What do you think?
Rate this book
De trein van vier over twaalf
Waarom gaan ouders dood? Hoe kan het dat dat is toegestaan? -Nicolaus is nog maar een kind en ouders zouden niet moeten sterven. Maar op deze avond in juli is niets zoals het zou moeten zijn.
De twaalfjarige Nicolaus zit samen met zijn vader aan zijn moeders ziekbed. Nicolaus wil maar één ding, weg uit de ziekenhuiskamer! In de lift ziet hij een knopje dat er eerst nog niet zat. Nieuwsgierig drukt Nicolaus op het knopje. De liftdeuren sluiten en hij wordt naar een vreemde, onbekende verdieping gebracht. Nicolaus is op het Laatste Station gearriveerd; de plek waar iedereen ooit heen zal gaan. Toch? Op de een of andere manier is de tijd gestopt, twee minuten voordat zijn moeder overlijdt. Maar wat doe je als je erachter komt dat je de tijd stil kunt laten staan en zelfs door de tijd kunt reizen? Kun je het verleden veranderen? Of de toekomst?De trein van vier over twaalf is een prachtig, meeslepend verhaal over het verlies van een ouder met een duister, maar magisch randje.
De twaalfjarige Nicolaus zit samen met zijn vader aan zijn moeders ziekbed. Nicolaus wil maar één ding, weg uit de ziekenhuiskamer! In de lift ziet hij een knopje dat er eerst nog niet zat. Nieuwsgierig drukt Nicolaus op het knopje. De liftdeuren sluiten en hij wordt naar een vreemde, onbekende verdieping gebracht. Nicolaus is op het Laatste Station gearriveerd; de plek waar iedereen ooit heen zal gaan. Toch? Op de een of andere manier is de tijd gestopt, twee minuten voordat zijn moeder overlijdt. Maar wat doe je als je erachter komt dat je de tijd stil kunt laten staan en zelfs door de tijd kunt reizen? Kun je het verleden veranderen? Of de toekomst?De trein van vier over twaalf is een prachtig, meeslepend verhaal over het verlies van een ouder met een duister, maar magisch randje.
- GenresYoung Adult
83 pages, Kindle Edition
Published January 18, 2024
7 people are currently reading
232 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 77 reviews
January 26, 2024
4,5 ster, afgerond naar 5. 🥰
“Buiten is het warm.
Hierbinnen heb ik het ijskoud.
Kippenvel op mijn armen.
En op mijn hart.
Hartkippenvel, dat krijg je als je hart kapotvriest van al het verdriet dat je op je ziel draagt.
Hartkippenvel, overal.
Dat bestaat echt.”
Deze prachtige quote komt uit het jeugdboek ‘De trein van vier over twaalf’ geschreven door Conny Palmkvist en gisteren uitgebracht bij Kluitman
Dit verhaal gaat over de twaalfjarige Nicolaus die op het punt staat zijn moeder te verliezen. Precies twee minuten voordat zijn moeder overlijdt gebeurt er echter iets bijzonders, hij krijgt de mogelijkheid om met een speciale trein te tijdreizen en alles waar hij spijt van heeft terug te draaien.
‘De trein van vier op twaalf’ is een prachtig geschreven jeugdboek, een rollercoaster van een verhaal en een boek waarbij je continue een brok in je keel hebt. Je leeft enorm mee met de kleine Nicolaus, maar kan ook meegenieten van zijn kinderlijke ‘foutjes’ in het verleden en hoe hij omgaat met deze hele situatie. Ik heb enorm genoten van dit boek en raad het zeker aan om te kopen, te lenen, te lezen of voor te lezen! 💕
“Buiten is het warm.
Hierbinnen heb ik het ijskoud.
Kippenvel op mijn armen.
En op mijn hart.
Hartkippenvel, dat krijg je als je hart kapotvriest van al het verdriet dat je op je ziel draagt.
Hartkippenvel, overal.
Dat bestaat echt.”
Deze prachtige quote komt uit het jeugdboek ‘De trein van vier over twaalf’ geschreven door Conny Palmkvist en gisteren uitgebracht bij Kluitman
Dit verhaal gaat over de twaalfjarige Nicolaus die op het punt staat zijn moeder te verliezen. Precies twee minuten voordat zijn moeder overlijdt gebeurt er echter iets bijzonders, hij krijgt de mogelijkheid om met een speciale trein te tijdreizen en alles waar hij spijt van heeft terug te draaien.
‘De trein van vier op twaalf’ is een prachtig geschreven jeugdboek, een rollercoaster van een verhaal en een boek waarbij je continue een brok in je keel hebt. Je leeft enorm mee met de kleine Nicolaus, maar kan ook meegenieten van zijn kinderlijke ‘foutjes’ in het verleden en hoe hij omgaat met deze hele situatie. Ik heb enorm genoten van dit boek en raad het zeker aan om te kopen, te lenen, te lezen of voor te lezen! 💕
Read
February 12, 2024Een literair poëtisch, heftig én meeslepend verhaal over een jongen die zich gedurende het naderende sterven van zijn moeder, heel bewust wordt van het leven. In zijn moeders laatste uren vindt deze jongen een verdieping in het ziekenhuis genaamd 'het laatste station'. Een plek waarin de tijd stilgezet kan worden en waarin hij eerdere gebeurtenissen uit zijn leven opnieuw herbeleefd of net besluit anders te doen. Een pakkend boek over het niet kunnen loslaten van naaste geliefden en het leven in 'tussentijd'. Vertaald vanuit het Zweeds door Lammie Post-Oostenbrink en uitgegeven bij Kluitman. Vanaf 11 jaar en ouder.
We bespreken het boek in aflevering 111 van De Grote Vriendelijke Podcast. Luister nu via Spotify, je podcastapp of https://degrotevriendelijkepodcast.nl...
We bespreken het boek in aflevering 111 van De Grote Vriendelijke Podcast. Luister nu via Spotify, je podcastapp of https://degrotevriendelijkepodcast.nl...
March 9, 2024
De trein van vier over twaalf is een aangrijpend hartverwarmend boek ☺️
Nicolaus is in het ziekenhuis, zijn moeder gaat bijna dood.. In de lift ontdekt hij een speciaal knopje. Zo kom je op een treinstation. Daar kun je zeggen of je terug of vooruit in de tijd wil. Nicolaus gebruikt de trein om zijn moeder nog een paar keer te ontmoeten (in het verleden).
Het verhaal draait om loslaten, accepteren en "het is goed zo". Nicolaus wordt geholpen door een aantal personen, allemaal lieve mensen.
Dit boek is inzetbaar bij verlies van een ouder, maar zeker ook voor kinderen die van mooie boeken houden. Voor 9 jaar en ouder (denk ik).
Ik kreeg dit boek als verrassing opgestuurd van @kluitman, dit heeft mijn mening niet beïnvloed, bedankt voor het opsturen!
Nicolaus is in het ziekenhuis, zijn moeder gaat bijna dood.. In de lift ontdekt hij een speciaal knopje. Zo kom je op een treinstation. Daar kun je zeggen of je terug of vooruit in de tijd wil. Nicolaus gebruikt de trein om zijn moeder nog een paar keer te ontmoeten (in het verleden).
Het verhaal draait om loslaten, accepteren en "het is goed zo". Nicolaus wordt geholpen door een aantal personen, allemaal lieve mensen.
Dit boek is inzetbaar bij verlies van een ouder, maar zeker ook voor kinderen die van mooie boeken houden. Voor 9 jaar en ouder (denk ik).
Ik kreeg dit boek als verrassing opgestuurd van @kluitman, dit heeft mijn mening niet beïnvloed, bedankt voor het opsturen!
