What do you think?
Rate this book
วินธัย
...ยูงทองลอยฟ่องฟ้า
เทียมเมฆาปักษาสวรรค์
เรื่อรองรัศมีจันทร์
ส่งแสงแจ่มจับวงแวว...
...รักก็คล้ายกับสายน้ำ ชื่นฉ่ำไหลเย็นใต้ผิวที่เรียบเงียบสงบ จนเราอาจวางใจไม่เห็นถึงพลังและความมีอยู่ของมัน จนเมื่อถูกปิดกั้น หรือพยายามจะเปลี่ยนทางไหล นั้นแหละถึงได้เพิ่งรู้ว่า มันช่างมากมายและไหลแรงจนแทบต้านไม่ไหว...
...อินทรีนั้นให้เก่งกล้าสามารถสักปานใด ก็เป็นสมบัติของโตรกผาและป่าเขาเท่านั้น หาได้คู่ควรกับปราสาทราชมณเฑียรไม่ พญายูงดอกนะทูลกระหม่อม จึงจะเหมาะกับบัลลังก์แก้ว...
จินตนิยายอันร้อยเรียงด้วยอักษรสุดตราตรึงใจ ว่าด้วยตำนานความรักของรัชทายาทพลัดบัลลังก์ผู้ต้องมาอยู่ในฐานะชนธรรมดาสามัญ...นาม วินธัย กับเจ้าหญิงเกษรา มกุฏราชกุมารีแห่งปาลีรัฐ
นับแต่น้อย ราชาแห่งคันธาระฝากฝังโอรสที่เหลือเพียงองค์เดียวให้มหาราชแห่งปาลีรัฐเลี้ยงดู ก่อนถูกลอบปลงพระชนม์จนสิ้นวงศ์
วินธัยได้รับการสั่งสอนอบรมจากมหาราชครูผู้ปราดเปรื่องเป็นที่หนึ่งในแผ่นดิน ทว่าเมื่อเริ่มรับราชการกลับต้องถูกเจ้าหญิงแก่นแก้ว เอาแต่พระทัยองค์หนึ่งกลั่นแกล้ง
ในฐานะองครักษ์ ผู้เป็นเพื่อน เป็นครู และเป็นผู้ปกป้องคุ้มครองพระกุมารี กลับบังเกิดความรักลึกซึ้งเกินใจถ่ายถอน ข้ามความเหมาะสมแห่งฐานันดรทั้งปวง
เขาผู้เปรียบดุจพญาอินทรีนกป่า จะหาญกล้านำตนขึ้นเคียงบัลลังก์แสงจันทร์อันทรงสิทธิ์แห่งปาลีรัฐได้หรือ และปีกที่แข็งแกร่งนี้จะป้องกันอันตรายให้แก่ราชธิดาดวงฤทัยของเขาได้หรือไม่
เทียมเมฆาปักษาสวรรค์
เรื่อรองรัศมีจันทร์
ส่งแสงแจ่มจับวงแวว...
...รักก็คล้ายกับสายน้ำ ชื่นฉ่ำไหลเย็นใต้ผิวที่เรียบเงียบสงบ จนเราอาจวางใจไม่เห็นถึงพลังและความมีอยู่ของมัน จนเมื่อถูกปิดกั้น หรือพยายามจะเปลี่ยนทางไหล นั้นแหละถึงได้เพิ่งรู้ว่า มันช่างมากมายและไหลแรงจนแทบต้านไม่ไหว...
...อินทรีนั้นให้เก่งกล้าสามารถสักปานใด ก็เป็นสมบัติของโตรกผาและป่าเขาเท่านั้น หาได้คู่ควรกับปราสาทราชมณเฑียรไม่ พญายูงดอกนะทูลกระหม่อม จึงจะเหมาะกับบัลลังก์แก้ว...
จินตนิยายอันร้อยเรียงด้วยอักษรสุดตราตรึงใจ ว่าด้วยตำนานความรักของรัชทายาทพลัดบัลลังก์ผู้ต้องมาอยู่ในฐานะชนธรรมดาสามัญ...นาม วินธัย กับเจ้าหญิงเกษรา มกุฏราชกุมารีแห่งปาลีรัฐ
นับแต่น้อย ราชาแห่งคันธาระฝากฝังโอรสที่เหลือเพียงองค์เดียวให้มหาราชแห่งปาลีรัฐเลี้ยงดู ก่อนถูกลอบปลงพระชนม์จนสิ้นวงศ์
วินธัยได้รับการสั่งสอนอบรมจากมหาราชครูผู้ปราดเปรื่องเป็นที่หนึ่งในแผ่นดิน ทว่าเมื่อเริ่มรับราชการกลับต้องถูกเจ้าหญิงแก่นแก้ว เอาแต่พระทัยองค์หนึ่งกลั่นแกล้ง
ในฐานะองครักษ์ ผู้เป็นเพื่อน เป็นครู และเป็นผู้ปกป้องคุ้มครองพระกุมารี กลับบังเกิดความรักลึกซึ้งเกินใจถ่ายถอน ข้ามความเหมาะสมแห่งฐานันดรทั้งปวง
เขาผู้เปรียบดุจพญาอินทรีนกป่า จะหาญกล้านำตนขึ้นเคียงบัลลังก์แสงจันทร์อันทรงสิทธิ์แห่งปาลีรัฐได้หรือ และปีกที่แข็งแกร่งนี้จะป้องกันอันตรายให้แก่ราชธิดาดวงฤทัยของเขาได้หรือไม่
- GenresFantasy
712 pages, Paperback
First published January 1, 2003
2 people are currently reading
52 people want to read
About the author
Srisurang
15 books153 followersHi
At Goodreads I keep reviews of books I've read, and really liked. (mostly the ones I gave 4-5 stars) Sometimes I love reading even more than writing. :p Reading a good book always gives me happiness and inspirations.
I hope to write and keep writing good books, too. I will always try my best. Wishing my passion for writing creates works which give readers satisfaction, that they'd have a good time reading one of mine too.
At Goodreads I keep reviews of books I've read, and really liked. (mostly the ones I gave 4-5 stars) Sometimes I love reading even more than writing. :p Reading a good book always gives me happiness and inspirations.
