήριο. Με τη συναρπαστική του πλοκή, τους ζωντανούς χαρακτήρες και την πολυεπίπεδη αφήγηση, το μυθιστόρημα καθιερώνει τον Ζερβό ως μια νέα και πολλά υποσχόμενη φωνή στο είδος. Η συνέχεια της διλογίας αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς το πρώτο μέρος θέτει τις βάσεις για μια συναρπαστική και γεμάτη ανατροπές ιστορία, αφήνοντας πολλές υποσχέσεις για το μέλλον.
''Η ιστορία τους είχε αρχίσει να ακούγεται ξανά. Αυτή τη φορά καμία λήθη δεν μπορούσε να τους κλείσει μέσα της.''
Περίληψη: Μάρτιος 2020, όλος ο κόσμος αναγκάζεται να να εγκλωβιστεί μέσα στα σπιτία του κυνηγημένος από μια άορατη απειλή. Ο Στάβαρης, ένας αστυνομικός, μαζί με την σύντροφο του την Πέρσα, καλούνται να λύσουν το μυστήριο που περικλείει 3 αυτοκτονίες και έναν φόνο, ή μήπως μιλάμε για έναν κατα συρροή δολοφόνο που μετατρέπει την σκήνη του εγκλήματος σε αυτοκτονία; Εσώκλειστοι μέσα στο σπίτι τους, με βοήθεια μόνο μια κούτα με τους φακέλους των υποθέσεων καλούνται να ξετυλλίξουν το κουβάρι και να ανακαλύψουν αν όντως συνδέονται οι φόνοι μεταξύ τους.
Κριτική: Είχα την χαρά να συναντηθώ με τον συγγραφέα και να μου εξηγήσει κάποια πράγματα για το βιβλίο. Όπως η επιθυμία του να μην υποπέσει στα σύνηθη στερεότυπα του αστυνομικού μυθηστορήματος. Και αυτό το πέτυχε. Δεν πρόκειται για ιστορία γεμάτη στερεότυπα. Δεν έχουμε τον σκληρό αστυνομικό που προσπαθεί να λύσει μια υπόθεση με βοηθό το ποτό. Έχουμε έναν κανονικό άνθρωπο, που ναι τυραννάται απο τις δικές του αναμνήσεις, αλλά προσπαθεί με τη λογική και την βοήθεια της αγαπημένης του να λύσει την ύποθεση. Ο τρόπος γραφής λακωνικός, χωρίς πολλά πολλά, μα παράλληλα με αρκετά στοιχεία για να σε μεταφέρει στην σκήνη που διαδραματίζεται. Πέρα από την αποφυγή στερεοτύπων, ο συγγραφέας έχει κάνει πολύ καλή έρευνα γύρω από τα θέματα του βιβλίου και αυτό δίνει μια γερή δόση ρεαλισμού στο έργο.
Το βιβλίο αποτελεί το πρώτο μέρος διλογίας και όταν γυρίσεις και την τελευταία σελίδα, εύχεσαι να μην ήταν η τελευταία και να είχες το δεύτερο βιβλίο στα χέρια σου (το οποίο είναι ακόμα στα σκαριά).
Σκέψεις: Λάτρεψα τη σχέση Στάβαρη/Πέρσας, για όσους θυμούνται τα X-files μου θύμισε πολύ την δυναμική μεταξύ της Scully και του Mulder.
Πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας για την ελληνική αστυνομική λογοτεχνία και ήρθε για να μείνει. Γραφή που κυλά γρήγορα και δεν κουράζει. Χαρακτήρες αληθινοί, ανθρώπινοι. Οι λάτρεις του είδους αν δεν το έχετε διαβάσει, σπεύσατε!!
