Ένας τόµος µε ανθολογηµένα µερικά από τα καλύτερα διηγήµατα της τελευταίας περιόδου του ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ, του περιοδικού της επιστηµονικής φαντασίας που έγραψε τη δική του ιστορία στη διάδοση της λογοτεχνίας της ε.φ. στην Ελλάδα.
Είναι 7 εξαιρετικά διηγήµατα, µικρά αριστουργήµατα, που δείχνουν την πραγµατική δυναµική της ε.φ. ως λογοτεχνίας υψηλού επιπέδου. Η απελευθέρωση τη φαντασίας από τα νοητά όρια του ρεαλισµού φορτίζει µε µια πρωτόγνωρη δυναµική τη λογοτεχνική έκφραση.
Λογοτεχνία ουσιαστική, ευρηµατική, απολαυστική, που στοχεύει να βρει αποδέκτες µε ανήσυχες συνειδήσεις. Η φαντασία, το χιούµορ, ο έρωτας, το διάστηµα, οι εσωτερικές αναζητήσεις του µυαλού, η εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους, είναι τα θέµατα που θα βρείτε σ' αυτή την ανθολογία.
Ορισµένα από αυτά τα διηγήµατα έχουν τιµηθεί µε τις ύψιστες διακρίσεις του χώρου: ΒΡΑΒΕΙΟ HUGO, ΒΡΑΒΕΙΟ ASIMOV'S.
Περιέχει: JAMES P. KELLY - Σκέψου σαν δεινόσαυρος (ΒΡΑΒΕΙΟ HUGO 1996) KATIE WILHELM - Παντοτινά δική σου, Άννα (ΒΡΑΒΕΙΟ NEBULA 1987) GEOFFREY LANDIS - Το βασίλειο των αισθήσεων URSULA LE GUIN - Αυτοί που φεύγουν από την Όμελας (ΒΡΑΒΕΙΟ HUGO 1974) HILBERT SCHENCK - Μούσα από πυρίτιο KATHERINE McLEAN - Το φαινόμενο της χιονοστιβάδας WILLIAM TENN - Ο μέσος όρος
Η Λε Γκεν ανεβάζει τον πήχη όπου κι αν συμπεριληφθεί. Διαβάζεις την ιστορία της και όλες οι υπόλοιπες ιστορίες σού αφήνουν την αίσθηση του ανοκλοκλήρωτου. Πόσο μάλλον όταν αυτή η ιστορία είναι "Αυτοί που φεύγουν από την Όμελας". Η Λε Γκεν ήταν μία ανεπανάληπτη μαστόρισσα, και αυτός είναι ο μοναδικός λόγος που δίνω στη συλλογή 4 αστέρια.
Αν εξαιρέσουμε την "Όμελας" (η οποία είναι εκτός συναγωνισμού), η υπόλοιπη συλλογή είναι καλή και της αξίζει να διαβαστεί. Προσωπική σειρά προτίμησης ιστοριών είναι: Παντοτινά δική σου, Άννα Μούσα από πυρίτιο Το φαινόμενο της χιονοστοιβάδας Ο μέσος όρος Σκέψου σαν δεινόσαυρος Το βασίλειο των αισθήσεων . . .
"Αυτοί που φεύγουν από την Όμελας" Περιέργεια, δυσπιστία, προβληματισμός, κατανόηση, αποδοχή, άρνηση, αποκάλυψη, και στο τέλος ντροπή και ελπίδα. Μια πιθανή σειρά φάσεων τις οποίες μπορούν να βιώσουν κάποιοι αναγνώστες. Κι όλα αυτά σε κάτι λιγότερο από 3000 λέξεις. Αυτό το διήγημα θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία... ίσως και μετά το σχολείο.
Η αλήθεια είναι πως έπρεπε να βαθμολογήσω 4, το πολύ 4,5 αστεράκια. ΑΛΛΑ το διήγημα της κυρίας Le Guin, είναι απλά εκπληκτικό. Το ομώνυμο και το Παντοτινά Δική σου, Άννα επίσης πολύ δυνατά. Από τα υπόλοιπα, τα τρία ήταν από αρκετά καλά ως απλά ωραία, ενώ Το Βασίλειο των Αισθήσεων μου φάνηκε 'λίγο'. Αν το βρείτε σε κάνα παζάρι, πάρτε το και θα με θυμηθείτε.
As with most anthologies, some stories I enjoyed more, others less so. But as a whole everything was interesting in its own way. And of course as with every short story I've read, they left me wanting more