What do you think?
Rate this book
2475 นักเขียนผีแห่งสยาม
เมื่ออยู่ท่ามกลางความสิ้นหวัง การหวนกลับมาให้ความสนใจกับประวัติศาสตร์ต้องห้ามก็ปรากฎขึ้นอย่างแพร่หลายอย่างมีนัยยะสำคัญ ผู้คนหันมาสนใจประวัติศาสตร์ที่ถูกลบเลือนไปจากความทรงจำสังคมไทยที่สำคัญเรื่องหนึ่ง ซึ่งคือ เหตุการณ์ปฏิวัติสยามเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2475 อันเป็นการเคลื่อนไหวทางสังคมที่ยึดอำนาจจากรัฐบาลสมบูรณาญาสิทธิราชย์ และเปลี่ยนผ่านระบอบรัฐสยามให้มีรัฐธรรมนูญเป็นอำนาจสูงสุด จากกลุ่มคนที่ประกาศเรียกตนเองว่า ‘คณะราษฎร’
หนังสือนวนิยายภาพเล่มนี้ต้องการฉายภาพความเป็นมนุษย์ของบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ และขยายความรับรู้สภาพบ้านเมืองสยาม ภายใต้ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ผ่านตัวละครที่มีความนึกคิด ความหวาดกลัว ความรัก ความหวัง และความฝันที่ตนมีต่อการสร้างสังคมอุดมคติ ไม่ต่างจากสิ่งที่ผู้คนในสังคมไทยกำลังประสบอยู่ ณ ปัจจุบัน
เรื่องย่อ
ณ สยามประเทศ ภัยทุกข์ยากหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกัดกินความหวังในหัวใจผู้คนอย่างร้าวลึกและรุนแรง พระนครเต็มไปด้วยความหวาดระแวงต่ออาชญากรรมที่พร้อมเกิดขึ้นทุกวินาที นิภา นักหนังสือพิมพ์สาว ได้รับแจ้งหนังสือข่าวลับจากทางการว่า นักกฎหมายรุ่นใหม่จากปารีส ผู้สอนวิชากฎหมายบ้านเมืองสุดโต่ง อาจเสี่ยงเป็นภัยต่อบ้านเมือง ด้วยการเกี่ยวพันกับขบวนการคอมมิวนิสต์เพื่อโค่นล้มราชบัลลังก์สยาม
เพื่อสืบค้นหาความจริง นิภา พยายามติดตามความเคลื่อนไหวการเมืองของกลุ่มใต้ดินอย่างไม่ลดละ นั่นทำให้เธอพบเจอกับกลุ่มคนที่ประกาศเรียกตัวเองว่า ‘คณะราษฎร’ ขบวนการของข้าราชการรุ่นใหม่ที่มีเป้าหมายสูงสุด คือการมุ่งหวังการยึดอำนาจ จากกษัตริย์พระปกเกล้าฯ เพื่อเปลี่ยนระบอบการเมืองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ (Absolute Monarchy) ให้กลายเป็นระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ (Constitutional Monarchy)
นิภาจึงเข้ามาพัวพันระหว่างภารกิจของคณะราษฎรอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอจำเป็นต้องสวมหน้ากาก เพื่อใช้ชีวิตอยู่ระหว่างโลกสองโลก นั่นคือ โลกผู้โหยหาการเปลี่ยนแปลง และโลกผู้มีอำนาจ ในยามที่เธอต้องสืบข่าวลับให้แก่ฝ่ายคณะราษฎร นักเขียนสาวพบเจอกับเหตุการณ์มากมายที่เธอไม่คาดฝัน ทั้งการชิงไหวชิงพริบทางการเมือง ความหวาดกลัว มิตรภาพ การทรยศหักหลัง รวมไปถึงการตั้งคำถามต่อคุณค่า ความเป็นมนุษย์ในใจของเธอเอง
หนังสือนวนิยายภาพเล่มนี้ต้องการฉายภาพความเป็นมนุษย์ของบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ และขยายความรับรู้สภาพบ้านเมืองสยาม ภายใต้ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ผ่านตัวละครที่มีความนึกคิด ความหวาดกลัว ความรัก ความหวัง และความฝันที่ตนมีต่อการสร้างสังคมอุดมคติ ไม่ต่างจากสิ่งที่ผู้คนในสังคมไทยกำลังประสบอยู่ ณ ปัจจุบัน
เรื่องย่อ
ณ สยามประเทศ ภัยทุกข์ยากหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกัดกินความหวังในหัวใจผู้คนอย่างร้าวลึกและรุนแรง พระนครเต็มไปด้วยความหวาดระแวงต่ออาชญากรรมที่พร้อมเกิดขึ้นทุกวินาที นิภา นักหนังสือพิมพ์สาว ได้รับแจ้งหนังสือข่าวลับจากทางการว่า นักกฎหมายรุ่นใหม่จากปารีส ผู้สอนวิชากฎหมายบ้านเมืองสุดโต่ง อาจเสี่ยงเป็นภัยต่อบ้านเมือง ด้วยการเกี่ยวพันกับขบวนการคอมมิวนิสต์เพื่อโค่นล้มราชบัลลังก์สยาม
เพื่อสืบค้นหาความจริง นิภา พยายามติดตามความเคลื่อนไหวการเมืองของกลุ่มใต้ดินอย่างไม่ลดละ นั่นทำให้เธอพบเจอกับกลุ่มคนที่ประกาศเรียกตัวเองว่า ‘คณะราษฎร’ ขบวนการของข้าราชการรุ่นใหม่ที่มีเป้าหมายสูงสุด คือการมุ่งหวังการยึดอำนาจ จากกษัตริย์พระปกเกล้าฯ เพื่อเปลี่ยนระบอบการเมืองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ (Absolute Monarchy) ให้กลายเป็นระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ (Constitutional Monarchy)
นิภาจึงเข้ามาพัวพันระหว่างภารกิจของคณะราษฎรอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอจำเป็นต้องสวมหน้ากาก เพื่อใช้ชีวิตอยู่ระหว่างโลกสองโลก นั่นคือ โลกผู้โหยหาการเปลี่ยนแปลง และโลกผู้มีอำนาจ ในยามที่เธอต้องสืบข่าวลับให้แก่ฝ่ายคณะราษฎร นักเขียนสาวพบเจอกับเหตุการณ์มากมายที่เธอไม่คาดฝัน ทั้งการชิงไหวชิงพริบทางการเมือง ความหวาดกลัว มิตรภาพ การทรยศหักหลัง รวมไปถึงการตั้งคำถามต่อคุณค่า ความเป็นมนุษย์ในใจของเธอเอง
460 pages, Paperback
First published January 1, 2024
6 people are currently reading
138 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 44 reviews
January 16, 2024
ผมคิดว่าเล่มนี้น่าจะเป็นเล่มที่ดีที่สุดอีกเล่มหนึ่งของสะอาด
เอาจริงๆตอนแรกผมนึกว่าเล่มนี้คือกราฟฟิคโนเวลที่เล่าประวัติช่วง 2475 เหมือนพวกคอมมิคอื่นๆที่เราเคยเห็นกันในสมัยก่อนที่เล่าพระประวัติ หรือ เล่าประวัติศาสตร์ศาสตร์ไทยช่วงนั้นช่วงนี้ในรูปแบบของคอมมิค
แต่จริงๆแล้วเล่มนี้ไม่ใช่แบบนั้นเลย.....
2475 นักเขียนผีแห่งสยาม คือ กราฟฟิคโนเวลอิงประวัติศาสตร์ที่มีฉากหลังคือช่วง 2475 ผ่านสายตาของ นิภา สาวนักหนังสือพิมพ์มือใหม่ไฟแรงที่มีอดีตอันเจ็บปวดจากการที่พ่อขอเธอถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏและต้องตายในคุก เธอจึงนำอดีตนั้นมาเป็นแรงผลักดันในการทำหน้าที่นักหนังสือพิมพ์เพื่อเปิดโปงความจริงและเป็นกระบอกเสียงให้แก่ประชาชน ผ่านปลายปากกาดังผีที่ไม่อาจเปิดเผยตัวจริงได้ ซึ่งเหตุนี้เองที่ทำให้เธอต้องเข้าไปพัวพันกับการก่อการปฏิวัติ 2475 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของคณะราษฎร์อย่างช่วยไม่ได้
ถ้าใครนึกไม่ออกว่างานมันจะออกมาเป็นแบบไหน ให้ลองนึกภาพบุพเพสันนิวาศที่เอามาวาดเป็นกราฟฟิคโนเวล งานลักษณะนั้นหละครับ แต่เปลี่ยนช่วงเวลาจากสมัยพระนารายณ์มาเป็นช่วง 2475 แทน
ในเนื้อเรื่องของประวัติศาสตร์ผมไม่มีอะไรจะพูดถึงนะครับ เพราะเนื้อหาส่วนนี้สามารถหาอ่านลงลึกรายละเอียดได้เยอะแยะมากมายเเล้วในทุกวันนี้ แถมดูที่ปรึกษาด้านเนื้อหาแล้วก็รับประกันคุณภาพท่วมท้วนแน่นอนเลยทีเดียว
ทำให้ส่วนที่ผมสนใจคือกระบวนการแปลงประวัติศาสตร์ให้กลายเป็น กราฟฟิคโนเวล และ เนื้อหาสอดแทรกส่วนอื่นที่น่าสนใจไม่แพ้กัน
ให้ทุกคนลองนึกภาพเวลาเราอ่านงานประวัติศาสตร์ต่างๆ ที่คนนั้นคุยกับคนนี้ เกิดเหตุการณ์นั้นเหตุการณ์นี้ หากไม่นับประวัติศาสตร์สมัยใหม่ที่มีรูปถ่ายเป็นหลักฐานเเล้ว เวลาเราอ่านตัวอักษรพวกนี้ สิ่งที่จำเป็นต้องใช้ไม่แพ้กันนอกจากการทำความเข้าใจรายละเอียดของเนื้อหาเเล้ว คือ จินตนาการว่าตัวอักษรที่เรากำลังอ่านอยู่นี้ หากแปลงมันออกมาเป็นภาพเหมือนเราดูหนังแล้ว มันจะเป็นอย่างไร
สมมติเราอ่านว่าเมื่อปี พศ. นี้ๆ กลุ่มคณะราษฎร ได้มาประชุมก่อการในการปฏิวัติ เราก็คงนึกภาพคร่าวๆได้ว่ามีคนนี้ คนนี้มานั่งประชุมร่วมกันในเนื้อหาอะไรบ้าง แต่หากเราลองจินตรนาการต่อไปว่า พวกเขาทุกคนที่ประชุมจะประชุมกันด้วยสีหน้ายังไง อารมณ์แบบไหน ท่าทางอย่างไร สิ่งเหล่านี้ตัวอักษรอาจพานักอ่านไปไม่ถึง แต่งานภาพอย่างคอมมิค หรือ กราฟฟิคโนเวล พานักอ่านไปถึงได้ครับ
ผมจึงชอบมากเมื่ออ่านงานภาพของสะอาดในการแสดงให้เห็นช่วงเวลาประวัติศาสตร์ภายในเล่มนี้ว่า ผู้คนแต่ละคนจะมีท่าทาง น้ำเสียงสีหย้าหรือมวลอารมณ์แบบใด ผ่านการตีความทางประวัติศาสตร์และจินตนาการของนักวาดเอง ทำให้เราเข้าใจและอินกับช่วงเสลานั้นได้มากยิ่งขึ้นไปอีก การนำข้อมูลทางประวัติศาสตร์มาแปลงกลายเป็นภาพจึงเป็นอะไรที่ทำให้ย่อยประวัติศาสตร์ได้ง่ายมากขึ้นและทำให้ประวัติศาสตร์ไม่ได้แห้งแล้งเป็นเพียงตัวอักษรเรียงกันพรืดให้เราอ่านเพื่อจดจำอย่างเดียว มันยังมีมิติของอารมณ์ของมนุษย์ ความคิดความอ่านของคน ที่ตัวอักษรไม่อาจถ่ายทอดได้อย่างเต็มที่ ซึ่งงานภาพอย่างกราฟฟิคโนเวลเข้ามาเสริมแต่งให้งานทางประวัติศาสตร์สมบูรณ์มากกว่าเดิม ซึ่งผมแปลกใจมากย่งขึ้นไปอีกเมื่อพบว่าลายเส้นของสะอาด กลับเข้ากันดีกับงานทางประวัติศาสตร์เข้มข้นแบบนี้เสียด้วย เพราะที่ผ่านมาจะเห็นงานของสะอาดไปในทางเรื่องเล่าตลกจิกกัด หรือ เป็นเรื่องเล่าในสไตล์วรรณกรรม มากกว่างานที่มีข้อมูลฉากหลังเข้มข้นอย่างงานประวัติศาสตร์จริงๆแบบนี้ เหนือความคาดหมายมากๆครับ
อย่างที่สองคือ ผมชอบที่เรื่องนี้ เลือกจะเล่าผ่านคนตัวน้อยทั่วไปในช่วงเวลานั้น เป็นการแสดงประวัติศาสตร์ผ่านคนชายขอบที่เวลาเราอ่านประวัติศาสตร์แล้วพวกเขาเหล่านี้ไม่เคนปรากฎอยู่เลยในหน้าหน้าสือ หรือหากมีก็าจจะเป็นหมายเหตุเล็กๆเพิ่มเติมมาจากหน้าประวัติศาสตร์ใหญ่ที่เรากำลังศึกษา การเลือกตัวเอกแบบนี้ ทำให้เห็นชัดเจนว่าประวัติศาสตร์ การเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ หรืออะไรก็แล้วเเต่ เป็นเรื่องของคนทุกคน ทุกชนชั้นในสังคมจริงๆ ซึ่งในเวลาที่มันเกิดความชิบหาย คนตัวเล็กตัวน้อยพวกนี้แหละครับ ที่ได้รับผลกระทบเต็มเม็ดเต็มหน่วย เจ็บจริงตายจริง แต่กลับกลายเป็นว่าพวกเขาแทบไม่ได้ถูกนึกถึงหรือถูกลดทอนความเป็นมนุษย์จนกลายเป็นตัวเลขเคสหนึ่งที่มีการเจ็บการตายเกิดขึ้น ทำให้นึกถึงช่วงที่โควิดระบาด ที่เกิดการเรียกร้องว่าคนตายไม่ใช่เพียงแค่ยอดตัวเลข มันคือชีวิตของคนที่ตายจริงเจ็บจริง และยังส่งผลต่อครอบครัว คนรอบข้างของพวกเขาอีกด้วย ซึ่งเล่มนี้ได้สื่อถึงแมสเซสนี้ออกมาได้อย่างชัดเจน มันถูกสอดแทรกอยู่ในเนื้อเรื่องตลอดเวลา งานชิ้นนี้มันเลยมีชีวิตที่ไม่ใช่งานแห้งๆที่ตะบี้ตะบันจะเล่าแต่เนื้อหาทางประวัติศาสตร์อย่างเดียว
สิ่งสุดท้ายที่เห็นได้เด่นชัดในเล่มนี้ คือ การจิกกัดวงการสื่อในยุคนั้นที่แน่นอนครับ เพื่อปกระทบกลับมายังสื่อในทุกวันนี้
ตัวเอกอย่างนิภา คือ ตัวแทนของขักข่าวหรือสื่อที่มีอุดมการณ์เต็มเปี่ยม รู้ได้ว่าปลายปากกาของเธอมีไว้เพื่ออะไร มีไว้เพื่อใครและมันมีพลังอำนาจในการเปลี่ยนแปลงสังคมขนาดไหนได้บ้าง ซึ่งเอาเข้าจริงๆในเล่มนี้ก็ฉายภาพของ 2475 ผ่านพลังของสื่อสิ่งพิมพ์ที่นับเป็นสิ่งที่มีพลังมากที่สุดสายหนึ่งในยุคนั้นว่าพลังของสื่อนั้นมากมายเพียง หากใช้ให้ถูกต้องมันสามารถเขย่าโลกแลหกได้ แต่หากถูกใช้ไปในทางที่ผิด เอนเอียงไปตามอำนาจ มันก็สามารถทำลายล้างได้มากมาย รวมไปถึงชีวิตของคนเช่นเดียวกัน สื่อเลยเป็นสิ่งที่สำคัญในทุกยุคทุกสมัย แต่เมื่อมองกลับมาในทุกวันนี้ นิภาคงได้อกแตกตายแล้วกระโดดลงแม่น้ำเจ้าพระยาก็อาจเป็นได้
ซึ่งตอนจบก็เรื่องก็ได้นำเสนอแบบตลกร้ายของสื่อที่มีจรรยาบรรณได้อย่างเจ็บแสบ เป็นข้อความสุดท้ายที่ผมคิดว่าสะอาดต้องการบอกแก่ทั้งประชาชนคนอ่านทั่วไปและสื่อทุกแขนงในทุกวันนี้
พวกคุณคิดว่าสื่อในยุคนี้มีหน้าที่อะไรต่อสังคม และประชาชนทุกคนควรมีหน้าที่อะไรต่อสื่อกลับไปบ้าง ผมว่ามันคือแมสเซสอีก
ชั้นที่สะอาดต้องการจะถามผ่านการรังสรรค์ชีวิตของนิภา
คนอย่างนิภา คือ เราทุกคนนั่นแหละครับ คนตัวน้อยในสังคมที่พบเห็นปัญหาอยู่รายล้อมรอบตัว ทุกคนต่างมีหน้าที่ของตนเองมีวิธีของตนเองในการแก้ปัญหาที่เราได้พบเจอ นิภาพบว่าหนทางชีวิตของเธอมีจุดหักเหหลายครั้งให้ละทิ้งหลักการวิชาชีพของเธอเพื่อเงินทองเพื่อความสุขสบาย หรือกลายเป็นปีศาจเพื่อล้มปีศาจด้วยกันเอง แต่เธอไม่เคยยอมรับมัน เธอไม่อาจยอมรับได้ต่อการละทิ้งหลักการวิชาชีพของเธอไม่ว่าจะเพื่อประโยชน์อะไรก็ตามที จนในท้ายที่สุดความซื่อสัตย์ต่อหลักการของเธอก็ตอบสนองย้อนกลับมายังตัวเธอเอง ส่วนจะ���ป็นอย่างไลองไปอ่านกันนะครับ
สิ่งที่นิภาบอกกับเรา ย่อมไม่พ้นคำกล่าวที่ว่า ขอเพียงเราทุกคนซื่อสัตย์ต่อตนเอง ต่อวิชาชีพ ต่อหัวใจของเราในฐานะมนุษย์ ทุกปัญหาย่อมมีทางออกและสามารถแก้ไขได้เสมอ แม้บางเรื่องมันจำเป็นต้องใช้เวลาและการอดทน แต่ปลายทางของมันย่อมมีแสงสว่างให้เราได้ไขว่คว้าอย่างแน่นอนครับ...
