Marshmallow

by Simone Atangana Bekono

In Marshmallow maken we kennis met een hond, een vrouw en een slaapkamer in ‘een heel normaal appartement’. Alles komt op losse schroeven te staan in deze bundel waarin de poëzie zichzelf constant bevraagt, tegenspreekt en ondermijnt. Met gebruik van verschillende registers brengt Simone Atangana Bekono groteske beelden, erotiek, alledaagsheden en geweld samen in de botsende herinneringen van twee stemmen die eens lieflijk samen moeten hebben geklonken, resulterend in giftige, grappige, en schrijnende poëzie.

Genres: Poetry

80 pages, Paperback

First published January 23, 2024

About the author

Simone Atangana Bekono (1991) studeerde in 2016 af aan Creative Writing ArtEZ. Ze publiceerde op De Optimist, Samplekanon en in De Gids. Ze droeg voor op de Nacht van de Poëzie, Read My World, het Wintertuinfestival en vele andere podia. Simone werd geselecteerd voor het Slow Writing Lab van het Nederlands Letterenfonds en voor CELA, een ontwikkeltraject voor schrijvers en vertalers in zes Europese landen. Momenteel werkt ze aan een roman die bij Lebowski zal verschijnen. Simone zit in een talentontwikkeltraject van Productiehuis De Nieuwe Oost.

Reviews

[Lars Meijer · Rating 4 out of 5]

‘Als liefde een beloning is moet het in een doos / maar in een doos wil het niet wonen / het werd een soort waterkolken - eerst nog leuk - / toen bleef het kolken / toen kookte het over.’

[Puck · Rating 3 out of 5]

"Maar nu ben ik weer hier in de kamer waar alles begon
hier stonden onze spullen en hier hangen onze woorden
hier ben jij gewond geraakt en heb ik verwond
hier werd jij een monster en werd ik een valse hond."

In haar nieuwe poeziëbundel 'Marshmallow' kijkt Bekono terug op een onrustige romantische relatie. In het begin was het liefdevol, we likten graag het donshaar op elkaars slapen als we spraken en vol passie ('Beneath their shoulders' 🌶️), maar als snel beginnen er scheurtjes te komen. Bekono's poezië roepen beelden op van galoppeerden merries, messen in kamers, vrouwen die hun hoofd verliezen.

"Ik opende mijn ogen en keek grenzeloos
ik opende mijn ogen keek de duivel aan
zag ik mezelf weerspiegeld in zijn ogen
zo zag hij zichzelf vast ook
in mij en schrok misschien evenzo"

Door gedichten als 'Zuiver geweten' en 'Ex-t-i-ng' krijg ik het vermoeden dat overspel een rol heeft gespeeld bij de relatiebreuk, maar door wie? En waarom vinden we het erger als vrouwen vreemdgaan dan als mannen dit doen?

Het is jammer dat de schrijfster niet de hele bundel gewijd heeft aan deze liefdesrelatie - of misschien heeft Bekono dit wel gedaan, maar ik kon de gedichten aan het begin en de einde van de bundel niet volgen. Uit de aantekeningen achterin blijkt dat 'Bouche d'or/kitty' en 'aaneenschakeling' reacties zijn op andere gedichten, maar waarom vermeld je dit niet bovenaan het gedicht? Nu vallen ze, naar mijn idee, uit toon met de rest van de bundel.

Daarom geef ik deze mysterieuze en grillige bundel 3 sterren ⭐: ik kon de schrijfster niet altijd volgen, maar als ze me had, dan had ze helemaal.

[Jip · Rating 4 out of 5]

“ze liefkoosden mij dus ik viel ontredderd stil”

[Esmé Boom]

Binnenkort weer een nieuwe Lezen is Vurrukkulluk!

[Martijn van Bruggen · Rating 3 out of 5]

Toen ik Atangana Bekono hoorde voordragen uit deze bundel dacht ik: ik begrijp er weinig van maar wat klinkt het mooi. Nu ik het rustig heb kunnen nalezen begrijp ik er nog steeds weinig van en vind ik ook nog steeds de klank mooi, die nu niet afkomstig is uit Atangana Bekono's mond maar uit de sfeer.

