Het land 32

by Daan Heerma van Voss

Een adembenemend verhaal over geliefden die elkaar kwijtraken, en vijanden die elkaar vinden.

In het midden van een bos staat een gebouw waarin een oude man waakt over de zojuist wakker geworden Marlon die op de vlucht is voor de liefde. In deze ruimte heersen de wetten van overleving. De oude man leert Marlon te jagen op de weinige dieren die er in deze omgeving zijn, in ruil voor verhalen en herinneringen. Niet ver van Marlon ligt een meisje op een ziekbed. De beide mannen raken in haar ban en ieder begint op zijn eigen manier van haar te houden. De oude man zorgt voor haar fysieke welzijn, Marlon voedt haar met zijn verbeelding.

Daan Heerma van Voss schreef een epische roman die zich afspeelt tegen het decor van de Europese en Nederlandse geschiedenis. Hij voert de lezer mee in zeer aangrijpende vertellingen over leven, verbeelding en dood. Het land 32 raakt aan de meest wezenlijke vragen: hoe kan een mens zich hechten en wat moet hij vertellen om in zichzelf te kunnen geloven?

541 pages, Paperback

First published February 20, 2014

About the author

Daniel Jan (Daan) Heerma van Voss is een Nederlandse schrijver. Hij is de zoon van het schrijvende echtpaar Arend Jan Heerma van Voss en Christien Brinkgreve en de broer van schrijver Thomas Heerma van Voss.

Daniel Jan (Daan) Heerma van Voss is a Dutch writer. He is the son of two writers, Arend Jan Heerma van Voss and Christien Brinkgreve and a brother to the author Thomas Heerma van Voss.

Reviews

[Adinda · Rating 1 out of 5]

Een flink boek, maar eerlijk gezegd heb ik er op geen enkele wijze van kunnen genieten.

Debet hieraan: de naargeestige omgeving, de lelijke personages, de soms wat geforceerde schrijfstijl, de overvloed aan verwijzingen en het geheugenverlies van de hoofdpersoon (mijn eigen ergernis, ik blijf dit ergens toch vooral een handig schrijftrucje vinden en daarmee vaak een zwaktebod).

Waarschijnlijk zijn deze kritiekpunten overwegend persoonlijk, maar feit blijft dat je dit boek zeker niet voor de gezelligheid hoeft te lezen. De steeds grover wordende structuur lijkt me een algemener discussiepunt. Het ontbreken van de aanhalingstekens in de laatste dialogen bijvoorbeeld: is dat slordigheid of moet het een stilistisch signaal afgeven?

[Boudewijn Bugter · Rating 1 out of 5]

Zoals ik al aangaf in de tussentijdse update: ik heb moeite moeten doen om dit boek uit te lezen. En heb het uiteindelijk ook opgegeven. Gestrand op 2/3, omdat het oeverloze gezever en aanstellerig-filosofische gemijmer-met-vragen-zonder-antwoorden me echt niet meer kon boeien. Deze recensie somt mijn gevoel aardig op: http://www.cobra.be/cm/cobra/boek/1.1...

[Koen Vanantwerpen · Rating 4 out of 5]

Een boek dat onder je huid kruipt en je niet meer loslaat tot het laatste woord gelezen is.

[Niki Vervaeke · Rating 3 out of 5]

Ik ben er niet aan uit. wel goed, soms helemaal niet te volgen, dan weer boeiend
Eentje waar je niet zomaar in stukjes uit kan lezen maar tegelijk een turf.
Verhalen in verhalen en verwijzingen naar alles in het zoeken naar identiteit. Triest ook.
Ik sluit me aan bij de recensie van Dirk Leyman

http://www.cobra.be/cm/cobra/boek/1.1...

[Ief Stuyvaert · Rating 2 out of 5]

Ja, de man kan schrijven. Dat bewijst hij met de verhalen die Marlon/Stanley in ruil voor bonnen verzint. Jammer genoeg beslaan die niet meer dan een kwart van deze lang uitgesponnen, nihilistische vertelling. Een boek als een worsteling, zonder winnaar op het eind.

[Dorien Brouwer · Rating 2 out of 5]

Had er helaas niets en vroegtijdig terzijde gelegd.