De adembenemende historische roman De vondeling van Veenhuizen van bestsellerauteur Patricia Snel begint in Amsterdam, 1824. Wezen Karel en Lize stappen op een beurtschip op weg naar Veenhuizen. Nadat hun moeder is overleden en hun vader naar het krankzinnigengesticht is gestuurd staan ze er helemaal alleen voor. In de kinderkolonie heerst een hard regime van tucht en discipline, en de twee kunnen maar moeilijk wennen. Als ze een voorzichtige vriendschap met de geharde Neeltje sluiten, wordt hun leven in de barre omstandigheden iets makkelijker. Samen maken ze een plan: proberen te ontsnappen uit Veenhuizen…
Bestsellerauteur Patricia Snel groeide op in Gouda en studeerde in Leiden Italiaanse taal-en letterkunde en kunstgeschiedenis. Na haar studie werkte zij enkele jaren voor een marketing en communicatiebureau, richtte ze diverse bedrijfjes op en reisde o.a. een half jaar lang door Zuid-Amerika en Afrika.
Voor haar debuut en bestseller Verblind (2010), dompelde zij zich onder in het leven van de wiethandel, liep mee tijdens het oogsten en was aanwezig bij het verhandelen. In 2006 verruilde Patricia de hoofdstad voor het platteland, het decor voor haar tweede roman De intrigant die in mei 2011 is verschenen. Sinds januari 2011 woont en werkt zij in Singapore. Haar derde thriller De expat is 4 februari 2013 verschenen. Haar vierde boek, De jacht, is half mei 2014 verschenen.
Zij geeft ook lezingen en workshops over het schrijverschap.
Bestselling author Patricia Snel was born and raised in the Netherlands and studied Italian Literature and Art History at the University of Leiden. After receiving her Master’s degree, she moved to Amsterdam where she studied at the (script) writing school. Patricia later worked in marketing and communications for a number of years and started various companies. She fed her passion for travel with trips throughout South America, Asia, and Africa.
Back in Amsterdam, Patricia immersed herself in the cannabis industry to write her successful debut novel Blinded published in May 2010. Written on the heels of Blinded, The Conspirator was published in June 2011. Since December 2010, Patricia has lived and worked in Singapore where research inspired her to write about the tragedy of human trafficking, the topic for her third novel and bestseller The Expat, published in February 2013. The Expat has been translated into English. Her fourth novel The hunt was published in May 2015, a gripping story about the African ivory trade. Currently she is writing on her fifth novel The violinist and the television concept Money, Masks & Monkeys with her colleague Angela Ryan. Patricia also lectures and gives writing workshops.
Zoals de naam doet vermoeden speelt het boek zich, voornamelijk, af in Veenhuizen. Het duurde even voordat ik in het verhaal zat, maar toen dat eenmaal gebeurde had ik het boek snel uit.
Wat ik persoonlijk erg leuk vond was dat het boek zich ondere andere ook de focus heeft op andere plaatsen uit de Maatschappij van Weldadigheid zoals Frederiksoord. Mijn opa en oma hebben jaaaaaren een vaste plek gehad op een camping in Wateren, ik viel bijna van de bank toen ik erachter kwam dat ook dit kleine plaatsje in het boek voor kwam.
Een verrassing voor mij was dat de meeste hoofdpersonen ook echt hebben bestaan!
De historische factionroman ‘De vondeling van Veenhuizen’ is fictie, maar gebaseerd op ware feiten. Het verhaal speelt zich af rond 1820 in een omgeving waar ik vaak te vinden ben. Een boek dat je in één ruk wilt uitlezen en verdient daarom vier sterren.
In ‘De vondeling van Veenhuizen’ volgen we drie personages: Karel, een Amsterdamse jongen die zijn moeder heeft verloren, en Neeltje, een vondeling uit dezelfde stad. Beiden belanden in de kinderkolonie van Veenhuizen. Daarnaast leren we Wouter Visser kennen, de directeur van de koloniën, die de andere kant van het verhaal belicht.