July 17, 2025
Prachtidee, geen fan van de uitvoering. Die is me te nadrukkelijk uit op emoties, als een wat slechte jengelende film waarin de muziek aanzwelt zodat je tranen vanzelf komen. Het bleef hierdoor voor mij te afstandelijk. De vorm is te gekunsteld, de taal teveel simplistisch (niet zoals die van Klootwijk clean) terwijl de hoofdpersoon 12 is en het boek bedoeld voor middle graders.
Nogmaals: had er een novelle van gemaakt in een mooie uitvoering, waardoor je het boekje kunt koesteren. Nu is het een wirwar van constant korte afgebroken zinnen, witregels en abrupte gevoelens en oneliners - niet prachtig of aangrijpend, zeker geen jeugdroman.
---
Pagina 84
Ik trek de vele nadrukkelijke cursieve zinnen slecht. Het idee is prachtig: de twaalfjarige Nicolaus wil graag terug in de tijd om liefst géén probleem te maken van de 'verkeerde' telefoon die hij kreeg op zijn verjaardag - nu zijn moeder al een week lang met haar ogen dicht in een halfdonkere kamer in het ziekenhuis op sterven ligt - vergezeld van een zuchtende trieste vader die niet wil dat hij op z'n telefoon zit omdat hij denkt dat het beter is dat hij nog even maar zijn moeder kijkt nu het kan, omdat het elk moment gebeurd kan zijn en Nicolaus anders spijt krijgt 'dat moment niet te hebben meegekregen'.
Het verbaast me (als expert op het gebied van verlies kan ik inmiddels wel zeggen) dat er geen betere begeleiding van het kind is op dit 'moment suprême': juist zorgverleners zijn niet degenen die je snikkend bij de stervende afzetten - zij weten als geen ander hoe een kind kan worden begeleid bij verlies.
Geen fan van de uitwerking van dit verhaal, maar ik heb het nog niet uit.
---
Tijdens het lezen
Okay, whyyy the enorme uitspatiëring en grote letters, behalve om (schat ik dan in) dit en niet al te dun boekje te laten zijn. Terwijl ik dan meteen denk dat een novelle-look met hardcover zoals de boeken van Wouter Klootwijk een blijkbaar intens en kwetsbaar verhaal had gepast. Nu lijkt het een boekje voor kinderen die minder makkelijk lezen, gesterkt door de korte en soms wat kortaffe zinnen. Maar goed, dit zijn boekverkoper-met-ervaring-voorkeuren. Maar ik ril nu al een beetje van de vorm en het vele omslaan terwijl je zachtjes in het boek wil zakken om het je hart te laten pakken.
---
Voor het lezen
Een boek dat belooft in de sfeer te zijn van 'Briefjes voor Pelle' en 'De zomer die alles was', dus als ik dan óók al 'Kip op je kop' en 'Jij mag alles zijn' heb gelezen, kan deze er qua drama, dood en iets met ouders ook nog wel bij. Benieuwd waar ik deze in de rangschikking zal kunnen plaatsen na het lezen.
Nogmaals: had er een novelle van gemaakt in een mooie uitvoering, waardoor je het boekje kunt koesteren. Nu is het een wirwar van constant korte afgebroken zinnen, witregels en abrupte gevoelens en oneliners - niet prachtig of aangrijpend, zeker geen jeugdroman.
---
Pagina 84
Ik trek de vele nadrukkelijke cursieve zinnen slecht. Het idee is prachtig: de twaalfjarige Nicolaus wil graag terug in de tijd om liefst géén probleem te maken van de 'verkeerde' telefoon die hij kreeg op zijn verjaardag - nu zijn moeder al een week lang met haar ogen dicht in een halfdonkere kamer in het ziekenhuis op sterven ligt - vergezeld van een zuchtende trieste vader die niet wil dat hij op z'n telefoon zit omdat hij denkt dat het beter is dat hij nog even maar zijn moeder kijkt nu het kan, omdat het elk moment gebeurd kan zijn en Nicolaus anders spijt krijgt 'dat moment niet te hebben meegekregen'.
Het verbaast me (als expert op het gebied van verlies kan ik inmiddels wel zeggen) dat er geen betere begeleiding van het kind is op dit 'moment suprême': juist zorgverleners zijn niet degenen die je snikkend bij de stervende afzetten - zij weten als geen ander hoe een kind kan worden begeleid bij verlies.
Geen fan van de uitwerking van dit verhaal, maar ik heb het nog niet uit.
---
Tijdens het lezen
Okay, whyyy the enorme uitspatiëring en grote letters, behalve om (schat ik dan in) dit en niet al te dun boekje te laten zijn. Terwijl ik dan meteen denk dat een novelle-look met hardcover zoals de boeken van Wouter Klootwijk een blijkbaar intens en kwetsbaar verhaal had gepast. Nu lijkt het een boekje voor kinderen die minder makkelijk lezen, gesterkt door de korte en soms wat kortaffe zinnen. Maar goed, dit zijn boekverkoper-met-ervaring-voorkeuren. Maar ik ril nu al een beetje van de vorm en het vele omslaan terwijl je zachtjes in het boek wil zakken om het je hart te laten pakken.
---
Voor het lezen
Een boek dat belooft in de sfeer te zijn van 'Briefjes voor Pelle' en 'De zomer die alles was', dus als ik dan óók al 'Kip op je kop' en 'Jij mag alles zijn' heb gelezen, kan deze er qua drama, dood en iets met ouders ook nog wel bij. Benieuwd waar ik deze in de rangschikking zal kunnen plaatsen na het lezen.
January 25, 2024
Ik mocht via Bookinfluencers meedoen aan de campagne van Kluitman voor het jeugdboek 'De Trein van Vier over Twaalf'.
*deze review bestaat geheel uit mijn eigen bevindingen en mijn eigen mening*
---------------
Het verhaal start met de 12-jarige Nicolaus. Hij zit in de hal van het ziekenhuis terwijl zijn moeder in een kamer op een andere verdieping dood ligt te gaan.
Nicolaus gaat naar de kamer van zijn moeder, waar zijn vader zit te waken. Maar al snel wordt het Nicolaus teveel en hij spurt de kamer uit. In de lift ziet hij ineens een knop nog onder de knop waarop 'kelder' staat. Een rode knop, en Nicolaus besluit op deze knop te drukken.
Na een paar seconden stopt de lift uiteindelijk en de deuren gaan open. Nicolaus stapt de lift uit, de tijd staat ineens stil hij en komt terecht in een vreemde omgeving. Hij ziet een treinspoor en loopt die richting uit. Hij komt een vrouw tegen en die vertelt hem dat hij op Het Laatste Station is. Ze lopen samen verder en komen bij een trein uit.
Nicolaus gaat met deze trein terug het verleden in, naar een dag en tijd waarop hij een speciaal moment met zijn moeder kan herleven.
Lukt het Nicolaus om de dingen waarvan hij spijt heeft terug te draaien? En kan hij zijn moeder waarschuwen voor wat er te gebeuren staat en zo de toekomst te veranderen?
---------------
Ik heb dit boek gelezen en wat bij mij haast nooit gebeurde, gebeurde nu wel. Ik moest huilen, het raakte mij heel erg... Ik kreeg 'hartkippenvel', zoals Nicolaus dat zo mooi omschrijft!
Dit is een emotioneel boek over het verliezen van een ouder. Het is geschreven vanuit het perspectief van Nicolaus en komt daardoor heel puur, eerlijk en oprecht over.
De dingen die door Nicolaus heengaan, zijn gedachten en zijn angsten, het is werkelijk een prachtig boek. En niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassenen.
Conny Palmkvist heeft een mooi verhaal geschreven waar, denk ik, velen wat aan zullen hebben bij het verwerken van verlies.
