De ontdekking van Holland

by Jan Brokken

Achter de eenvoudige witte vitrages van het Volendamse Hotel Spaander ligt de kiem van een cruciale periode in de Nederlandse kunstgeschiedenis. De gastvrijheid van uitbaters Leendert en Aaltje Spaander, de levendige avonden en de ateliers op de begane grond bleken vanaf 1881 een magneet voor grote getalen kunstenaars. Uit de hele wereld kwamen ze naar ruim 1400 schilders, onder wie zo’n 200 vrouwen. Wat ze aan de Zuiderzee ontdekten waren de typisch Hollandse luchten en het destijds al beroemde Hollandse licht, maar ook verdraagzaamheid en openheid. Toch bleef Spaander als kunstenaarskolonie relatief onbekend – en dat is een kolfje naar de hand van Jan Brokken. Zoals hij stelt in De ontdekking van Holland : je weet altijd te weinig over je eigen land. Opnieuw wekt hij een fascinerende onderbelichte geschiedenis tot leven.

Genres: Nonfiction, Art, History, Ebooks

372 pages, Kindle Edition

First published February 1, 2024

About the author

A well-known journalist, Jan Brokken made his debut as a writer in 1984 with the largely autobiographical novel De provincie (The Province), the story of a youth spent in the countryside, which was made into a successful film. He has published gripping travel books about, among others, Africa, Indonesia and Curaçao, and is the author of the acclaimed and bestselling novels De blinde passagiers (The Blind Passengers, 1996), De droevige kampioen (The Sad Champion, 1998) and Jungle Rudy (2006). His work, which has been translated into several languages, has been compared in the international press to that of Graham Greene and Bruce Chatwin.

Reviews

[Sibrich van Baalen]

Het is jammer dat we Volendam nu nog slechts kennen als een toeristenfuik waar je een visje eet en waar je een 'lollige' foto in klederdracht maakt (de mijne - mèt schoonfamilie - prijkt op de koelkast). Vroeger was dit pittoreske dorp een toevluchtsoord voor schilders. Door de afbeeldingen in het boek kan je je nog een voorstelling maken van dat oude Volendam. Skaters van Gari Melchers is een prachtige weergave van de voorbije tijd. Ik zou bijna een kamer boeken in hotel Spaander, als ik niet wist hoe verschrikkelijk het daar nu is. Volendam mag dankbaar zijn met dit boek van Brokken.

[Michel De Jongh]

3.5. Verhalenverteller pur sang die soms, in al zijn enthousiasme, vergeet dat hij een boek aan het schrijven was

[Carla]

Interessante verhalen over Volendam, en met name hotel Spaanders, waar veel kunstenaars verbleven. Dat wist ik niet, dus ik vond het interessant te lezen over het licht, de lucht, het water en de verschillende bezoekers van het hotel. Ik begrijp dat het gewone boek afbeeldingen bevat, die miste ik wel doordat ik naar het audioboek luisterde (ik heb een paar schilders en schilderijen opgezocht, maar de lijst lijkt vrij lang).
3.5 sterren

[Robert Lambregts]

OK, dit boek moet je ding zijn. Maar voor mij is het mijn ding en ik vond dit dus ontzettend leuk. Een reis langs kunstwerken van bekende en minderbekende schilders, met elkaar verbonden door een hotel in Volendam. Met afbeeldingen van kunstwerken. Boeiend en persoonlijk geschreven door Jan Brokken. Ik heb dit verslonden en wilde eigenlijk meer. wat een fijn boek!