De schrijfstijl van Patricia Snel is erg prettig. Alles wordt zo beeldend beschreven dat het voelt alsof je midden in het verhaal zit. Vooral de historische realiteit maakt indruk. De manier waarop vrouwen en kinderen destijds werden behandeld, is schrijnend. Een meisje uit de koloniën had bijvoorbeeld nauwelijks rechten vergeleken met een jongen uit de hogere kringen. Dit besef, samen met de moeilijke keuzes die arme ouders moesten maken, maakte het boek voor mij extra aangrijpend.
Het is duidelijk dat Patricia Snel grondig onderzoek heeft gedaan naar de kinderkolonie. Veel personages hebben echt bestaan en het ‘Huis Westerbeek/Maatschappij van Weldadigheid’ is er nog steeds.
Het is een meeslepend verhaal waar ik gelijk ‘in’ zat. Ouderwets goed geschreven, geborgen en rauw tegelijk. En dat tegen de achtergrond van een onbekend stuk Nederlandse geschiedenis: de kinderkolonie in Veenhuizen. Mijn hele leeservaring lees je nu op Harmkes Leestips.
Patricia Snel kennen we onder andere van de thrillers "De expat" en "De jacht". Maar ze wilde naar eigen zeggen graag een boek schrijven met betekenis en daar is ze zeker in geslaagd. De vondeling van Veenhuizen is ter nagedachtenis aan de weeskinderen van Veenhuizen.
Wanneer de moeder van Karel en Lize komt te overlijden en vader compleet zijn verstand kwijt raakt na het verlies van zijn vrouw worden Karel en Lize op de boot gezet naar Veenhuizen. Een liefdeloze plek waar ze er helemaal alleen voor staan. Ze leren daar de geharde Neeltje kennen die is opgegroeid in een weeshuis waarna ze uiteindelijk ook naar Veenhuizen werd gestuurd. Ze bedenken een plan om aan dit harde bestaan te ontsnappen.
Veenhuizen is onderdeel van De koloniën van Weldadigheid. Een project bedacht door Johannes van der Bosch om armoede tegen te gaan. In Veenhuizen werden 3 gestichten gebouwd met het idee er 4000 wezen op te vangen. In de praktijk viel dat een beetje tegen. De weeshuizen stonden niet echt te springen om hun wezen naar Veenhuizen te sturen.
Persoonlijk vind ik dit een interessante periode in onze geschiedenis. En ik vind het nog steeds ontzettend jammer dat ik die vroeger niet op school heb gehad met geschiedenis.
Het verhaal greep gelijk mijn aandacht wanneer je het Amsterdam van 1824 binnen stapt. Ik heb het in twee dagen uitgelezen want het verhaal liet me niet meer los. De vondeling van Veenhuizen staat boordevol geschiedkundige feiten en de personages zijn gebaseerd op mensen die echt hebben bestaan. Maar als je denkt dat het dan wel een droog geschiedenisboek moet zijn heb je het mis. Karel en Lize komen echt tot leven tijdens het lezen. En ik had het vooral erg te doen met Neeltje. Karel en Lize hebben tenminste hun ouders gekend maar Neeltje werd te vondeling gelegd.
De hoofdstukken over Neeltje, Karel en Lize worden afgewisseld met die van Wouter Visser directeur van de Maatschappij van Weldadigheid. Waardoor je ook een stukje mee krijgt van wat er zo gezegd achter de schermen gebeurde bij het bestuur. En hoe de mensen leefden die geen geld zorgen hadden.
Ik vond het erg fijn om op deze laagdrempelige manier meer te leren over de Nederlandse geschiedenis en Veenhuizen.
Alleen al het lezen van de flaptekst maakt me erg nieuwsgierig naar het verhaal. Zeker omdat er waargebeurde elementen in het verhaal verwerkt zijn. Ik weet zelf helemaal niks over de gebeurtenissen in Veenhuizen, dus dit gaat voor mij zonder twijfel een leerzaam en hopelijk ook mooi verhaal worden. Ik heb hoge verwachtingen.