ปล.เล่มนี้ควรแปลเป็น Eng เพื่อขายต่างประเทศมาก
เอาจริงๆตอนแรกผมนึกว่าเล่มนี้คือกราฟฟิคโนเวลที่เล่าประวัติช่วง 2475 เหมือนพวกคอมมิคอื่นๆที่เราเคยเห็นกันในสมัยก่อนที่เล่าพระประวัติ หรือ เล่าประวัติศาสตร์ศาสตร์ไทยช่วงนั้นช่วงนี้ในรูปแบบของคอมมิค
แต่จริงๆแล้วเล่มนี้ไม่ใช่แบบนั้นเลย.....
2475 นักเขียนผีแห่งสยาม คือ กราฟฟิคโนเวลอิงประวัติศาสตร์ที่มีฉากหลังคือช่วง 2475 ผ่านสายตาของ นิภา สาวนักหนังสือพิมพ์มือใหม่ไฟแรงที่มีอดีตอันเจ็บปวดจากการที่พ่อขอเธอถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏและต้องตายในคุก เธอจึงนำอดีตนั้นมาเป็นแรงผลักดันในการทำหน้าที่นักหนังสือพิมพ์เพื่อเปิดโปงความจริงและเป็นกระบอกเสียงให้แก่ประชาชน ผ่านปลายปากกาดังผีที่ไม่อาจเปิดเผยตัวจริงได้ ซึ่งเหตุนี้เองที่ทำให้เธอต้องเข้าไปพัวพันกับการก่อการปฏิวัติ 2475 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของคณะราษฎร์อย่างช่วยไม่ได้
ถ้าใครนึกไม่ออกว่างานมันจะออกมาเป็นแบบไหน ให้ลองนึกภาพบุพเพสันนิวาศที่เอามาวาดเป็นกราฟฟิคโนเวล งานลักษณะนั้นหละครับ แต่เปลี่ยนช่วงเวลาจากสมัยพระนารายณ์มาเป็นช่วง 2475 แทน
ในเนื้อเรื่องของประวัติศาสตร์ผมไม่มีอะไรจะพูดถึงนะครับ เพราะเนื้อหาส่วนนี้สามารถหาอ่านลงลึกรายละเอียดได้เยอะแยะมากมายเเล้วในทุกวันนี้ แถมดูที่ปรึกษาด้านเนื้อหาแล้วก็รับประกันคุณภาพท่วมท้วนแน่นอนเลยทีเดียว
ทำให้ส่วนที่ผมสนใจคือกระบวนการแปลงประวัติศาสตร์ให้กลายเป็น กราฟฟิคโนเวล และ เนื้อหาสอดแทรกส่วนอื่นที่น่าสนใจไม่แพ้กัน
ให้ทุกคนลองนึกภาพเวลาเราอ่านงานประวัติศาสตร์ต่างๆ ที่คนนั้นคุยกับคนนี้ เกิดเหตุการณ์นั้นเหตุการณ์นี้ หากไม่นับประวัติศาสตร์สมัยใหม่ที่มีรูปถ่ายเป็นหลักฐานเเล้ว เวลาเราอ่านตัวอักษรพวกนี้ สิ่งที่จำเป็นต้องใช้ไม่แพ้กันนอกจากการทำความเข้าใจรายละเอียดของเนื้อหาเเล้ว คือ จินตนาการว่าตัวอักษรที่เรากำลังอ่านอยู่นี้ หากแปลงมันออกมาเป็นภาพเหมือนเราดูหนังแล้ว มันจะเป็นอย่างไร
สมมติเราอ่านว่าเมื่อปี พศ. นี้ๆ กลุ่มคณะราษฎร ได้มาประชุมก่อการในการปฏิวัติ เราก็คงนึกภาพคร่าวๆได้ว่ามีคนนี้ คนนี้มานั่งประชุมร่วมกันในเนื้อหาอะไรบ้าง แต่หากเราลองจินตรนาการต่อไปว่า พวกเขาทุกคนที่ประชุมจะประชุมกันด้วยสีหน้ายังไง อารมณ์แบบไหน ท่าทางอย่างไร สิ่งเหล่านี้ตัวอักษรอาจพานักอ่านไปไม่ถึง แต่งานภาพอย่างคอมมิค หรือ กราฟฟิคโนเวล พานักอ่านไปถึงได้ครับ
ผมจึงชอบมากเมื่ออ่านงานภาพของสะอาดในการแสดงให้เห็นช่วงเวลาประวัติศาสตร์ภายในเล่มนี้ว่า ผู้คนแต่ละคนจะมีท่าทาง น้ำเสียงสีหย้าหรือมวลอารมณ์แบบใด ผ่านการตีความทางประวัติศาสตร์และจินตนาการของนักวาดเอง ทำให้เราเข้าใจและอินกับช่วงเสลานั้นได้มากยิ่งขึ้นไปอีก การนำข้อมูลทางประวัติศาสตร์มาแปลงกลายเป็นภาพจึงเป็นอะไรที่ทำให้ย่อยประวัติศาสตร์ได้ง่ายมากขึ้นและทำให้ประวัติศาสตร์ไม่ได้แห้งแล้งเป็นเพียงตัวอักษรเรียงกันพรืดให้เราอ่านเพื่อจดจำอย่างเดียว มันยังมีมิติของอารมณ์ของมนุษย์ ความคิดความอ่านของคน ที่ตัวอักษรไม่อาจถ่ายทอดได้อย่างเต็มที่ ซึ่งงานภาพอย่างกราฟฟิคโนเวลเข้ามาเสริมแต่งให้งานทางประวัติศาสตร์สมบูรณ์มากกว่าเดิม ซึ่งผมแปลกใจมากย่งขึ้นไปอีกเมื่อพบว่าลายเส้นของสะอาด กลับเข้ากันดีกับงานทางประวัติศาสตร์เข้มข้นแบบนี้เสียด้วย เพราะที่ผ่านมาจะเห็นงานของสะอาดไปในทางเรื่องเล่าตลกจิกกัด หรือ เป็นเรื่องเล่าในสไตล์วรรณกรรม มากกว่างานที่มีข้อมูลฉากหลังเข้มข้นอย่างงานประวัติศาสตร์จริงๆแบบนี้ เหนือความคาดหมายมากๆครับ
อย่างที่สองคือ ผมชอบที่เรื่องนี้ เลือกจะเล่าผ่านคนตัวน้อยทั่วไปในช่วงเวลานั้น เป็นการแสดงประวัติศาสตร์ผ่านคนชายขอบที่เวลาเราอ่านประวัติศาสตร์แล้วพวกเขาเหล่านี้ไม่เคนปรากฎอยู่เลยในหน้าหน้าสือ หรือหากมีก็าจจะเป็นหมายเหตุเล็กๆเพิ่มเติมมาจากหน้าประวัติศาสตร์ใหญ่ที่เรากำลังศึกษา การเลือกตัวเอกแบบนี้ ทำให้เห็นชัดเจนว่าประวัติศาสตร์ การเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ หรืออะไรก็แล้วเเต่ เป็นเรื่องของคนทุกคน ทุกชนชั้นในสังคมจริงๆ ซึ่งในเวลาที่มันเกิดความชิบหาย คนตัวเล็กตัวน้อยพวกนี้แหละครับ ที่ได้รับผลกระทบเต็มเม็ดเต็มหน่วย เจ็บจริงตายจริง แต่กลับกลายเป็นว่าพวกเขาแทบไม่ได้ถูกนึกถึงหรือถูกลดทอนความเป็นมนุษย์จนกลายเป็นตัวเลขเคสหนึ่งที่มีการเจ็บการตายเกิดขึ้น ทำให้นึกถึงช่วงที่โควิดระบาด ที่เกิดการเรียกร้องว่าคนตายไม่ใช่เพียงแค่ยอดตัวเลข มันคือชีวิตของคนที่ตายจริงเจ็บจริง และยังส่งผลต่อครอบครัว คนรอบข้างของพวกเขาอีกด้วย ซึ่งเล่มนี้ได้สื่อถึงแมสเซสนี้ออกมาได้อย่างชัดเจน มันถูกสอดแทรกอยู่ในเนื้อเรื่องตลอดเวลา งานชิ้นนี้มันเลยมีชีวิตที่ไม่ใช่งานแห้งๆที่ตะบี้ตะบันจะเล่าแต่เนื้อหาทางประวัติศาสตร์อย่างเดียว
สิ่งสุดท้ายที่เห็นได้เด่นชัดในเล่มนี้ คือ การจิกกัดวงการสื่อในยุคนั้นที่แน่นอนครับ เพื่อปกระทบกลับมายังสื่อในทุกวันนี้
ตัวเอกอย่างนิภา คือ ตัวแทนของขักข่าวหรือสื่อที่มีอุดมการณ์เต็มเปี่ยม รู้ได้ว่าปลายปากกาของเธอมีไว้เพื่ออะไร มีไว้เพื่อใครและมันมีพลังอำนาจในการเปลี่ยนแปลงสังคมขนาดไหนได้บ้าง ซึ่งเอาเข้าจริงๆในเล่มนี้ก็ฉายภาพของ 2475 ผ่านพลังของสื่อสิ่งพิมพ์ที่นับเป็นสิ่งที่มีพลังมากที่สุดสายหนึ่งในยุคนั้นว่าพลังของสื่อนั้นมากมายเพียง หากใช้ให้ถูกต้องมันสามารถเขย่าโลกแลหกได้ แต่หากถูกใช้ไปในทางที่ผิด เอนเอียงไปตามอำนาจ มันก็สามารถทำลายล้างได้มากมาย รวมไปถึงชีวิตของคนเช่นเดียวกัน สื่อเลยเป็นสิ่งที่สำคัญในทุกยุคทุกสมัย แต่เมื่อมองกลับมาในทุกวันนี้ นิภาคงได้อกแตกตายแล้วกระโดดลงแม่น้ำเจ้าพระยาก็อาจเป็นได้
ซึ่งตอนจบก็เรื่องก็ได้นำเสนอแบบตลกร้ายของสื่อที่มีจรรยาบรรณได้อย่างเจ็บแสบ เป็นข้อความสุดท้ายที่ผมคิดว่าสะอาดต้องการบอกแก่ทั้งประชาชนคนอ่านทั่วไปและสื่อทุกแขนงในทุกวันนี้
พวกคุณคิดว่าสื่อในยุคนี้มีหน้าที่อะไรต่อสังคม และประชาชนทุกคนควรมีหน้าที่อะไรต่อสื่อกลับไปบ้าง ผมว่ามันคือแมสเซสอีก
ชั้นที่สะอาดต้องการจะถามผ่านการรังสรรค์ชีวิตของนิภา
คนอย่างนิภา คือ เราทุกคนนั่นแหละครับ คนตัวน้อยในสังคมที่พบเห็นปัญหาอยู่รายล้อมรอบตัว ทุกคนต่างมีหน้าที่ของตนเองมีวิธีของตนเองในการแก้ปัญหาที่เราได้พบเจอ นิภาพบว่าหนทางชีวิตของเธอมีจุดหักเหหลายครั้งให้ละทิ้งหลักการวิชาชีพของเธอเพื่อเงินทองเพื่อความสุขสบาย หรือกลายเป็นปีศาจเพื่อล้มปีศาจด้วยกันเอง แต่เธอไม่เคยยอมรับมัน เธอไม่อาจยอมรับได้ต่อการละทิ้งหลักการวิชาชีพของเธอไม่ว่าจะเพื่อประโยชน์อะไรก็ตามที จนในท้ายที่สุดความซื่อสัตย์ต่อหลักการของเธอก็ตอบสนองย้อนกลับมายังตัวเธอเอง ส่วนจะ���ป็นอย่างไลองไปอ่านกันนะครับ
สิ่งที่นิภาบอกกับเรา ย่อมไม่พ้นคำกล่าวที่ว่า ขอเพียงเราทุกคนซื่อสัตย์ต่อตนเอง ต่อวิชาชีพ ต่อหัวใจของเราในฐานะมนุษย์ ทุกปัญหาย่อมมีทางออกและสามารถแก้ไขได้เสมอ แม้บางเรื่องมันจำเป็นต้องใช้เวลาและการอดทน แต่ปลายทางของมันย่อมมีแสงสว่างให้เราได้ไขว่คว้าอย่างแน่นอนครับ...