[Mariarosa Raffaelli]

Brokken ci porta a Volendam, piccolo villaggio vicino ad Amsterdam, all'hotel Spaander, luogo che accolse, tra la fine dell'Ottocento e gli inizi del Novecento, tantissimi artisti, di nazionalità diverse, che lì trovarono la luce e il luogo giusto dove dipingere. Una ricerca enorme, quella di Beokken, affascinante per chi, come me, ama l'arte. Il libro contiene molte immagini, le altre, quelle che mi incuriosivano, le ho cercate in internet.
Adesso ho una nuova lista di musei da visitare 💛

[Janneken]

Ik was enthousiast over het boek. Nooit geweten dat Volendam een kunstenaarskolonie is geweest vanaf circa 1890. Hotel Spaander was the place to be. De schrijver vertelt over kunstenaars alsof hij ze zelf kent, je krijgt een mooi tijdsbeeld.
Maar halverwege het boek wist ik het wel en na de zoveelste beschrijving van een kunstenaar besloot ik het boek te sluiten.

[Margreeth]

Het is een mooi gebaar om een hotel in de schijnwerpers te zetten door haar illustere gasten de revue te laten passeren maar dat maakt nog geen verhaal.

[Stella Starlight]

Solide inhoud, fijne schrijfstijl en het bewijs dat Volendam officieel is vertrut in de afgelopen honderd jaar: van kunstenaarskolonie tot preutse, xenofobe navelstaarders.

[Hermien]

Reuze interressant en ik wil nu ook graag de collection Spaander eens bekijken.

[Annet]

Bij Volendam denk ik aan klederdracht, vis, de palingsound en de monsterzege van de pv* bij de Tweede Kamerverkiezingen. Maar je gaat bij het lezen van dit boek toch een beetje van Volendam houden en ook wel glimmen van trots. Nooit geweten dat het eind 19e, begin 20e eeuw een enorme aantrekkingskracht had op beroemde schilders van over de hele wereld. Zij verbleven (vaak lang) in hotel Spaander en waren verzot op de Hollandse luchten, de Gouwzee met z'n vissersboten, de Volendammer huisjes en bewoners.
Jan Brokken heeft een heerlijk boek geschreven, gebaseerd op de overlevering rondom het hotel, waar je vandaag de dag nog steeds kunt overnachten, de levenswandel van de kunstenaars, hun brieven en werken. Een mooi stukje nationale geschiedenis.
In plaats van op m'n e-reader had ik dit boek liever van papier gelezen, met de prachtige schilderijen die in en rond hotel Spaander gemaakt zijn in kleur afgebeeld.

[Kees Bond]

Machtig tijdsdocument! I <3 het Volendam van de late 19e en vroege 20e eeuw.
Jan Brokken woordkunstenaar!

[Erik Snel]

Wat een heerlijk boek, en hopelijk niet alleen voor de maritieme liefhebber, hoewel die liefde ongetwijfeld helpt. Plaats van handeling is Hotel Spaander in Volendam. Zicht op de Gouwzee, die prachtige westkant van het Markermeer. Denk je bij Volendam al gauw aan bedenkelijke muziek en dito commercie, dit boek laat iets heel anders zien. Meer dan 1400 schilders en tekenaars zijn tussen 1870 en 1930 in dit hotel geweest om zich te goed te doen aan het mooie licht, het water, de botters en de mensen in klederdracht, met karakteristieke, verweerde koppen of jeugdige brutaliteit die graag wilden poseren. Jan Brokken schrijft geweldig, hier en daar iets sentimenteel, maar dat past bij het onderwerp. Mooie en droevige verhalen, veel onbekende geschiedenissen en verrassende gebeurtenissen of tradities en geïllustreerd met knappe, sfeervolle, verstilde of juist feestelijke reproducties van de schat aan kunstwerken die hier in Volendam zijn gemaakt. In die tijd stuurde men een getalenteerde schilder naar de waterrijke gebieden in Nederland vanwege het licht, het water, de wolken om het vak te leren. Wat een plezier, dit boek.

