Num dos melhores romances da literatura hispânica das últimas décadas, Jorge Edwards (Prêmio Cervantes 1999) tematiza, de forma trágica e ao mesmo tempo bem humorada, a decadência e o renascimento do amor e do desejo, o fracasso dos sonhos políticos e a ficção como elemento de resistência indispensável à vida. Na história, o casal de médicos Silvia e Patricio Illanes, exilados em Paris após o golpe de Pinochet, em 1973, convive com o amigo Felipe Diaz, um boêmio livre e sedutor, além de corajoso crítico dos velhos dogmas da esquerda. Diaz reúne qualidades opostas a Patricio, que é um homem sério, contido, defensor da vida saudável e dedicado marido de uma mulher bem mais jovem. Com a morte do amigo, o que antes era apenas uma silenciosa desconfiança sobre os sentimentos de Silvia se fortalece e, tomado pelo ciúme juvenil aos setenta anos, Illanes começa uma patética investigação cuja principal pista é a reprodução de um célebre quadro de Gustave Courbet. “De todas as histórias que [Edwards] escreveu, esta é a que eu gosto mais, a mais divertida e inesperada, a de construção mais astuta.” Mario Vargas Llosa
Jorge Edwards Valdés (Santiago de Chile, Chile, 29 de junio de 1931). Escritor, abogado, periodista y diplomático chileno. Estudia en la Escuela de Derecho de la Universidad de Chile y en el Instituto Pedagógico de la misma universidad, posteriormente realiza sus estudios de postgrado en la Universidad de Princeton. Diplomático de carrera ente 1957 y 1973, ocupa diferentes puestos: primer secretario en París (1962-1967), consejero en Lima (1970), encargado de Negocios en La Habana (1970-1971) y ministro consejero en París (1971-1973). Tras el golpe de Estado de Chile, en 1973 se marcha a Barcelona, donde trabaja como director de la editorial Difusora Internacional y colabora como asesor en la editorial Seix Barral. Jorge Edwards contribuyó a formar, con la Sociedad de Escritores de Chile, la comisión de Defensa de la Libertad de Expresión. En 1982 ingresó como miembro de la Academia de la Lengua de Chile. Entre 1994 y 1997 es embajador ante la Unesco en París, siendo miembro del Consejo Ejecutivo de la Unesco y Presidente del Comité de Convenciones y Recomendaciones (1995-1997), que se ocupa de los derechos humanos. En 2010, obtiene la ciudadanía española y también es nombrado embajador en París del gobierno chileno.
Es autor de numerosas novelas, cuentos y ensayos. Destacan, entre otras obras, El peso de la noche, La mujer imaginaria, El origen del mundo, Gente de la ciudad, Las máscaras, Adiós, Poeta...
Algunos de sus libros han sido traducidos a diversos idiomas. Colabora en diversos diarios europeos y latinoamericanos, como Le Monde, El País, Corriere della Sera, La Nación o Clarín, de Buenos Aires. Es miembro del consejo de redacción de las revistas Vuelta y Letras Libres de México y ha dictado cursos sobre temas latinoamericanos en diversas universidades norteamericanas (Chicago, Georgetown) y europeas (Universidad Complutense de Madrid, Universidad Pompeu Fabra de Barcelona). Recibe el Premio Cervantes en 1999 y la biblioteca del Instituto Cervantes de Mánchester lleva su nombre.
Jorge Edwards, fã assumido, se inspirou em Bentinho, Capitu e Escobar (Dom Casmurro) para criar o seu trio Patito, Silvia e Felipe Diaz.
Porém, apesar de Patito relembrar Bentinho em seu ciúmes colérico, não há mais tantas semelhanças assim. Pelo contrário, a escrita não lembra muito a do Bruxo do Cosme Velho, aqui, há muitos capítulos narrados pelo personagem principal, alguns narrados em 3a pessoa e um narrado (e uma grata surpresa) por Silvia.