Absoluut 5 dikke, vette sterren!
*deze review bestaat geheel uit mijn eigen bevindingen en mijn eigen mening*
---------------
Het verhaal start met de 12-jarige Nicolaus. Hij zit in de hal van het ziekenhuis terwijl zijn moeder in een kamer op een andere verdieping dood ligt te gaan.
Nicolaus gaat naar de kamer van zijn moeder, waar zijn vader zit te waken. Maar al snel wordt het Nicolaus teveel en hij spurt de kamer uit. In de lift ziet hij ineens een knop nog onder de knop waarop 'kelder' staat. Een rode knop, en Nicolaus besluit op deze knop te drukken.
Na een paar seconden stopt de lift uiteindelijk en de deuren gaan open. Nicolaus stapt de lift uit, de tijd staat ineens stil hij en komt terecht in een vreemde omgeving. Hij ziet een treinspoor en loopt die richting uit. Hij komt een vrouw tegen en die vertelt hem dat hij op Het Laatste Station is. Ze lopen samen verder en komen bij een trein uit.
Nicolaus gaat met deze trein terug het verleden in, naar een dag en tijd waarop hij een speciaal moment met zijn moeder kan herleven.
Lukt het Nicolaus om de dingen waarvan hij spijt heeft terug te draaien? En kan hij zijn moeder waarschuwen voor wat er te gebeuren staat en zo de toekomst te veranderen?
---------------
Ik heb dit boek gelezen en wat bij mij haast nooit gebeurde, gebeurde nu wel. Ik moest huilen, het raakte mij heel erg... Ik kreeg 'hartkippenvel', zoals Nicolaus dat zo mooi omschrijft!
Dit is een emotioneel boek over het verliezen van een ouder. Het is geschreven vanuit het perspectief van Nicolaus en komt daardoor heel puur, eerlijk en oprecht over.
De dingen die door Nicolaus heengaan, zijn gedachten en zijn angsten, het is werkelijk een prachtig boek. En niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassenen.
Conny Palmkvist heeft een mooi verhaal geschreven waar, denk ik, velen wat aan zullen hebben bij het verwerken van verlies.
Absoluut 5 dikke, vette sterren!
Read
February 1, 2024Tja.
January 25, 2024
Spraakloos! Alles wat ik ga schrijven gaat dit boek voor mijn gevoel te kort doen..
“Ik zit hier te leven, terwijl andere mensen sterven. Misschien wel precies op dit moment. Of nu, of nu..”
Dit is een van de mooiste kinderboeken die ik ooit gelezen heb! De manier waarop dit boek vanuit een kinderlijk perspectief verlies, loslaten en rouw omschrijft is zo bizar indrukwekkend! Ik heb zo gehuild bij het lezen van dit boek. Het kwam zo binnen, op zoveel vlakken! Ik was begonnen met annoteren, maar uiteindelijk gestopt omdat ik het hele boek vol aan het plakken was!
Een van de mooiste quotes uit dit boek (maar geloof me, hij staat vol met prachtige woorden, zinnen en situaties) vind ik:
“ Kippenvel op mijn armen. En op mijn hart. Hartkippenvel, dat krijg je als je hart kapotvriest van al dat verdriet dat je op je ziel draagt.”
Ik kan niet anders zeggen dan; “ga dit boek lezen”. Dit boek hoort thuis in iedere kast! Dit is er zo een die in ieder rijtje thuis hoort, zich mag bevinden tussen al die grote namen! Dit is er een die iedereen zou moeten lezen en die je na het lezen niet meer loslaat! Eentje die een plekje vindt in je hart en dan kan het niet anders zijn dan een geweldig boek!
“Ik zit hier te leven, terwijl andere mensen sterven. Misschien wel precies op dit moment. Of nu, of nu..”
Dit is een van de mooiste kinderboeken die ik ooit gelezen heb! De manier waarop dit boek vanuit een kinderlijk perspectief verlies, loslaten en rouw omschrijft is zo bizar indrukwekkend! Ik heb zo gehuild bij het lezen van dit boek. Het kwam zo binnen, op zoveel vlakken! Ik was begonnen met annoteren, maar uiteindelijk gestopt omdat ik het hele boek vol aan het plakken was!
Een van de mooiste quotes uit dit boek (maar geloof me, hij staat vol met prachtige woorden, zinnen en situaties) vind ik:
“ Kippenvel op mijn armen. En op mijn hart. Hartkippenvel, dat krijg je als je hart kapotvriest van al dat verdriet dat je op je ziel draagt.”
Ik kan niet anders zeggen dan; “ga dit boek lezen”. Dit boek hoort thuis in iedere kast! Dit is er zo een die in ieder rijtje thuis hoort, zich mag bevinden tussen al die grote namen! Dit is er een die iedereen zou moeten lezen en die je na het lezen niet meer loslaat! Eentje die een plekje vindt in je hart en dan kan het niet anders zijn dan een geweldig boek!
July 7, 2024
Wauw! Troostend, prachtige taal, het prikkelt je fantasie en het helpt genieten van wat je hebt, als moeder. Vooral als je het mag voorlezen met je zoon in je armen.
Ik zeg: Lezen!
Ik zeg: Lezen!
February 13, 2024
Ik ben enorm benieuwd naar dit mooie en veelbelovende jeugdboek. Alleen al de cover is bijzonder en intrigerend. Op de cover zien we een prachtige illustratie van een treinwagon in een roodgloeiende nacht met daarnaast een jongen met een rode hoodie. De quote van Marlies Slegers "Prachtige jeugdroman over afscheid en loslaten" maakt me erg nieuwsgierig naar het verhaal. Het is het eerste boek van Conny Palmkvist dat ik ga lezen.
De twaalfjarige Nicolaus heeft een moeilijke tijd. Wanneer hij op de rode knop drukt, zet hij de tijd stil. Precies twee minuten voordat zijn moeder overlijdt. Nicolaus krijgt de kans in een speciale trein te stappen waarmee hij vooruit of achteruit in de tijd kan. Kan Nicolaus alles waar hij spijt van heeft terugdraaien? Zou hij zijn moeder op tijd kunnen waarschuwen en daarmee de toekomst veranderen?
Wat een onwijs mooie, ontroerende, aangrijpende en prachtige jeugdroman is dit. Het is echt een boek waarvan ik, na het lezen, echt een tijdje stil ben.
Het verhaal is geschreven vanuit de ik-vorm, de twaalf jaar oude Nicolaus die op het punt staat voor altijd afscheid te moeten nemen van zijn moeder. Het personage is erg realistisch, natuurlijk en zo puur en open neergezet dat je als lezer niet anders kan, dan compleet in het verdriet en de machteloosheid die Nicolaus ervaart mee kan gaan.
Het verhaal heeft een prachtige en aangrijpende verhaallijn. Zeker door het heftige begin weet het verhaal en het personage je echt te raken. Vervolgens krijgt Nicolaus de kans om door de tijd te reizen en dingen anders aan te pakken. Hierbij krijg je direct een blik in de heftige gebeurtenissen en de prachtige moeder- en zoon band. Het is echt een enorm aangrijpend verhaal want ik heb meermaals enorm zitten huilen om het verhaal. Zonder twijfel zal het bij iedereen die rouw en verlies heeft meegemaakt heel herkenbaar aanvoelen. Met een heftig maar ook mooi plot sluit het verhaal af, waardoor ik het verhaal met de tranen rollend over mijn wangen en een glimlach deze prachtige roman dichtsla.
