What do you think?
Rate this book
ตระกูลศุษิระ #2
เรือนศิรา
'อริน' พระเอกของเรื่อง เป็นลูกติดของ 'เจนจารี' ซึ่งเป็นภรรยาคนที่สองของ 'ศิขริน พิมลพัทธ์'
นางเอกของเรื่อง เป็นลูกของศิขรินกับ 'อรพิม' แต่อรพิมหย่าขาดกับศิขรินโดยไม่รู้ว่ามีลูกติดท้องมาด้วย และเมื่อรู้ก็ไม่ยอมบอกความจริงกับศิขริน กลับให้ 'พัทธ์' เป็นพ่อที่ถูกต้องตามกฎหมายแทน
'พิมลพัทธ์' เจออรินที่อเมริกา และตกหลุมรักอรินในเวลาไม่นาน โดยไม่รู้เลยว่าอรินเป็นลูกใคร เมื่อศิขรินและเจนจารีเสียชีวิตจากเครื่องบินส่วนตัวตก พิมลพัทธ์ก็ได้รับการติดต่อจากทนายให้มาร่วมในพิธีเปิดพินัยกรรม เธอจึงได้รู้ว่าอรินเป็นใคร และโกรธมากที่เขาปกปิดหลอกลวงเธอ พิมลพัทธ์ได้รับ "เรือนศิรา" พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งโดยอรพิม แม่ของเธอเป็นมรดก เธอจึงลาเรียนหนึ่งเทอมเพื่อสะสางภารกิจนี้ ทั้งเธอยังได้เป็นผู้ดูแลทรัพย์สินและดูแล 'จารวีร์' น้องสาวร่วมพ่อร่วมกับอรินด้วย จารวีร์ซึ่งประสบเหตุเครื่องบินตกเพราะไปกับพ่อแม่ด้วยก็ยังไม่รู้สึกตัว
เมื่ออรินได้รู้โดยบังเอิญว่าแม่ของเขาขายสมบัติในเรือนศิราไปหมดแล้ว และของทุกชิ้นในพิพิธภัณฑ์นั้นล้วนเป็นของปลอม เขาทั้งเศร้าเสียใจและละอายใจอย่างยิ่ง จึงทุ่มเทจนหมดตัวเพื่อบินไปซื้อของเหล่านั้นกลับคืนมา โดยเปลี่ยนเอาของปลอมมาไว้ในห้องใต้ดินที่บ้านแทน
พิมลพัทธ์มีความแค้นเคืองอรินเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อลูกจ้างในเรือนเพาะชำของเรือนศิราขโมยของในห้องใต้ดินบ้านอรินไปขายยังร้านขายของเก่า และเจ้าของร้านจำได้ว่าเป็นของที่นี่ แถมยังพิสูจน์ได้ด้วยว่าเป็นของแท้ พิมลพัทธ์จึงพุ่งเป้าไปที่อรินทันทีที่ทราบเรื่อง รวมทั้งเรื่องที่เธอถูกคุกคามจนเกือบตายด้วย กว่าจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ทั้งเธอและอรินก็เกือบถูกฆ่าตายไปด้วยกันแล้ว
นางเอกของเรื่อง เป็นลูกของศิขรินกับ 'อรพิม' แต่อรพิมหย่าขาดกับศิขรินโดยไม่รู้ว่ามีลูกติดท้องมาด้วย และเมื่อรู้ก็ไม่ยอมบอกความจริงกับศิขริน กลับให้ 'พัทธ์' เป็นพ่อที่ถูกต้องตามกฎหมายแทน
'พิมลพัทธ์' เจออรินที่อเมริกา และตกหลุมรักอรินในเวลาไม่นาน โดยไม่รู้เลยว่าอรินเป็นลูกใคร เมื่อศิขรินและเจนจารีเสียชีวิตจากเครื่องบินส่วนตัวตก พิมลพัทธ์ก็ได้รับการติดต่อจากทนายให้มาร่วมในพิธีเปิดพินัยกรรม เธอจึงได้รู้ว่าอรินเป็นใคร และโกรธมากที่เขาปกปิดหลอกลวงเธอ พิมลพัทธ์ได้รับ "เรือนศิรา" พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งโดยอรพิม แม่ของเธอเป็นมรดก เธอจึงลาเรียนหนึ่งเทอมเพื่อสะสางภารกิจนี้ ทั้งเธอยังได้เป็นผู้ดูแลทรัพย์สินและดูแล 'จารวีร์' น้องสาวร่วมพ่อร่วมกับอรินด้วย จารวีร์ซึ่งประสบเหตุเครื่องบินตกเพราะไปกับพ่อแม่ด้วยก็ยังไม่รู้สึกตัว
เมื่ออรินได้รู้โดยบังเอิญว่าแม่ของเขาขายสมบัติในเรือนศิราไปหมดแล้ว และของทุกชิ้นในพิพิธภัณฑ์นั้นล้วนเป็นของปลอม เขาทั้งเศร้าเสียใจและละอายใจอย่างยิ่ง จึงทุ่มเทจนหมดตัวเพื่อบินไปซื้อของเหล่านั้นกลับคืนมา โดยเปลี่ยนเอาของปลอมมาไว้ในห้องใต้ดินที่บ้านแทน
