Μόλις τρίτο βιβλίο του Ντανιέλ Τσαβαρία που διαβάζω, και είναι κρίμα, γιατί από τη μια έχω αρκετά βιβλία του στη συλλογή μου (και έχω σκοπό να αγοράσω και τα υπόλοιπα που κυκλοφορούν στα ελληνικά), από την άλλη είναι ένας πολύ ιδιαίτερος και αξιόλογος συγγραφέας εντός των λογοτεχνικών μου γούστων, οπότε θα έπρεπε να του έχω δώσει μεγαλύτερη προσοχή. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά! Το "Καλιμπάν ο καλός" έχει μια περίεργη ιστορία πίσω του, με την έννοια ότι όταν κυκλοφόρησε στα ελληνικά και έψαξα να βρω κριτικές, ξένες εκδόσεις κ.λπ., δεν βρήκα τίποτα απολύτως! Nada! Δεν υπάρχει πουθενά κάποια ισπανική έκδοση, με τον ξενόγλωσσο τίτλο δεν βρίσκω καμία σχετική πληροφορία, ούτε υπάρχει ο τίτλος στη βιβλιογραφία του Τσαβαρία στην Wikipedia. Σαν να γράφτηκε από Έλληνα και να χρησιμοποιήθηκε το όνομα του Τσαβαρία, ένα πράμα. Περίεργο, ε; Όμως, όπως και να 'χει, το βιβλίο μου άρεσε πολύ, κατάφερε να με καθηλώσει από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, με την όλη αφήγηση και τα διάφορα κόλπα της, την πλοκή, τον κεντρικό πρωταγωνιστή που δεν γίνεται να συμπαθήσεις αλλά ούτε και να τον αντιπαθήσεις, και την υπέροχη, στιβαρή γραφή, με τη διάχυτη ειρωνεία και το μαύρο χιούμορ. Πολύ ιδιαίτερο βιβλίο, και όσα λιγότερα γνωρίζει κανείς για την πλοκή και το ποιόν του πρωταγωνιστή-αφηγητή, τόσο το καλύτερο, τόσο μεγαλύτερες είναι οι διάφορες εκπλήξεις, αλλά και πιο έντονες οι αντιδράσεις σ' αυτά που συμβαίνουν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι από δω και πέρα θα φροντίσω να διαβάζω συχνότερα Ντανιέλ Τσαβαρία!