De trein van vier over twaalf is een enorm origineel, mooi en puur en aangrijpend verhaal over het nemen van afscheid, rouw en loslaten. Het verhaal ging me echt aan het hart en ik heb meerdere malen om het prachtige en ontroerende verhaal moeten huilen. Voor iedereen die hier weleens mee te maken heeft gehad, zal het erg herkenbaar aanvoelen. Met een prachtige verhaallijn weet Conny Palmkvist er een ontzettend mooi verhaal van te maken. Echt een aanrader.
De twaalfjarige Nicolaus heeft een moeilijke tijd. Wanneer hij op de rode knop drukt, zet hij de tijd stil. Precies twee minuten voordat zijn moeder overlijdt. Nicolaus krijgt de kans in een speciale trein te stappen waarmee hij vooruit of achteruit in de tijd kan. Kan Nicolaus alles waar hij spijt van heeft terugdraaien? Zou hij zijn moeder op tijd kunnen waarschuwen en daarmee de toekomst veranderen?
Wat een onwijs mooie, ontroerende, aangrijpende en prachtige jeugdroman is dit. Het is echt een boek waarvan ik, na het lezen, echt een tijdje stil ben.
Het verhaal is geschreven vanuit de ik-vorm, de twaalf jaar oude Nicolaus die op het punt staat voor altijd afscheid te moeten nemen van zijn moeder. Het personage is erg realistisch, natuurlijk en zo puur en open neergezet dat je als lezer niet anders kan, dan compleet in het verdriet en de machteloosheid die Nicolaus ervaart mee kan gaan.
Het verhaal heeft een prachtige en aangrijpende verhaallijn. Zeker door het heftige begin weet het verhaal en het personage je echt te raken. Vervolgens krijgt Nicolaus de kans om door de tijd te reizen en dingen anders aan te pakken. Hierbij krijg je direct een blik in de heftige gebeurtenissen en de prachtige moeder- en zoon band. Het is echt een enorm aangrijpend verhaal want ik heb meermaals enorm zitten huilen om het verhaal. Zonder twijfel zal het bij iedereen die rouw en verlies heeft meegemaakt heel herkenbaar aanvoelen. Met een heftig maar ook mooi plot sluit het verhaal af, waardoor ik het verhaal met de tranen rollend over mijn wangen en een glimlach deze prachtige roman dichtsla.
De trein van vier over twaalf is een enorm origineel, mooi en puur en aangrijpend verhaal over het nemen van afscheid, rouw en loslaten. Het verhaal ging me echt aan het hart en ik heb meerdere malen om het prachtige en ontroerende verhaal moeten huilen. Voor iedereen die hier weleens mee te maken heeft gehad, zal het erg herkenbaar aanvoelen. Met een prachtige verhaallijn weet Conny Palmkvist er een ontzettend mooi verhaal van te maken. Echt een aanrader.
March 12, 2025
Ik kan nu dus een heel lang verhaal over een vrij kort boekje gaan schrijven. Ik kan nu alle ins en out gaan geven over dit boekje en waarom je hem moet lezen. Maar het uitleggen kan ik niet. Je moet hem gewoon lezen.
'De trein van vier over twaalf' is geschreven vanuit Nicolaus, vanuit de eerste persoonsvorm, en is erg toegankelijk geschreven. Nicolaus en 12, en zo lees je voor het gevoel ook door het boek heen. Zijn gedachten, gevoelens en spinsels zijn van hem en het is heel erg fijn, maar ook confronterend, om even onder de huid van een 12-jarige te kruipen. Nicolaus staat op het punt om zijn moeder te verliezen en eigenlijk lees je in dit boek alles wat er op dat moment met Nicolaus gebeurt. Zijn neiging om te vluchten, het verleden en de toekomst te veranderen, maar ook schuldgevoel komen in dit boek heel erg naar voren en zelfs als volwassen persoon kan ik me 100% vinden in wat er door hem heen gaat. We herkennen allemaal het proces van rouw en verlies is zo ontzettend herkenbaar. Ik heb zo ongeveer het hele boek een brok in mijn keel gehad.
Ik raad dit boek echt aan iedereen aan die zich in dit proces alleen voelt, aan een ieder die een lichtje zoekt of herkenning zoekt, of misschien gewoon wat afleiding van zijn of haar eigen proces. Dit boek is kort, toegankelijk, herkenbaar en bevat puppy's, dus wie wil hem nou niet lezen? Precies, niemand.
Zoek snel dit boek op en ga hem lezen, hij is meer dan je tijd waard (En zoveel tijd kost het je niet).
Ik geef 'De trein van vier over twaalf' 5 sterren!
~ Live Your Life Reading
'De trein van vier over twaalf' is geschreven vanuit Nicolaus, vanuit de eerste persoonsvorm, en is erg toegankelijk geschreven. Nicolaus en 12, en zo lees je voor het gevoel ook door het boek heen. Zijn gedachten, gevoelens en spinsels zijn van hem en het is heel erg fijn, maar ook confronterend, om even onder de huid van een 12-jarige te kruipen. Nicolaus staat op het punt om zijn moeder te verliezen en eigenlijk lees je in dit boek alles wat er op dat moment met Nicolaus gebeurt. Zijn neiging om te vluchten, het verleden en de toekomst te veranderen, maar ook schuldgevoel komen in dit boek heel erg naar voren en zelfs als volwassen persoon kan ik me 100% vinden in wat er door hem heen gaat. We herkennen allemaal het proces van rouw en verlies is zo ontzettend herkenbaar. Ik heb zo ongeveer het hele boek een brok in mijn keel gehad.
Ik raad dit boek echt aan iedereen aan die zich in dit proces alleen voelt, aan een ieder die een lichtje zoekt of herkenning zoekt, of misschien gewoon wat afleiding van zijn of haar eigen proces. Dit boek is kort, toegankelijk, herkenbaar en bevat puppy's, dus wie wil hem nou niet lezen? Precies, niemand.
Zoek snel dit boek op en ga hem lezen, hij is meer dan je tijd waard (En zoveel tijd kost het je niet).
Ik geef 'De trein van vier over twaalf' 5 sterren!
~ Live Your Life Reading
November 27, 2024
Wat een prachtig en aangrijpend verhaal! Poeh, wat heb ik hierom moeten huilen. Ook toen ik het navertelde, kon ik het niet droog houden. Het verhaal gaat over Nicolaus. Hij drukt op een rode knop twee minuten voordat zijn moeder overlijdt. Hij kan door de tijd reizen en probeert de toekomst te veranderen. Het hele verhaal vond ik hartverscheurend. Het was zo sneu om te lezen.. Maar wat je aan het einde leest gun je iedereen als iemand overlijdt. Ik wil niks spoileren, maar dit vond ik echt een heel waardevol einde. Een belangrijke boodschap is dat je soms mensen moet loslaten. Het kan niet anders. Afscheid nemen is lastig, maar helaas wel een onderdeel van het leven. Het boek heeft een fijne schrijfstijl, ik vloog erdoorheen. Ik heb hem geen 5 sterren gegeven, omdat ik niet zeker weet of kinderen hem goed gaan vinden. Ik denk dat ze misschien wat verveeld gaan raken. Ik snap wel zeker dat hij in de grote vriendelijke 100 staat!
February 23, 2024
Als de 12-jarige Nicolaus op de rode knop drukt, komt de tijd stil te staan; precies twee minuten voordat zijn moeder overlijdt. Nicolaus krijgt de mogelijkheid om met een speciale trein door de tijd te reizen. Kan hij alles waar hij spijt van heeft terugdraaien? Kan hij zijn moeder waarschuwen en zo de toekomst veranderen.