Amsterdam 1824. Karel en Lize worden als wezen per beurtschip overgebracht naar de kinderkolonie in Veenhuizen. Nadat hun moeder is overleden is hun vader krankzinnig geworden en is hij naar een gesticht gestuurd. Aangezien de kinderen geen onderkomen meer hebben, gaan ze daarheen. In Veenhuizen is alles anders: het Drentse landschap, de mensen, en hun dagelijkse strafregime. Samen met honderden andere kinderen worden Lize en Karel iedere dag aan het werk gezet. Ze krijgen slecht te eten en er zijn strenge opzieners en veel regels. Toch weten Karel en Lize voorzichtig een vriendschap te sluiten met Neeltje. Samen bedenken ze een plan om uit Veenhuizen te ontsnappen. Een plan dat grote gevolgen heeft voor hun toekomst.
Patricia Snel heeft een meeslepende en levendig schrijfstijl, waarmee ze ons mee neemt in een stukje Nederlandse geschiedenis. Haar historische roman is gebaseerd op gebeurtenissen uit 1824 in Nederland.
We lezen een heftig en aangrijpend verhaal van twee kinderen die in korte tijd wees worden. Lize en Karel zijn twee pure, open en kwetsbare personages, die door de gebeurtenissen; het overlijden van hun moeder en hun vader, die krankzinnig geworden is, samen er het beste van te maken. Patricia Snel weet de diepe band tussen de broer en zus mooi te beschrijven. Ook het meisje Neeltje dat later zijn intrede doet is mooi neergezet.
Het verhaal begint met de situatie wanneer Lize en Karel nog in Amsterdam leven en een goed leven leiden. Door de plotsklapse gebeurtenissen voel je mee met de personages en kan je meegaan in het heftige en aangrijpende verhaal. Patricia Snel heeft zich goed verdiept in de geschiedenis rondom Veenhuizen en de toestand waarin de kinderen werden "gebruikt" voor de arbeid. We lezen ook een aantal hoofdstukken vanuit de wethouders, wat voor mij persoonlijk geen echte toevoeging was aan het verhaal. Wel laat ze hiermee zien dat die mensen zich niet bewust waren wat ze daadwerkelijk aanrichten. Het verhaal kent heftige, ontroerende en aangrijpende gebeurtenissen, waardoor het best wel een zwaar verhaal is dat impact maakt. Met het einde weet Patricia Snel me te verrassen en sluit je het boek gelukkig wel met een goed gevoel.
De vondeling van Veenhuizen is een heftige, aangrijpende en meeslepende historische roman. De personages Karel en Lize zijn goed neergezet en je wordt als lezer meegesleept in de barre en heftige omstandigheden die de kinderen in de kinderkolonie in Veenhuizen meemaken. Het is een zwaar verhaal, dat Patricia Snel wel op prachtige wijze weet af te ronden.
Het is best een aardig verhaal, maar ik had er toch iets meer van verwacht. Zo heb ik bijvoorbeeld Het pauperparadijs van SuzannaJansen gelezen, dat ook over Veenhuizen gaat en dat boek is toch een stuk beter. Ik vond het boek soms wat kinderlijk, waarschijnlijk doordat de personages ook kinderen zijn aan het begin van het verhaal. Ook had ik niet echt een connectie met de hoofdpersonen. Ik leefde wel met ze mee, maar ik merkte dat ik soms toch afgeleid werd door andere dingen. Terwijl als ik normaal echt in een verhaal zit, ik niets anders doe dan lezen. Ik vind het wel jammer, want het onderwerp - het leven in Veenhuizen - is erg interessant. Ook is het goed dat dat onderwerp onder de aandacht wordt gebracht, want het leven daar was zwaar en de kinderen zijn niet goed behandeld. Helaas waren er maar weinig die de leefomstandigheden probeerde te verbeteren en de persoon die het wel probeerde - de burgemeester - werd op een gegeven moment de toegang ontzegd.
na het pauperparadijs wou ik graag meer weten over veenhuizen. dit boek gaat over de kinderen die opgesloten zaten in veenhuizen. ze stonden er helemaal alleen voor. en als ze vrij kwamen, kwamen ze al vrij snel terug als landloper of zwerver. dit verhaal geeft een idee hoe de kinderen daar geleefd hebben. heel mooi gemaakt.
