Στη χώρα της ανέφικτης ευτυχίας

by Nikolaj Velimirović, Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Ηλίας Σαραγούδας (Translator)

Η δίκη που "στήνεται" μέσα σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, θα καταδείξει τα αληθινά πρόσωπα, τις ηθικές αρχές, τις ιδεολογίες και τις αντιφάσεις όλων όσων θα κληθούν να συμμετάσχουν.
Ποιοί πραγματικά είμαστε;
Σε ποιες περιστάσεις φανερώνουμε το αληθινό μας πρόσωπο ή το υπόβαθρο που έχουμε ως προσωπικότητες;
Ποιο ρόλο παίζει η ηθική μας και η πίστη μας στο χαρακτήρα μας; Αρκούν να μας στηρίξουν ή όχι;

Το ιδιαίτερα ξεχωριστό βιβλίο του Αγίου Νικολάου θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως ένα πολύ καλό μυθιστόρημα που, παρόλο που παρεμβαίνουν σύντομα δοκίμια, δε χάνει τη συνοχή του και το ενδιαφέρον του. Μέσα από αυτά τα σύντομα δοκίμια παρουσιάζεται ταυτόχρονα με τα γεγονότα -σε μια βαθύτερη ανάγνωση- το υπόβαθρο της προσωπικότητας του κεντρικού ήρωα του μυθιστορήματος.

Ο Άγιος Νικόλαος δείχνει το τραχύ και απάνθρωπο πρόσωπο του ναζισμού το οποίο βίωσε και ο ίδιος στο Νταχάου. Κεντρικός στόχος του δεν είναι απλά να καταδικάσει ή να αφορίσει τέτοιου είδους συμπεριφορές, αλλά να εξετάσει τις βαθύτερες πληγές που αφήνει στις ανθρώπινες ψυχές αυτή η ακραία βαρβαρότητα.

Πρόλογος ~ Εισαγωγή
Επικίνδυνο γλέντι στο παράπηγμα αριθμός 99
Πρώτη νύχτα της δίκης. Ανάμεσα στην Κυριακή και τα ξημερώματα της Δευτέρας
Ταξιδιώτες, ξένοι, φιλονικούμενοι
Δεύτερη νύχτα της δίκης. Ανάμεσα στη Δευτέρα και την Τρίτη
Ηθική και τεχνική
Τρίτη νύχτα της δίκης. Ανάμεσα στην Τρίτη και την Τετάρτη
Εγώ κι Εμείς
Τέταρτη Νύχτα της Δίκης. Ανάμεσα στην Τετάρτη και την Πέμπτη
Ελευθερία και δυο ακόμα
Πέμπτη νύχτα της δίκης. Ανάμεσα στην Πέμπτη και την Παρασκευή
Νέος αγώνας
Έκτη νύχτα της δίκης. Ανάμεσα στην Παρασκευή και το Σάββατο
Μεγάλο δόγμα
Οι προσευχές του καπετάν Σπάσο Σπάσοβιτς
Έβδομη νύχτα της δίκης. Ανάμεσα στο Σάββατο και την Κυριακή
Η απόφαση
Επίλογος

140 pages, Paperback

First published January 1, 1950

About the author

Sveti vladika Nikolaj Ohridski i Žički (svetovno Nikola Velimirović; selo Lelić kod Valjeva, Kneževina Srbija, 23. decembar 1880/4. januar 1881 — Libertivil, SAD, 18. mart 1956) bio je episkop ohridski i žički, istaknuti teolog i govornik, otuda je nazivan Novi Zlatousti. Nikolaj Velimirović je novokanonizovani srpski svetitelj.

Njegovo rođeno ime je Nikola. U mladosti je teško oboleo od dizenterije i zakleo se da će posvetiti svoj život Bogu, ako preživi. Preživeo je i zamonašio se pod imenom Nikolaj. Velimirović je školovan na Zapadu i u mladosti je bio velik zastupnik liberalnih ideja i ekumenizma. Takođe je primljen u sveštenstvo i brzo je postao važna ličnost u Srpskoj pravoslavnoj crkvi, posebno u odnosima sa Zapadom. U međuratnom periodu postao je predvodnik pravoslavnih bogomoljaca i okrenuo se antievropejstvu i konzervativizmu. Osnivač je desničarske političke ideologije svetosavskog nacionalizma. Smatra se duhovnim inspiratorom Ljotićeve organizacije ZBOR. Često je kritikovan zbog antisemitskih stavova. Kada su u Drugom svetskom ratu Nemci okupirali Jugoslaviju, Velimirović je stavljen u kućni pritvor i na kraju odveden u logor Dahau, gde je proveo tri meseca pre nego što su ga Nemci oslobodili da bi pomogao u obrazovanju objedinjavanju jugoslovenskih kvislinga protiv nadiruće NOVJ i Crvene armije. Po završetku rata, Velimirović je odlučio da se ne vrati u Jugoslaviju, u koju su na vlast došli komunisti. Umesto toga, 1946. otišao je za Ameriku, gde je i ostao do svoje smrti 1956.