Je kunt een vrouw maximaal zeven keer vouwen voordat ze niet meer meebeweegt. Dat heb ik onderzocht.’
Yanaika Zomer plooide zich jarenlang schijnbaar moeiteloos van meisje tot moeder, van maagd tot matrone, van mantelzorger tot minnares en van MILF tot modulaire kubus. Maar haar weerstand exponeert. In ‘U heeft nog 43 ongelezen gedichten’ vertelt ze waar het zeer doet en waarom.
Ik heb denk ik elk gedicht wel aan iemand voorgelezen, en ik zou zo alle gedichten op mijn muren kladderen zodat ik ze altijd even een beetje kan zien. Ik heb dit boekje drie keer van voor naar achter en andersom gelezen en de bladzijde vallen al uit de kaft maar dat maakt niet uit; ik zal ze maar moeten onthouden zodat ik ze altijd kan opdreunen.
Er zit iets heel vrouwelijks in deze gedichten en daarmee bedoel ik niet wat de samenleving tot vrouwelijk heeft bestempeld maar de vreugd, verdriet en frustratie die ik nooit zo goed kan uitleggen aan niet-vrouwen. Ik heb gelachen, gehuild en met dit bundeltje een uur op de grond gelegen om even te peinzen.
‘Elke gelijkenis met bestaande gebeurtenissen en/of personen berust op louter liefde.’ #DeZinVanHetBoek
Mooi, hoor. Yanaika Zomer dicht in wat ik nu maar de toedekkende tijd noem. Speels en daardoor ogenschijnlijk oppervlakkig, maar tegelijk gelaagd. Zie een iets uitgebreider bespreking op mijn blog