Deze jeugdroman is een van de beste verhalen die ik in tijden heb gelezen. Het heeft mij intens ontroerd en er zijn absoluut tranen gevallen. Nicolaus ontwikkelt zich enorm sterk en de situatie waarin hij zich bevind vraagt dit ook echt van hem. Een verhaal over loslaten en rouwen, maar vooral een verhaal over liefde en waardering. Dit boek is een absolute aanrader!
Deze jeugdroman is een van de beste verhalen die ik in tijden heb gelezen. Het heeft mij intens ontroerd en er zijn absoluut tranen gevallen. Nicolaus ontwikkelt zich enorm sterk en de situatie waarin hij zich bevind vraagt dit ook echt van hem. Een verhaal over loslaten en rouwen, maar vooral een verhaal over liefde en waardering. Dit boek is een absolute aanrader!
May 24, 2024
Het was alweer even geleden dat ik zo hard en intens gehuild heb bij een kinderboek. Zo bijzonder, zo mooi. In de categorie 'magisch realisme' en in het rijtje van 'Gozert' en 'Films die nergens draaien'. Maar ook aansluitend bij 'Briefjes voor Pelle'.
Natuurlijk voel je vanaf de eerste bladzijde 1 dat het over rouwen, verdriet, afscheid nemen, sterven, etc. gaat. Maar gedurende het verhaal waren mijn gedachten: "mooi, maar de tranen biggelen over mijn wangen."
Tot het laatste stuk...
"Ik wil misschien een boek schrijven, zeg ik. Over verdrietig en alleen zijn als een Nicolaus. Zodat andere mensen niet zo alleen hoeven te zijn. Vooral kinderen. Als je weet dat iemand anders ook huilt, voelt het fijner."
Explorerende dimensie - Vanaf groep 7/8
Natuurlijk voel je vanaf de eerste bladzijde 1 dat het over rouwen, verdriet, afscheid nemen, sterven, etc. gaat. Maar gedurende het verhaal waren mijn gedachten: "mooi, maar de tranen biggelen over mijn wangen."
Tot het laatste stuk...
"Ik wil misschien een boek schrijven, zeg ik. Over verdrietig en alleen zijn als een Nicolaus. Zodat andere mensen niet zo alleen hoeven te zijn. Vooral kinderen. Als je weet dat iemand anders ook huilt, voelt het fijner."
Explorerende dimensie - Vanaf groep 7/8
April 29, 2024
Wat een prachtig boek, maar tegelijk ook zo verdrietig. Ik vond het prachtig geschreven en het had ook een hele mooie, warme boodschap, maar dit is wel een boek wat ik niet voor ieder kind geschikt zou vinden.
January 26, 2024
Wat een prachtig boek over verlies en het accepteren van. Wetend dat je niet alleen bent.
Tissues kunnen nodig zijn.
Tissues kunnen nodig zijn.
February 4, 2025
Heel mooi jeugdboek over een heftig onderwerp. Ik ben zelf moeder en dit verhaal laat je niet zomaar los.. aanrader!
March 10, 2025
Wat kan jeugdliteratuur toch mooi zijn, jeetje wat een bijzonder poëtisch boek 😍 Toepasselijk in de trein gelezen, dat werd huilen in de trein.
July 20, 2025
Net 3 sterren, misschien meer 2.5, maar een half puntje extra voor het idee. En nu wil ik heel graag weer eens een mooi jeugdboek waarin geen ouder, vriendje of andere familielid sterft.
October 24, 2025
Voor mensen met hartkippenvel, zonder zon.
January 29, 2024
De trein van vier over twaalf – Conny Palmkvist
Als de 12-jarige Nicolaus op de rode knop drukt, komt de tijd stil te staan; precies twee minuten voordat zijn moeder overlijdt. Nicolaus krijgt de mogelijkheid om met een speciale trein door de tijd te reizen. Kan hij alles waar hij spijt van heeft terugdraaien? Kan hij zijn moeder waarschuwen en zo de toekomst veranderen?
‘Onder de knop waar kelder op staat zit nog een knop, die mooi rood naar me knippert. Ik kan me niet herinneren dat ik die knop eerder heb gezien.
Ik weet niet waarom ik het doe.
Ik druk erop en wacht.
De lift zoeft dicht en komt in beweging.
Ik pak mijn telefoon, kijk hoe laat het is.
Het is precies vier minuten over twaalf – 00.04 uur.’
De mooie cover en de intrigerende tekst op de achterflap trok meteen al mijn aandacht. Bij het doorbladeren van het boek zijn het de prachtige schutbladen die de aandacht trekken en er voor zorgen dat ik snel wil beginnen met lezen.
De schrijfstijl is vlot in korte, eenvoudige zinnen en dat is fijn, want met zware thema’s als afscheid nemen, verlies en rouw zorgt dit ervoor dat het verhaal zich toch prettig laat lezen.
Het mooie en gevoelige verhaal dat bijna poëtisch aandoet neemt je mee in de gedachtewereld van de 12-jarige Nicolaus. Hij heeft het moeilijk en weet zich duidelijk geen raad met zijn gevoelens. De magie van de lift geeft hem de mogelijkheid om hier mee om te leren gaan.
De trein van vier over twaalf is een ontroerend en magisch verhaal voor iedereen vanaf ongeveer 9 jaar en kan troost bieden bij verlies. En na het lezen van dit boek weet ik…’hartkippenvel, het bestaat echt’!
5 ★
Als de 12-jarige Nicolaus op de rode knop drukt, komt de tijd stil te staan; precies twee minuten voordat zijn moeder overlijdt. Nicolaus krijgt de mogelijkheid om met een speciale trein door de tijd te reizen. Kan hij alles waar hij spijt van heeft terugdraaien? Kan hij zijn moeder waarschuwen en zo de toekomst veranderen?
‘Onder de knop waar kelder op staat zit nog een knop, die mooi rood naar me knippert. Ik kan me niet herinneren dat ik die knop eerder heb gezien.
Ik weet niet waarom ik het doe.
Ik druk erop en wacht.
De lift zoeft dicht en komt in beweging.
Ik pak mijn telefoon, kijk hoe laat het is.
Het is precies vier minuten over twaalf – 00.04 uur.’
De mooie cover en de intrigerende tekst op de achterflap trok meteen al mijn aandacht. Bij het doorbladeren van het boek zijn het de prachtige schutbladen die de aandacht trekken en er voor zorgen dat ik snel wil beginnen met lezen.
De schrijfstijl is vlot in korte, eenvoudige zinnen en dat is fijn, want met zware thema’s als afscheid nemen, verlies en rouw zorgt dit ervoor dat het verhaal zich toch prettig laat lezen.
Het mooie en gevoelige verhaal dat bijna poëtisch aandoet neemt je mee in de gedachtewereld van de 12-jarige Nicolaus. Hij heeft het moeilijk en weet zich duidelijk geen raad met zijn gevoelens. De magie van de lift geeft hem de mogelijkheid om hier mee om te leren gaan.
De trein van vier over twaalf is een ontroerend en magisch verhaal voor iedereen vanaf ongeveer 9 jaar en kan troost bieden bij verlies. En na het lezen van dit boek weet ik…’hartkippenvel, het bestaat echt’!
5 ★
June 10, 2024
Een van de mooiste en verdrietigste kinderboeken ooit, denk ik. (Was niet van plan mn hele maandagavond te besteden aan huilen, but alas)
April 1, 2025
Iemand heeft mij ooit gezegd (ik weet niet meer wie): “Je bent nooit te oud voor kinderboeken.” Dit boek is het bewijs daarvan, al had ik het persoonlijk zeker niet ingeschat als een jeugdroman. Ik ga geen spoilers geven, maar ik heb wel zitten huilen. Het is zo prachtig verteld, en het is erg ontroerend. De verhaallijn is soms een beetje verwarrend, maar gezien het feit dat er in de tijd word gereisd, is dat best logisch. De eind van het boek voelde voor mij een beetje gehaast. 4⭐️
February 18, 2024
“Onder de knop waar “kelder’ op staat, zit nog een knop.