[Hans Silent Book Club Breda]

Dit is een prachtig boek. Geheel onverwacht. Ik lees nooit boeken over kunst enz.
Door een familielid werd ik attent gemaakt op dit boek.
Ik heb een overgrootvader die meer dan 25 jaar hoofd van een school is geweest in Volendam.
Uit de nalatenschap van mijn moeder heb ik een tekening in bezit van een vrouw in Volendamse vrouw in klederdracht.
Een uitermate somber portret van een oude vrouw. Maar ondanks dat toch een kunstwerk.
Dank zij dit boek heb ik kunnen achterhalen wie de kunstenaar is en wie de vrouw is die afgebeeld staat:
Zie blz. 99
Wilm Wouters, Greetje Karregat ( de Zaligmaakster). Een later schilderij blijkt een van zijn bekendste werken te zijn.
Leuk om te weten maar het boek heeft nog veel meer te bieden.
In 40 jaar hebben 1863 kunstenaars, uit heel Europa en Amerika, Volendam, vaak meerdere keren bezocht om daar te schilderen.
Dit werd gestimuleerd door Leendert Spaander, eigenaar van hotel Spaander.
Dit aantal overtrof het aantal dat in het Franse Barbizon heeft gewerkt.
Ook Marcel Proust heeft in hotel Spaander gelogeerd en was zeer gecharmeerd van Spaanders dochter Elizabeth.
Zij zou model hebben gestaan voor een van de meisjes uit “ In de schaduw van bloeiende meisjes”
Toen het IJsselmeer werd afgesloten was het afgelopen met de visserij en de schilders in Volendam.

Veel interessante info over de Volendammers en de schilders.
Nu moet ik toch echt een keer naar her Zuiderzeemuseum waar enkele werken uit Volendam te zien zijn.
Veel leesplezier

[weaverannie]

Buitenlands bezoek betekende hier heel vaak ook een bezoekje aan Volendam. Een wandelingetje over de dijk, en als afsluiting iets drinken bij Spaander. Altijd weer een succes. Het bezoek verbaasde zich ook altijd over de vele schilderijen aan de wanden. We legden dan iets uit over de geschiedenis van Spaander.
Zoveel als Jan Brokken er echter over kan vertellen en dat ook doet in ‘De ontdekking van Holland’, konden wij dat niet. Wat interessant om te lezen. Ik heb ervan genoten. Zoals altijd toont Brokken zich een meesterlijk verteller.

[Daan Könings]

Leuk boek, over de kunstenaarskolonie in Volendam en de kunstenaars die daar verbleven. Uitgebreide beschrijving van de schilderijen en af en toe een plaatje zodat je het schilderij gelijk kan bekijken!

[Yo]

Bewondering voor Brokken’s vertelkunst. Mooie inkijk in periode rond 20e eeuw waarin blijkbaar veel mogelijk was voor kunstenaars om vrij te kunnen werken op inspirerende plekken zoals in Volendam aan de Zuiderzee. Onze eigen Hotel Budapest vibe.Met prachtige plaatjes als bonus.
Dank Annet 😊

[Gerard de Bruin]

Ik moet nu zelfs mijn vooroordeel - Brokken is een briljant verteller maar een matig stilist - loslaten. Dit boek is zowel fraai verteld als geschreven.

[Mieke]

Interessant boek! Maar als luisterboek beetje zonde omdat je de afbeeldingen van de schilderijen er niet steeds bij ziet. Tussendoor een set opzoeken is toch anders.

[Maaike Blok]

Nooit geweten dat Volendam zo’n aantrekkingskracht heeft gehad op zoveel vermaarde schilders. Heel erg interessant en leerzaam. En dan nu heel snel naar Hotel Spaander.

[Jeanneke]

Veel informatie over schilders eind 18e- begin 19e eeuw. Ik ben liefhebber van schilderkunst uit die periode omdat het nog vóór de tijd van het abstracte is maar dat er wel sprake is van niet volledige reproductie.
De schilders die Jan Brokken heeft uitgekozen hebben allemaal in Hotel Spaanders te Volendam gelogeerd, de gemeenschappelijke noemer.
Prachtige afbeeldingen tussen de tekst.