ปล.เล่มนี้ควรแปลเป็น Eng เพื่อขายต่างประเทศมาก
February 22, 2024
★★★★★ ดีแบบไม่น่าให้อภัย ดีแบบ 5ดาว ให้น้อยกว่านั้นไม่ได้
ขอบคุณจริงๆที่เขียนออกมา แม้จะ pre-order สามปี (ที่เราพรีไม่ทัน เลยต้องยืมเพื่อนอ่าน) แต่พอหนังสือมาออกซะตอนนี้ ที่แรงขับดันทางการเมือง พลวัตของประชาชน มันตายจากช่วงโควิดไปสักพักใหญ่ๆแล้ว การได้อ่านเล่มนี้มันเหมือนเป็นภาพสะท้อนเหมือนกันนะ ว่าประเทศเรามันเป็นแบบนี้ มาถึงจุดนี้ได้ไง แล้วทำไมเราถึงต้องสู้กันต่อไป หวังว่าจะช่วงปลุกความรู้สึกอยากลุกขึ้นสู้จากตอนนั้นขึ้นมาได้บ้าง
เรื่องเล่าผ่านสายตาตัวละครสมมติแบบ "นิภา" นักข่าวที่เข้าไปพัวพันกับการตายของกุลีคนนึงในสำเพ็ง ก่อนจะได้ไปทำงานในวารสารฝ่ายเจ้า และมารับบทเป็นสายลับให้กับฝ่ายคณะราษฎร โดยที่เบื้องหลังครอบครัวของนิภาจริงๆแล้วก็ไม่ธรรมดา
ด้วยความที่เป็นงานของสะอาด มันเลยใส่ความเป็นมนุษย์ลงไปเยอะจัง ร้องไห้ตั้งแต่บทแรกๆ 55555 (ลำบากตรงยืมเขามา กลัวกระดาษเป็นดวง 😅) ช่วงปูมหลังของตัวละครคือดีมาก ระหว่างทางมีเกร็ดประวัติศาสตร์จริงๆใส่เข้าไป พร้อมตัวละครที่มีตัวตนอยู่จริงๆ ก่อนอ่านก็สงสัยนิดหน่อยว่าเขาจะเล่าเรื่องออกมาได้ยังไงหว่า แต่มันได้ว่ะเพื่อนๆ ออกมารสชาติกลมกล่อมมาก ครบทุกรสแบบหัวเราะสลับร้องไห้เป็นคนบ้าทั่นนึง เรามองว่า เราเข้าใจสิ่งที่พยายามจะสื่อแบบมันไม่ obvious เกินไป คือมันก็อิมแพค แต่คิดว่าไม่น่าจะไปสะกิดใจคนที่เปราะบางขนาดนั้น (?) เพราะทีมงานออกแบบเรื่องราวและเทคนิคการเล่าที่ค่อนข้างดีที่เดียว ย่อยง่ายแต่มีช่องว่างระหว่างเรื้องราวมากพอให้เราตีความเองด้วย
หนังสือบางกว่าที่คิดเทียบกับประเด็นที่ใส่ลงไป เราชอบที่มีการ address ปัญหาหลักๆเรื่องตัวบทกฏหมายของบ้านเรา ที่คือถึงคนมันจะใจมืดบอดแค่ไหนมันก็ต้องเห็นจริงอะ ว่าช่องโหว่มันทำให้ลดโทษ ป้ายโทษได้ตามใจเกิ๊น ความเศร้าคือปัจจุบันแม้จะโดน toxic positivity กดทับจากร้าบานว่าบ้านเมืองสงบแล้ว แต่สมัชชาคนจนก็ยังมีอยู่ต่อไป คนโดนอุ้มหาย นักโทษการเมืองที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม บุคคลสาธารณะที่ได้สิทธิประโยชน์เหนือชาวบ้านตาดำๆ ทุกอย่างยังมีอยู่ต่อไปหมดเลย ..
สุดท้ายนี้ คุณสะอาดคือแมสระดับโลกได้ยัง อยากให้งานเขาได้แปลเป็นภาษาอังกฤษ เพราะคุณภาพคือส่งออกได้แน่นอน 🥺 มันต้องได้ละป่ะวะ Pen Awards (ที่เขาชอบมอบให้งานเขียนด้านการเมือง - human rights)
ขอบคุณจริงๆที่เขียนออกมา แม้จะ pre-order สามปี (ที่เราพรีไม่ทัน เลยต้องยืมเพื่อนอ่าน) แต่พอหนังสือมาออกซะตอนนี้ ที่แรงขับดันทางการเมือง พลวัตของประชาชน มันตายจากช่วงโควิดไปสักพักใหญ่ๆแล้ว การได้อ่านเล่มนี้มันเหมือนเป็นภาพสะท้อนเหมือนกันนะ ว่าประเทศเรามันเป็นแบบนี้ มาถึงจุดนี้ได้ไง แล้วทำไมเราถึงต้องสู้กันต่อไป หวังว่าจะช่วงปลุกความรู้สึกอยากลุกขึ้นสู้จากตอนนั้นขึ้นมาได้บ้าง
เรื่องเล่าผ่านสายตาตัวละครสมมติแบบ "นิภา" นักข่าวที่เข้าไปพัวพันกับการตายของกุลีคนนึงในสำเพ็ง ก่อนจะได้ไปทำงานในวารสารฝ่ายเจ้า และมารับบทเป็นสายลับให้กับฝ่ายคณะราษฎร โดยที่เบื้องหลังครอบครัวของนิภาจริงๆแล้วก็ไม่ธรรมดา
ด้วยความที่เป็นงานของสะอาด มันเลยใส่ความเป็นมนุษย์ลงไปเยอะจัง ร้องไห้ตั้งแต่บทแรกๆ 55555 (ลำบากตรงยืมเขามา กลัวกระดาษเป็นดวง 😅) ช่วงปูมหลังของตัวละครคือดีมาก ระหว่างทางมีเกร็ดประวัติศาสตร์จริงๆใส่เข้าไป พร้อมตัวละครที่มีตัวตนอยู่จริงๆ ก่อนอ่านก็สงสัยนิดหน่อยว่าเขาจะเล่าเรื่องออกมาได้ยังไงหว่า แต่มันได้ว่ะเพื่อนๆ ออกมารสชาติกลมกล่อมมาก ครบทุกรสแบบหัวเราะสลับร้องไห้เป็นคนบ้าทั่นนึง เรามองว่า เราเข้าใจสิ่งที่พยายามจะสื่อแบบมันไม่ obvious เกินไป คือมันก็อิมแพค แต่คิดว่าไม่น่าจะไปสะกิดใจคนที่เปราะบางขนาดนั้น (?) เพราะทีมงานออกแบบเรื่องราวและเทคนิคการเล่าที่ค่อนข้างดีที่เดียว ย่อยง่ายแต่มีช่องว่างระหว่างเรื้องราวมากพอให้เราตีความเองด้วย
หนังสือบางกว่าที่คิดเทียบกับประเด็นที่ใส่ลงไป เราชอบที่มีการ address ปัญหาหลักๆเรื่องตัวบทกฏหมายของบ้านเรา ที่คือถึงคนมันจะใจมืดบอดแค่ไหนมันก็ต้องเห็นจริงอะ ว่าช่องโหว่มันทำให้ลดโทษ ป้ายโทษได้ตามใจเกิ๊น ความเศร้าคือปัจจุบันแม้จะโดน toxic positivity กดทับจากร้าบานว่าบ้านเมืองสงบแล้ว แต่สมัชชาคนจนก็ยังมีอยู่ต่อไป คนโดนอุ้มหาย นักโทษการเมืองที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม บุคคลสาธารณะที่ได้สิทธิประโยชน์เหนือชาวบ้านตาดำๆ ทุกอย่างยังมีอยู่ต่อไปหมดเลย ..
สุดท้ายนี้ คุณสะอาดคือแมสระดับโลกได้ยัง อยากให้งานเขาได้แปลเป็นภาษาอังกฤษ เพราะคุณภาพคือส่งออกได้แน่นอน 🥺 มันต้องได้ละป่ะวะ Pen Awards (ที่เขาชอบมอบให้งานเขียนด้านการเมือง - human rights)
April 23, 2024
เราไม่เคยอ่านงานของคุณสะอาดมาก่อน เล่มนี้เป็นผลงานเล่มแรกของคุณสะอาดที่เราได้ลองอ่าน ถึงแม้ว่าจะมีเล่มอื่น ๆ ที่ก่อนหน้านี้ซื้อมาเก็บไว้แต่ไม่ยอมเปิดอ่านสักที จนมีเพื่อนได้รับหนังสือเล่มนี้หลังจากรอมาถึง 3 ปี (ตอนเรารู้ว่าพรีออเดอร์ 3 ปีคือตกใจมาก) แล้วก็ได้รับฟังความเห็นเยอะมากว่าดีมาก ๆ เลยทำให้อยากอ่าน
เกริ่นนำก่อน เราว่าเราเองก็เคยเป็น ignorant คนหนึ่ง (อาจด้วยอายุและวุฒิภาวะในตอนนั้น) เป็นเด็กคนหนึ่งในครอบครัวธรรมดา ๆ ที่ก็ไม่ได้ลำบากอะไร พ่อแม่มีให้กินใช้ อีกทั้งเรายังรู้สึกว่าเราก็มีโอกาสมากกว่าเด็กคนอื่น ๆ บ้างเล็กน้อย เราไม่เคยสนใจหรือมองเห็นเรื่องการเมืองเป็นเรื่องใกล้ตัวเลย เรามองมันด้วยสายตาห่างเหิน ไร้ความรู้สึก คิดว่าการเมืองจะเป็นยังไงก็ไม่เห็นจะกระทบอะไรกับชีวิตเราเลย จนกระทั่งหลายปีก่อนที่การเมืองเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง คนหันมาสนใจการเมืองมากขึ้น มันเริ่มคืบคลานมาใกล้ตัวเราเรื่อย ๆ หรือจะให้พูดอีกอย่างคือเราเริ่มคืบคลานเข้าไปมองการเมืองในมุมมองที่ใกล้ขึ้นมากกว่า เราถึงได้รับรู้ว่าจริง ๆ แล้วการเมืองมันใกล้ตัวเรามากกว่าที่คิดไว้มาก และวลี “ถ้าการเมืองดี” เริ่มออกจากปากเราบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ
หากแต่เรื่องราวใน graphic novel เล่มนี้กลับมาก่อนกาลมาก ๆ ตัวเราในปี พ.ศ. 256X ที่เพิ่งจะตระหนักรู้ถึงสิ่งเหล่านี้ แต่ผู้คนเหล่านั้นในปี พ.ศ. 247X กลับมองเห็นอะไรมากกว่าที่เรามองเห็นมาก ๆ มองเห็นถึงความมีอำนาจบาตรใหญ่ที่ควบคุมประชากรในประเทศเอาไว้ในกำมือ มองเห็นชาวบ้านตัวเล็ก ๆ ที่ต่อให้ใช้แรงงานไปจนตายก็ไม่มีทางลืมตาอ้าปากได้ มองเห็นความดำมืดที่ถูกยัดไว้ใต้พรม โดยใช้อำนาจ บารมี และเงินทอง รวมไปถึงความรุนแรง ควบคุมมิให้เรื่องราวเหล่านั้นเล็ดลอดออกไปได้
นิภา สาวเท่นักหนังสือพิมพ์คนหนึ่ง เป็นตัวละครหลักดำเนินเรื่อง ได้จับพลัดจับผลูไปพบเจอเข้ากับการตายของแรงงานชาวจีนที่มาใช้แรงงานในไทยจนเกือบจะซวยเพราะเบื้องหลังมันมีมากกว่าการตายไปเฉย ๆ ก่อนจะจับพลัดจับผลูอีกทีได้มาทำงานเป็นนักเขียน งานในฝันของเธอ ให้กับวารสารฝ่ายเจ้า และจับพลัดจับผลูอีกทีไปเป็นสายลับคอยสืบข้อมูลจากฝ่ายเจ้ามาให้แก่คณะราษฎรที่กำลังวางแผนใหญ่อยู่
ชีวิตของนิภาจริง ๆ แล้วก็ไม่ได้เป็นแค่นักหนังสือพิมพ์ทั่วไป เบื้องหลังชีวิตและคนรอบตัวของนิภานั้น มีส่วนมากทีเดียวที่ทำให้นิภาเป็นนิภาได้ในทุกวันนี้ เป็นคนที่กล้าหาญและมีความคิดก้าวหน้าถ้าเทียบกับยุคสมัยนั้น หากแต่ว่าเธอไม่สามารถทำอะไรที่มันโจ่งแจ้ง ไม่สามารถวิจารณ์อะไรตรงไปตรงมาได้อย่างเปิดเผย อย่างไรก็ตาม นิภาก็เลือกทำในสิ่งที่เธอคิดว่าถูกต้องและเหมาะสม เธอจึงประกอบอาชีพนี้ เป็นนักหนังสือพิมพ์ที่คอยเป็นกระบอกเสียงให้ประชาชน คอยเขียนข่าวอ้างอิงจากความเป็นจริง มิใช่เพียงแต่ปลุกปั้นคำพูดสวยหรูเพื่อหลอกลวงประชาชนไปวัน ๆ
ตั้งแต่เด็ก นิภาได้เห็นและรับรู้อะไรหลาย ๆ อย่างจนทำให้เธอต้องทำอะไรสักอย่างให้บ้านเมืองและสังคมดีขึ้น แต่เธอเป็นเพียงเสียงเล็ก ๆ เสียงหนึ่ง เป็นแค่คนตัวเล็ก ๆ จะไปทำอะไรได้ จนกระทั่งได้มีโอกาสเข้าไปคลุกคลีกับวงในทั้ง 2 ฝ่าย ทำให้เธอได้เห็นอะไรมากขึ้นกว่าเก่า และนั่นก็ยิ่งปลุกไฟในตัวนิภาให้โหมแรงขึ้นกว่าเดิม
เราว่าการที่คุณสะอาดหยิบนิภา ตัวละครที่เต็มไปด้วยประเด็นให้ถก ทั้งนิภาที่เป็นผู้หญิง (ที่ยังไม่ได้มีรับการยอมรับมากนักในการปฏิบัติหน้าที่ต่าง ๆ) ทั้งเป็นนักหนังสือพิมพ์ (ที่เต็มไปด้วย dilemma มากมาย เพราะสื่อควรเป็นกระบอกเสียงให้ประชาชน แต่สื่อบางสื่อนั้น..) เป็นการกระทำที่ฉลาดมาก เก่งมาก ๆ อีกทั้งยังเป็นคนที่มีหลากหลายความสามารถ สมมงตำแหน่งนาตาชาแห่งยุค 2475 ยิ่งนัก
รายละเอียดในเรื่องนั้น���ีหลายมิติมาก มีการพูดถึงเหล่าคนจน ที่ก็จนจริง ๆ ไม่รู้จนเพราะไม่ขยัน (?) หรือจนเพราะถูดเอารัดเอาเปรียบกันแน่ มีฉากหนึ่งที่เศร้ามาก ๆ คือตอนที่ชาวนาคนหนึ่งที่รวบรวมรายชื่อชาวนาด้วยกันเพื่อเขียนจดหมายเรียกร้องเรื่องการเก็บภาษีที่พวกเค้าโดนเก็บจนไม่เหลืออะไรจะกิน หลายปีผ่านไป ชาวนาคนเดิมที่หน้าตาซูบผอม แก่ตัวลงตามวัย อีกทั้งแรงยังหดหายจากการทำงานหนัก ยังนั่งอยู่ที่เดิม ต้องการเขียนจนหมายแบบเดิม เพื่อเรียกร้องเรื่องเดิม ๆ ที่พวกเค้าไม่เคยได้รับการแก้ไข ช่วยเหลือ เยียวยาอะไรเลย
มันสื่อให้เห็นว่าคนตัวเล็กกระจ้อยร่อย เสียงไม่ดัง ไม่มีอำนาจ แต่เป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศ ก็ยังไม่สามารถสู้กับคนส่วนน้อยของประเทศที่อยู่บนหอคอยงาช้างได้ คนเหล่านั้นมีทั้งอำนาจบารมี เงินทองที่ใช้ทั้งชีวิตก็ไม่มีวันหมด แต่กลับมาคอยปั้นคำพูดสวยหรู บอกให้ใช้ชีวิตเรียบง่าย รักสงบ แล้วจะมีความสุข มันฟังดูแล้วน่าสะอิดสะเอียนไปหมด และถ้าใครคิดจะลุกมาต่อต้านหรือแสดงตัวว่าไม่เห็นด้วยก็จะถูกรัฐบาลจัดการ กล่าวหาว่าเป็นฝ่ายกบฏ ดั่งเช่นหนึ่งในตัวละครในเรื่องที่ก็แค่ใครสักคนดีดนิ้ว กบฏตนนั้นก็จะหายไปจากโลกนี้อย่างง่ายดาย — ก็ถ้าเลี้ยงไม่เชื่อง ก็ไม่รู้จะเก็บไว้ทำไม?