Ik geef een score van 3,5 voor deze historische roman gebaseerd op ware feiten, de Maatschappij van Weldadigheid, die in Nederland rond 1824 het strenge weeshuis van Veenhuizen oprichtte. We volgen het waargebeurde, rauwe verhaal van broer en zus Karel en Lize, die daar verbleven. Graag gelezen.
Voor de liefhebbers van Het pauperparadijs van Suzanna Jansen over landlopers, zwervers en kansarme gezinnen die naar Veenhuizen werden 'verbannen': Veenhuizen was voor die tijd al een kolonie voor weeskinderen. En over die periode van de Kolonie gaat deze historische roman. Gebaseerd op het levensverhaal van het Amsterdamse weeskind Karel Muller. Indrukwekkende geschiedenis. Toch maar wéér een keer naar het museum daar, om het vanuit een ander perspectief te bekijken
Mooi boek, goed geschreven met een mix van oude taal maar toch heel leesbaar. Heeft sam n met het Pauperparadijs een ontluisterende inzage in de gruwelijkheden die daar onder de vlag van barmhartigheid hebben plaatsgevonden. Aanrader om op een toegankelijke manier meer over de Nederlandse geschiedenis te weten te komen.
Het verhaal gaat over een minder bekend stukje geschiedenis van Veenhuizen, dat het oorspronkelijk begonnen is als een (her)opvoedingskamp voor weeskinderen. Het is gebaseerd op bestaande personen. Het wordt afwisselend verteld vanuit drie perspectieven: de jonge Karel die zijn moeder heeft verloren en een vader heeft die gek is geworden na het verlies van zijn vrouw, Neeltje die te vondeling is gelegd en Wouter Visser, directeur van de koloniën. In het eerste gedeelte wil Snel wel erg veel laten zien hoe ze zich uitgebreid heeft verdiept in het onderwerp, met veel details over de koloniën. Niet alleen door het perspectief van de kinderen te kiezen, leest het meer als een kinderboek, maar ook door de schrijfstijl van Snel. Ze gebruikt veel korte zinnen, waar ik regelmatig denk: hier had best een komma mogen staan in plaats van een punt. Het einde is, los van een paar dramatische gebeurtenissen, erg voorspelbaar.
Mooie historische roman over de weeskinderen van Veenhuizen. De kinderen zijn goed neergezet en er is degelijk onderzoek gedaan om deze geschiedenis op te kunnen schrijven. Na het lezen van dit boek heb je een goed beeld van hoe het leven toen was. De afwisseling tussen de personages maakt het verhaal afwisselend en het is nergens saai of langdradig. Het eind is misschien iets te geromantiseerd, maar al met al heb ik van het boek genoten.
Het was super interessant om meegenomen te worden in de geschiedenis. Hoe Amsterdam onder andere wordt omschreven is zo levendig dat je je echt terug in de tijd waant alsof je erbij bent. De titel vind ik niet helemaal kloppen dus mijn idee moest even bijgesteld. Verder een prachtig geschreven boek. Vreselijk hoe het eraan toe ging in die tijd! Hoe kinderen behandeld werden in Veenhuizen en dito hoe vrouwen behandeld werden. Erg mooi dat de schrijfster op deze wijze de wezen en kinderen geëerd heeft!
Het nam me mee naar resp. Amsterdam en een plek in Drenthe. Een hemelsbreed verschil. Heel beeldend geschreven. Ik had het te doen met die kinderen! Wat een ontberingen. Alsof het niet erg genoeg is om je ouders kwijt te raken. En die hoge heren die alleen maar aan geld kunnen denken, van alle tijden……… ik vond het goed geschreven.
Ik vond het een mooi boek voor een indrukwekkend, helaas onderbelicht deel van de Nederlandse geschiedenis. Ik vond het wel echt lezen als een kinderboek. Dingen werden heeeel snel uitgelegd, gesprekken tussen personages waren soms te duidelijk gemaakt om uitleg te geven over het gesticht en ik vond ook dat problemen heel snel werden opgelost. Maar ik heb me wel vermaakt
Een boek dat een mooi beeld geeft van het leven als wees in Veenhuizen destijds. Een aanrader is om het gevangenismuseum in Veenhuizen te bekijken alvorens het boek te lezen, dat zorgt voor een betere beleving tijdens het lezen. Het verhaal bevat zowel een spannend verhaal dat tot op het laatst de aandacht weet vast te houden, als interessante feiten over het ontstaan van de Koloniën.