[Sebastian]

Bijzonder verhaal over de schilderijen van het spaander hotel in Volendam. Veel geleerd over de vele schilders die daar vertoefde.

[Dick Knip]

Mooi, duidelijk en positief boek over de belevenissen in en rond Hotel Spaander in Volendam. Wat een geschiedenis!

[Nannini]

Jan Brokken stelt nooit teleur. Verrassend de aantrekkingskracht van de Zuiderzee en dan hotel Spaander in Volendam in her bijzonder op een grote schare internationale beeldende kunstenaars. Meer selectie van de kunstenaars die hij bespreekt was de leesbaarheid ten goede gekomen.

[Anneke Latupeirissa]

Mooi beschreven hoe Volendam een kunstenaarsdorp was, met van veel schilders de levensverhalen. Prettig om te lezen. Veel schilderijen op internet opgezocht. Zal nu toch zeker een keer het Zuiderzeemuseum bezoeken.

[Mijke]

Deze man kan echt geen darling's killen

[Anna A]

Jan Brokken non delude mai. La sua curiosità è quella dei suoi lettori. Ogni volta è scoprire luoghi, persone e storie meravigliose.

[Wilma Hartman]

Toen ik las dat Jan Brokken een boek had geschreven over Hotel Spaander werd gelijk mijn interesse gewekt. In maart 1993 verbleef ik in Hotel Spaander, hoogzwanger van mijn oudste zoon. Het laatste weekendje weg zonder baby. Ik kan me niet veel meer herinneren van de schilderijen in het hotel maar wel de muurschildering in het binnenzwembad in de kelder. Dat kwam toen wat kitscherig over. Ik ben heel benieuwd naar het verhaal in dit non-fictieboek.

Het eerste deel van het boek gaat over de periode eind achttienhonderd en is eigenlijk een opsomming van heel veel schilders die hotel Spaander hebben bezocht. Veel namen ken ik niet en dat maakt dat je moet doorzetten om verder te lezen. Duidelijk is dat de vissers in combinatie met de typische Hollandse luchten de kunstenaars naar het gastvrije hotel van Leendert en Aaltje Spaander trokken.
Het tweede deel speelt zich af begin negentienhonderd en dan wordt er veel geschreven over met name Amerikaanse kunstenaars, ook voor mij veelal onbekend.
Een overzicht van namen van de schilders en de jaartallen erbij zou helpend zijn geweest.

Het is echt een boek van feiten en weetjes. Het zijn losse stukjes, geen doorlopend verhaal. Dat maakt dat alles wat meer op afstand blijft, ook al zijn de weetjes en feitjes best leuk. De openheid en verdraagzaamheid werden in Nederland geroemd, wat zeker voor die tijd heel bijzonder is. Zo waren vrouwelijke kunstenaars eind achttienhonderd welkom in Hotel Spaander en werden ze als gelijkwaardig behandeld. In boeken die ik eerder gelezen heb over schilders, zoals bijvoorbeeld Vincent van Gogh, was dat in Frankrijk niet gebruikelijk. Schilderen was iets voor de mannen, vrouwen konden wel model staan.

Wat ik ook leuk vond is dat mijn woonplaats Huizen regelmatig voor komt. Zo vertelt Jan Brokken bijvoorbeeld over Henk de Court Onderwater, die door polio gedeeltelijk verlamd was. Hij studeerde in Frankrijk en daarna sloot hij zich aan bij de Larense school. Daar hoorde hij over Volendam en besloot toen vanuit Huizen met een zeilboot naar Volendam te varen. Dat was zwaar werk zonder motor en zeker voor iemand met een handicap. Het plaatje in je hoofd zal je er zelf bij moeten verzinnen, maar daar kan ik me wel wat bij voorstellen.