I hope to write and keep writing good books, too. I will always try my best. Wishing my passion for writing creates works which give readers satisfaction, that they'd have a good time reading one of mine too.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
September 17, 2023
ฺBeautiful Language. ฺBeautiful Royal Romance. ❤️
"ภาษาเริศ เพริศแพร้ว แพรวพิราศ" เอ้ย! อินเกิน กลับมาก่อน 55555 😂
งดงาม งามทั้งภาษา คาแรคเตอร์ และคุณธรรมที่สอดแทรกเข้าไปในเนื้อเรื่อง จริงๆ พร็อตโรมานซ์นางเอกเป็นเจ้าหญิงดื้อๆ พระเอกเป็นองครักษ์ เป็นพล็อตโรมานซ์ในฝันเราเลยค่ะ ( เรียกได้ว่าใกล้เคียงกับในฝันมากๆ 555 ) พอเห็นเรื่องย่อเรื่องนี้ ถูกใจ! จึงซื้อมา ε(ﾉ∀≦*)з｡ หนามว๊ากกก แต่สนุกตรึง ซึ้งกินใจ ไม่ผิดหวังค่ะ รักมาก วินธัย
กว่าพระ-นางจะลงเอยกัน ลุ้นแถบตายย เสียน้ำตาไปหลายหยด *กระซิก*
"ภาษาเริศ เพริศแพร้ว แพรวพิราศ" เอ้ย! อินเกิน กลับมาก่อน 55555 😂
งดงาม งามทั้งภาษา คาแรคเตอร์ และคุณธรรมที่สอดแทรกเข้าไปในเนื้อเรื่อง จริงๆ พร็อตโรมานซ์นางเอกเป็นเจ้าหญิงดื้อๆ พระเอกเป็นองครักษ์ เป็นพล็อตโรมานซ์ในฝันเราเลยค่ะ ( เรียกได้ว่าใกล้เคียงกับในฝันมากๆ 555 ) พอเห็นเรื่องย่อเรื่องนี้ ถูกใจ! จึงซื้อมา ε(ﾉ∀≦*)з｡ หนามว๊ากกก แต่สนุกตรึง ซึ้งกินใจ ไม่ผิดหวังค่ะ รักมาก วินธัย
กว่าพระ-นางจะลงเอยกัน ลุ้นแถบตายย เสียน้ำตาไปหลายหยด *กระซิก*
February 3, 2015
เรื่องนี้ช่วงแรกๆอาจจะอ่านยากสักหน่อย เพราะอาจจะไม่
ชินภาษาที่ต้องมีการแปลคำศัพท์อยู่หลายคำ แต่ถ้าอ่านไป
เรื่อยๆ ทั้งสวยงามและสละสลวยมากๆค่ะ เรื่องนี้ถามว่าให้
กี่ดาว 5 ดาวยังไม่พอเลยค่ะที่จะให้ อยากให้มากกว่านี้
เป็นเรื่องที่รักและชอบมาเรื่องหนึ่งเลย เอามาตีพิมพ์ใหม่
ก็ไม่พลาด เพราะใส่ตอนพิเศษที่ไม่ได้ลงไว้ในเล่มก่อนไว้
ก่อนอื่นเรื่องนี้ต้องเข้าใจนิดหนึ่งว่าทำไมทุกอย่างด้วยสวยงาม
ไปหมด ผู้เขียนต้องการสื่อสารถึงการให้อภัยกับเรื่องราว
ในอดีตที่เกิดขึ้น ถ้าไม่จบแน่นอนว่าการนองเลือดและการสูญเสีย
ก็จะตามมา นอกจากนี้จะซึ้งไปกับความรักของพระเอกและนางเอก
หวานจิกกัดกันเบาๆ สำนวนมีชั้นเชิง บทกลอนไพเราะ
เอาเป็นว่า อ่านรอบแรกอาจจะรู้สึกว่ามันยาก แต่อ่านให้จบ
แล้วหยิบมาอ่านอีก คุณจะรู้ว่านิยายเล่มนี้เลอค่ามาก
ทั้งภาษา และสำนวน
ชินภาษาที่ต้องมีการแปลคำศัพท์อยู่หลายคำ แต่ถ้าอ่านไป
เรื่อยๆ ทั้งสวยงามและสละสลวยมากๆค่ะ เรื่องนี้ถามว่าให้
กี่ดาว 5 ดาวยังไม่พอเลยค่ะที่จะให้ อยากให้มากกว่านี้
เป็นเรื่องที่รักและชอบมาเรื่องหนึ่งเลย เอามาตีพิมพ์ใหม่
ก็ไม่พลาด เพราะใส่ตอนพิเศษที่ไม่ได้ลงไว้ในเล่มก่อนไว้
ก่อนอื่นเรื่องนี้ต้องเข้าใจนิดหนึ่งว่าทำไมทุกอย่างด้วยสวยงาม
ไปหมด ผู้เขียนต้องการสื่อสารถึงการให้อภัยกับเรื่องราว
ในอดีตที่เกิดขึ้น ถ้าไม่จบแน่นอนว่าการนองเลือดและการสูญเสีย
ก็จะตามมา นอกจากนี้จะซึ้งไปกับความรักของพระเอกและนางเอก
หวานจิกกัดกันเบาๆ สำนวนมีชั้นเชิง บทกลอนไพเราะ
เอาเป็นว่า อ่านรอบแรกอาจจะรู้สึกว่ามันยาก แต่อ่านให้จบ
แล้วหยิบมาอ่านอีก คุณจะรู้ว่านิยายเล่มนี้เลอค่ามาก
ทั้งภาษา และสำนวน
August 29, 2022
28 ส.ค. 2565
อ่านจบ อีกรอบแล้ว รอบที่เท่าไหร่แล้ว…
ถึงตอนจบทีไรแล้วเศร้า อยากอยู่ด้วยกันไปอีกยาวๆ อยากมีวินธัยไว้คอยพูดอะไรดีๆให้ฟังทุกๆวันบ้างจังเลยค่ะ
"…ทูลกระหม่อม หากทรงประพฤติแต่สิ่งดีงาม เหมาะสมกาลเทศะ บุคคลและเรื่องราวแล้ว เกรงไปใยจะไม่ประสบสุขเล่าพระเจ้าค่ะ สิ่งร้ายๆ เกินการคาดหมายใดๆ นั้นแก้ได้ด้วยการทำจิตให้ดี ตั้งจิตไว้ให้ถูกต้อง แล้วเรียนรู้แก้ไขไปตามทางชีวิต ดังนั้นไม่ว่าสิ่งใดเกิดขึ้น ดีฤาร้าย จะทรงเพิ่มพูนสติปัญญาขึ้น ทรงอภัยแล้วเจริญเมตตาขึ้น สั่งสมแต่บุญบารมีคือความดีที่ทำขึ้น เช่นนี้แล้ว ผู้ไม่ใช่เจ้าหญิงก็จะเป็นดุจเจ้าหญิง ผู้ซึ่งเป็นเจ้าหญิงอยู่แล้วก็จะมีความสุขตลอดไปพระเจ้าค่ะ"
และคำตอบของพระธิดาก็ตรงกับใจที่สุด
"อาบหัวใจเราด้วยคำเช่นนี้เถิดไพเราะนัก"
จะมีนิยายสักกี่เรื่องที่ยกระดับจิตใจเราให้สูงขึ้น และทำให้ใจอุ่นอวลไปกับความรักที่มั่นคงได้พร้อมๆ กันแบบนี้
------------------------------
25 พ.ค. 2563
ถ้ารวมรอบที่อ่านแบบไม่ละเอียดมากเข้าไปด้วย ก็อ่านเกือบสิบรอบแล้วค่ะ แต่รอบนี้อ่านละเอียดมากกว่าทุกๆ รอบ ค่อยๆ ละเลียดไปทีละคำ รู้สึกโลกสวยงาม เหมือนถูกกล่อมเกลาจิตใจ มีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่านจริงๆ
เป็นนิยายที่อยู่อันดับหนึ่งสำหรับเรามาตลอดไม่เคยมีใครแทนที่ได้เลย และแน่นอนว่าองค์ภาวิน หรือราชวัลลภวินธัย ก็คือพระเอกเบอร์หนึ่งตลอดกาลเช่นกัน
แอบๆ มาคิดดูแล้ว อาจจะเพราะเป็นคนอ่านสายสุขนิยม ไม่ชอบเรื่องราวที่โหดร้าย หรือถึงจะมีส่วนที่ร้ายก็จะต้องแพ้ภัยตัว ชอบเห็นผลแห่งการทำความดี ชอบที่จะรู้สึกว่า การทำความดีไม่มีที่สูญเปล่าเลย
อ่านรอบนี้มีส่วนที่แตกต่างจากทุกรอบที่ผ่านมาตรงที่ เราอินในบางเหตุการณ์ที่ก่อนหน้านี้ไม่อินเท่าไหร่ ส่วนที่เคยอินมากๆ ก็ไม่มากเท่าเดิมแล้ว อาจจะเพราะด้วยอารมณ์ความรู้สึก ณ ตอนที่อ่านแตกต่างกัน หรือจะเพราะความคิดความอ่าน และวัย ด้วยแหละมั้งคะ
แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน วินธัย ก็คือนิยายและผู้ชายที่ดีที่สุดสำหรับเราค่ะ