นอกจากมิติคนจนก็ยังมิติคนรวยที่ privilege เต็มไม้เต็มมือ มองเห็นปัญหาแต่ก็ไม่สนใจ ไม่เกี่ยวกับฉัน แถมยังคอยยัดเยียดคำว่า “ใช้ชีวิตง่าย ๆ แบบคนปกติ” เข้ามาให้ทุกอย่างดูง่ายไปหมด ตอนอ่านมีทั้งส่ายหน้า ทั้งผงกหัว จนเหมือนเป็นบ้า นั่งด่าตัวละครปาว ๆ อยู่คนเดียว แต่พูดก็พูดเถอะ เหตุการณ์บ้านเมืองในเล่มที่ผ่านมาแล้วเกือบร้อยปี สมัยนั้นบ้านเมืองเป็นยังไง สมัยนี้ก็ดูไม่ได้จะแตกต่างกันมากนัก พูดแล้วก็เศร้า
ตัวละครในเรื่องนี้มีทั้งตัวละครสมมติและตัวละครที่มีตัวตนอยู่จริงในสมัยนั้น (ในเล่มคุณสะอาดมีอธิบายไว้) มีการกล่าวถึงฝ่ายเจ้า กล่าวถึงการกระทำของรัฐบาล กล่าวถึงคณะราษฎร กล่าวถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ต่าง ๆ ที่จริง ๆ แล้วรายละเอียดมันเยอะมาก ๆ แต่คุณสะอาดทำถึง ทำได้ดี เก่ง ทำให้ตัวเราเอง คนที่ไม่ค่อยได้ใส่ใจประวัติศาสตร์เท่าไรนัก หรือพยายามใส่ใจแต่จำรายละเอียดไม่ได้ พื้นฐานไม่แน่น ย่อยหนังสือเล่มนี้ได้ง่ายมาก ใครที่ยังลังเลเราขอบอกว่าอย่าลังเล อยากให้ทุกคนได้อ่านมาก ๆ
อีกทั้งเรื่องลายเส้นที่มีทั้งหนักเบา สื่อให้เห็นถึงอารมณ์ของแต่ละช่องที่บ้างก็หนักหนา บ้างก็แฝงมุกตลกเข้าไปทำให้อ่านสนุก ไม่เครียดจนเกินไป — ส่วนตัวเรา เราอยากให้คุณสะอาดทำ graphic novel แบบนี้ออกมาอีกในแง่มุมที่ละเอียดกว่าเดิมหรือมีภาคต่อไปเรื่อย ๆ กล่าวถึงประวัติศาสตร์การเมืองต่าง ๆ เพราะเมื่อมันออกมาในรูปแบบการ์ตูนช่อง เราว่ามันย่อยง่าย เข้าใจง่าย เข้าถึงง่าย และอาจจะทำให้คนเลือกที่หยิบมันขึ้นมาอ่านมากกว่าหนังสือเล่มโตที่เต็มไปด้วยข้อมูลหนัก ๆ (เช่นเรา ที่อยากอ่านมาก ๆ แต่ไม่ได้หยิบมาสักทีเพราะมันหนาและหนัก)
— อ่อ อีกอย่างคือกลัวเล่มนี้โดนแบนน่ะ รีบหาอ่านกันเถอะ
ขอบคุณคุณสะอาด คุณพชรกฤษณ์ โตอิ้ม และทีมงานเบื้องหลังคนอื่น ๆ ที่ร่วมกันทำให้ graphic novel เล่มนี้เกิดขึ้น ขอบคุณมาก ๆ และจะเป็นกำลังใจให้เสมอในการผลิตผลงานอื่น ๆ ต่อไป
เกริ่นนำก่อน เราว่าเราเองก็เคยเป็น ignorant คนหนึ่ง (อาจด้วยอายุและวุฒิภาวะในตอนนั้น) เป็นเด็กคนหนึ่งในครอบครัวธรรมดา ๆ ที่ก็ไม่ได้ลำบากอะไร พ่อแม่มีให้กินใช้ อีกทั้งเรายังรู้สึกว่าเราก็มีโอกาสมากกว่าเด็กคนอื่น ๆ บ้างเล็กน้อย เราไม่เคยสนใจหรือมองเห็นเรื่องการเมืองเป็นเรื่องใกล้ตัวเลย เรามองมันด้วยสายตาห่างเหิน ไร้ความรู้สึก คิดว่าการเมืองจะเป็นยังไงก็ไม่เห็นจะกระทบอะไรกับชีวิตเราเลย จนกระทั่งหลายปีก่อนที่การเมืองเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง คนหันมาสนใจการเมืองมากขึ้น มันเริ่มคืบคลานมาใกล้ตัวเราเรื่อย ๆ หรือจะให้พูดอีกอย่างคือเราเริ่มคืบคลานเข้าไปมองการเมืองในมุมมองที่ใกล้ขึ้นมากกว่า เราถึงได้รับรู้ว่าจริง ๆ แล้วการเมืองมันใกล้ตัวเรามากกว่าที่คิดไว้มาก และวลี “ถ้าการเมืองดี” เริ่มออกจากปากเราบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ
หากแต่เรื่องราวใน graphic novel เล่มนี้กลับมาก่อนกาลมาก ๆ ตัวเราในปี พ.ศ. 256X ที่เพิ่งจะตระหนักรู้ถึงสิ่งเหล่านี้ แต่ผู้คนเหล่านั้นในปี พ.ศ. 247X กลับมองเห็นอะไรมากกว่าที่เรามองเห็นมาก ๆ มองเห็นถึงความมีอำนาจบาตรใหญ่ที่ควบคุมประชากรในประเทศเอาไว้ในกำมือ มองเห็นชาวบ้านตัวเล็ก ๆ ที่ต่อให้ใช้แรงงานไปจนตายก็ไม่มีทางลืมตาอ้าปากได้ มองเห็นความดำมืดที่ถูกยัดไว้ใต้พรม โดยใช้อำนาจ บารมี และเงินทอง รวมไปถึงความรุนแรง ควบคุมมิให้เรื่องราวเหล่านั้นเล็ดลอดออกไปได้
นิภา สาวเท่นักหนังสือพิมพ์คนหนึ่ง เป็นตัวละครหลักดำเนินเรื่อง ได้จับพลัดจับผลูไปพบเจอเข้ากับการตายของแรงงานชาวจีนที่มาใช้แรงงานในไทยจนเกือบจะซวยเพราะเบื้องหลังมันมีมากกว่าการตายไปเฉย ๆ ก่อนจะจับพลัดจับผลูอีกทีได้มาทำงานเป็นนักเขียน งานในฝันของเธอ ให้กับวารสารฝ่ายเจ้า และจับพลัดจับผลูอีกทีไปเป็นสายลับคอยสืบข้อมูลจากฝ่ายเจ้ามาให้แก่คณะราษฎรที่กำลังวางแผนใหญ่อยู่
ชีวิตของนิภาจริง ๆ แล้วก็ไม่ได้เป็นแค่นักหนังสือพิมพ์ทั่วไป เบื้องหลังชีวิตและคนรอบตัวของนิภานั้น มีส่วนมากทีเดียวที่ทำให้นิภาเป็นนิภาได้ในทุกวันนี้ เป็นคนที่กล้าหาญและมีความคิดก้าวหน้าถ้าเทียบกับยุคสมัยนั้น หากแต่ว่าเธอไม่สามารถทำอะไรที่มันโจ่งแจ้ง ไม่สามารถวิจารณ์อะไรตรงไปตรงมาได้อย่างเปิดเผย อย่างไรก็ตาม นิภาก็เลือกทำในสิ่งที่เธอคิดว่าถูกต้องและเหมาะสม เธอจึงประกอบอาชีพนี้ เป็นนักหนังสือพิมพ์ที่คอยเป็นกระบอกเสียงให้ประชาชน คอยเขียนข่าวอ้างอิงจากความเป็นจริง มิใช่เพียงแต่ปลุกปั้นคำพูดสวยหรูเพื่อหลอกลวงประชาชนไปวัน ๆ
ตั้งแต่เด็ก นิภาได้เห็นและรับรู้อะไรหลาย ๆ อย่างจนทำให้เธอต้องทำอะไรสักอย่างให้บ้านเมืองและสังคมดีขึ้น แต่เธอเป็นเพียงเสียงเล็ก ๆ เสียงหนึ่ง เป็นแค่คนตัวเล็ก ๆ จะไปทำอะไรได้ จนกระทั่งได้มีโอกาสเข้าไปคลุกคลีกับวงในทั้ง 2 ฝ่าย ทำให้เธอได้เห็นอะไรมากขึ้นกว่าเก่า และนั่นก็ยิ่งปลุกไฟในตัวนิภาให้โหมแรงขึ้นกว่าเดิม
เราว่าการที่คุณสะอาดหยิบนิภา ตัวละครที่เต็มไปด้วยประเด็นให้ถก ทั้งนิภาที่เป็นผู้หญิง (ที่ยังไม่ได้มีรับการยอมรับมากนักในการปฏิบัติหน้าที่ต่าง ๆ) ทั้งเป็นนักหนังสือพิมพ์ (ที่เต็มไปด้วย dilemma มากมาย เพราะสื่อควรเป็นกระบอกเสียงให้ประชาชน แต่สื่อบางสื่อนั้น..) เป็นการกระทำที่ฉลาดมาก เก่งมาก ๆ อีกทั้งยังเป็นคนที่มีหลากหลายความสามารถ สมมงตำแหน่งนาตาชาแห่งยุค 2475 ยิ่งนัก
รายละเอียดในเรื่องนั้น���ีหลายมิติมาก มีการพูดถึงเหล่าคนจน ที่ก็จนจริง ๆ ไม่รู้จนเพราะไม่ขยัน (?) หรือจนเพราะถูดเอารัดเอาเปรียบกันแน่ มีฉากหนึ่งที่เศร้ามาก ๆ คือตอนที่ชาวนาคนหนึ่งที่รวบรวมรายชื่อชาวนาด้วยกันเพื่อเขียนจดหมายเรียกร้องเรื่องการเก็บภาษีที่พวกเค้าโดนเก็บจนไม่เหลืออะไรจะกิน หลายปีผ่านไป ชาวนาคนเดิมที่หน้าตาซูบผอม แก่ตัวลงตามวัย อีกทั้งแรงยังหดหายจากการทำงานหนัก ยังนั่งอยู่ที่เดิม ต้องการเขียนจนหมายแบบเดิม เพื่อเรียกร้องเรื่องเดิม ๆ ที่พวกเค้าไม่เคยได้รับการแก้ไข ช่วยเหลือ เยียวยาอะไรเลย
มันสื่อให้เห็นว่าคนตัวเล็กกระจ้อยร่อย เสียงไม่ดัง ไม่มีอำนาจ แต่เป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศ ก็ยังไม่สามารถสู้กับคนส่วนน้อยของประเทศที่อยู่บนหอคอยงาช้างได้ คนเหล่านั้นมีทั้งอำนาจบารมี เงินทองที่ใช้ทั้งชีวิตก็ไม่มีวันหมด แต่กลับมาคอยปั้นคำพูดสวยหรู บอกให้ใช้ชีวิตเรียบง่าย รักสงบ แล้วจะมีความสุข มันฟังดูแล้วน่าสะอิดสะเอียนไปหมด และถ้าใครคิดจะลุกมาต่อต้านหรือแสดงตัวว่าไม่เห็นด้วยก็จะถูกรัฐบาลจัดการ กล่าวหาว่าเป็นฝ่ายกบฏ ดั่งเช่นหนึ่งในตัวละครในเรื่องที่ก็แค่ใครสักคนดีดนิ้ว กบฏตนนั้นก็จะหายไปจากโลกนี้อย่างง่ายดาย — ก็ถ้าเลี้ยงไม่เชื่อง ก็ไม่รู้จะเก็บไว้ทำไม?