Inhoudelijk een interessant, maar ook gruwelijk, stuk Nederlandse geschiedenis. Schrijfstijl pakte me minder, waardoor het toch oppervlakkige persoonlijkheden blijven.
Nog geen waardering, ik wil mijn gedachten eerst laten bezinken. Ik waardeer een verhaal gebaseerd op historische gebeurtenissen, het onderzoek dat de auteur heeft gedaan. Maar ik vond het verhaal wel erg kinderachtig, vol clichés en was daardoor behoorlijk teleurgesteld.
Begonnen met luisteren, maar toch overgestapt naar lezen. Wat een geschiedenis wat zich daar afgespeeld heeft. Binnenkort ga ik toch eens Veenhuizen bezoeken.
Mooi boek wat meer duidelijkheid geeft over de gang van zaken in het Veenhuizen van 2 eeuwen geleden. Ik moest er even inkomen, maar kon het later nog maar moeilijk wegleggen.
"De vondeling van Veenhuizen" brengt een vergeten stukje Nederlandse geschiedenis tot leven: de kolonies van Veenhuizen (Drenthe), waar vondelingen en wezen in de 19e eeuw werden opgevangen.
Aan de hand van drie personages leer je hoe vreselijk het was om daar als kind op te groeien. Hun verhalen zijn aangrijpend en laten zien welke ontberingen ze moesten doorstaan.
De schrijfster weet de emoties van de personages zo indringend te verwoorden dat je als lezer echt wordt geraakt door hun verdriet en (wan)hoop. Dit maakt het verhaal niet alleen persoonlijk, maar ook een krachtige reflectie op die tijd.
Patricia Snel is bestsellerauteur en schrijfcoach. Na haar studies in Leiden woonde ze jarenlang in Singapore en op de Kaaimaneilanden. Daarna verhuisde ze naar een woonboot in Amsterdam, en schreef ze diverse succesvolle thrillers. Voor haar eerste roman De vondeling van Veenhuizen verbleef ze zeven maanden lang in de voormalige kinderkolonie.
Wijze van lezen:
Hardback via Dbieb geleend
Uitgeverij:
Xander
Genre: roman
Cover en flaptekst:
Een afbeelding van vroeger tijden. Een gebouw met een poort waar je onderdoor kunt wandelen. Een klok erboven.
Een indrukwekkende flaptekst. Een waardevolle toevoeging de auteursinformatie en foto.
Quote:
“In Norg heeft de tijd stilgestaan. Hij wandelt over de weide waar de veemarkten worden gehouden. Twee vrouwen pompen water. Hij ziet zichzelf hier nog tekenen, de schoolmeester die over zijn schouder meekeek. Neeltje gehurkt bij een paard. Een gevoel van triestheid kruipt langzaam zijn lijf in. Op het plein staat een groepje vrouwen met elkaar te kletsen, kinderen hangend aan hun rokken. Ze staken het gesprek als Karel langsloopt. Hij is nu een vreemdeling.
Beelden en gevoelens overspoelen hem. Hoe hij zich met Lize volpropte met roggebrood, een klont boter en een homp kaas, uitgehongerd als ze waren. Oude treurnis overvalt hem als hij aan Neeltje denkt. Haar felle ogen, de geldbeurs die ze had gerold. Maar meteen voelt hij ook weer die blikken van de dorpelingen. Ze waren besmet met het wees-zijn.”