คิดถึงคุณศรีสุรางค์มาก อยากอ่านนิยายเรื่องใหม่อีกจังเลยค่ะ
ปล.ข้างล่างนี่รีวิวของเดิมนะคะ
-------------------------------
*เผลอกดลบรีวิวเล่มที่รักที่สุดนี้ไปได้ไงไม่ได้รู้ค่ะ เอาข้อความเก่ามาแก้ไขเล็กน้อยนะคะ*
คืออันดับหนึ่งในดวงใจตลอดมาเลยค่ะ
อย่างแรกที่เด่นชัดของเรื่องนี้เลยคือ ภาษา ภาษาสวยมาก ค่อนข้างยากในช่วงแรกๆ เพราะเป็นอินโทรที่พูดถึงเหตุการณ์อนาคต เอ๊ะ ไม่เรียกสปอยด์ใช่ไหมคะ
ชอบราชองครักษ์วินธัยมาก ไม่สิ ต้องบอกว่ารักมากต่างหาก
ผู้ชายอะไรแสนดีได้ขนาดนี้ มากกว่านี้ก็ออกบวชแสวงหานิพพานแล้วค่ะ ดีจริงๆ รักจังเลย
เพ้อในความรักของเกษราด้วยค่ะ รักเพราะรัก ไม่ได้รักเพราะเกียรติยศใดๆเลย
ยามพระราชธิดาทุกข์ใจกันแสงคำนึงถึงองครักษ์ของพระองค์ รู้เลยว่ารักมากขนาดไหน
คนอ่านก็รักพอๆ กับองค์เกษรานี่แหละค่ะ ^^
แล้วกรี๊ดกร๊าดชื่อบท "รู้ตัวว่ารัก" มาก ทั้งๆที่รู้ตัวปุ๊บดราม่าปั๊บเลย แต่ก็ชอบ
คุณธรรมในเรื่องนำเสนอได้ดีมากค่ะ ชอบตอนวินธัยกลับเมืองเกิด
กลับไปเป็นองค์ภาวินด้วยความดีของพระองค์เอง ดีมากๆ ชอบตรงนี้มาก
คือ ให้บรรยายมากแค่ไหนก็บอกความชอบได้ไม่สิ้นสุดจริงๆ
เอาเป็นว่า สรุปสั้นๆ
ชอบทุกอย่างในเรื่องเลยค่ะ
ชอบความดีมีคุณธรรมของพระเอกที่หนึ่ง
ชอบความรักของพระนางเป็นที่สอง เพราะเป็นความรักแบบความผูกพันซึมลึก
อยากให้ทุกคนได้อ่าน เจอใครก็แนะนำมาหมดแล้วค่ะ ดีมากจริงๆ
ต้องขอบคุณคุณศรีสุรางค์ ขอบคุณมากๆที่เขียนนิยายที่มีคุณค่ามากขนาดนี้
เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ รัก
อ่านจบ อีกรอบแล้ว รอบที่เท่าไหร่แล้ว…
ถึงตอนจบทีไรแล้วเศร้า อยากอยู่ด้วยกันไปอีกยาวๆ อยากมีวินธัยไว้คอยพูดอะไรดีๆให้ฟังทุกๆวันบ้างจังเลยค่ะ
"…ทูลกระหม่อม หากทรงประพฤติแต่สิ่งดีงาม เหมาะสมกาลเทศะ บุคคลและเรื่องราวแล้ว เกรงไปใยจะไม่ประสบสุขเล่าพระเจ้าค่ะ สิ่งร้ายๆ เกินการคาดหมายใดๆ นั้นแก้ได้ด้วยการทำจิตให้ดี ตั้งจิตไว้ให้ถูกต้อง แล้วเรียนรู้แก้ไขไปตามทางชีวิต ดังนั้นไม่ว่าสิ่งใดเกิดขึ้น ดีฤาร้าย จะทรงเพิ่มพูนสติปัญญาขึ้น ทรงอภัยแล้วเจริญเมตตาขึ้น สั่งสมแต่บุญบารมีคือความดีที่ทำขึ้น เช่นนี้แล้ว ผู้ไม่ใช่เจ้าหญิงก็จะเป็นดุจเจ้าหญิง ผู้ซึ่งเป็นเจ้าหญิงอยู่แล้วก็จะมีความสุขตลอดไปพระเจ้าค่ะ"
และคำตอบของพระธิดาก็ตรงกับใจที่สุด
"อาบหัวใจเราด้วยคำเช่นนี้เถิดไพเราะนัก"
จะมีนิยายสักกี่เรื่องที่ยกระดับจิตใจเราให้สูงขึ้น และทำให้ใจอุ่นอวลไปกับความรักที่มั่นคงได้พร้อมๆ กันแบบนี้
------------------------------
25 พ.ค. 2563
ถ้ารวมรอบที่อ่านแบบไม่ละเอียดมากเข้าไปด้วย ก็อ่านเกือบสิบรอบแล้วค่ะ แต่รอบนี้อ่านละเอียดมากกว่าทุกๆ รอบ ค่อยๆ ละเลียดไปทีละคำ รู้สึกโลกสวยงาม เหมือนถูกกล่อมเกลาจิตใจ มีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่านจริงๆ
เป็นนิยายที่อยู่อันดับหนึ่งสำหรับเรามาตลอดไม่เคยมีใครแทนที่ได้เลย และแน่นอนว่าองค์ภาวิน หรือราชวัลลภวินธัย ก็คือพระเอกเบอร์หนึ่งตลอดกาลเช่นกัน
แอบๆ มาคิดดูแล้ว อาจจะเพราะเป็นคนอ่านสายสุขนิยม ไม่ชอบเรื่องราวที่โหดร้าย หรือถึงจะมีส่วนที่ร้ายก็จะต้องแพ้ภัยตัว ชอบเห็นผลแห่งการทำความดี ชอบที่จะรู้สึกว่า การทำความดีไม่มีที่สูญเปล่าเลย
อ่านรอบนี้มีส่วนที่แตกต่างจากทุกรอบที่ผ่านมาตรงที่ เราอินในบางเหตุการณ์ที่ก่อนหน้านี้ไม่อินเท่าไหร่ ส่วนที่เคยอินมากๆ ก็ไม่มากเท่าเดิมแล้ว อาจจะเพราะด้วยอารมณ์ความรู้สึก ณ ตอนที่อ่านแตกต่างกัน หรือจะเพราะความคิดความอ่าน และวัย ด้วยแหละมั้งคะ
แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน วินธัย ก็คือนิยายและผู้ชายที่ดีที่สุดสำหรับเราค่ะ
คิดถึงคุณศรีสุรางค์มาก อยากอ่านนิยายเรื่องใหม่อีกจังเลยค่ะ
ปล.ข้างล่างนี่รีวิวของเดิมนะคะ
-------------------------------
*เผลอกดลบรีวิวเล่มที่รักที่สุดนี้ไปได้ไงไม่ได้รู้ค่ะ เอาข้อความเก่ามาแก้ไขเล็กน้อยนะคะ*
คืออันดับหนึ่งในดวงใจตลอดมาเลยค่ะ
อย่างแรกที่เด่นชัดของเรื่องนี้เลยคือ ภาษา ภาษาสวยมาก ค่อนข้างยากในช่วงแรกๆ เพราะเป็นอินโทรที่พูดถึงเหตุการณ์อนาคต เอ๊ะ ไม่เรียกสปอยด์ใช่ไหมคะ
ชอบราชองครักษ์วินธัยมาก ไม่สิ ต้องบอกว่ารักมากต่างหาก
ผู้ชายอะไรแสนดีได้ขนาดนี้ มากกว่านี้ก็ออกบวชแสวงหานิพพานแล้วค่ะ ดีจริงๆ รักจังเลย
เพ้อในความรักของเกษราด้วยค่ะ รักเพราะรัก ไม่ได้รักเพราะเกียรติยศใดๆเลย
ยามพระราชธิดาทุกข์ใจกันแสงคำนึงถึงองครักษ์ของพระองค์ รู้เลยว่ารักมากขนาดไหน
คนอ่านก็รักพอๆ กับองค์เกษรานี่แหละค่ะ ^^
แล้วกรี๊ดกร๊าดชื่อบท "รู้ตัวว่ารัก" มาก ทั้งๆที่รู้ตัวปุ๊บดราม่าปั๊บเลย แต่ก็ชอบ
คุณธรรมในเรื่องนำเสนอได้ดีมากค่ะ ชอบตอนวินธัยกลับเมืองเกิด
กลับไปเป็นองค์ภาวินด้วยความดีของพระองค์เอง ดีมากๆ ชอบตรงนี้มาก
คือ ให้บรรยายมากแค่ไหนก็บอกความชอบได้ไม่สิ้นสุดจริงๆ
เอาเป็นว่า สรุปสั้นๆ
ชอบทุกอย่างในเรื่องเลยค่ะ
ชอบความดีมีคุณธรรมของพระเอกที่หนึ่ง
ชอบความรักของพระนางเป็นที่สอง เพราะเป็นความรักแบบความผูกพันซึมลึก
อยากให้ทุกคนได้อ่าน เจอใครก็แนะนำมาหมดแล้วค่ะ ดีมากจริงๆ
ต้องขอบคุณคุณศรีสุรางค์ ขอบคุณมากๆที่เขียนนิยายที่มีคุณค่ามากขนาดนี้
เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ รัก
February 14, 2011
เป็นการใช้เวลาอ่านที่ยาวนานมากค่ะ ..
