Romanene om fiskeren Benoni og prestedatteren Rosa ble utgitt i 1908. Romanene vakte kritikernes begeistring. I disse bøkene utviklet Hamsun videre den muntlige fortellerstilen han hadde introdusert i Sværmere (1904), og miljøskildringen fra Nord-Norge var fargerik og munter. Handlingen er lagt til handelsstedet Sirilund, samme sted som Hamsun hadde skildret i Pan. Handelsmannen Mack hersker fremdeles over alt og alle på Sirilund. Men det er fiskeren og postbudet Benoni som sammen med Rosa dominerer scenen. Om Benoni står det at han "hadde så små evner til laster, han var en almindelig mand og et godt menneske". Han er nok naiv og kan være brautende og grov, men han vet forskjell på rett og galt. Og ikke minst har han evnen til å være lykkelig. Samtidig blir han gjenstand for en av Hamsuns mest inntrengende studier i oppkomlingens psykologi. Prestedatteren Rosa "med det høye bryst og de vaskeægte læber" er som mange av Hamsuns kvinneskikkelser litt uryddig i sitt forhold til menn. Hun og Benoni blir forlovet tross forskjell i sosial stand og dannelse. Men en dag dukker gamlekjæresten hennes opp.
Benoni og Rosa regnes som et av høydepunktene i Hamsuns forfatterskap.
Illustrert av Karl Erik Harr; med et etterord av Nils Magne Knutsen.
Novels of Norwegian writer Knut Hamsun (born Knud Pedersen), include Hunger (1890) and The Growth of the Soil (1917). He won the Nobel Prize for literature in 1920.
He insisted on the intricacies of the human mind as the main object of modern literature to describe the "whisper of the blood, and the pleading of the bone marrow." Hamsun pursued his literary program, debuting in 1890 with the psychological novel Hunger.
Knut Hamsun (1859-1952) schetst in “Benoni & Rosa” een fraai gedetailleerd en levensecht beeld van het wel een wee van de verschillende mensen die, eind negentiende eeuw, een kleine visserij- en handelsgemeenschap vormen in het noorden van Noorwegen. Alleen al vanwege de antropologische inspanningen die aan het schrijven van “Benoni & Rosa” ten grondslag moeten hebben gelegen verdient deze dubbelroman waardering, mogelijkerwijs zelfs van lezers die weinig ophebben met de enigszins feuilletonachtige inhoud van het verhaal of met de ietwat kluchtige humor die de auteur af en toe ten beste geeft. Kort, slechts drie bladzijden, maar erg informatief in het nawoord van Amy van Marken (Nederlands letterkundige met grote kennis van de Scandinavische literatuur).
KH: “... de rijke Hartwich op Siirilund huurde een stoomschip om van de Lofoten naar huis te varen ... (Benoni) Hartvigsen had het grote schip voor meer nodig dan de kleine thuisreis van de Lofoten, het zou zijn kind naar de doop varen. ... de jongen was Augustus genoemd naar Rosa’s vader.” Vertelling in twee afzonderlijke delen met eigen stijl waarvan de handelingen spelen iets ten noorden van het Noorse Bodo eind 19de eeuw.