Het verhaal:
Amsterdam, 1824. Wezen Karel en Lize stappen op een beurtschip op weg naar Veenhuizen. Nadat hun moeder is overleden en hun vader naar het krankzinnigengesticht is gestuurd staan ze er helemaal alleen voor. In de kinderkolonie heerst een hard regime van tucht en discipline, en de twee kunnen maar moeilijk wennen. Als ze een voorzichtige vriendschap met de geharde Neeltje sluiten, wordt hun leven in de barre omstandigheden iets makkelijker. Samen maken ze een plan: proberen te ontsnappen uit Veenhuizen…
De kinderkolonie van Veenhuizen – waar in eerste instantie alleen wezen, maar later ook complete arme gezinnen naartoe werden gestuurd – heeft ingrijpende sporen achtergelaten in duizenden families. Patricia Snel stuitte op het opgetekende verhaal van Karel en Lize Muller en vormde dit bijzondere stukje Nederlandse geschiedenis op invoelende wijze om tot een roman over vriendschap, veerkracht en de hoop op een beter leven.
Mijn leesbeleving:
Vanaf de allereerste woorden die je leest word je het verhaal ingetrokken. Dit komt door de beeldende en filmische schrijfstijl die Patricia Snel hanteert.
Ze geeft de weeskinderen een gezicht en een stem terug. Het leven in Veenhuizen wordt gedetailleerd beschreven. Deels vanuit de verhalende vorm en de ik vorm. Beide keren komt het keihard binnen. Hartverscheurende, mensonterende, bikkelharde en kille omstandigheden waarin de weeskinderen leefden en werkten in Veenhuizen. Van weldadigheid is geen sprake (refererend naar de Koloniën van Weldadigheid).
Als de kinderen eenmaal aangekomen zijn in Veenhuizen worden de jongens van de meisjes gescheiden. De kinderen worden geconfronteerd met gedachten en gevoelens van rouw en gemis. Van het leven dat ze achter lieten in Amsterdam.
Ze kunnen echter nergens heen met deze gevoelens en gedachten. Onderling vriendschap sluiten helpt hen om sterk te blijven en de gruwelijke omstandigheden van slechte huisvesting, buiten proportionele lijfstraffen, ziekte, dwangarbeid; voor jongens op het veld en voor de meisjes naaien, koken, schoonmaken.
Het verhaal wordt vanuit diverse perspectieven verteld; van de weeskinderen Karel, Lize en Neeltje en de directeur van de kolonie, Wouter Visser, wat een diep gelaagd beeld geeft. De gedachten en gevoelens zijn voel en tastbaar gemaakt en gaan onderhuids. En blijven gedurende het lezen daar zitten.
De kilte die van de begeleiders van de kinderen afstraalde voelde ik in mijn eigen botten. Straf, tucht en onderdrukking vierden hoogtij waar troost, empathie en geborgenheid meer op hun plaats zouden zijn. Meisjes en vrouwen die geen stem of rechten hadden. Het niet geloven van een meisje dat mentaal en fysiek mishandeld werd door een monsterlijke jongen zorgde bij mij voor veel verdriet. Dat zelfs rechtspraak dan opkomt voor de dader is iets om onpasselijk van te worden. Of de zelfverzekerdheid van een mondige vrouw die teniet gedaan wordt door hun man omdat de wet van de man de sterkste is. Echt onvoorstelbaar en afschuwelijk.
Een gitzwarte bladzijde uit onze vaderlandse geschiedenis. Belangrijk dat Patricia Snel deze geschiedenis aan het papier toevertrouwd heeft. Leerzaam en nieuwe inzichten biedend. Karel en Lize hebben echt bestaan al leefden zij later in de tijd. Dat Karel nog een redelijk mooi leven tegemoet ging na alle ontberingen en verliezen in zijn leven dat vond ik mooi. Ik gunde hem dat samen met het licht in zijn duisternis de liefde van zijn leven.
Je merkt dat Patricia Snel veel research gedaan geeft en zoals ik achterin het boek las zich ondergedompeld heeft en verbleef op dezelfde plaats waar Karel en Lize geleefd hebben. Dat maakt het nog indrukwekkender en geloofwaardiger.
De plot is prachtig gedaan en zag ik van tevoren niet aan komen.
