Suzanne Dantine

by Bart Moeyaert

De veertienjarige Suzanne Dantine kon al niet goed opschieten met haar moeder, en het wordt er niet beter op als haar moeder zich mengt in een vete die het dorp waar ze wonen al langer bezighoudt. Suzanne voelt zich verantwoordelijk voor de dreigende sfeer die ontstaat op het jaarlijkse zomerfeest en probeert orde op zaken te stellen, met verstrekkende gevolgen.

32 pages, Unknown Binding

Published January 1, 1989

About the author

De boeken, het toneel en de gedichten van Bart Moeyaert zijn sinds zijn debuut in 1983 door lezers van alle leeftijden ontdekt, wat hem een aparte plek geeft binnen de Nederlandstalige literatuur. Tot de meest bekende titels behoren ‘Het is de liefde die we niet begrijpen’, ‘Broere’, ‘Tegenwoordig heet iedereen Sorry’, ‘Morris’, ‘Atman!’ en ‘Een ander leven’. Hij publiceerde drie dichtbundels: ‘Verzamel de liefde’, ‘Gedichten voor gelukkige mensen’ en ‘Helium’.

Tot 1995 was Moeyaert eindredacteur van een magazine voor jongeren, daarna werd hij fulltime schrijver. Zijn werk is vaak bekroond, zowel in binnen- als buitenland, o.a. met de Vlaamse Cultuurprijs (de huidige Ultima), de Boekenleeuw, de Zilveren Griffel, de Woutertje Pieterse Prijs, de Gouden Uil, de Deutsche Jugendliteraturpreis, en de Norske Oversetterpremien. In 2019 won hij de internationale Astrid Lindgren Memorial Award (https://alma.se/en/laureates/2019-bar...). In 2002, 2012, 2020 en 2024 eindigde hij op shortlist voor de internationale Hans Christian Andersen Award.

Zijn werk verscheen tot hiertoe in achtentwintig talen. In 2014 werd Moeyaert aangesteld als artistiek intendant van het project Gastland Vlaanderen en Nederland op de Frankfurter Buchmesse 2016. Van 2000 tot 2021 was Bart Moeyaert hoofddocent Schrijven aan de afstudeerrichting Woord in Antwerpen. In 2019 verliet hij Antwerpen, de stad waar hij in 2006 en 2007 Stadsdichter was, en verhuisde naar de bossen en de rust van Heide, Kalmthout.

Reviews

[Evy Danckers]

Ik ben fan van Bart Moeyaert (kan het anders?) en was blij toen ik dit boek in de boekenkast van mijn schoonmoeder vond. Ik heb het met plezier gelezen, maar... Het is zeker niet Moeyaerts beste werk. Hiet is zijn derde boek (1989) en het is duidelijk waarom het geen klassieker is geworden. De sfeer is er. De personages ook. Toch sleept het verhaal me niet mee, blijft Suzanne te veel een meisje op papier. De stijl laat zien wie Moeyaert later wordt, maar lees liever een ander boek van hem. Pareltjes genoeg om uit te kiezen.