Η σύζυγος, η ερωμένη και η μάνα ενός κλινικά νεκρού άντρα μάχονται μέχρι τελικής πτώσεως μεταξύ τους για το ποια δικαιούται να δώσει (ή να αρνηθεί να δώσει) τα όργανά του για μεταμόσχευση. Στην ουσία μάχεται η καθεμιά να αποδείξει ότι ο άντρας είναι δικός της, ενώ στην πραγματικότητα και οι τρεις ικανοποιούσαν απλώς τις ανάγκες του. Εκείνος, όσο ζούσε, δεν ανήκε παρά μόνο στον εαυτό του. Εκείνες όμως στροβιλίζονται απλώς σαν δορυφόροι γύρω του ακόμα και μετά τον θάνατό του. Η μάχη τους θα έχει πολλές ανατροπές και μοιραίο τέλος.
See Lena Divani. Η Λένα Διβάνη γεννήθηκε το 1955 στον Βόλο και είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας της Εξωτερικής Πολιτικής στη Νομική Σχολή Αθηνών. Εκτός από τις ιστορικές μελέτες της, έχει δημοσιεύσει μία συλλογή διηγημάτων ("Γιατί δεν μιλάς για μένα") και τέσσερα μυθιστορήματα ("Οι γυναίκες της ζωής της" που έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση από την ΕΤ1, "Εργαζόμενο αγόρι", "Ενικός αριθμός", "Ψέματα. Η αλήθεια είναι..."). Το πρώτο της μυθιστόρημα έχει μεταφραστεί στα ισπανικά και στα ιταλικά. Διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά και τα πολωνικά. Επίσης, έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία για παιδιά και έναν τόμο με τα θεατρικά της έργα που παίχτηκαν στο "Τρένο στο Ρουφ" και στην "Πειραματική Σκηνή Τέχνης", στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας "Τα Νέα" και του περιοδικού "Elle". Υπήρξε επίσης Αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, θέση από την οποία παραιτήθηκε την άνοιξη του 2009.
Εγώ, λοιπόν, θα βάλω 5 σ αυτή τη νουβέλα 1ον για το χιούμορ, την ευστροφια την "ατάκα στην ατάκα" 2ον γιατί τα είπε όλα καθαρά, ξεκάθαρα κ ξαστερα κ 3ον γιατί υπεραγαπω μικρές φόρμες κ τα θαύματα που μπορούν να κάνουν
Δυο γυναίκες μέσης ηλικίας και μια μάνα, συναντιούνται πάνω απο τον ετοιμοθάνατο άντρα της ιστορίας. Σύζυγος, ερωμένη, μάνα. Σύζυγος και ερωμένη εκπροσωπούν δυο αντίθετες τάξεις, η μορφωμένη ελίτ και η λαικιά «απο τα Λιοσια». Η κάθε μια ειναι μαζι του για του δικούς της προσωπικούς λόγους. Η σύζυγος γιατι έχουν σπίτια, περιουσία, μια κοινή ζωή , που να τρέχεις τωρα να τα αλλάξεις όλα αυτα.. Γνωρίζει για τη σχέση του συζύγου αλλα συνήθισε. Ευτυχώς για κεινη εχει μια καριέρα παρόλο που ήταν το στήριγμα παράλληλα της καριέρας του άντρα της υπόθεσης, ενός άντρα που απόλυτα εγωιστικά της απαγόρευσε να κάνει παιδια γιατι θα χάλαγε η καριέρα τους. Η ερωμένη, έχοντας εξιδανικεύσει τη σχέση της μαζι του, εχει γινει η «τροφός» του , περνάει τη σχέση τους μεσα απο παστίτσια και κοκκινιστα,και παρόλο που ερωτικά μένει ανικανοποίητη , παραμένει στη σχέση γιατι «που να τρέχεις τωρα να βρεις κατι καλύτερο σε αυτή την ηλικία, άλλωστε η γυναίκα δεν το χρειάζεται αυτο, αρκεί να βλέπει τον άντρα της υπόθεσης ικανοποιημένο. Και η μάνα, που ο γιος της είχε ταξει να ειναι πάντα κοντα της , που δεν της επέτρεψε να κάνει αλλο παιδι για να ειναι η σχέση τους μοναδική, και τωρα μένει ολομόναχη. Προσδοκίες, εξιδανικεύσεις, έρωτες που καταλήγουν σε μίσος και συμβιβασμούς, απελευθέρωση, διεκδίκηση, αλήθειες βαθιά κρυμμένες μεσα στην κάθε μια απο αυτές τις γυναίκες και βαθιά κρυμμένες μεσα σε εμάς που βλέπουμε κομμάτια του εαυτού μας μεσα στις μόλις 100 σελίδες του βιβλίου. Αλήθειες που βγαινουν πάνω απο τον ετοιμοθάνατο «άντρα της υπόθεσης» και σφάζουν σαν μαχαίρια τις ψυχες τους. Η Διβάνη δεν χρειάζεται 500 σελίδες για να μας μιλήσει για όλα αυτα. Κάθε της πρόταση ειναι μια ευκαιρία να κοιτάξουμε μεσα μας και να σκεφτούμε τις σχέσεις μας, τις ζωές μας, τις προσδοκίες μας. Το λάτρεψα.