Ik druk erop en wacht. De lift zoeft dicht en komt in beweging.
Ik pak mijn telefoon, kijk hoe laat het is.
Het is precies vier minuten over twaalf - 00.04.”
Als de 12-jarige Nicolaus op de rode knop drukt, komt de tijd stil te staan.
Precies twee minuten voordat zijn mama overlijdt. Nicolaus krijgt de mogelijkheid om met een speciale trein door de tijd te reizen. Kan hij alles waar hij spijt van heeft terugdraaien? Kan hij zijn moeder waarschuwen en zo de toekomst veranderen? Of is dat niet de bedoeling?
Dit prachtige prachtige jeugdboek is eigenlijk evengoed voor grote mensen.
Het verhaal van Nicolaus die de ‘fouten’ die hij maakte in de relatie met zijn moeder nog recht wil zetten voor haar dood is hartverscheurend, mooi, droef en herkenbaar. Wie zou dat niet willen - nog alles oplossen, fixen en hopelijk de toekomst veranderen. In zijn verschillende pogingen kiest hij telkens andere momenten om naar terug te keren. Wij als lezer krijgen tips. Die blijken aan het einde van het verhaal niet enkel over tijdreizen te gaan - maar over het leven zelf.
Dit boek over loslaten, afscheid, wanhoop, verdriet én troost kan voor mij staan naast dat wonderschone ‘Lampje’ en ‘Films die nergens draaien’. Een boek over “hartkippenvel” - dat je krijgt als je hart kapotvriest van het verdriet dat je op je ziel draagt.
Hoewel dit boek misschien zwaar en triest klinkt, is het geen boek om bang voor te zijn. Het is bovenal een boek over leven, over samen, over mooie momenten.
“Jij bent het licht, Nicolaus. Of neen, je draagt het licht.”
Ik druk erop en wacht. De lift zoeft dicht en komt in beweging.
Ik pak mijn telefoon, kijk hoe laat het is.
Het is precies vier minuten over twaalf - 00.04.”
Als de 12-jarige Nicolaus op de rode knop drukt, komt de tijd stil te staan.
Precies twee minuten voordat zijn mama overlijdt. Nicolaus krijgt de mogelijkheid om met een speciale trein door de tijd te reizen. Kan hij alles waar hij spijt van heeft terugdraaien? Kan hij zijn moeder waarschuwen en zo de toekomst veranderen? Of is dat niet de bedoeling?
Dit prachtige prachtige jeugdboek is eigenlijk evengoed voor grote mensen.
Het verhaal van Nicolaus die de ‘fouten’ die hij maakte in de relatie met zijn moeder nog recht wil zetten voor haar dood is hartverscheurend, mooi, droef en herkenbaar. Wie zou dat niet willen - nog alles oplossen, fixen en hopelijk de toekomst veranderen. In zijn verschillende pogingen kiest hij telkens andere momenten om naar terug te keren. Wij als lezer krijgen tips. Die blijken aan het einde van het verhaal niet enkel over tijdreizen te gaan - maar over het leven zelf.
Dit boek over loslaten, afscheid, wanhoop, verdriet én troost kan voor mij staan naast dat wonderschone ‘Lampje’ en ‘Films die nergens draaien’. Een boek over “hartkippenvel” - dat je krijgt als je hart kapotvriest van het verdriet dat je op je ziel draagt.
Hoewel dit boek misschien zwaar en triest klinkt, is het geen boek om bang voor te zijn. Het is bovenal een boek over leven, over samen, over mooie momenten.
“Jij bent het licht, Nicolaus. Of neen, je draagt het licht.”
February 22, 2024
Wat een prachtig en gevoelig boek over afscheid nemen van een moeder! Ik heb het in één keer uitgelezen, ik kon gewoonweg niet stoppen. Alles klopt aan dit verhaal, aan de zinnen en de woorden. En alles is mooi en tegelijk verdrietig in dit verhaal.
In de klas zou ik het gebruiken bij het thema afscheid en rouw. Als ik kinderen in de klas heb waarvan een ouder is overleden, zou ik het niet gebruiken.
Dit boek zou ik als tip doorgeven aan kinderen die zelf een moeder (of vader) zijn verloren aan een ziekte. Of aan kinderen die hiermee te maken gaan krijgen of iemand kennen die dit doormaakt.
NUR code en leeftijd:
283 -> Fictie 10 - 12 jaar.
Gelezen via KoboPlus.
In de klas zou ik het gebruiken bij het thema afscheid en rouw. Als ik kinderen in de klas heb waarvan een ouder is overleden, zou ik het niet gebruiken.
Dit boek zou ik als tip doorgeven aan kinderen die zelf een moeder (of vader) zijn verloren aan een ziekte. Of aan kinderen die hiermee te maken gaan krijgen of iemand kennen die dit doormaakt.
NUR code en leeftijd:
283 -> Fictie 10 - 12 jaar.
Gelezen via KoboPlus.
January 28, 2024
Thema's/content warnings: rouw, spijt, gebeurtenissen overdoen, afscheid nemen
-
Ik heb al een paar dagen zitten nadenken over hoe ik deze recensie moet schrijven en dat lukt niet, dus ik ga het maar gewoon doen. Wat was dit een ontzettend prachtig verhaal!
Het boek gaat over een jongen van een jaar of 10 die zijn moeder dreigt te verliezen, maar dat niet kan accepteren. We volgen hem op zijn reis naar acceptatie via de trein van vier over twaalf.
Het boek is allereerst prachtig geschreven. Hoewel het gewoon proza is, leest het heel poetisch vanwege de mooie en ontroerende uitspraken over rouw en verwerking die er worden gedaan en wordt interpunctie en vormgeving ook heel mooi ingezet om op de juiste momenten pauzes in te lassen, zodat de lezer kan nadenken over de betekenis van de woorden (geloof me, dat doe je). De hoofdstukken zijn op sommige plekken - zeker voor een kinderboek - wat aan de lange kant, maar ik zat zo in het verhaal door de emotionele en meeslepende schrijfstijl dat ik er echt geen erg in had wat de lengte van een hoofdstuk was.
Het hoofdpersonage is daarnaast erg goed neergezet. Er is op een duidelijke manier beschreven dat hij niet weet hoe hij om moet gaan met de situatie. Hij heeft erg veel stress en paniek, maar weet dit ook niet onder woorden te brengen, waardoor zijn onderbewustzijn helemaal gaat uitpluizen hoe het zit en hoe hij de situatie wel acceptabel kan maken. Tijdens het lezen is het erg duidelijk wanneer er chaos in zijn hoofd is - dan versnelt het leestempo door kortere zinnen - en wanneer het rustiger is - dan vertraagt het leestempo door langere zinnen en meer poetisch taalgebruik. De overige personages hebben slechts bijrollen en zijn niet diep uitgewerkt, wat ik ergens heel jammer vind, maar waar ook de focus niet hoort te liggen in dit verhaal.
Wat ik verder heel goed vind is de manier waarop de dood en rouw aan bod komen. Zoals ik eerder al schreef is dit een kinderboek en op een of andere manier vinden we het heel erg lastig om met kinderen over de dood te praten. Hoewel dit boek heel emotioneel is en echt binnenkomt (misschien heeft dat ook wel te maken met mijn volwassen ervaring met de dood en is dit boek voor kinderen iets minder heftig, omdat het niet zo grafisch is. Ik denk dat dat persoonlijke ervaring is), denk ik dat het voor kinderen wel heel duidelijk omschrijft wat de dood kan doen met iemands gevoelens. Ik vind dit erg belangrijk, omdat de dood natuurlijk een vaag en onzichtbaar concept is, maar wel impact heeft op een mensenleven.