ยากดีมาก (คิดว่าชมนะ?? 555)
อ่านแล้วชื่นชมผู้แต่งมาก ...
ถ้าตัดทุกอย่างออกหมดก่อน ไม่ว่าจะเป็นพล็อตเรื่อง การดำเนินเรื่อง หรืออะไรก็ตาม
ก็ทึ่ง กับความสามารถและความทุ่มเท (ซึ่งเชื่อแน่ว่าต้องทั้งทุ่ม และเท แน่ ๆ .. หรือแต่งได้ชิล ๆ เลย ??)
ใช้ภาษาได้งดง���มค่ะ แต่งกลอนเก่งมาก รวมถึง การนำเอาส่วนของธรรมมะ มากล่าวถึงบ้าง
โดยที่เวลาอ่านไม่ได้รู้สึกว่า โดนยัดเยียดอยู่
ชื่นชมค่ะ
แต่ค่ะแต่ .. เมื่อนำเอา พล็อตเรื่อง การดำเนินเรื่อง ตัวละคร มารวมด้วย
คิดว่ามันออกจะเบา ๆ อ่อน ๆ ไปนิดนึง ..
ตัวละครต่าง ๆ ชิลดี .. แต่บางครั้งก็มีคิดว่า ชิลกันไปไหม??
รู้สึกว่ามันจะออกง่าย ๆ ไปหมด จะว่าดีมันก็ดี ไม่เครียดดี
แต่ก็จะรู้สึกว่ามันจะเบาไปหน่อย
การดำเนินเรื่อง .. ก็เรื่อย ๆ ดีค่ะ แต่ช่วงหลัง ๆ เหมือนย่อย่นเกินไปหน่อย
ยิ่งช่วงไปเอาบัลลังก์คืนนั้น .. สี่-ห้า บทสุดท้าย เท่านั้นเอง(จริงๆ คือยังไม่อยากให้จบ)
รวมถึงว่า จะเป็นการเล่า มากกว่าจะเป็นเหตุการณ์ที่ดำเนินไป
รวมถึงการเอาบัลลังก์คืนได้ โดยไม่เสียเลือดเนื้อซักหยด ..
ก็เห็นถึงความเก่งของผู้แต่งนะคะ ..
แต่จริง ๆ แล้วเราควรจะเห็นเป็นความเก่งของวินธัยใช่ไหม ??
อ่านแล้วเหมือนวินธัยอยู่เฉย ๆ แล้วบัลลังก์ก็หล่นปุ๊มาน่ะ
(ขอแซวผู้แต่งหน่อย .. แต่งเรื่องได้ นางงามมาก ๆ.. world peace สุด ๆ)
สรุป..
ขอหักออกออก 1 ดาวค่ะ ตัวละครชิลกันไปหน่อย
ก็เหลือ 5 ดาว ... ตอนแรกกะให้ 6 ดาวน่ะ :)
ยากดีมาก (คิดว่าชมนะ?? 555)
อ่านแล้วชื่นชมผู้แต่งมาก ...
ถ้าตัดทุกอย่างออกหมดก่อน ไม่ว่าจะเป็นพล็อตเรื่อง การดำเนินเรื่อง หรืออะไรก็ตาม
ก็ทึ่ง กับความสามารถและความทุ่มเท (ซึ่งเชื่อแน่ว่าต้องทั้งทุ่ม และเท แน่ ๆ .. หรือแต่งได้ชิล ๆ เลย ??)
ใช้ภาษาได้งดง���มค่ะ แต่งกลอนเก่งมาก รวมถึง การนำเอาส่วนของธรรมมะ มากล่าวถึงบ้าง
โดยที่เวลาอ่านไม่ได้รู้สึกว่า โดนยัดเยียดอยู่
ชื่นชมค่ะ
แต่ค่ะแต่ .. เมื่อนำเอา พล็อตเรื่อง การดำเนินเรื่อง ตัวละคร มารวมด้วย
คิดว่ามันออกจะเบา ๆ อ่อน ๆ ไปนิดนึง ..
ตัวละครต่าง ๆ ชิลดี .. แต่บางครั้งก็มีคิดว่า ชิลกันไปไหม??
รู้สึกว่ามันจะออกง่าย ๆ ไปหมด จะว่าดีมันก็ดี ไม่เครียดดี
แต่ก็จะรู้สึกว่ามันจะเบาไปหน่อย
การดำเนินเรื่อง .. ก็เรื่อย ๆ ดีค่ะ แต่ช่วงหลัง ๆ เหมือนย่อย่นเกินไปหน่อย
ยิ่งช่วงไปเอาบัลลังก์คืนนั้น .. สี่-ห้า บทสุดท้าย เท่านั้นเอง(จริงๆ คือยังไม่อยากให้จบ)
รวมถึงว่า จะเป็นการเล่า มากกว่าจะเป็นเหตุการณ์ที่ดำเนินไป
รวมถึงการเอาบัลลังก์คืนได้ โดยไม่เสียเลือดเนื้อซักหยด ..
ก็เห็นถึงความเก่งของผู้แต่งนะคะ ..
แต่จริง ๆ แล้วเราควรจะเห็นเป็นความเก่งของวินธัยใช่ไหม ??
อ่านแล้วเหมือนวินธัยอยู่เฉย ๆ แล้วบัลลังก์ก็หล่นปุ๊มาน่ะ
(ขอแซวผู้แต่งหน่อย .. แต่งเรื่องได้ นางงามมาก ๆ.. world peace สุด ๆ)
สรุป..