In de toekomst lees en recenseer ik graag meer boeken van Patricia Snel.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een indrukwekkend, hartverscheurend, gruwelijk, verdrietig, gitzwart en meedogenloos verhaal. Maar ook leerzaam en een inkijk biedend kijkje in de vaderlandse geschiedenis. De weeskinderen krijgen door Patricia Snel hun stem en gezicht terug. Het vertellen van het verhaal vanuit diverse perspectieven, vanuit de weeskinderen en de directeur van de kolonie van weldadigheid, Wouter Visser maakt het een diep gelaagd verhaal.
De schrijfstijl is beeldend en filmisch. Ik zou een film en een musical zeker op zijn plaats vinden. Mooi ook dat Patricia rondleidingen geeft in Veenhuizen op het terrein van de voormalige kolonie van weldadigheid.
Bij dit boek krijg je wel een beeld van de klasse verschillen in het Nederland van de 19e eeuw en de idealistische ideeën om wezen en minder bedeelden uit (in dit geval) Amsterdam zogenaamd te heropvoeden Maar de infantiele beschrijving in romanvorm vond ik bij tijd en wijle tenenkrommend.
Het leven in Veenhuizen worden gedetailleerd omschreven. De kinderen stonden er echt alleen voor. Was er iets gebeurd, dan werd je niet altijd geloofd, of men vond gewoon dat je gelijk straf verdiende zonder wederhoor. Toch werd er kattenkwaad uitgehaald en vriendschappen voor het leven gesloten. Het verhaal is erg meeslepend en er zit ook een vleugje spanning in.
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Na het lezen van de proloog is nog maar één keuze mogelijk: doorlezen.
In haar nieuwste roman ‘De Vondeling van Veenhuizen’ neemt Patricia Snel ons mee naar het Nederland van de 19e eeuw. We maken kennis met Karel en Lize, twee wezen die na de dood van hun moeder en de opname van hun vader in een krankzinnigengesticht, naar de beruchte kinderkolonie in Veenhuizen worden gestuurd.
Snel schetst een beklemmend beeld van het harde leven in de kolonie, waar de kinderen onder strenge regels en lichamelijke straffen gedwongen werden te werken. Ondanks deze gruwelijke omstandigheden, tonen Karel en Lize moed en veerkracht. Ze houden vast aan de hoop op een betere toekomst en sluiten vriendschappen die hen de kracht geven om te overleven.
De roman is gebaseerd op waargebeurde feiten en Snel weet de historische context op een boeiende en realistische manier te belichten. De beschrijvingen van het leven in de kolonie zijn indringend en we voelen de angst en wanhoop van de kinderen tot in onze botten. De brief aan vader is heel realistisch geschreven.
Naast de gruwelijke realiteit, belicht Snel ook de momenten van schoonheid en tederheid in het leven van Karel en Lize. De vriendschap tussen de kinderen en de kleine geluksmomenten die ze beleven, geven hoop en maken het verhaal menselijk.
“In Norg heeft de tijd stilgestaan. Hij wandelt over de weide waar de veemarkten worden gehouden. Twee vrouwen pompen water. Hij ziet zichzelf hier nog tekenen, de schoolmeester die over zijn schouder meekeek. Neeltje gehurkt bij een paard. Een gevoel van triestheid kruipt langzaam zijn lijf in. Op het plein staat een groepje vrouwen met elkaar te kletsen, kinderen hangend aan hun rokken. Ze staken het gesprek als Karel langsloopt. Hij is nu een vreemdeling. Beelden en gevoelens overspoelen hem. Hoe hij zich met Lize volpropte met roggebrood, een klont boter en een homp kaas, uitgehongerd als ze waren. Oude treurnis overvalt hem als hij aan Neeltje denkt. Haar felle ogen, de geldbeurs die ze had gerold. Maar meteen voelt hij ook weer die blikken van de dorpelingen. Ze waren besmet met het wees-zijn.”
"De Vondeling van Veenhuizen" is een aangrijpend verhaal over hoop en veerkracht in onmenselijke omstandigheden. Snel slaagt erin om een complex tijdperk op een boeiende en ontroerende manier te belichten. De roman is een absolute aanrader voor liefhebbers van historische romans en spannende verhalen over sterke karakters die tegenslag overwinnen.
Ik heb ‘De vondeling van Veenhuizen’ graag gelezen.