พิมลพัทธ์มีความแค้นเคืองอรินเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อลูกจ้างในเรือนเพาะชำของเรือนศิราขโมยของในห้องใต้ดินบ้านอรินไปขายยังร้านขายของเก่า และเจ้าของร้านจำได้ว่าเป็นของที่นี่ แถมยังพิสูจน์ได้ด้วยว่าเป็นของแท้ พิมลพัทธ์จึงพุ่งเป้าไปที่อรินทันทีที่ทราบเรื่อง รวมทั้งเรื่องที่เธอถูกคุกคามจนเกือบตายด้วย กว่าจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ทั้งเธอและอรินก็เกือบถูกฆ่าตายไปด้วยกันแล้ว
815 pages, Paperback
First published January 1, 1996
3 people are currently reading
38 people want to read
About the author
ปิยะพร ศักดิ์เกษม
32 books56 followersปิยะพร ศักดิ์เกษม เป็นนามปากกาของ นันทพร ศานติเกษม
เป็นธิดาของ นายชวน สุนทรส และ นางช้อย (บุปผเวส) สุนทรส
คู่สมรสคือ นายปิยะศักดิ์ ศานติเกษม
ปิยะพร ศักดิ์เกษม เริ่มสนใจงานเขียนมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยมีพื้นฐานจากการรักการอ่าน ได้รับการส่งเสริมจากบิดามารดา สนใจและรักหนังสือทุกประเภทโดยเฉพาะนวนิยายและวรรณคดี เมื่อเรียนจบจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2521 ได้ทดลองเขียนเรื่องสั้นส่งไปลงตามนิตยสารต่างๆ เช่น สกุลไทย ขวัญเรือน ดิฉัน...และได้รับการคัดเลือกให้ลงพิมพ์เรื่อยมา จนกระทั่งคุณสุภัทร สวัสดิรักษ์บรรณาธิการนิตยสารสกุลไทย เปิดรับนวนิยายของนักเขียนหน้าใหม่จึงได้ทดลองเขียนนวนิยายซึ่งเป็นงานที่ถนัดและสนใจมากที่สุดส่งไปทางไปรษณีย์ เมื่อนวนิยายเรื่องแรกคือเรื่อง "ตะวันทอแสง"ได้ลงพิมพ์ในปี พ.ศ. 2533 ก็ได้เขียนนวนิยายลงพิมพ์นิตยสารสกุลไทยและอื่นๆ มาตลอด
ปิยะพร ศักด์เกษม มีหลักในการทำงานเขียนนวนิยายว่า ต้องให้คุณธรรมความรู้ และให้แง่คิดกับชีวิต สอดแทรกอยู่ในความบันเทิงด้วย
เป็นธิดาของ นายชวน สุนทรส และ นางช้อย (บุปผเวส) สุนทรส
คู่สมรสคือ นายปิยะศักดิ์ ศานติเกษม
ปิยะพร ศักดิ์เกษม เริ่มสนใจงานเขียนมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยมีพื้นฐานจากการรักการอ่าน ได้รับการส่งเสริมจากบิดามารดา สนใจและรักหนังสือทุกประเภทโดยเฉพาะนวนิยายและวรรณคดี เมื่อเรียนจบจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2521 ได้ทดลองเขียนเรื่องสั้นส่งไปลงตามนิตยสารต่างๆ เช่น สกุลไทย ขวัญเรือน ดิฉัน...และได้รับการคัดเลือกให้ลงพิมพ์เรื่อยมา จนกระทั่งคุณสุภัทร สวัสดิรักษ์บรรณาธิการนิตยสารสกุลไทย เปิดรับนวนิยายของนักเขียนหน้าใหม่จึงได้ทดลองเขียนนวนิยายซึ่งเป็นงานที่ถนัดและสนใจมากที่สุดส่งไปทางไปรษณีย์ เมื่อนวนิยายเรื่องแรกคือเรื่อง "ตะวันทอแสง"ได้ลงพิมพ์ในปี พ.ศ. 2533 ก็ได้เขียนนวนิยายลงพิมพ์นิตยสารสกุลไทยและอื่นๆ มาตลอด
ปิยะพร ศักด์เกษม มีหลักในการทำงานเขียนนวนิยายว่า ต้องให้คุณธรรมความรู้ และให้แง่คิดกับชีวิต สอดแทรกอยู่ในความบันเทิงด้วย
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
August 3, 2020
