What do you think?
Rate this book
Τζενίν
ΤΖΕΝΙΝ. Μικρή πόλη στη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη, εμβληματική της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Πεδίο μάχης ήδη από το 1948 στη Νάκμπα (στα αραβικά, καταστροφή), τη βίαιη εκδίωξη των Παλαιστινίων από τις εστίες τους και την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.
Ιδιαίτερα γνωστή από τη μάχη της Τζενίν το 2002, μετά την αποτυχία των συμφωνιών του Όσλο, στη διάρκεια της δεύτερης παλαιστινιακής Ιντιφάντα (στα αραβικά, εξέγερση), μια άνιση αλλά ηρωική σύγκρουση, που ο ιστορικός ηγέτης της Φατάχ και της παλαιστινιακής επανάστασης Γιασέρ Αραφάτ ονόμασε «νέα μάχη του Στάλινγκραντ». Τιμώντας τη μάχη του 2002, υψώθηκε στην Τζενίν παλαιστινιακό μνημείο των νεκρών μαχητών.
Διαχρονικά, κέντρο αντίστασης κατά της ισραηλινής κατοχής και του καθεστώτος απαρτχάιντ, ιδιαίτερα από μια πολυπληθή νέα γενιά, χωρίς μέλλον και χωρίς εμπιστοσύνη σε καμιά παραδοσιακή παλαιστινιακή ηγεσία, ισλαμική ή λαϊκή, η Τζενίν γνώρισε, πάλι το καλοκαίρι του 2023, μαζική εισβολή του ισραηλινού στρατού.
Μετά την επίθεση της Χαμάς στο Νότιο Ισραήλ, στις 7 Οκτωβρίου 2023, και το ξέσπασμα του νέου πολέμου και τους τρομερούς βομβαρδισμούς της Γάζας, οι επιθέσεις του ισραηλινού στρατού και των ένοπλων ακροδεξιών εποίκων επεκτάθηκαν και στη Δυτική Όχθη και στην Τζενίν, όπου και κατέστρεψαν το μνημείο της μάχης του 2002.
Η Ετέλ Αντνάν έγραψε το συγκλονιστικό ποίημα σε πεζό μετά τη μάχη της Τζενίν το 2002.
Ιδιαίτερα γνωστή από τη μάχη της Τζενίν το 2002, μετά την αποτυχία των συμφωνιών του Όσλο, στη διάρκεια της δεύτερης παλαιστινιακής Ιντιφάντα (στα αραβικά, εξέγερση), μια άνιση αλλά ηρωική σύγκρουση, που ο ιστορικός ηγέτης της Φατάχ και της παλαιστινιακής επανάστασης Γιασέρ Αραφάτ ονόμασε «νέα μάχη του Στάλινγκραντ». Τιμώντας τη μάχη του 2002, υψώθηκε στην Τζενίν παλαιστινιακό μνημείο των νεκρών μαχητών.
Διαχρονικά, κέντρο αντίστασης κατά της ισραηλινής κατοχής και του καθεστώτος απαρτχάιντ, ιδιαίτερα από μια πολυπληθή νέα γενιά, χωρίς μέλλον και χωρίς εμπιστοσύνη σε καμιά παραδοσιακή παλαιστινιακή ηγεσία, ισλαμική ή λαϊκή, η Τζενίν γνώρισε, πάλι το καλοκαίρι του 2023, μαζική εισβολή του ισραηλινού στρατού.
Μετά την επίθεση της Χαμάς στο Νότιο Ισραήλ, στις 7 Οκτωβρίου 2023, και το ξέσπασμα του νέου πολέμου και τους τρομερούς βομβαρδισμούς της Γάζας, οι επιθέσεις του ισραηλινού στρατού και των ένοπλων ακροδεξιών εποίκων επεκτάθηκαν και στη Δυτική Όχθη και στην Τζενίν, όπου και κατέστρεψαν το μνημείο της μάχης του 2002.
Η Ετέλ Αντνάν έγραψε το συγκλονιστικό ποίημα σε πεζό μετά τη μάχη της Τζενίν το 2002.
- GenresPoetry
32 pages, Paperback
Published December 1, 2023
37 people want to read
About the author
Etel Adnan
91 books355 followersEtel Adnan was born in Beirut, Lebanon in 1925. She studied philosophy at the Sorbonne, U.C. Berkeley, and at Harvard, and taught at Dominican College in San Rafael, California, from 1958–1972.
In solidarity with the Algerian War of Independence (1954–1962), Adnan began to resist the political implications of writing in French and became a painter. Then, through her participation in the movement against the Vietnam War (1959–1975), she began to write poetry and became, in her words, “an American poet.” In 1972, she returned to Beirut and worked as cultural editor for two daily newspapers—first for Al Safa, then for L’Orient le Jour. Her novel Sitt Marie-Rose, published in Paris in 1977, won the France-Pays Arabes award and has been translated into more than ten languages.