นอกจากมิติคนจนก็ยังมิติคนรวยที่ privilege เต็มไม้เต็มมือ มองเห็นปัญหาแต่ก็ไม่สนใจ ไม่เกี่ยวกับฉัน แถมยังคอยยัดเยียดคำว่า “ใช้ชีวิตง่าย ๆ แบบคนปกติ” เข้ามาให้ทุกอย่างดูง่ายไปหมด ตอนอ่านมีทั้งส่ายหน้า ทั้งผงกหัว จนเหมือนเป็นบ้า นั่งด่าตัวละครปาว ๆ อยู่คนเดียว แต่พูดก็พูดเถอะ เหตุการณ์บ้านเมืองในเล่มที่ผ่านมาแล้วเกือบร้อยปี สมัยนั้นบ้านเมืองเป็นยังไง สมัยนี้ก็ดูไม่ได้จะแตกต่างกันมากนัก พูดแล้วก็เศร้า
ตัวละครในเรื่องนี้มีทั้งตัวละครสมมติและตัวละครที่มีตัวตนอยู่จริงในสมัยนั้น (ในเล่มคุณสะอาดมีอธิบายไว้) มีการกล่าวถึงฝ่ายเจ้า กล่าวถึงการกระทำของรัฐบาล กล่าวถึงคณะราษฎร กล่าวถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ต่าง ๆ ที่จริง ๆ แล้วรายละเอียดมันเยอะมาก ๆ แต่คุณสะอาดทำถึง ทำได้ดี เก่ง ทำให้ตัวเราเอง คนที่ไม่ค่อยได้ใส่ใจประวัติศาสตร์เท่าไรนัก หรือพยายามใส่ใจแต่จำรายละเอียดไม่ได้ พื้นฐานไม่แน่น ย่อยหนังสือเล่มนี้ได้ง่ายมาก ใครที่ยังลังเลเราขอบอกว่าอย่าลังเล อยากให้ทุกคนได้อ่านมาก ๆ
อีกทั้งเรื่องลายเส้นที่มีทั้งหนักเบา สื่อให้เห็นถึงอารมณ์ของแต่ละช่องที่บ้างก็หนักหนา บ้างก็แฝงมุกตลกเข้าไปทำให้อ่านสนุก ไม่เครียดจนเกินไป — ส่วนตัวเรา เราอยากให้คุณสะอาดทำ graphic novel แบบนี้ออกมาอีกในแง่มุมที่ละเอียดกว่าเดิมหรือมีภาคต่อไปเรื่อย ๆ กล่าวถึงประวัติศาสตร์การเมืองต่าง ๆ เพราะเมื่อมันออกมาในรูปแบบการ์ตูนช่อง เราว่ามันย่อยง่าย เข้าใจง่าย เข้าถึงง่าย และอาจจะทำให้คนเลือกที่หยิบมันขึ้นมาอ่านมากกว่าหนังสือเล่มโตที่เต็มไปด้วยข้อมูลหนัก ๆ (เช่นเรา ที่อยากอ่านมาก ๆ แต่ไม่ได้หยิบมาสักทีเพราะมันหนาและหนัก)
— อ่อ อีกอย่างคือกลัวเล่มนี้โดนแบนน่ะ รีบหาอ่านกันเถอะ
ขอบคุณคุณสะอาด คุณพชรกฤษณ์ โตอิ้ม และทีมงานเบื้องหลังคนอื่น ๆ ที่ร่วมกันทำให้ graphic novel เล่มนี้เกิดขึ้น ขอบคุณมาก ๆ และจะเป็นกำลังใจให้เสมอในการผลิตผลงานอื่น ๆ ต่อไป
January 16, 2024
ส่วนตัวชอบงานของสะอาดอยู่แล้วและเล่มนี้สะอาดและทีมงานทุกท่านก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ถ้าทีมงานของหนังสือเล่มนี้ผ่านมาเห็นอยากบอกว่าพวกคุณเจ๋งมากๆ
ภาพรวมคือชอบมาก เล่าเรื่องกระชับ สนุก ตื่นเต้น ถึงจะเป็นเรื่องแต่งแต่ก็ทำให้คนอ่านเห็นภาพและเข้าใจประวัติศาสตร์ช่วงนั้นได้แบบไม่ยัดเยียด
ชอบที่เลือกตัวเองเป็นสามัญชนที่อาจจะไม่ได้รับโอกาสในสังคมมากมาย มันทำให้คนอ่านรู้สึกมีอารมณ์ร่วมได้ง่ายและอิมแพคกับคนอ่านพอสมควร
งานภาพของสะอาดยังคงมีเอกลักษณ์ชัดเจน ดีอยู่แล้วก็ดีกว่าเดิม สร้างอารมณ์ร่วมให้กับคนอ่านได้ดีเช่นเคย
ถึงกระแสความสนใจการเมืองในประเทศตอนนี้จะเหือดหายไปเหมือนเป็นแฟชั่นเทรนด์หนึ่ง ก็หวังว่าพอหนังสือได้รับการจัดจำหน่ายในวงการและมีคนได้อ่านเพิ่มขึ้น ก็หวังว่าวันนั้นทุกคนที่เคยร่วมต่อสู้กันมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันที่เคยหลงลืมไปแล้วจะจำได้ว่าจริงๆ แล้วพวกเรากำลังสู้อยู่กับอะไร
ภาพรวมคือชอบมาก เล่าเรื่องกระชับ สนุก ตื่นเต้น ถึงจะเป็นเรื่องแต่งแต่ก็ทำให้คนอ่านเห็นภาพและเข้าใจประวัติศาสตร์ช่วงนั้นได้แบบไม่ยัดเยียด
ชอบที่เลือกตัวเองเป็นสามัญชนที่อาจจะไม่ได้รับโอกาสในสังคมมากมาย มันทำให้คนอ่านรู้สึกมีอารมณ์ร่วมได้ง่ายและอิมแพคกับคนอ่านพอสมควร
งานภาพของสะอาดยังคงมีเอกลักษณ์ชัดเจน ดีอยู่แล้วก็ดีกว่าเดิม สร้างอารมณ์ร่วมให้กับคนอ่านได้ดีเช่นเคย
ถึงกระแสความสนใจการเมืองในประเทศตอนนี้จะเหือดหายไปเหมือนเป็นแฟชั่นเทรนด์หนึ่ง ก็หวังว่าพอหนังสือได้รับการจัดจำหน่ายในวงการและมีคนได้อ่านเพิ่มขึ้น ก็หวังว่าวันนั้นทุกคนที่เคยร่วมต่อสู้กันมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันที่เคยหลงลืมไปแล้วจะจำได้ว่าจริงๆ แล้วพวกเรากำลังสู้อยู่กับอะไร
May 4, 2025
❝ ...จําปาร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้
เมื่อต้องเสีย คนที่จําปารัก ไปอีกคน
เธอจึงเขียนจดหมาย ไปถึงคุณเศรษฐี บนปราสาท
ว่าสิ่งที่เกิดขึ้น กับคุณหมี ไม่ถูกต้องเพียงไหน
กฎของสวนสัตว์ มีปัญหา เช่นไร
และเมื่อคุณเศรษฐี ได้อ่านจดหมาย ฉบับนั้น
จำปาก็ มาอยู่ในกรง
จนกว่า วันหนึ่ง เธอจะเชื่อง… ❞
เมื่อต้องเสีย คนที่จําปารัก ไปอีกคน
เธอจึงเขียนจดหมาย ไปถึงคุณเศรษฐี บนปราสาท
ว่าสิ่งที่เกิดขึ้น กับคุณหมี ไม่ถูกต้องเพียงไหน
กฎของสวนสัตว์ มีปัญหา เช่นไร
และเมื่อคุณเศรษฐี ได้อ่านจดหมาย ฉบับนั้น
จำปาก็ มาอยู่ในกรง
จนกว่า วันหนึ่ง เธอจะเชื่อง… ❞
March 7, 2024
The audacity alone makes 2475 worth a hundred stars. Glad we’ve got a Thai graphic novel like this one. I can only imagine the amount of research that went into materializing this book. Although, at times, I feel the heaviness of said research (probably from the determination to be historically accurate as possible).
Despite the seriousness of the subject matter, I’m delighted that Sa-ard still keeps his humor intact. Also boldly presented on the pages is how much he loves playing with structure (though some segment could have used another editorial eye). The Tale of Jampa is an outstanding story-within-a-story. The espionage part has the potential to be stronger. Love the pen names given to the writers of Sang Aksorn, so playful!
I still maintain that Sa-ard should give screenwriting a try. He’s thinking cinematically and it shows.
An important art piece and also a fun read.
Despite the seriousness of the subject matter, I’m delighted that Sa-ard still keeps his humor intact. Also boldly presented on the pages is how much he loves playing with structure (though some segment could have used another editorial eye). The Tale of Jampa is an outstanding story-within-a-story. The espionage part has the potential to be stronger. Love the pen names given to the writers of Sang Aksorn, so playful!
I still maintain that Sa-ard should give screenwriting a try. He’s thinking cinematically and it shows.
An important art piece and also a fun read.
March 11, 2024
ลึกซึ้ง เปี่ยมด้วยพลัง เพิ่มแรงใจให้ผู้มีหวังกับการเปลี่ยนของประเทศนี้ให้ไปในทางที่ดีขึ้น มีเสรีภาพมากขึ้น มีความยุติธรรมและเท่าเทียม
February 23, 2024
งานระดับขึ้นหิ้งของสะอาด ว่าด้วยเรื่องเหตุการณ์ก่อน 24 มิถุนายน 2475 ในมุมมองของตัวละครสมมติและบุคคลที่มีอยู่จริง น่าเศร้าที่บางครั้งเราก็นึกขึ้นมาได้ว่าวันนั้นยังอาจไม่เคยมาถึงเลยด้วยซ้ำ
งานของสะอาดมีเอกลักษณ์ของตัวเอง ลายเส้นและมุมมองไม่เคยเปลี่ยน จุดยืนยังหนักแน่น และถึงที่สุดก็ยังช่วยยืนยันได้ว่าเราไม่ได้อยู่เดียวดาย
งานของสะอาดมีเอกลักษณ์ของตัวเอง ลายเส้นและมุมมองไม่เคยเปลี่ยน จุดยืนยังหนักแน่น และถึงที่สุดก็ยังช่วยยืนยันได้ว่าเราไม่ได้อยู่เดียวดาย
December 20, 2024
- ห้าดาวไม่ได้มาจากความชื่นชอบ แต่มาจากความชื่นชมมากกว่า เวลาพูดหรือแม้เอ่ยถึง 2475 sentimentของมันมักจะออกมาจริงจังและน่าเชิดชูเสียเหลือเกิน แม้แต่เราเองตอนเปิดอ่านก็คาดหวังว่ามันต้องมาทรงนี้ ปรากฎว่างานมันมีsentimentsที่กว้างกว่านั้น มันมีมุมตลก ถวิลหา มีเบียว มีรัก หรือแม้แต่ระทึกขวัญการเมืองบ้าง ซึ่งมุมต่างๆที่กล่าวมามันทำให้งานดูประดักประเดิดไปหน่อยสำหรับเรา แต่ไอ้ความประดักประเดิดนี้เนี้ยแหละที่ทำให้งานมันมีเสน่ห์รวมถึงมันพาซับเจทที่ใหญ่มากๆแบบ2475และคณะราษฎร์ไปสู่พรมแดนรวมถึง ผัสสะใหม่ๆในงานเขียน ตอนนี้เราจึงมีงานปศว(มุขปาฐะ)ที่เป็นเสียงของราษฎร์จริงๆซักที หลังจากเป็นแค่พหุพจน์มาเนินนาน ซึ่งเป็นนิมิตหมายที่ดีสำหรับคนรุ่นใหม่ว่าจะหาที่ทางตัวเองยังไงกับ2475
- ส่วนตัวอาจจะชอบตอนสะอาดเขียนถึงวงการหนังสือทั้งวงการหนังสือที่เคยเป็นกบฎกับวงการหนังสือที่สวามิภักดิ์กับศักดินาเต็มที แม้อุดมการณ์จะต่างกัน แต่มีจุดร่วมเดียวกันคืออาชีพนักเขียนเป็นอาชีพที่หาเลี้ยงตัวเองได้จริงๆ ซึ่งจุดนี้มันดูส่วนตัวและเหมือนจะเป็นจดหมายรักกลายๆเหมือนกันว่าครั้งนึงอาชีพขีดๆเขียนๆแบบนี้เคยมีศักดิ์ศรีรวมไปถึงอิทธิพลทางความคิดผู้คนเหลือคณานับ
- ส่วนตัวอาจจะชอบตอนสะอาดเขียนถึงวงการหนังสือทั้งวงการหนังสือที่เคยเป็นกบฎกับวงการหนังสือที่สวามิภักดิ์กับศักดินาเต็มที แม้อุดมการณ์จะต่างกัน แต่มีจุดร่วมเดียวกันคืออาชีพนักเขียนเป็นอาชีพที่หาเลี้ยงตัวเองได้จริงๆ ซึ่งจุดนี้มันดูส่วนตัวและเหมือนจะเป็นจดหมายรักกลายๆเหมือนกันว่าครั้งนึงอาชีพขีดๆเขียนๆแบบนี้เคยมีศักดิ์ศรีรวมไปถึงอิทธิพลทางความคิดผู้คนเหลือคณานับ
August 9, 2024
ก่อนอ่านนึกว่าจะเป็นการ์ตูนที่เอาเรื่องในประวัติศาสตร์มาเป็นพื้น แล้วเอาตัวเรื่องแต่งไปจับ (โดยมีแค่ตัวละครหลักอย่างนิภาและไม่กี่คนที่เป็นตัวละครแต่ง) เลยเซอร์ไพรส์ที่มันเป็นไปในทางกลับกัน กล่าวคือ คนเขียนเล่าจากตัวละครที่แต่งขึ้นมา แล้วโยนเข้าไปในบริบทตอนนั้น ซึ่งดีมาก ไม่ค่อยเจอ (หรืออาจจะเพราะไม่ค่อยได้อ่าน ฮา)
การอ่านเล่มนี้น่าจะเป็นเครื่องยืนยันได้ว่าเรามีปัญหากับการจำหน้าตัวละคร ซึ่งเป็นมาตั้งแต่ตอนดูหนังแล้ว เพราะเข้าใจว่าสะอาดพยายามวาดให้แต่ละตัวต่างกันแล้ว แต่เราจำไม่ค่อยได้เอง ฮ่า ๆ