Erg ingewikkelde poëzie, waaruit na veel gepuzzel wel het volgende uitgangspunt te destilleren valt: twee geliefden die behoorlijk intense/gewelddadige seks hadden gaan uit elkaar, wat leidt tot weerspiegelingen over de voorbije relatie, erotiek en macht.

Het is van die poëzie waarvan men zegt: "Als je er maar één mooie regel uithaalt, dan is het al helemaal prima lieve lezer". En er zaten inderdaad mooie regels in die ik heb overgeschreven, maar ik vind het eigenlijk onzin dat je blij moet zijn als je terugkomt uit een goudmijn met een paar klompjes. Wat ik daarom het meest waardeerde aan de bundel is de consequent broeierige, gewelddadige taal die Atangana Bekono erin bezigt. De sfeer is dan eigenlijk het broodnodige haakje dat je in de kale woorden mist.

het was wel teder
het had ook iets van gewichtheffen, direct al
het spel was heel wreed soms ik verloor mezelf
men schrok van hoe het zich uitte:
dat breken / wederopbouwen
altijd crème voor op de knieën
lotion voor op de onderrug
het ophoesten in handpalmen aan elkaar
moeten laten zien

(blz. 20)

[Benjamin Heirbaut · Rating 4 out of 5]

Wat een totaalbundel. Zelden heb ik iemand op zo'n ongedwongen manier lijnen en kruisverbanden doorheen een verzameling gedichten weten leggen. Naarmate je vordert hoe meer je op herkenningspunten stoot, hoe meer je wordt aangepord om even terug te gaan en te kijken hoe het nu ook alweer zat. Erg sterk.

Voorts is de taal bezwerend. Altijd een beetje duister, dat tikkeltje onheilspellend, maar steeds even rijk en gul.

Het enige minpuntje komt voort uit de soort poëzie die Bekono schrijft . Het hermetische van haar ervan zorgt ervoor dat als je niet mee bent, je ook écht niet mee bent. Ik kan me niet van het gevoel ontdoen dat ik net die ene keer te veel een aanknopingspunt miste.

[Aike]

"het is nu eenmaal wat het is
toen de wereld zich in haar slaap
omdraaide trokken onze goden bij
ons in om ons koest te houden
ze liefkozen ons en draaien
jointjes van honderdbriefjes uit de
kassa heel puur allemaal en best
prima na dit alles"


deze bundel deed me vanalles voelen en heel weinig begrijpen

[Tessa · Rating 4 out of 5]

Ik vind het werk in deze bundel geloof ik wel mooi, maar ik begrijp het - ook na een paar keer lezen - vaak niet helemaal. Continue verwijzingen tussen de verschillende gedichten, alsof er een groter verhaal wordt verteld dat ik (nog) goed kan achterhalen. Volgens mij erg de moeite waard om op een later moment nog eens opnieuw, grondiger/systematischer te lezen.

Maar niet nu, dus voorlopig markeer ik 'm maar als 'read' ;)

[Axel Van den Eynden · Rating 3 out of 5]

« Maak van verwildering een liefdesdaad »

[Menno van Winden]

komkom
komkomkom

want ik heb niks
dus je moet komen

[Michel Schynkel · Rating 1 out of 5]