In 1977, Adnan re-established herself in California, making Sausalito her home, with frequent stays in Paris. Adnan is the author of more than a dozen books in English, including Journey to Mount Tamalpais (1986), The Arab Apocalypse (1989), In the Heart of the Heart of Another Country (2005), and Sea and Fog (2012), winner of the Lambda Literary Award for Lesbian Poetry and the California Book Award for Poetry. Her most recent books are Night (2016) and Surge (2018). In 2014, she was awarded one of France’s highest cultural honors: l’Ordre de Chevalier des Arts et Lettres. Numerous museums have presented solo exhibitions of Adnan’s work, including SFMoMA; Zentrum Paul Klee; Institute du Monde Arabe, Paris; Serpentine Galleries; and Mathaf: Arab Museum of Modern Art, Qatar.
In solidarity with the Algerian War of Independence (1954–1962), Adnan began to resist the political implications of writing in French and became a painter. Then, through her participation in the movement against the Vietnam War (1959–1975), she began to write poetry and became, in her words, “an American poet.” In 1972, she returned to Beirut and worked as cultural editor for two daily newspapers—first for Al Safa, then for L’Orient le Jour. Her novel Sitt Marie-Rose, published in Paris in 1977, won the France-Pays Arabes award and has been translated into more than ten languages.
In 1977, Adnan re-established herself in California, making Sausalito her home, with frequent stays in Paris. Adnan is the author of more than a dozen books in English, including Journey to Mount Tamalpais (1986), The Arab Apocalypse (1989), In the Heart of the Heart of Another Country (2005), and Sea and Fog (2012), winner of the Lambda Literary Award for Lesbian Poetry and the California Book Award for Poetry. Her most recent books are Night (2016) and Surge (2018). In 2014, she was awarded one of France’s highest cultural honors: l’Ordre de Chevalier des Arts et Lettres. Numerous museums have presented solo exhibitions of Adnan’s work, including SFMoMA; Zentrum Paul Klee; Institute du Monde Arabe, Paris; Serpentine Galleries; and Mathaf: Arab Museum of Modern Art, Qatar.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
Read
March 23, 2024«δεν θα ξανατραβήξουμε ευθείες γραμμές, θα ζητήσουμε από την άνοιξη να κρατήσει ημερολόγιο πολέμου»
*
«εκεί, στην κορυφή του μοναδικού μου βουνού, υπάρχουν πουλιά που μεταδίδουν κωδικοποιημένα κελαηδίσματα, που πετούν κατά ζεύγη, που σχίζουν τον αέρα με το χτύπο των φτερών τους και με ξεσπάσματα χαράς»
*
*
«εκεί, στην κορυφή του μοναδικού μου βουνού, υπάρχουν πουλιά που μεταδίδουν κωδικοποιημένα κελαηδίσματα, που πετούν κατά ζεύγη, που σχίζουν τον αέρα με το χτύπο των φτερών τους και με ξεσπάσματα χαράς»
*
February 28, 2024
Μου θύμισε τα πεζά του «Άξιου εστί» του Ελύτη.
.
«Άλογα τρέχουν να πνιγούν χωρίς καμίαν αιτία. Ζούμε στην έναστρη περιφέρεια του εφιάλτη, που το κάλλος ετούτης της άνοιξης εντείνει, μιας άνοιξης όλο δέντρα λουλουδιασμένα, υγρά βουνά στεφανωμένα με διάφανα σύγνεφα, την επίπεδη επιφάνεια του φωσφορίζοντος κόλπου και το αεράκι που μας κρατούσε άγρυπνους όταν τα μάτια μας χάναν το δρόμο τους από Δύση σ' Ανατολή μέσα από τους ρόδινους λόφους και τη δυστυχία των πολιορκημένων από τα τανκς ανθρώπων, των φυλακισμένων μέσα στο βλέμμα των δολοφόνων τους που βγήκαν από τα σύνορα εκείνα, την πρώτη γραμμή των πολλαπλών φυλακών τους».
.
«Ζούμε στην άβυσσο, εγγύτερα στη νύχτα του γεωσκώληκα απ' όσο θα επιθυμούσαμε να παραδεχτούμε».
.
«Η θεμελιώδης λειτουργία της επιβίωσης δικαιολογεί διαρκώς τον θάνατο. Γι' αυτό κι η Φύση μας έχει εγκαταλείψει. Το κάλλος της είναι απρόσιτο. Τα λόγια μας είναι ένα χλωμό απεικασμα της αλήθειας της».