Voor Jan Brokken is schrijven in de huid kruipen van iemand anders. Zoals hij schrijft over het zelfportret van Theo van Rysselberghe ‘Autoportrait au panama’:

Zo zou ik eruit willen zien, dacht ik bij het zien van een reproductie: verzorgd, zonder enige schijn van conformisme of burgelijkheid. Ik zou überhaupt een leven als dat van Van Rysselberghe hebben willen leiden, met dezelde libertijnse petit dame. Onmogelijk natuurlijk, maar ik schrijf om zulke wensen in vervulling te laten gaan. Even Signac zijn, even Van Rysselberghe of Van de Velde, en zelfs even die arme Henk de Court Onderwater. Schrijven is duizend levens leiden, zo beleef ik het althans.

Het is aan de schrijver om zijn fantasie te gebruiken en zo te schrijven dat je nieuwsgierig wordt en meer wil weten of zaken gaat opzoeken. In dit geval had ik meer verwacht. Ik had gehoopt op meer anekdotes en verhalen zodat ik mij als lezer ook welkom voel in Hotel Spaander. In dit boek vraagt dat wat meer van het voorstellingsvermogen van de lezer. Zo wordt er bijvoorbeeld geschreven over een vrouw uit Amerika die als eerste naar Volendam komt om alles voor te bereiden, waarna haar vriendin ook overkomt. Dat is dan ook alles. Ik had het leuk gevonden om te lezen hoe die vriendin het daar ervaren heeft en hoe ze samen al dan niet werden geaccepteerd.

Henry Havard komt terug in het boek. De man die in 1873 een rondreis per boot maakte over de Zuiderzee. Eerder las ik het boek Wereldzee in de polder van Ronald Nijboer (https://www.boeken-cast.nl/review/wer...) waar deze reis van Henry Havard door Ronald Nijboer opnieuw wordt gemaakt maar dan over het IJsselmeer. Het is leuk om dit verhaal nu van een andere kant te horen.

Tot 1932 bleef Hotel Spaander een trekpleister voor kunstenaars. De schilders bij hotel Spaander konden altijd wel een visser of een vissersvrouw vinden die portret wilde staan. De bijverdiensten waren immers mooi meegenomen, want als visser brachten ze maar net genoeg binnen om van te leven. Toen de Zuiderzee werd afgesloten, waren er minder vissers en dus werd Volendam een stuk minder populair. Eind jaren vijftig kwam het hotel in eigendom van Hein Schilder die probeerde Amerikaanse sterren naar het hotel te lokken. Hoe dat verder afloopt mag je zelf gaan lezen.

Kortom ik heb genoten van de feitjes en weetjes, maar geen van de schilders komt echt tot leven voor mij, daarom geef ik 3,5 ster.

[Un coeur mélancolique]

La scoperta del Olanda, racconta la storia di Volendam e di un albergo Art Hotel Spaander.

«un edificio signorile davanti, un ostello sul retro, con undici atelier al pianterreno e sopratutto esposti al nord con luce ideale al mattino, era perfetto per gli artisti. L'hotel e situato in una posizione splendida accanto al porto»

Fu aperto nel 1881 da Leendert dalla moglie Aaltje. Leendert comprò un caffè vicino al porto di Volendam che fece diventare hotel da destinare agli artisti. L'insegna di questo hotel è il dipinto di un uomo sorridente con la scritta «benvenuto artista»

«gli artisti che frequentavano l’Hotel Spaander arrivavano da ogni parte d’Europa e, alla fine, da tutto il mondo. In totale si stabilirono a Volendam» 

«la maggior parte dei pittori che si erano stabiliti all hotel Spaander lasciava un dipinto, un disegno o uno schizzo come ricordo del loro soggiorno o per saldare un conto rimasto in sospeso» 

Tra il 22 e il 23 febbraio 1916 divenne un grande ospedale e un centro di accoglienza Quell anno ci fu una grande nevicata, gli uomini andavano in barca in cerca di cibo per sfamare le loro famiglie.
Durante la prima guerra mondiale gli artisti che soggiornavno nell hotel non andavano molto d'accordo erano inglesi, francesi, tedeschi e austriaci, capitava spesso che ci fossero delle risse. Un anno molto freddo il proprietario dell hotel compro Una macchina per spianare il ghiaccio, così da dare la. Possibilità alle persone di poter pattinare sui laghi ghiacciati visitare nuove cittadine e fermarsi all hotel. Un quadro intitolato "pattinatori" fini alla casa bianca e fu appeso fuori dallo studio ovale durante la presidenza di Jimmy Carter Nel 1978, si dice che Donald Trump potrebbe averlo tolto perché non è di suo gusto.