เป็นเรื่องราวรุ่นลูก ต่อจาก "ใต้ร่มไม้เลื้อย" ที่พูดถึงหญิงสาวที่เติบโตมาด้วยความรักและความตามใจจากแด๊ดดี้ ผู้ชายที่ไม่เกี่ยวข้องทางสายเลือดกับตัวเองเลย ในขณะที่ความโกรธและคับแค้นใจที่มีต่อบิดาบังเกิดเกล้าของตัวเองก็มีอยู่แบบเปี่ยมล้นจนปฏิเสธที่จะรับฟังความคิดเห็นอื่นจากใครๆ จนถึงวันที่สายเกินไปที่จะได้กล่าวคำให้อภัยต่อกัน เพราะบิดาของเธอเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิต แต่เขาได้ทำพินัยกรรมยก "เรือนศิรา" ที่เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างมาจากน้ำพักน้ำแรงของมารดาของเธอไว้ให้เธอ พร้อมกับการให้เธอเป็นผู้ปกครองของเด็กหญิงลูกสาวของเขากับภรรยาใหม่ที่ตอนนี้นอนนิ่งเป็นเจ้าหญิงนิทราจากอุบัติเหตุดังกล่าว ร่วมกันกับพี่ชายที่เกิดจากภรรยาใหม่ของบิดากับสามีเก่าของเธอ
เรื่องราวความสัมพันธ์ของตัวละคร ก็จะดูอีรุงตุงนังเกี่ยวพันกันเยอะนิดนึง และเพื่อจะอ่านให้อินก็ควรจะได้อ่านเรื่องใต้ร่มไม้เลื้อยก่อนหน้ามาด้วย จัดเป็นอีกเรื่องของผู้เขียนที่สะท้อนให้เห็นถึงความยึดมั่นถือมั่นในบางสิ่งบางอย่างที่มากเกินไปของตัวละคร จนทำให้เกิดผลกระทบและการเรียนรู้ที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองตามมา เนื้อเรื่องอัดแน่นไปด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับคดีอุบัติเหตุ การเข้ามารับเรือนศิราที่เป็นมรดกจากพินัยกรรมของนางเอก การให้ความช่วยเหลือน้องสาวต่างมารดาที่ตอนนี้นอนเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่ และความรักที่กลายมาเป็นความเข้าใจผิดของคู่พระนาง ดังนั้นนิยายก็เลยหนามากและรายละเอียดเยอะมากจนทำให้รู้สึกอึดอัดเวลาที่อ่านเจอบางจุดที่รู้สึกว่าเป็นความยืดเยื้อไปหน่อย แต่ถือเป็นเรื่องที่อ่านได้สนุกที่มาพร้อมสาระดีๆค่ะ
เรื่องราวความสัมพันธ์ของตัวละคร ก็จะดูอีรุงตุงนังเกี่ยวพันกันเยอะนิดนึง และเพื่อจะอ่านให้อินก็ควรจะได้อ่านเรื่องใต้ร่มไม้เลื้อยก่อนหน้ามาด้วย จัดเป็นอีกเรื่องของผู้เขียนที่สะท้อนให้เห็นถึงความยึดมั่นถือมั่นในบางสิ่งบางอย่างที่มากเกินไปของตัวละคร จนทำให้เกิดผลกระทบและการเรียนรู้ที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองตามมา เนื้อเรื่องอัดแน่นไปด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับคดีอุบัติเหตุ การเข้ามารับเรือนศิราที่เป็นมรดกจากพินัยกรรมของนางเอก การให้ความช่วยเหลือน้องสาวต่างมารดาที่ตอนนี้นอนเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่ และความรักที่กลายมาเป็นความเข้าใจผิดของคู่พระนาง ดังนั้นนิยายก็เลยหนามากและรายละเอียดเยอะมากจนทำให้รู้สึกอึดอัดเวลาที่อ่านเจอบางจุดที่รู้สึกว่าเป็นความยืดเยื้อไปหน่อย แต่ถือเป็นเรื่องที่อ่านได้สนุกที่มาพร้อมสาระดีๆค่ะ
August 21, 2012
สนุกดีค่ะ แต่หนาไปนิด...
May 2, 2023
ชอบทั้งคู่พ่อ คู่ลูก
โดยเฉพาะคู่พ่อ แทบร้องไห้เลยอ่ะ ดีใจกับคุณศิถีที่มีสถานะซะที และดีใจกับคุณพัทธ์ที่ได้เจอคนที่พอดีไปทุกอย่าง
รู้สึกเรื่องสายตระกูลนี้จะค่อนข้างถูกจริตเรา ชอบทุกเรื่องเลย แม้บางเรื่องจะไม่อยากอ่านซ้ำก็ตาม
โดยเฉพาะคู่พ่อ แทบร้องไห้เลยอ่ะ ดีใจกับคุณศิถีที่มีสถานะซะที และดีใจกับคุณพัทธ์ที่ได้เจอคนที่พอดีไปทุกอย่าง
รู้สึกเรื่องสายตระกูลนี้จะค่อนข้างถูกจริตเรา ชอบทุกเรื่องเลย แม้บางเรื่องจะไม่อยากอ่านซ้ำก็ตาม
Displaying 1 - 3 of 3 reviews