การอ่านเล่มนี้น่าจะเป็นเครื่องยืนยันได้ว่าเรามีปัญหากับการจำหน้าตัวละคร ซึ่งเป็นมาตั้งแต่ตอนดูหนังแล้ว เพราะเข้าใจว่าสะอาดพยายามวาดให้แต่ละตัวต่างกันแล้ว แต่เราจำไม่ค่อยได้เอง ฮ่า ๆ
May 14, 2024
เป็นการ์ตูนไทยที่สนุกที่สุดตั้งแต่เคยอ่านมา
February 19, 2024
อยากจะให้ 4 ดาวครึ่ง (อีกแล้ว), เป็นงานเขียนประเด็นสังคมที่กลมกล่อมที่สุดที่เคยอ่านมา คาแรกเตอร์นิภากับคุณพ่อดีเหลือล้น, เห็นพี่สะอาดเปิดเรฟให้ดูอยู่ว่าแน่นแค่ไหน BIG RESPECT TO EVERYONE INVOLVED
January 16, 2024
เหมือนทำให้ nuanced และโชว์ความซับซ้อนของสถานการณ์ได้มากกว่านี้ (เรื่องมัน glorify ปรีดีหนักอยู่เหมือนกัน) แต่เรียกว่าเป็น propaganda ได้ดีเลย เอาไว้ปลุกระดมคนได้
เรื่องปรีดีเป็นคอมมี่นี่ก็ 5555 แหมมันก็ต้องลองอ่านสมุดปกเหลืองดูแล้วตัดสินใจกันเอาเอง
เรื่องปรีดีเป็นคอมมี่นี่ก็ 5555 แหมมันก็ต้องลองอ่านสมุดปกเหลืองดูแล้วตัดสินใจกันเอาเอง
October 20, 2025
ตอนที่ยังไม่ได้อ่านคาดหวังว่าจะได้เห็น ฉากตัวละครเท่ๆ พูดคำคมเหมือนการ์ตูนโชเน็นพวกวันพีซ ซึ่งก็มีจริงๆ ตามคาด 555 แต่ความรู้สึกเท่ๆ ของตัวละครมันอยู่ถูกที่ถูกทางมาก และเห็นพยายามของของคนเขียนที่จะถ่ายทอดเลือดเนื้อของคนในยุคก่อนปฏิวัติการปกครองซึ่งก็คงต้องฮึกเหิมและบ้าบิ่นประมาณนี้แหละ
เรื่องที่เราไม่คิดว่าจะทำออกมาได้ดีมากๆ คือการสร้างตัวละครดำเนินเรื่องอย่าง นิภา ตัวละครหลักของเรื่องที่ตอนต้นเรื่องทำหน้าที่เป็นสื่อมวลชนและนักเขียนเงาท่ามกลางพื้นที่สื่อที่ถูกจับจองโดยปลายปากกาของผู้ชาย บทบาทของนิภาชวนให้เราคิดว่าเธอน่าจะเป็นเหมือน vessel ที่พาคนอ่านไปรู้จักตัวละครและเหตุการณ์สำคัญอื่นๆ แต่ด้วยความเป็นคนขวางโลกและปากแจ๋ว ทำให้ตัวละครนี้มีมิติและบทบาทที่น่าสนใจมาก โดยเฉพาะบทสรุปตัวละครที่เราไม่คิดว่าจะแสดงให้เห็นความแน่วแน่และความคงเส้นคงวาของเธอได้ขนาดนี้ ในขณะที่คนเขียนเลือกให้ตัวละครเลือดร้อนตาร้อนแบบอรุณ น้องชายของนิภาเลือกที่จะมีชีวิตอีกแบบหนึ่ง
ลายเส้นสีขาวดำกับหัวปากกาตัดบางๆ ที่เป็นเอกลักษณ์งานของสะอาดยิ่งช่วยขับเน้นความวินเทจของเมือง รอยยับย่นในประวัติศาสตร์และความเป็น "คนธรรมดา" ของคนที่พยายามต่อสู้เรียกร้องการปกครอง ทุกอย่างดูจับต้องได้และเป็นมิตร แม้แต่การพูดถึงเรื่องความยากลำบากของชนชั้นล่างที่ตกทอดในแต่ละรุ่น กลายเป็นความจนที่ไม่มีวันได้ลืมตาอ้าปากก็ไม่ได้ถูกเล่าออกมาด้วยเสียงชวนรัดทดเลย แต่ผ่านเฟรมเวลาที่เฉียบคมแบบและพยายามถ่ายทอดอย่างระมัดระวัง ผ่านสายตาที่จำกัดมุมมองของนิภาซึ่งเป็นคนชนชั้นกลางเท่านั้น ซึ่งยิ่งเน้นย้ำให้เห็นถึงความอับจนหนทางของชนชั้นกลางฝ่ายซ้ายที่ตกที่นั่งลำบาก นั่นคือพอมีปัญญาช่วยบ้างแต่ไม่มีอำนาจในการเปลี่ยนแปลงเชิงอำนาจ
การ humanise ตัวละครสำคัญอย่างจอมพล ป. และปรีดี ก็น่าสนใจ โดยเฉพาะความตึงเครียดในบทสนทนาเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยการบอกเป็นนัยถึงความวุ่นวายที่จะเกิดหลังจากนี้ การเน้นเนื้อเรื่องช่วงใกล้ปฏิวัติก็ยิ่งสอดคล้องความเลือดร้อนและมุ่งมั่นและการก่อตั้งคณะราษฎรในช่วงแรก ชวนให้คิดต่อถึงข้อเท็จจริงและชะตากรรมต่อมาในช่วงหลังปี 2475 จนสุดท้ายเราก็กดสั่งหนังสือประวัติศาสตร์ไทยมาอ่านเพิ่มเติมสองเล่มแล้ว (และภาวนาในตัวเองมีเวลาอ่าน)
เรื่องที่เสียใจแค่อย่างเดียวคือการตัดสินใจอ่านเล่มนี้ช้าไปมากหลังจากที่ซื้อมานานก็ปล่อยดองมาเป็นปี ถ้าเราอยู่ในประเทศที่ระบบการศึกษามีความหลากหลายและสร้างสรรค์ เราคงได้เห็นหนังสือเล่มนี้บรรจุในหลักสูตรให้เด็กได้วิพากษ์เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ได้ถกเถียงเรื่อง fiction vs facts โดยที่ไม่ต้องรอให้ต้องสอบเข้าไปสัมผัสอิสระทางการศึกษาอย่างนี้ในระดับมหาวิทยาลัย ความรู้เบื้องต้นทางประวัติศาสตร์มันควรถูกเรียนรู้ผ่านสื่อที่เข้าใจง่าย สนุกและตลกโดยที่ไม่ต้องมี trained eyes หรือกรอบทางมนุษยศาสตร์ ประวัติศาสตร์ หรือความมีวุฒิภาวะด้วยซ้ำ
เรื่องที่เราไม่คิดว่าจะทำออกมาได้ดีมากๆ คือการสร้างตัวละครดำเนินเรื่องอย่าง นิภา ตัวละครหลักของเรื่องที่ตอนต้นเรื่องทำหน้าที่เป็นสื่อมวลชนและนักเขียนเงาท่ามกลางพื้นที่สื่อที่ถูกจับจองโดยปลายปากกาของผู้ชาย บทบาทของนิภาชวนให้เราคิดว่าเธอน่าจะเป็นเหมือน vessel ที่พาคนอ่านไปรู้จักตัวละครและเหตุการณ์สำคัญอื่นๆ แต่ด้วยความเป็นคนขวางโลกและปากแจ๋ว ทำให้ตัวละครนี้มีมิติและบทบาทที่น่าสนใจมาก โดยเฉพาะบทสรุปตัวละครที่เราไม่คิดว่าจะแสดงให้เห็นความแน่วแน่และความคงเส้นคงวาของเธอได้ขนาดนี้ ในขณะที่คนเขียนเลือกให้ตัวละครเลือดร้อนตาร้อนแบบอรุณ น้องชายของนิภาเลือกที่จะมีชีวิตอีกแบบหนึ่ง
ลายเส้นสีขาวดำกับหัวปากกาตัดบางๆ ที่เป็นเอกลักษณ์งานของสะอาดยิ่งช่วยขับเน้นความวินเทจของเมือง รอยยับย่นในประวัติศาสตร์และความเป็น "คนธรรมดา" ของคนที่พยายามต่อสู้เรียกร้องการปกครอง ทุกอย่างดูจับต้องได้และเป็นมิตร แม้แต่การพูดถึงเรื่องความยากลำบากของชนชั้นล่างที่ตกทอดในแต่ละรุ่น กลายเป็นความจนที่ไม่มีวันได้ลืมตาอ้าปากก็ไม่ได้ถูกเล่าออกมาด้วยเสียงชวนรัดทดเลย แต่ผ่านเฟรมเวลาที่เฉียบคมแบบและพยายามถ่ายทอดอย่างระมัดระวัง ผ่านสายตาที่จำกัดมุมมองของนิภาซึ่งเป็นคนชนชั้นกลางเท่านั้น ซึ่งยิ่งเน้นย้ำให้เห็นถึงความอับจนหนทางของชนชั้นกลางฝ่ายซ้ายที่ตกที่นั่งลำบาก นั่นคือพอมีปัญญาช่วยบ้างแต่ไม่มีอำนาจในการเปลี่ยนแปลงเชิงอำนาจ
การ humanise ตัวละครสำคัญอย่างจอมพล ป. และปรีดี ก็น่าสนใจ โดยเฉพาะความตึงเครียดในบทสนทนาเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยการบอกเป็นนัยถึงความวุ่นวายที่จะเกิดหลังจากนี้ การเน้นเนื้อเรื่องช่วงใกล้ปฏิวัติก็ยิ่งสอดคล้องความเลือดร้อนและมุ่งมั่นและการก่อตั้งคณะราษฎรในช่วงแรก ชวนให้คิดต่อถึงข้อเท็จจริงและชะตากรรมต่อมาในช่วงหลังปี 2475 จนสุดท้ายเราก็กดสั่งหนังสือประวัติศาสตร์ไทยมาอ่านเพิ่มเติมสองเล่มแล้ว (และภาวนาในตัวเองมีเวลาอ่าน)
เรื่องที่เสียใจแค่อย่างเดียวคือการตัดสินใจอ่านเล่มนี้ช้าไปมากหลังจากที่ซื้อมานานก็ปล่อยดองมาเป็นปี ถ้าเราอยู่ในประเทศที่ระบบการศึกษามีความหลากหลายและสร้างสรรค์ เราคงได้เห็นหนังสือเล่มนี้บรรจุในหลักสูตรให้เด็กได้วิพากษ์เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ได้ถกเถียงเรื่อง fiction vs facts โดยที่ไม่ต้องรอให้ต้องสอบเข้าไปสัมผัสอิสระทางการศึกษาอย่างนี้ในระดับมหาวิทยาลัย ความรู้เบื้องต้นทางประวัติศาสตร์มันควรถูกเรียนรู้ผ่านสื่อที่เข้าใจง่าย สนุกและตลกโดยที่ไม่ต้องมี trained eyes หรือกรอบทางมนุษยศาสตร์ ประวัติศาสตร์ หรือความมีวุฒิภาวะด้วยซ้ำ
January 18, 2024
2475 นักเขียนผีแห่งสยาม
ก่อนอื่นเลยคือดีใจนะ ที่มีหนังสือการ์ตูนที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์สามัญชนเสียที เพราะผมอ่านการ์ตูนประวัติศาสตร์สกุลพระยาดำรงราชานุภาพก็หลายเล่ม มันก็เล่าแบบเดิม ทุกวันนี้การ์ตูนพวกนั้นก็สาบสูญไปตามกาลเวลา
ก่อนจะอ่านต้องตั้งฐานก่อนว่านี่คือคอมมิคอิงประวัติศาสตร์ มีตรง/ไม่ตรงกับประวัติศาสตร์จริงบ้างอะไรบ้าง แต่ก็เพื่อความบันเทิง ถ้าใครทำการบ้านหรืออ่านประวัติศาสตร์ 2475 มาบ้าง ก็จะอินได้ง่ายเลย เพราะมีกิมมิคมากมายเต็มไปหมด เช่นงานฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี ที่มีนัยยะทางการเมืองมาแฝงแบบเต็ม ๆ
ส่วนที่ชอบต่อมาคือการทำให้ผู้อ่านรู้สึกถึง “ความหวัง” ของปากกาหรือการเขียน ว่าการเขียนที่ดีจะช่วยให้เราพัฒนาตนเองและสังคมได้ ขณะเดียวกัน การเขียนที่ไม่ดีก็อาจนำมาสู่ผลร้ายต่อตนเองและสังคม งานเขียนนั้นไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามแต่ ต้องทำให้ถูกต้องตามหลักการอีกด้วย ซึ่งเป็นการบอกสำนักข่าวในปัจจุบันกลาย ๆ ว่า เขียนความจริง เลิกปล่อย fake news เถอะ
สิ่งที่ไม่ชอบคือ พอเราอ่านประวัติศาสตร์ 2475 มาประมาณหนึ่ง มั��จะเอ๊ะการกระทำบางอย่างของตัวละคร ก็ได้แต่เตือนตัวเองว่า มันเป็น comic ฮ่า ๆ
โดยรวมแล้ว หากใครสนใจประวัติศาสตร์ 2475 เล่มนี้ก็ไม่ควรพลาดครับ ย่อยง่ายด้วย
ก่อนอื่นเลยคือดีใจนะ ที่มีหนังสือการ์ตูนที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์สามัญชนเสียที เพราะผมอ่านการ์ตูนประวัติศาสตร์สกุลพระยาดำรงราชานุภาพก็หลายเล่ม มันก็เล่าแบบเดิม ทุกวันนี้การ์ตูนพวกนั้นก็สาบสูญไปตามกาลเวลา
ก่อนจะอ่านต้องตั้งฐานก่อนว่านี่คือคอมมิคอิงประวัติศาสตร์ มีตรง/ไม่ตรงกับประวัติศาสตร์จริงบ้างอะไรบ้าง แต่ก็เพื่อความบันเทิง ถ้าใครทำการบ้านหรืออ่านประวัติศาสตร์ 2475 มาบ้าง ก็จะอินได้ง่ายเลย เพราะมีกิมมิคมากมายเต็มไปหมด เช่นงานฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี ที่มีนัยยะทางการเมืองมาแฝงแบบเต็ม ๆ
ส่วนที่ชอบต่อมาคือการทำให้ผู้อ่านรู้สึกถึง “ความหวัง” ของปากกาหรือการเขียน ว่าการเขียนที่ดีจะช่วยให้เราพัฒนาตนเองและสังคมได้ ขณะเดียวกัน การเขียนที่ไม่ดีก็อาจนำมาสู่ผลร้ายต่อตนเองและสังคม งานเขียนนั้นไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามแต่ ต้องทำให้ถูกต้องตามหลักการอีกด้วย ซึ่งเป็นการบอกสำนักข่าวในปัจจุบันกลาย ๆ ว่า เขียนความจริง เลิกปล่อย fake news เถอะ
สิ่งที่ไม่ชอบคือ พอเราอ่านประวัติศาสตร์ 2475 มาประมาณหนึ่ง มั��จะเอ๊ะการกระทำบางอย่างของตัวละคร ก็ได้แต่เตือนตัวเองว่า มันเป็น comic ฮ่า ๆ
โดยรวมแล้ว หากใครสนใจประวัติศาสตร์ 2475 เล่มนี้ก็ไม่ควรพลาดครับ ย่อยง่ายด้วย
August 25, 2024