Volendam è una graziosa cittadina affacciata sul mare del nord, un viliaggio di pescatori. Era la sede del porto della vicina città di Edam.

«le barche catalane che vengono tirate sulla spiaggia di ciottoli, I pescatori che consegno il pescato ai venditori ambulanti, I ragazzi che sbrogliano le reti, le donne che spinano le acciughe»

Qui fu girato un lungometraggio "il denaro maledetto" distribuito nel 1912 girato interamente a Volendam.

È un libro pieno di cose ed è impossibile raccontarle tutte. Il capitolo che mi è piaciuto molto è "saltare ondeggiare, piroettare e voritcare all infinito" che racconta di una kermess una specie di festa che si teneva a Volendam

«la kermess era una festa e nessuna festa era importante e vivace come quella di Volendam»

Molti turisti tra cui Elisabeth Taylor quando volevano soggrionare all hotel si chiedevano "com'è il Clima a Volendam?"

«meravigliose erano le casette e i quartieri, dai colori vivaci con i fossati e I canali bordati di verde e i ponticelli mobili blie5. Ovunque graziosi bambini con I loro zoccoli e berretti. Ora capisco l'ammirazione degli americani per quel luogo. È davvero uno spaccato di vita primordiale olandese. Tutti passeggiano e chiacchierano, accovacciati sulla diga o davanti alle casette. Il pesce viene portato e venduto all asta.»

A Volendam nacque anche un gruppo musicale chiamato "Cats" un gruppo rock la loro più famose canzone è "one way wild" Un gruppo attivo fino al 1985.
Nel libro viene citato anche un alta città olandese chiamata "zaandam" io sono stata anche lì. Vi consiglio di visitare questi posti perché sembrano i posti delle fatine e degli gnomi. Se prima o poi volete andarci questo è il libro perfetto da mettere in valigia. Buona lettura.

[Cornelis Broekhof]

Dit is mijn vierde Brokken. Weer vijf sterren, kan niet missen. Dit is een prachtig boek over de kunstenaars, vooral schilders, die neerstreken in Volendam in het laatste stuk van de negentiende en het eerste van de twintigste eeuw. Brokken beschrijft hoe hotel Spaander, dat de kunstenaars gastvrij ontving en zelfs ateliers voor hen ter beschikking had, het centrum werd van een uitgebreide, internationale kunstenaarskolonie. Eigenaar Leendert Spaander, zijn vrouw Aaltje en enkele van zijn vijf dochters zijn op verscheidene doeken vereeuwigd. Honderden schilders werden aangetrokken door Volendam en hotel Spaander, velen kwamen meerdere keren terug of bleven voor langere tijd. Het waren mannen en (verrassend veel) vrouwen uit alle windstreken, van Frankrijk, Oostenrijk, Griekenland en Zweden tot Spanje, Rusland, Japan en Noord-Amerika.