ขอหักออกออก 1 ดาวค่ะ ตัวละครชิลกันไปหน่อย
ก็เหลือ 5 ดาว ... ตอนแรกกะให้ 6 ดาวน่ะ :)
August 9, 2020
ชื่นชมในความงดงามทางภาษาทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจของผู้เขียนมากๆค่ะ
เป็นยี่เกฝรั่งอีกเรื่อง ที่ให้ความรู้สึกเหมือนได้อ่าน ‘ดั่งดวงหฤทัย’ และ ‘เลือดขัตติยา’ อีกครั้งในหลายๆแง่มุม
เป็นเรื่องที่ค่อนข้างหนามาก อีกทั้งด้วยศัพท์ชั้นสูงหรือแม้แต่ราชาศัพท์ที่ไม่คุ้นเคยเลยอาจทำให้อ่านไปต้องคิดคำนึงถึงนัยยะหรือความหมายที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อ ทำให้สนุกไปอีกแบบ ดูท้าทายตัวเองดี ทำให้นึงถึงการถอดความในวิชาภาษาไทยตอนเรียนเลยค่ะ
ในส่วนพล็อตเรื่องแนวเจ้าหญิงวุ่นวายกับองครักษ์หนุ่มผู้มีที่มาลึกลับ อาจจะไม่ได้เป็นพล็อตแปลกใหม่อะไรนัก (ก็จะให้แปลกอะไรเนอพเรื่องนี้ก็ตีพิมพ์มาหลายปีอยู่เหมือนกัน) ยังคงรักต่างชนชั้นฐานันดร ต้องหักห้ามกายใจ แต่ไฉนเลยจะทำได้ เมื่อความรักมันปักอกปักใจเสียขนาดนั้น
ตรงที่ทำให้ชะงักคือ หลังจากพระเอกคืนศักดิ์เดิม สรรพนามกิริยาที่แสดงต่อกันกับนางเอกแอบทำให้ไม่สนิทใจเท่าเดิมเสียแล้วละค่ะ แต่ชอบที่พระเจ้าพี่ทรงประชวรแพ้ท้องแทนเจ้าน้องเสียหลายวัน น่ารักดีค่ะ
เรื่องนี้เหมาะกับคนไม่รีบมีเวลาให้ อยากจะละเลียดอ่าน และชอบแนวเจ้าหญิงเจ้าชายผูกด้วยขนบประเพณีในรั้วในวังน่าจะมีความสุขอิ่มเอมใจได้ไม่ยาก
เป็นยี่เกฝรั่งอีกเรื่อง ที่ให้ความรู้สึกเหมือนได้อ่าน ‘ดั่งดวงหฤทัย’ และ ‘เลือดขัตติยา’ อีกครั้งในหลายๆแง่มุม
เป็นเรื่องที่ค่อนข้างหนามาก อีกทั้งด้วยศัพท์ชั้นสูงหรือแม้แต่ราชาศัพท์ที่ไม่คุ้นเคยเลยอาจทำให้อ่านไปต้องคิดคำนึงถึงนัยยะหรือความหมายที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อ ทำให้สนุกไปอีกแบบ ดูท้าทายตัวเองดี ทำให้นึงถึงการถอดความในวิชาภาษาไทยตอนเรียนเลยค่ะ
ในส่วนพล็อตเรื่องแนวเจ้าหญิงวุ่นวายกับองครักษ์หนุ่มผู้มีที่มาลึกลับ อาจจะไม่ได้เป็นพล็อตแปลกใหม่อะไรนัก (ก็จะให้แปลกอะไรเนอพเรื่องนี้ก็ตีพิมพ์มาหลายปีอยู่เหมือนกัน) ยังคงรักต่างชนชั้นฐานันดร ต้องหักห้ามกายใจ แต่ไฉนเลยจะทำได้ เมื่อความรักมันปักอกปักใจเสียขนาดนั้น
ตรงที่ทำให้ชะงักคือ หลังจากพระเอกคืนศักดิ์เดิม สรรพนามกิริยาที่แสดงต่อกันกับนางเอกแอบทำให้ไม่สนิทใจเท่าเดิมเสียแล้วละค่ะ แต่ชอบที่พระเจ้าพี่ทรงประชวรแพ้ท้องแทนเจ้าน้องเสียหลายวัน น่ารักดีค่ะ
เรื่องนี้เหมาะกับคนไม่รีบมีเวลาให้ อยากจะละเลียดอ่าน และชอบแนวเจ้าหญิงเจ้าชายผูกด้วยขนบประเพณีในรั้วในวังน่าจะมีความสุขอิ่มเอมใจได้ไม่ยาก
July 11, 2020
อิ่มใจและสุขใจหลังจากที่อ่านจบ มันเป็นรักต่างชั้นวรรณะ(รึเปล่า)
วินธัยคือผู้ชายที่คู่ควร ปราบเด็กดื้อ เจ้าหญิงได้อยู่มัด
นางเอกแก่นเซี่ยวแถมเอาแต่ใจเป็นที่หนึ่ง จากที่เรียกตัวพระเอกให้มาเป็นทหารของตัวเองเพื่อแกล้งเขา แต่กับได้คนสนิทที่เเสนรู้ทันและรู้ใจแทน
ยังมีปัญหาหลายๆอย่าง ทั้งเจ้าหญิงถูกลอบฆ่า ประเทศที่พระเอกจากมา
ความในใจทั้งของพระนาง กว่าจะได้รักและครองคู่กันไม่ง่ายเลย
ไหนจะรักกันแต่แสดงออกมาให้เห็นไม่ได้อีก ทั้งหมดนี่ลุ้นมาก ไม่ผิดหวัง แต่ภาษาคืออ่านยากมากกกกกกเช่นกันค่ะ
วินธัยคือผู้ชายที่คู่ควร ปราบเด็กดื้อ เจ้าหญิงได้อยู่มัด
นางเอกแก่นเซี่ยวแถมเอาแต่ใจเป็นที่หนึ่ง จากที่เรียกตัวพระเอกให้มาเป็นทหารของตัวเองเพื่อแกล้งเขา แต่กับได้คนสนิทที่เเสนรู้ทันและรู้ใจแทน
ยังมีปัญหาหลายๆอย่าง ทั้งเจ้าหญิงถูกลอบฆ่า ประเทศที่พระเอกจากมา
ความในใจทั้งของพระนาง กว่าจะได้รักและครองคู่กันไม่ง่ายเลย
ไหนจะรักกันแต่แสดงออกมาให้เห็นไม่ได้อีก ทั้งหมดนี่ลุ้นมาก ไม่ผิดหวัง แต่ภาษาคืออ่านยากมากกกกกกเช่นกันค่ะ
January 22, 2018
เป็นคนชอบอ่านนิยายและอ่านมาหลายเรื่องมากจนแทบนับไม่ถ้วน แต่บอกได้เลยว่ารักเรื่องนี้ที่สุดค่ะ ตราตรึงใจไปกับความรักที่แสนอบอุ่นของพระเอกที่มีให้กับนางเอก รักในความดีของพระเอกมาก วินธัยคือผู้ชายในฝันของเราชัดๆ เป็นเรื่องที่หยิบมาอ่านบ่อยๆโดยไม่เบื่อเลยค่ะ
รักเรื่องนี้แค่ไหนน่ะหรอ รักขนาดที่ว่าสั่งซื้อมาเก็บเพิ่มอีกหนึ่งเล่มเลยล่ะค่ะ
อยากให้เอามาทำเป็นละครนะคะ แต่ก็กลัวจะโดนเอามาปู้ยี่ปู้ยำหมด ให้เป็นนิยายที่สวยงามในจินตการของเราแบบนี้ก็พอแล้วล่ะค่ะ
รักเรื่องนี้แค่ไหนน่ะหรอ รักขนาดที่ว่าสั่งซื้อมาเก็บเพิ่มอีกหนึ่งเล่มเลยล่ะค่ะ
อยากให้เอามาทำเป็นละครนะคะ แต่ก็กลัวจะโดนเอามาปู้ยี่ปู้ยำหมด ให้เป็นนิยายที่สวยงามในจินตการของเราแบบนี้ก็พอแล้วล่ะค่ะ