.
«Οι φονιάδες δεν σταματούν στη σάρκα. Στοχεύουν στο αόρατο που ήταν άλλοτε η δική μας ευτυχία. Στο μεταξύ το σύμπαν γερνάει, δισεκατομμύρια χρόνια έχουν ήδη παρέλθει και τ' αστέρια παλεύουν για τη ζωή τους. Δεν αρκεί ν' αστράφτεις για να μην πεθάνεις. Ξέρω πως η ύλη δεν έχει μάτια, μήτε σβησμένη αναπνοή. Και κάτω από τους τάφους υπάρχει χώμα δροσερό».
.
«Ο πόνος έχει οχυρωθεί μέσα στα κόκκαλα, όπως τα κόκκαλα μέσα στο σώμα και το σώμα μέσα στα σπίτια τα περιχαρακωμένα στον εαυτό τους».
.
«Η νύχτα αναρωτήθηκε αν θα 'ταν ηθικό να κρύβει τέτοια θηριωδία κι έπειτα πήρε την απόφασή της: Έμεινε μετέωρη ψηλά στον ουρανό, το έσχατο αγαθό των αδικημένων».
.
«Ιστορία, η τελευταία μας ψευδαίσθηση».
.
«Άλογα τρέχουν να πνιγούν χωρίς καμίαν αιτία. Ζούμε στην έναστρη περιφέρεια του εφιάλτη, που το κάλλος ετούτης της άνοιξης εντείνει, μιας άνοιξης όλο δέντρα λουλουδιασμένα, υγρά βουνά στεφανωμένα με διάφανα σύγνεφα, την επίπεδη επιφάνεια του φωσφορίζοντος κόλπου και το αεράκι που μας κρατούσε άγρυπνους όταν τα μάτια μας χάναν το δρόμο τους από Δύση σ' Ανατολή μέσα από τους ρόδινους λόφους και τη δυστυχία των πολιορκημένων από τα τανκς ανθρώπων, των φυλακισμένων μέσα στο βλέμμα των δολοφόνων τους που βγήκαν από τα σύνορα εκείνα, την πρώτη γραμμή των πολλαπλών φυλακών τους».
.
«Ζούμε στην άβυσσο, εγγύτερα στη νύχτα του γεωσκώληκα απ' όσο θα επιθυμούσαμε να παραδεχτούμε».
.
«Η θεμελιώδης λειτουργία της επιβίωσης δικαιολογεί διαρκώς τον θάνατο. Γι' αυτό κι η Φύση μας έχει εγκαταλείψει. Το κάλλος της είναι απρόσιτο. Τα λόγια μας είναι ένα χλωμό απεικασμα της αλήθειας της».
.
«Οι φονιάδες δεν σταματούν στη σάρκα. Στοχεύουν στο αόρατο που ήταν άλλοτε η δική μας ευτυχία. Στο μεταξύ το σύμπαν γερνάει, δισεκατομμύρια χρόνια έχουν ήδη παρέλθει και τ' αστέρια παλεύουν για τη ζωή τους. Δεν αρκεί ν' αστράφτεις για να μην πεθάνεις. Ξέρω πως η ύλη δεν έχει μάτια, μήτε σβησμένη αναπνοή. Και κάτω από τους τάφους υπάρχει χώμα δροσερό».
.
«Ο πόνος έχει οχυρωθεί μέσα στα κόκκαλα, όπως τα κόκκαλα μέσα στο σώμα και το σώμα μέσα στα σπίτια τα περιχαρακωμένα στον εαυτό τους».
.
«Η νύχτα αναρωτήθηκε αν θα 'ταν ηθικό να κρύβει τέτοια θηριωδία κι έπειτα πήρε την απόφασή της: Έμεινε μετέωρη ψηλά στον ουρανό, το έσχατο αγαθό των αδικημένων».
.
«Ιστορία, η τελευταία μας ψευδαίσθηση».
May 13, 2024
"Όλα αυτά απλώς εντείνουν το κάλλος ενός κόσμουχτυπημένου από μιαν άλλη τρέλα, ξένου προς την απελπισία μας."
March 22, 2024
Ένα συγκλονιστικό κείμενο, ποίημα σε πεζό λόγο, για τη σφαγή του 2002 στην παλαιστινιακή πόλη Τζενίν. Ένα σπαρακτικό κείμενο για τον πόλεμο, για τις προσπάθειες εξαφάνισης ενός λαού, της μνήμης και της ιστορίας του, για την Άνοιξη που χάνει το κάλλος της και κρατά ημερολόγιο πολέμου!
https://katerinatoraki.blogspot.com/2...
https://katerinatoraki.blogspot.com/2...
Displaying 1 - 4 of 4 reviews