ยกให้เป็นการ์ตูนที่ชอบสุดของปีนี้ ทรงพลัง เก็บรายละเอียดทั้งในลายเส้นและไดอะล็อก แต่ส่วนตัวเห็นว่า บางตัวละครออกแบบมาไม่ค่อยกลมนัก แต่ที่กลมก็มีและมีปมขัดแย้งระหว่างส่วนตัวกับหน้าที่ที่น่าสนใจ อ่านไหล ๆ จบในหนึ่งนั่งได้และยังทิ้งความรู้สึกทรงพลังไว้อยู่ในใจต่อไป
August 6, 2025
เพิ่งเคยจะอ่านหนังสือของคุณสะอาดจริงจังครั้งแรก เราที่ไปดูนิทรรศการเปิดตัวหนังสือ เห็นขั้นตอนและวิธีการนำเสนอข้อมูลเล่าออกมา ตัวละครต่างๆ และได้อ่านมา จบลงอย่างรวดเร็ว
เล่าเรื่องของนิภา นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ พิสูจน์อักษร บ้างก็เป็นบ.ก. เธอกลายเป็นนักเขียนผีเพราะสังคมไม่ได้เปิดกว้างให้ผู้หญิงเล่าประเด็นด้านการเมือง หรือการเป็นผู้นำ เธอหลบซ่อนคอยแก้ต้นฉบับให้กับสำนักพิมพ์ที่เธอทำงาน โดนทาบทามทำงานกับฝั่งเจ้าอนุรักษ์นิยม โดยเป็นนักเขียนหญิงตามที่รัฐอยากนำเสนอภาพให้ทันสมัยและเท่าเทียมทางเพศแต่กลับถูกบดบังความคิดตัวตนของเธอผ่านนามปากกากล่อมเรไร เล่าขนานไปกับคณะราษฎรในช่วงปฏิรูปการปกครองในไทยปี2475และงานเฉลิมฉลองกรุงเทพ150ปี แนบท้ายด้วยประกาศคณะราษฎรฉบับที่1
สิ่งที่ชื่นชอบคือการแทรกเนื้อหาที่นิภาเขียนเล่าผ่านนิทานเด็ก โดยเป็นทั้งตัวเธอ ครอบครัว และ สังคม ผ่านปากกาแค่ด้ามเดียวก็ถูกมองเป็นภัยความมั่นคงของรัฐ ความคิดเห็นและตัวอักษรที่แตกต่างจากชุดความคิดของผู้มีอำนาจและปกครองประเทศก็ถูกมองให้เป็นกบฎและพวกคอมมิวนิสต์
ก่อนหน้าที่จะอ่านเรื่องนี้ก็ได้อ่านหนังสือนิยายที่อิงจากช่วง2475มาเหมือนกันทำให้อินอย่างเรื่องการรวมกลุ่มนักเรียนนอกทำข่าวส่งสาร เป็นสายลับสืบข่าวจากรัฐบาล การถูกเล่าโดยปากกาคนละด้ามก็ได้มุมมองที่ต่างออกไปหลายแบบ
เล่าเรื่องของนิภา นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ พิสูจน์อักษร บ้างก็เป็นบ.ก. เธอกลายเป็นนักเขียนผีเพราะสังคมไม่ได้เปิดกว้างให้ผู้หญิงเล่าประเด็นด้านการเมือง หรือการเป็นผู้นำ เธอหลบซ่อนคอยแก้ต้นฉบับให้กับสำนักพิมพ์ที่เธอทำงาน โดนทาบทามทำงานกับฝั่งเจ้าอนุรักษ์นิยม โดยเป็นนักเขียนหญิงตามที่รัฐอยากนำเสนอภาพให้ทันสมัยและเท่าเทียมทางเพศแต่กลับถูกบดบังความคิดตัวตนของเธอผ่านนามปากกากล่อมเรไร เล่าขนานไปกับคณะราษฎรในช่วงปฏิรูปการปกครองในไทยปี2475และงานเฉลิมฉลองกรุงเทพ150ปี แนบท้ายด้วยประกาศคณะราษฎรฉบับที่1
สิ่งที่ชื่นชอบคือการแทรกเนื้อหาที่นิภาเขียนเล่าผ่านนิทานเด็ก โดยเป็นทั้งตัวเธอ ครอบครัว และ สังคม ผ่านปากกาแค่ด้ามเดียวก็ถูกมองเป็นภัยความมั่นคงของรัฐ ความคิดเห็นและตัวอักษรที่แตกต่างจากชุดความคิดของผู้มีอำนาจและปกครองประเทศก็ถูกมองให้เป็นกบฎและพวกคอมมิวนิสต์
ก่อนหน้าที่จะอ่านเรื่องนี้ก็ได้อ่านหนังสือนิยายที่อิงจากช่วง2475มาเหมือนกันทำให้อินอย่างเรื่องการรวมกลุ่มนักเรียนนอกทำข่าวส่งสาร เป็นสายลับสืบข่าวจากรัฐบาล การถูกเล่าโดยปากกาคนละด้ามก็ได้มุมมองที่ต่างออกไปหลายแบบ
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 5, 2024
ดีใจที่ได้อ่านประวัติศาสตร์ไทย(ช่วงที่มักจะถูกทำให้หายไป)แบบย่อยง่าย นี่เป็นเด็กชอบเรียนสังคม แต่เนื้อหาส่วนนี้จำได้ว่าไม่ค่อยมีหนังสือเรียนของยุคตัวเองพูดถึง บรรยากาศการ์ตูนเล่มนี้คือ dramatic ลายเส้นละเอียดสุดยอด เข้าถึงอารมณ์ความไม่พอใจในความเหลื่อมล้ำในสังคมตอนนั้นได้ดี
ได้รู้เรื่องใหม่ที่ยังไม่รู้ เช่น เรื่องจอมพลแปลกเคยโดนไล่ออกจากบ้านข้าราชการ (เรื่องปรีดีคนพูดถึงเยอะ พอรู้อยู่แล้ว) ก็ทำให้เข้าใจได้ว่าทำไมเขาถึงอยากเปลี่ยนประเทศ แค่ลองนึกว่าปัจจุบันเรารับรู้ความอยุติธรรมบางอย่างในประเทศได้ ผ่านข่าวผ่านอินเตอร์เนต แล้วสมัยนั้นที่เทคโนโลยียังไม่เจริญ คงไม่พ้นมีอะไรๆเทาๆดำๆอีกมากที่ไม่ได้บันทึกไว้
ชอบที่มีการแทรก fiction เรื่องนักเขียนเช่นนิภาไว้ และมีการหักมุม แต่ส่วนตัวยังรู้สึกไม่เข้มข้น แต่ถ้าให้ยืดกว่านี้หนังสือคงต้องแบ่งเป็นหลายเล่มแน่
อยากอ่านเล่มต่อไป ที่อาจเป็นการพูดถึงการปกครองของคณะราษฏรในเวลาต่อมา ไม่ต้องเข้าข้างฝั่งไหนฝั่งหนึ่งให้คนได้มีความรู้และตัดสินเอง
ลองเข้าไปอ่าน 2475 novle guide book ที่รวมหลักฐานทางประวัติศาสตร์ในเล่มเข้าไว้ด้วยกันก็ชอบมาก เพราะมีแหล่งอ้างอิงให้ไปค้นต่ออีก เขียนเข้าใจง่ายด้วย
ได้รู้เรื่องใหม่ที่ยังไม่รู้ เช่น เรื่องจอมพลแปลกเคยโดนไล่ออกจากบ้านข้าราชการ (เรื่องปรีดีคนพูดถึงเยอะ พอรู้อยู่แล้ว) ก็ทำให้เข้าใจได้ว่าทำไมเขาถึงอยากเปลี่ยนประเทศ แค่ลองนึกว่าปัจจุบันเรารับรู้ความอยุติธรรมบางอย่างในประเทศได้ ผ่านข่าวผ่านอินเตอร์เนต แล้วสมัยนั้นที่เทคโนโลยียังไม่เจริญ คงไม่พ้นมีอะไรๆเทาๆดำๆอีกมากที่ไม่ได้บันทึกไว้
ชอบที่มีการแทรก fiction เรื่องนักเขียนเช่นนิภาไว้ และมีการหักมุม แต่ส่วนตัวยังรู้สึกไม่เข้มข้น แต่ถ้าให้ยืดกว่านี้หนังสือคงต้องแบ่งเป็นหลายเล่มแน่
อยากอ่านเล่มต่อไป ที่อาจเป็นการพูดถึงการปกครองของคณะราษฏรในเวลาต่อมา ไม่ต้องเข้าข้างฝั่งไหนฝั่งหนึ่งให้คนได้มีความรู้และตัดสินเอง
ลองเข้าไปอ่าน 2475 novle guide book ที่รวมหลักฐานทางประวัติศาสตร์ในเล่มเข้าไว้ด้วยกันก็ชอบมาก เพราะมีแหล่งอ้างอิงให้ไปค้นต่ออีก เขียนเข้าใจง่ายด้วย
January 19, 2024
ไม่ค่อยได้อ่านงานเชิงประวัติศาสตร์แบบนี้โดยเฉพาะของไทยและเหตุการณ์อะไรแบบนี้สักเท่าไหร่ แต่พอได้อ่านความน่าสนใจคือการหยิบตัวละครที่เป็นเหมือนคนตัวเล็กๆที่เคยได้รับผลกระทบจากการใช้อำนาจที่ไม่เป็นธรรมของระบบเก่าได้เติบโตและสั่งสมประสบการณ์จนอยู่ในเหตุการณ์สำคัญในการเปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศ
การเซ็ตคาแรคเตอร์เป็นนักเขียนผีก็เป็นส่วนหนึ่งที่น่าสนใจเพราะเป็นตัวละครที่อยู่ทั้งฝั่งของเจ้าและก็เป็นตัวเดินเรื่องที่ให้เห็นฝั่งของคณะราษฎร์ว่ามีการคิดเห็นอย่างไรในเหตุการณ์ณช่วงเวลานั้น และการสร้างไดเลมม่าเพื่อที่จะเลือกในการตัดสินใจบางอย่าง พี่ปูเรื่องมาอย่างแข็งแรงและใช้ประโยชน์จากอดีตที่ setting ตัวละครหลักคู่นี้ขึ้นมาครบถ้วน มันเลยสร้างอารมณ์ร่วมให้กับเรา ณ ขณะที่อ่านทำให้เรารู้สึกประทับใจกับสิ่งนี้ในเชิงของงานที่เป็น fiction และเห็นประวัติศาสตร์ที่รายล้อมตัวละครเหล่านี้ได้อย่างลงตัว
พอเรามองงานเก่าๆ ของสะอาด มันก็ทำให้ตัวของเราชอบหนังสือเล่มนี้เอามากๆ เลย
การเซ็ตคาแรคเตอร์เป็นนักเขียนผีก็เป็นส่วนหนึ่งที่น่าสนใจเพราะเป็นตัวละครที่อยู่ทั้งฝั่งของเจ้าและก็เป็นตัวเดินเรื่องที่ให้เห็นฝั่งของคณะราษฎร์ว่ามีการคิดเห็นอย่างไรในเหตุการณ์ณช่วงเวลานั้น และการสร้างไดเลมม่าเพื่อที่จะเลือกในการตัดสินใจบางอย่าง พี่ปูเรื่องมาอย่างแข็งแรงและใช้ประโยชน์จากอดีตที่ setting ตัวละครหลักคู่นี้ขึ้นมาครบถ้วน มันเลยสร้างอารมณ์ร่วมให้กับเรา ณ ขณะที่อ่านทำให้เรารู้สึกประทับใจกับสิ่งนี้ในเชิงของงานที่เป็น fiction และเห็นประวัติศาสตร์ที่รายล้อมตัวละครเหล่านี้ได้อย่างลงตัว
พอเรามองงานเก่าๆ ของสะอาด มันก็ทำให้ตัวของเราชอบหนังสือเล่มนี้เอามากๆ เลย
January 19, 2024
นิยายภาพ (Graphic Novel) อิงประวัติศาสตร์เกี่ยวกับการอภิวัฒน์สยาม 2475 ผ่านตัวละครสมมติอย่าง "นิภา" สาวนักเขียนผีแห่งหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งในยุคนั้น
หนังสือเล่มนี้แต่งโดยสะอาดและพชรกฤษณ์ โตอิ้ม ส่วนงานเขียนเป็นของสะอาด ซึ่งยังคงลายเส้นที่เป็นเอกลักษณ์ไว้เช่นเคย ทีน่าสนใจคือ ความไม่สมจริงของลายเส้นแนวการ์ตูนของสะอาดนั้นเข้ากับเนื้อหาของเรื่องมาก สะอาดถ่ายทอดความสิ้นหวัง ความล่มสลายของยุคนั้นออกมาได้สมจริง สื่อความกดดัน ความรู้สึกขับข้องใจออกมาได้อย่างหมดจด
ตัวละครในเรื่องมีทั้งตัวละครสมมติและที่อ้างอิงจากประวัติศาสตร์จริงๆ ซึ่งสะอาดก็พยายามเลี่ยงๆ ไม่ให้เหมือนตัวจริงแป๊ะๆ หรอก (แต่ดูออก ฮา) เนื้อเรื่องยังโยงเรื่องจรรยาบรรณของนักข่าวซึ่งสมัยนี้แทบจะหาไม่ได้เลย คิดว่านอกจากเรื่องประชาธิปไตยแล้วสะอาดก็ต้องการจะเล่นประเด็นนี้เหมือนกัน
ถือเป็นหนังสืออีกเล่มเกี่ยวกับ 2475 ที่ตีความประวัติศาสตร์ช่วงนั้น (ทั้งจากข้อเท็จจริงและที่แต่งเพิ่ม) ได้น่าสนใจ
หนังสือเล่มนี้แต่งโดยสะอาดและพชรกฤษณ์ โตอิ้ม ส่วนงานเขียนเป็นของสะอาด ซึ่งยังคงลายเส้นที่เป็นเอกลักษณ์ไว้เช่นเคย ทีน่าสนใจคือ ความไม่สมจริงของลายเส้นแนวการ์ตูนของสะอาดนั้นเข้ากับเนื้อหาของเรื่องมาก สะอาดถ่ายทอดความสิ้นหวัง ความล่มสลายของยุคนั้นออกมาได้สมจริง สื่อความกดดัน ความรู้สึกขับข้องใจออกมาได้อย่างหมดจด
ตัวละครในเรื่องมีทั้งตัวละครสมมติและที่อ้างอิงจากประวัติศาสตร์จริงๆ ซึ่งสะอาดก็พยายามเลี่ยงๆ ไม่ให้เหมือนตัวจริงแป๊ะๆ หรอก (แต่ดูออก ฮา) เนื้อเรื่องยังโยงเรื่องจรรยาบรรณของนักข่าวซึ่งสมัยนี้แทบจะหาไม่ได้เลย คิดว่านอกจากเรื่องประชาธิปไตยแล้วสะอาดก็ต้องการจะเล่นประเด็นนี้เหมือนกัน
ถือเป็นหนังสืออีกเล่มเกี่ยวกับ 2475 ที่ตีความประวัติศาสตร์ช่วงนั้น (ทั้งจากข้อเท็จจริงและที่แต่งเพิ่ม) ได้น่าสนใจ
January 20, 2024
หนังสือเล่มนี้เป็นงาน fiction ของนักเขียนไทยที่สนุกที่สุดที่เราเคยอ่าน
เห็นความตั้งใจของสะอาดในการสานพล็อตที่ออกมาสนุกเหลือเชื่อ ตัวละครก็ถูกออกแบบให้น่าจดจำ ก้าวเดินทางความคิดไปพร้อมๆ กับนักอ่านที่ค่อยๆ พลิกหน้ากระดาษ นอกจากนั้นยังมีเมสเสจที่กินใจ สอดแทรกแบบไม่ฝืน ไม่โลกสวย และที่สำคัญที่สุดคือ ไม่สั่งสอน