December 3, 2015
ถ้าให้เปรียบเทียบหนังสือเล่มนี้ก็เหมือนกับหญิงงามที่ใส่สร้อย มงกุฎ เข็มขัด ต่างหู ประดับอัญมณีเลอค่า แต่พอมอง เหมือนเครื่องสวมใส่ทั้งหลายต่างดึงความสนใจกันและกันเอง จะมองต่างหู สร้อยคอก็เด่น จะมองจี้ เพชรที่ประดับตัวเรือนก็กลบ จะมองความงามคนสวมก็มองไม่ชัด เพราะแสงระยิบระยับจากเครื่องประดับสะท้อนเข้าตา
ดีไหม ดี สวยไหม สวย แต่ไม่รู้ว่าจุดเด่นหรือจุดที่ต้องการให้คนจับจ้องคือตรงไหน
เพราะฉะนั้นเรื่องนี้จะมีส่วนที่โอชอบและรู้สึกติดขัดอยู่รวมกัน
เริ่มที่จุดโออ่านแล้วติดขัดก่อน
1. เข้าใจยาก
2. ระวังสรรพนาม
3. วรรคและย่อหน้าทำให้สับสน
4. จับประเด็นยาก
กลับเข้าเนื้อเรื่อง
โอชอบต้น กลาง ค่อน แต่รู้สึกว่าช่วงปลายค่อนข้างเนือย อาจเพราะโอคาดหวังท้ายอลังการด้วยแหละนะ
รู้สึกการโยงประเด็นช่วงต้นกับท้ายไม่ค่อยเข้าเนื้อกันด้วย ไม่ว่ายูงทองหรือสีตลา น่าจะเพราะทั้งยูงทองและสีตลาที่ควรจะเป็นแกนหลักยังไม่เด่นพอ
เปิดตัวบทแรก ถ้าโอมีแค่บทแรกอยู่ในมือ แล้วต้องเลือกว่าอยากอ่านต่อหรือไม่ โอจะไม่อ่านต่อค่ะ เพราะงง ไม่ได้งงแบบชวนอยากรู้ต่อ แต่เป็นแบบชวนสงสัยว่าตอนต่อไปจะสับสนกว่านี้อีกไหม ไม่รู้สึกถูกดึงดูดค่ะ ลักษณะของเรื่องนี้ โอว่าเล่าเรื่องตามลำดับจะเห็นภาพชัดแล้วรู้สึกต่อเนื่องติดลมมากกว่า
นางเอก เจ้าหญิงเกษรา ชื่อเต็มจำไม่ได้ น้องน้อย เด็กแก่นเซี้ยว ชอบเล่นซน ถูกตามใจตั้งแต่เล็กเลยหุนหัน ไม่กลัวใคร เอาแต่ใจตัวเอง แต่ไม่ลืมเอาใจใส่ผู้อื่น
คำจำกัดความ เด็กแผลง ใจดี
ถ้าเป็นคนรัก คงเอ็นดู
ถ้าเป็นพ่อแม่ คงอยากเอาหัวโขกผนังวันละสามครั้งหลังอาหาร
พระเอก วินธัย องครักษ์ที่เจ้าหญิงเกษราไปบังคับเอามาเป็นของตัวเอง นิสัยใจเย็น รักสงบ รอบคอบ รับผิดชอบ ความคิดความอ่านลึกซึ้ง สายตากว้างไกล ไม่เคยโกรธเกลียดใคร ดีไปหมด ข้อเสียเธอคืออะไรช่วยบอกที
คำจำกัดความ อีกนิดก็จะบวชละ
ถ้าเป็นคนรัก คงรักสุดหัวใจ พร้อมหวาดหวั่นว่าเธอจะทิ้งฉันไปใต้ร่มกาสาวพัสตร์หรือไม่
ถ้าเป็นพ่อแม่ ดั่งแก้วตาดวงใจ
บ่นไปเยอะ คิดว่าโอไม่ชอบล่ะสิ ฮ่าๆ จริงๆ เรื่องนี้ชอบนะคะ เข้าประเด็นส่วนที่ชอบเลย
1. หลายเรื่องของคนเขียนมักจะถูกโยงเข้าหาพระธรรมคำสอน แน่นอนว่ารวมถึงเรื่องนี้ด้วย ซึ่งทำได้ดี กลมกลืนเข้ากับเนื้อเรื่อง และคนอ่านก็ได้รับสารครบถ้วน ไม่โดดออกมาหรือรู้สึกถูกยัดเยียดป้อน ส่วนนี้โอชอบมาก
2. ภาษา ติดเรื่องภาษา ก็ชมเรื่องภาษา ไม่ง่ายที่จะเขียนเรื่องหนึ่งหนึ่งที่มีความแตกต่างจากเรื่องอื่นใด นอกจากความชอบก็ต้องค้นคว้า ทำความเข้าใจอย่างต่อเนื่องด้วย ของยากมักมีคุณค่า
3. บทสนทนาเป็นธรรมชาติ ในข้อจำกัดความต่างชั้นนั้นๆ นายทหารชั้นเดียวกันคุยกัน ชั้นผู้น้อยคุยกับชั้นผู้ใหญ่ คุยกับลูกชาวบ้าน คุยกับผู้มียศ จะแตกต่างชัดเจนทุกระดับ แต่เป็นธรรมชาติ
4. มีหลายรสชาติ ชอบรสขำมากพิเศษ เป็นสายบันเทิงค่ะ เจ้าชายอร้อยคนนั้นดิฉันปลื้ม ฮ่าๆ ช่วงท้ายรสนี้หายไปหน่อย แต่ก็โอเค รับได้เพราะเนื้อหาอาจไม่เอื้อให้ไปทางนั้น
ดาว 5 - หักความเข้าใจยาก 1 + ค่าความยาก 0.5 = 4.5
ถ้าถามว่าขาดอะไร คิดว่าขาดความคมค่ะ แบบอ่านแล้วสะดุ้ง บาดเป็นแผลซิบๆ แต่โดยรวมชอบนะ
ใครชอบเจ้าหญิงเจ้าชาย ภาษาสวยๆ ร้อยกรอง กาพย์กลอนฉันท์ ก็มาอ่านเทอญ
อ่านแบบจัดเต็ม http://www.bloggang.com/viewdiary.php...
ดีไหม ดี สวยไหม สวย แต่ไม่รู้ว่าจุดเด่นหรือจุดที่ต้องการให้คนจับจ้องคือตรงไหน
เพราะฉะนั้นเรื่องนี้จะมีส่วนที่โอชอบและรู้สึกติดขัดอยู่รวมกัน
เริ่มที่จุดโออ่านแล้วติดขัดก่อน
1. เข้าใจยาก
2. ระวังสรรพนาม
3. วรรคและย่อหน้าทำให้สับสน
4. จับประเด็นยาก
กลับเข้าเนื้อเรื่อง
โอชอบต้น กลาง ค่อน แต่รู้สึกว่าช่วงปลายค่อนข้างเนือย อาจเพราะโอคาดหวังท้ายอลังการด้วยแหละนะ
รู้สึกการโยงประเด็นช่วงต้นกับท้ายไม่ค่อยเข้าเนื้อกันด้วย ไม่ว่ายูงทองหรือสีตลา น่าจะเพราะทั้งยูงทองและสีตลาที่ควรจะเป็นแกนหลักยังไม่เด่นพอ
เปิดตัวบทแรก ถ้าโอมีแค่บทแรกอยู่ในมือ แล้วต้องเลือกว่าอยากอ่านต่อหรือไม่ โอจะไม่อ่านต่อค่ะ เพราะงง ไม่ได้งงแบบชวนอยากรู้ต่อ แต่เป็นแบบชวนสงสัยว่าตอนต่อไปจะสับสนกว่านี้อีกไหม ไม่รู้สึกถูกดึงดูดค่ะ ลักษณะของเรื่องนี้ โอว่าเล่าเรื่องตามลำดับจะเห็นภาพชัดแล้วรู้สึกต่อเนื่องติดลมมากกว่า
นางเอก เจ้าหญิงเกษรา ชื่อเต็มจำไม่ได้ น้องน้อย เด็กแก่นเซี้ยว ชอบเล่นซน ถูกตามใจตั้งแต่เล็กเลยหุนหัน ไม่กลัวใคร เอาแต่ใจตัวเอง แต่ไม่ลืมเอาใจใส่ผู้อื่น
