اگر فاوست یه کم معرفت به خرج داده بود

by عباس نعلبندیان

نمایشنامه ایرانی.

Genres: Plays, Drama

134 pages, ebook

About the author

Abas Na'lbandian
عباس نعلبندیان (۱۳۲۸–۸ خرداد ۱۳۶۸) نمایشنامه‌نویس پیشرو ایرانی بود. وی در جشن هنر شیراز مورد تحسین قرار گرفته و جوایز متعددی را به‌دست آورده‌بود. عباس نعلبندیان در سال ۴۸ به عنوان مدیر و عضو شورا در کارگاه نمایش مشغول به کار شد و تا اواخر سال ۵۷ در همین سمت باقی‌ماند. با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران، کارگاه نمایش منحل شد. تعدادی از اعضای کارگاه به دادگاه احضار شدند، از جمله عباس نعلبندیان که ۴ ماه را در زندان گذراند. آسیب روحی این ۴ ماه، به همراه انزواء و محدودیت‌های حضور در عرصهٔ تئاتر او را خانه نشین کرد. وی در سال ۱۳۶۸ خودکشی کرد.

Reviews

[Farnaz · Rating 2 out of 5]

من در خواب هستم اما دلم بیدار است
____________________________________________
اگر محبوب مرا بیابید/ وی را گویید که من مریض عشق هستم
____________________________________________
شما چه غم‌زده‌اید. گویا همه آنچه از حرمان در جهان است، سهم شماست
____________________________________________
و در سپردن تمامی راه، چشمان او با من بود
____________________________________________
اسم تو مثل عطر ریخته شده می‌باشد
____________________________________________
آتش پاک است و هرچیز و هرکسی را نمی‌شود به آن راه داد. اما خاک پاک نیست، پس می‌شود هرچیز و هرکسی را به آن راه داد. در ضمن آتش و خاک با هم قابل ترکیب و اختلاط نیستند؛ پیوسته از هم جدا می‌ماند. یعنی اصولاً این طور است. هرچیزی باید در جای خودش باشد
____________________________________________
دروغی بزرگتر از خوشبختی نمی‌توان یافت
آدمی بر ظاهر آن خیره می‌شود
بی‌آنکه جانور مهیبی را که در آن پنهان است ببیند
____________________________________________
من از وجود خودم رنج می‌برم
____________________________________________
خودم را می‌بینیم که دارم تباه می‌شوم و از دست می‌روم. واقعا از دست می‌روم. زندگی‌ام بر باد است. بیهوده راه می‌روم، بیهوده نفس می‌کشم، بیهوده حرف می‌زنم و می‌خندم و بیهوده زنده هستم
____________________________________________
اشکی بود بر پهنای صورتم چون رودی کوچک و نفس‌های تب‌دار و پر عصیانم، گمشده در نامتناهی وجود
____________________________________________
به هیچ چیز معتاد نیستم، مگر زندگی
____________________________________________
تنها مرگ است که دروغ نمی‌گوید
____________________________________________
جادوی جاودانه‌ی بی‌فرجامی در جام من ریخته شده است

[Bahareh · Rating 5 out of 5]

واسه من که هم فاوست گوته رو‌ خونده بودم، هم با شخصیت مفتضح دن کیشوت آشنایی دارم و هم داستان یهودا رو میدونم، این نمایشنامه بی‌نظیر بود.
کلن من طنز sarcastic رو بیشتر از هرچیزی می‌پسندم. حالا شاید به دلیل ویژگی‌های زبانی یک نمایشنامه، این مدل طنز بیش از هر شکلی توی متون نمایشی دیده میشه.

پیش از این من دقیقا بخاطر همین اشاره‌های زبانی خنده‌دار و پنهان، عاشق بهمن فرسی شدم و حالا با خوندن سومین نمایشنامه نعلبندیان (اولین نمایشنامه با مایه‌های طنزش البته) این عشق و علاقه گسترش پیدا کرده :))

یک نکته جالبی که نمایشنامه‌های نعلبندیان داره، آغازهای استثناییشه. حداقل تا یک صحنه و گاه تا یک پرده خواننده سردرگمه و شاید نمایشنامه اونقدر براش سخت‌خوان، غیرمنطقی یا عجیب باشه که اصلا ادامه نوشته رو نخونه. اما واسه من که دانش نظری ندارم و دونه‌دونه با نمایشنامه‌نویس‌ها آشنا میشم، نوشته‌های نعلبندیان واقعا مثل گنج میمونه برام.

پ.ن: یک‌ نکته بی‌ربط می‌نویسم که اینجا بمونه؛ مفیستوفلس نعلبندیان ورژن تر و تمیز و شیک و پیک شیطان گوته‌ست. اتاق خیلی مجلل، میز چوبی بزرگ، تعارف تیکه‌پاره‌کردن، رفتار مودبانه و پذیرایی‌ مفیستوفلس با شربت، همه‌ش منو یاد رئیس قبلیم میندازه :))
خصوصا زمانی که در ادامه نمایشنامه مفیستوفلس از کوره در میره و اون خوی شیطانی خودشو نشون میده، شباهتش با «رئیس» بیشتر میشه! رئیس هرجا هستی پیشنهاد میکنم استارت‌آپ بعدیت یه چیزی توی مایه‌های کسب‌ و کار شیطان باشه؛ میگیره! :))

[Ehsan Javid · Rating 4 out of 5]

...طنزی بینابین از جنس آلن و مک دونا...حیف عباس حیف

[Ali Nourbakhsh · Rating 5 out of 5]

نعلبندیان قلم بسیار خاص و دوست داشتنی داشت من لذت بردم از این کار واقعا

[FATEMEH · Rating 4 out of 5]

Et tu, Brute?

[Jale]

دقیقا به اندازه‌ی خواب‌هام نان‌سنس و جالب بود.