Ένα συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα, που ισορροπεί επιδέξια τα σκοτάδια του ήρωα, με τους χρονικούς περιορισμούς της πλοκής. Ο συγγραφέας υφαίνει ένα μυστήριο γεμάτο ανατροπές, όπου κάθε στοιχείο μοιάζει να οδηγεί σε αδιέξοδο. Μήπως όμως η αλήθεια είναι μπροστά ακριβώς από τα μάτια τους;
Τον Μάρτιο του 2020 μια υποχρεωτική καραντίνα λόγω κρούσματος covid στο Τμήμα αναγκάζει τον αστυνόμο Στάβαρη να κλειστεί με τη σύντροφό του, Πέρσα, στο διαμέρισμά τους. Πώς θα περάσουν οι μέρες; Μα φυσικά με μια κούτα με τέσσερις ανεξιχνίαστες υποθέσεις, διεξοδικά σχολιασμένες και καταγεγραμμένες από τον μέντορά του, αστυνόμο Ταβουλάρη, που όμως δεν κατάφερε να τις επιλύσει. Πρόκειται άραγε για τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις ή μήπως υπάρχει κάποιος κοινός δολοφόνος από πίσω;
Δύο ερευνητές που δεν πάθε πουθενά, μια σειρά υποθέσεων που πρέπει να εξιχνιαστούν μέσα σε τέσσερις τοίχους, κάποιες εξελίξεις που έρχονται μόνο μέσα από ολιγόλεπτα τηλεφωνήματα ή σύντομα mail κι όμως όλη αυτή η στασιμότητα με κράτησε ως το τέλος. Κάτι ο έξυπνος χειρισμός της ιστορίας και οι συνεχείς εναλλαγές των οπτικών γωνιών, κάτι οι ευρηματικές σταδιακά προσθήκες στις ανεξιχνίαστες υποθέσεις που βάζαν άλλο ένα λιθαράκι και μετά άλλο ένα και με γέμιζαν με ελπίδα ότι πλησιάζουμε στο τέλος, κάτι ο πραγματικά δύσκολος γρίφος αν έχουμε ξεχωριστές αιτίες τυχαίων θανάτων ή / και αυτοκτονιών ή μια σειρά από εγκλήματα του ίδιου δολοφόνου και στη συνέχεια η ενδελεχής έρευνα για την ταυτότητά του, για τα κοινά στοιχεία του με τα θύματα, για τα κοινά στοιχεία μεταξύ των ίδιων των θυμάτων, ε, δεν μπορούσα να σταματήσω να διαβάζω!
Δύο άνθρωποι σε μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα όπου όμως δεν παρεισφρέει η τρέλα της επιδημίας («Έξω κυκλοφορούσε μόνο η φοβισμένη σιωπή μας πόλης μουδιασμένης», σελ. 75) ψάχνουν, ρωτάνε και ξαναρωτάνε, κουράζονται, δέχονται αναλαμπές, κοιτούν εξονυχιστικά, φωτίζουν τους φόνους απ’ όλες τις πλευρές, καταγράφουν τα κίνητρα, σημειώνουν τις ασήμαντες λεπτομέρειες, βλέπουν τις διαφορές, συγκρίνουν. Με συγγραφική μαεστρία πέφτουν σε διαρκή αδιέξοδα κι εκεί που νιώθουν πως πλησιάζουν, ξαφνικά απομακρύνονται πολύ. Η πωλήτρια Αντιγόνη Χατζηανδρέα που τη μαχαίρωσαν το 2006, η Αριάδνη Στόκα που όλα δείχνουν ότι αυτοκτόνησε το 2007, ο λογιστής Ματθαίος Κόκκινος που έπεσε στις ράγες του τρένου το 2008 και η δικηγόρος Ιωάννα Ασπιώτη που κρεμάστηκε το 2011 είναι θύματα κακών συμπτώσεων ή ενός καλά οργανωμένου σατανικού σχεδίου;
Ο αστυνόμος Στάβαρης έχει μάθει ν’ αφήνει το ένστικτο και τη λογική του ανεπηρέαστα από τη ματιά των άλλων και να χαράζει δική του διαδρομή, μόνο που σε αυτήν την ιδιότυπη περίπτωση βυθίζεται στον κόσμο τους και η κοπέλα του του θέτει όρια: ό,τι καταφέρει μέχρι να περάσει η καραντίνα, μετά θα σταματήσει. Με χαρά υπόσχεται να τον βοηθήσει, θέλοντας έτσι να τον προσέχει για να μη χαθεί από κοντά της, να μην εξαφανιστεί στο σύμπαν με τα πτώματα που τον περιβάλλει. «Οι άλυτες υποθέσεις έχουν μια κακή συνήθεια, λατρεύουν να τυραννούν όσους έλκονται απ’ αυτές…Απολαμβάνουν να στοιχειώνουν το μυαλό τους…μια στο τόσο τους δίνουν ένα ψήγμα της ύπαρξής τους, κάτι που θα βάλει ξανά μπροστά την αποθαρρημένη φαντασία τους» (σελ. 150). Έτσι η άπειρη από εγκλήματα αλλά πανέξυπνη κοπέλα αποδεικνύεται πολύτιμη βοηθός και οι ερωταποκρί��εις τους παίζουν με το μυαλό του αναγνώστη από την αρχή ως το τέλος. Φυσικά, υπάρχει και χιούμορ σε κάποια σημεία που απαλύνει την ένταση και το σασπένς, όπως όταν η Πέρσα τονίζει στον Στάβαρη ότι με τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του δε θα γινόταν ποτέ ήρωας αστυνομικού βιβλίου: δεν είναι μισάνθρωπος ούτε αλκοολικός, δε ζει σε αχούρι με κουτιά από αποφάγια, δεν έχει τσακωθεί με συναδέλφους, έχει σεξουαλική ζωή, περνάει χρόνο με το κορίτσι του αντί να γίνεται λιώμα στα μπαρ!
