گردآوری این مقالات در قالب مجموعه ای واحد، از آنروست که همگی به گونه ای حول محور هنر شرق و غرب میگردند. شناخت راستین یک فرهنگ، صرفاً با درک آثار مکتوب و فلسفی و ادبی حاصل نمیشود، بلکه هنر نیز جزیی لاینفک از همان فرهنگ است و چهبسا هنرمندان، با بصیرتی به مراتب عمیقتر و رساتر، از اسرار و رموز آن فرهنگ پرده برمیدارند و انسان را به سرشت راستین و کنه روح آن رهنمون میشوند.
بخش نخست این مجموعه، به مسئله ی هنر، به ویژه هنرهای بصری و معماری و شهرسازی میپردازد و میکوشد با مقایسه ی هنرهای شرق و غرب، وجوه مشخصه ی هریک را برجسته سازد. بخش دوم، با محوریت هنر معاصر ایران، به آثار برخی از هنرمندان ارزنده ی معاصر ایران میپردازد.
هنر ایران بازتابنده ی روح ملتی است که هنوز حرف آخرش را نزده است و در آینده همچنان و بیش از بیش شگفتزده مان خواهد کرد. -از پشت جلد کتاب-
Dariush Shayegan (born in 1935 in Tehran) (Persian: داریوش شایگان) is one of Iran's prominent thinkers, cultural theorists and comparative philosophers. Shayegan studied at Sorbonne University in Paris. He was a Professor of Sanskrit and Indian religions at Tehran University. He wrote a novel "Land of Mirage" in French and it won the ADELF award presented by the Association of French Authors on December 26, 2004. According to the Persian daily Aftab, Shayegan is well known in France for his books in the field of philosophy and mystics. Shayegan, who studied with Henry Corbin in Paris, also did many pioneering works on Persian mysticism and mystic poetry. He was a founding director of the Iranian Center for the Studies of Civilizations. In 1977, Shayegan initiated an international symposium on the "dialogue between civilizations," a concept that has been selectively appropriated by the Iranian President Mohammad Khatami.
مجموعه جستارهای داریوش شایگان مثل گپ و گعده های دور همی است: شایگان در هر جمله اطلاعات نویی به تو میدهد که قبلا آنرا نشنیده بودی و جایی نخوانده بودی، از فهیمیدن پیچیدگی و سادگی مفاهیمی که ریشه یابی شان میکند لذت میبری، و آخرش هم از خودت میپرسی: خب حالا که چه ؟
کتاب از مجموعه مقالات داریوش شایگان تشکیل شده و در بخش اول نگارنده به رابطهی هنر شرق و غرب میپردازه و در بخش دوم آثار هنرمندان ایرانی، به ترتیب بهمن جلالی، عباس کیارستمی، سهراب سپهری، ابوالقاسم سعیدی، آیدین آغداشلو و کامی یوسفزاده رو بررسی و تحلیل میکنه. خوندنش برای علاقمندان به هنرهای تجسمی پیشنهاد میشه.
نهایت لحن ادبی زبان فارسی در این کتاب آورده شده اما روایتگونگی نوشتههای استاد داریوش شایگان، لذت خواندن این کتاب رو دوچندان میکنه. بسیار از خواندن این کتاب لذت بردم
به نظرم باید بعدا دوباره بخونمش.اطلاعات زیادی که شایگان داره باعث میشه که منی که خیلی اطلاعاتم کمه توی فهمیدن خیلی جاها مشکل داشته باشم.با این حال همین بار هم خواندن بعضی قسمت ها لذت بخش بود!
در جستوجوی فضاهای گمشده / داریوش شایگان / تهران: فرزان روز، چاپِ اول 1392 هنر شرقی -- مقالهها و خطابهها / هنر اروپایی -- مقالهها و خطابهها
این کتاب، مجموعهای از مقالات «داریوش شایگان» است که قبلاً در مجلات خارج و داخل ایران چاپ شدهاند. [1] چرا «شایگان» این مقالات را در یک مجموعهی واحد گرد آورده است؟ زیرا معتقد است همگی آنها حول محور هنر در شرق و غرب میگردند. [2] شایگان، معتقد است موضوع این مقالات حاصل فرصتها و کنکاشهایی استثنایی است که برای وی از سن پانزدهسالگی فراهم شده است. سفری که از اروپا و ایتالیا شروع شده و پس از گذر از فرانسه و شهر پاریس [2] از هزارتوی عرصههای هنری در مغربزمین (نقاشی، معماری، موسیقی، تئاتر و باله)، به کشور هندوستان و سپس به دلباختگی فرهنگ و هنر ایران رسیده است. [3] وی در ادامهی کنکاشهای خود به خاور دور (چین و ژاپن) نیز علاقهمند میشود. بهمرور نظر او به منشأ جهانبینیهای مختلف در اقلیمهای متنوع بشری معطوف میشود. چرا «شایگان» در کنار توجه به فلسفه و ادب در تمدنهای گوناگون، بر فهم هنر و مقایسهی تحولات هنری آنها با هم تأکید دارد؟ زیرا وی معتقد است شناخت راستین یک فرهنگ، صرفاً با درک آثار مکتوب، فلسفی و ادبی حاصل نمیشود، و چهبسا هنرمندان از اسرار فرهنگشان با بصیرتی عمیق و رساتر پرده بردارند. در بررسی سیر تطور هنر در فرهنگهای مختلف، وی خود را در مقام یک متخصص نمیداند و مقالات گردآمده در این کتاب را محصول شیفتگی و علاقهی مفرط خود به هنرهای مستظرفه میداند. [4]
تمام حرف این است: گذر از مسیر تاریخ مارا به جایگاه هنری درست میرساند. پس زدن تاریخ و سنتی که بر ما گذشته نه تنها ما را به جلو نمیبرد بلکه صدها قدم به عقب برمیگرداند.
كتاب، تقريباً هيچ چيزي به شما اضافه نمي كند. مجموعه اي از مقالات بي ربط كه وجه اشتراك همه ي آن ها اين است: داريوش شايگان از موزه هاي بسيار زيادي بازديد كرده!
هنگام خوانش این کتاب و اساسا هر محتوایی از داریوش شایگان همزمان دو حس در من پدید می آید.یکی حیرتی بی اندازه که در ذهنم سوالی را کلید میزند که چگونه این ذهن ظرفیتی داشته که به هر شاخه ای سرکی بکشد و چنین دایره المعارفی انسانی خلق کند و از طرفی رنج میبرم که دریغ از اینکه این بینش عظیم و عمیق به مرور از ذهنم فرار میکنند.انگار که مشتی آب شفا بخش در دستانت جمع کرده باشی و ببینی از لا به لای انگشتانت ذره ذره خارج میشود.... این کتاب مرا با جهان تصاویر عجین کرد. 💙