A mensagem neste "A Origem do Mundo" também é muito interessante: até que ponto o ciúmes, os devaneios e até a ficção não são importantes na vida de uma pessoa? Não seriam estas pequenas histórias que criamos aquelas que nos dão energia para continuarmos seguindo em frente? Afinal, quem seria Patito sem a descoberta da "traição" da mulher, senão um ancião esperando a morte chegar? Seria, Felipe Diaz um simbolo da ausência deste estado febril?
É por este tipo de discussão que "A Origem..." está em um patamar tal qual "Dom Casmurro": saber ou não da traição é irrelevante, o importante mesmo é como os personagens se transfiguraram após o surgimento desta dúvida e o que fizeram dela.
ESP: Este libro lleva en mis estanterías eones. Lo intenté leer cuando era adolescente y no entendía ná de ná. He decidido ya leerlo de una vez por todas y vaya decepción. Entiendo la importancia de este autor pero definitivamente este libro no es para mí. ENG: This book has been on my shelves for eons. I tried to read it when I was a teenager and I didn't understand a thing. I decided to read it once and for all and what a disappointment. I understand the importance of this author but this book is definitely not for me.
El origen del mundo ha sido una gran decepción para mí. Es uno de los libros más aburridos que he leído en mucho tiempo. La narrativa es extremadamente lenta, con interminables descripciones de sitios en París que, aunque detalladas, no logran aportar valor real a la trama ni conectarse emocionalmente con el lector.
El texto abusa de referencias aleatorias y nombres que no tienen peso en la historia, lo que solo añade confusión y distracción. Además, la estructura narrativa es un caos, saltando en el tiempo sin coherencia ni propósito claro, dificultando enormemente el seguimiento de la historia.
Aunque entiendo el intento del autor de evocar una atmósfera parisina y un enfoque poco convencional, el resultado final es desordenado y tedioso. No puedo recomendar este libro a quienes buscan una narrativa sólida y atrapante, ya que la experiencia de lectura fue frustrante y decepcionante.
Desde el año anterior, decidí dejar septiembre para leer autores chilenos, en parte porque no salía de 7 escritores y eso no estaba bien. Y voy bien, ya he sumado a 20 compatriotas nuevos en estos dos años y aún quedan muchos más que leer, sobre todo de los más jóvenes. Bueno inicié en septiembre con Donoso que aún estoy leyendo y se intercaló este libro que habla de la crisis existencial del personaje frente al suicidio de un amigo y que remece su tranquila y ordenada vida. Es interesante y quizás algunos se sientan representados pero yo lo sentí algo superficial. Pero también puede ser que soy mujer y somos más complejas. Bueno, además, te enteras de la comidilla de disputas de los exiliados en París.
Um dos livros mais interessantes que já li! O autor tem muita personalidade e uma escrita única. Muitas referências interessantes, a começar pelo quadro que deu origem ao título: a origem do mundo (vale pesquisar para aguçar a curiosidade). O final beira ao cômico!!! O texto final da edição é de um dos meus autores favoritos, Mario Vargas Llosa.
Se de la importancia de Jorge Edwards en la literatura chilena, pero a mí por lo menos no me terminó de enganchar nunca la historia de estos burgueses. Punto aparte los chismes de los exiliados en París, no dejan de ser interesantes.
Un viaje onírico y tanto confuso como está el protagonista. Todo el libro se basa en conjeturas del protagonista y al final se cambia de narrador como para explicar algunas cosas.
Una novela prescindible, simple sin nada original, con cuyo personaje principal no conecté y con una historia poco creíble … Me gustaron las citas que hay al inicio de cada capítulo, de autores como Virgilio, Séneca u Ovidio. Por lo menos está bien escrito y es corto.1,5
Unul dintre cei mai importanţi scriitori chilieni ai momentului, Jorge Edwards (căruia i-am luat și noi un interviu), a fost în România anul acesta cu ocazia publicării celui de-al doilea roman al său, Originea lumii. A mai fost publicat şi romanul Casa lui Dostoievski, o poveste impresionantă a unui tânăr scriitor şi a boemei literare chiliene a anilor ’60. Jorge Edwards este un scriitor prolific, care a publicat mai mult de doisprezece titluri până acum şi care continuă să scrie cu fervoare. Este laureatul Premiului Cervantes, cea mai importantă distincţie literară a lumii hispanice.