Hedendaagse poëzie. Soms heb ik het er knap lastig mee, net zoals met abstracte schilderkunst. Van sommige doeken denk ik: hier lijkt de verf zomaar wat willekeurig naartoe gesmeten. Misschien was dat leuk om doen, maar of ik daar nou persé deelgenoot van moet worden gemaakt? Bij andere abstracte werken, merk ik dieptewerking, contrast, compositie, … en word ik toch geraakt.
Zo ook met poëzie. Het moeten heus geen kwatrijnen zijn, het loslaten van rijm en metrum kan bevrijdend werken, maar wanneer willekeur de gedaante wordt die spelen met taal aanneemt en zelfs opgeroepen beelden niet een beetje houvast bieden, haak ik af. Dat gevoel kreeg ik heel sterk bij deze bundel. Ik verdwaal er in. En een doolhof is maar leuk, indien je weet dat er ook een uitweg is. Hier loop ik alle zinnen en half-zinnen langs, maar ze lijken nergens heen te leiden. Bij meer traditionele poëzie heb je vaak het gevoel dat de dichter heel hard diende te zwoegen om het zo strak op papier te krijgen (en daarbij gaat soms wel iets van het spontane verloren), hier lijkt het vooral de lezer die het werk moet doen om er alsnog iets van te maken en wat structuur en betekenis aan te brengen. Wat me toch een beetje de omgekeerde wereld lijkt.
Misschien is dit een te snel oordeel. Soms doet men daarmee onrecht. De poëzie van bijvoorbeeld Radna Fabias en Ocean Vuong wist me uiteindelijk heel erg te bekoren, als was dat niet steeds na een eerste lezing. Maar ik twijfel te hard dat dit hier ook het geval zou kunnen zijn. Soms zit een eerste oordeel er ook niet naast.
P.s. Net ‘Indolente’ gelezen van Dewi De Nijs Bik, iemand die ook buiten de vertrouwde lijnen durft te kleuren en in haar poëzie experimenteert met andere vormen en insteken. Niet dat ik er onmiddellijk wild van was, maar haar aanpak bleef me in elk geval wel boeien. Mooi hoe ze alles met alles verbindt en meerdere lagen aanbrengt. Wat toch nog steeds een kenmerk is van de betere poëzie.

[Imre Bertelsen · Rating 4 out of 5]

En nu begint het herlezen en af en toe nog in deze bundel gaan bladeren. Want ik wil nog niet helemaal uit de grimmige wereld van deze bundel verdwijnen. Als lezer mag je soms je best doen om een plot te maken van of te herkennen in de gedichten. Enerzijds is het duidelijk wat het hoofdthema van de bundel is, aan de andere kant zijn veel van de gedichten zo abstract dat je wel wat goede wil en fantasie kan gebruiken om bij het thema te blijven. Of lekker af te dwalen en de bevreemdende taal het werk te laten doen, dat zal wel de bedoeling van poëzie zijn denk ik dan.

"nu ben ik op geen enkele plek
met bloed of boosaardigheid
slechts flegmatiek en onverschillig
ben ik nu iemand met 's nacht ongedierte
en spijt geen geheimen
enkel olie en niet goed"

[Elsbet]

'wacht maar af
nu je zo bent komen alle lagen op één niveau
en zal niets niets niets je nog verbazen

telkens als er iets slechts gebeurt
zal het je niet verbazen je zal het
normaal vinden en grappig
wat verdriet is wordt absurd
vernedering is een ding van
ook terreur als alledaags
laat maar tot je komen dan
ik moet dat van ver aan gaan zien'

-
'al dat goeie dochterschap
zo diep dat ik het niet meer
opbrengen kan niemand gloeit
zo godvrezend in dit circus'

[klara · Rating 4 out of 5]

telkenstelkens weer besmeurd
bedropen en
gestelpt
nu ben ik op geen enkele plek
met bloed of boosaardigheid
slechts flegmatiek en onverschillig
ben ik nu iemand met 's nachts ongedierte
en spijt geen geheimen
enkel olie en niet goed

uit: zuiver geweten

[Chananja · Rating 3 out of 5]

3,5

"ophalen thuisbrengen
benoemen benoemen
getuige spektakel
noemen de duivel en merries
niks zeggen het missen
zeg dat het iets is
verspreid het woord en het is zo

wat je ziet: iets wonderlijks in galop
je geeft het klauwen en het is een monster"

[Ella Eyckmans · Rating 5 out of 5]

ik / kan een mes zijn én geliefd / hol om in te slapen / toch?

[Jonna · Rating 4 out of 5]

Niet altijd prettig. Soms ook onduidelijk.

[Rebekka · Rating 3 out of 5]

"Wat is het woord waar ik naar zoek?
en waar leidt het woord naartoe?"

[Luna Schuddinck · Rating 5 out of 5]

Wauw met een grote W !!