คำจำกัดความ เด็กแผลง ใจดี
ถ้าเป็นคนรัก คงเอ็นดู
ถ้าเป็นพ่อแม่ คงอยากเอาหัวโขกผนังวันละสามครั้งหลังอาหาร
พระเอก วินธัย องครักษ์ที่เจ้าหญิงเกษราไปบังคับเอามาเป็นของตัวเอง นิสัยใจเย็น รักสงบ รอบคอบ รับผิดชอบ ความคิดความอ่านลึกซึ้ง สายตากว้างไกล ไม่เคยโกรธเกลียดใคร ดีไปหมด ข้อเสียเธอคืออะไรช่วยบอกที
คำจำกัดความ อีกนิดก็จะบวชละ
ถ้าเป็นคนรัก คงรักสุดหัวใจ พร้อมหวาดหวั่นว่าเธอจะทิ้งฉันไปใต้ร่มกาสาวพัสตร์หรือไม่
ถ้าเป็นพ่อแม่ ดั่งแก้วตาดวงใจ
บ่นไปเยอะ คิดว่าโอไม่ชอบล่ะสิ ฮ่าๆ จริงๆ เรื่องนี้ชอบนะคะ เข้าประเด็นส่วนที่ชอบเลย
1. หลายเรื่องของคนเขียนมักจะถูกโยงเข้าหาพระธรรมคำสอน แน่นอนว่ารวมถึงเรื่องนี้ด้วย ซึ่งทำได้ดี กลมกลืนเข้ากับเนื้อเรื่อง และคนอ่านก็ได้รับสารครบถ้วน ไม่โดดออกมาหรือรู้สึกถูกยัดเยียดป้อน ส่วนนี้โอชอบมาก
2. ภาษา ติดเรื่องภาษา ก็ชมเรื่องภาษา ไม่ง่ายที่จะเขียนเรื่องหนึ่งหนึ่งที่มีความแตกต่างจากเรื่องอื่นใด นอกจากความชอบก็ต้องค้นคว้า ทำความเข้าใจอย่างต่อเนื่องด้วย ของยากมักมีคุณค่า
3. บทสนทนาเป็นธรรมชาติ ในข้อจำกัดความต่างชั้นนั้นๆ นายทหารชั้นเดียวกันคุยกัน ชั้นผู้น้อยคุยกับชั้นผู้ใหญ่ คุยกับลูกชาวบ้าน คุยกับผู้มียศ จะแตกต่างชัดเจนทุกระดับ แต่เป็นธรรมชาติ
4. มีหลายรสชาติ ชอบรสขำมากพิเศษ เป็นสายบันเทิงค่ะ เจ้าชายอร้อยคนนั้นดิฉันปลื้ม ฮ่าๆ ช่วงท้ายรสนี้หายไปหน่อย แต่ก็โอเค รับได้เพราะเนื้อหาอาจไม่เอื้อให้ไปทางนั้น
ดาว 5 - หักความเข้าใจยาก 1 + ค่าความยาก 0.5 = 4.5
ถ้าถามว่าขาดอะไร คิดว่าขาดความคมค่ะ แบบอ่านแล้วสะดุ้ง บาดเป็นแผลซิบๆ แต่โดยรวมชอบนะ
ใครชอบเจ้าหญิงเจ้าชาย ภาษาสวยๆ ร้อยกรอง กาพย์กลอนฉันท์ ก็มาอ่านเทอญ
อ่านแบบจัดเต็ม http://www.bloggang.com/viewdiary.php...
August 5, 2010
"วินธัย" เป็นหนังสือเล่มแรกที่ได้มีโอกาสอ่านของเจ้าของนามปากกา "ศรีสุรางค์" ใครเนี่ยไม่เคยได้ยินเลยแต่เสียงลือเสียงเล่าอ้างนั้นทำให้สนใจอยากเป็นเจ้าของหนังสือเล่มนี้และหลงรักนักเขียนคนนี้ทันทีที่ได้เริ่มอ่าน ตอนแรกที่อ่านทำให้นึกถึงเรื่องในฝันของโรสลาเรนเพราะสภาพแวดล้อมและภูมิอากาศคล้ายคลึงกัน แต่อ่านไปอ่านไปชอบมากกว่าในฝันอีกค่ะเพราะรู้สึกว่าความโรแมนติคของพระเอกนางเอกนั้นจับต้องได้ เพราะไม่ได้เพียงเขียนจดหมายหากันและสุดท้ายก็ยังไม่สมหวังในรักอีก เป็นความหวานปนน้ำตาที่ทรมานใจคนอ่านมากกกกก อ่านจบไปแล้ว 3 วันยังเศร้าไม่หาย นอกเรื่องไปไกลกลับมาที่วินธัยต่อดีกว่า นอกจากความหวานแล้วยังชอบพล๊อตเรื่องและคาแรคเตอร์ของตัวละครที่ไม่ดราม่ามากเกินไปและร้อยกรองแสนไพเราะที่แทรกอยู่ก็พอเหมาะพอควร อ่านแล้วสงสารคนแต่งว่ากว่าจะคัดสรรถ้อยคำมาแต่ละคำเนี่ยประณีตบรรจงสร้างขนาดไหน อ่านจบแล้วยังคิดอยู่ว่าคุณแอนกล้ามากนะคะที่เขียนหนังสือเล่มนี้ เพราะผลงานอย่างนี้เนี่ยจะเป็นเหมือน masterpiece ที่จะเขียนให้ได้อีกนั้นไม่ง่ายเลย ตอนจะให้คะแนนเนี่ยลำบากใจมากค่ะ 5 ดาวเนี่ยน้อยไปนะคะในความรู้สึกเต็มอิ่มแบบนี้ เอาไปเลยค่ะ 7 ดาว อิอิ
December 15, 2012
ด้วยความที่ติดใจภาษาเขียนของนักเขียนท่านนี้มาจากเรื่องดาราแดง และธารทับทิม
เลยมาเจอเล่มนี้เข้า มี 5 ดาว อยากจะให้เกินกว่านี้ เรื่องราวปริศนาของชายหนุ่มที่ชื่อวินธัย
บทสนทนาพูดคุยระหว่่างองค์หญิงกับองครักษ์ เต็มไปด้วยการสนทนาแบบชาญฉลาด
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องภาษา ยกให้เป็นสุดยอดนิยายเพราะภาษาสวยมาก รวมไปถึงบทกลอนเพราะๆในเรื่อง
ความรักของพระนางอ่านแล้วซาบซึ้ง หยิบมาอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก เรื่องนี้ติดเพียงอย่างเดียว
เพราะภาษาสวยเท่าไหร่ความยากในการอ่านก็ตามไปด้วย แต่ไม่ได้เป็นปัญหาหลักแต่อย่างใด
เพราะความสวยงามของเรื่องก็เกี่ยวกับภาษาในเรื่องด้วยเช่นกัน หลงรักความน่ารักขององค์หญิง
ความซุกซน และสิ่งที่พยายามทำเพื่อบ้านเมืองของตนเอง บอกได้คำเดียวว่าถ้าไม่ได้อ่านเสียดายแย่
เลยมาเจอเล่มนี้เข้า มี 5 ดาว อยากจะให้เกินกว่านี้ เรื่องราวปริศนาของชายหนุ่มที่ชื่อวินธัย
บทสนทนาพูดคุยระหว่่างองค์หญิงกับองครักษ์ เต็มไปด้วยการสนทนาแบบชาญฉลาด
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องภาษา ยกให้เป็นสุดยอดนิยายเพราะภาษาสวยมาก รวมไปถึงบทกลอนเพราะๆในเรื่อง
ความรักของพระนางอ่านแล้วซาบซึ้ง หยิบมาอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก เรื่องนี้ติดเพียงอย่างเดียว