ลายเส้นที่เป็นเอกลักษณ์ของสะอาดก็ช่วยเติมเต็มจุดเด่นที่กล่าวมา เป็นเหมือนตัวประกอบที่ช่วยให้เรื่องเด่นขึ้น รู้สึกเหมือนผู้เล่าเรื่องหรือนักวาดก็เป็นเหมือนนักเขียนผีให้กับเรื่องราวเกี่ยวกับนักเขียนผีที่สมบูรณ์ในตัวเองอยู่แล้ว เป็นแค่วิญญาณในหมู่ราษฎรซึ่งยืนดูการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย เพียงแต่ผีตนนี้มองจากยุคปัจจุบันและเขามีปากกา ปากกาที่บันทึกให้สังคมรู้ว่าเราสามารถจดจำ 2475 ต่างไปจากที่เขาหลอกลวงให้จดจำได้
เห็นความตั้งใจของสะอาดในการสานพล็อตที่ออกมาสนุกเหลือเชื่อ ตัวละครก็ถูกออกแบบให้น่าจดจำ ก้าวเดินทางความคิดไปพร้อมๆ กับนักอ่านที่ค่อยๆ พลิกหน้ากระดาษ นอกจากนั้นยังมีเมสเสจที่กินใจ สอดแทรกแบบไม่ฝืน ไม่โลกสวย และที่สำคัญที่สุดคือ ไม่สั่งสอน
ลายเส้นที่เป็นเอกลักษณ์ของสะอาดก็ช่วยเติมเต็มจุดเด่นที่กล่าวมา เป็นเหมือนตัวประกอบที่ช่วยให้เรื่องเด่นขึ้น รู้สึกเหมือนผู้เล่าเรื่องหรือนักวาดก็เป็นเหมือนนักเขียนผีให้กับเรื่องราวเกี่ยวกับนักเขียนผีที่สมบูรณ์ในตัวเองอยู่แล้ว เป็นแค่วิญญาณในหมู่ราษฎรซึ่งยืนดูการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย เพียงแต่ผีตนนี้มองจากยุคปัจจุบันและเขามีปากกา ปากกาที่บันทึกให้สังคมรู้ว่าเราสามารถจดจำ 2475 ต่างไปจากที่เขาหลอกลวงให้จดจำได้
March 11, 2024
เบลนด์เรื่องการเมืองกับแพชชั่นด้านอาชีพนักเขียนเข้าด้วยกันได้แนบเนียนดีมากๆ รู้สึกว่าทุกอย่างมันเอื้อกันไปหมด ทั้งจรรยาบรรณของนักหนังสือพิมพ์ที่ต้องเป็นปากเสียงแทนประชาชน ความซื่อตรงต่ออุดมการณ์ตัวเองที่บางทีอาจสวนทางกับงานที่ต้องเขียนออกมา การสนับสนุนอาชีพนักเขียนจากภาครัฐ ความฝันการเป็นนักเขียนที่ดูลมๆ แล้งๆ ถ้าสมมตินี่ไม่ใช่หนังสือที่เล่าเรื่องคณะราษฎร 2475 โดยเฉพาะ เราคิดว่าคนอ่านก็จะยังคงได้กลิ่นอายการเมืองเป็นฉากหลังอยู่ดี การใช้อาชีพนักหนังสือพิมพ์เป็น narrator ยิ่งทำให้ประโยคที่ว่า ทุกอย่างในชีวิตเกี่ยวข้องกับการเมือง มันชัดมาก
ส่วนประเด็นหลักเรื่องปฏิวัติ 2475 ก็อ่านเข้าใจง่ายมากๆ เหมือนได้รีแคปไวๆ เห็นภาพรวม ได้อรรถรส
วางโครงเรื่องและหลอมรวมทุกอย่างเข้าด้วยกันได้แบบโคตรดี seamless สุดๆ ทั้งเรื่องแต่งเรื่องจริงคือเนียนกริ๊บ อ่านเพลิน วางไม่ลง ไม่ยอมลุกไปทำไรเลยจนกว่าจะจบ คุ้มค่าคุ้มราคา
ส่วนประเด็นหลักเรื่องปฏิวัติ 2475 ก็อ่านเข้าใจง่ายมากๆ เหมือนได้รีแคปไวๆ เห็นภาพรวม ได้อรรถรส
วางโครงเรื่องและหลอมรวมทุกอย่างเข้าด้วยกันได้แบบโคตรดี seamless สุดๆ ทั้งเรื่องแต่งเรื่องจริงคือเนียนกริ๊บ อ่านเพลิน วางไม่ลง ไม่ยอมลุกไปทำไรเลยจนกว่าจะจบ คุ้มค่าคุ้มราคา
May 11, 2024
นี่ไม่ใช่นิยาย propaganda ขั้วการเมืองแต่เป็นการเล่าเรื่องที่มนุษย์ทุกคน ที่รู้ตัวว่ามีโซ่ที่มองไม่เห็นล่ามอยู่ ต้องพบเจอในทุกยุคสมัย อะไรที่นิภาต้องเผชิญ เราก็เผชิญอยู่ไม่ต่างกัน แม้ว่าจะต่างที่ยุคสมัย และบริบทที่ครอบอยู่ แต่เราทุกคนต้องทำในสิ่งที่ตัวเองเคยเกลียดเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ที่สุดท้ายแล้ว ล้มเหลวก็มาก ถึงสำเร็จก็ยังทำให้เกิดคำถามว่า ทั้งหมดนี่ มันเหมือนกับสูญเปล่า
คนวาด ทำได้ดีมาก มีตัวละครที่ทำให้เราเปิดหน้านั้นค้างไว้ และจ้องมองอยู่เป็นนาที เพื่อที่จะเข้าใจเรื่องทุกอย่าง แล้วหนังสือก็ทำสำเร็จ
หนังสือทำให้เราได้กลิ่นอายของนิยายเรื่อง ปีศาจ ความรักของวัลยา 1984 ฟาเรนไฮต์ 451 ปฏิเสธไม่ได้ว่าหนังสือพูดถึงเรื่องการเมืองหนักๆ เลย แต่เป็นด้านที่ตั้งคำถามกับตัวเองว่า เราต้องการอะไร เราต้องการไปไหน และเราทำอะไรได้บ้าง
คนวาด ทำได้ดีมาก มีตัวละครที่ทำให้เราเปิดหน้านั้นค้างไว้ และจ้องมองอยู่เป็นนาที เพื่อที่จะเข้าใจเรื่องทุกอย่าง แล้วหนังสือก็ทำสำเร็จ
หนังสือทำให้เราได้กลิ่นอายของนิยายเรื่อง ปีศาจ ความรักของวัลยา 1984 ฟาเรนไฮต์ 451 ปฏิเสธไม่ได้ว่าหนังสือพูดถึงเรื่องการเมืองหนักๆ เลย แต่เป็นด้านที่ตั้งคำถามกับตัวเองว่า เราต้องการอะไร เราต้องการไปไหน และเราทำอะไรได้บ้าง
September 28, 2024
- เป็นหนังสือการ์ตูนเชิงประวัติศาสตร์การเมืองที่ดีมากๆ และสนุกมาก
- ต่อให้เนื้อหาเป็นเนื้อหาที่หนัก แต่ยังครบทุกอรรถรสในการอ่านการ์ตูนไม่ต่างจากหนังสือการ์ตูนชื่อดังที่สนุกๆเลย
- ลายเส้นเป็นเอกลักษณ์ และมีความชัดเจน ชวนให้ติดตาม
- เนื้อหาของตัวการ์ตูนนั้นพูดถึงเหตุการณ์ก่อนเกิดการปฏิวัติ 2475 ของรัฐสยาม ซึ่งสมัยนั้นมีรูปแบบการปกครองต่างจากยุคปัจจุบัน
- ด้วยความที่ว่าเนื้อหาเป็นเนื้อหาอันตรายสำหรับบางกลุ่มคน ทำให้ข้อมูลบางจำพวก ผู้อ่านอาจจะไม่เคยรู้มาก่อน
- ซึ่งทำให้เราเข้าใจบริบทของสังคมแวดล้อม และความทุกข์ยากของประชาชนที่สื่อออกมาได้ในมุมที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน
- แน่นอนที่ว่า อาจจะแก้ไขอะไรไม่ได้ แต่เชื่อว่าจะเป็นสารตั้งต้นที่ดีในการจุดไฟในตัวตนของผู้อ่านได้อย่างแน่นอน
- ต่อให้เนื้อหาเป็นเนื้อหาที่หนัก แต่ยังครบทุกอรรถรสในการอ่านการ์ตูนไม่ต่างจากหนังสือการ์ตูนชื่อดังที่สนุกๆเลย
- ลายเส้นเป็นเอกลักษณ์ และมีความชัดเจน ชวนให้ติดตาม
- เนื้อหาของตัวการ์ตูนนั้นพูดถึงเหตุการณ์ก่อนเกิดการปฏิวัติ 2475 ของรัฐสยาม ซึ่งสมัยนั้นมีรูปแบบการปกครองต่างจากยุคปัจจุบัน
- ด้วยความที่ว่าเนื้อหาเป็นเนื้อหาอันตรายสำหรับบางกลุ่มคน ทำให้ข้อมูลบางจำพวก ผู้อ่านอาจจะไม่เคยรู้มาก่อน
- ซึ่งทำให้เราเข้าใจบริบทของสังคมแวดล้อม และความทุกข์ยากของประชาชนที่สื่อออกมาได้ในมุมที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน
- แน่นอนที่ว่า อาจจะแก้ไขอะไรไม่ได้ แต่เชื่อว่าจะเป็นสารตั้งต้นที่ดีในการจุดไฟในตัวตนของผู้อ่านได้อย่างแน่นอน
December 9, 2024
เป็น graphic novel อิงประวัติศาสตร์ ยุคเปลี่ยนแปลงการปกครอง เล่าถึงการขับเคี่ยวกันของความคิดในสังคมที่กำลังเปลี่ยนไปโดยมีจุดเน้นที่วิชาชีพสื่อสารมวลชน (นักเขียน-นักหนังสือพิมพ์) พิงหลังในการสร้างบรรยากาศและรายละเอียดแวดล้อมที่สมจริงสมจัง แสดงถึงการค้นคว้าข้อมูลอย่างอุตสาหะ แต่ก็ไม่ค่อยอวดตัว ไอเดียที่และการเล่าเรื่องมีความเฉพาะตัวแบบสะอาด ค่อนข้างพุ่งพล่านก่อนจะมาถึงจุดลมสงบและใคร่ครวญกับตัวเองที่พาให้คนอ่านน้ำตาซึมได้แบบไม่ทันตั้งตัว
February 22, 2024
เป็นเล่มแรกของสะอาดที่เราได้อ่าน
มีทั้งส่วนที่ชอบ และส่วนที่เฉยๆ
เสียดายที่เรื่องจบลงตรงที่แค่เปลี่ยนแปลงการปกครอง
ไม่ได้เล่าเรื่องราวต่อจากนั้น
ทำให้ภาพประวัติศาสตร์ไม่ครบสมบูรณ์
ตัวละครดีร้าย ขาวดำ ชัดเจน
ไม่มีความเทาๆ แบบมนุษย์จริงๆ
เลยไม่ทำให้เราอินได้มากเท่าที่คาดหวังไว้
เป็นนิยายภาพที่อ่านได้สนุก ทำให้หัวใจเต้นแรง
แต่เมื่ออ่านจบแล้ว ยังไม่ได้เข้าไปอยู่ในหัวใจ
มีทั้งส่วนที่ชอบ และส่วนที่เฉยๆ
เสียดายที่เรื่องจบลงตรงที่แค่เปลี่ยนแปลงการปกครอง
ไม่ได้เล่าเรื่องราวต่อจากนั้น
ทำให้ภาพประวัติศาสตร์ไม่ครบสมบูรณ์
ตัวละครดีร้าย ขาวดำ ชัดเจน
ไม่มีความเทาๆ แบบมนุษย์จริงๆ
เลยไม่ทำให้เราอินได้มากเท่าที่คาดหวังไว้
เป็นนิยายภาพที่อ่านได้สนุก ทำให้หัวใจเต้นแรง
แต่เมื่ออ่านจบแล้ว ยังไม่ได้เข้าไปอยู่ในหัวใจ
April 7, 2024
5 - ตามมาด้วยกราฟอกโนเวลอีกเรื่องที่สะอาดปลุกปล้ำทำอยู่นาน เป็นเรื่องของนิภา พิสูจน์อักษรหญิงที่ก็กลายๆ ทั้งเป็นนักเขียนและบรรณาธิการดันต้องไปวุ่นวายกับการเมืองช่วงการปฏิวัติ 2475
เป็นพลอตที่อินเป็นพิเศษ ด้วยอาจจะพอเข้าใจบรรยากาศช่วงนั้น รวมถีงอารมณ์ความรู้สึกบางอย่างของนิภามั้ง ความรู้สึกอึดอัดที่อยากทำ อยากเป็น ในสิ่งที่มันอาจจะมีข้อจำกัดเยอะแยะไปหมดในสังคมนี้ เนื้อเรื่องเข้มข้น รู้เลยว่าผ่านการรีเสิร์ชอย่างหนักหน่วง
เป็นพลอตที่อินเป็นพิเศษ ด้วยอาจจะพอเข้าใจบรรยากาศช่วงนั้น รวมถีงอารมณ์ความรู้สึกบางอย่างของนิภามั้ง ความรู้สึกอึดอัดที่อยากทำ อยากเป็น ในสิ่งที่มันอาจจะมีข้อจำกัดเยอะแยะไปหมดในสังคมนี้ เนื้อเรื่องเข้มข้น รู้เลยว่าผ่านการรีเสิร์ชอย่างหนักหน่วง
August 10, 2024
คุณนักวาดและนักเขียน สะอาด ได้กล่าวไว้ในช่วงท้ายว่า หนังสือได้เรื่องจัดทำในปี 2563 ในช่วงที่ศาลได้ประกาศยุบ พรรคอนาคตใหม่ แปลกใจที่ณ วันนี้ 2567 พรรค ก้าวไกล ได้ยุบเช่นกัน
เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นและอ้างอิงตัวละคร เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ให้ช่วง 2475 ตามเหตุการณ์คณะปฎิวัติ ของคณะราษฏร
ลายเส้นที่เป็นเอกลักษณ์ของคุณสะอาด ยังคงแสดงถึงอารมณ์ของตัวละครในเรื่องได้อย่างดีมาก
เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นและอ้างอิงตัวละคร เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ให้ช่วง 2475 ตามเหตุการณ์คณะปฎิวัติ ของคณะราษฏร
ลายเส้นที่เป็นเอกลักษณ์ของคุณสะอาด ยังคงแสดงถึงอารมณ์ของตัวละครในเรื่องได้อย่างดีมาก
February 3, 2024
เป็นหนังสือที่พรีออเดอร์มาปี+ เกือบลืมแต่ก็ได้มาในที่สุด หลังอ่านจบรู้สึกคุ้มค่ากับการรอคอยมากๆ
เนื้อเรื่องชวนติดตาม เล่าได้สนุก ดื่มด่ำไปกับภาพเหมือนกำลังดูหนังประวัติศาสตร์ดีๆ
เสียดายอยากให้มีรายละเอียดช่วงปฏิวัติมากกว่านี้ ถ้ามีภาคต่อก็คงดี :)
เนื้อเรื่องชวนติดตาม เล่าได้สนุก ดื่มด่ำไปกับภาพเหมือนกำลังดูหนังประวัติศาสตร์ดีๆ
เสียดายอยากให้มีรายละเอียดช่วงปฏิวัติมากกว่านี้ ถ้ามีภาคต่อก็คงดี :)
April 15, 2024
ประทับใจมาก ด้วยลายเส้นเอกลักษณ์ของสะอาด ที่ช่วยขับอารมณ์อันหนักแน่นของเนื้อเรื่องแทรกด้วยมุกตลกเป็นหย่อม ๆ พล็อตแนวสายลับผสมกับตัวละครที่มีอำนาจของสื่อในเซ็ตติ้งบรรยากาศแบบดิสโทเปีย อยากให้ในไทยมีงานแนวนี้ออกมาอีก
Displaying 1 - 30 of 44 reviews