Kortom, ik raad dit boek absoluut aan. Het is echt prachtig, belangrijk en leerzaam - niet alleen voor kinderen, maar zeker ook voor volwassenen.
-
Ik heb al een paar dagen zitten nadenken over hoe ik deze recensie moet schrijven en dat lukt niet, dus ik ga het maar gewoon doen. Wat was dit een ontzettend prachtig verhaal!
Het boek gaat over een jongen van een jaar of 10 die zijn moeder dreigt te verliezen, maar dat niet kan accepteren. We volgen hem op zijn reis naar acceptatie via de trein van vier over twaalf.
Het boek is allereerst prachtig geschreven. Hoewel het gewoon proza is, leest het heel poetisch vanwege de mooie en ontroerende uitspraken over rouw en verwerking die er worden gedaan en wordt interpunctie en vormgeving ook heel mooi ingezet om op de juiste momenten pauzes in te lassen, zodat de lezer kan nadenken over de betekenis van de woorden (geloof me, dat doe je). De hoofdstukken zijn op sommige plekken - zeker voor een kinderboek - wat aan de lange kant, maar ik zat zo in het verhaal door de emotionele en meeslepende schrijfstijl dat ik er echt geen erg in had wat de lengte van een hoofdstuk was.
Het hoofdpersonage is daarnaast erg goed neergezet. Er is op een duidelijke manier beschreven dat hij niet weet hoe hij om moet gaan met de situatie. Hij heeft erg veel stress en paniek, maar weet dit ook niet onder woorden te brengen, waardoor zijn onderbewustzijn helemaal gaat uitpluizen hoe het zit en hoe hij de situatie wel acceptabel kan maken. Tijdens het lezen is het erg duidelijk wanneer er chaos in zijn hoofd is - dan versnelt het leestempo door kortere zinnen - en wanneer het rustiger is - dan vertraagt het leestempo door langere zinnen en meer poetisch taalgebruik. De overige personages hebben slechts bijrollen en zijn niet diep uitgewerkt, wat ik ergens heel jammer vind, maar waar ook de focus niet hoort te liggen in dit verhaal.
Wat ik verder heel goed vind is de manier waarop de dood en rouw aan bod komen. Zoals ik eerder al schreef is dit een kinderboek en op een of andere manier vinden we het heel erg lastig om met kinderen over de dood te praten. Hoewel dit boek heel emotioneel is en echt binnenkomt (misschien heeft dat ook wel te maken met mijn volwassen ervaring met de dood en is dit boek voor kinderen iets minder heftig, omdat het niet zo grafisch is. Ik denk dat dat persoonlijke ervaring is), denk ik dat het voor kinderen wel heel duidelijk omschrijft wat de dood kan doen met iemands gevoelens. Ik vind dit erg belangrijk, omdat de dood natuurlijk een vaag en onzichtbaar concept is, maar wel impact heeft op een mensenleven.
Kortom, ik raad dit boek absoluut aan. Het is echt prachtig, belangrijk en leerzaam - niet alleen voor kinderen, maar zeker ook voor volwassenen.
February 19, 2024
Het allerlaatste station
Als de twaalfjarige Nicolaus in het ziekenhuis probeert te vluchten voor de woorden die hij niet wil horen, vindt hij bij de liften een bijzondere knop. Hij weet zeker dat het rode licht van de knop voor hem knippert, en als hij er op drukt en in de bijbehorende lift stapt, stopt de tijd twee minuten voordat zijn moeder overlijdt.
Nicolaus krijgt de gelegenheid om met een speciale trein door de tijd te reizen, naar de momenten die hij belangrijk vindt of waar hij spijt van heeft. Kan Nicolaus terugdraaien wat hij berouwt, en voorkomen wat hij het meest vreest? Of kan hij alleen maar leren hoe hij los moet laten?
“Hij draait zijn hoofd en kijkt me recht aan, maar dan voelt het alsof ik zal ontploffen van verdriet, dus daar kan ik niet tegen.” Conny Palmkvist
De trein van vier over twaalf van Conny Palmkvist is een gevoelige jeugdroman over afscheid.
Conny Palmkvist begint zijn verhaal met adembenemende bewoordingen en krachtige zinnen. Woorden en zinnen die niet eenvoudig zijn, maar toch gemakkelijk kunnen worden gevolgd. De jonge doelgroep zal begrijpen waar het over gaat en zal hoogstwaarschijnlijk geraakt worden door de betekenis. De magische manier waarop Nicolaus met het naderende afscheid van zijn moeder bezig mag zijn, is indrukwekkend neergezet en verliest de realiteit van dit gegeven niet uit het oog. Juist de mix van die twee kanten van het verhaal zorgen voor een boek met impact.
Als je ooit afscheid hebt moeten nemen van een dierbare, dan zal je het verdriet van Nicolaus herkennen en hopelijk heb jij ook zo mooi afscheid kunnen nemen. Conny Palmkvist heeft Nicolaus een bijzonder verhaal gegeven waarin hij ontdekt dat hij niet alleen is in zijn verdriet, en Nicolaus wil iedereen in een vergelijkbare situatie vertellen dat ook zij niet alleen zijn. Want ooit moeten we zelf iemand loslaten en weten we door dit soort verhalen dat er anderen zijn die het snappen. Ik geloof niet dat ik ooit een mooier verhaal gelezen heb over afscheid nemen, rouw en loslaten, en dat op zo’n buitengewone manier troostend voelt.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
Als de twaalfjarige Nicolaus in het ziekenhuis probeert te vluchten voor de woorden die hij niet wil horen, vindt hij bij de liften een bijzondere knop. Hij weet zeker dat het rode licht van de knop voor hem knippert, en als hij er op drukt en in de bijbehorende lift stapt, stopt de tijd twee minuten voordat zijn moeder overlijdt.
Nicolaus krijgt de gelegenheid om met een speciale trein door de tijd te reizen, naar de momenten die hij belangrijk vindt of waar hij spijt van heeft. Kan Nicolaus terugdraaien wat hij berouwt, en voorkomen wat hij het meest vreest? Of kan hij alleen maar leren hoe hij los moet laten?
“Hij draait zijn hoofd en kijkt me recht aan, maar dan voelt het alsof ik zal ontploffen van verdriet, dus daar kan ik niet tegen.” Conny Palmkvist
De trein van vier over twaalf van Conny Palmkvist is een gevoelige jeugdroman over afscheid.
Conny Palmkvist begint zijn verhaal met adembenemende bewoordingen en krachtige zinnen. Woorden en zinnen die niet eenvoudig zijn, maar toch gemakkelijk kunnen worden gevolgd. De jonge doelgroep zal begrijpen waar het over gaat en zal hoogstwaarschijnlijk geraakt worden door de betekenis. De magische manier waarop Nicolaus met het naderende afscheid van zijn moeder bezig mag zijn, is indrukwekkend neergezet en verliest de realiteit van dit gegeven niet uit het oog. Juist de mix van die twee kanten van het verhaal zorgen voor een boek met impact.
Als je ooit afscheid hebt moeten nemen van een dierbare, dan zal je het verdriet van Nicolaus herkennen en hopelijk heb jij ook zo mooi afscheid kunnen nemen. Conny Palmkvist heeft Nicolaus een bijzonder verhaal gegeven waarin hij ontdekt dat hij niet alleen is in zijn verdriet, en Nicolaus wil iedereen in een vergelijkbare situatie vertellen dat ook zij niet alleen zijn. Want ooit moeten we zelf iemand loslaten en weten we door dit soort verhalen dat er anderen zijn die het snappen. Ik geloof niet dat ik ooit een mooier verhaal gelezen heb over afscheid nemen, rouw en loslaten, en dat op zo’n buitengewone manier troostend voelt.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
January 3, 2025
Het is 23:54 uur. En Nicolaus zit hier op een bank te leven.