Brokken beschrijft de buitenlandse fascinatie voor Holland langs twee sporen. In de eerste plaats is dat de nieuwe interesse in de oude Hollandse meesters (ik las tot mijn verrassing dat kunstenaars als Vermeer, Jan Steen en Frans Hals tot de tweede helft van de 19e eeuw in de vergetelheid waren geraakt). Wij kunnen het ons niet goed voorstellen, maar kunstenaars die de Hollandse schilderijen uit de zeventiende eeuw, die zij alleen kenden van zwart-wit foto’s!, voor het eerst in het echt zagen, waren overdonderd door het kleurgebruik. Het tweede spoor is de interesse in Holland, en dan met name het stukje Holland rond de Zuiderzee, en daarvan weer met name Volendam, als onderwerp voor de schilderkunst. Kunstenaars vonden in Volendam een harmonieuze, onbedorven wereld, bijna nog zeventiende-eeuws van aanblik, waar zij gastvrij werden ontvangen en waar zij volop inspiratie vonden in de drukke haven, de ruwe visserskoppen en de onbevangen meisjes in klederdracht.

De stijl waarin Brokken zijn verhaal doet is wat hem zo uniek maakt. Hij slaagt erin om talloze namen (van personen en kunstwerken) en jaartallen te verbinden met elkaar, met de geschiedenis van de schilderkunst en met zijn eigen ervaringen tot een, prachtig samenhangend verhaal. Iedere bladzijde is een genot om te lezen, iedere zin even verzorgd als de voorgaande en de volgende, iedere formulering even overdacht. En overal heeft hij aandacht voor de individuele karakters van de mensen die vorm gaven aan deze geschiedenis, die daardoor intens tot leven komt.

Hotel Spaander, dat nog niet zo lang geleden van onder tot boven volhing met schilderijen, is inmiddels failliet en overgenomen door Best Western. Misschien wel mooi, eigenlijk, dat de mythische status van het hotel zo nog mythischer is geworden.

[maarten mellegers]

Leuk boek over de schilderkunst uit de 20e eeuw.
Vooral over de rol van Volendam.
Voor de palingsound waren het schilders die bekend waren.
Verder komt Marken en Urk ook nog aan bod.
hoe de serfdische joden terechtkwamen in Volendam Edam.
Volendammers stammen af van de Spanjaarden. Zo gaat het aloude verhaal in het vissersdorp. Maar onderzoek van Dick Bond en Evert Sier wijst uit dat de wortels van de Volendammers bij de Sefardische Het boek richt zich op Volendam als bruisende kunstenaarskolonie rond 1900. Hotel Spaander, opgericht door Leendert Spaander in 1881, bood onderdak en ateliers aan kunstenaars uit de hele wereld. Meer dan 1400 schilders, waaronder ongeveer 200 vrouwen, kwamen naar Volendam om het typisch Hollandse licht, de luchten en het vissersleven vast te leggen, maar ook om de verdraagzaamheid en openheid van de lokale bevolking te ervaren
Jan Brokken beschrijft hoe deze periode een cruciale rol speelde in de Nederlandse kunstgeschiedenis, maar relatief onbekend bleef. Het boek bevat 24 verhalen over beroemde schilders en hun werk, geïllustreerd met afbeeldingen van schilderijen die in Volendam zijn gemaakt
Het centrale thema is de ontdekking van Holland door buitenlandse kunstenaars, waarbij Brokken laat zien hoe het Hollandse licht en de landschappen kunstenaars inspireerden. Daarnaast belicht hij de sociale en culturele interacties tussen kunstenaars en Volendammers, en hoe deze uitwisseling bijdroeg aan de artistieke bloei van het dorp
Jan Brokken (1949) is een bekende Nederlandse schrijver en journalist, met een oeuvre van romans, reisverhalen en literaire non-fictie. Zijn werk is internationaal vertaald en hij heeft meerdere prijzen ontvangen. Brokken staat bekend om zijn meesterlijke vertelstijl en grondig historisch onderzoek, wat ook in "De ontdekking van Holland" duidelijk naar voren komt
"De ontdekking van Holland" is een uitstekend geschreven boek dat de lezer meeneemt naar een fascinerende periode in de Nederlandse kunstgeschiedenis, waarin Volendam een magneet was voor kunstenaars wereldwijd. Het combineert historische feiten, persoonlijke verhalen en kunstgeschiedenis tot een rijk en boeiend geheel Joden uit Portugal liggen.