Experienţele sale, atât cele trăite în calitate de scriitor, cât şi cele experimentate în timpul exercitării funcţiei sale diplomatice, se regăsesc, mai mult sau mai puţin, şi în volumele de proză. Cea mai importantă carte a sa din acest punct de vedere, Persona non grata, descrie experienţa sa cubaneză, din cele mai nefericite, care a avut un puternic impact asupra intelectualităţii spaniole. (cronică: http://bookaholic.ro/jorge-edwards-un...)
Într-o zi bună zi, Felipe Díaz, un intelectual chilian strălucit, angajat politic, dar aventurier, afemeiat şi petrecăreţ, este găsit mort în apartamentul său din Paris de către doctorul Patricio Illanes. Acesta, un tip sever, mai în vârstă, are un mariaj fericit cu Silvia, mult mai tânără decât el, amândoi fiind prieteni apropiaţi ai lui Felipe.
Pornind de la această moarte suspectă şi de la o vagă suspiciune, care ia proporţii în mintea bătrânului medic, se ţese emoţionanta poveste a unei iubiri ascunse şi a unei gelozii incontrolabile, desclanşându-se astfel un adevărat demers detectivistic: bătrânul investighează atât viaţa lui Felipe, cât şi pe cea a Silviei, dar şi cotloanele neumblate ale sinelui, care adăpostesc o pasiune defulată.
Patricio ajunge pe un teritoriu imprevizibil şi alunecos, unde raţiunea, care îl stăpânise mereu, pare că se pierde pentru totdeauna. Finalul este unul surprinzător atât pentru el, cât şi pentru cititor, prins în labirintul fantasmelor.
Interesante, ágil prosa, los chilenismos esporádicos le añaden ritmo y familiariedad (en medio de algunas referencias innecesarias a barrios, cafés y calles parisinas que parecen más bien servir a la vanidad del autor que a la historia). La historia se sostiene por momentos, aunque el colapso celoso (y la posterior aparente fascinación sórdida por los detalles de la traición) del personaje central puede percibirse algo contradictorio con su construcción sicológica.
This entire review has been hidden because of spoilers.
O texto de Jorge Edwards parece colocar o leitor de frente com o narrador o tempo todo. As referências culturais conferem à trama um sabor ainda mais intenso de realidade, e a trama central quero fica mais clara no final provoca um questionamento mais profundo sobre os fatos - convida a um questionamento sobre a vida e os desejos humanos.
Entretenida novela de Edwards, ambientada en los 90 en Paris. Me gustó el estilo de el autor para relatar esta historia, tal vez un preludio, en código de transformación, de lo que sería el paso de un intelectual de izquierda a un intelectual piñerista.
Patricio Illanes, casado con una mujer más joven que él, se obsesiona con la idea de que ésta le haya sido infiel con su amigo Felipe. Una novela con bastante humor, que se lee de un tirón, pero que para mí ha tenido un final muy débil, que le resta mérito.
O começo do livro é um pouco devagar, mas depois que pega o ritmo você só solta quando termina :) ponto pra ilustração splash pague no meio do livro das "partes" da jovem Silvia (que eu só vi durante a leitura mesmo), haha. Gostei :)
Uma fonte para reflexões sobre as mínimas condições de existência da vida e sua relação com a morte, a ficção. E por como manifestamos nosso amor pelo mundo e pelas pessoas: um espelho de como aprendemos a lidar com nossos medos e frustrações.
A ideia de ser traído traz ao Doutor algo muito mais valioso que o desespero e a fúria, uma vontade insana de viver. Ou para descobrir a verdade ou aceitar o que se pensa e entregar-se à realidade.