Hij zit hier te leven, terwijl andere mensen sterven.
Misschien wel precies op dit moment.
Of nu, of nu.
Want zo gaan die dingen: het ene moment ben je hier op aarde. Het volgende moment ben je er niet meer.
Kinderboek vanaf ± 9 jaar, over een complex onderwerp.
En ik moet toegeven: ik had er meer van verwacht. Ja, het is een kinderboek. Het zou kinderen kunnen helpen die helaas moeten dealen met een (aankomend) overlijden van een naaste.
Er zitten een paar mooie passages in, maar verder is het verhaal vrij basic met veel herhaling. De sterkere passages worden afgewisseld met het heel veel benoemen van hondenfilmpjes op YouTube en random tips.
Qua boeken over tijdreizen en verlies vond ik 'Films die nergens draaien' dan een stuk sterker.
"We hadden in het ziekenhuiscafé afgesproken om samen wat te gaan drinken, ik vroeg niet waarom. Want een ziekenhuis is namelijk een deprimerende plek waar je compleet depressief wordt als je niet al depressief bent. Alles wordt twee keer zo treurig." ~ bladzijde 59
"Tip 93: Zeggen dat iemand zal sterven is niet makkelijk. Het klinkt veel te zwaar. Zeggen dat iemand klaar is, klinkt mooi. Zeg dat dan. Zeg dat ze klaar zijn." ~ bladzijde 85
"Het is geen kwestie van opgeven, lieve jongen. Het is een kwestie van de weg accepteren die het leven neemt. De weg is op dit moment te zwaar voor je en daarom ben je bij mij. Ik pas op je.
Ik vraag me af of ze snapt wat ik met me mee draag. Dat ik alles wat er gebeurt moet begrijpen.
Je hoeft het niet te begrijpen." ~ bladzijde 88-89
"Ik denk: ze proberen om te voorkomen dat ik het verleden verander. Wat er in mijn leven is gebeurd, al die nare, verdrietige shit. Maar ik wil niet meer vechten tegen het verleden." ~ bladzijde 111
Overigens minpunten voor het onnodige gevloek.
Het is een kinderboek. Kom nou.
Hij zit hier te leven, terwijl andere mensen sterven.
Misschien wel precies op dit moment.
Of nu, of nu.
Want zo gaan die dingen: het ene moment ben je hier op aarde. Het volgende moment ben je er niet meer.
Kinderboek vanaf ± 9 jaar, over een complex onderwerp.
En ik moet toegeven: ik had er meer van verwacht. Ja, het is een kinderboek. Het zou kinderen kunnen helpen die helaas moeten dealen met een (aankomend) overlijden van een naaste.
Er zitten een paar mooie passages in, maar verder is het verhaal vrij basic met veel herhaling. De sterkere passages worden afgewisseld met het heel veel benoemen van hondenfilmpjes op YouTube en random tips.
Qua boeken over tijdreizen en verlies vond ik 'Films die nergens draaien' dan een stuk sterker.
"We hadden in het ziekenhuiscafé afgesproken om samen wat te gaan drinken, ik vroeg niet waarom. Want een ziekenhuis is namelijk een deprimerende plek waar je compleet depressief wordt als je niet al depressief bent. Alles wordt twee keer zo treurig." ~ bladzijde 59
"Tip 93: Zeggen dat iemand zal sterven is niet makkelijk. Het klinkt veel te zwaar. Zeggen dat iemand klaar is, klinkt mooi. Zeg dat dan. Zeg dat ze klaar zijn." ~ bladzijde 85
"Het is geen kwestie van opgeven, lieve jongen. Het is een kwestie van de weg accepteren die het leven neemt. De weg is op dit moment te zwaar voor je en daarom ben je bij mij. Ik pas op je.
Ik vraag me af of ze snapt wat ik met me mee draag. Dat ik alles wat er gebeurt moet begrijpen.
Je hoeft het niet te begrijpen." ~ bladzijde 88-89
"Ik denk: ze proberen om te voorkomen dat ik het verleden verander. Wat er in mijn leven is gebeurd, al die nare, verdrietige shit. Maar ik wil niet meer vechten tegen het verleden." ~ bladzijde 111
Overigens minpunten voor het onnodige gevloek.
Het is een kinderboek. Kom nou.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 20, 2024
"Het is 23.54 uur. En ik zit hier op een bank te leven. Ik zit hier te leven, terwijl andere mensen sterven. Misschien wel precies op dit moment. Of nu, of nu."
Nicolaus zit op een bank in de hal van het ziekenhuis, terwijl zijn moeder op de derde verdieping stervende is. Eigenlijk wil hij niet naar boven, maar straks is het te laat...
Dan ontdekt Nicolaus een rode knop op de lift en ontdekt dat hij daarmee de tijd stil zet op 00:04 en op het laatste station belandt. Daar aangekomen kan Nicolaus in een speciale trein stappen en terug in de tijd reizen. Kan hij proberen een gebeurtenis uit het verleden te veranderen? Maar, welke gebeurtenis kies je? Verandert het heden hier ook door? En kun je ook naar de toekomst reizen met die trein?
Lees het bijzondere verhaal van Nicolaus in De trein van vier over twaalf.
Dit boek leest gemakkelijk en vlot. Mijn nieuwsgierigheid was constant gewekt. Ik kon niet stoppen met lezen, omdat ik per sé wilde weten hoe het verder zou gaan. Het was heftig om te lezen hoe moeilijk Nicolaus het had met het accepteren van het naderende afscheid van zijn moeder. Ik werd constant meegenomen in zijn gedachten en emoties en leefde intens met hem mee. Dat was knap geschreven. Toch miste er iets voor mij, een ‘sausje’, een finishing touch, een iets ander manier van schrijven….. iets. Dit neemt niet weg dat ik genoten heb van dit boek en het een mooi, heftig verhaal vind! Ik raad dit boek zeker aan!
Nicolaus zit op een bank in de hal van het ziekenhuis, terwijl zijn moeder op de derde verdieping stervende is. Eigenlijk wil hij niet naar boven, maar straks is het te laat...
Dan ontdekt Nicolaus een rode knop op de lift en ontdekt dat hij daarmee de tijd stil zet op 00:04 en op het laatste station belandt. Daar aangekomen kan Nicolaus in een speciale trein stappen en terug in de tijd reizen. Kan hij proberen een gebeurtenis uit het verleden te veranderen? Maar, welke gebeurtenis kies je? Verandert het heden hier ook door? En kun je ook naar de toekomst reizen met die trein?
Lees het bijzondere verhaal van Nicolaus in De trein van vier over twaalf.
Dit boek leest gemakkelijk en vlot. Mijn nieuwsgierigheid was constant gewekt. Ik kon niet stoppen met lezen, omdat ik per sé wilde weten hoe het verder zou gaan. Het was heftig om te lezen hoe moeilijk Nicolaus het had met het accepteren van het naderende afscheid van zijn moeder. Ik werd constant meegenomen in zijn gedachten en emoties en leefde intens met hem mee. Dat was knap geschreven. Toch miste er iets voor mij, een ‘sausje’, een finishing touch, een iets ander manier van schrijven….. iets. Dit neemt niet weg dat ik genoten heb van dit boek en het een mooi, heftig verhaal vind! Ik raad dit boek zeker aan!
Displaying 1 - 30 of 77 reviews