«Deadline» λοιπόν ως τη λήξη της καραντίνας να λυθούν οι υποθέσεις, ταυτόχρονα όμως και deadline να κερδίσουν δύο άνθρωποι κλεισμένοι σ’ ένα διαμέρισμα τη μάχη ενάντια στην τρέλα, μιας και βυθίζονται όλο και περισσότερο σε υποθέσεις που απομυζούν τη νοημοσύνη τους χωρίς άλλα ερεθίσματα και χωρίς να βγαίνουν έξω. Η ένταση κορυφώνεται όσο πλησιάζουμε στο τέλος, όπου πλέον η δράση μεταφέρεται από συναδέλφους του Στάβαρη σε σπίτια υπόπτων και σε απομακρυσμένες κατοικίες ενώ το καλοστημένο σκηνικό και τα άλλοθι κάποιων βασικών υπόπτων όχι μόνο κλονίζονται αλλά αρχίζουν να ενώνονται απρόσμενα. Ένα διαφορετικό, προκλητικό αστυνομικό μυθιστόρημα που θα θυμάμαι για καιρό.
4,5 αστεράκια για το βιβλία του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα Αντώνη Ζερβού! Η ιστορία είναι πολύ σύγχρονη και τοποθετείται στην πρώτη περίοδο των μέτρων για τον κορωνοϊό σε καραντίνα λόγω επαφής, ο αστυνόμος Στάβαρης με την καλή του, δικηγόρο Πέρσα εξετάζουν τις υποθέσεις αυτοκτονίας που είχε ξεχωρίσει ο γέρος προϊστάμενος Ταβουλάρης που δυστυχώς χαροπαλεύει. Ο Στάβαρης και η Πέρσα θα προσθαήσουν να βρουν τη σύνδεση μεταξύ των τεσσάρων υποθέσεων που ο Ταβουλάρης πίστευε ότι έχουν σύνδεση αλλά δεν είχε βρει τον κρίκο. Η γραφή είναι εξαιρετική, γλαφυρή, σύγχρονη, ρέουσα και πολύ παραστατική. Διαβάζοντας το κείμενο είναι σαν να παρακολουθείς σε ταινία το ζευγάρι να συντονίζεται, συγχρονίζεται, αλληλοσυμπληρώνεται, αλληλοεμπνέεται και ανακαλύπτουν ίχνη σύνδεσης μεταξύ των υποθέσεων βάζοντας σιγά σιγά κάθε κομματάκι του παζλ στη θέση του μμαζί και με τη βοήθεια λοιπών συναδέλφων του Στάβαρη αλλά και εξωτερικών παραγόντων. Το βιβλίο είναι ένα διαμαντάκι που κάθε σελίδα σε βάζει ακόμα πιο μέσα στην πλοκή και σε "¨αγκιστρώνει" στην ιστορία κάνοντάς σε να θέλεις ταυτόχρονα και να τελειώσεις το βιβλίο αλλά και να καθυστερήσεις την πλοκή για να το απολαύσεις. Στην τελευταία σελίδα υπάρχει η "υπόσχεση" teaser του δεύτερου και τελευταίου μέρους της διλογίας και ανυπομονώ να το διαβάσω!
Η αλήθεια είναι ότι η περίοδος των lockdown και του εγκλεισμού φαντάζουν σαν μια κακόγουστη φάρσα που σχεδόν έχει ξεχαστεί. Παρ' όλα αυτά, κατάλοιπα που έχει αφήσει μέσα μας αλλά και στην κοινωνία παραμονεύουν και ξύνουν παλιές πληγες. Κάπως έτσι ένιωσα ξεκινώντας το Deadline του Αντώνη Ζερβού, ενώ παράλληλα με τους προβληματισμούς του ζευγαριού που πρωταγωνιστεί στην ιστορία ξεδιπλώνεται και η αστυνομική έρευνα για τις παράξενες δολοφονίες γυναικών της πόλης. Όλα οδηγούν σε ένα μοτίβο όπου μέσα από την αληθοφάνεια του τρόπου μελέτης των στοιχείων αλλά των ανακρίσεων οι Αρχές θα οδηγηθούν στη σκληρή λύση της υπόθεσης. Πώς να μην είναι σκληρή... μιας και η πραγματικότητα πλέον έχει ξεπεράσει την πένα των συγγραφέων...
πολλά δεν καταλάβαινα διαβάζοντάς το αλλά ούτε και το τέλος κατάλαβα. σαν πλοκή αν είναι αυτό που φαντάζομαι γιατί δεν την κατάλαβα νομίζω ότι κάπου την έχω ξαναδιαβάσει.