Nadat ik bij de huisarts had aangeklopt (ik liep eigenlijk al een jaar met stress en had geen energie meer over om ook maar iets uit te voeren) en van haar hoorde dat ik een burn-out heb, ging ik meteen op zoek naar een boek wat mij hier meer over kan vertellen. Ik mag dan wel op de bank liggen, maar dat betekent natuurlijk niet dat ik niet meer nieuwsgierig ben - ik heb namelijk gewoon nog steeds ADHD die in volle toeren zijn ding doet. Al snel kwam ik dit boek tegen, wat meteen mijn interesse had. Het is geschreven door een neurobioloog die zelf ook een burn-out heeft gehad en meer wilde weten over hoe het werkt in onze hersenen. Dit was precies wat ik zocht: een rationele uitleg over waarom mijn hersenen ineens mijn vijand zijn geworden.
Dit boek heeft me ontzettend geholpen! Nee, het heeft me niet meteen beter gemaakt of mij de holy grail aangeboden die dit wel kan doen, maar het gaf me wel inzicht over de werking van een burn-out en wat dit kan beinvloeden. Op een of andere manier is het heel fijn om te zien dat mijn emotionele disregulatie niet een teken van spontane zwakte is, maar een symptoom van hersenen die terug naar de oerstand zijn gegaan en een overschot aan cortisol bezitten. Natuurlijk was het soms ook confronterend. Een burn-out kan namelijk heel lang duren en bij elke herinnering hieraan ging ik meteen in paniek modus. Ook het gedeelte waarbij je je eigenlijk realiseert dat je jezelf te ver hebt laten gaan, dat je je lichamelijke, geestelijke en emotionele behoeften aan de kant hebt geschoven om te presteren, zette mij soms een flinke spiegel voor.
Uiteindelijk heeft het me vooral geleerd dat ik wel degelijk een ziekte heb op dit moment en dat dit niet een mindset is die ik mezelf heb aangepraat. Ook liet het me inzien dat het niet alleen aan mij te verwijten is dat ik dit heb, maar ook aan de manier van denken in deze maatschappij, hoe we met elkaar om gaan, en wat onze verwachtingen van elkaar zijn. Vooral heeft het me laten inzien dat, ondanks de rationele aspecten, er ook nog veel niet duidelijk is over de burn-out, maar dat dit niet betekent dat het daardoor niet 'echt' is. Eigenlijk moeten we soms weer een beetje terug naar onze vrienden van de romantische periode, waarbij iets niet logisch hoeft te zijn om echt te zijn en het vooral om het gevoel ging.
Of je nou al een burn-out hebt, juist wilt voorkomen of simpelweg meer erover wilt weten; dit boek is zeker een aanrader.