Για μια ακόμα φορά η κυρία Διβάνη αποδεικνύει τη μαεστρία και το χάρισμα της. Σε λίγες σελίδες με ένα λόγο μεστό, ρεαλιστικό,έξυπνο, εύστοχο, αστείο μας αναδεικνύει μια πραγματικότητα που αν δεν την έχουμε βιώσει σίγουρα μας είναι πολύ πολύ οικεία γύρω μας. Τέλειο θεατρικό έργο, στο οποίο έχω ήδη φανταστεί τις τρεις πρωταγωνίστριες που θα το αποθέωναν!
Θα μπορούσε άνετα να αποτελεί θεατρικό έργο. Είναι σύντομο (μόλις 112) σελίδες, η συγγραφέας έχει καλή αίσθηση του χιούμορ και οι διάλογοι είναι τόσο απολαυστικοί ώστε να μην μπορείς να αφήσεις από τα χέρια σου το βιβλίο προτού το ολοκληρώσεις (περίπου 1 1/2h).
Αν ήταν θεατρική παράσταση ενδεχομένως και να είχα γελάσει και ας δεν ήταν αστείο. Ως βιβλίο οι ηρωίδες μου έβγαλαν μια τοσο εκνευριστική παράνοια που μου τσίτωνε τα νεύρα. Κακή στιγμή της κατά τ' 'αλλα αξιολογότατης συγγραφέως
Ευχάριστο και εύπεπτο. Το δυνατότερο σημείο του είναι ο διάλογος, σε σημείο που θεωρώ ότι θα ταίριαζε καλύτερα ως θεατρικό έργο. Παρόλο που και οι τρεις χαρακτήρες έχουν δίκαια και άδικα, μου φάνηκε πως η αφηγήτρια είχε τις προτιμήσεις της.
Ενα μικρο βιβλιαρακι που το πηρα ως βιβλιο διακοπων!! Δεν ταιριαζε καθολου στην περίσταση δυστυχως αλλα εχει μεγαλο ενδιαφερον και ειναι καλος καθρέφτης των σχέσεων μας με συζυγους, γονείς και συντρόφους. Η γραφη ειναι πολυ ευχαριστη !!
Ευκολοδιάβαστο και θα μπορούσε να ανέβει ως θεατρική παρασταση. Παρ'όλα αυτά, για εμένα, το νοημα δεν ηταν τελικα τοσο ξεκαθαρο και το μηνυμα οχι τοσο δυνατο.
Εκανα βόλτα σε μια βιβλιοθήκη όταν το μάτι μου έπεσε πάνω σε αυτό το βιβλίο. Ο τίτλος μου τράβηξε την προσοχή και διάβασα την περιγραφή του. Μου έκανε εντύπωση. Πρωτότυπη ιστορια, μικρό βιβλίο, κατάλληλο για τα άτομα που θέλουν να αρχίσουν να ξαναδιαβαζουν. Έτσι λοιπόν ξεκίνησα την ανάγνωση του. Έντονες στιγμές που δημιουργούν και λίγο αμηχανία, αλλά δεν μπορείς να το αφήσεις από το χέρι!Προσωπικά, θα ήθελα ένα άλλο τέλος που οι γυναίκες θα γινόντουσαν ένα, αλλά κέρδισε ο ρεαλισμός! Το αγάπησα και το προτείνω ανεπιφύλακτα!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Αυτό το βιβλίο απλός ήταν σαν να έχεις τρία κοράκια μέσα στο κεφάλι σου και να ουρλιάζουν ταυτόχρονα Τόση οχλαγωγία είχε αυτό το βιβλίο, όχι με την έννοια ότι είχε πολλές λέξεις αλλά επειδή είχες απλός τρεις ανθρώπους να φωνάζουν ο ένας στον άλλο Honestly αυτό το βιβλίο εκτός ότι απλός ήταν αστείο δεν με πολύ έπιασε το μύνημα που ήθελε να περάσει για αυτό μου έμεινε μια demi αίσθηση όταν το τελείωσα Αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό το βιβλίο πρέπει να γίνει παράσταση στο θέατρο