เพราะภาษาสวยเท่าไหร่ความยากในการอ่านก็ตามไปด้วย แต่ไม่ได้เป็นปัญหาหลักแต่อย่างใด
เพราะความสวยงามของเรื่องก็เกี่ยวกับภาษาในเรื่องด้วยเช่นกัน หลงรักความน่ารักขององค์หญิง
ความซุกซน และสิ่งที่พยายามทำเพื่อบ้านเมืองของตนเอง บอกได้คำเดียวว่าถ้าไม่ได้อ่านเสียดายแย่
July 11, 2012
เป็นหนังสือที่อ่านมานานมากตั้งแต่ปี 2547 และทุกวันนี้ก็ยังหยิบมาอ่านบ่อยๆไม่เบื่อเลย ชอบที่ภาษาสวย. อ่านง่าย มีจิตนาการที่คนอ่านพอนึกภาพตามได้ พระเอกรักนางเอกมากๆๆ ยอมนอนขดตัวอยู่ใกล้ๆเมื่อต้องติดคุกด้วยกัน. ยอมกระโดดน้ำลงไปช่วย ถึงแม้นว่ามีโทษถึงประหาร ขอเพียงให้ยินเพียงแค่เสียงลมหายใจก็พอใจแล้ว. เมื่อมองราชองค์รักษ์. ยืน เดินในขณะเผลอตัวก็ยังคงลักษณะของคนที่น่ายำเกรง เป็นที่สงสัยของคนทั่วไปว่าแม้แต่พระราชาก็ดูเหมือนจะพูดด้วยดีกับคนผู้นี้อยู่เสมอ. ปล. หนังสือเล่มนี้ใช้เป็นหมอนได้ด้วยนานมาก แถมมีภาคต่อ ภาคพิเศษ แอบพิมพ์มาไว้ด้วยกันอีกเลยยิ่งหนาเป็นพิเศษ
October 23, 2021
เล่มนี้ใช้เวลาอ่านนาน เพราะภาษาค่อนข้างยาก ผู้แต่งใช้ภาษาได้สละสลวยมาก ขอชื่นชมความพยายามของผู้แต่งค่ะ
วินธัย-ภาวิน เป็นพระเอกที่ละมุนมากๆ เป็นพระเอกในฝันของสาวๆ
เกษรา เฮี้ยว แต่น่ารัก ชอบในความรักมั่นคงของนาง
วินธัย-ภาวิน เป็นพระเอกที่ละมุนมากๆ เป็นพระเอกในฝันของสาวๆ
เกษรา เฮี้ยว แต่น่ารัก ชอบในความรักมั่นคงของนาง
August 20, 2014
ได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้าง ยอยศเรื่องนี้มานานแล้วค่ะ
พอได้อ่านแล้วก็รู้สึกสมตามที่ได้รับคำชมนั่นแหละค่ะ ทั้งการผูกเรื่อง คุณค่าวรรณศิลป์ คติธรรมที่แทรกอยู่ในเรื่อง งามพร้อมไม่มีที่ติจริงๆ
วินธัย พระเอกในเรื่องนี่เป็นเลิศด้านมธุรสวาจามากกกกกกกก ตอนแรกยังไม่ชินก็รู้สึกแปลกๆ ประสาคนจิตใจหยาบกระด้าง แต่พออ่านๆ ไปรึสึกเหมือนได้รับการขัดเกลาค่ะ หูยยยย พี่ชาย ชั้นจะละลายเป็นน้ำตาเทียนอยู่แล้ว
ไม่ใช่แค่อย่างเดียวนะคะ เธอยังเป็นคนดี๊ดี ดีจนดิฉันอ่านๆ ไปแล้วนึกสงสัยว่า ถ้าตอนจบมาแบบเธอจะมุ่งสู่ทางธรรมเข้าร่มกาสาวพัตร์จะไม่แปลกใจเลยทีเดียว
อ่านจบแล้วรู้สึกดีค่ะ เนื้อเรื่องหวานเจือขมเล็กน้อยพอกรุบกริบ ใครลังเลใจอยู่หยิบมาอ่านเลยค่ะไม่เสียใจแน่
เกือบลืม มีติดอยู่นิ้ดดด เดียว อยากอ่านเรื่องต่อจากนั้นของเจ้าหญิงสินีนาถกับเจ้าชายจากแคว้นทางใต้อ้ะ คิดว่าจะได้อ่านในตอนพิเศษก็ไม่มี เสียดายมากค่ะ
พอได้อ่านแล้วก็รู้สึกสมตามที่ได้รับคำชมนั่นแหละค่ะ ทั้งการผูกเรื่อง คุณค่าวรรณศิลป์ คติธรรมที่แทรกอยู่ในเรื่อง งามพร้อมไม่มีที่ติจริงๆ
วินธัย พระเอกในเรื่องนี่เป็นเลิศด้านมธุรสวาจามากกกกกกกก ตอนแรกยังไม่ชินก็รู้สึกแปลกๆ ประสาคนจิตใจหยาบกระด้าง แต่พออ่านๆ ไปรึสึกเหมือนได้รับการขัดเกลาค่ะ หูยยยย พี่ชาย ชั้นจะละลายเป็นน้ำตาเทียนอยู่แล้ว
ไม่ใช่แค่อย่างเดียวนะคะ เธอยังเป็นคนดี๊ดี ดีจนดิฉันอ่านๆ ไปแล้วนึกสงสัยว่า ถ้าตอนจบมาแบบเธอจะมุ่งสู่ทางธรรมเข้าร่มกาสาวพัตร์จะไม่แปลกใจเลยทีเดียว
อ่านจบแล้วรู้สึกดีค่ะ เนื้อเรื่องหวานเจือขมเล็กน้อยพอกรุบกริบ ใครลังเลใจอยู่หยิบมาอ่านเลยค่ะไม่เสียใจแน่
เกือบลืม มีติดอยู่นิ้ดดด เดียว อยากอ่านเรื่องต่อจากนั้นของเจ้าหญิงสินีนาถกับเจ้าชายจากแคว้นทางใต้อ้ะ คิดว่าจะได้อ่านในตอนพิเศษก็ไม่มี เสียดายมากค่ะ
January 1, 2016
ภาษาสวยบาดจิตบาดใจคนอ่านมาก
เนื้อเรื่องจะเรื่อยๆนะ ไม่ได้มีอะไรหวือหวามากมาย แต่ดีกรีการจิกหมอนนี่ ไม่แพ้เรื่องไหนเลย
วินธัยอ่อนโยน แค่จินตนาการตามก็อ่อนปวกเปียกไปหมด
วินธัยรักองค์หญิงได้อุ่นที่สุด!!!!!
คือขอบคุณคนเขียนอ่ะค่ะ เขียนได้ไงดีขนาดนี้คะ
ที่สำคัญ รักภาษาไทยขึ้นมากเลยค่ะ เป็นหนังสือที่ทำให้รู้คุณค่าและความงามของภาษาไทยที่ยอมรับเลยว่ามองข้ามไป
ไม่อ่านถือว่าผิดจริงๆค่ะ
เนื้อเรื่องจะเรื่อยๆนะ ไม่ได้มีอะไรหวือหวามากมาย แต่ดีกรีการจิกหมอนนี่ ไม่แพ้เรื่องไหนเลย
วินธัยอ่อนโยน แค่จินตนาการตามก็อ่อนปวกเปียกไปหมด
วินธัยรักองค์หญิงได้อุ่นที่สุด!!!!!
คือขอบคุณคนเขียนอ่ะค่ะ เขียนได้ไงดีขนาดนี้คะ
ที่สำคัญ รักภาษาไทยขึ้นมากเลยค่ะ เป็นหนังสือที่ทำให้รู้คุณค่าและความงามของภาษาไทยที่ยอมรับเลยว่ามองข้ามไป
ไม่อ่านถือว่าผิดจริงๆค่ะ
February 21, 2014
ตอนแรก ๆ อ่านแล้วงงมาก เพราะเอาตอนหลังๆม���ขึ้นต้น เพื่อย้อนกลับไป อ่านได้เรื่อยๆ เพลินๆ ค่ะ เนื้อเรื่องเรียบๆ น่ารักๆ ของเจ้าหญิงกับพระเอก ชอบตอนพิเศษสี่ตอนพราะได้เนื้อหาเยอะ ทำให้จบได้อย่างสมบูรณ์
Displaying 1 - 15 of 15 reviews